Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Κάρτα γενεθλίων


Πρώτα απ' όλα να σας ξεκαθαρίσω ότι -δυστυχώς- δεν είμαι καλλιτεχνική φύση. Δεν μπορώ να ζωγραφίσω ούτε ένα παιδικό σπιτάκι.... Οπότε, τα περισσότερα από τα Do-it-yourself projects που βλέπω τριγύρω μου τα αντιμετωπίζω με άπλετο θαυμασμό αλλά δεν τα προσπαθώ καν. Αυτές όμως τις χειροποίητες, ευχετήριες κάρτες είπα να τις δοκιμάσω. Ήταν τόσο όμορφες, απλές, γλυκές και φαινόντουσαν εφικτές για τα δικά μου δεδομένα. Και ήταν! Και έφτιαξα μία για την φίλη Α. που είχε γενέθλια με υλικά που είχα ήδη σπίτι (χαρτόνι, πουά washi tape, μωβ μαρκαδοράκι). Όπως θα δείτε και στο omiyage blogs όπου τις εντόπισα, επέλεξα την πιο εύκολη πρόταση δεδομένων των υλικών και των ικανοτήτων... Αν εσείς έχετε ταλέντο, όρεξη και περισσότερα washi tapes μπορείτε να κάνετε πολλές και διαφορετικές δοκιμές. 


Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

New York Cheesecake


Ξεχάστε τα ημίμετρα, τις γρήγορες λύσεις και τα cheesecakes που δεν θέλουν ψήσιμο. Εδώ μιλάμε για το real thing: New York Cheesecake! Αυτό που ψήνεται, γίνεται σαν cake, και είναι τόσο δα γλυκό. Η συνταγή προέρχεται από ένα παλιό Αμερικάνικο βιβλίο της μαμάς αφιερωμένο στα cheesecakes το οποίο κοσμεί τη βιβλιοθήκη του πατρικού μου σπιτιού εδώ και χρόνια. Είστε έτοιμοι; Πάμε....

Υλικά
Για την βάση:
225γρ μπισκότα digestive
μισό κουταλάκι κανέλα (αν σας αρέσει)
75γρ βούτυρο

Για την γέμιση:
4 αυγά χωριστά
225γρ ζάχαρη
250 κρέμα γάλακτος
1 βανίλια
2 κουταλιές της σούπας αλεύρι
450γρ τυρί philadelphia
μαρμελάδα


Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Λιώνουμε το βούτυρο, θρυμματίζουμε τα μπισκότα, προσθέτουμε την κανέλα και τα στρώνουμε σαν βάση σε μια στρογγυλή φόρμα διαμέτρου 23εκ. Την βάζουμε στο ψυγείο.
Χτυπάμε σε ένα μπολ τα 4 ασπράδια με 50γρ ζάχαρη μέχρι να γίνουν μαρέγκα.
Σε άλλο καθαρό μπολ χτυπάμε τους 4 κρόκους με 175γρ ζάχαρη μέχρι να ασπρίσουν. 
Προσθέτουμε σιγά-σιγά την κρέμα γάλακτος, την βανίλια και το αλεύρι και στο τέλος, σε δόσεις, το τυρί philadelphia.
Ανακατεύουμε απαλά στο μείγμα του τυριού την μαρέγκα που φτιάξαμε στην αρχή και αδειάζουμε την τελική μας γέμιση πάνω στην βάση.
Ψήνουμε για περίπου 1 ώρα (στο δικό μου φούρνο χρειάστηκε περίπου 1.10) μέχρι να πάρει χρώμα το cake. Μην σας φοβίσει το πολύ φούσκωμα, όταν βγει από τον φούρνο θα έρθει στα ίσια του. 
Αφήνουμε να κρυώσει εντελώς. 
Προσθέτουμε μαρμελάδα (φράουλα στην προκειμένη) λίγο πριν το σερβίρουμε.
Το διατηρούμε στο ψυγείο.

Καλή επιτυχία!
α.

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013

Ευτυχία είναι....



Ευτυχία είναι να ξυπνάς δίπλα στον συνοδοιπόρο και να τον χαζεύεις που κοιμάται λίγο ακόμα...

Ευτυχία είναι να τα έχεις ετοιμάσει όλα από βραδύς, ώστε να φύγεις σε μόλις 10 λεπτά και να καθίσεις οκλαδόν αναπνέοντας τη γαλήνη του πρωινού.
Ευτυχία είναι να ξημερώνει Παρασκευή.

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

περήφανοι


Ήταν κάποτε ένα μικρό αγοράκι, ο Ν. Όπως όλα τα παιδιά, είχε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και τα θέλω του. Οι γονείς του αποφάσισαν από μικρή ηλικία να τον ωθήσουν στον αθλητισμό, και τι καλύτερο από την κολύμβηση. Έτσι, και θα γυμνάζεται, και θα κάνει αντισώματα ώστε να μην αρρωσταίνει, και θα έχει μία ευχάριστη ασχολία, θα σκέφτηκαν. Με βάρδιες λοιπόν, μία η μαμά, μία ο μπαμπάς αναλάμβαναν να πηγαίνουν τον Ν. στο κολυμβητήριο, να στέκονται με αγωνία στις κερκίδες και να τον εμψυχώνουν κατά τη διάρκεια της προπόνησης όταν αυτός αφηνόταν ή χάζευε λιγάκι. Με μια φωνή, αμέσως συνερχόταν και συνέχιζε με την σανιδούλα του. Και έτσι, συνήθιζε και ο 'αθλητής', συνήθιζαν και οι γονείς, παρόλα τα πλάγια βλέμματα των υπόλοιπων μαμάδων και μπαμπάδων. Και σφίγγανε τα δόντια, και κάνανε υπομονή ώστε ο μικρός Ν. να μη καταλάβει τίποτα, και επέμειναν.

Και έτσι, περνάγανε τα χρόνια... Άλλαζε ο Ν. κολυμβητήρια, ομάδες και προπονητές, πάντα με τους γονείς στις κερκίδες να τον εμψυχώνουν με φωνές και χειροκροτήματα αψιφώντας τους καθωσπρεπισμούς: "Πάμε Ν. πιο γρήγορα τα πόδια". Και ο Ν. έμαθε να κολυμπά ελεύθερο και ύπτιο αλλά δεν του αρκούσε, ήθελε να κολυμπήσει πεταλούδα! Οι προπονητές ούτε που το συζητούσαν και έτσι άρχισε μόνος του να μιμείται τις κινήσεις των συναθλητών του. Και όταν πια είχε κατανοήσει την τεχνική, μπήκαν στο παιχνίδι και οι προπονητές ώστε να βελτιώσει τους χρόνους του. Με τα πολλά, για να μην σας κουράσω, ο Ν. διακρίθηκε πολλές (πάρα πολλές) φορές στους τοπικούς και εθνικούς αγώνες κολύμβησης, και στην πεταλούδα. Και όταν έγιναν οι παγκόσμιοι στην Ελλάδα, είχε τους απαραίτητους χρόνους για να λάβει μέρος και το δοκίμασε και αυτό! Θα ήταν άλλωστε οι τελευταίοι του αγώνες. Και ολοκλήρωσε την καριέρα του πανηγυρικά: 3 μετάλλια!! Δύο χρυσά και ένα ασημένιο! Και δώστου πανηγυρισμοί, και χειροκροτήματα, και η μαμά να κλαίει στις κερκίδες, και ο μπαμπάς να ζητωκραυγάζει. 

Και ναι, η ιστορία μπορεί να μην έγινε ακριβώς έτσι, αλλά σίγουρα κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα.... Και ο Ν. μπόρεσε να εξελιχθεί τόσο, να διακριθεί, να ξεχωρίσει γιατί βρέθηκε μία μαμά και ένας μπαμπάς να τον αγαπήσουν τόσο! Να πιστέψουν ότι είναι ικανός για τα πάντα και ότι του αξίζουν τα πάντα! Βρέθηκαν αυτοί οι δύο άνθρωποι που κατάφεραν να διακρίνουν σε ένα μικρό παιδί με ειδικές ανάγκες που γνώρισαν 'τυχαία' την ομορφιά και την υπερηφάνεια, το άστρο του! Είδαν το σύμπαν να συνομωτεί (όπως λέει η μαμά του) κάθε φορά που προσπαθούσαν κάτι για τον Ν. με τον Ν., από τη δημιουργία της δικής τους οικογένειας, μέχρι την ανεύρευση δουλειάς και τα αναρίθμητα μετάλλια.

Γιατί ο Ν. μπόρεσε και έγινε αυτό που πίστεψαν οι γονείς του ότι μπορεί να γίνει, ο καλύτερος εαυτός του. Και αφού κατάφεραν αυτοί οι γονείς να 'ουρλιάζουν' το όνομά του στο κολυμβητήριο κάθε φορά που 'χανόταν' στις σκέψεις του και σταμάταγε στα μέσα της διαδρομής, τότε μπορούμε και εμείς να πιστέψουμε ότι τα παιδιά μας αξίζουν και είναι ικανά για το καλύτερο! 

ανδριάνα

ΥΓ. Αφιερωμένο στον Ν. που όταν μας εξιστορούσε η μαμά του όλα τα παραπάνω (και πολλά ακόμη), εκείνος, λίγα μέτρα πιο πίσω, άκουγε και χαμογελούσε! 

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

Don't give up!



Διάβασα ότι οι πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου είναι επίσημα και αυτές που παρατάμε τις υποσχέσεις που δώσαμε για το Νέο Έτος! Already!! Μόλις σε ένα μήνα! Και είπα να ξανακοιτάξω τα New Year Resolutions μου και η αλήθεια είναι (γκούχου γκούχου) ότι δεν τα έχω πάει και πολύ καλά……. Έχω κάνει τις προσπάθειές μου αλλά…. Είπα λοιπόν, για να πειθαρχήσω περισσότερο σε αυτά που πραγματικά θέλω, να οργανωθώ! Για ένα Παρθένο, μάλλον η οργάνωση δεν είναι ξένη λέξη……


Προτείνω λοιπόν τα εξής, αν θέλετε ακολουθείτε:
-Πείτε το! Έτσι, θα έχετε έναν ακόμη σύμμαχο να σας υπενθυμίζει να ελαττώσετε για παράδειγμα τη ζάχαρη όταν είστε έτοιμοι να καταβροχθίσετε ένα κομμάτι τούρτα.
-Προγραμματίστε το! Αντί να το αφήνουμε στην τύχη για να βρούμε αυτή τη 1 ώρα που θα στριμωχθεί μέσα σε όλα και η yoga, για παράδειγμα, προγραμματίστε την! Σαν να έχετε ένα σημαντικό ραντεβού (με τον εαυτό σας), ότι και να γίνει (ε εντάξει, σχεδόν), εσείς την Δευτέρα στις 21.00 έχετε yoga.
-Βρείτε το ταίρι σας! Και αν τη Δευτέρα στις 21.00 έχετε όντως, πραγματικό ραντεβού, πέραν από τον εαυτό σας και τη yoga, και με τον Χ φίλο σας για να κάνετε μαζί; Μάλλον οι πιθανότητες είναι περισσότερες να μείνετε πιστοί!
-Εφικτοί στόχοι! Εντάξει, θα δείτε και στα δικά μου resolutions ότι ήμουν σε κάποια σημεία λίγο υπερβολική ή υπερ-αισιόδοξη… Καθημερινή yoga με το πρόγραμμα που έχω είναι λιγάκι δύσκολη…. Όχι ακατόρθωτη (ειδικά αν μιλάμε για μισή ώρα) αλλά λίγο δύσκολη. Ας είναι λοιπόν λίγο πιο εφικτοί και κοντινοί οι στόχοι, για την αρχή τουλάχιστον, και αν μπορούμε τους ενισχύουμε.
-Υπενθυμίσεις! Και εκεί που κάθεσαι και σκέφτεσαι τι να μαγειρέψεις ή τι να κάνεις το απόγευμα της Κυριακής, πέφτει το μάτι σου στη λίστα! Πέραν από τις λίστες για το σούπερ-μάρκετ, ας γράψουμε και μία για αυτά που θέλουμε να εξελίξουμε, να ακολουθήσουμε, να μάθουμε, να γίνουμε. Σαν ένα Post-it που σου θυμίζει τα σημαντικά!
Για να δούμε τώρα.... Θα σας κρατώ ενήμερους!
ανδριάνα

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

fine china



China όπως λέμε πορσελάνινα είδη!

Τα κορίτσια σίγουρα θα με καταλάβουν (ή τουλάχιστον περισσότερο). Το βλέπω και από την ανιψιά μου (ετών 3) με τα χίλια μύρια φλιτζανάκια, πιατάκια, τσαγιέρες και μπολ. Κάθε φορά μας σερβίρει και κάτι διαφορετικό, απαραιτήτως συνοδευόμενο από κουλουράκι – γλυκάκι (ενίοτε και μέσα στο φλιτζάνι)! Και εγώ μικρή κάπως έτσι ήμουν, μην σας πω ότι ακόμα έτσι είμαι! Μου αρέσουν τόσο πολύ τα κουζινικά! Όχι όλα, αλλά αυτά που έχουν σχέση με τις εμπειρίες φιλοξενίας και περιποίησης, με το σερβίρισμα και την προετοιμασία καφέδων, γλυκών, πιτών….


Και ενώ παγκόσμια τα αποκαλούμε china, μάλλον η γειτονική Ιαπωνία κρατάει τα σκήπτρα! Μα δείτε τις δημιουργίες της εταιρείας Nikko και θα καταλάβετε! Δεν είναι έργα τέχνης; Και είναι και παστέλ!

February = beige


Είναι ο χειμώνας πριν δώσει τη θέση του στην άνοιξη, η 'αχρωμία΄ πριν την πολυχρωμία, η ζεστασιά του σπιτιού πριν από την ζεστασιά του ήλιου, είναι ο Φεβρουάριος.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes