Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

τι θα έκανες...

Πόσο με παιδεύει αυτή η σκέψη....
Αλήθεια, τι φοβόμαστε; Τι μας κρατάει πίσω; Η αποτυχία; Το άγνωστο; Τα στερεότυπα;
Πού και ποιοι θα είμασταν αν δεν φοβόμασταν;
Και αν το τολμούσαμε;
..............................................................


Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

τώρα


Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε εσάς, αν το παρατηρείτε στον εαυτό σας και στους γύρω σας, αλλά έχω την αίσθηση ότι κάθε εμπειρία έχει πλέον μεταφερθεί σε ένα παράλληλο σύμπαν που λέγεται "κοινωνικά δίκτυα". Δεν προλαβαίνουμε να φτάσουμε στο μπαράκι, και τσουπ κάποιος σπεύδει να κάνει check in. Δεν προλαβαίνει να έρθει το φαγητό, και τσουπ κάποιος το φωτογραφίζει για να ανέβει στο instagram. Δεν προλαβαίνει να ξεκινήσει η συναυλία, και τσουπ κάποιος τρέχει να προλάβει να 'τουιτάρει' τι γίνεται και τι ακούμε. 

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Διακοπή #7


η πιο αστεία παράσταση...
η απόδειξη πως το γέλιο είναι μεταδοτικό...

η χαρά του να γελάς όχι επειδή άκουσες το πιο έξυπνο αστείο, αλλά από πλήρη ευφορία... επειδή απλά όλα είναι πολύ καλά!

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Shazam: sound & place #10


Buena Social Club - De Camino A La Vereda


Όταν η ωραία παρέα, το φως του Αιγαίου, οι μυρωδιές του κάμπου κ το ωραίο ρούμι δένουν αρμονικά, τότε η μουσική του De Camino A La Vereda δίνει μία άλλη διάσταση στο χώρο… στη στιγμή... Ωραίες χαρές… Πολλά γέλια…

Με υγεία λοιπόν…

Στον Κάμπο της Χίου στις 08.09.2012 και ώρα 19:47. Ήταν Τέλεια…

SV

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Διακοπή #5



Όπως κάθε χρόνο, τέλη Αυγούστου και σουρουπώνει στην αγαπημένη μας παραλία! Άβυθος - Κεφαλλονιά! Δυο μικρά παιδάκια "το νυχτώνουν" μαζί μας: ο Ο. και η Α. Τα ανίψια μου! Τα παιδιά της Μάρθας. Τα πιο αγαπημένα μου πρόσωπα... Και του χρόνου!


Γιώργος {musicspins}

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Χαρούμενο σπίτι

Sad but true… το καλοκαίρι τελείωσε. Και όπως πολλοί, έτσι και εγώ, νιώθω ότι η πραγματική Πρωτοχρονιά είναι η 1η Σεπτεμβρίου, η έναρξη της νέας ‘σχολικής’ χρονιάς, με τις προκλήσεις που έρχονται, τους στόχους, τις ανακατατάξεις, τα σχέδια… 

Το φθινόπωρο λοιπόν μου φαντάζει σαν την ιδανική εποχή για συμμαζέματα, δουλειές στο σπίτι, ανακαινίσεις, λίστες, υποσχέσεις, όνειρα. Έτσι αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας μερικές από τις συμβουλές που βρήκα στο Apartment Therapy για ένα χαρούμενο σπίτι! Εσάς δηλαδή πιο χαρούμενους στο σπίτι.... Επιγραμματικά λοιπόν και σε ελεύθερη απόδοση:
  1. Στρώστε το κρεβάτι σας! Ναι ναι... είναι μελετημένο! Πιάνει!
  2. Γεμίστε τους χώρους με μνήμες και αναμνηστικά. Ναι, και αυτά υλικά αγαθά είναι, αλλά μιας ανώτερης κατηγορίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι κορνίζες.
  3. Τι σας έκανε χαρούμενους σήμερα; Κάτι, ακόμα και τόσο δα μικρό... Το αγαπημένο σας φαγητό, ένα τηλεφώνημα, το ηλιοβασίλεμα, ένα τραγούδι, μια αγκαλιά... Αφιερώστε 5 λεπτά και 2 προτάσεις σε ένα βιβλιαράκι που θα σας θυμίζει ότι πάντα υπάρχει κάτι για να χαμογελάτε.
  4. Αν δεν μπορείς να το αποφύγεις, απόλαυσέ το! Αν είναι να ποτίσεις τα φυτά, πότισέ τα και προσπάθησε να το απολαύσεις. Όσο το καθυστερείς, τόσο θα γκρινιάζεις και τόσο πιο δύσκολο θα γίνεται.
  5. Κάντε μικρές χάρες και εκπλήξεις στους 'συγκατοίκους' σας απλά για να δείτε το χαμόγελό τους. Αγοράστε τους μια λιχουδιά, τακτοποιήστε τα βιβλία που λέτε εδώ και μήνες, σιδερώστε του το αγαπημένο του πουκάμισο, μαγειρέψτε της το αγαπημένο της φαγητό...
  6. Κάντε ένα τηλέφωνο την ημέρα σε εκείνο το φίλο που όλο το λέτε και όλο δεν προλαβαίνετε ή στη μαμά που (standard) παραπονιέται... Ακόμα και παράλληλα με τις δουλειές.
  7. Επιλέξτε υλικά αγαθά τα οποία ενισχύουν τις εμπειρίες σας... ένα ηχοσύστημα για το πάρτυ, μαξιλάρες για το μπαλκόνι, εκείνη τη γάστρα για τη ρεβιθάδα...

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Διακοπή #3



ΣΙΦΝΟΣ old time classic! Από την δεκαετία του '90, πολλά χρόνια, διαφορετικές φάσεις της ζωής μας, της παρέας μας, ξενύχτια, σφηνάκια τα λεγόμενα "τσιμπούκια", πάρτυ με καρπούζια γεμισμένα με βότκες στην παραλία, γνωριμίες, μωρά, γάμοι, βάφτιση....

Φέτος από διαφορετική σκοπιά, κουβαδάκια, κοτσιδάκια, βόλτες βλέποντας τις καμπάνες και τα 'τετέρια' (αστέρια), λιγότερο ποτό, περισσότερο φαγητό (νέα συνήθεια η homemade μακαρoνάδα με κιμά που κάτι μου λέει ότι θα γίνει και αυτή, μαζί με το νησί, ALL TIME CLASSIC).

Άντε και του χρόνου......

Ζέττα 

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

ευχαριστώ

Από τα πρώτα πράγματα που μας μάθαιναν οι γονείς μας όταν ήμασταν μικρά ήταν το 'ευχαριστώ' και το 'παρακαλώ'. Και μας έγινε συνήθεια, σαν το 'καλημέρα' όταν μπαίνεις σε ένα χώρο.... Παρατηρώ όμως ότι πλέον ενός τυπικού 'ευχαριστώ' (που δυστυχώς ούτε αυτό δεν έχουμε μάθει ακόμα όλοι), πολλές φορές προσπερνάμε τα διάφορα, μικρά και όμορφα που μας συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας, και ειδικά αυτούς που κρύβονται πίσω από αυτά. Τι εννοώ....

Πόσο εύκολα θα κάνουμε παρατήρηση σε έναν σερβιτόρο, για παράδειγμα, αν είναι αγενής; Πόσο συχνά όμως θα του πούμε 'ευχαριστώ, ήσουν πολύ εξυπηρετικός' όταν πραγματικά είναι; Ναι, σε έναν ιδανικό κόσμο θα έπρεπε να είναι δεδομένη η καλή εξυπηρέτηση, τη δουλειά του κάνει afterall, αλλά δεν είναι. Και ο κόσμος δεν έχει συνηθίσει ούτε να δίνει ούτε να παίρνει κομπλιμέντα και ευχαριστώ. 

Ήμασταν σε έναν γάμο εκτός Αθηνών τις προάλλες λοιπόν και η συντονίστρια (έτσι μας φάνηκε ότι ήταν) έτρεχε όλη την ώρα πάνω-κάτω με ένα χαμόγελο και ένα bluetooth στο αυτί, φρόντιζε να μην μας λείψει τίποτα, σέρβιρε και η ίδια όταν χρειαζόταν, τακτοποιούσε τον κόσμο αλλά είχε το νου της στα πάντα. Στο τέλος λοιπόν της βραδιάς, φεύγοντας, την χαιρετήσαμε και την ευχαριστήσαμε για την εξυπηρέτηση και τη φροντίδα. Εκείνη, με ένα χαμόγελο μας έσφιξε το χέρι και μας απάντησε 'ευχαριστώ πάρα πολύ, ελπίζω να μη με κοροϊδεύετε... αλλά σας ευχαριστώ ούτως ή άλλως'... Πόσους γάμους; Πόσες δεξιώσεις των 500 ατόμων έχει κάνει αυτή η κυρία; Πόσες χιλιάδες άτομα έχει εξυπηρετήσει ώστε να μην τους λείψει τίποτα; Πόσα χαμόγελα και σαλάτες έχει μοιράσει; Και της έκανε εντύπωση που κάποιος πραγματικά την ευχαριστούσε.

Της εξηγήσαμε βεβαίως ότι δεν την κοροϊδεύουμε και νομίζω ότι συγκινήθηκε.... Συγκινήθηκα και εγώ σκεφτόμενη την αντίδρασή της στο δρόμο της επιστροφής.... Έκρυβε νομίζω μία ταπεινότητα.

Ας μοιράζουμε τα 'ευχαριστώ' και τα 'μπράβο' σε αυτούς που τα αξίζουν.....

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Ευτυχία είναι...

Ευτυχία είναι να είναι το σπίτι άδειο και να νιώθεις το δροσερό αεράκι της φθινοπωρινής νύχτας.

Ευτυχία είναι να χαζεύεις το νέο σου βιβλίο μαγειρικής υπό τους ήχους του ραδιοφώνου, και σε κάθε συνταγή να βλέπεις και από ένα αγαπημένο πρόσωπο.

Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι και αυτό το φθινόπωρο θα γεμίσει από λιχουδιές που θα ετοιμάσεις για τους αγαπημένους σου, και τα γέλια τους θα γεμίσουν με τη σειρά τους το σπίτι.

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Διακοπή #2

Όταν από τη διαμονή για 8 μέρες σε ένα νησί, αυτό που σου μένει είναι μία 40λεπτη κουβέντα με έναν Βενετσιάνο και την άψογη σύντροφό του -που τυγχάνει να έχετε "αδελφές" μηχανές- τότε μάλλον έχεις μεγαλώσει...... αλλά έχει και αυτό τη χάρη του...

Δημήτρης

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes