Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Το σπίτι μου #10



Όσο και αν σκεφτόμουνα το project και ενώ στρυφογύριζα σε όλο το σπίτι, δεν μου πήγαινε να στείλω τίποτα.... Τελικά όμως, αφού 24 Δεκεμβρίου, παραμονές Χριστουγέννων, διέλυσα το γόνατο μου και έμπλεξα σε μια περιπέτεια τρελή, με χειρουργεία, γιατρούς και ατελείωτο πόνο.... συνηδειτοποίησα ότι μόλις γύρισα σπίτι μου δίπλα από το κρεβάτι μου ήταν ..... το photo holder... υπενθυμίζοντάς μου στιγμές ευτυχίας και ξεγνοιασιάς που τόσο πολύ είχα ανάγκη..........

το φοιτητικό δωμάτιό μου στην Αγγλία
τα σκονάκια μου σε εισιτήριο λεωφορείου στο πανεπιστήμιο
ένας χάρτης του μετρό στο Παρίσι
το απόκομμα εισιτηρίου από Ινδία
μια φωτογραφία του σαλονιού στο σπίτι της Ηλέκτρας στην Αμοργό
η θέα μόλις άνοιγα την σκηνή κάθε πρωί στον Άγιο Παύλο
μια θήκη με τα φυλακτά από την αγαπημένη γιαγιά από την Κρήτη
το αγαπημένο μου δέντρο στην Σίκινο
η πρώτη μου φωτογραφία από την Σαντορίνη
ο πιο όμορφος βούδας που δεν αγόρασα ποτέ
στιγμιότυπο από μαγειρέματα στο κουλουμπουρόσπιτο στην Μύκονο
γιόγκα στην παραλία
μια ξαπλώστρα στο Βιετνάμ
ένας ουρανοξύστης στο Hong Kong...
θάλασσες... ηλιοβασιλέματα.......
και κάπου εκεί στο τέλος μια φωτογραφία με εμένα να κοιμάμαι ήρεμα....

Tελικά στην ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο.... και όλα είναι τόσο απλά. Μετά την περιπέτεια μου αποφάσισα να γεμίσω και άλλους τόσους τοίχους... γιατί η ζωή είναι για να την ζούμε και να την μοιραζόμαστε.....

ΕΜΙ.....

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #5


Μπορείς να ανακαλύψεις περισσότερα για έναν άνθρωπο μέσα σε μια ώρα παιχνιδιού από ότι μέσα σε ένα χρόνο συζήτησης.


You can discover more about a person in an hour of play than in a year of conversation.


Πλάτωνας / Plato

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Confetti!

Είναι κάποια πράγματα που τα αγαπώ... έτσι απλά! Χωρίς κάποιο λόγο, κάποια ανάμνηση. Αρκεί να τα αντικρύσω για να χαμογελάσω.. Σας είχα "μιλήσει" για τους φιόγκους, τώρα θα σας μιλήσω για το κονφετί! Όχι τόσο αυτό καθ' αυτό, όσο τα χρώματα, η αίσθηση, το κέφι και η αισιοδοξία που αποπνέει... Δεν συμφωνείτε; 

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Το σπίτι μου #9



Δεν λέω, μου άρεσε πάντα να κοιμάμαι διαγώνια σε διπλό κρεβάτι, αλλά υπάρχει απολαυστικότερη λύση από το bedsharing για να ζεσταθούν τα κρύα πόδια σου τον χειμώνα;

xxxxxxx
Μ.Ψ.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Shazam: sound & place #7

Lana Del Rey - Blue Jeans 

Σε κάποιους θα ακούγεται σαν ένας ήχος από το παρελθόν… εγώ θα έλεγα ότι η συγκεκριμένη μουσική έχει ένα “μυστήριο”… Οι στίχοι απ’ την άλλη (τουλάχιστον σε εμένα) αποδεικνύουν την απλότητα της αγγλικής γλώσσας και την σημαντικότητα της κάθε λέξης στη ζωή μας. Αυτό μπορεί εν δυνάμει να αποδειχθεί και σε ένα μάθημα για όλους μας… Ας δώσουμε ξανά στις λέξεις τις έννοιες που είχαν… χωρίς “σάλτσες” και λοιπές εξηγήσεις…

«It's you, it's you, it's all for you
Everything I do
I tell you all the time
Heaven is a place on earth with you»…

«Singing in the old bars
Swinging with the old stars
Living for the fame»

«He holds me in his big arms
Drunk and I am seeing stars
This is all I think of»
Κηφισιά, 11/01/2012 21:43 δίπλα στο τζάκι…

sv

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Παιδικό δωμάτιο ♥ Baby room #1

Πολύ καιρό σκεφτόμουν να συγκεντρώσω όμορφες και λίγο πιο περίεργες ιδέες για τη δημιουργία και διακόσμηση ενός παιδικού ή μωρουδιακού δωματίου. Συνηθισμένο θέμα συζήτησης με τους φίλους οι οποίοι είναι ή αναμένουν να γίνουν γονείς (για πρώτη ή δεύτερη φορά... τρίτη ακόμα δεν έχουμε). Υπάρχει πιο όμορφο μέρος του σπιτιού από το παιδικό δωμάτιο;

Ξεκινάμε με την 1η κατηγορία λοιπόν που τη συναντώ συχνά σε blogs, sites, περιοδικά και μου αρέσει πολύ! Ένα είναι σίγουρο, ότι ταιριάζει εξίσου σε αγοράκια και κοριτσάκια, είναι unisex, και μάλλον σε αυτό οφείλεται και η δημοφιλία της! Πρώτη κατηγορία λοιπόν η φύση. Τις πιο όμορφες ιδέες μπορείτε να τις δείτε παρακάτω με τα αντίστοιχα links.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Το σπίτι μου #8


Το αγαπημένο μου σημείο στο σπίτι μας, είναι η πόρτα. Η εξώπορτα. Η στιγμή που την αντικρίζω, με γεμίζει γαλήνη. Ξέρω πως με το που μπω, αφήνω τα πάντα έξω. Και θαρρώ πως όσοι μένουν στην πρωτεύουσα κατανοούν τι εννοώ... Δεδομένου ότι η πόρτα μπορεί να θεωρηθεί και εξωτερικό στοιχείο του σπιτιού, ας μπούμε στα ενδότερα...

Δεν θα γίνω μελό και δεν θα μιλήσω για τον τοίχο με τις "στιγμές μας". Θα πω όμως την ιστορία ως έχει. Επειδή πριν παντρευτώ και έρθω σε αυτό το σπιτικό, ήταν όλα ήδη έτοιμα, πανέμορφα και τέλεια, δεν υπήρχε κάτι να προσθέσω... Κυριολεκτικά τίποτα! Με το που έγινα λοιπόν μόνιμη κάτοικος Νέας Σμύρνης, άρχισαν δειλά κάποιες σκέψεις για δημιουργικές παρεμβάσεις και αλλαγές σε χρώματα, σχέδια και στυλ... Παράλληλα όμως εξελισσόταν μία εγκυμοσύνη, η προστασία που απαιτείται, η υπνηλία που τη συνοδεύει και τα έξοδα που την συντροφεύουν... Μετά εγκαταστάθηκε και η κρίση μαζί με τις περικοπές σε όλα. Οπότε ήρθαν και τα "μια χαρά είναι όλα, μην αλλάζεις τίποτα", "ότι σε ενοχλεί αυτός ο καναπές, ολοκαίνουριος δεν είναι;", και άλλα τέτοια...

Άρα τι έμενε; Ένα low bugdet story, full στο συναίσθημα.
Ένας τοίχος που ντύθηκε με ένα ζεστό χρώμα, και στολίστηκε με εκδρομές, αγκαλιές, ήλιο, θάλασσα και χιόνια.
Ένας τοίχος που είναι η δική μου παρεμβολή στο διάκοσμο μας.
Ένας τοίχος που τον αγαπώ, γιατί επάνω του είμαστε εμείς χαμογελαστοί. Και μου θυμίζει να μην το ξεχνώ.

Ανδριάνα ευχαριστώ
:)

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Ευτυχία είναι... ♥ Happiness is...

Ευτυχία είναι να ξυπνάς πρωί, έξω να ψιχαλίζει και να βγαίνεις στο κρύο για περπάτημα με την καλή σου φίλη.

Ευτυχία είναι να γυρνάς και να βρίσκεις το τζάκι αναμμένο, τους φίλους στο σαλόνι και τις ετοιμασίες του φαγητού ήδη στη μέση.

Ευτυχία είναι να μένεις μόνη, να ξαπλώνεις δίπλα στο τζάκι και να σκέφτεσαι στην ησυχία ότι αυτό πρέπει να είναι η ευτυχία.

Happiness is to wake up in the morning and decide to go out for a walk in the drizzling, cold weather with your good friend.

Happiness is to come back and find friends sitting around the fireplace and the food preparations already on their way.

Happiness is to be left alone, lying next to the fire, thinking amongst the silence that this must be happiness.

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

A Paris....

Μμμμ.... πήγαμε στο Παρίσι, Χριστούγεννα, και αν κλείσω τα μάτια έχω ακόμα την αίσθηση του κρύου, των μυρωδιών, της γαλλικής γλώσσας, των χιλιομέτρων, του Σηκουάνα ... αλλά και του πόνου στις πατούσες! Ήταν τόσο όμορφα και οι τέσσερις μόλις ημέρες μου φάνηκαν σαν μήνας! Γύρισα και ένιωθα σαν να έλειπα καιρό. 

Περπατήσαμε πολύ (!!), περιηγηθήκαμε σε τόσες και τόσο διαφορετικές γειτονιές, φάγαμε (κυρίως γλυκά), αγναντέψαμε, θαυμάσαμε... τι να σας πρωτοπεριγράψω. Ας μιλήσουν καλύτερα οι εικόνες. 

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Από την αρχή ♥ From scratch

Είναι αυτό το αίσθημα που οι Άγγλοι περιγράφουν ως 'πεταλούδες στην κοιλιά'. Δεν είναι άγχος, ή τουλάχιστον όχι μόνο. Δεν είναι αρνητικό αλλά ούτε θετικό. Είναι σίγουρα αγωνία, προσμονή, ίσως και ανυπομονησία.... Αυτό νιώθω τις τελευταίες ημέρες εν αναμονή της νέας μου αρχής. Κάτι σαν να αφήνεις την ξεγνοιασιά των φοιτητικών σου χρόνων και να πιάνεις την πρώτη σου δουλειά... Όχι, όχι.. το βρήκα! Σαν να τελειώνει το καλοκαίρι και να πρέπει από τη μία να αποχωριστείς την ανεμελιά, τις βόλτες, τα ξενύχτια και τις θάλασσες, και από την άλλη να φορέσεις ρολόι, να αγοράσεις τα νέα σου τετράδια και να έρθει το σχολικό ώστε να γνωρίσεις τη νέα σου δασκάλα, να διαλέξεις το θρανίο σου και να ξαναδείς τους συμμαθητές σου.

Καμμία από τις δύο καταστάσεις δεν είναι ιδανική... στο τέλος του καλοκαιριού πάντα προσμονούσα τη νέα αρχή, και στο τέλος της σχολικής χρονιάς πάντα τη θάλασσα. Έτσι και τώρα, αφήνω πίσω 4 πολύ δημιουργικούς μήνες, τους μήνες της 'ανεργίας' μου, στη διάρκεια των οποίων εργάστηκα με τον εαυτό μου, τα ενδιαφέροντά μου και τις γνώσεις μου, ώστε να εισέλθω σε ένα ακόμα οργανωμένο εργασιακό περιβάλλον.

Εύχομαι να πάνε όλα καλά.... 
ανδριάνα

It's this feeling that the British describe as "butterflies in the stomach". Its not anxiety, or at least not only anxiety. Its neither positive nor negative. It is for sure expectation, maybe impatience... This is how I feel recently while waiting for my new beggining. A feeling like the one you have when leaving the carelessness of the university years in order to get your first job... No, no... I got it! It is like the end of summer when you have, on the one hand, to leave behind  the carelessness, the rides, sitting up late, and the sea, and, on the other hand, to wear your watch, buy your new notebooks and wait for the school bus in order to meet your new teacher, pick your sit and see your classmates again. 

Neither of the two circumstances is ideal... by the end of the summer I always looked forward to the new beggining, and by the end of the school year to the sea. Likewise, I now have to leave behind 4 very creative months, the months of my 'unemployment' during which I worked with myself, my interests and my knowledge, in order to enter another organized job environment. 

I hope everything will go on smoothly....
andriana

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Το σπίτι μου #7



Κάθε σπίτι έχει τη δική του ιστορία, τις δικές του αναμνήσεις. Κακές, καλές, πικρές, γλυκές είναι δικές του, είναι ένα κομμάτι της ζωής του. Κάθε γωνιά θυμίζει και κάτι. Γιορτές, γενέθλια, ατελείωτα τραπεζώματα, πάρτυ με χορό μέχρι πρωΐας, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιές, αναχωρήσεις, επιστροφές από τις σπουδές, πάρτυ για το στρατό. Πόσοι πέρασαν, πόσοι το χάρηκαν.

Πάντα με χαροποιούσε που το σπίτι μας ήταν γεμάτο με φίλους μας, φίλους των παιδιών, γεμάτο ζωντανές, χαρούμενες φωνές, μουσική και ολονύχτιες συζητήσεις. Έλεγα ότι το σπίτι μας είναι «open» και μου άρεσε. Μου άρεσε που και οι φίλοι των παιδιών ένοιωθαν άνετα μέσα σ΄αυτό.

Μ΄ευχαριστεί που συνεχίζουν να έρχονται και να υπάρχει ακόμα αυτή η ζωντάνια. Δεν περνάει αγώνας του Παναθηναϊκού εκτός έδρας που να μην κάνουν έδρα και κερκίδες τους καναπέδες. Να φωνάζουν, να βρίζουν, να νευριάζουν, να χαίρονται όλοι μαζί. Τώρα υπάρχει και η γλυκιά φωνούλα της μικρής μας Χριστινούλας και των μικρών της φίλων. Εύχομαι να έρθουν κι άλλες χαρούμενες φωνούλες, ζωηρούλες και ας είναι και ατακτούλες.

Να είμαστε όλοι μαζί αγαπημένοι, χαρούμενοι και ενωμένοι μέσα σ’ αυτό και πάντα να έχουμε κοντά μας φίλους που μας αγαπούν και τους αγαπάμε. Να μην μας λείψουν τα Κυριακάτικα μεσημέρια που μας βρίσκουν όλους γύρω από το τραπέζι τρώγοντας και επικοινωνώντας.

Το σπίτι μας τ’ αγαπώ, είναι το καταφύγιό μας, το βασίλειό μας.

Λένα

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

New Year Resolutions....

Περίπου τέτοια εποχή και πέρσι, μοιραζόμασταν τις λίστες μας, τις υποσχέσεις μας... τι κρατάμε δηλαδή από τη χρονιά που πέρασε και τι ονειρευόμαστε για την επόμενη. Ξαναδιαβάζοντας τις δικές μου συγκινήθηκα, αναπόλησα, ξανασκέφτηκα... Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε τη συγκεκριμένη ανάρτηση και τις λίστες των φίλων εδώ.

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Το σπίτι μου #6



Εφόσον μένουμε στο Miami που είναι ένας τροπικός Παράδεισος, σας επισυνάπτω φωτογραφία της πισίνας, που τυγχάνει να είναι και το αγαπημένο μου μέρος του σπιτιού...!

Γ. Τ.

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

January = gold ♥ Ιανουάριος = χρυσό

Καλή χρονιά!
Εύχομαι να είμαστε δυνατοί (σωματικά και ψυχικά) για να συνεχίζουμε να ελπίζουμε και να διεκδικούμε αυτά που ονειρευόμαστε και αξίζουμε!

Ο Ιανουάριος είναι λοιπόν χρυσός, για να μας δώσει φως και λάμψη!

Happy New Year!
I wish to all of us strength (both physical and spiritual) in order to keep hoping and claiming all the things we dream of and deserve!

January is gold in order to give us light and brightness!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes