HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα! Με ανακουφιστική, ελαφριά ψύχρα το πρωί και ήλιο όλη την ημέρα!
• Το πρόγραμμα έξτρα επιβαρυμένο καθώς η έτερη μαμά που αναλάμβανε έστω τη μία μεταφορά των ποδοσφαιριστών, απουσίαζε, οπότε έπρεπε να καλύψουμε και τις 2 μετακινήσεις εμείς, όντας και στο γραφείο.
• Τι είμαστε όμως εμείς; Για τα εύκολα;
• Έτσι, φουλ στη δουλειά, non stop, ευτυχώς πρόλαβα τη γυμναστική, αναχώρηση, με άφησε εμένα σπίτι ο συνοδοιπόρος να συνεχίσω τη δουλειά και να μαγειρέψω, πήγε εκείνος τον Στέφανο στο ποδόσφαιρο, έκανε δυο δουλειές, τον παρέλαβε και κατά τις 19.30 ήταν πίσω.
• Εγώ όμως είχα ήδη αναχωρήσει καθώς στις 19.00 ήταν η συνάντηση γονέων - δασκάλων στο σχολείο του Στέφανου.
• Και επειδή φέτος (πέμπτη δημοτικού) αλλάζει το σύστημα και έχουν πολλούς και διαφορετικούς δασκάλους (ο Στέφανος έχει 7 νομίζω), είχαμε μια μακροσκελή παρουσίαση, τους γνωρίσαμε όλους, και εν τέλει πήγε 21.00 μέχρι να επιστρέψω σπίτι.
• Πόσα να χωρέσει ένας εγκέφαλος μέσα σε μία μέρα; Ουφ.
• Είναι ο Σεπτέμβρης δύσκολος μήνας!
• Τα είπαμε λίγο με τον συνοδοιπόρο, ξεβάφτηκα, διάβασα το βιβλίο μου και κοιμήθηκα.
• Τρίτη, και μες στη νύχτα είχε ανέβει ο μικρός στο κρεβάτι μας, με αποτέλεσμα να κατέβει στο δικό του ο συνοδοιπόρος (έλα εσύ - φύγε εσύ φάση). Γιατί 3 σε ένα κρεβάτι είναι αδύνατο να κοιμηθούμε.
• Και όσο και αν απολαμβάνω να τον έχω κοντά μου, ο ύπνος είναι πάντα διακεκομμένος και ανεπαρκής.
• Γραφείο για εμένα, με τρελό πρόγραμμα από τις 09.00 μέχρι τις 17.00, χωρίς διάλειμμα (ούτε φαγητό - ούτε γυμναστική) και τουρ στην Ευρώπη (Ρουμανία, Κύπρο, Πολωνία, Ελλάδα).
• Και μπορεί για κάποιους το μεσημεριανό διάλειμμα να ακούγεται πολυτέλεια, για εμένα σίγουρα δεν είναι. Το να εργάζεσαι 8 ώρες non stop, δεν είναι μόνο ανθυγιεινό και επιβαρυντικό, είναι και αναποτελεσματικό καθώς η απόδοση, η συγκέντρωση, η δημιουργικότητα πέφτουν κατακόρυφα.
• Κανείς δεν κερδίζει, ούτε εσύ - ούτε η δουλειά.
• Ανακοινώθηκε και η μετακίνηση ακόμη μίας συναδέλφου από την ομάδα μας οπότε ενεργοποιούνται ξανά οι μηχανισμοί αντικατάστασης, αυτή τη φορά στο Λονδίνο.
• Επιστροφή σπίτι, συζητήσεις, φαγητό, επανάληψη των γαλλικών ρημάτων στον ενεστώτα, μπάνιο, μπάσκετ για τον συνοδοιπόρο, ύπνος για τον μικρό, διάβασμα για εμένα.
• Τετάρτη, και δουλειά από το σπίτι, που σημαίνει λίγο πιο χαλαροί, πρωινοί ρυθμοί.
• Και ως δια μαγείας, 2 ωριαία meetings που είχα μεταφέρθηκαν οπότε βρέθηκα με ένα πιο χαλαρό πρόγραμμα το οποίο ήταν more than welcomed.
• Μέσα σε όλα, έφτασε και φανταστική πρόσκληση για τον εορτασμό των πεντηκοστών γενεθλίων της αγαπημένης μου φίλης Αθηνάς στο Λονδίνο στα τέλη Νοεμβρίου!
• Πρέπει να δω τώρα αν και πώς θα τα καταφέρω να πάω.
• Παραλαβή του μικρού από το σχολείο, μικρό διάλειμμα σπίτι (κυρίως για να φάει και να κάνω και εγώ δυο calls που είχα), τον άφησα στο τέννις και επέστρεψα για ακόμη λίγη δουλειά και μαγείρεμα.
• Τον παρέλαβε ο συνοδοιπόρος επιστρέφοντας από το γραφείο, φάγαμε παρέα, είπαμε τα νέα μας και ξεκουραστήκαμε.
• Πέμπτη, και γραφείο ξανά για εμένα, με ακόμη ένα φουλ πρόγραμμα, χωρίς γυμναστική....
• Το μεσημέρι ένας συνάδελφος είχε ακούσει για ένα μικρό μαγαζάκι που σου φτιάχνει σάντουιτς κοντά στη δουλειά, οπότε 4 συνάδελφοι πεταχτήκαμε μέχρι εκεί για το μεσημεριανό μας, πήραμε τα σάντουιτς και καθίσαμε στη βεράντα του γραφείου, κάτω από τον ωραίο ήλιο και το δροσερό αεράκι.
• Εντάξει, το σάντουιτς δεν ήταν κάτι σπουδαίο μεταξύ μας...
• Το απόγευμα είχα μια σημαντική συνάντηση με τον προηγούμενό μου ρόλο για την οποία δούλευα με την αγορά της Πολωνίας κάτι μήνες. Στην ουσία ήταν η επισκόπηση των αποτελεσμάτων της αγοράς, των προγραμμάτων της, των πλάνων της. Και επειδή η Πολωνία είναι από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές αγορές, το βάρος ήταν σημαντικό.
• Είχαμε και πολλούς υψηλά ιστάμενους που παρευρέθηκαν οπότε ανέβηκε ο πήχης.
• Η συνάντηση κράτησε 1,5 ώρες, πήγε εξαιρετικά, η ομάδα είχε ετοιμάσει μία πολύ κατατοπιστική παρουσίαση, είχε απαντήσεις και προτάσεις στα περισσότερα θέματα, και βγάλαμε σημαντικά συμπεράσματα.
• Αχ... από τη μία να αισθάνεσαι στην κορυφή του κόσμου, ότι κατέχεις το αντικείμενό σου, έχεις κερδίσει τον σεβασμό σημαντικών ανθρώπων, έχεις αυτοπεποίθηση, παίρνεις ρίσκα, έχεις άποψη... και σε 5', στο νέο σου ρόλο, να αισθάνεσαι σαν πρωτάκι.
• Growth το λέμε εμείς αυτό στην εταιρεία. Να βγαίνεις από το comfort zone, να πέφτεις ξανά σε άγνωστα νερά και να μαθαίνεις / να χτίζεις από την αρχή.
• Ακόμα είμαι στη φάση που εκτιμώ πολύ το νέο μου ρόλο και νιώθω πόσα πολλά θα μάθω, αλλά μου λείπει η παλιά μου δουλειά, η ασφάλεια, η ομάδα, η γνώση που είχα κατακτήσει.
• Το απόγευμα έκλεισε ιδανικά, με το πρώτο μου call με την ομάδα της Μάλτας όπου Γενικός Διευθυντής είναι ένας πολύ αγαπημένος μου, Έλληνας συνάδελφος!
• "Πολύ χάρηκα που σας είδα όλους και συζητήσαμε όλα αυτά τα θέματα, αλλά για να είμαι ειλικρινής, χάρηκα ένα τόσο δα παραπάνω που είδα ξανά την ανδριάνα".
• Αχ, οι άνθρωποι! Και η φήμη που έχουμε, η ενέργεια που διαχέουμε, οι σχέσεις που δημιουργούμαι.
• Το απόγευμα προσπάθησα κάπως να αναπληρώσω τις γυμναστικές μου απουσίες, οπότε κατέβηκα με την Ηρώ στο γυμναστήριο για ένα μισάωρο, λίγα όργανα, σάουνα, ντους, και πίσω σπίτι.
• Ποδόσφαιρο δεν είχε ο μικρός εκτάκτως, οπότε τα αγόρια ήταν σπίτι.
• Παρασκευή! Και πρωινό - πρωινό μάθημα γαλλικών και δουλειά από το σπίτι.
• Πολλές και διάφορες συναντήσεις, κλασικά, με κάθε ώρα να είναι και μια διαφορετική περιπέτεια.... Η προετοιμασία του Business Review της Μ. Βρετανίας (αντίστοιχο αυτού της Πολωνίας που σας έλεγα), γνωριμία με τη συνάδελφο από την Πορτογαλία (μια αγορά που δεν έχω ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν! και δεν είναι πολλές αυτές), συνάντηση με την Πολωνία για ένα πολύ ιδιαίτερο - ελβετικό θέμα, 121 με τη συνάδελφο από το Λονδίνο....
• Δουλίτσα!
• Το απόγευμα παρέλαβα τον μικρό (με την ψυχή στο στόμα) και πήγαμε μαζί στο τέννις.
• Φτάσαμε λίγο νωρίτερα οπότε παίξαμε λίγο και οι 2 μας στο μικρό γηπεδάκι.
• Από εκεί, πετάχτηκα ένα σούπερ - μάρκετ, και επέστρεψα στα γήπεδα.
• Βρήκα μια ωραιότατη θέση κάτω από τον τεράστιο πλάτανο, πήρα το βιβλίο μου και με υπόκρουση τα γέλια του Στεφανάκου, διάβασα και απόλαυσα φύση, ησυχία, ομορφιά.
• Επιστροφή σπίτι, φαγητό, μπάνια, η αγαπημένη μας γαλλική εκπομπή όπου σε ταξιδεύει με τρένα σε διάφορα μέρη του κόσμου, και χαλάρωση.
• Τηλεθέαση για τα αγόρια - διάβασμα για εμένα.
• Σάββατο, και επειδή κοιμάμαι πλέον σχετικά νωρίτερα (και πολύ το ευχαριστιέμαι), ξυπνάω και νωρίς.
• Οπότε κατά τις 07.00 ξυπνά το βιολογικό μου ρολόι, ο μικρός είναι ήδη ξύπνιος (εννοείται), οπότε έχουμε ήσυχο χρόνο οι δυο μας.
• Το πρόγραμμα είχε γυμναστική οπότε στις 08.00 είχα φορτώσει το νέο μου σάκο (ο οποίος έλεγε μεσαίου μεγέθους αλλά αποδείχθηκε αρκετά μεγάλος... αυτά έχουν οι online αγορές) και ξεκίνησα το "οδοιπορικό" μέχρι το κέντρο της Λωζάνης.
• Αγάπω τα πρωινά, την ησυχία, τα μαγαζιά που ετοιμάζονται να ανοίξουν....
• Μόνη αυτή τη φορά, καθώς η φίλη Ηρώ είχε εκδράμει για το 3ήμερο στην Λισαβώνα και η έτερη, Τίνα, στην Αθήνα πια, αλλά για το σκ στην Κύθνο, οπότε το εκμεταλλεύτηκα και τα έκανα όλα!
• Ξεκίνησα με μία ώρα body pump (βάρη δηλαδή, κάτσε κάτω από την μπάρα!), συνέχισα με μία ώρα body balance (λίγο yoga, λίγο tai chi, λίγο pilates), γδύθηκα, φόρεσα μαγιώ, και ξεκίνησα το 2ο μέρος με ένα τεταρτάκι sauna και κανά δεκάλεπτο στο jacuzzi.
• Απόλαυση!
• Έκανα τα μπάνια μου, άλλαξα, μεταφέρθηκα στο μικρό καφέ και πήρα την αγαπημένη μου σαλάτα και έκατσα να φάω, μόνη, ήρεμη, χαρούμενη, παρέα με το βιβλίο μου.
• Ο συνοδοιπόρος είχε αφήσει τον μικρό στο ελληνικό σχολείο και είχε δουλειές με το αυτοκίνητο οπότε πήγε 13.00 μέχρι να έρθει στο κέντρο.
• Συναντηθήκαμε για ένα καφέ, πήραμε ένα δώρο στον μικρό Leopold, βολτάραμε, παραλάβαμε τον Στεφανάκο και συνεχίσαμε σερί για Neuchâtel και το σπίτι των αγαπημένων μας, Πολωνών φίλων.
• Είναι συγκινητικό πόσο δεμένοι είναι ο Στέφανος ετών 10 και ο Leopold ετών 4, παρόλο που συναντιούνται 3-4 φορές το χρόνο όλες και όλες.
• Εκεί ήταν και η μαμά της Magdalena η οποία μάς ετοίμασε παραδοσιακά, πολωνέζικα γλυκά με ζυμάρι από πατάτα και γέμιση από δαμάσκηνο.
• Ήπιαμε τον καφέ μας στον κήπο, τα μικρά έπαιζαν με έναν εκτοξευτή πυραύλων, είπαμε τα νέα μας, πήραν τα μικρά τα πατίνια και ξεκινήσαμε για την κλασική μας βόλτα μέσα από το πανέμορφο St. Blaise μέχρι τη λίμνη.
• Μαγικό τοπίο!
• Πόσες αναμνήσεις έχω! Περάσαμε και από την παιδική χαρά που πηγαίναμε όταν ο Στεφανάκος είχε την ηλικία του Leopold. Τίποτα δεν θυμόταν.
• Καθίσαμε μέχρι τη δύση του ηλίου και το τοπίο ήταν πραγματικά σαν πίνακας... Ροζ ουρανός, οι Άλπεις, τα ιστιοπλοϊκά να προσεγγίζουν για να δέσουν στην μαρίνα, οι κορμοράνοι, τα μικρά αγόρια να γελούν και να κάνουν ακροβατικά, και εμείς, οι 4 φίλοι, να συζητάμε από καρδιάς.
• Έγκυος ήμουν την πρώτη φορά που τους γνώρισα, μια χειμωνιάτικη, χιονισμένη Κυριακή, στην εκδρομή για το φεστιβάλ των αερόστατων. Κλείνουμε λοιπόν μια γεμάτη δεκαετία πολύτιμης φιλίας.
• Κυριακή, και κλασικά, ο μικρός σηκώθηκε κατά τις 06.30 και εγώ κατά τις 07.30.
• Ήσυχο πρωινό τα δυο μας μέχρι να σηκωθεί ο συνοδοιπόρος.
• Και τι δεν έκανα, πότισα, έφτιαξα τον καναπέ της βεράντας, έκοψα + μαρινάρισα τα λαχανικά, έβαλα το πλυντήριο στη θέση του, έγραψα, έστρωσα τραπέζι, πλήρωσα λογαριασμούς....
• Σηκώθηκε και ο συνοδοιπόρος και ανέλαβε τα της ψησταριάς (καθώς είχαμε φίλους καλέσει για BBQ).
• Και είχε ιδανικές καιρικές συνθήκες! Ήλιο λαμπερό, με 21 βαθμούς!
• Έφτασαν το μεσημεράκι η Ιλιάνα, ο Βασίλης και ο Μάξιμος, έψησαν οι άντρες στην ψησταριά, τα είπαμε εμείς, φάγαμε σπιτικά burgers λίγο πιο gourmet, συζητήσαμε από τις δουλειές και τις καλοκαιρινές διακοπές, μέχρι τα του Μαζωνάκη (το σοκ έχει φτάσει μέχρι την Ελβετία), και αργά το απόγευμα χωριστήκαμε.
• Εμείς επιδοθήκαμε στα συμμαζέματα - πλυντήρια - μπάνια, αλλά και στην εκκαθάριση της πλευράς της τραπεζαρίας καθώς αναμένουμε την άφιξη της μικρής -αλλά πολυαναμενόμενης- βιβλιοθήκης μας.

Καλή εβδομάδα! Εμάς ξεκινά με τις καλύτερες προδιαγραφές, δηλαδή αργία :) .

ανδριάνα