Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

How was your week?

  • H Παρασκευή μάς περίμενε με λίστα δουλειών, χιονόνερο (που όλα τα έκανε λιγάκι πιο δύσκολα), τρελή κίνηση στους δρόμους - στα καταστήματα - στα πεζοδρόμια - στα εμπορικά - στα καφέ - στα εστιατόρια ... που έκανε ακόμη και την αγορά ενός βιβλίου υπόθεση σχεδόν μιας ώρας.
  • Προμηθευτήκαμε και τα απαραίτητα - τα πιο νόστιμα του κόσμου όλου - κουραμπιεδάκια από το αγαπημένο Mon Quartier, έβγαλα στα γρήγορα και φωτογραφία διαβατηρίου και πήγα αφού κοιμήθηκε ο μικρός στην Αστυνομία και δεν υπήρχε ψυχή! 
  • Πόσο του αρέσει το νέο του, χοροπηδηχτό παιχνίδι! Αυτό που μπαίνουν μέσα τα πόδια, χοροπηδάει σαν τραμπολίνο και έχει και χίλια παιχνιδάκια γύρω γύρω! Σαν να είναι στην Disneyland! Ευχαριστούμε Μ.!
  • Το βραδάκι υποδεχτήκαμε την γνωστή αντροπαρέα (Δημήτρης - Θοδωρής - Γιώργος) και καθίσαμε με τζάκι και κρασί (εντάξει και κάτι burgers) και συζητήσαμε, αναπολήσαμε, γελάσαμε (είχε ένα φεγγάρι σαν κομμένο νύχι) και η ώρα πήγε 02.00.
  • Το Σάββατο ξεκίνησε με βόλτα στη Γλυφάδα για τα υπόλοιπα δώρα και γρήγορο - οικογενειακό καφέ, και συνεχίστηκε με το στάδιο Α' του Χριστουγεννιάτικου μαγειρέματος με την Ζ. Που σημαίνει έτοιμο το γλυκό για να δέσει στο ψυγείο.
  • Πρώτη παγκόσμια διανυκτέρευση του μικρού Στέφανου εκτός σπιτιού! Τον κοιμήσαμε στην γιαγιά του ώστε να παρευρεθούμε στο καθιερωμένο ρεβεγιόν του αγαπημένου μας εορτάζοντα Χρήστου.
  • Και περάσαμε όλοι υπέροχα! Και ο Στέφανος που κοιμήθηκε μια χαρά, και η γιαγιά με τον παππού που τον είχα από το πρωί για παρέα, και εμείς που και είδαμε τόσους φίλους μαζεμένους και κοιμηθήκαμε λιγάκι παραπάνω.
  • Μη φανταστείτε.... 08.00 είχαμε ξυπνήσει αλλά από το 06.00 κάνει διαφορά!
  • Χριστούγεννα! Με συνέχεια στις μαγειρικές, άφιξη της οικογένειας + του φίλου Μυζ, ωραιότατο μενού, λίγο παίδεμα με τον Στεφανάκο που νύσταζε - γκρίνιαζε, ανταλλαγή δώρων, φωτογραφίσεις από τη νέα φωτογράφο της οικογένειας Άρτεμις, ανακοινώσεις, συζητήσεις.... Γεμάτη ημέρα. Όμορφη ημέρα.
  • Και επιστρέφοντας σπίτι κάναμε κ μια γρήγορη στάση στους γείτονες ΚΚ για μια αγκαλιά και 2 κουβέντες.
  • Και το βράδυ ζήσαμε το 1ο δράμα μετά από πολύ καιρό! Απαρηγόρητος ο κακομοίρης από τις 02.30 έως τις 06.00! Πω πω! Δόντια μάλλον. Μα πόσο κλάμα! Φαντάζεστε πώς είμασταν το πρωί.......
  • Ηλιόλουστη Δευτέρα, χωρίς πολλές υποχρεώσεις που σημαίνει ότι κάναμε ωραίες βόλτες οι 3 μας, τσιμπήσαμε ψαρικά, χαλαρώσαμε σπίτι και το βράδυ πεταχτήκαμε και ένα θεατράκι.
  • "Και τώρα οι δυό μας" με τον Π. Φιλιππίδη και την Λ. Κονιόρδου. Το έργο είχε ενδιαφέρον, ο Φιλιππίδης (που είδα για 1η φορά στο θέατρο) ήταν εντυπωσιακός, η Κονδιόρδου όμως ήταν άκρως απογοητευτική. Κρίμα γιατί φαινόταν σαν να μην μπορούσε να ακολουθήσει την ενέργεια του έργου και του συμπρωταγωνιστή της.
  • Και εκεί λίγο πριν μπούμε στο θέατρο, έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον φίλο Γ. γεμάτο καλά λόγια. Ευχαριστώ! Είναι τόσο όμορφο να ακούς όμορφα λόγια για τη δουλειά σου, πόσο μάλλον όταν προέρχονται από ανθρώπους ταλαντούχους.
  • Βραδινό δράμα #2 με κλάμα για κανα δύωρο αυτή τη φορά. Ευτυχώς όμως, μας λυπήθηκε (ο Θεός και ο Στέφανος) και όταν τον πήραμε στο κρεβάτι μας κατά τις 08.00, που συνήθως κάθεται κανά 10λεπτο και μετά θέλει να σηκωθεί να παίξει, αυτή τη φορά ξάπλωσε και κοιμήθηκε για πρώτη φορά μαζί μας για 2 ώρες σχεδόν ακόμα! Βάλσαμο!
  • Πάει και ο George ο Michael. Τι θλίψη και τι νοσταλγία με έπιασε. Η ελληνική του συναυλία ήταν από τις πιο όμορφες, ξέφρενες, διασκεδαστικές που έχω πάει.
  • Επίσκεψη στη βορεινή οικογένεια στην Κηφισιά για ηλιόλουστες βόλτες, κάτι αλλαγές δώρων, και τσίμπημα με τα ξαδελφάκια. Πόσο όμορφα περνάει ο Στέφανος με τα ξαδελφάκια του! Και πόσο τον περιποιούνται!
  • Πρωινό σκασιαρχείο για τον φίλο Γιάννη προκειμένου να πιούμε μαζί έναν καφέ και να ιδωθούμε μετά από πολύ καιρό! Οι θυσίες και η αγάπη των φίλων. Και επειδή ξέρω ότι θα το διαβάσει, ευχαριστώ Γιάννη μου! 
  • Βροχή, οπότε τα σχέδια για το κέντρο της Αθήνας μετατρέπηκαν σε Golden Hall. Με κόσμο, γρήγορη βόλτα, γρήγορες αγορές και καφέ με την αγαπημένη μας Κατερίνα.
  • Και το βράδυ είχαμε σχεδόν απαρτία (αχ αυτές οι παιδικές αρρώστιες και μύξες!) με τις πρώην, αγαπημένες μου συναδέλφους με τα των συντρόφων τους. Και ήταν τόσο όμορφα! Σαν να μην είχε περάσει μία ημέρα από τότε (πάνε πλέον 5 χρόνια! ήλεγξα το βιογραφικό μου για να εντοπίσω την ημερομηνία!) που βρισκόμασταν για 8, και 10, μη σας πω και 12 ώρες η μία δίπλα στην άλλη.
  • Και γελάσαμε τόσο! Και είναι πάντα τόσες και τόσο παραστατικές οι εξιστορήσεις! Και τσιμπήσαμε, και ήπιαμε, και αγκαλιαστήκαμε, και αναπολήσαμε, και κάναμε σχέδια ...
  • Ο μικρός όμως Στέφανος συναχώθηκε! Και τα πρώτα σημάδια φάνηκαν εκεί κατά τις 22.00 που αρχίσαμε να ανεβοκατεβαίνουμε στο δωμάτιό του μία εγώ, μία ο συνοδοιπόρος. Και ρουθούνιζε σαν γουρουνάκι.... Και από τις 00.00 και μετά άρχισαν κανονικά τα όργανα. Κατά τις 04.00 πρέπει τελικά να κατάφερε να κοιμηθεί για κανα 3ωρο ο κακομοίρης.
  • Και το πρωί ήρθε ο γιατρός και μας επιβεβαίωσε ότι το μικρό φυστίκι περνάει την πρώτη του ίωση. Κόλλησε μάλλον τα Χριστούγεννα και το φαινόμενο βρίσκεται στην αρχή του. Και τρέχει η μύτη του, και τα μάτια του, και φτερνίζεται αλλά από κέφι τα πάει καλά.
  • Αχ αυτή την οικογένεια την έχει θερίσει ο στρεπτόκοκκος! Και δεν θα τους δούμε και ας είμαστε στην ίδια πόλη. Αχ αυτές οι παιδικές αρρώστιες... ξανά! Πόσο κρίμα.
  • Και είναι δύσκολο, και επίπονο αλλά κάποιες φορές αυτές είναι οι πιο σωστές και ώριμες αποφάσεις. Δεν θα ιδωθούμε λοιπόν αλλά είναι για το καλό όλων.
  • Χιόνι!! Δεν προλάβαμε να το δούμε στην Ελβετία και το είδαμε στη Βούλα! Τι σοκ όταν άνοιξα τα πατζούρια το πρωί της Πέμπτης!
  • Και μείναμε όλη ημέρα σπίτι, με οικογενειακές επισκέψεις και τον φίλο Αντώνη που καταφέραμε να δούμε έστω και για λίγο.
  • Και δώστου ορούς στη μύτη, και κολλύρια στα μάτια, και βαμβάκια, και κρέμες στα δόντια, και λάδια ευκαλύπτου.....
  • Και το βράδυ ήρθαν οι φίλοι.... με απουσίες και αυτή τη φορά. Και ενώ στο μυαλό μας ετοιμάζαμε ωραία μαγειρέματα και εορταστικά δείπνα, η πραγματικότητα μάς γείωσε και έτσι το φαγητό ήταν από παραγγελία, το τραπέζι πιο λιτό, οι φίλοι λιγότεροι αλλά το τζάκι ζεστό, τα χαμόγελα πλατιά, οι συζητήσεις καυτές, το κρασί κόκκινο και η αγάπη πολλή. Όπως πάντα.
  • Ευελιξία. Προσαρμοστικότητα. Αισιοδοξία. Υπομονή. Κατανόηση. Προτεραιότητες. Σεβασμός. Αλληλεγγύη.
  • Μία παιδική ασθένεια = χίλια μαθήματα 
Καλό, πρωτοχρονιάτικο σαββατοκύριακο αγαπημένοι μου!
Να ξεφαντώσετε τις πίκρες και τις δυσκολίες του 2016 και να ανοίξετε τις αγκαλιές σας στις χαρές και τα χαμόγελα του 2017. 
Θα τα πούμε με το καλό με το νέο έτος σε ελβετικό πάλι έδαφος.

ανδριάνα

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Ευτυχία είναι....


  • Ευτυχία είναι να έχεις πολύ κόσμο γύρω σου, πολλές αγκαλιές, πολλές συζητήσεις, πολλά φαγητά, πολλά δώρα, πολλή βαβούρα, πολλά θέματα, πολλά μελομακάρονα και πολλές ευχές.
  • Ευτυχία είναι να είστε μόλις οι 3 σας, με λίγα φαγητά, λίγα δώρα, λίγα θέματα, λίγα μελομακάρονα, λίγες συζητήσεις και πολλή ησυχία.
  • Ευτυχία είναι να τα έχεις και τα 2 στη ζωή σου και να μπορείς να εκτιμάς το καθένα για την αξία του.

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

How was your week?

  • Κλασική -πλέον- Παρασκευή με τον συνοδοιπόρο στη δουλειά, οικογενειακή συνάντηση για μεσημεριανό, γρήγορες δουλειές και επιστροφή σπίτι.
  • Πρωϊνό Σαββάτου και ο μικρός ξύπνησε κατά τις 07.00 και 08.30 ήδη χασμουριόταν! Οπότε, πίσω για ύπνο αυτός, πίσω για ύπνο και εμείς. Και μπορεί να μην πολυ - κοιμηθήκαμε, χουζουρέψαμε όμως!
  • Και μέχρι να ξυπνήσει φτιάξαμε και τα παπουτσάκια για τους βραδινούς προσκεκλημένους.
  • Myanmar calling! Μιλήσαμε με τους φίλους που τακτοποιήθηκαν εκεί και συνειδητοποιήσαμε πόσο τεράστιος και πολυποίκιλος είναι αυτός ο κόσμος στον οποίο ζούμε!
  • Και το μεσημεράκι κάναμε μία τοπική εκδρομή στη λίμνη Les Taillères
  • Ξεκινήσαμε με 0 βαθμούς και τρελή ομίχλη από το σπίτι στο επίπεδο της δικής μας λίμνης, περάσαμε κυριολεκτικά μέσα από την ομίχλη και τους -2, για να βγούμε στον λαμπερό ήλιο και τους 9 βαθμούς! Τι σου είναι η μετεωρολογία ε;
  • Και τι σου είναι και η φύση! Ένα από τα μεγαλύτερα, ευρωπαϊκά, φυσικά παγοδρόμια είναι αυτή η λίμνη η οποία το καλοκαίρι είναι ένα ειδυλλιακό τοπίο για μπάνιο και πικ-νικ, και τον χειμώνα παγώνει και αφήνεται στα πέδιλα του πατινάζ, στα έλκηθρα και στα μπαστούνια του χόκει.
  • Πρωτόγνωρο θέαμα για εμάς τους Έλληνες και άκρως μαγευτικό.
  • Μέχρι και μικρές καντίνες με ζεστό κρασί, τσάι, κρέπες, κάστανα είχαν τοποθετήσει πάνω στη λίμνη.
  • Και ο μικρός Στέφανος έπιασε πρώτη φορά χιόνι.
  • Το βραδάκι ήρθαν λοιπόν οι φίλοι οι Πολωνοί για το ελληνικό δείπνο που τους είχαμε υποσχεθεί. Και περάσαμε πολύ όμορφα, με πολλές ιστορίες από το παρελθόν, σχέδια για μακρινά ταξίδια, ανταλλαγή εθίμων και συνηθειών, κρασί και βεβαίως τα παπουτσάκια.
  • Και συνειδητοποιήσαμε ότι οι φίλοι οι Πολωνοί, που έχουν ταξιδέψει τόσο, έχουν ήδη ζήσει κάποια χρόνια στη Γερμανία και τώρα στην Ελβετία, έχουν αλλάξει δουλειές και έχουν γεμίσει εμπειρίες, ακόμα δεν έχουν μπει στην 3η δεκαετία της ζωής τους! Είναι η διαφορετική νοοτροπία που εμείς οι Έλληνες γενικότερα είμαστε πιο στάσιμοι; 
  • Κυριακή με ανοιχτά τα μαγαζιά και στην Ελβετία. 
  • Οπότε, μετά τον κλασικό πρωϊνό ύπνο του μικρού, κάναμε μια βόλτα στο γιορτινό εμπορικό, πετάξαμε τον Λάζαρο μέχρι το τρένο και πεταχτήκαμε στους φίλους στην Bienne για τζάκι και ζεστό κρασί.
  • Και βγήκαν πάλι οι βαλίτσες. Να σας πω την αλήθεια, η μία δεν έφυγε ποτέ από το υπνοδωμάτιο. Γιατί λίγο μετά από την τελευταία μας επιστροφή, άρχισε να γεμίζει πάλι με δώρα.
  • Δύο ώρες παιχνίδι = ήσυχος και εύκολος ύπνος για το μικρό φυστίκι.
  • Τύλιγμα δώρων, λίστα εκκρεμοτήτων και βραδινό τσάι με τους γείτονες λίγο πριν την αναχώρισή τους.
  • Είχαμε και πολλά να πούμε γιατί το δικό τους σκ είχε 2 σχολικές εορτές και ένα live στη Γενεύη. 
  • Πρωινή αναχώριση για όλη την οικογένεια ώστε να πάμε τους γείτονες στο σταθμό του τρένου και τον μπαμπά μας στη δουλειά.
  • Μενού Χριστουγέννων. Άρχισαν οι λίστες και τα πάρε - δώσε με την αδελφή. Είμαστε σε καλό δρόμο.
  • Άλλη χάρη η Τετάρτη μας! Με την άφιξη της φίλης ΚΚ, βόλτες, σπιτικά μαγειρέματα (χυλοπίτες με γαρίδες), αγκαλιές και παιχνίδια με το Στέφανο, και αναλύσεις. Πολλές αναλύσεις!
  • Έτσι, πακετάραμε ότι πακετάραμε και πρωί πρωί Πέμπτης αναχωρήσαμε οι 4 μας για Γενεύη και από εκεί για Αθήνα.
  • Και είχε μία ουρά για να περάσεις στις πύλες του αεροδρομίου!! 40' όρθιοι.
  • Και άλλη καθυστέρηση μετά στην επιβίβαση, και στην αναχώριση, και στην παραλαβή των αποσκευών... Αεροδρόμιο την εορταστική περίοδο δεν θέλαμε; Δεν πειράζει!
  • Λίγο αργοπορημένοι, φτάσαμε και μας περίμεναν οι γονείς με φαγητό - παραγγελιά. Πού πάει το μυαλό σας; Εμείς γίγαντες στο φούρνο είχαμε παραγγείλει πάντως. Περί ορέξεως...
  • Και το σπίτι μας ήταν στολισμένο, και ζεστό, και φροντισμένο. Ευχαριστώ μαμά!
  • Και ο μικρός ήταν τόσο κουρασμένος (πώς να μην ήταν!) που δεν άντεχε ούτε μπάνιο να κάνει! Κλάμα! Και κοιμήθηκε πρώτη φορά μέχρι τις 08.00 το πρωί!
  • Μαζί και εμείς.
  • Είναι επίσημα Χριστούγεννα! Ας χαλαρώσουμε, ας απολαύσουμε και ας αγαπηθούμε!
Καλά Χριστούγεννα λοιπόν!!
ανδριάνα

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Ξανά!



Ένα μωρό, όταν πέφτει, εκεί γύρω στις χίλιες φορές πριν καταφέρει επιτέλους να σηκωθεί, δεν σκέφτεται ούτε για μια στιγμή ότι ίσως το περπάτημα δεν είναι για αυτόν. Αυτό διάβασα σε ένα ωραίο άρθρο. Και πόσο δίκιο έχουν. Και το παρατηρώ κάθε μέρα και με τον δικό μας, μικρό Στέφανο! Μα τι επιμονή! Και είμαι σίγουρη ότι πάνω-κάτω όλα τα παιδάκια έτσι είναι. Ξανά και ξανά! Και δεν είναι ότι δεν εκνευρίζεται ή δεν απελπίζεται ή δεν κουράζεται ή δεν απογοητεύεται.... Στέκεται στη θέση "τραπεζάκι" και προσπαθεί να συντονίσει τόσους και τόσο διαφορετικούς μυς και μέρη του σώματός του, κάνει μπρος - πίσω τη μέση του σαν να θέλει να πάρει φόρα, κατεβάζει το κεφάλι και κοιτάει τα πόδια του, τεντώνει τα χέρια του και κάνει μπουνίτσες τις παλάμες, γατζώνει τα δάχτυλα των ποδιών και .... ωπ! Πέφτει με τα μούτρα στο στρώμα. Τίποτα! Ούτε ένα εκατοστό. Και γκρινιάζει. Αλλά μετά από δευτερόλεπτα είναι πάλι στην ίδια θέση τραπεζάκι, και γατζώνει πάλι τα πόδια... και δώστου πάλι κάτω. Και αυτό γίνεται με όλα! Για να καταφέρει να πιάσει το κορδόνι που είναι πολύ λεπτό, για να καταφέρει να σταθεί όρθιος βάζοντας "κόντρα" στην πλάτη του καναπέ, για να καταφέρει να γυρίσει το κουτάλι και να φέρει το σωστό μέρος στο στόμα του, για να καταφέρει να πει το "π", για να καταφέρει να γυρίσει τούμπα όταν το χέρι του έχει παγιδευτεί κάτω από το σώμα του, για να καταφέρει να φτάσει εκείνο το πον-πον της κουβέρτας που μοιάζει σαν να βρίσκεται σε άλλη ήπειρο. Και όλα τα καταφέρνει! Μα με τόσο κόπο και επιμονή και υπομονή. Και μόλις κάτι του γίνεται απλό και εύκολο, δεν εφησυχάζει. Προχωρά στην επόμενη πίστα, με αυξανόμενο βαθμό δυσκολίας! Γιατί αλλιώς θα τον ικανοποιούσε απλά να μένει ξαπλωμένος και να κοιτά το ταβάνι ή να παίζει μόνο με την κουδουνίστρα του ή να πίνει μόνο γάλα ή να λέει μόνο "ε τε τε τε". Δεν τον ικανοποιούν όμως πλέον αυτά. Θέλει και άλλα και άλλα. Θέλει να εξελιχθεί. Γιατί ξέρει ότι μπορεί. Γιατί ξέρει ότι υπάρχουν άλλα τόσα που τον περιμένουν να τα ανακαλύψει και να τα κατακτήσει. Γιατί ξέρει μέσα του για τι είναι ικανός. Τι ένστικτο ε; Μα πιστεύω ότι ακόμα και μόνα τους να τα αφήσεις τα μωρά, σίγουρα θα μάθουν όλα αυτά τα βασικά. Γιατί φωλιάζουν μέσα τους απλά πρέπει να ωριμάσουν ώστε να τα κατακτήσουν.

Πόσο τα θαυμάζω τα μωρά... Το έχετε καταλάβει μάλλον. Είναι μαγικά πλάσματα! Πραγματικά μαγικά. Και σε κάθε στάδιο της ζωής του, αποκαλύπτουν και ένα διαφορετικό μέρος αυτής της μαγείας η οποία μάλλον δεν εξαντλείται ποτέ. Καλά, ίσως να μειώνεται λιγάκι κάπου εκεί γύρω στην εφηβεία.... χιχι. Και είναι τόσα τα μαθήματα για εμάς τους ενήλικες, απλά μέσω της καθημερινής παρατήρησης. Καθημερινό σχολείο! Έχουν τόσα αξιοθαύμαστα χαρακτηριστικά αυτοί οι λιλιπούτειοι άνθρωποι. Μακάρι να μπορούσαν να τα διατηρήσουν! Φροντίζουμε -δυστυχώς- όμως όλοι εμείς ως πολιστισμένη κοινωνία να τα βάλουμε σε ωραιότατα κουτάκια, με ταμπελάκια απέξω, ώστε να μπουν και αυτά στον σωστό τον δρόμο. Εκπαίδευση! Άλλο μεγάλο θέμα συζήτησης και αυτό.... Ας μείνουμε όμως προς το παρόν σε αυτή την μαγεία της προσπάθειας! Ποτέ δεν θαύμαζα τους πολύ ικανούς. Αυτούς που κάπως τους φαίνονταν όλα εύκολα. Που είχαν τους καλύτερους βαθμούς χωρίς να χρειαστεί να μελετήσουν. Εντάξει, τους ζήλευα λιγάκι. Πάντα όμως θαύμαζα αυτούς που προσπαθούσαν και επέμεναν. Είναι για εμένα αξιοθαύμαστο χαρακτηριστικό κάθε ανθρώπου η επιμονή, η υπομονή και η προσπάθεια. Να ποθείς κάτι και να το προσπαθείς. Από την κοπέλα που σου αρέσει μέχρι τις φιγούρες στο πατίνι, και από την σπιτική τούρτα γενεθλίων μέχρι εκείνο το μεταπτυχιακό.

Ξανά και ξανά λοιπόν. Μην απογοητεύεστε! Θα τον φτάσετε τον στόχο. Με τον δικό σας τρόπο, στον δικό σας χρόνο. Και μετά θα είναι τέτοια η ανταμοιβή! Η προσωπική, εσωτερική ικανοποίηση! Γιατί μόνο εσείς θα γνωρίζετε πόσο πραγματικά προσπαθήσατε. Και να σας πω και κάτι άλλο; Μόλις σήμερα ο μικρός Στέφανος κατόρθωσε να κάνει τα πρώτα του 2 βήματα μπουσουλώντας! Είδατε; Πάμε λοιπόν.

ανδριάνα

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

How was your week?

  • Δεύτερο βραβείο μέσα σε μία χρονιά για τον αγαπημένο μου συνοδοιπόρο. Και αξίζει χίλια βραβεία!
  • Οι τελευταίες μας Παρασκευές είναι συνήθως κάπως έτσι... Αναχωρεί το πρωί ο συνοδοιπόρος για τη δουλειά, συναντιόμαστε το μεσημέρι για το lunch break, πεταγόμαστε και για ένα γρήγορο σούπερ-μάρκετ, επιστρέφουμε σπίτι ώστε να συνεχίσει τη δουλειά και το υπόλοιπο απόγευμα έχουμε οικογενειακά παιχνίδια!
  • Πρωϊνό (πρωτότυπο!) ξύπνημα Σαββάτου και εκεί που λέγαμε να βγούμε για τις δουλειές και τις βόλτες, ύπνος βαρύς έπεσε πάνω στο φυστίκι!
  • Και έτσι, ενώ εκείνος κοιμήθηκε για 1,5 ωρίτσες, εγώ προχώρησα στο πρώτο στάδιο των ατομικών cheesecakes για τον Κυριακάτικο εορτασμό της φίλης Έλενας.
  • Και το μεσημέρι βγήκαμε οικογενειακώς για τις δουλειές μας (πω πω κρύο!) και καταλήξαμε στο εμπορικό κέντρο για ανεύρευση των υπόλοιπων δώρων, καφέ με τον Λάζαρο, και αγορά νέου βραστήρα (επιτέλους). 
  • Μα πάντα να μου βγαίνουν περισσότερα τα γλυκά των αμερικάνικων συνταγών!
  • Έτσι, το μεσημέρι έπρεπε κάπως να χρησιμοποιηθούν έστω κάποια από τα περισσεύουμενα philadelphia. Και βρήκαν την καλύτερη παρέα στα χέρια του συνοδοιπόρου: κοτόπουλο με πιπεριές και σάλτσα philadephia. Μούρλια!
  • Το βραδάκι είχαμε επισκέψεις. New kids on the block, Christian + Vaia. Και έχει ένα βροντερό γέλιο ο Christian! Χαχα... 
  • Συννεφιασμένη Κυριακή... και μετά από το τελικό βήμα στην προετοιμασία των mini cheecesakes, ήπια τον ωραίο μου καφέ εγώ και το ωραίο του spritz ο συνοδοιπόρος στο ωραιότατο Beau Rivage, με την εφημερίδα μας και τις συζητήσεις μας.
  • Και το απόγευμα αναχωρήσαμε για τα Καπόγλεια! Τον καθιερωμένο δηλαδή εορτασμό των γενεθλίων της φίλης Έλενας. Και είμασταν πολλοί, και γνωρίσαμε νέα πρόσωπα, και ο Στεφανάκος πήγαινε από αγκαλιά σε αγκαλιά, και φάγαμε εξαιρετικά, και γελάσαμε, και διηγηθήκαμε, και φωτογραφηθήκαμε, και κοιμήσαμε και τον μικρό στο κρεβάτι που θα κοιμάται ο Παναγιωτάκης (με το καλό) και έτσι καταφέραμε να μείνουμε μέχρι τις 22.00. 
  • Να μιλούν, να γελούν, να τσουγκρίζουν ποτήρια, να πηγαινοφέρνουν πιάτα, να παίζουν μέχρι και ηλεκτρική κιθάρα και να χειροκροτούν γύρω στα 15 άτομα, και στο διπλανό δωμάτιο να κοιμάται ατάραχος ο Στεφανάκος. Μαγεία!
  • Βόλτα με το καρότσι του σούπερ-μάρκετ. Παγκόσμια πρώτη. Και ενθουσιάστηκε και εξαντλήθηκε από τα τόσα ερεθίσματα, τον τόσο κόσμο και την τόση ώρα καθισιό. Που σημαίνει ότι με την επιστροφή μας σπίτι κοιμήθηκε 1,5 ωρίτσες. 
  • Η αδελφή μου έχει σχολικό reunion. Δεν θα σας πω των πόσων χρόνων μετά την αποφοίτητη... αλλά θα σας πω ότι ζήλεψα λιγάκι. Γιατί εμείς δεν έχουμε κάνει ποτέ. 
  • Ήρθε και το καινούργιο tapis mousse για το δωμάτιο του μικρού. Αυτό που είναι μαλακό, σαν αφρολέξ, για να απορροφά τους κραδασμούς στην προσπάθεια μπουσουλήματος. Το δικό μας είναι γκριζο-κίτρινο.
  • Σας έχω πει πόσο αγαπάει το κορδόνι της κουρτίνας ο μικρός Στέφανος;; Μπορεί να κάθεται ώρες στο περβάζι, να αγναντεύει τους περαστικούς και να τραβά το κορδόνι. Σαν να κρατιέται από την χειρολαβή του λεωφορείου.
  • Ο κακόμοιρος ο ήλιος υπάρχει αλλά πού να φανεί με τόση ομίχλη;
  • Ξεγελαστήκαμε και εμείς και είπαμε να βγούμε για την πάλαι ποτέ καθιερωμένη μας βόλτα με το καρότσι. Πω πω κρύο! Ευτυχώς πήρα γάντια, αλλά δεν είχα σκούφο. Τροχάδην την έκανα την διαδρομή.
  • Βγήκε το ημερολόγιο και άρχισαν να κλείνουν οι Αθηναϊκές μας ημέρες και νύχτες. 
  • Βραδινή yoga ενώ ο μικρός κοιμόταν και ο μεγάλος έπαιζε τέννις. Αχ, κάθε φορά αναρωτιέμαι γιατί δεν το κάνω πιο συχνά. Πού χρόνος όμως και πού κουράγια.
  • Πειθάρχησα όμως και έκανα 2 βράδια σερί! 
  • Τελευταίο για την χρονιά μάθημα και με την Ελά και το νέο έτος θα πρέπει να βρούμε νέες ημέρες και ώρες.
  • Τελευταίο γεύμα της χρονιάς και με τον Τσέσκο και συζητήσαμε για τα Ιταλικά έθιμα.
  • Και όλα αυτά, σε μία Πέμπτη μες στη γκρίνια... Θύμησε παλιές εποχές που φαντάζουν πολύ μακρινές αλλά είναι μόλις λίγους μήνες πίσω.
  • Και με αυτά και με εκείνα, περνούν οι ημέρες και κοντοζυγώνει η κάθοδος! Και έχουμε δουλειές μέχρι τότε!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Ευτυχία είναι...


  • Ευτυχία είναι να κατορθώνει μετά από εβδομάδες προσπαθειών να προχωρήσει μόλις λίγα εκατοστά.
  • Ευτυχία είναι να σου κρατάει το χέρι ενώ κλείνουν τα μάτια του από την κούραση.
  • Ευτυχία είναι να τον βλέπεις να κοιμάται τόσο γαλήνια ενώ εσύ απολαμβάνεις ζεστό καφέ.

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

Χριστουγεννιάτικο δέντρο... αλλιώς!


Σας το υποσχέθηκα και να 'το! Το δικό μας, εναλλακτικό, Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Από τη μία η σχετική έλλειψη χώρου στο σαλόνι, από την άλλη το μικρό φυστίκι που πλέον θέλει να τα πιάσει και τα πετάξει όλα, αποφασίσαμε από νωρίς ότι το Ελβετικό μας σπίτι δεν θα δει ακόμα "κανονικό", κλασικό, Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Έτσι, ξεκινήσαμε την διαδικτυακή έρευνα ώστε να ακολουθήσει μετά και η έμπρακτη στα τοπικά καταστήματα. Τελικά, πέραν από μία κόκκινη, λεπτή κορδέλα, δεν αγοράσαμε τίποτα άλλο.



Washi tape - μικροσκοπικές μπάλες - κόκκινη κορδέλα. That's it! Με 3 υλικά, έμφαση στη λεπτομέρεια, ένα σταθερό χέρι, καλή συνεργασία και δημιουργικότητα έχετε το δικό σας, πρωτότυπο και ιδιαίτερο Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Η επιλογή του washi tape ήταν δύσκολη γιατί έχουμε αρκετά στο σπίτι. Αποφασίσαμε όμως να κινηθούμε σε ασπρόμαυρους τόνους ώστε να ταιριάξει με το γενικότερο minimal - σκανδιναβικού στυλ σαλόνι μας. Τις μικροσκοπικές μπάλες τις είχαμε. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είναι μπάλες διακόσμησης αλλά μικροσκοπικές μπάλες με ένα μικρό γαντζάκι ώστε να γράψεις το όνομα των προσκεκλημένων σου στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Όταν τις είχα δει, τις ερωτεύτηκα σφόδρα και έτσι τις αγόρασα χωρίς να έχω πολυσκεφτεί την τελική τους χρήση. Και να που βρήκαν την ιδανική τους θέση. 




Καλές γιορτές!!
ανδριάνα

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

How was your week?

  • Το Ελβετικό ταχυδρομείο απαντά σχεδόν σε όλα τα γράμματα που έχουν ως παραλήπτη τον Άγιο Βασίλη στον Βόρειο Πόλο! Και δεν χρειάζεται να βάλεις καν γραμματόσημο. Και απαντούν και σε 4 γλώσσες: γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, αγγλικά.
  • Εδώ και μερικές ημέρες έχτιζα την ιστορία ότι έχω κανονίσει σούπερ φαγητό για την Παρασκευή το βράδυ, απλά θα πρέπει να πεταχτώ κάπου για λίγο κατά τις 18.30.
  • Και έτσι, όντως πετάχτηκα αλλά αντί για σούπερ φαγητό - είχαμε κανονίσει σούπερ έκπληξη εδώ και μήνες με τον φίλο Θοδωρή τον οποίο και παρέλαβα από το τρένο.
  • Και γυρίσαμε με πίτσες (γιατί όντως κάτι έπρεπε να φάμε) και τον Θοδωρή και ο συνοδοιπόρος έμεινε άφωνος!
  • Έτσι, περάσαμε το Σάββατό μας με βόλτες στο Neuchâtel (λίγο κέντρο, λίγο λαϊκή, λίγο λίμνη, λίγο ζεστό καφέ, λίγο περπάτημα), Βέρνη (λίγο rosegarden, λίγο παλιά πόλη, λίγο χάζεμα βιτρινών, λίγο Einstein Kaffee, λίγο entrecôte), σπίτι για τις απαραίτητες ετοιμασίες του φυστικιού και λίγη ξεκούραση, και βραδινό - ήσυχο κρασί στο L' Aurmourin το οποίο για 1η φορά μας απογοήτευσε λιγάκι αλλά δεν πειράζει.
  • Και συζητήσαμε εις βάθος αρκετά από τα θέματα των ημερών (μηνών, μπορεί και χρόνων).
  • Και κάπου μέσα σε όλα, προλάβαμε να φτιάξουμε και blueberry - lemon cupcakes και τάρτα με πράσα - πιπεριές - φέτα.
  • Γιατί την Κυριακή είχαμε τους κοντινούς φίλους για brunch. Και γέμισε το τραπέζι με ωραία φαγητά (και πιτσάκια, και vol-au-vent, και panetone, και σπιτική σπανακόπιτα, και και και), και το σαλόνι με γέλια, και εξιστορήσεις, και νέες γνωριμίες, και πολλές αγκαλιές στον Στέφανο...
  • Και παρόλο που είχαμε κόσμο και κάναμε τόσο θόρυβο, στο διπλανό δωμάτιο κοιμήθηκε ο γλυκούλης 2 ολόκληρες ώρες! Αν αποφασίσει ότι θα κοιμηθεί, δεν τον πτοεί τίποτα.
  • Και όλη την εβδομάδα, έκανε σερί 12ωρο ύπνο. Γιούπι!
  • "Την Sophie την giraffe κάναμε ντέφι, για το κέφι, για το κέφι".
  • Και το βράδυ είχε κανονιστεί αγώνας τέννις για τους άντρες.
  • Και με αυτά και με εκείνα, ξεκίνησε η νέα εβδομάδα με την αναχώριση του Θοδωρή και την επαναφορά μας στην καθημερινότητα.
  • Με ομίχλη η εβδομάδα και μουντάδα... δυστυχώς.
  • Οπότε οι βόλτες μας περιορίστηκαν σε εσωτερικούς χώρους.
  • Και ήπιαμε γρήγορο καφέ την Δευτέρα με τα κορίτσια, και κοιμήθηκε στο καρότσι ο μικρός οπότε βρήκα ευκαιρία να ξεκινήσω με τη λίστα των δώρων.
  • Και πάντα ξεκινώ από τους μικρούς μας φίλους.
  • Την Τρίτη είχαμε το καθιερωμένο μας μεσημεριανό με τον Τσέσκο και τον άκουσα για πρώτη φορά να μιλά και εσπεράντο. Και τα αναγνώρισα κιόλας χωρίς να τα έχω ξανακούσει.
  • Εταιρικό, παιδικό, Χριστουγεννιάτικο πάρτυ το μεσημέρι της Τετάρτης και πήγαμε για μια γρήγορη βόλτα με τον Στεφανάκο, και έβγαλε και την 1η του φωτογραφία με τον Άγιο Βασίλη.
  • Πέμπτη κατ' οίκον με μάθημα γαλλικών, αρκετή δουλειά και συμμαζέματα.
  • Και έφτασαν άσχημα μαντάτα... για αγαπημένο φίλο. Και ξύπνησαν μνήμες. Δυστυχώς.
  • Κάθε φορά το ίδιο μάθημα που μέλλει να ξεχνάμε. Κανείς δεν σου εγγυάται το αύριο για αυτό ζήσε το σήμερα. Μόνο αυτό έχεις.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

How was your week?

  • Ετοιμαστήκαμε, πλυθήκαμε, στολιστήκαμε για να κάνουμε τον ωραίο μας περίπατο μέχρι το κέντρο της πόλης με τον Στεφανάκο και συνειδητοποιήσαμε ότι δεν έχουμε το καρότσι! Είχε ξεχάσει ο συνοδοιπόρος να μας το βγάλει από το αυτοκίνητο.
  • Σπίτι λοιπόν την Παρασκευή με δουλειές και τη νέα - ωραία - συνήθεια του μικρού, τον μεσημεριανό του ύπνο εκεί κατά τις 11.00.
  • Ναι, γιατί αν έχεις ξυπνήσει από τις 06.00 στις 11.00 είναι μεσημέρι.
  • Έρευνα για 2-3 απαραίτητα πλέον παιδικά αξεσουάρ και δεν είχαμε επιτυχία σε κανένα. Αχ αυτή η Ελβετία.
  • Το εορταστικό μας Σάββατο ξεκίνησε με skype και face time calls ανά την υφήλιο, και τις νέες, ενδιαφέρουσες (τις λες και συγκλονιστικές) αλλαγές των φίλων από το Μακάο οι οποίοι πλέον θα λέγονται "οι φίλοι από την Myanmar". Πω πω! Λέτε να τα καταφέρουμε να πάμε να τους επισκεφτούμε τουλάχιστον εκεί;
  • Το Σάββατο συνεχίστηκε με βόλτα στο κέντρο της πόλης, καφέ με τα αγόρια (Βασίλη και Κώστα) και 1η επίσκεψη σε ένα εμπορικό κέντρο κοντά στη Βέρνη.
  • Εκεί, φάγαμε το ωραιότατό μας sushi, χαζέψαμε βιτρίνες, περιηγηθήκαμε και επιστρέψαμε απόγευμα πλέον για να ξεκινήσει η ιεροτελεστία του μικρού.
  • Και σε αυτό το 2ωρο πριν κοιμηθεί ανεβάσαμε και τα χριστουγεννιάτικα προσπαθώντας να βρούμε τη φετινή, "εναλλακτική" μας διακόσμηση.
  • Γιατί δέντρο δεν έχουμε, παρά μόνο 3 αληθινά, μικρά ελατάκια που έχουν μεγαλώσει αρκετά από πέρσι. Έχουμε όμως ωραιότατες μπάλες που κάπου θα θέλαμε να κρεμάσουμε, ωραιότατα washi tapes και ωραιότατους λευκούς τοίχους.
  • Julieta. Η νέα ταινία του Almodovar που στα ισπανικά προφέρεται "Χουλιέτα". Πολύ ατμοσφαιρική και συναισθηματική.
  • Γενική καθαριότητα την Κυριακή. Τι σκούπα, τι τζάμια, τι άδεισμα βαλιτσών, τι ξεκαθάρισμα των ρούχων του Στέφανου. Μια χαρά!
  • Και το μεσημέρι επισκεφθήκαμε το νέο σπίτι των φίλων μας των Πολωνών, φάγαμε εξαιρετικό apple crumble, παίξαμε με τον Στέφανο και επιστρέψαμε για να μπούμε σε mood ύπνου.
  • Και το βραδάκι ανέβηκαν οι γείτονες για ελληνικό τσάι του βουνού και updates.
  • Αυτό είναι κρύο! Χιονιάς! Πω πω. Έπεσε και κάτω από το μηδέν η θερμοκρασία. Εφόσον όμως έχει ήλιο, δεν μας πτοεί τίποτα! Και τι ήλιο! Γυαλιά θες στο σαλόνι!
  • Στολίσατε; Εμείς στολίσαμε! Και είμαστε τόσο χαρούμενοι με το εναλλακτικό μας, χειροποίητο δεντράκι! Αυτό που βλέπετε παραπάνω! Το ξεκινήσαμε παρέα με τον Στέφανο και το τελειώσαμε αφού κοιμήθηκε οι 2 μας. Θα σας το παρουσιάσω αναλυτικά σε μελλοντική ανάρτηση.
  • Δεν είναι εντυπωσιακό πώς ο μικρός καταλαβαίνει τη διαφορά του περπατήματος από τον χορό και της ομιλίας από το τραγούδι; Με το που αρχίζω να του χορεύω ή να του τραγουδάω ενθουσιάζεται!
  • Πήγαμε και στον Ερυθρό Σταυρό για το κλασικό check-up του μικρού, σε μια γλυκύτατη μαία με την οποία καθίσαμε 1 ολόκληρη ώρα και συζητούσαμε (στα γαλλικά!). Και για κανα τεταρτάκι τον μικρό τον πήρε δίπλα μία εθελόντρια που κάνει τις αναγνώσεις παραμυθιών. Και το μόνο που ακούγαμε ήταν το κακαριστικό γέλιο του Στέφανου!! Τι χαρά!
  • Διαφορετική προσέγγιση αυτή τη φορά στο θέμα φαγητού: να τρώει ότι τρώτε! Όπως το μαγειρεύετε! Απλά πολτοποιημένο.
  • Έτσι, είπαμε να δοκιμάσει μαυρομάτικα που είχαμε, με καρότο, ντομάτα.... Και δεν του άρεσαν καθόλου! Well well.... Θέλει πειράματα και υπομονή.
  • Τετάρτη = yoga time! Και τα πήγαμε καλά και αυτή τη φορά, κάναμε και ένα μικρό μασαζάκι στο τέλος, πήγαμε πάλι προς τη φίλη μας την Maya μόλις αυτή ξύπνησε, ήρθε και αυτή προς τα εμάς, έφαγε ο ένας τα δάχτυλα του άλλου (χιχι...), χαμογελάσαμε, κουτρουβαλίσαμε και γυρίσαμε... πτώμα! Και αυτή τη φορά.
  • Ύπνος λοιπόν σερί από το αυτοκίνητο και για καμιά ώρα. Όσο δηλαδή χρειάστηκε για να μαγειρέψω ψάρι στο φούρνο με πατάτες και γλυκοπατάτες.
  • Και η υπόλοιπη ημέρα γέμισε με τηλέφωνα, μηνύματα, face time calls, ευχές και χαμόγελα. Γιόρταζα βλέπετε και είναι πάντα τόσο όμορφο να βρίσκεις ευκαιρίες να μιλάς με τους αγαπημένους σου.
  • Και μας πήρε και την επόμενη ημέρα για να καταφέρω να απαντήσω σε όλες τις ευχές. Σας ευχαριστώ :)
  • Η Πέμπτη ξημέρωσε με ομίχλη... πάει ο ήλιος. Και με τον Στέφανο να είναι ανήσυχος στο μάθημα των γαλλικών μας, αλλά να κοιμάται σχετικά εύκολα με το που τελειώσαμε. Έτσι εξηγείται και η γκρίνια!
  • Και το μεσημέρι συναντήσαμε τη νέα ελληνίδα του Neuchatel, Βάγια, για έναν ωραίο, ζεστό καφέ 1 ημέρα πριν εγκαινιάσουν το νέο τους σπίτι.
  • Μία παιδική οδοντόβουρτσα είναι το νέο, αγαπημένο παιχνίδι του Στέφανου. Γιατί η χαρά κρύβεται τις περισσότερες φορές στα τόσο απλά.
  • Το αμέσως επόμενο αγαπημένο, είναι το κορδόνι που ανεβοκατεβάζει τα στόρια του υπνοδωματίου του.
Καλό σαββατοκύριακο!
It's the final countdown to xmas!

ανδριάνα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes