HOW WAS YOUR WEEK?

• Η εβδομάδα ξεκίνησε ιδανικά: με αργία!
• Είχαμε λάβει και την ενημέρωση ότι η μικρή μας βιβλιοθήκη για το σαλόνι θα ερχόταν από τις 06.00 (!) έως τις 10.00 οπότε από το πρωί είχαμε αγωνία.
• Περιττό να σας πω ότι τελικά ήρθε στις 11.00 οπότε εμείς είχαμε φάει πρωινό, είχαμε ξεκινήσει τα μαθήματα του Στέφανου, είχα βάλει πλυντήριο.
• Μας είχαμε κάνει δώρο και την μικρή πολυτέλεια να μας την συναρμολογήσουν οπότε σε μισή ωρίτσα ήταν στη θέση της.
• Και ταίριαξε γάντι! Ε, τις είχα κάνει τις μετρήσεις μου και την είχα οπτικοποιήσει είναι η αλήθεια.
• Τώρα ξεκινά ο πειραματισμός του τι θα μπει - πού.
• Τι καλά!
• Μαγειρέψαμε, φάγαμε και ξαπλώσαμε λίγο στον καναπέ.
• Εκεί λοιπόν που είχα πάρει θέση στον έναν καναπέ, έρχεται ο Στεφανάκος και ξαπλώνει μαζί μου, για να με βοηθήσει να με πάρει ο ύπνος.
• Ε, περιττό να σας πω ότι μας πήρε ο ύπνος και τους δύο, εμένα για κανά μισάωρο, εκείνον για κανά δίωρο.
• Και πόσο το ευχαριστήθηκα αυτό το δίωρο. 
• Και ας ήμουν εγκλωβισμένη σε έναν καναπέ. Τον είχα όμως δίπλα μου, να μου αγκαλιάζει το χέρι, και να κοιμάται. Για πόσο καιρό ακόμα θα τον έχω έτσι άραγε....
• Τελικά τον ξυπνήσαμε γιατί, μετά από τη δική του εξαιρετική πρόταση, είχαμε κλείσει να παίξουμε τέννις οι 3 μας στο κοντινό μας tennis club.
• Ο καιρός ιδανικός, φτάσαμε νωρίτερα, το γήπεδό μας ήταν ήδη άδειο, οπότε συνολικά παίξαμε 90 περίπου λεπτά.
• Ένας εναντίον - δύο, και όποιος από τους 2 έπαιρνε 2 πόντους, πήγαινε απέναντι και ερχόταν ο μονός.
• Πολύ ωραία παίξαμε, γελάσαμε, τρέξαμε, ιδρώσαμε.
• Στην επιστροφή κάναμε μια στάση σε ένα μίνι μάρκετ για κάτι βασικά, και τα αγόρια ολοκλήρωσαν την ημέρα με burgers.
• Τρίτη, και γραφείο, με την έναρξη ενός 3ήμερου training face to face.
• Το διάσημο Strategy Lab όπου χωρισμένοι σε ομάδες των 5-6 ατόμων (από διαφορετικές χώρες - ομάδες - ρόλους), μελετάμε μια φανταστική αγορά (από την άποψη ότι δεν υπάρχει), την Simulasia, και μέσω ενός βραβευμένου προσωμοιωτή, παίρνουμε αποφάσεις και σε 4 γύρους των 6 μηνών, βλέπουμε τα αποτελέσματα και εν τέλει βγαίνει ο νικητής.
• Αποφάσεις όπως ποια προϊόντα θα λανσάρεις - πώς - σε ποια τιμή - σε ποια κανάλια, πώς θα χειριστείς τους φόρους, τα καταστήματα, θα ανοίξεις και άλλα, πού.... Και όλα αυτά, βεβαίως, με συγκεκριμένο budget και εργατοώρες.
• Ημέρα 1η λοιπόν και στην ομάδα Exponentials είμασταν εγώ, ένας Βέλγος που δουλεύει για την ομάδα της Ισπανίας (και ο μόνος που γνώριζα λιγάκι), ένας Λετονός που δουλεύει για το Βέλγιο, μια Τουρκάλα που είναι στα κεντρικά της Λωζάνης, και μια Ρουμάνα.
• Ομιλίες από κεντρικούς ομιλητές για να μας εμπνεύσουν, διαπραγματεύσεις και brainstorming και πειράματα εντός της ομάδας, και στις 18.00 πια είχαμε τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου και είμασταν δεύτεροι.
• Επιστροφή σπίτι, κουρασμένη αρκετά (τον είχα κάψει τον εγκέφαλό μου τόσες ώρες), ο συνοδοιπόρος δεν είχε μπάσκετ, οπότε καθίσαμε όλοι παρέα.
• Τετάρτη, και ξανά, στην ίδια αίθουσα, με την ίδια ομάδα, για τον 2ο και 3ο γύρο.
• Και εξ' αρχής είχαμε συμφωνήσει ότι θα πάρουμε κάποιες στρατηγικές αποφάσεις οι οποίες όμως θα μας έδιναν αποτελέσματα πιο μακροπρόθεσμα.
• Έτσι, στο τέλος του 2ου γύρου είχαμε πέσει στην 3η θέση αλλά με γενικά πολύ καλή απόδοση.
• Το πρόγραμμα όμως είχε και ομαδικό βραδινό οπότε κατά τις 18.00 περπατήσαμε μέχρι τη λίμνη, ήπιαμε ένα κρασί, και κατά τις 19.00 πήραμε τις θέσεις μας στο Palais Gourmet για το δείπνο μας.
• Κατά τη διάρκεια του δείπνου, είχαμε και καλεσμένο - έκπληξη: έναν μάγο που διάβαζε τη σκέψη.
• Σε κάθε τραπέζι έκανε διαφορετικά κόλπα. Σε εμένα έκανε 2.
• Στο πρώτο, μου ζήτησε να κλείσω τα μάτια και να σκεφτώ την κοπέλα που καθόταν απέναντί μου, την Ramona. Μετά από λίγα λεπτά μου ζήτησε να ανοίξω τα μάτια ενώ όλοι οι υπόλοιποι του τραπεζιού είχαν παρακολουθήσει λεπτό προς λεπτό. Με ρωτά αν ένιωσα κάτι και του απαντώ, όχι κάτι ιδιαίτερο, μόνο όταν με σκούντηξες στην πλάτη.
• Ε, δεν με είχε ακουμπήσει καθόλου αλλά είχε σκουντήξει την Ramona στην πλάτη. ΣΟΚ.
• Στο δεύτερο κόλπο, μας έλεγε να γράψουμε διάφορα ονόματα σε ένα χαρτί. Αφού είχε κάνει τη γύρα, άφησε εμένα και τον Λετονό Rudolf τελευταίους γιατί ένιωθε ότι κάτι μας ενώνει.
• Εμένα μου είχε ζητήσει να γράψω το όνομα του σκύλου που είχα μικρή, και σε εκείνον το όνομα του καλύτερού του φίλου από το σχολείο. Σωστά λοιπόν μάντεψε το όνομα το οποίο ήταν κοινό, Ralph!
• Τρελό;
• Με αυτά και με εκείνα, επέστρεψα κατά τις 23.00 σπίτι, φουσκωμένη από το φαγητό, κουρασμένη, αλλά και γεμάτη και ενθουσιασμένη από όλα όσα είχα μάθει μες στη μέρα.
• Πέμπτη, και ξανά γραφείο, αυτή τη φορά με τον συνοδοιπόρο, για την 3η και τελευταία μέρα του σεμιναρίου.
• Αυτή τη φορά στο επίκεντρο ήταν τα οικονομικά, οι φόροι, οι νομοθεσίες, οπότε οι αποφάσεις ήταν αρκετά πιο δύσκολες.
• Για να μην σας κρατώ σε αγωνία, στις 5 ομάδες βγήκαμε δεύτεροι με μόλις 0.4 πόντους διαφορά από τους πρώτους.
• Ο Στεφανάκος είχε πάει ποδόσφαιρο με τη μαμά του Liam, με άφησε εμένα σπίτι ο συνοδοιπόρος να μαγειρέψω και να λουστώ, πήγε εκείνος να πάρει τους ποδοσφαιριστές, και κατά τις 19.30 μαζευτήκαμε όλοι σπίτι.
• Μίλησα και με την αδελφή μου και ο γιατρός στο κέντρο αποκατάστασης που πηγαίνει της είπε ότι σε ένα μήνα θα κάνει βήματα μόνη της! Πω πω! Μακάρι!
• "Με το που περπατήσω, θα κλείσω εισιτήρια να έρθω Ελβετία! Νίνα, θα έρθεις να πάμε μαζί;".
• Πόση χαρά ..... έχουν πια περάσει 2,5 χρόνια σχεδόν από το εγκεφαλικό της.
• Μες στην κούραση, το βράδυ έκανα και τα μαθήματα των γαλλικών μου.
• Παρασκευή, με μάθημα γαλλικών πρωί - πρωί και δουλειά, επιτέλους, από το σπίτι!
• Και εννοείται ότι ήταν τρέλα μετά από απουσία 3 ημερών (και ας καθόμουν τα βράδια να απαντήσω σε εμαιλς και μηνύματα) αλλά οκ.
• Παραλαβή του Στεφανάκου από το σχολείο, τον αφήσαμε στο μάθημα τέννις, πεταχτήκαμε μέχρι το κέντρο κήπου με τον συνοδοιπόρο, και μετά καθίσαμε κάτω από τον ωραίο ήλιο να τον παρακολουθήσουμε.
• Επιστροφή σπίτι, μαγείρεμα, μπάνια και ξεκούραση.
• Σάββατο, και πρωινό ξύπνημα για την κλασική γυμναστική.
• Αυτή τη φορά κάναμε το 1ο μάθημα, Body Pump, με την Ηρώ, συνέχισα εγώ στο Body Balance, έκανα την σάουνά μου, το μπάνιο μου, έφαγα τη σαλάτα μου, πήρα έναν καφέ στο χέρι, το λεωφορείο, και κατά τη μία ήμουν στο γήπεδο του Lutry, παρέα με τους υπόλοιπους φίλους - γονείς, για τον αγώνα ποδοσφαίρου του Στέφανου.
• Μα είναι αυτός ο καιρός.... μαγικός! Ήλιος, καθαρός ουρανός, ούτε ζέστη - ούτε κρύο, εκεί στους 20-22 βαθμούς.
• Τα είπαμε με τους φίλους, γελάσαμε, παρακολουθήσαμε τον αγώνα, και μετά, όλοι μαζί, συνεχίσαμε για να γιορτάσουμε την διάσημη, ετήσια Γιορτή του Τρύγου (Fête des Vendanges).
• Μπάντες, φαγητά, ποτά, παιχνίδια για τα παιδιά, στολισμοί....
• "Μα μαμά, πάρε μια φορά κάτι να φας και εσύ! Όλο σαλάτες τρως."
• Ο γλυκός μου, με έχει έγνοια... 
• Είχαμε κλείσει ένα μεγάαααλο τραπέζι για κρασί και fondue στο περίπτερο της ομάδας, οπότε καθίσαμε παρέα καμιά εικοσαριά άτομα, όχι τόσο για να φάμε, αλλά για να τα πούμε.
• Και είναι πάντα τόσο θερμή η ατμόσφαιρα!
• Ο Στέφανος κυκλοφορούσε με τα υπόλοιπα παιδιά, έκαναν συγκρουόμενα, έφαγαν, συνάντησαν φίλους... Σαν έφηβος! Μα αυτό είναι το "χωριό" του!
• Αργά το απόγευμα επιστρέψαμε σπίτι, κάναμε δυο δουλειές, μπάνια και χαλάρωση.
• Κυριακή, και πρώτη ημέρα χωρίς ξυπνητήρι.
• Μη φανταστείτε, στις 07.30 ήμουν στο πόδι.
• Ψήσαμε κρουασανάκια, βάλαμε τις μουσικές μας, ο συνοδοιπόρος βγήκε για κηπουρική, και εγώ με τον Στέφανο ξεκινήσαμε τα μαθήματά του.
• Και χωρίς να το καταλάβουμε, πέρασαν πάνω από δύο ώρες.
• Κοιτάω το ρολόι, 12.00!
• Τρεχάτε ποδαράκια μου να μαγειρέψουμε κάτι γρήγορο, να φάμε, να πλυθούμε, να ντυθούμε...
• Όλα τα προλάβαμε και στη μία ξεκινήσαμε για το θέατρο του Beaulieu και την παράσταση των Stomp.
• Με τον συνοδοιπόρο τους είχαμε δει ξανά στο Λονδίνο, τότε που σπούδαζα εκεί, πριν 20 περίπου χρόνια! Πω πω... Παρέα με τη φίλη Σίντυ τότε (καλά να είναι όπου και να 'ναι), και είχαμε μείνει με το στόμα ανοιχτό.
• Αυτή τη φορά, ήταν εξίσου εντυπωσιακοί, με φοβερή ενέργεια, συγχρονισμό, ευρηματικότητα.
• Πόσο κουραστικό σωματικά πρέπει να είναι όλο αυτό!
• Μιάμιση ώρες διήρκησε περίπου και καταχειροκροτήθηκαν.
• Από εκεί, πήγαμε κατευθείαν στο σπίτι των φίλων μας, Ηρώ και ΣΙΑ, για late lunch ή early dinner (όπως το πάρει κανείς) και το κυριότερο, να τους δούμε και να τα πούμε.
• Είχαμε κανονίσει και βιντεοκλήση με την τρίτη της παρέας από την Αθήνα πια, την Τίνα, οπότε κάναμε και το μικρό μας ΔΣ (τα νέα πάντα πολλά και καυτά).
• Η ώρα πέρασε νεράκι και έτσι πήγε 21.00 μέχρι να γυρίσουμε σπίτι.
• Μικρές δουλειές, συμμαζέματα, μάζεμα απλωμένων, ποδόσφαιρο Γερμανία - Ελλάδα (με ιστορική νίκη 0-1), και ύπνος.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα