Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Το σπίτι μου #13



Το σπίτι μου δεν τον έχω φτιάξει όπως θα ήθελα. Όταν είχα χρόνο με "φάγανε" τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια, και τώρα που θέλω να το φτιάξω δεν έχω χρόνο.... κ.λ.π.


Αυτό είναι το αγαπημένο μου αντικείμενο (η φωτογραφία το αδικεί), αγορασμένο σε μια δημοπρασία από το γιαγιάκι μου, στολισμένη σαν να πηγαίναμε σε δημοπρασία του Sotheby's και με τα γνωστά και πάντα αποδοτικά παζάρια (ψιτ τόσα έχω μετρητά τα θες;).


Zettou


Υ.Γ. Νομίζω ότι είμαι και το νούμερο 13, το καλύτερο ε Σ.;

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Banana + toffee = banoffee


Κάποιοι θα το ξέρετε, κάποιοι όχι... στην άλλη μεριά του Ατλαντικού είναι πολύ δημοφιλές γλυκό. Το καλύτερο μέχρι στιγμής όμως το έφαγα το καλοκαίρι που μας πέρασε στα δικά μας Κύθηρα! Είναι απλό γλυκό, με 'καθαρές' γεύσεις ενώνοντας, όπως αποκαλύπτει και ο τίτλος, κατά βάση τρία υλικά: μπανάνα, μπισκότο και καραμέλα γάλακτος (toffee). Έτσι, έχουμε λοιπόν το banoffee.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Το σπίτι μου #12



Άν και καθυστερημένα (μαμά γαρ) αυτό είναι το αγαπημένο σημείο του σπιτιού μου... με επίφαση το χαλί. Πόσα και πόσα Σαββατοκύριακα δεν περάσαμε πάνω σ' αυτό το χαλί παίζοντας επιτραπέζια με τα ... μικρά παιδάκια μας στην αρχή, με τα μεγαλύτερα παιδάκια μας παρέα με τους φίλους τους κατόπιν, και τελικά με τα μεγάαααλα παιδιά μας παρέα πάλι με τους φίλους τους... τι γέλια και τι χαρές δεν έχει δει αυτό το χαλί... "Μαμά αν ξανακάνεις νόημα στον Αντώνη θα σε διώξουμε... μαμά είσαι η βοήθεια του κοινού... μαμά σταμάτα να βοηθάς δεν είναι δίκαιο...".

Ωραία χρόνια, χαρούμενα, γεμάτα γέλια και φωνές παιδιών (οποιασδήποτε ηλικίας).
Τώρα, όπως μπορείτε να διακρίνετε, στο χαλί έχουν πάρει θέση τα λέγκο της μονάκριβης μικρής εγγονής... και περιμένουν κάθε πρωΐ τον παππού να παίξουν (τραβάτε με κι ας κλαίω και αυτός).

Για αυτό λοιπόν, αυτός ο χώρος ήταν, είναι και θα είναι ο αγαπημένος μου... Γιατί, μετά από αρκετά χρόνια, ξαναγέμισε παιχνίδια, μικρές φωνούλες, γέλια και χαρές. Υπήρξα τυχερή που μοιράστηκα το σπίτι μου με τους φίλους των παιδιών μου... που το ένοιωθαν δικό τους και που (θέλω να ελπίζω) το θεωρούν ακόμη δικό τους και μπορούν να έρθουν όποτε θελήσουν. 

Το χαλί δε... προσμένει και άλλους καταπατητές με τα παιχνίδια τους... καλοδεχούμενοι και ευπρόσδεκτοι....
Ευχαριστώ για την φιλοξενία και την ... υπομονή...

Αλεξάνδρα

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #6


We are all in the gutter, but some of us are looking at the stars.
Όλοι ζούμε στον υπόνομο, αλλά μερικοί από εμάς κοιτάμε τ' αστέρια.

Oscar Wilde

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Συνήθεια...


Είναι εντυπωσιακό πόσο 'εύκολα' και γρήγορα μαθαίνει ο άνθρωπος τη νέα του καθημερινότητα. Όταν λέω εύκολα δεν ενοοώ και ανώδυνα... Και όταν λέω νέα καθημερινότητα εννοώ αυτή που είναι σε έναν βαθμό καταναγκαστική. Τότε η προσαρμογή είναι άμεση! 

Πότε ξύπναγα μόνη (χωρίς ξυπνητήρι δηλαδή) κατά τις 9.00, άνοιγα τα παράθυρα και συνέχιζα το χουζούρεμα, και πότε ξυπνάω τώρα με ξυπνητήρι, με κλειστά πατζούρια και γρήγορες κινήσεις. Πότε έβγαινα για 2ωρο - 3ωρο μεσημεριανό περπάτημα και έφτιαχνα κουλουράκια και cupcakes, και πότε περνάω 10 ώρες στη δουλειά, μπροστά από έναν υπολογιστή, "παλεύοντας" με δίκτυα, ανθρώπους και αρμοδιότητες. Πότε κατέβαινα να παίξω με την μικρή Α. και περιμέναμε μαζί να γυρίσει η μαμά της, και πότε πέρασαν δύο, μπορεί και τρεις, εβδομάδες χωρίς να την δω... Πότε πήγαινε η ώρα 6.00 και περίμενα να ακούσω τα κλειδιά του συνοδοιπόρου για να φάμε μαζί, φαγητό ωραίο που είχα προσχεδιάσει και ετοιμάσει, και πότε κοιτάω το ρολόι, η ώρα λέει 7.00 και εγώ είμαι ακόμα στον ίδιο υπολογιστή και ένας Θεός ξέρει τι θα φάμε και απόψε.... Πότε έφτιαχνα πολύχρωμα κολάζ για το LifeLikes και αντάλλαζα απόψεις με bloggers από όλο τον κόσμο, και πότε ξεκλέβω λίγη ώρα από την ξεκούρασή μου, για να ξεκουράσω τη ψυχή μου γράφοντας και ψάχνοντας για το LifeLikes.

Και όλα αυτά μόλις σε 1 μήνα..... Φανταστείτε πόσα θα κατορθώναμε αν πειθαρχούσαμε στα αληθινά μας θέλω όπως κάνουμε και στα 'καταναγκαστικά'! 

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

Will you be my valentine?


Ok, Ok... Η ειλικρίνεια είναι το παν και εγώ, η ανδριάνα, δεν υπήρξα ποτέ fan των απανταχού ομαδικών εορτασμών, της γιορτής της Γυναίκας, της Μαμάς (εκτός αν είσαι 6 χρονών), του Μπαμπά, του Παππού, των Δασών, των Συντριβανιών και ούτω καθεξής. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν είμαι ιδιαίτερα ούτε των προσωπικών εορτασμών, όπως επετείων (εξαιρούνται βεβαίως οι πανηγυρικοί εορτασμοί των γενεθλίων). Στη 10χρονη πλέον σχέση μας, στοίχημα αν έχουμε γιορτάσει 1 -2 φορές τη συγκεκριμένη ημέρα. Μην σας πω (μεταξύ μας) ότι τις μισές φορές πρέπει να μου το θύμισε το ημερολόγιο στο κινητό... All that said, παραδέχομαι ότι δεν είμαι μια τυπική γυναίκα (μάλλον στην προηγούμενη ζωή ήμουν άντρας) και κατανοώ ότι πολλοί και πολλές εκεί έξω θέλετε μια αφορμή για να γιορτάσετε. Και είναι απολύτως θεμιτό και όμορφο.. Να 'σου λοιπόν η αφορμή, ο Άγιος Βαλεντίνος!

Δεν θα σας γράψω για τούρτες σε σχήμα καρδιάς, και φράουλες με σαντιγύ, σαμπάνια και κόκκινα τριαντάφυλλα, αλλά θα σας δείξω αυτές τις πολύ ιδιαίτερες, και λίγο vintage νομίζω, κάρτες και κουπόνια που έφτιαξαν στο Love vs Design. Μπείτε, κατεβάστε, εκτυπώστε και αφήστε την έμπνευσή σας ελεύθερη... Τι κουπόνι θα χαρίζατε στο έταιρον ήμιση;

Αγαπάτε αλλήλους :-)
Ok, Ok... Honesty is everything and I, andriana, have never been fan of the group celebrations such as the Woman's, Mother's (except if you are 6 years old), Father's, Grandfather's, Forest's, Fountain's Day and so on. Now that I come to think about it, I haven't been a fan of personal celebrations either (grande birthday celebrations are of course excluded), like anniversaries for example. During our 10-year relationship, we must have celebrated our anniversary once or twice. Half of the times (and let's keep this amongst us) the mobile calendar reminded me of the occasion... All that said, I admit that I am not a typical woman (I was probably a man in my past life) and I totally understand all the people out there who seek for an "excuse" in order to celebrate. Here is the excuse, Saint Valentine's Day! 

I will not talk to you about cakes in heart shape, strawberries with whipped cream, champagne and red roses. Instead, I will show you these special, and a bit vintage to my eyes, cards and vouchers created by Love vs Design. Click, download, print and let your imagination free... What kind of coupon would you give to your other half?

Love each other :-)

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

Αρμονία ♥ Harmony

Το είδα μόνη μου 5-6 φορές, άφωνη, πριν το μοιραστώ με τους φίλους. Είχα μείνει με ανοιχτό το στόμα... τέτοια ελαφρύτητα, σαν να μην έχει βάρος, τέτοια ηρεμία στην κίνηση, τέτοια αρμονία.. και όλα αυτά σε τόσο απαιτητικές 'ασκήσεις'. Είναι φοβερή αυτή η κοπέλα η οποία τεντώνεται σαν γάτα που μόλις έχει ξυπήσει και σιγά-σιγά ξεδιπλώνει όλο της το σώμα σε ένα γιόγκικο χορευτικό που νομίζω θα αφήσει και εσάς με ανοιχτό το στόμα... Είναι έμπνευση.


I watched it alone for 5-6 times, speechless, before sharing it with friends. Such lightness, as if she has no weight, such calmness in every action, such harmony... and all these amongst such demanding 'exercises'. She is amazing, this girl, who stretches as a cat that has just woken up and slowly unfolds all of her body in a yogi dance that I believe will leave you too speechless... She is such an inspiration.

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Το σπίτι μου #11



Όπως και οι περισσότεροι φίλοι, έτσι και εγώ, δυσκολεύτηκα πολύ να διαλέξω μία γωνιά. Γιατί το αγαπώ το σπίτι μου, πολύ! Και ας μένω μόλις 2 χρόνια, και ας μην είναι το σπίτι που θα με φιλοξενήσει για το υπόλοιπο της ζωής μου. Είναι ονειρικό και κάθε τι έχει προστεθεί με αγάπη (και έχει χρησιμοποιηθεί έτσι). Θα μπορούσα να διαλέξω το αγαπημένο μου φωτιστικό που περιμέναμε μήνες για να έρθει από την Ιταλία και είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης! Αυτό, θα με συντροφεύσει στο υπόλοιπο της ζωής μου σίγουρα! Θα μπορούσα να διαλέξω το μπαλκόνι μας που το περιτριγυρίζουν ψηλά δέντρα, τόσο ψηλά που μας κρύβουν τον ήλιο κάποιες φορές, και στο οποίο έχουμε περάσει ατελείωτες ξέγνοιαστες μέρες και νύχτες.

Θα επιλέξω όμως το μέρος που συνδυάζει πολλές αγάπες μαζί: την αγάπη μου για τη φωτογραφία, για τη διακόσμηση, την αγάπη μας, τους αγαπημένους μας… Αυτό τον τοίχο τον ονειρευόμουν από παιδί όταν είχα πρωτοδεί στο σπίτι φίλων στη Νέα Υόρκη τον τοίχο της εσωτερικής σκάλας γεμάτο από φωτογραφίες! Από το πρώτο μας σπίτι το κάναμε πραγματικότητα! Πριν ακόμα αποκτήσουμε τραπεζαρία ή έπιπλα για το σαλόνι, τα πρώτα κάδρα είχαν ήδη ανέβει… Και εννοείται ότι μας ακολούθησε και στο δεύτερό μας σπίτι. Και οι ‘πρωταγωνιστές’ αλλάζουν, ανανεώνονται, κρατώντας πάντα κάποιες σημαδιακές φωτογραφίες (όπως της πολυαγαπημένης μου γιαγιάς ή του φάρου μας στη Μύκονο)… Και μακάρι να είχα έναν τοίχο 1χλμ μακρύ για να μην δυσκολεύομαι τόοοοοσο κάθε φορά που πρέπει να προσθέσω και αντίστοιχα να αφαιρέσω μία φωτογραφία. Για να χώραγαν όλοι μας οι φίλοι, τα ταξίδια, τα γλέντια, τα μωρά, οι συγκινήσεις, οι αποκαλύψεις, η αγάπη… Μμμ, ή μήπως δεν θα χώραγαν ούτε τότε;


ανδριάνα {lifelikes}


ΥΓ. Ευχαριστώ Τέλη, Γιώργο, Ted, β., Σωτήρη & Αγάθη, Γ. Τ., Λένα, athens in athens, M. Ψ., ΕΜΙ... που μας ανοίξατε το σπίτι και την καρδιά σας :-) 

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Φόρτισέ το ♥ Charge it!

Ο κυκεώνας καλωδίων είναι μια σύγχρονη πραγματικότητα που -δυστυχώς- δεν μπορούμε να αποφύγουμε! Ή μάλλον σωστότερα, μπορούμε αν αποφασίσουμε να απαλλαχτούμε από τα κινητά, τα mp3 players, τα στερεοφωνικά, τις τηλεοράσεις, τα laptops και desktops, αν εν ολίγοις αδειάσουμε το μισό σπίτι. Στο ενδιάμεσο, για τα πιο μικρά και χρηστικά ηλεκτρονικά gadgets που θέλουν και πιο συχνή φόρτιση, μπορούμε να φτιάξουμε ένα charging station ή αλλιώς έναν σταθμό τροφοδοσίας (!!). Η λύση που βλέπετε στη φωτογραφία είναι μια ευφάνταστη και πολύ πρακτική μετατροπή της ψωμιέρας (ναι αυτής που σας έφεραν δώρο και δεν έχετε χρησιμοποιήσει ποτέ) που βρήκα στο decor hacks. Δεν βλέπετε ήδη την ψωμιέρα σας με άλλο μάτι; Για όσους πιάνουν τα χέρια τους, θα μπορούσε να είναι το επόμενο diy project!


The mess with the dozens of different cables is a modern reality that -unfortunately- we cannot avoid! Or, to be more correct, we can avoid if we decide to live without mobile phones, mp3 players, Hi-Fis, TV, laptops and desktops, in short to empty half of our home. In the meanwhile, for the smaller and more usable electronic devices that need frequent charging, we can create a charging station. The solution that you see in the picture is the clever and practical transformation of a bread box (yes, the one that you got as a gift and never used) that I found at decor hacks. Don't you already have a totally different perspective on your bread box? For those of you that are 'handy', this can be your next diy project!

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Παιδικό δωμάτιο ♥ Baby room #2

Δεύτερη λοιπόν πρόταση για το δωμάτιο του μικρού πρίγκιπα ή της μικρής πριγκίπισσας, και αυτή unisex με πολλά -πρακτικά- οφέλη. Ο μαυροπίνακας έχει προ πολλού αφήσει τις σχολικές αίθουσες, εισβάλοντας και στα σπίτια μας μέσω μιας σειρά αντικειμένων, δείτε για παράδειγμα τα γλαστράκια που είχαμε φτιάξει και που πολύ σας άρεσαν, αλλά και το αγαπημένο ημερολόγιο τοίχου το οποίο μπορεί να αναδείξει τους βαρετούς μας τοίχους. 

Για τους μικρούς μας φίλους, ο μαυρό-τοιχος είναι μια πολύ όμορφη, ιδιαίτερη και πρακτική λύση, η οποία λύνει τα χέρια και των γονιών αλλά και των μικρών καλλιτεχνών! Αν δεν σας αρέσει η αίσθηση και η σκόνη της κιμωλίας, μπορείτε πάντα να προμηθευτείτε τα ειδικά στυλό που έχουν το ίδιο τελικό αποτέλεσμα και σβήνουν με ένα απλό σφουγγάρι.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes