Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Ocean view



Η πρώτη μου εντύπωση ήταν ότι πρόκειται για ένα εκπληκτικό, εξοχικό σπίτι. Και σκέφτηκα, τι καλύτερο από μια γερή δόση καλοκαιριού μέσα στον καταχείμωνο (τουλάχιστον στον Ελβετικό καταχείμωνο). Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν πρόκειται για εξοχικό αλλά για το κανονικό, καθημερινό σπίτι ενός ζευγαριού στο Los Angeles, ζήλεψα διπλά. Γιατί είναι τόσο όμορφο και σου δίνει πραγματικά την αίσθηση ότι ζεις σε ένα νησί, σε ένα παραδεισένιο, ήσυχο τόπο. Δεν έπεσα όμως πολύ έξω... Απο το σαλόνι βλέπεις όντως τον ωκεανό και η τοποθεσία και η αρχιτεκτονική του είναι αυτή ενός bungalow. 

Πολλές φορές συζητάμε για το λευκό. Και ξέρετε πόσο μου αρέσει. Λευκό όμως δεν σημαίνει  -απαραιτήτως- βαρετό, μονότονο, 'σκανδιναβικό'. Γιατί και εδώ τα κυρίαρχα μέρη και έπιπλα είναι λευκά (οι καναπέδες, οι τοίχοι, η κουζίνα) αλλά το ξύλινο πάτωμα και τα πολύχρωμα αξεσουάρ (όπως το χαλί, τα φυτά, τα μαξιλάρια) δημιουργούν ένα πολύ ζωντανό και τελικά πολύχρωμο σύνολο.










Photos: Homepolish

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

How was your week?

  • Αυτή τη φορά έπεσαν μέσα οι προβλέψεις και η Παρασκευή ξημέρωσε βροχερή.
  • Από το καλοκαίρι, υπάρχει ένα ρεύμα αναγνωστών του lifelikes από την Ρωσία! Και στην αρχή θεώρησα ότι είναι τυχαίο. Περνάνε όμως οι μήνες, και οι επισκέψεις είναι σταθερές. Πολύ θα χαρώ αν θέλετε να μου δώσετε και εσείς ένα σημάδι ζωής μέσω ενός σχολίου, ενός email... 
  • Πάντα (πάντα) με πιάνει φοβερή πείνα από το πρωί μέχρι το μεσημέρι. Μετά συνήθως είμαι οκ. Στην τωρινή, εγκυμονούσα περίοδο, προσέθεσα λοιπόν την "ιεροτελεστία των 11.00". Σταματάνε όλα, ανάβει η μηχανή του καφέ, βγαίνει το πιατάκι για το σπιτικό κέικ και για ένα τεταρτάκι είμαστε οι 3 μας. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι θα πρέπει να φτιάχνω non-stop κέικ, κάτι καθόλου δυσάρεστο μπορώ να πω. Αρκεί να μην γίνω μπούμπα σε 2 μήνες. We'll see.
  • Και το Σάββατο η θερμοκρασία έπεσε κάθετα εκεί γύρω στους 0! Όταν μιλάμε για Χειμώνα το εννοούμε!
  • Σαββατιάτικες, πρωινές δουλειές και μια μυστική αποστολή για το αποχαιρετιστήριο δώρο του Β.
  • Σαββατιάτικο, μεσημεριανό brunch στην Ιρλανδέζικη pub της πόλης! Περνάς την πόρτα και είναι σαν να μεταφέρεσαι σε άλλη χώρα. Σούπες, αβγά, ομελέτες, burgers... και εννοείται μπίρες με αγγλικό ποδόσφαιρο στις οθόνες!
  • Το έριξε το 1ο του χιόνι αλλά ήταν λίγο δειλό εδώ σε εμάς στα παραλίμνια.
  • Δέκα λεπτά απόσταση όμως, όπως βλέπετε και παραπάνω, το είχε στρώσει κανονικότατα!
  • Στο ενδιάμεσο, κάναμε και μια στάση στην υπαίθρια αγορά με βιολογικά, τοπικά και χειροποίητα προϊόντα που είχε στηθεί μόνο για αυτό το σαββατοκύριακο. Αγοράσαμε σπιτική μαρμελάδα φράουλα, εξαιρετικές, βιολογικές σταφίδες Κορινθίας (αμέ!) και σπιτική 'μερέντα'.
  • Vin chaud για τον κύριο, cappucino για την κυρία.
  • Όταν είσαι σπίτι, είναι καλά. Όταν βγεις έξω όμως, καταλαβαίνεις την επιβλητικότητα του κρύου! Πω πω! Μέρα μεσημέρι με 0 βαθμούς.
  • Δεν πτοήθηκα όμως και με σύμμαχο τον ήλιο, περπάτησα τα 30 λεπτάκια μου μέχρι το εμπορικό.
  • Πόσο γελάσαμε σε αυτό το μάθημα γαλλικών... Που η Ρόζα είπε κατά λάθος ότι ένας φίλος της ζει στην Κίνα με την γυναίκα του δασκάλου μας και εγώ ότι στο τέλος του γάμου έκλαψε -αντί για έβρεξε. Well well....
  • Η κοιλιά έχει αρχίσει και μεταλάσσεται και από εκεί που το 'φούσκωμα' ήταν στην περιοχή του αφαλού, τώρα αρχίζει και ανεβαίνει.
  • Δεν μου είχε ξανατύχει... αλλά και από την άλλη, δεν έχω ξαναυπάρξει και έγκυος. Να κοιμάσαι και να ξυπνάς για μέρες με τρομερό πονοκέφαλο! Ακόμα και μέσα στον ύπνο μου τον ένιωθα. Ένιωθα όμως και το χάδι του συνοδοιπόρου που προσπαθούσε να τον διώξει μακριά.
  • Και ξαφνικά, μέσα στη βροχή και την καταχνιά (και τον πονοκέφαλο που σφυροκοπούσε τον κεφάλι μου) χτύπησε το κουδούνι και μπήκαν στο σπίτι μοσχομυριστά, σπιτικά μελομακάρονα! Σαν όνειρο! Από την γειτόνισσα Ρόζα.
  • Έχεις πακέτο! Και τι πακέτο! Από αγαπημένους φίλους με καλούδια και ευχές! Συμπεριλαμβανομένου του πιο όμορφου γουριού για το 2016, από την KK Jewerly Lab εννοείται (οι αδυναμίες δεν κρύβονται)!
  • Γιόρταζε ο συνοδοιπόρος! Και το γιορτάσαμε μυστικά (γιατί ονομαστική εορτή στην Ελβετία δεν λέει και πολλά) οι 2 μας... Και είπα να φτιάξω πρώτη φορά ένα από τα αγαπημένα του φαγητά -παπουτσάκια. Και βγήκαν ωραία!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

(Cup)cake love! #13 Nuts



Η σχέση μου με τα καρύδια είναι λίγο περίεργη. Όσο δεν μου αρέσουν ωμά, τόσο μου αρέσουν μαγειρεμένα. Τι καρυδόπιτες, τι κέικ, τι μπακλαβάδες.... Αρκεί να έχουν μαγειρευτεί και ανακατευθεί με τα αρώματα. Με ένα πρόσφατο λοιπόν πακέτο που κατέφτασε στας Ελβετίας, αποκτήσαμε και φρέσκα καρύδια. Και επειδή το κρύο θέλει και το ζεστό του τσάι παρέα με σπιτικό κέικ, τον τελευταίο καιρό φροντίζω να φτιάχνω σχεδόν κάθε εβδομάδα και από ένα (λέτε να φταίει η εγκυμοσύνη;). Γευστικά μας έχει ανταμείψει  αυτή η νέα συνήθεια και με το παραπάνω.... Νομίζω ότι και "θερμιδικά" καλά τα πάμε.

Την Κυριακή λοιπόν που μας πέρασε έφτιαξα κέικ με καρύδια με μια μικρή όμως καινοτομία. Αντί να ανακατευθούν τα καρύδια στη ζύμη, μπαίνουν στο κέντρο σαν γέμιση, δημιουργώντας έτσι διαφορετική υφή και γεύση. Το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ αρωματικό και γευστικό, και η διαδικασία είναι πολύ εύκολη.

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

How was your week?

  • Τα καταφέραμε και κάναμε την παγκόσμια 1η μας επίσκεψη στη Ζυρίχη.
  • Έτσι, ξεκινήσαμε νωρίς με τους φίλους - γείτονες, περπατήσαμε πολύ, ακούσαμε πολλά ελληνικά στους δρόμους, ήπιαμε καφέ σε ένα εξαιρετικό μαγαζί (σαν να είχε βγει από άλλη εποχή!), κάναμε τις αγορές μας, φάγαμε τα burgers μας και το βραδάκι επιστρέψαμε.
  • Το γερμανικό μέρος έχει ήδη μπει για τα καλά σε εορταστικούς ρυθμούς με μερικούς απίστευτους στολισμούς.
  • Και όλως τυχαίως, σαν τις ταινίες, εκεί πάνω στην γέφυρα, να 'σου ο Σταύρος (κάτοικος Λουκέρνης εδώ και 2-3 χρόνια). Είχαμε να τον δούμε από την Ελλάδα και συναντηθήκαμε τυχαία στη Ζυρίχη!
  • Είναι όμορφη η Ζυρίχη. Η πιο "πόλη" από τις Ελβετικές πόλεις. Ζωντανή, κοσμοπολίτικη.
  • Και η Κυριακή ήταν ηλιόλουστη και αποφασίσαμε να απολαύσουμε το σπίτι και την ησυχία μας. 
  • Με όλα αυτά που γίνονται νιώθω μερικές φορές ότι παίζει ένα ατελείωτο Δελτίο Ειδήσεων στο κεφάλι μου.
  • Πήγαμε λοιπόν στο τοπικό μας σούπερ-μάρκετ, μαγειρέψαμε τα χορτοφαγικά μας burgers (με μελιτζάνα) και κέικ με καρύδια, διαβάσαμε τα βιβλία μας, ακούσαμε τις μουσικές μας, είδαμε τις σειρές μας και περάσαμε μία ήσυχη Κυριακή.
  • Άλλος για Χίο τράβηξε... που λέει και το τραγούδι. Στην δική μας περίπτωση, άλλοι για Σαν Φρανσίσκο τράβηξαν και περνάνε μια χαρά.
  • Εδώ η κοιλιά, εκεί η κοιλιά, πού είναι η κοιλιά; Δεν κρύβεται πλέον.
  • Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο! Κούρεμα επειγόντως για τον συνοδοιπόρο! Εδώ σε ρωτάνε πόσα χιλιοστά θες να στα κουρέψουν με την μηχανή. Μιλάμε για ακρίβεια.
  • Και αφού ο καιρός ευνοούσε, πήγα με τα πόδια μέχρι το κομμωτήριο. Γύρω στα 45' μου πήρε. Pas mal.
  • Μερικές φορές, με παρατηρώ μέσα στην ημέρα και χαμογελάω. Γιατί κάνω τόσα διαφορετικά πράγματα συγχρόνως όταν είμαι στο σπίτι! Από μαγείρεμα και πλυντήρια μέχρι newsletters, επεξεργασία φωτογραφιών, αρθράκια και κρέμασμα φωτιστικών.
  • Η πόρτα μας απέκτησε έναν χαμογελαστό, γκρι Άγιο Βασίλη που κάνει κούνια.
  • "Θέλω να έρθετε τώρα" - "Δεν θέλω να κλείσουμε ποτέ αυτό το skype" - "Μου λείπετε". Η αγνή αγάπη της αγαπημένης μου, 6χρονης Α.
  • Και συνειδητοποιώ ότι συνειδητοποιεί ότι δεν θα είμαστε πλέον σε κάποιες από τις σημαντικές της στιγμές... Για αυτό και κάθε φορά μας λέει ότι θα μας στείλει φωτογραφίες από το πάρτυ της, την παράσταση μπαλέτου, την Χριστουγεννιάτικη γιορτή. Και αυτό με πληγώνει.
  • Αυτόν τον ήλιο δεν πρέπει να τον αφήνεις ανεκμετάλλευτο! Ειδικά όταν η πρόγνωση δείχνει 0 βαθμούς και χιόνι!
  • Go Roger!
  • Μετά από καιρό, καταφέραμε και κάναμε lunch break με την Έλενα και είπαμε επιγραμματικά τα νέα μας.
  • Με την ψυχή στο στόμα (ναι, έχει ενίοτε κίνηση και στην Ελβετία), φτάσαμε πάνω στην ώρα για το τέννις το αγοριών. Και έβγαλα ένα απωθημένο μου και έκατσα στην καρέκλα του διαιτητή!
  • Και μεταξύ κεμπάπ, κοτόπουλων και αναψυκτικών, άναψε η συζήτηση για τις επικείμενες, οικογενειακές μας αλλαγές, αυτές που είναι δεδομένες και αυτές που θέλουν σκέψη και προγραμματισμό.
  • Έφτασε email με θέμα "Good News!" και το άνοιξα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Και ήταν όντως έτσι, χάρις στην αγαπημένη μας δικηγόρο!
  • Είχε καιρό να μου συμβεί. Μάλλον από το καλοκαίρι. Να ιδρώσω τόσο στην yoga που το λούσιμο να είναι αναπόφευκτο. 
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Εσείς πώς τον πίνετε;


Μήπως βλέπετε το Suits; Την Αμερικανική, τηλεοπτική σειρά με τους δικηγόρους; Αν ναι, τότε θα καταλάβετε αμέσως τι θέλω να σας πω. Αν όχι, μην ανησυχείτε. Θα σας εξηγήσω. Στο Suits λοιπόν, που τα παιχνίδια εξουσίας δίνουν και παίρνουν επί καθημερινής βάσεως, σε πλεονεκτική θέση βρίσκεται πάντα αυτός που γνωρίζει τις λεπτομέρειες. Και δεν εννοώ τις λεπτομέρειες των δικηγορικών υποθέσεων. Εννοώ τις προσωπικές λεπτομέρειες που εν τέλει καθορίζουν τις σχέσεις, τις συνεργασίες, και τα στρατόπεδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι όποιος θέλει να ζητήσει μια χάρη ή μία συγγνώμη, πηγαίνει με έναν καφέ στα χέρια φτιαγμένο ακριβώς όπως τον επιθυμεί ο παραλήπτης. Πόσοι γνωρίζουν άραγε ακριβώς πώς πίνετε τον καφέ σας και τι απόλαυση είναι να σας τον φέρνουν ακριβώς όπως τον θέλετε! Αυτό ακριβώς είναι και όλη η ουσία. Ότι είναι λίγοι. Όπως λίγοι είναι και αυτοί που ξέρουν ότι έχετε αδυναμία στο μπαλέτο ή στον Bruce Springsteen, ότι έχετε αλλεργία στις φράουλες, ότι λατρεύετε το αβοκάντο ή τις καυτερές πιπεριές, ότι η αγαπημένη σας ταινία είναι Ο Άγγλος Ασθενής, ότι ζωγραφίζετε στον ελεύθερό σας χρόνο ή ότι μαθαίνετε φλαμένγκο. 

Είναι πολύτιμες αυτές οι λεπτομέρειες γιατί διαχωρίζουν τους φίλους από τους γνωστούς. Αυτούς που έχετε μοιραστεί χίλια - μύρια όσα, από αυτούς που απλά συναναστρέφεστε κοινωνικά. Και η ουσία δεν είναι να μάθουν όλοι για τον decaf cappucino latte σας, αλλά να το ξέρουν οι λίγοι αυτοί που πρέπει. 

Με αφορμή λοιπόν όλα αυτά, σκεφτόμουν πώς οι μικρές αυτές λεπτομέρειες είναι αυτές που τελικά μας χαρακτηρίζουν αλλά χαρακτηρίζουν τελικά και τις σχέσεις μας. Και θυμόμουν, για παράδειγμα, πώς στις γιόγκικες εκδρομές μας, που είμασταν 10-12 άτομα, εντελώς αυθόρμητα το μενού προσαρμοζόταν ώστε να καλύπτει τις ανάγκες όλων (όχι τόσο εύκολο όσο ακούγεται δεδομένων των προτιμήσεων, των αλλεργιών και των επιλογών). Ή πώς γελάγαμε με τις παλιές συναδέλφους όταν κάναμε την πολυπόθητη στάση στο Ammos για καφέ και εγώ παρήγγελνα ζεστό, σχεδόν όλο τον χρόνο, και η Ντόρα κρύο, σχεδόν όλο το χρόνο. Και πέραν από αυτόν τον στενό κύκλο φίλων, υπάρχουν ακόμα πιο ιδιαίτερες ιδιαιτερότητες και προτιμήσεις που ίσως να γνωρίζει μόνο ο τυχερός ένας! Πώς δηλαδή ανοίγετε όλα τα παράθυρα μόλις ξυπνήσετε, ή πώς σας αρέσει να στρώνετε το κρεβάτι σας ή πώς κοιμάστε με τα χέρια κάτω από το μαξιλάρι ή πώς πλέκετε τα δάχτυλά σας όταν αγχώνεστε.

Όπως και να 'χει, οι λεπτομέρειες αυτές είναι που δημιουργούν την οικειότητα που με τη σειρά της προσφέρει αυτή την μοναδική αίσθηση ασφάλειας. Για αυτό αγαπώ τους φίλους που βγάζουν τα παπούτσια τους στο σπίτι μας (γιατί έτσι νιώθουν), ανοίγουν τα ντουλάπια και βρίσκουν τους ξηρούς καρπούς και σου ετοιμάζουν το αγαπημένο σου φαγητό.

ανδριάνα

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

How was your week?


  • Η Αρτεμούλα πήγε να παρακολουθήσει για 1η φορά μπαλέτο στο όμορφο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Και ξετρελάθηκε!
  • Έλα εσύ - φύγε εσύ. Πόσες αλλαγές σε αυτή την οικογένεια. Τουλάχιστον είναι ηθελημένες, με θετικό πρόσημο και ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο. Ας πάνε όλα καλά.
  • Μα τι όμορφες μέρες! Και πόση διαφορά κάνεις αυτός ο ήλιος.
  • Παγκόσμια πρώτη επίσκεψη στο γεινονικό μας χωριουδάκι του Neuveville για πίτσα, μπίρες και κουβέντες.
  • Το είπαμε και το κάναμε. Φύγαμε το πρωί και επιστρέψαμε σπίτι το βράδυ. Μα τέτοιον ήλιο πρέπει να τον εκμετελλεύεσαι!
  • Κάναμε μία αναγνωριστική επίσκεψη στο ΙΚΕΑ, αγοράζοντας και κάποια πρώτα Χριστουγεννιάτικα, και μετά βουρ για Βέρνη.
  • Και περπατήσαμε (πολύ), και ψωνίσαμε, και συναντήσαμε τους φίλους για φαγητό, και αναλύσαμε όλα μας τα θέματα, και συνεχίσαμε για καφέ και αισίως επιστρέψαμε το βραδάκι σπίτι.
  • Κουρασμένοι, χορτασμένοι και γεμάτοι.
  • Κυριακή του Μαραθωνίου. Και τον παρακολουθήσαμε από την τηλεόραση συγκινημένοι.
  • Είχε τέτοιον ήλιο το σαββατοκύριακο, που χρειαζόσουν γυαλιά για να κάτσεις στο σαλόνι!
  • Μεσημεριανός καφές δίπλα στη λίμνη και ένιωθες σαν να είσαι σε νησί.
  • Ξέρετε τι μου έχει λείψει; Να πάρω έναν ωραίο (ωραίο όμως) καφέ στο χέρι και να κάνω βόλτες. Μα κανείς να μην πίνει καφέ to go εδώ;!
  • Και με αυτά και με εκείνα... μπαίνουμε σιγά-σιγά και στην Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα! Τα πρώτα φωτάκια άναψαν εδώ στην πόλη και τα μικροσκοπικά μας ελατάκια βρήκαν τη θέση τους στο σαλόνι μας αναμένοντας τώρα τις μικροσκοπικές τους μπάλες.
  • Έχω κάποιες νέες συνταγές, λίγο περίεργες, λίγο μπελαλίδικες, που θέλω να δοκιμάσω και όλο σκέφτομαι πότε θα καλέσουμε τους φίλους. Την Τρίτη λοιπόν αναρωτήθηκα γιατί πρέπει να φτιάχνουμε τα πιο ιδιαίτερα και πολύπλοκα σε έκακτες περιπτώσεις, σε γιορτές και μαζώξεις;
  • Έτσι, έκατσα και έφτιαξα πένες ολικής άλεσης, με κολοκύθα, σπάνακι και μπεσαμέλ στο φούρνο για τους 2 μας! Γιατί, δεν το αξίζουμε;
  • Βγήκαν βέβαια ολόκληρο ταψί (!) και έτσι φωνάξαμε τους γείτονες και φάγαμε όλοι μαζί.
  • Νιώθω τόσο όμορφα που μπορώ ούσα εγκυμονούσα (κάνει και ρίμα!) να εξακολουθώ να κάνω όλες τις δουλειές μόνη μου, να είμαι δυνατή και ανεξάρτητη. Μακάρι να συνεχίσει έτσι μέχρι τέλους.
  • Υπάρχουν στιγμές μέσα στην ημέρα που ξεχνώ ότι είμαι έγκυος. Και μετά το θυμάμαι και χαμογελώ!
  • Τι σας έλεγα για την ανάρτηση της Δευτέρας; Για την αλήθεια και την ειλικρίνεια; Άλλη μία φίλη 'αποκαλύφθηκε' και συζητούσαμε 1 ώρα για όλα αυτά τα προβλήματα, τις ανησυχίες, τις λύσεις.
  • Χτύπησε το ξυπνητήρι του συνοδοιπόρου και για πρώτη φορά μετά από μήηηηνες, για κάποια κλάσματα του δευτερολέπτου, είχα την αίσθηση ότι έπρεπε να σηκωθώ να ετοιμαστώ για τη δουλειά. Και ήμουν σε limbo... μισό-αγχωμένη, μισό-προβληματισμένη, μισο-μπερδεμένη.
  • -"Πόσο χρονών έγινε ο μικρός;" -"Ένα ενός!"
  • Και έτσι, δειλά - δειλά, βάλαμε και τις μικροσκοπικές μας μπάλες και τα φωτάκια στα ελατάκια.
  • Café blabla: ή αλλιώς πώς συναντιόνται 25+ γυναίκες, όλων των ηλικιών, από όλο τον κόσμο για να συζητήσουν και να μάθουν γαλλικά. Τουρκία, Συρία, Αφγανιστάν, Βοσνία, Κένυα, Βραζιλία, Μαρόκο, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα....
  • Είναι πολύ συγκινητικό να λες ότι είσαι από την Ελλάδα και να βλέπεις τα πρόσωπα των συνομιλητών σου να φωτίζουν. Και να έχουν όλοι από μία 'κινηματογραφική' ελληνική εμπειρία να σου διηγηθούν. Αυτές που ακούς -κυρίως από μεγαλύτερους και ξένους- και θυμάσαι την ομορφιά των ανθρώπων και του τόπου αυτού που ίσως έχουμε ξεχάσει.
  • Όπως ο Ελβετός Raul που 20 ετών στα τέλη των 70s, πήγε με τους φίλους του στην Ίο. Και μεταξύ διακοπών και ούζου, ξεκίνησαν ολιγοήμερη πεζοπορία (εννοείται) στα βουνά, εκείνοι και η φύση, και όταν ξέμειναν μέρες πολλές στο βουνό, χωρίς άλλα τρόφιμα, τους 'περιέθαλψε' ένας παππούς - αγρότης και τους έδωσε να φάνε παξιμάδι (που θυμάται ακόμα πώς το έβρεχε πριν το φάνε).
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

lifelikes


Ξέρετε... Η ανάρτηση της προηγούμενης Δευτέρας ήταν πολύ λυτρωτική για εμένα. Γιατί επιτέλους μπορούσα να βάλω σε μια τάξη τα γεγονότα, τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου και να τα επικοινωνήσω στον έξω κόσμο. Και ξέρετε.... το lifelikes είναι για εμένα η πιο όμορφη, δημιουργική και συγκινητική διέξοδος. Όχι μόνο γιατί απελευθερώνει εμένα και μπορώ να εκφραστώ με πάσα ειλικρίνεια, αλλά γιατί θεωρώ ότι απελευθρώνει και εσάς. Όταν μιλάς (ή στην προκειμένη γράφεις) με ειλικρίνεια, με αυθεντικότητα, με αγάπη, τότε μόνο αυτά μπορείς να εισπράξεις πίσω. Γιατί δεν υπάρχει κρυφή ατζέντα, κάποιος απώτερος στόχος, κάποιο μυστικό σενάριο πίσω από κάθε κείμενο. Μόνο η υποκειμενική, πολύτιμη αλήθεια. 

Και εξ' αρχής ήξερα ότι το lifelikes θα είναι αυτό. Η αλήθεια και η ομορφιά της αλήθειας. Η αισιοδοξία. Η προσπάθεια. Η αγάπη. Η συνειδητοποίηση. Η ζωή. Και είναι τόσο συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους τόσο διαφορετικούς να ανταποκρίνονται τόσο θερμά. Ανθρώπους αγνώστους αλλά και γνωστούς. Φίλους που σε μια τηλεφωνική συζήτηση ή μια συνάντηση στη δουλειά ή σε ένα ποτό στο μπαρ, ίσως να μην ανταποκρίνονταν ποτέ έτσι. Γιατί και εγώ δεν θα είχα εξ' αρχής αυτή τη δύναμη να ανοιχτώ έτσι. Οπότε, για να συντονιστούν αυτά τα δύο συγκοινωνούντα δοχεία και να δημιουργηθεί αυτή η μαγεία θα πρέπει κάποιος να κάνει την αρχή. Και την κάνω εγώ μέσω του lifelikes. Και κάθε φορά που λαμβάνω τα μηνύματά σας (με όλους τους τρόπους που μπορείτε να φανταστείτε) νιώθω ευγνωμοσύνη για αυτό που καταφέρνουμε μαζί. Και σας ευχαριστώ. Γιατί είναι η αλήθεια σας και η αγάπη σας κινητήριος δύναμη για εμένα. Και εύχομαι να μπορούμε πάντα να συντονιζόμαστε σε αυτό. Και να πηγαίνουμε μπροστά μαζί.

Σας ευχαριστώ.
Είναι τόσες οι συγκινήσεις που έχω λάβει όλα αυτά τα χρόνια από το lifelikes χάριν σε εσάς.
ανδριάνα 

Photo: cocorrina

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

How was your week?

  • Παρασκευή Παρασκευή! Και ο συνοδοιπόρος εργάστηκε από το σπίτι. Που σημαίνει ότι του έδινα ένα φιλάκι κάθε φορά που πέρναγα από την κουζίνα, ότι περπάταγε με αυτά τα εξωγήινα ακουστικά σε όλο το σπίτι μιλώντας στο 'τηλέφωνο', ότι κάναμε lunch break μαζί συνδυάζοντάς το με ένα γρήγορο σούπερ-μάρκετ και ότι η ημέρα πέρασε γρήγορα και όμορφα.
  • Λίγο τένις (Swiss Indoors Basel), λίγο Suits, λίγο Homeland.....
  • Ήρθαν συγκλονιστικά νέα από το ελληνικό, οικογενειακό μέτωπο και έπονται νέες αλλαγές. Να πάνε όλα καλά!
  • Ψάχνοντας για αθλητικές, χειμωνιάτικες διεξόδους τώρα που αρχίζουν τα -πραγματικά- κρύα, ο συνοδοιπόρος γράφτηκε στο κλειστό κολυμβητήριο της γειτονιάς μας.
  • Το Ελβετικό μας σπίτι απέκτησε και αυτό το δικό του Bonsai.
  • Σαββατιάτικη, μεσημεριανή βόλτα στην Bienne με την Έλενα. Αναπάντεχες, ωραίες αγορές, καφέ σε ένα κατάστημα που είναι κατά το 1/3 καφέ, 1/3 μπουτίκ και το 1/3 κομμωτήριο (!), και γρήγορο tai φαγητό.
  • Ο γνωστός μας μουσαφιραίος έκλεισε ήδη την 3η Ελβετική του επίσκεψη.
  • Και ο κουμπάρος την 1η του!
  • Ήλιο μας υποσχέθηκαν (τα apps) και ήλιο δεν είδαμε.
  • Ο συνοδοιπόρος βγήκε για το εβδομαδιαίο του τρέξιμο, εγώ έκανα την yoga μου σπίτι, φάγαμε μαζί πρωϊνό και μετά ενώ εκείνος ξεκουραζόταν εγώ έφτιαξα apple crumble cake. Όμορφο πρωινό Κυριακής.
  • Αν δεν είχα και μια ντουζίνα μπολ να πλύνω μετά, θα ήταν ιδανικό.
  • Βόλτα στο φθινοπωρινό Neuchatel και καφέ σε ένα μαγαζί που σε πηγαίνει πίσω στο χρόνο.
  • Έλαβα τόσο όμορφα μηνύματα μετά την ανάρτηση της Δευτέρας. Και θυμήθηκα για ακόμη μία φορά πόσοι πολλοί και αγαπημένοι είναι αυτοί που διαβάζουν το lifelikes. Και πόσοι πολλοί και αγαπημένοι είναι στη ζωή μου. Ευχαριστώ!
  • Και έφτιαξα ένα κοτόπουλο στο φούρνο... μούρλια! Με μέλι, πορτοκάλι, σόγια, μουστάρδα και βαλσάμικο.
  • Το μάθημα Γαλλικών της Τρίτης είχε και τις ελληνικές του νότες με τους συμμαθητές και δάσκαλο να προσπαθούν να προφέρουν το ασθενοφόρο, την προσευχή και το κατσίκι. Απόλαυση.
  • Κατέφτασαν τα βιβλία των 2 πιο αγαπημένων μου digital 'φίλων'. Το Love x Style x Life της Garance και το Humans of New York stories του Brandon. 
  • Έχει πάντα τη μαγεία της η στιγμή που ανοίγεις για 1η φορά ένα αγαπημένο σου βιβλίο.
  • Μας ανέβασε η Ρόζα να δοκιμάσουμε το τιραμισού της και παρόλο που δεν μου χρειαζόταν από καμία άποψη, έφαγα κανονικότατα το κομμάτι μου! Και ήταν πολύ ελαφρύ και αρωματικό.
  • Μπαίνει σιγά-σιγά και η καλοκαιρινή βάφτιση της ανιψιάς στο πρόγραμμα.
  • Είχε μια ομίχλη την Πέμπτη! Σε λίγο δεν θα έβλεπα ούτε τον καναπέ του σαλονιού.
  • Είχαμε έκτακτο, μεσημεριανό καφέ σπίτι με τα 2 κορίτσια και γέμισε το σπίτι λουλούδια, κεκάκια και κουβέντες.
  • Έπεσε πολύ δουλειά αυτή την εβδομάδα + ο μουντός καιρός = σπίτι μου σπιτάκι μου.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Ο αυθεντικός!


Φέτος δεν θα είμαστε εκεί. Μετά από χρόνια συνεπούς παρουσίας. Η δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου ήταν πάντα κλεισμένη για τον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας. Στην αρχή για να χειροκροτήσουμε τον ένα μαραθωνοδρόμο της παρέας, και σιγά-σιγά όλο και περισσότερους. Άλλοτε από πολύ νωρίς το πρωί για τις συμμετοχές μας στις μικρές διαδρομές, άλλοτε με τις φίλες εγκύους, άλλοτε οι δύο μας, άλλοτε με ήλιο και άλλοτε με βροχή. Έτσι, με τον καιρό, το γνωστό μας σημείο εκεί στην Ηρώδου Αττικού άρχισε να γεμίζει με κόσμο, δικό μας κόσμο! Φίλους, συγγενείς, ανίψια, γονείς. Και η αγωνία μας κάθε φορά ίδια. Πού να βρίσκονται; Πώς να είναι; Αντέχουν; Ζεσταίνονται; Πίνουν τα νερά; Αντέχουν τα γόνατα; Τους πέτυχαν οι φίλοι που βγήκαν στην Μεσογείων; Πόσο όμορφες ήταν αυτές οι Κυριακές και πόσο γεμάτες συναισθήματα. Φέτος δεν θα είμαστε εκεί. Ελπίζω όμως να είστε εσείς. Για να λάβετε και εσείς λίγη από τη δύναμη αυτών των ανθρώπων, να συγκινηθείτε και να εμπνευστείτε. Και με τη σειρά σας, να τους προσφέρετε αυτό το πολυπόθητο χειροκρότημα, αυτή την ένεση αυτοπεποίθησης που τόσο χρειάζονται.

Καλή επιτυχία σε όλους.
Σας αφήνω με ένα παλαιότερο, πολύ αγαπημένο μου, σχετικό κείμενο: Running is a bliss.

ανδριάνα

ΥΓ. Η εικονιζόμενη Άρτεμις, μήνες μετά ρωτούσε πότε θα ξαναπάμε για να δώσει το χέρι στον Χ. ενώ έτρεχε και να δει τον θείο της να κάνει το αεροπλανάκι τερματίζοντας.

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

Expecting


Λίγα πράγματα αγαπώ πιο πολύ από τις ιστορίες. Τις προσωπικές, αληθινές ιστορίες. Χωρίς σάλτσες, πολυλογίες, υπεκφυγές και 'ατζέντα'. Αυτές που βγαίνουν αυθόρμητα γιατί το μόνο που έχουν να διηγηθούν είναι η υποκειμενική τους αλήθεια. Όσο ευχάριστη ή δυσάρεστη και αν είναι. Χωρίς λογοκρισία και φίλτρα.

Η ιστορία λοιπόν που θα σας διηγηθώ είναι λιγο-ειπωμένη και πέρα για πέρα αληθινή, γιατί είναι δική μου. Πλην του συνοδοιπόρου, είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις που το συγκεκριμένο θέμα έχει συζητηθεί πέραν λιγοστών, πολύ κοντινών μου ανθρώπων. Ξέρω ότι είναι πολλοί αυτοί που θα ήθελαν να με ρωτήσουν αλλά η αγάπη τους είναι τόση που δεν το τόλμησαν ποτέ. Και πραγματικά συγκινούμαι όταν σκέφτομαι ότι τόσα χρόνια, δεν έχει υπάρξει ούτε ένας φίλος, ούτε μία φίλη που να με έχει φέρει σε 'δύσκολη' θέση, που να με έχει ρωτήσει ή που να έχει υπονοήσει κάτι. Σας το έχω ξαναπεί, είμαι ένας πολύ τυχερός άνθρωπος. Γιατί έχω κατορθώσει οι άνθρωποι που με περιβάλλουν να είναι ένας και ένας. Και είμαι σίγουρη ότι πολλοί θα αναρωτιόντουσαν τι γίνεται ή τι δεν γίνεται, αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Είμαι σίγουρη ότι είχαν την έγνοια μου. Όλα όμως αυτά τα χρόνια σεβάστηκαν τη σχέση μας, την αγάπη μας, την ιδιωτικότητα και την ευαισθησία του θέματος.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes