HOW WAS YOUR WEEK?

 

• Δευτέρα, με ομίχλη και βροχή.
• Και το εργασιακό πρόγραμμα ήταν φουλ. Από τις 09.00 μέχρι τις 13.00 ήμουν σερί σε συναντήσεις! Πω πω...
• Τρέχοντας πήγαμε μετά με τον συνάδελφο Ben να φάμε γιατί είχαμε πεθάνει της πείνας.
• Εννοείται ότι τη θέση της γυμναστικής μου την είχε πάρει ένα call αλλά οκ.
• Αναχώρηση με τον συνοδοιπόρο το απόγευμα & παραλαβή του Στεφανάκου από το σχολείο.
• Επιστροφή σπίτι, μαγειρέματα, δουλειές, μπάνια, επανάληψη με τον Στεφ στο γερμανικό λεξιλόγιο, ξεκούραση.
• Κατέφτασε και το air fryer μας. Το πήραμε απόφαση (ακούγοντας και τα success stories φίλων μας) και το παραγγείλαμε.
• Την Τρίτη πήγα μόνη στο γραφείο (ως συνήθως), πάλι υπό ομίχλη και βροχή.
• Είναι ο Φεβρουάριος.... για εμένα ο πιο δύσκολος μήνας του χρόνου. Κρύος, μουντός, χωρίς κάποια γιορτή. Πάλι καλά που έχουμε το ski break.
• Η ημέρα ξεκίνησε όμως όμορφα, πίνοντας τον πρωινό μας καφέ παρέα με τη φίλη και συνάδελφο Lauren που είχαμε να τα πούμε πριν τις γιορτές.
• Μίλησα με τις αγορές της Σουηδίας και της Τσεχίας, έκλεισα τα εισιτήρια & το ξενοδοχείο για το workshop που θα γίνει στην Αθήνα τέλος του μήνα, προχώρησα διάφορα projects και αναχώρησα για το σπίτι.
• Τα αγόρια ήταν στο τέννις (είχε έκτακτο μάθημα ο Στέφανος) οπότε εγώ ανέλαβα τα της μαγειρικής.
• Εγκαινίασα λοιπόν το air fryer φτιάχοντας μπρόκολο (έτσι και έτσι θα έλεγα), πατάτες (πολύ ωραίες & τραγανές) και φιλέτα σολωμού (πολύ τρυφερά).
• Επέστρεψαν τα αγόρια, τσιμπήσαμε, έφυγε ο συνοδοιπόρος για το μπάσκετ του, κάναμε τα μπάνια μας εμείς, χαζέψαμε λίγο Master Chef, κοιμήθηκε ο μικρός και εγώ χάζεψα λίγο στον υπολογιστή.
• Ήταν και τα γενέθλια της μαμάς μου οπότε πήραμε οικογενειακώς να ευχηθούμε.
• Τετάρτη, και δουλειά από το σπίτι, με βαριά βροχή και θέματα ιντερνετ.
• Ενώ το κινητό μου ήταν κανονικά συνδεδεμένο με το wifi, το laptop απλά αρνιόταν.
• Βρήκα λύσεις όμως.
• Και εκεί που καθόμουν στο γραφείο, νιώθω κίνηση στον κήπο. Γυρνάω και τι βλέπω; Ένα σκιουράκι! Να σκάβει, να σκαρφαλώνει στα δέντρα, να πηδάει.... 
• Είναι και από τα αγαπημένα ζωάκια του Στέφανου.
• Κλασικά η ημέρα συνεχίστηκε με το μάθημα τέννις του μικρού και εμένα με laptop.
• Προλάβαμε όμως μαζί με τον Στέφανο να παραγγείλουμε και κάποια διακοσμητικά + δωράκια για το πάρτυ των γενεθλίων του το οποίο θα έχει θέμα Goku.
• Εντάξει, τον Απρίλιο είναι αλλά επειδή τα παραγγέλνουμε εκτός ελβετίας θέλουν τον χρόνο τους μέχρι να έρθουν.
• Επιστροφή σπίτι, μαγείρεψα αρακά κοκκινιστό, επέστρεψε και ο συνοδοιπόρος από το γραφείο, φάγαμε παρέα και ξεκουραστήκαμε.
• Τελείωσα και το Prophet Song. Πω πω... με διέλυσε. Ειδικά το κεφάλαιο #8. 
• Με διέλυσε γιατί όλα, με όλα όσα περιγράφει, γίνονται δυστυχώς πραγματικότητα σε διάφορα μέρη του πλανήτη.
• Αξίζει να το διαβάσετε αν ψάχνετε κάτι που θα σας προβληματίσει, θα σας συγκινήσει (ειδικά αν είστε γονείς, και ακόμα περισσότερο αν είστε μαμάδες καθώς όλο εξιστορείται από την πλευρά της μητέρας), θα σας ταρακουνήσει και θα σας κάνει να διαβάζετε τις ειδήσεις με άλλο μάτι και έγνοια.
• Πέμπτη, και η ημέρα ήταν πολύ γεμάτη.
• Ξεκινήσαμε (υπό βροχή ξανά) το πρωί με τα δύο αυτοκίνητα, αφήσαμε τον Στεφανάκο στο σχολείο και συνεχίσαμε για την άλλη άκρη της πόλης ώστε να αφήσουμε το ένα αυτοκίνητο για το προγραμματισμένο του σέρβις.
• Με το άλλο αυτοκίνητο, πήγαμε στο γραφείο όπου ο συνοδοιπόρος είχε ολοήμερο workshop + dinner, και εγώ είχα επισκέπτη, την Gozde, την Τουρκάλα συνάδελφο από την Πολωνία.
• Πέρασε λοιπόν όμορφα η ημέρα, φάγαμε όλοι μαζί παρέα, γελάσαμε, της έκανα ξενάγηση στο γραφείο (καθώς ήταν η πρώτη της φορά) και το απόγευμα πήρα ένα uber, πήγα στο συνεργείο, παρέλαβα το αυτοκίνητο και ξεκίνησα για το κλειστό γήπεδο ποδοσφαίρου.
• Έφτασα επίτηδες νωρίτερα για να τον δω και λιγάκι.
• Με το που έφτασα, έβαλε 4 γκολ σε 30''. Στην κυριολεξία! Τυχαίο;;
• Παρέλαβα τους 3 ποδοσφαιριστές (Στέφανο, Noam & Liam), κάναμε τις παραδόσεις στα γειτονικά μας σπίτια και επιστρέψαμε.
• Όχι όμως για πολύ. Έκανε γρήγορα - γρήγορα το μπάνιο του και κατά τις 19.00 πήγαμε από τους φίλους Τίνα & Μύρωνα, ήρθαν και η Ηρώ με τον Γιάννη, και τσικνήσαμε!
• Εκείνοι δηλαδή... εγώ αρκέστηκα στις ωραιότατες σαλάτες.
• Πολύ όμορφα ήταν και έσπασε κάπως και η ρουτίνα μας.
• Πήγε 22.00 μέχρι να γυρίσουμε σπίτι, ο μικρός έπεσε κατευθείαν για ύπνο, ο συνοδοιπόρος επέστρεψε μετά από λίγο από το δείπνο του, τα είπαμε λιγάκι και κοιμηθήκαμε.
• Παρασκευή! Και βγήκε ωραίος ήλιος από το μεσημέρι και μετά.
• Μάθημα γαλλικών, συναντήσεις με τις ομάδες της Γερμανίας, Ρουμανίας και Αυστρίας (κάθε ώρα και άλλη χώρα!), και το απόγευμα κατέβηκα μέχρι το κέντρο για να κάνω 2 δουλειές και να φτιάξω και τα νύχια μου.
• Παρέλαβα τον μικρό και φύγαμε κατευθείαν για το τέννις.
• Ήταν τόσο κουρασμένος που τον πήρε ο ύπνος στο αυτοκίνητο.
• Είχαμε χρόνο οπότε τον άφησα κανά μισάωρο και μετά ξύπνησε μόνος του και πήγαμε στο γήπεδο.
• Βιβλίο #3 του 2026: The Goldfinch. 
• Το είχα καιρό στα υπόψη και τώρα ήρθε η ώρα του. Για να δούμε.
• Επιστρέφουμε σπίτι και ο Στεφανάκος βγάζει από την τσάντα του ένα κόκκινο μηχανικό μολύβι, μέσα από μια μεταλλική θήκη, Caran d'Ache, με χαραγμένο το όνομά του επάνω παρέα με ένα αστεράκι. Πανέμορφο.
• Του το έκανε λέει δώρο η συμμαθήτριά του M.
• Του έκανα μερικές ερωτήσεις ("πού να ξέρω μαμά γιατί μου το έφερε;") και τελικά κατάφερα να τον ρωτήσω μήπως η M. είναι ενδεχομένως amoureuse με εκείνον. "Ε, τι να σου πω βρε μαμά... έτσι λένε οι άλλοι".
• Μετά συνειδητοποίησα ότι ήταν η παραμονή του Αγ. Βαλεντίνου οπότε το δώρο ήταν κατά πάσα πιθανότητα με αυτήν την αφορμή.
• Η γλυκούλα μου ...... 
• Τουλάχιστον της είπε ευχαριστώ.
• Θυμήθηκα και τα δικά μου... που και εγώ σε αντίστοιχη ηλικία επέστρεφα σπίτι με 3-4 δωράκια και κάρτες για τον Άγιο Βαλεντίνο.
• Το βράδυ βγήκαν οι βαλίτσες, τα σκι, τα κράνη και αρχίσαμε το πακετάρισμα.
• ΔΙΑΚΟΠΕΣ! Νιώθω σαν να έχει περάσει ένα εξάμηνο από τα Χριστούγεννα. Είναι μακράν η πιο δύσκολη περίοδος του χρόνο ο Ιανουάριος - Φεβρουάριος. Τουλάχιστον για εμένα.
• Μίλησα και με τον αδελφό μου ο οποίος ήταν στο αεροδρόμιο, είχαν κάνει κανονικά check - in, και ήταν έτοιμοι για επιβίβαση στην 1η πτήτη Miami - Philadelphia και από εκεί Ζυρίχη.
• Πρώτη φορά στο Λωζανιώτικο σπίτι μας και οι πρώτες μας διακοπές ski με τις 2 οικογένειες! Πόση χαρά & ανυπομονησία!
• Σάββατο, και ξεκινήσαμε δυναμικά από νωρίς.
• Στρώθηκαν τα κρεβάτια του ξενώνα, βγήκαν οι πετσέτες, τακτοποιήθηκε λίγο το σπίτι και ξεκίνησα (με αυτοκίνητο αυτή τη φορά καθώς ο μικρός δεν πήγε στο ελληνικό σχολείο) παρέα με την Τίνα για την καθιερωμένη μας γυμναστική.
• Μας βρήκε εκεί και η Ηρώ, κάναμε με τον συμπαθέστατο Thierry, έκανα μια γρήγορη στάση στο σούπερ μάρκετ και βουρ για το σπίτι.
• Παράλληλα φτάσαμε με τον αδελφό μου! Είχαν προσγειωθεί στην ώρα τους και σε λιγότερο από 3 ώρες είχαν έρθει από Ζυρίχη. Τι καλά!
• Γρήγορο τουρ στο σπίτι, τακτοποιήσεις, συζητήσεις, αγκαλιές και μακαρόνια με κιμά.
• Καταφέραμε και πήγαμε και μια γρήγορη βόλτα στο Lutry ώστε να δουν έστω και κάτι απο τις γειτονιές μας.
• Περπατήσαμε δίπλα στη λίμνη, πήραμε ένα παγωτό στο χέρι (όχι εγώ, ξέρετε τη σχέση μου με το κρύο και τα κρύα φαγητά... δεν μπορώ καθόλου!), και επιστρέψαμε σπίτι για διαδικασίες ύπνου.
• Κυριακή και η ημέρα του ταξιδιού μας προς τις Γαλλικές Άλπεις.
• Ξυπνήσαμε, φάγαμε τα κρουασάν μας, φορτώσαμε τα τελευταία στα αυτοκίνητα (είναι αυτές οι εκδρομές για σκι.... όσο χώρο και αν έχεις, δεν είναι ποτέ αρκετός!) και κατά τις 09.00 ξεκινήσαμε με τα 2 αυτοκίνητα.
• Στάση έξω από την Nyon όπου συναντηθήκαμε με την 3η οικογένεια της εκδρομής, αυτή της Ηρούς & του Γιάννη.
• Κάναμε τις πρώτες συστάσεις και συνεχίσαμε χωρίς κίνηση και ταλαιπωρία για το Annecy.
• Το check - in στο chalet που είχαμε κλείσει ήταν ούτως ή άλλως στις 17.00 οπότε αδράξαμε την ευκαιρία ώστε να δουν οι επισκέπτες μας το όμορφο Annecy.
• Περπατήσαμε, φάγαμε, φωτογραφίσαμε και συνεχίσαμε για το Méribel με στάση -βεβαίως- στο σούπερ - μάρκετ ώστε να συμπηρώσουμε τις αγορές με τα του ψυγείου.
• ΧΑΜΟΣ! Τι μας πιάνει και αγοράζουμε κάθε φορά τόσα.
• Με τα αυτοκίνητα γεμάτα μέχρι την οροφή, αρχίσαμε το ανέβασμα στο βουνό.
• Και η διαδρομή ήταν τόσο εύκολη και γρήγορη. Καμία σχέση με πέρσι που είμασταν μποτιλιαρισμένοι επί ΩΡΕΣ! Την μεγάλη διαφορά κάνει η ημέρα... πέρσι ήταν Σάββατο, φέτος Κυριακή. Να το έχετε στα υπόψιν αν σας βγάλει ο δρόμος.
• Εγγλέζοι, 16.30 είμασταν έξω από το σπίτι που είχαμε νοικιάσει αλλά το σπίτι έτοιμο δεν ήταν.
• Anyway.... με αυτά και με εκείνα μπήκαμε κατά τις 17.30, χωρίσαμε τα δωμάτια, ανεβάσαμε βαλίτσες, περιηγηθήκαμε ώστε να δούμε τι υπήρχε - πού, τα μικρά έβαλαν τα αδιάβροχα και βγήκαν κατευθείαν στην μεγάλη αυλή η οποία ήταν όλη καλυμμένη με χιόνι, και εμείς ετοιμάσαμε βραδινό.
• Έτοιμοι για την ski week αυτής της χρονιάς, με διαφορετική σύσταση, στην ίδια τοποθεσία και την ίδια όρεξη.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα