HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, και ξανά πίσω στη ελβετική μας ρουτίνα.
• Αναχώρηση σε απαρτία το πρωί, σχολείο και δουλειά.
• Το πρόγραμμα γεμάτο, με σερί συναντήσεις από τις 09.00 έως τις 12.00.
• Κατάφερα να πάω τρέχοντας στο μάθημα interval και πολύ το χάρηκα.
• Τελειώνω λοιπόν καταϊδρωμένη, κάνω ένα γρήγορο ντους, μπαίνω στην σάουνα για 15 λεπτάκια και βγαίνω ξανά για ντους και εκεί άρχισαν να σκοτεινιάζουν τα πράγματα.
• Ένιωθα να ζαλίζομαι και να μην με κρατάνε τα πόδια μου.
• Ευτυχώς θυμήθηκα που μου είχε πει ένας συνάδελφος πριν χρόνια ότι στο τέλος των αποδυτηρίων υπάρχει μια αίθουσα χαλάρωσης που έχει κρεβάτια οπότε στα τυφλά, βρίσκω την αίθουσα που ήταν πολύ κοντά, ξαπλώνω στο κρεβάτι, βάζω τα πόδια μου στον τοίχο και περιμένω να ηρεμήσει η καρδιά μου και να συνέλθω.
• Μετά που τα σκέφτηκα με ηρεμία συνειδητοποίησα ότι δεν είχα φάει τίποτα για 20 περίπου ώρες.
• Συνήθλα, πήρα ένα ωραιότατο tofu curry, έφαγα και ίσιωσα.
• Σερί συνεχίστηκε και το απόγευμα, αναχωρήσαμε με τον συνοδοιπόρο, παραλάβαμε τον μικρό και επιστρέψαμε σπίτι.
• Ενώ ο συνοδοιπόρος μαγείρευε, ο Στεφανάκος ήθελε να κάνει λίγο ποδήλατο και κατέβηκα να τον καμαρώσω (όπως μου ζήτησε!).
• Φάγαμε, κάναμε επανάληψη σε κάτι γερμανικές λέξεις που είχε για ορθογραφία και ξεκουραστήκαμε.
• Τρίτη, και γραφείο ξανά για εμένα.
• Είδα λίγο την Ηρώ, δουλέψαμε με τον Ben, μίλησα με την Hasti και συζητήσαμε και για το Ιράν (και μαύρισε η ψυχή μου! κατάφερε τουλάχιστον να μιλήσει με τους γονείς της αλλά η κατάσταση είναι πραγματικά σοκαριστική), έκανα το Body Pump μου το μεσημέρι, προχώρησα το εξοδολόγιο της Πολωνίας και αναχώρησα για το σπίτι όπου τα αγόρια είχαν ξεκινήσει τις μαγειρικές.
• Ο συνοδοιπόρος αναχώρησε για το μπάσκετ του, εμείς κάναμε τα μπάνια μας και παρακολουθήσαμε παρέα το Α' μέρος του αγώνα μπάσκετ ΠΑΟ - Ρεάλ.
• Ο μικρός κοιμήθηκε, εγώ διάβασα και ξεκουράστηκα.
• Τετάρτη, και το Α' μέρος δούλεψα από το σπίτι ώστε να πάω και τον Στεφανάκο το μεσημέρι στο τέννις.
• Πάω λοιπόν να τον παραλάβω από το σχολείο και πετυχαίνω τη διευθύντρια του προγράμματος για μετά το σχολείο. 
• Κάναμε ήδη τις αιτήσεις για την επόμενη χρονιά, έρχεται λοιπόν με ένα άλφα ύφος να μου πει ότι δύσκολα τα πράγματα για του χρόνου που θα είναι ο Στέφανος στην τάξη 7Ρ γιατί προτεραιότητα έχουν τα παιδιά έως 6Ρ.
• Ποια προτεραιότητα;; Ο Στέφανος, με 2 γονείς που εργάζονται 100%, που με βάση τον νόμο έχουμε την #1 προτεραιότητα, και φέτος, στην τάξη 6Ρ, δεν το δέχτηκαν ούτε ένα απόγευμα.
• Της τα λέω λοιπόν.... με τα ωραία μου τα γαλλικά, ήρεμη αλλά και αυστηρή.
• Τι να κάνω, μου λέει, που δεν έχουμε χωρητικότητα, και η ζήτηση είναι μεγάλη... Α, της λέω, δεν με αφορούν τα δικά σας προβλήματα. Έχω τα δικά μου εργασιακά να λύσω. Ας λύσετε και εσείς τα δικά σας. Δεν γίνεται κάθε χρόνο να συζητάμε τα ίδια προβλήματα. Τι κάνετε για να τα λύσετε; Και στο κάτω - κάτω, ποια είναι τα κριτήρια; Η τάξη; Αν έχουν αδέλφια; Αν εργάζονται οι γονείς; Γιατί όπως βλέπω, δεν υπάρχει κάποια λογική στο ποια παιδιά βρίσκουν θέση και ποια όχι.
• Να σημειώσω, βεβαίως, ότι είναι επί πληρωμή.
• Μιλούσαμε έτσι ώρα αρκετή, με επιχειρήματα μπρος και πίσω, και αισθάνθηκα περήφανη για τον εαυτό μου, να σας πω την αλήθεια, γιατί μπόρεσα να τα εκφράσω όλα αυτά, πρώτον, στα γαλλικά, δεύτερον, με ηρεμία και τρίτον με ειλικρίνεια.
• Φεύγουμε με τον Στεφανάκο, οδηγώ 15' περίπου, παρκάρω στο τέννις και βλέπω email από εκείνη!
• Το ανοίγω και τι διαβάζω; Τελικά υπάρχει διαθεσιμότητα για τις Δευτέρες και Πέμπτες που είχαμε ζητήσει και αν θα ήθελε ο Στέφανος να ξεκινήσει από 1η Μαρτίου.
• Εντάξει..... Πόσες φορές της είχα μιλήσει πέρσι, της είχα εξηγήσει, της είχα στείλει μηνύματα... και ήταν κάθετη! Δεν υπάρχει διαθέσιμη θέση για τον Στέφανο. Τώρα, ως εκ θαύματος, βρέθηκε!
• Και ο Θεός φοβέρα θέλει.... δυστυχώς.
• Άφησα τον μικρό στο τέννις και συνέχισα κατευθείαν για το γραφείο.
• Το απόγευμα είχαμε το farewell της αγαπημένης μου συναδέλφου Vanessa η οποία μετά από 1,5 χρόνια στη Λωζάνη επιστρέφει στην Αυστραλία.
• Και την αγαπώ πολύ οπότε ήθελα να είμαι εκεί.
• Ήπιαμε ένα κρασί, αγκαλιαστήκαμε σφιχτά, υποσχεθήκαμε να κρατήσουμε επαφή και ευχηθήκαμε οι δρόμοι μας να διασταυρωθούν ξανά (τι ωραίο που θα ήταν ένα ταξίδι στην Αυστραλία!).
• Επιστροφή σπίτι όπου τα αγόρια παρακολουθούσαν, τι άλλο, μπάσκετ και ποδόσφαιρο.
• Κάθε μέρα μιλούσα σχεδόν και με την αδελφή μου.... Και ήταν αρκετά συγκινημένη αυτές τις ημέρες. 
• Πέμπτη, και δουλειά από το σπίτι.
• Ήταν και τα γενέθλια της αδελφής μου (πολύ σημαδιακά! τα πρώτα μετά το εγκεφαλικό που μπορεί να τα γιορτάσει στο σπίτι της!) οπότε της έστειλα ένα πολύ ωραίο καλάθι από το Fresh με ένα σωρό καλούδια (μαρέγκες, που της αρέσουν πολύ, κέικ, μπισκότα, λεμονάδες, macarons....).
• Στα της δουλειάς, γνώρισα και την ομάδα της Γερμανίας (που είναι μία από τις νέες μου αγορές).
• Το μεσημέρι είχα κανονικά το ραντεβού μου με την Αγιουρβεδικό ώστε να ξεκινήσω την virechana (μια μέθοδο αποτοξίνωσης των οργάνων μέσω διατροφής και βοτάνων).
• Είχα λοιπόν ξεκινήσει τη διατροφή μου (που ως κύρια τροφή έχει ένα πολύ γευστικό, ινδικό μείγμα ρυζιού μπασμάτι, οσπρίων και μπαχαρικών) και πήγα έτοιμη.
• Έλα όμως που δεν είχα καταλάβει σωστά και δεν είχα ξεκινήσει κάτι ειδικά πιπέρια που έπρεπε. Την μεταφέραμε λοιπόν την θεραπεία για τον Μάρτιο.
• Στα θετικά, αυτό σήμαινε ότι το σκ θα ήμουν πιο χαλαρή και ελεύθερη.
• Ο μικρός πήγε στο ποδόσφαιρο με μία από τις άλλες μαμάδες και μετά, μάζεψε και τους 3 στο γυρισμό του ο συνοδοιπόρος από την δουλειά.
• Πρόλαβα εγώ λοιπόν να μαγειρέψω, να προχωρήσω κάποιες δουλειές, να τακτοποιήσω.
• Παρασκευή -επιτέλους! Πολύ την περίμενα.
• Η ημέρα κύλησε καλά και ήρεμα, ο συνοδοιπόρος ανέλαβε το σέρβις του αυτοκινήτου (που του πήρε όλη μέρα αλλά έγιναν πολλά που εκκρεμούσαν), και εγώ παρέλαβα τον μικρό για το τέννις το απόγευμα.
• Τις Παρασκευές παίζουν στα γήπεδα που είναι κοντά στο εστιατόριο οπότε μπόρεσα να τους δω. Και είναι εντυπωσιακή η εξέλιξη όλων! Πω πω.... τεχνική, ταχύτητα....
• Επιστροφή σπίτι όπου είχε γυρίσει και ο συνοδοιπόρος και μας περίμενε με πίτσες (όπως λαχταρούσε ο Στέφανος).
• Φάγαμε, τα είπαμε και χαλαρώσαμε.
• Το βράδυ, ολοκληρώσαμε με τον συνοδοιπόρο και τον 1ο κύκλο του Night Manager.
• Εντυπωσιακές ερμηνείες (Tom Hiddleston, Hugh Laurie, Olivia Colman) και πολλή αγωνία μέχρι τέλους.
• Σάββατο, με εξαιρετικό ήλιο και κρύο, φάγαμε πρωινό με τον Στεφανάκο και ξεκίνησα εγώ για τη γυμναστική μου.
• Απαρτία είχαμε τα 3 κορίτσια, αθληθήκαμε, ήπιαμε τον καφέ μας, φάγαμε τα avocado + egg toast μας και πιάσαμε ένα - ένα τα θέματα.
• Δουλειά, ταξίδια (επαγγελματικά και μη), οικογένειες, διακοπές, σκι, σπίτια..... 
• Οι άντρες, είχαν αφήσει τα μικρά στο σχολείο και έπιναν τον δικό τους καφέ με τη δική τους θεματολογία.
• Η Ηρώ επέστρεψε σπίτι οπότε συνέχισα η Τίνα και εγώ στα μαγαζιά όπου έκανε εξαιρετικές αγορές.
• Παραλαβή του Στεφανάκου, στάση στο σούπερ μάρκετ και σπίτι.
• Καιρό το σκεφτόμουν και επιτέλους το έκανα.
• Για μία ολόκληρη ώρα άδειασα συρτάρια - ντουλάπες και έκανα ξεκαθάρισμα στα ρούχα μου. Τι μου κάνει - τι δεν μου κάνει, τι φοράω - τι δεν φοράω, τι έχει ελπίδες - τι δεν έχει, τι μου αρέσει ακόμα - τι δεν μου αρέσει ακόμα.
• Εύκολο δεν ήταν γιατί σε κάποια ήταν αυτόματη η απάντηση, σε άλλα όμως (κυρίως αυτά που ξυπνούσαν μνήμες ή ήταν δώρα) ήταν πιο δύσκολη.
• Πολύ αυστηρή δεν ήμουν και παρόλα αυτά έβγαλα έναν μεγάαααλο σάκο.
• Μίλησα και με τις κυρίες που μας καθαρίζουν και χάρηκα διπλά γιατί θα τα πάρουν εκείνες τα ρούχα.
• Εξαιρετικά!
• Μετά, αναλάβαμε νέα τακτοποίηση παρέα με τον Στεφανάκο αυτή τη φορά: τα γραμματόσημα που του χάρισε ο παππούς.
• Είχα παραγγείλει ένα ειδικό τετράδιο και αρχίσαμε να τα τοποθετούμε ένα - ένα.
• Ο παππούς του είχε κάνει μια επιλογή με γραμματόσημα Ελβετίας και Γερμανίας.
• Και τα ελβετικά ήταν πραγματικά έργα τέχνης. Πολύ μεγάλη ποικιλία και θεματολογία, και υπέροχα σχέδια.
• Το βράδυ παρακολουθήσαμε οικογενειακώς την τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Η τελετή ήταν στο Μιλάνο ενώ οι αγώνες πραγματοποιούνται σε 3 χειμερινά κέντρα.
• Το θέμα ήταν η ελληνική λέξη "Αρμονία".
• Κυριακή, και κανονικά το πρόγραμμα είχε επίσκεψη των φίλων από την Bienne.
• Είχαμε κάνει κράτηση στο ιταλικό εστιατόριο δίπλα στη λίμνη ώστε να παίξουν και τα μικρά με τα πατίνια και τις μπάλες, και μετά θα ερχόμασταν από το σπίτι.
• Έλα όμως που ο μικρός Παναγιώτης αρρώστησε.... τι κρίμα!
• Προχωρήσαμε λοιπόν σε plan b και αφού έκανε τα μαθήματά του ο μικρός, έκανα εγώ κλασικά δουλειές - πλυντήρια - ποτίσματα, πάνω στην ώρα που ξεκινήσαμε το μαγείρεμα, μιλήσαμε με τους φίλους οι οποίοι ήταν στην ίδια φάση και έτσι πακετάραμε το φαγητό μας και πήγαμε από την Ηρώ ώστε να φάμε παρέα.
• Όπως πάντα, είχαμε τόσα να πούμε! Η ώρα πέρασε νεράκι.
• Απόγευμα επιστρέψαμε σπιτάκι, εγώ ξάπλωσα λίγο γιατί ένιωσα μια κούραση και μετά συνεχίσαμε με συμμαζέματα, βινετοκλήσεις, ντέρμπι (ΟΣΦΠ - ΠΑΟ ποδόσφαιρο) για τα αγόρια και γράψιμο για εμένα.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα