Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Soup up!


Σας αρέσουν οι σούπες; Εμένα πολύ! Και το χειμώνα ειδικά προσπαθώ να φτιάχνω αρκετά συχνά. Στα 'επίσημα' δείπνα επιβάλλεται! Εκτός από πεντανόστιμες, είναι θρεπτικές, υγιεινές, συνήθως εύκολες και προετοιμάζουν το στομάχι για αυτό που θα ακολουθήσει.

Φέτος λοιπόν τα Χριστούγεννα φτιάξαμε σούπα με γλυκοπατάτα! Ένα θα σας πω, ο συνοδοιπόρος έφαγε 3 πιάτα με αποτέλεσμα η καθιερωμένη γαλοπούλα να μείνει παραπονεμένη... Τόσο ωραία ήταν! Σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα.... Η συνταγή είναι βασισμένη σε αυτή του γαστρονόμου. Γλυκοπατάτα, πράσο, πολλά μυρωδικά, μισή ωρίτσα βράσιμο, πολτοποίηση και είστε έτοιμοι. 



Υλικά:
1 κιλό γλυκοπατάτες (1-2 μεγάλες δηλαδή περίπου)
3-4 πράσα
2 κλωνάρια σέλερι
1 ματσάκι μαϊντανό (δεμένο για να μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα)
1 φύλλο δάφνης
θυμάρι (αν έχετε, ξηρό ή φρέσκο)
2 κουταλιές ελαιόλαδο
1,5 λίτρο ζωμό κότας
αλατοπίπερο
μοσχοκάρυδο

Κόβετε το σέλερι και τα πράσα και τα ρίχνετε σε μεγάλη κατσαρόλα να μαραθούν με το λάδι. Προσθέτετε τον μαϊντανό και τη δάφνη και τα αφήνετε για 5 λεπτά. Κόβετε την γλυκοπατάτα σε κύβους και την βάζετε στην ίδια κατσαρόλα μαζί με τον ζωμό και το αλατοπίπερο και χαμηλώνετε μόλις πάρει βράση. Αφήνετε τόσο όσο να μαλακώσουν τα λαχανικά, περίπου 30 λεπτά. Αφαιρείτε τον μαϊντανό και την δάφνη και πολτοποιείτε. Ελέγχετε την πυκνότητα και προσθέτετε νερό αν χρειάζεται αραίωμα ή την αφήνετε να βράσει λίγο ακόμα για να πήξει περισσότερο. Προσθέτετε το μοσχοκάρυδο και είστε έτοιμοι! Στο τέλος μπορείτε αν θέλετε να βάλετε μια κουταλιά κρέμα γάλακτος στο κέντρο κάθε πιάτου. Εμείς συνήθως το αποφεύγουμε γιατί πραγματικά δεν προσφέρει κάτι στην σούπα.

Bon appetit!

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

made in greece #5

Μπορεί να μην θυμίζει Χριστούγεννα, μπορεί ο ήλιος να επιμένει ακόμα και ας είναι τέλη Δεκεμβρίου, μπορεί οι εορτασμοί να είναι περιορισμένοι (έως ανύπαρκτοι), η Αθήνα όμως είναι όμορφη... αλήθεια! Μέσα σε όλα τα άσχημα που εύκολα εντοπίζουμε, υπάρχουν και αυτές οι γειτονιές, τα μικρά καφέ, οι μυρωδιές, οι φίλοι που κάθονται στον λόφο όπου έχουν καθήσει επί χιλιάδες χρόνια οι Αθηναίοι, ονειρευόμενοι μάλλον τα ίδια: μια καλύτερη ζωή.


It may not look like Christmas, the sun insists on shining despite the fact that it is late December, the celebrations are a few (if at all), but Athens is beautiful.... truly! Amidst all the ugly things that we easily spot, there are these neighborhoods, these cafes, the smells, the friends that sit on the hill that Athenians have been visiting for thousands of years, dreaming probably of the same thing: a better life.

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #11


Οι φυσικές δυνάμεις εντός μας, είναι οι πραγματικοί θεραπευτές της νόσου.

Natural forces within us are the true healers of disease.

Ιπποκράτης / Hippocrates

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Αφίξεις


Τα αεροδρόμια μου αρέσουν πολύ... Και για να σας πω όλη την αλήθεια, με συγκινούν. Μάλλον έχουν περάσει για τα καλά στο DNA μου. Για να καταλάβετε λοιπόν, από μικρή, όταν ο μπαμπάς ταξίδευε πολύ, μία από τις πιο έντονες και επαναλαμβανόμενες μνήμες μου είναι να κόβουμε τριαντάφυλλα από τον κήπο, να τα τυλίγει η μαμά σε αλουμινόχαρτο (όλα αυτά για να μην αγοράσουμε από το ανθοπωλείο), να οδηγούμε στο αεροδρόμιο, να στηνόμαστε με τον αδελφό μου στο τζάμι που έβλεπε στις σκάλες μετά τον έλεγχο διαβατηρίων (στο αεροδρόμιο του Ελληνικού εννοείται), να περιμένουμε τον μπαμπά να ανέβει και να μας χαιρετίσει, να τρέξουμε μέχρι τις αφίξεις και μόλις τον δούμε μέσα από τις ανοιγοκλειόμενες πόρτες να βάλουμε τα δυνατά μας και να τρέξουμε μέχρι το χώρο των αποσκευών. Ναι, ναι... και τότε υποθέτω ότι δεν επιτρεπόταν αλλά μάλλον το προσωπικό ασφαλείας έκανε λίγο τα στραβά μάτια σε δύο παιδάκια του δημοτικού που τρέχανε με το αλουμινόχαρτο στο χέρι για να πέσουν στην αγκαλιά του μπαμπά.

Με αυτά και με αυτά, ο μπαμπάς συνέχισε να κάνει ταξίδια και σιγά - σιγά τον ακολούθησε και ο αδελφός. Έχω υπάρξει λοιπόν πολλές - πολλές φορές στην πτέρυγα των Αφίξεων, μακράν περισσότερες από αυτές στην αντίστοιχη των Αναχωρήσεων. Και κάθε φορά που περπατώ μέσα στο αεροδρόμιο και περιμένω καρτερικά και τον δικό μου άνθρωπο, συγκινούμαι....... Για όλες αυτές τις ιστορίες, τους αποχωρισμούς, τα ανταμώματα, τις οικογένειες, τα ζευγάρια, τα παιδάκια, τις γιαγιάδες. Μου αρέσει το αεροδρόμιο και τώρα που είναι γιορτές με συγκινεί ένα τόσο δα παραπάνω.

Σας εύχομαι λοιπόν να ανταμώσετε και φέτος με όσους αγαπάτε (με αεροπλάνο ή χωρίς) και να τους απολαύσετε.

ανδριάνα

ΥΓ. Αξίζει να δείτε την ταινία Love Actually η οποία παρουσιάζει με τον καλύτερό τρόπο αυτό που σας περιγράφω....
ΥΓ2. Το σχέδιο είναι από το Drawing on Napkins blog

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

ΑΑΑ

Όχι, δεν μιλάω για φρούτα ούτε για μπαταρίες. Το τριπλό 'Α' είναι το κλειδί της επιτυχίας! Ούτε... Είναι όμως τρεις θέσεις που μας φέρνουν πιο κοντά στην επιτυχία, στην ευτυχία, στην ηρεμία, στην αυτογνωσία... όπως θέλετε πείτε το.

Awareness
Acknowledgement
Acceptance

ή στα ελληνικά
Συνειδητοποίηση
Παραδοχή
Αποδοχή

Αυτά παθαίνεις όταν αποφασίζεις να επισκεφθείς έναν χειροπρακτικό για να σε λυτρώσει από τον πόνο (σε πρώτη ανάγνωση), και συνειδητοποιείς (ξανά και ξανά) ότι είναι πολύ βαθύτερος από τον υπερακάνθιο μυ. Και βαδίζεις στο πρώτο Α της τριλογίας προσπαθώντας να περιγράψεις αυτό που σου συμβαίνει, να το εντοπίσεις, να το εκφράσεις με λόγια - με ήχους - με πόνο. Να παραδεχτείς, στο δεύτερο Α, ότι υποφέρεις. Ναι, είναι βαριά λέξη. Και εγώ την αρνήθηκα (μέσα μου και έξω μου) όταν την άκουσα αλλά όταν πονάς κάθε φορά που πρέπει να βάλεις ή να βγάλεις μια ζακέτα, τότε μάλλον υποφέρεις (λιγάκι). Ώστε να οδηγηθείς σταδιακά στο τρίτο 'Α' της αποδοχής. Ποια είναι η κατάσταση - τι μου συμβαίνει - τι νιώθω - τι σημαίνει για εμένα αυτό που νιώθω - τι θα αλλάξω για να σταματήσει ο πόνος - πώς θα κινηθώ για να σβήσω τη φωτιά και όχι τον συναγερμό.

Και έτσι, κάνεις αυτή την κυκλική πορεία ξανά και ξανά, συμπληρώνοντας τα κενά, διοχετεύοντας την ανάσα, την ενέργεια, την σκέψη στο ευαίσθητο σημείο ώστε να μαλακώσει, να αναπνεύσει, να βρει την ισορροπία του και να μπορέσεις να προχωρήσεις. Μακριά από τον πόνο και τις αγκυλώσεις.


ΥΓ. Το εξαιρετικό σχέδιο του Ειρηνικού Πολεμιστή είναι από το Walking Satellite.

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Shazam: sound & place #12

Irene Skylakaki - In the light 


Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που βλέποντας live έναν καλλιτέχνη, ένιωσα τόσα συναισθήματα, είδα μέσα απο τον ήχο του τόσες εικόνες, αισθάνθηκα τόσο έντονα την έκφραση του κ ένιωσα πόσο ωραίο πράγμα είναι να είσαι ντροπαλος...




Lately I've been sitting all alone
And my mind has frozen time
But the clock is ticking

Tell me would you want to kiss me 
Hold me in your arms and squeeze me
If you knew I was a beast

But in the light
Everything looks beautiful and bright 
I can see no clouds up in the sky


Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012, 13.16 @ Ελληνικός Κόσμος.
SV

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes