Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

How was your week?

  • Ίδρωσα, λαχάνιασα και παιδεύτηκα κάνοντας yoga με διαφορετικό δάσκαλο! 
  • Ένιωσα 2η ημέρα στη σειρά ότι βρίσκομαι σε προπόνηση 'ειδικών δυναμεων' βάζοντας ΟΛΕΣ μου τις δυνάμεις ώστε να σηκώσω ξανά και ξανά το βαρύτερο αυτή τη φορά πανί.
  • Έφαγα πολύ ωραία υπό τη συνοδεία εξαιρετικών συζητήσεων που μας έφτασαν μέχρι τις 2.00.
  • Απήλαυσα τον ήλιο, την οικογένεια, τους φίλους, τις ωραίες γεύσεις και τις ιστορίες που μας έκαναν να γελάμε με τις ώρες σε ένα Κυριακάτικο brunch όπως θα έπρεπε να είναι.
  • Άκουσα πολλές μουσικές προσπαθώντας να επιλέξω αυτές τις λίγες που θα καταφέρουν να μας ταξιδέψουν.
  • Συμμετείχα στην 1η μου ιντερνετική - μουσική εκπομπή καλεσμένη του Mr. Musicspins! Τι ωραία που ήταν!
  • Έβγαλα από μέσα μου ένα μικρό μυστικό και ένιωσα πιο ανάλαφρη ξέροντας ότι ξέρουν.
  • Είδα τον κήπο μας να μεταμορφώνεται σιγά-σιγά... ανυπομονώ να έρθει η άνοιξη.
Καλό, αποκριάτικο 3ήμερο!
ανδριάνα

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Εικόνα


Μία εικόνα = 1.000 λέξεις, έτσι δεν λέμε; Για σκεφτείτε λιγάκι τις εκατοντάδες εικόνες που βλέπουμε καθημερινά μέσα από τα ΜΜΕ. Σκεφτείτε τώρα λίγο περισσότερο τις γυναικείες εικόνες. Τα sexy, αψεγάδιαστα κορίτσια έτοιμα για όλα, τις νοικοκυρές που καθαρίζουν το σπίτι ντυμένες στην τρίχα, τις business women ντυμένες με 'αντρικά' κουστούμια. Αυτές τις μη-ρεαλιστικές εικόνες θέλησε να ανταστρέψει η οργάνωση Lean In συνεργαζόμενη με την Getty Images (μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παροχής εικόνας, με 2,4 εκατ. πελάτες σε 100 χώρες). Το αποτέλεσμα είναι 2.500 νέες φωτογραφίες οι οποίες απεικονίζουν τις πραγματικές γυναίκες, τα σύγχρονα κορίτσια και τους ανθρώπους που τις στηρίζουν. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει γυναίκες με τατουάζ να δουλεύουν από το σπίτι παρέα με το μωρό τους, κορίτσια διαφορετικών εθνικοτήτων να ανήκουν στην ίδια ομάδα ποδοσφαίρου, μπαμπάδες με μάρσιπο, γυναίκες με λευκά μαλλιά (ναι, υπάρχουν και αυτές), επαγγελματίες ντυμένες γυναικεία, γυναίκες αρχιτέκτονες | ζαχαροπλάστριες | προπονήτριες και μπαμπάδες να κάνουν πλεξούδες στα κορίτσια τους..... Καταλάβατε. Αυτό που βλέπετε (ελπίζω) και ζείτε και εσείς, στη δική σας ζωή και στων φίλων σας. 


Είναι εύκολο να παραβλέψεις όλη αυτή την πλάνη που υπάρχει γύρω μας. Γιατί αν δεν είναι και το αντικείμενό σου η επικοινωνία, η διαφήμιση, τα ΜΜΕ, μπορεί όλα αυτά, λίγο-πολύ, να σου περνάνε απαρατήρητα. Υποσυνείδητα όμως αποτυπώνονται ως πραγματικότητα, ως αλήθεια. Και έτσι τα αναπαράγουμε με ευκολία. Τα κοριτσάκια θα πάνε στο μπαλέτο, οι μπαμπάδες δεν χρειάζεται να γνωρίζουν πού βρίσκεται το πλυντήριο, οι φίλες ανταλλάσουν tips για τον μουσακά, οι άντρες πίνουν μπύρες και ξενυχτάνε, οι γυναίκες βλέπουν ταινίες και κλαίνε, τα αγοράκια θα γίνουν επιστήμονες, τα κοριτσάκια δασκάλες κτλ. Και τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι κακό από μόνο του. Ναι, όλα αυτά γίνονται. Αλλά γίνονται και χιλιάδες άλλα που επιλέγουμε να αγνοούμε ή να κρύβουμε. Γιατί και οι μπαμπάδες μπορεί να ανταλλάσουν tips για τον σολομό, και οι μαμάδες να εργάζονται μέχρι αργά, και τα κοριτσάκια να μαθαίνουν ιστιοπλοΐα και τα αγοράκια να δημιουργούν με πηλό. That's all.


Όλες οι παραπάνω φωτογραφίες ανήκουν στη συγκεκριμένη συλλογή. Μπορείτε να δείτε περισσότερες εδώ.

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

Ανισορροπία


Work - life (im)balance! Δεν ξέρω για εσάς, αλλά στη δική μου επαγγελματική πορεία, η συγκεκριμένη φράση - κλισέ παίζει πολύ! Είναι ο τρόπος των απανταχού εταιρειών (κυρίως των μεγαλύτερων και πιο απρόσωπων) να περιγράψουν αυτό που περνούν οι υπάλληλοί τους στην καθημερινότητά τους: work - life imbalance! Δηλαδή, εργάζομαι 10 ώρες την ημέρα, οδηγώ άλλες 2 προς και από την δουλειά, επιστρέφω αισίως σπίτι στις 20.00, εννοείται με το laptop, και έχω στη διάθεσή μου 2-3 'ξέγνοιαστες' ώρες για να μαγειρέψω, να φάω, να πλυθώ, να πλύνω, να συμμαζέψω, να πω δυο κουβέντες και βεβαίως αν χρειαστεί να κάνω και λίγη δουλίτσα ακόμα πριν κοιμηθώ. Αν έχω και παιδί, καταλαβαίνετε! Αν θέλω να αθληθώ κιόλας ή να έχω και κάποιο χόμπι, καταλαβαίνετε πάλι.

Όπως το θέτει πολύ εύστοχα (για εμένα) ο Nigel Marsh στην Tedx ομιλία του: "πολλές φορές οι άνθρωποι δουλεύουν σκληρά, πολλές ώρες, σε δουλειές που απεχθάνονται, για να αγοράσουν πράγματα που δεν χρειάζονται ώστε να εντυπωσιάσουν ανθρώπους που δεν συμπαθούν". Δεν είναι σοκαριστικό; Είναι, γιατί είναι αληθινό! Όλες αυτές οι ώρες, η πίεση, το άγχος, η αρρώστια, η μοναξιά, η απομόνωση για ποιο λόγο; Χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε λοιπόν τι σημαίνει ζωή | ευτυχία | οικογένεια | δουλειά | δημιουργία για εμάς... Όχι για τον διευθυντή μας | την μαμά μας | το κοινωνικό μας στάτους. Και να σχεδιάσουμε τη ζωή μας ώστε να τα ανταποκρίνεται στους δικούς μας ορισμούς, στις δικές μας προτεραιότητες και αξίες. Γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς, τότε σίγουρα κάποιος άλλος θα βρεθεί για να μας 'επιβάλλει' τη δική του άποψη περί 'ισορροπίας' και ίσως αυτή να μην μας ταιριάζει καθόλου!

Ο Nigel Marsh αποφάσισε κάποια στιγμή να καταγράψει πώς θα κυλούσε μία ιδανική ημέρα για αυτόν. Μια ημέρα που θα περιελάμβανε και εργασία, και οικογένεια, και προσωπικό χρόνο... Ίσως αυτό είναι μια καλή αρχή για να βρούμε πού θέλουμε να πάμε και να βρούμε μετά και το πώς.

Καλή μας επιτυχία!
ανδριάνα

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

How was your week?

  • Μαγειρέψαμε, μαγειρέψαμε, μαγειρέψαμε!
  • Υποδεχτήκαμε τους 'βαλεντίνους' φίλους μας και φάγαμε ωραία, γελάσαμε πολύ και ξεχαστήκαμε.
  • Ακούσαμε με προσοχή τις περιπέτειες από την μακρινή Αλγερία και ευχηθήκαμε να είναι προσωρινές....
  • Μαζευτήκαμε στο τζάκι με τους γνωστούς - άγνωστους και ανοίξαμε τις καρδιές μας, ακούσαμε μουσικές, τσιμπήσαμε (εννοείται) και ένιωσα αυτή την ασφάλεια που σου προσφέρουν οι πολύ κοντινοί σου άνθρωποι που μπορείς να συζητήσεις απλά... τα πάντα.
  • Φόρεσα μαγιό. Και μπήκα στη θάλασσα. Και ανέβηκα στην σανίδα. Και ισορρόπησα. Και ακολούθησα τον άνεμο. Και είχε ήλιο. Και ησυχία. Και τον συνοδοιπόρο παραδίπλα. Και τον δάσκαλο να μας καθοδηγεί. Κάναμε το 1ο μας μάθημα wind surfing! Και αν δεν έπεφτα στο τέλος, θα έσπαγα το ρεκόρ της σχολής!
  • Κάναμε βόλτες και επιχειρηματικά όνειρα με τους φίλους που πάντα τα σκαλίζουμε και που -πού θα πάει- κάπου θα μας βγάλει!
  • Έφαγα (πολλά) γλυκά... νόστιμα και διαφορετικά.
  • Έστειλα αγάπη στους φίλους στη Χίο.
  • Παρέλαβα το 1ο CD του φίλου Γ. και είναι τόσο όμορφο! Αισθητικά και ακουστικά!
  • Ο Mac-ης αναβαθμίστηκε και τώρα ποιος τον πιάνει!
  • Ένιωσα πιο σίγουρη συζητώντας με τους experts. Η γνώση είναι δύναμη!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Garance

Την αγαπώ την Garance! Η αλήθεια είναι ότι την γνώρισα έμμεσα και ίσως όχι όπως της αξίζει. Ως σύντροφο δηλαδή του sartorialist Scott Schuman.
Θα μου πείτε, πώς την αγαπάς αφού δεν την γνωρίζεις; Σωστό! Μάλλον δεν την αγαπώ... αλλά νιώθω τόσο οικεία διαβάζοντάς της. Νιώθω σαν να την ξέρω, και ας μην έχουμε τίποτα κοινό... Και ας συναναστρέφεται εκείνη τους διάσημους ανά τον πλανήτη, και ας πηγαίνει στα δημοφιλέστερα fashion shows, και ας ζει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού…….. Νιώθω σαν να διαβάζω μια φίλη μου... ή μερικές φορές ακόμη και τις ίδιες μου τις σκέψεις! Και ξέρετε τι αγαπώ πιο πολύ από όλα; Τον άμεσο, αυθόρμητο, χιουμοριστικό, ειλικρινή τρόπο γραφής της. Αυτόν τον ανεπιτήδευτο που είναι σαν να μιλά στις φίλες της. Είναι Γαλλιδούλα φωτογράφος και καλλιτέχνης που ζει πλέον στη Νέα Υόρκη και οι περιπέτειές της δεν διαφέρουν τόσο από τις δικές μας…….. βάζοντάς τες πάντα σε αναλογία. 
Αυτό το αρθράκι για παράδειγμα περιγράφει επακριβώς αυτό που νιώθω κάθε πρωί (ειδικά τις Παρασκευές) όταν βγαίνω από το σπίτι με 3 τσάντες, κλειδιά, κινητά, μπουφάν, ταπεράκια και ρούχα της yoga, και ακροβατώ για να φτάσω στο αυτοκίνητο και μετά στη δουλειά! Αφού τελειώσει η περιπέτεια του ‘τι θα φορέσω σήμερα’, ακολουθεί το sequel ‘τι θα φορέσω στη yoga σήμερα’ και ‘τι θα φάω στη δουλειά σήμερα’ και 'λες να βρέξει σήμερα' και 'πού έχω βάλει το laptop σήμερα'. Όλα αυτά, μεταφράζονται σε 2-3 τσάντες με αμφιλεγόμενο περιεχόμενο και ποσοστό επιτυχίας!  
Είμαι σίγουρη ότι με καταλαβαίνετε... για αυτό θα καταλάβετε και την Garance (ειδικά τα κορίτσια της παρέας). Πολλές φορές μέσα στην εβδομάδα, το διάλειμμά μου είναι η Garance  και με αποζημιώνει πάντα.

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Love Menu


Σας το υποσχέθηκα και δεν θα σας αφήσω παραπονεμένους. Το μενού που ετοιμάσαμε την προηγούμενη Παρασκευή, του Αγίου Βαλεντίνου εννοώ. Δεν πήγαν όλα τέλεια (από άποψη φαγητού) αλλά θα σας τα παραθέσω με πάσα ειλικρίνεια! 



Ξεκινήσαμε λοιπόν με την αγαπημένη σούπα γλυκοπατάτας. Την συνταγή μπορείτε να την βρείτε εδώ. Μέχρι να γυρίσω την Παρασκευή από τη δουλειά, ο συνοδοιπόρος την είχε ήδη φτιάξει. Και ήταν πεντανόστιμη! Το ιδανικό ξεκίνημα του δείπνου! Ακολούθησε η χειμωνιάτικη σαλάτα και η τάρτα με τις πιπεριές, ενώ το κυρίως, interactive πιάτο έκρυβε fajitas κοτόπουλου με όλα τα παρελκόμενα (ρύζι, σως, γιαούρτι, tortillas κτλ). Το ιδιαίτερο αυτή τη φορά ήταν ότι λόγω ποσότητας, τα fajitas τα φτιάξαμε κατευθείαν στο φούρνο. Ούτε τηγάνια, ούτε μου κόλλησε, ούτε ανακάτεψε, ούτε λάδια, ούτε τίποτα. Η ατέλεια του μενού εμφανίστηκε στο κλείσιμο με το γλυκό. Η τάρτα λεμονιού δεν ανταποκρίθηκε στις υψηλές μας προσδοκίες... Στη γεύση νόστιμη θα την έλεγες, αλλά φούσκωσε ΠΟΛΥ και μετά ξεφούσκωσε άλλο τόσο και έτσι στην εμφάνιση και στο σερβίρισμα έχανε... Αυτή την συνταγή λοιπόν, δεν θα σας την παραθέσω. Για τις συνταγές της σαλάτας και της τάρτας συνεχίστε παρακάτω.....

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Φίλοι


Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι. Ή, όπως το έθεσε ο Αμερικανός επιχειρηματίας, συγγραφέας και ομιλητής Jim Rohn
Είμαστε ο μέσος όρος των 5 ανθρώπων με τους οποίους περνάμε τον περισσότερο χρόνο 
(You are the average of the 5 people you spend the most time with). 
Βεβαίως και δεν φταίνε οι φίλοι σου που δεν πηγαίνεις γυμναστήριο ή που πίνεις παραπάνω απ’ όσο θα ‘θελες. Αυτές οι δικαιολογίες περιορίζονται στους εφήβους, και ούτε οι ίδιοι δεν τις πιστεύουν καλά - καλά. Αλλά οι άνθρωποι που μας περιτριγυρίζουν ασκούν μία άμεση ή έμμεση επιρροή επάνω μας. Αν οι κολλητοί σου για παράδειγμα τρώνε πίτσα κάθε φορά που συναντιόσαστε, οι πιθανότητες είναι ότι θα φας και εσύ πιο συχνά απ’ ότι θα συνήθιζες (απλοϊκό παράδειγμα αλλά κατανοητό). Αν η κοπέλα σου τρελαίνεται για εκδρομές στη φύση, μάλλον θα την αγαπήσεις και εσύ πιο πολύ (την φύση, και μαζί και αυτήν). Αν το αγόρι σου γυρίζει κάθε μέρα από τη δουλειά μες στα νεύρα, μάλλον και τα δικά σου θα γίνουν τσατάλια (ή απλά θα χωρίσεις). Με καταλαβαίνετε νομίζω…….. Η σχέση αυτή πιστεύω ότι λειτουργεί και αντίστροφα. Επιλέγουμε δηλαδή, συνειδητά ή μη, σε ποιους θα αφιερώσουμε τον πολύτιμό μας χρόνο και σε τι ποσοστό. Όλοι μας έχουμε νομίζω ανθρώπους που μπορούμε να περάσουμε τις πιο όμορφες, ξέγνοιαστες, χαρούμενες διακοπές και ας κοιμόμαστε όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο, και από την άλλη άλλους, φίλους πάλι, που μετά από έναν 2ωρο καφέ θέλουμε άλλο ένα 2ωρο για να ηρεμήσει το κεφάλι μας. Δεν νομίζω ότι είναι θέμα αγάπης... ή τουλάχιστον όχι μόνο αγάπης. Είναι και πόσο ταιριάζει τη δεδομένη στιγμή ένας συγκεκριμένος άνθρωπος στη ζωή σου. Ένας παλιός φίλος μου είχε πει στην εύθραυστη ηλικία των 17 ότι δεν είναι όλοι οι φίλοι για όλα. Και είχα πάθει σοκ. Και είχα αντιδράσει. Και είχα υπερασπιστεί τους φίλους μου που ήταν οι καλύτεροι, και ναι, ήταν για όλα! Η αλήθεια όμως κρύβεται κάπου ενδιάμεσα. Άλλον φίλο θα σκεφτούμε για να πάμε θέατρο, άλλον για να πούμε τον πόνο μας και άλλον για να πάμε διακοπές (και να επιστρέψουμε παραμένοντας φίλοι). Μπορεί κάποιοι να ταιριάζουν σε παραπάνω από μία κατηγορίες, αλλά αυτοί είναι οι λίγοι και εκλεκτοί! 
Συμπέρασμα; Επιλέξτε τους κοντινούς σας ανθρώπους ώστε να μπορείτε να προχωράτε προς την κατεύθυνση που θέλετε, και όχι την αντίστροφη. Και αν δεν σας ταιριάζουν σε κάποια σημεία, βάλτε όρια ή ανοίξτε τους ορίζοντές σας. Και αν δεν σας ταιριάζουν καθόλου, αναρωτηθείτε γιατί τους αφιερώνετε τόσο και τόσο πολύτιμο χρόνο. Από την άλλη, επιλέξτε να αφιερώνετε χρόνο σε ότι σας κάνει χαρούμενους και όχι σε αυτά και σε αυτούς που πρέπει ή απλά συνηθίζετε. Σημασία δεν έχει πόσο μοιάζετε ή διαφέρετε με τους φίλους σας, αλλά πόσο σας γεμίζουν την καρδιά! Ε, εντάξει, τους συναδέλφους που όντως συναναστρεφόμαστε περισσότερο απ’ όλους μάλλον δεν μπορούμε να τους επιλέξουμε… Ας επικεντρωθούμε όμως στους υπόλοιπους.

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

How was your week?

  • Πήγαμε σούπερ-μάρκετ και γέμισε το καρότσι μέεεεεχρι πάνω και η μικρή Α. ενθουσιάστηκε με τα καινούργια της "κοφλέι".
  • Έλαβα τα μυστικά βαζάκια της φίλης Β. και τους αφιέρωσα 2 ολόκληρες ώρες φωτογραφίζοντάς τας. Μα ήταν τόσο όμορφα!
  • Φάγαμε πολύ αλλά και τόσο ωραία, με ανοιξιάτικο ήλιο, φασαρία, πολλές παράλληλες συζητήσεις, φίλους από τα ξένα και εορταστικά κεράκια.
  • Ονειρευτήκαμε έναν Μαραθώνιο στη Νέα Υόρκη.
  • Συνειδητοποίησα την ιδιοφυία πίσω από έναν τόσο άμεσο και αληθινό στίχο όπως αυτόν που γράφει ο Φοίβος Δεληβοριάς (και το ασύλληπτο ταλέντο βεβαίως να θυμάσαι όλα αυτά τα εκατοντάδες στιχάκια απέξω!).
  • Θαύμασα (για ακόμα μία φορά) τη φίλη Μ. που κατάφερε σε 15' να κοιμήσει τρία παιδιά και να έρθει χαμογελαστή στο σαλόνι να τα πούμε.
  • Χάρηκα πολύ που η Λ. πήρε την απόφαση, και την έφερε εις πέρας, να διασχίσει την Αθήνα απ' άκρη σ' άκρη μόνη της. Μία ακόμη νίκη!
  • Ένιωσα την αγάπη του συνοδοιπόρου όταν έτρεχε ξημερώματα να μου ανακουφίσει τους πόνους. Και τα κατάφερε -όπως πάντα!
  • Κοκκίνισα όταν ξέφυγε στον υπάλληλο των διοδίων ένα "ουόου" όταν άνοιξα το παράθυρο για να πληρώσω. Ακολούθησαν κάποια λεπτά αμηχανίας όπως καταλαβαίνετε.
  • Θαύμασα τη δύναμη που κρύβουμε όλοι μέσα μας όταν η ζωή γίνεται σκληρή.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Αγάπη σε βαζάκι


Ναι, το ξέρω... είναι του Αγίου Βαλεντίνου ξανά! Ναι, το ξέρω.. έχει γεμίσει ο τόπος με καρδούλες, τριαντάφυλλα, κόκκινα εσώρουχα και ιδέες για δώρα. Ναι, το ξέρω... έχετε κουραστεί. Να σας πω την αλήθεια, ούτε εγώ τρελαίνομαι, μην σας πω καλύτερα ότι αυτή η ημέρα μου είναι παντελώς αδιάφορη. Τα τελευταία χρόνια όμως, αποφασίσαμε 3 ζευγάρια που ούτως ή άλλως δεν γιορτάζαμε ποτέ του Αγίου Βαλεντίνου, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να είναι αυτή η ημέρα η αφορμή για να συναντηθούμε! Τι καλύτερο λοιπόν από ένα σπιτικό δείπνο με φίλους! Και μαντέψτε ποιανού είναι η σειρά φέτος: η δική μας! Και είναι διπλή η χαρά γιατί θα επισκεφθούν για πρώτη φορά και το καινούργιο μας σπίτι... 

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #17


Μπορείς να καταλάβεις την ποιότητα ενός ανθρώπου αν παρατηρήσεις πώς συμπεριφέρεται σε αυτούς που δεν έχουν τίποτα να του προσφέρουν.
You can tell the quality of a man if you notice how he behaves to those who have nothing to offer him.
Ανώνυμος / Unknown

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2014

How was your week?

  • Φάγαμε brunch στο σπίτι, με τους γνωστούς θαμώνες, τα κλασικά γλυκά, τα ζεστά ροφήματα και τις ατελείωτες συζητήσεις... και είχε και ήλιο! Happiness!
  • Περπατήσαμε με την Μ. όπως τον παλιό καλό καιρό... παραθαλάσσια όμως αυτή τη φορά.
  • Παρακολουθήσαμε τον "Πουπουλένιο"... και προβληματιστήκαμε (in a good way).
  • Ένιωσα τυχερή...
  • ... και δικαιωμένη! Ευχαριστώ Μ. μου!
  • Ευχήθηκα στους αγαπημένους μου χρόνια καλά!
  • Θυμήθηκα την θεσπέσια γεύση της τούρτας Milka (εννοείται από το Quartier στη Βούλα).
  • Έμαθα ότι έχω ένα υπεράριθμο δόντι!
  • Θαύμασα τις δημιουργίες των φιλενάδων μου που βρίσκουν όρεξη και χρόνο για να εκφράζονται.
  • Ο κήπος μας απέκτησε μια καλλωπιστική δαμασκηνιά!
Καλό, αναζωογονητικό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Q&A session!


Κέρδισα κέρδισα! Το 1ο μου blogo-βραβείο! Είθισται η κοινότητα των bloggers να ανταλάσσει ερωτήσεις και βραβεία, να δημιουργεί μία διαδραστικότητα δηλαδή μεταξύ blogs & bloggers που μοιράζονται κάποια κοινά. Εγώ λοιπόν είχα την τιμή να με επιλέξει η blogo-φίλη Σόνια από το όμορφο και πάντα δημιουργικό Style 'n' Critics! Ευχαριστώ Σόνια!!

Μπαίνω λοιπόν αμέσως στο θέμα και απαντώ, χωρίς φόβο και πάθος, στις ερωτήσεις:

1. Ποιό είναι το ταξίδι όνειρο ζωής; Which is your dream trip?
Εύκολο! Η Ιαπωνία! Και μετά η Ινδία... | Easy! Japan! And then India...
2. Ξυπόλητη στην άμμο ή περίπατος στο χιόνι; Bare foot in sand or walking in the snow?
Άμμος άμμος άμμος! | Sand sand sand!
3. Τακούνια ή αθλητικά στη καθημερινότητα σου; Heels or sneakers for your daily outfit?
Θα επέλεγα αθλητικά αν μπορούσα.... | I'd choose sneakers if I could...
4. Αν δεν έκανες τη δουλειά που κάνεις τώρα, με τί θα ήθελες να ασχολείσαι ; If you could change your job what would you like to do?
Να έχω έναν πολύχρωμο, φωτεινό χώρο όπου τα παιδιά θα μαθαίνουν πώς να είναι ευτυχισμένα και δημιουργικά. | I'd have a colorful and bright place where children would learn how to be happy and creative!
5. Γιατί ξεκίνησες το blogging? What made you start blogging?
Είχα τόσα πολλά να πω στον κόσμο! | I had so much to tell the world!
6. Στο τέλος μια δύσκολης μέρας τί είναι αυτό που σε ξεκουράζει; At the end of a hard  day what relaxes you?
Η yoga & το μαγείρεμα με τον συνοδοιπόρο. | Yoga and cooking with my loved one.
7. Αγαπημένη ταινία και γιατί; Which is your favorite movie & why?
Αααα δύσκολο.... Αυτή που μου έρχεται πρώτη στο μυαλό είναι το Hero. | Ooooh... it's hard to choose. The one that comes first to mind is Hero. 
8. Στο σπίτι σου επικρατεί το δικό σου γούστο στη διακόσμηση ή και του συντρόφου σου; At your home the decoration is based on your taste or and on your mate?
Ευτυχώς συμπίπτουν! | Luckily they match!
9. Τί σε κάνει να νιώθεις σέξι; What makes you feel sexiest?
Μμμ.... 
10. Ποια ήταν η καλύτερη στιγμή για το blog σου; Which was the best time of your blog?
Όλες αυτές οι μικρές στιγμές που συνειδητοποιώ ότι μπορεί έστω και ένας να χαμογελάει στο γραφείο του επειδή διάβασε το blog μου!
11. Συλλέγεις κάτι με μανία;  Αν ναι τί? Do you collect something with fury? If yes, what?
Όχι πια.... Ίσως τα εισητήρια από συναυλίες και εκδηλώσεις, αλλά όχι με μανία. | Not any more... Maybe the tickets from concerts and events but not with fury.

Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Έκφραση



Μα πώς να εκφραστείς αν δεν έχεις ζήσει πρώτα; Θυμάμαι τη μαμά του φίλου μας Ν. που μας εξηγούσε ότι για να μπορέσει να μιλήσει, οι γιατροί τους εξηγούσαν ότι θα πρέπει πρώτα ο Ν. να ζήσει! Το μυαλό και η καρδιά ήταν άδεια εμπειριών, σχέσεων, ερεθισμάτων. Για τι πράγμα λοιπόν να μιλήσει; Πώς να νιώσει την ανάγκη να εκφραστεί; Αυτό πιστεύω ότι συμβαίνει σε όλους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας, γνώσεων, ικανοτήτων. Δημιουργικότητα = ζωή. Έκφραση = εμπειρίες.

Αυτά σκεφτόμουν τις προάλλες όταν ένας άλλος φίλος, ο Γ., έζησε σημαντικές για εκείνον στιγμές. Και σκεφτόμουν ότι ο Γ. μέσα σε αυτή την 10ετία που τον ζω, έχει εξελιχθεί, έχει διευρύνει τους διαύλους επικοινωνίας του, έχει εντείνει τις αγκαλιές, έχει ζήσει έντονα, έχει νιώσει. Και όλη αυτή η εξέλιξη, όλες αυτές οι εμπειρίες, μπορούν και μεταφράζονται σε αυτό που αγαπά. Και έτσι μπορεί και δημιουργεί!

Έτσι κάπως γίνεται σε όλους μας νομίζω, ανεξαρτήτως αν θέλουμε να γράψουμε στίχους, να ζωγραφίσουμε, να χορέψουμε, να κεντήσουμε ή απλά να αντιμετωπίσουμε ότι μας επιφυλάσσει η ζωή με γαλήνη και αισιοδοξία. Κάπως έτσι γεμίζει το μυαλό και η καρδιά μας με φως, συγκινήσεις, γέλια και αναζητήσεις, και αυτές οι μικρές, καθημερινές στιγμές ξεχειλίζουν και μετουσιώνονται σε πράξη | έμπνευση | δημιουργία | ζωή. Αυτές οι ίδιες μικρές στιγμές ευτυχίας θα γίνουν και τα 'λιμάνια' μας όταν όλα τα άλλα θα φαίνονται μάταια. Γιατί αυτές οι μικρές στιγμές ευτυχίας είναι η ζωή.

Γεμάτες ζωές λοιπόν μας εύχομαι ώστε να δημιουργούμε και να εξελισσόμαστε.

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Διακόσμηση... τοίχου


Το ξέρετε ότι αυτή είναι μακράν η πιο δημοφιλής ανάρτηση του LifeLikes; Δεν σας αδικώ! Η διακόσμηση των τοίχων είναι ένα τόσο ενδιαφέρον θέμα, δημιουργικό αλλά και δύσκολο. Είναι εύκολο ένας τοίχος να εξυψώσει ή να ‘χαντακώσει’ έναν ολόκληρο χώρο. Και αν αυτός ο χώρος είναι το σαλόνι μας, ε αξίζει λίγο περισσότερο την προσοχή μας. 
Η εξελιγμένη λύση λοιπόν για τα αγαπημένα κάδρα, τους πίνακες και τις φωτογραφίες μας που θα σας προτείνω σήμερα είναι αυτά τα λεπτά και διακριτικά ράφια. Το πλάτος τους είναι ιδανικό και διακριτικό, ίσα-ίσα για να στηρίξουν τα έργα τέχνης, χωρίς όμως να τα ‘καπελώσουν’. Το μεγαλύτερό τους όμως πλεονέκτημα είναι η αλλαγή! Τα ράφια είναι εκεί για να υποδεχτούν όλες σας τις επιλογές, όσες φορές και αν αλλάξετε γνώμη. Μπορείτε να δημιουργείτε και αντίστοιχες θεματικές ανάλογα με την εποχή, τη διάθεσή σας ή την νέα τάση στη διακόσμηση που σας τράβηξε την προσοχή. Bye bye λοιπόν στα τρυπάνια, στα στοκαρίσματα και στις αυτοκόλλητες ταινίες που αφήνουν πάντα (και ας ισχυρίζονται το αντίθετο) σημάδια. Σημειώστε ότι συνδυάζοντας διαφορετικά μεγέθη κάδρων αλλά και διακοσμητικών στοιχείων (όπως βαζάκια, κηροπήγια, αγαλματάκια…), η σύνθεση γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Αυτοσχεδιάστε λοιπόν! Και όχι μόνο για το σαλόνι. Δείτε πόσο ωραία φαίνονται και στα παιδικά δωμάτια ή στο γραφείο για παράδειγμα.








LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes