Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Project γάμος II!


Θέμα ΙΙ: γαμήλια τούρτα

You make me happy, when skies are grey! Τούρτα εμπνευσμένη από το "You are my sunshine"
Ή αλλιώς, wedding cake!
Και ναι, το ξέρω ότι δεν ‘δικαιούμαι’ να μιλάω για αυτό το θέμα για έναν πολύ απλό λόγο: στο γάμο μου επέλεξα να μην έχω γαμήλια τούρτα. Στην πραγματικότητα όμως, δεν έχω τίποτα με το συγκεκριμένο γλυκό, αντιθέτως έχω πολλές φορές θαυμάσει την ομορφιά του! Αυτό που με απωθεί είναι η διαδικασία που συνήθως ακολουθείται στους γάμους ώστε να απολαύσουμε το συγκεκριμένο ‘έργο τέχνης’: σηκώνεται το ζευγάρι, στέκεται άχαρο στο κέντρο μιας άδειας πίστας, ένας αμήχανος σερβιτόρος παρουσιάζει την τούρτα με όλα τα σύνεργα, πιάνουν το μαχαίρι μαζί, κόβουν, σερβίρουν, ταϊζουν (ειδικά αυτό) ο ένας τον άλλον, χειροκροτεί ο κόσμος το κατόρθωμα..... κτλ κτλ. Ειδικά δε όταν σε γάμους κοντινών φίλων και συγγενών αποκαλύφθηκε ότι τις περισσότερες φορές οι τούρτες αυτές είναι ψεύτικες, με μόνο ‘αληθινό’ μέρος το μικρό, πάνω – πάνω κομμάτι που κόβει το ζευγάρι, ε τότε πείστηκα ότι εγώ στον γάμο μου τούρτα δεν θα κόψω!

Με όλα αυτά ως δεδομένα, πώς να εισαγάγω το όμορφο θέμα των γαμήλιων τουρτών; Πραγματικά, και ειλικρινά, τις θεωρώ ένα έργο τέχνης με διπλή αξία: γευστική και αισθητική, και όταν τις καλύπτει και τις 2 τότε μιλάμε για αριστούργημα! Με μια γρήγορη έρευνα στο διαδίκτυο ανακαλύπτεις εκατοντάδες σχέδια, περισσότερο ή λιγότερο ‘πετυχημένα’, εντυπωσιακά, ή τουλάχιστον του γούστου μου. Διάλεξα μερικές τούρτες για να εμπνευστείτε που (για εμένα) ανήκουν στην κατηγορία του αριστουργήματος. Κάποιες να φανταστείτε από αυτές υπήρχαν στο φάκελο του γάμου μου από τότε..... Δείτε και αυτές που έχουν και ένα μικρό μήνυμα....




Πηγές φωτογραφιών: hostess blog, project wedding και the knot

Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Το Πάσχα των μικρών φίλων

Το Πάσχα αυτό ήταν το Πάσχα των μικρών μου φίλων... και των μεγάλων, αλλά κυρίως των μικρών! Αυτοί έκλεψαν την παράσταση....

Ο Παναγιώτης που όταν του δώσαμε τη λαμπάδα του μας προσέφερε τη δική του, χειροποίητη παρακαλώ, και ερχόταν να νανουρίσει τη μικρή Άρτεμις με το αγαπημένο του τραγούδι όταν εκείνη ήταν έτοιμη να κοιμηθεί. Η μικρή Άρτεμις που αυξάνει το λεξιλόγιό της μέρα με τη μέρα και λέει κάθε φράση τόσο όμορφα και εκφραστικά: "No no no" κουνώντας το δάχτυλο για να μην πειράξουμε τα κρύσταλλα. Η Αλίκη που σε κοιτάει μέσα στα μάτια και γελάει συνέχεια, ακόμα και όταν πέφτει ή 'βρίσκει' σε τζάμια και έπιπλα. Η Χριστίνα που σε παίρνει από το χέρι για να σου δείξει το παραμύθι που θέλει να της διαβάσεις και σε 2 λεπτά έχει αλλάξει γνώμη και σε τραβάει στο παζλ, και σε άλλα 2 τρέχει στο τρενάκι. Ο Jorge που θέλει να πατάει το κουμπί των ορόφων στο ασανσέρ αλλά φτάνει μόνο μέχρι το κουμπί του υπογείου "γιατί είμαι μόνο τέσσερα", και ο μικρός Παύλος που στέκεται σκεπτικός και τους χαζεύει όλους. 

Μέσα σε όλους αυτούς τους πολύτιμους φίλους, δεν θα μπορούσα να ξεχάσω την πιο πρόσφατή μου φίλη, η οποία είναι μόλις λίγων ημερών και ακούει, προς το παρόν, στο όνομα Φασολού! Με τα λαμπερά της μάτια, τα μακρυά της δάχτυλα και τους 'ερωτευμένους' γονείς.

Μεταξύ όλων αυτών των μπόμπιρων όλων των ηλικιών, μεσολάβησαν βόλτες με φίλους, καφέδες με εξιστορήσεις ωρών, μαζέματα στο σπίτι, περπάτημα, σεντόνια στους καναπέδες, τηλεφωνήματα από μακριά, χουζούρεμα, δώρα, μαγειρέματα, εννοείται ψησίματα και πολλές ηλιόλουστες φωτογραφίες.

Και εις άλλα με υγεία...........

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Lunch box!


Θυμάμαι ακόμα το lunch box που είχα παιδί με την Hello Kitty και την ειδική θήκη στο καπάκι όπου έμπαινε συρόμενο το κουτάλι και το πιρούνι... Τι ωραία συνήθεια αυτή, να παίρνεις μαζί σου το σπιτικό σου φαγητό, όπως ακριβώς το θες, ώστε να το απολαμβάνεις όταν έρθει η 'δύσκολη' στιγμή του μεσημεριανού που θα σε βρει εκτός σπιτιού και πλέον εντός γραφείου. Όπως καταλάβατε, ανήκω σε αυτή την κατηγορία εργαζομένων που σπανίως παραγγέλνουν κάτι έτοιμο, και συνήθως καταφτάνουν το πρωί στη δουλειά με το ταπεράκι τους... Το δικό μου περιορίζεται συνήθως σε τοστ, φρούτα, γιαούρτια, σαλάτες. Πώς όμως να μεταφέρεις ακόμα και το ταπεινό τοστ, κομψά, με ασφάλεια, χωρίς αλουμινόχαρτα και 'απώλειες', και χωρίς να παραπέμπεις σε παιδάκι που περιμένει το σχολικό;


Η κατηγορία τόστ και φρούτο καλύφθηκε! Θήκες της keepleaf, πάνινες με εσωτερική πλαστικοποίηση, που πλένονται ακόμα και στο πλυντήριο πιάτων και 'κυκλοφορούν' με περίσσια χάρη σε τσάντες και γραφεία κατέφτασαν στο living green! Αγόρασα 3: μία ροζ - κίτρινη ριγέ για εμένα και δύο ασπρόμαυρες για τον συνοδοιπόρο και έναν φίλο, φανατικό φαν των σπιτικών τοστ! Ιδού.... Και μας έβγαλαν και τους τρεις ασπροπρόσωπους :-)


Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Μία εικόνα, χίλιες λέξεις!


Αχ.... Τα φτιάξαμε λοιπόν τα μπαλκόνια (πώς τα προλάβαμε όλα αυτό το σαββατοκύριακο ένας Θεός το ξέρει) και είναι πλέον καθαρά, όμορφα και ελκυστικά. Τα φυτά μας είναι πιο περιποιημένα, αυτά που ήθελαν χώρο, ήθελαν να 'σπουδάσουν' που έλεγε χαριτολογώντας και ο συνοδοιπόρος, μεταφέρθηκαν σε μεγαλύτερες γλάστρες για να έχουν όλο το περιθώριο ανάπτυξης, και νέοι γείτονες προστέθηκαν.... Τώρα το μόνο που χρειάζεται είναι αφ'ενός να διατηρηθεί η καλοκαιρία, και αφ'ετέρου ένα 'veranda opening party'!! 


Και ενώ έλεγα να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες για να δείτε και εσείς, έλαβα ένα πολύ όμορφο email με φωτογραφίες από την Ολλανδία και τα απέραντα κτήματα όπου καλλιεργούνται οι περίφημες τουλίπες... Και δεν μπόρεσα να αντισταθώ! Αυτό το καταπληκτικό θέαμα, που μοιάζει σαν ζωγραφιά με κηρομπογιές, το αντικρύζεις μόνο στο αποκορύφωμα της άνθισης των τουλιπών γύρω στο Μάιο... 


Καλή μας άνοιξη λοιπόν!

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

Ζωή... έξω!


Το βασικό συστατικό της μετάβασης από τον χειμώνα στην άνοιξη δεν είναι άλλο από την διαρκή μας ανάγκη να είμαστε έξω, να κάνουμε βόλτες, να περπατάμε, να τρέχουμε, να απολαμβάνουμε τον ήλιο, τα χρώματα, τα λουλούδια..... Ακόμα και όταν βρισκόμαστε σπίτι, στην ουσία δεν βρισκόμαστε! Καιρός, με άλλα λόγια, να ανασυντάξουμε τα μπαλκόνια, τις βεράντες και τις αυλές μας! Το δικό μας μπαλκόνι -πρέπει να το παραδεχτώ- ζει ακόμα τις χειμωνιάτικές του ημέρες, δεν βρίσκεται δηλαδή στην επιθυμητή, ελκυστική του φόρμα. 

Αυτό το σαββατοκύριακο λοιπόν, καιρού θέλοντος, λέω να το καθαρίσω για να ανοίξει και επίσημα η σεζόν και να υποδεχτούμε τα παγκάκια και τα σκαμπώ, να ξεσκονιστούν τα φαναράκια και τα ρεσώ, να βγουν τα μαξιλάρια και να ανανεωθούν -όπου χρειάζεται- οι γλάστρες.... Έτσι ώστε να μαζευτούν οι φίλοι, να ακουστούν οι μουσικές και τα γέλια, να ειπωθούν οι ιστορίες, να αδειάσουν τα πιάτα και τα ποτήρια και να περάσουν έτσι οι ημέρες και οι νύχτες μας (αμήν!)....


Για να μπούμε λοιπόν σε αυτή την όμορφη, ανάλαφρη διάθεση και να εμπνευστούμε, ιδού μερικές όμορφες εικόνες ......




Πηγή φωτογραφιών: Martha Stewart

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes