HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, εργασία & χαρά, από την Βούλα.
• Το πρόγραμμα ήταν ΠΟΛΥ γεμάτο αλλά είχαμε πλάνο ώστε και εμείς να ανταπεξέλθουμε, και ο Στεφανάκος να περάσει ωραία.
• Πρωί πρωί, πήγα εγώ το πιλάτες μου, πέρασα από τον φούρνο, πήρα καφέ για εμένα και τον συνοδοιπόρο, και επέστρεψα σπίτι.
• Το μεσημεράκι πέρασαν η μαμά μου και η ανιψιά μου και έπαιξαν με τον Στεφανάκο Rummy.
• Το απόγευμα πετάχτηκα λίγα στενά παρακάτω και παρέλαβα τον Άλκη, τον γιο της φίλης μου Μαριάννας, και παρέα με τον Στέφανο έπαιξαν όλο το απόγευμα!
• Πινγκ πονγκ, nintendo.... τους έφτιαξα και σνακ και όλα καλά.
• Επιστροφή του Άλκη σπίτι του, σούπερ μάρκετ εμείς, και μετά σπίτι της αδελφής μου όπου ήταν ήδη ο αδελφός μου.
• Καθίσαμε όλοι μαζί στο μπαλκόνι, τα είπαμε, επέστρεψε και η ανιψιά μου από τη γυμναστική της, έπαιξαν τα μικρά, και βραδάκι αποχωριστήκαμε.
• The night was young όμως και έτσι πήγαμε από το σπίτι των γονιών μου ώστε να δούμε όλοι μαζί τον αγώνα Ισπανία - Πορτογαλία, να τσιμπήσουμε, να δούμε την οικογένεια του αδελφού μου και τους καλεσμένους τους, και να τα πούμε.
• Με αυτά και με εκείνα, πήγε μεσάνυχτα μέχρι να επιστρέψουμε σπίτι.
• Τρίτη, και ξυπνητήρι ξανά ώστε να πάω νωρίς - νωρίς για την ανανέωση του διαβατηρίου μου.
• Ανταμείφθηκα για αυτήν μου την πειθαρχία και έτσι σε δέκα λεπτάκια είχα καταθέσει τα χαρτιά μου.
• Επιστροφή σπίτι για δουλειά.
• Το απόγευμα είχαμε συναντήσεις στα βόρεια οπότε αναχωρήσαμε οικογενειακώς, αφήσαμε τον Στεφανάκο στον ξάδελφό του (όπου θα διανυκτέρευε για 2 μέρες), και ο συνοδοιπόρος και εγώ ανεβήκαμε στην πλατεία της Κηφισιάς.
• Είχα λίγο χρόνο πριν συναντήσω τα κορίτσια οπότε κατάφερα να βρω και να αγοράσω ένα ωραιότατο μπικίνι.
• Έπεσα λίγο στην παγίδα της τιμής (καθώς ήταν και τα 2 κομμάτια μαζί στην κρεμάστρα, και νόμιζα ότι είχαν 1 τιμή αλλά έλα που το καθένα είχε τη δική του....) αλλά οκ. Είχα χρόνια να αγοράσω μαγιώ.
• Ο συνοδοιπόρος έφυγε για το σπίτι της μητέρας του και μετά των κουμπάρων μας, και εγώ συνάντησα τα κορίτσια, τις παλιές μου συναδέλφισσες που μπορεί να έχουμε σκορπιστεί εδώ και 20 χρόνια σχεδόν (απίστευτο μου φαίνεται! έπρεπε να κάτσω να τα υπολογίσω!) αλλά αγαπιόμαστε πολύ.
• Η Φένια, η Φαίη, η Ναταλία και η Ντόρα λοιπόν (με σειρά άφιξης). Στο ίδιο τραπέζι που καθόμασταν δυο καλοκαίρια πριν, όταν τους ανακοίνωνα το εγκεφαλικό της αδελφής μου.
• Και βεβαίως κρατάμε επαφή online, και ανταλλάσουμε τα νέα μας, αλλά άλλο είναι βρε παιδί μου το τετ α τετ!
• Αλλαγές σε δουλειές (ευχάριστες αλλά και δύσκολες), θέματα υγείας που προέκυψαν αλλά και που φαίνονται να λύνονται, σχέσεις που δυνάμωσαν αλλά και που διαλύθηκαν, παιδιά που μπήκαν στο γυμνάσιο / σε συλλόγους, παιδιά με όνειρα και χόμπι και ταλέντα.
• Και όπως λέγαμε ξανά και ξανά και γελούσαμε, ΤΟΣΑ χρόνια και μας φαινόμαστε ίδιες! Με το ίδιο πάθος, την ίδια αμεσότητα, το ίδιο χιούμορ, την ίδια χημεία.
• Πήγε 22.00 μέχρι να αγκαλιαστούμε και να αποχαιρετηθούμε, και εγώ κατηφόρισα με τα πόδια για να βρω τον συνοδοιπόρο (που μόλις είχε παίξει ένα ματς τέννις με τον κουμπάρο) και τους φίλους στην βεράντα.
• Αγκαλιές (γιατί δεν είχαμε ιδωθεί από τότε που φτάσαμε Ελλάδα), ιστορίες, γέλια, σχέδια...
• Καλοκαίρια, στην βεράντα, με φίλους. Τι άλλο να ζητήσεις;
• Όπως καταλαβαίνετε, πάλι μετά τα μεσάνυχτα επιστρέψαμε σπίτι, πτώμα.
• Τετάρτη, και πάλι πρωινό ξύπνημα καθώς είχα κλείσει το πρώτο ραντεβού που είχε με τον οδοντίατρο για τον καθιερωμένο καθαρισμό.
• Μια χαρά βρήκε τα δόντια μου οπότε τελείωσα γρήγορα και ανώδυνα.
• Το μεσημέρι είχα επισκεφθεί να πάω με την αδελφή μου στο κέντρο αποκατάστασης ώστε να γνωρίσω -επιτέλους- τους φυσιοθεραπευτές και γιατρούς εκεί.
• Γιατί νιώθω σαν να τους ξέρω αλλά δεν τους είχα γνωρίσει (τα Χριστούγεννα που είμασταν πάλι Ελλάδα ήταν κλειστά).
• Έτσι, με το λαπτοπ παραμάσχαλα ξεκινήσαμε οι 4 μας (μαμά, Ζέττα, Νίνα και εγώ).
• Και χάρηκα τόσο πολύ που και τους γνώρισα αλλά και είδα με τα μάτια μου την πρόοδο της Ζέττας.
• Και ήταν το κλίμα τόσο θετικό και φιλικό. Όλοι ήξεραν - όλους, όλοι αντάλλασσαν ιστορίες, με χιούμορ και κέφι!
• Μίλησα και με τον γιατρό που είναι και ο ιδιοκτήτης του κέντρου και μου είπε πολύ σημαντικά πράγματα για την αδελφή μου, για την προσέγγιση, για το επίπεδο, για το τι μπορεί και δεν μπορεί να διαχειριστεί ακόμα (σωματικά αλλά, πιο σημαντικά, νοητικά και ψυχικά).
• Απόγευμα επιστρέψαμε για να συνεχίσω εγώ τη δουλειά από το σπίτι.
• Ο συνοδοιπόρος είχε ξανά έξοδο στην Κηφισιά οπότε αναχώρησε το βραδάκι για δείπνο με αντροπαρέα.
• Εγώ, είχα σχέδια να συναντήσω μια φίλη αλλά ήμουν ΤΟΣΟ κουρασμένη με τις τόσες μέρες σερί! Οπότε κάθισα σπίτι, μόνη, στην ησυχία μου!
• Παρακολούθησα το ντοκυμαντέρ Ο Δάσκαλός μου, το Χταπόδι (και συγκινήθηκα και θαύμασα το μεγαλείο της φύσης), διάβασα το βιβλίο μου, και κοιμήθηκα.
• Ο συνοδοιπόρος διανυκτέρευσε στο πατρικό του ώστε να επιστρέψει με τον Στεφανάκο την επομένη.
• Πέμπτη, και home alone.
• Πόσους ντάκους έχω φάει αυτές τις μέρες;; Σε όλα τα εστιατόρια -σχεδόν- και τα μισά μεσημέρια στο σπίτι. Τον αγαπώ!
• Το απόγευμα επέστρεψαν τα αγόρια σπίτι, ο συνοδοιπόρος είχε τη δική του σειρά στον οδοντίατρο, και εγώ πήρα τα μικρά ξαδελφάκια (Στέφανο και Αριάννα) και πήγαμε με ταξί μέχρι το Athens Metro Mall.
• Πω πω! Πόση κίνηση!
• Ίσα - ίσα προλάβαμε να τσιμπήσουν κάτι και να πάμε στο Σινεμά.
• Πάνω στην ώρα έφτασε και ο συνοδοιπόρος με την Ζέττα, και όλοι μαζί παρακολουθήσαμε το Toy Story 5.
• Πολύ ενδιαφέρουσα η εξέλιξη, και αληθινή, με την στροφή στις οθόνες. Με ωραία μηνύματα. Απλά, όπως εύστοχα είπε και η 11χρονη ανιψιά μου, η πλοκή ήταν λίγο φτωχή.
• Πήραμε ένα cinnabon να μοιραστούμε (που σίγουρα δεν μας χρειαζόταν) και επιστρέψαμε σπίτι.
• Η Αριάννα (η ανιψιά) διανυκτέρευσε σε εμάς οπότε κοιμήθηκαν παρέα τα ξαδελφάκια στον ξενώνα.
• Αργά, εκεί κατά τις 02.00, έφτασε και ο φίλος Γιάννης εξ Ελβετίας για μια διανυκτέρευση (αλλά εγώ κοιμόμουν και χαμπάρι δεν πήρα).
• Το πρωί, φυγαμε με την Αριάννα νωρίς για το σπίτι των γονιών μου ώστε εκείνη να την πάει στο camp η μαμά μου, και εγώ να πάω δίπλα στο πιλάτες.
• Πόσο το ευχαριστιέμαι! Θα μπορούσα να ξεκινώ έτσι κάθε μου ημέρα. Γιατί δεν το κάνω είναι το ερώτημα; Θα μπορούσα με το πρόγραμμα που έχουμε στην Ελβετία; Αξίζει περαιτέρω διερεύνηση.
• Επιστροφή σπίτι, ο Γιάννης είχε ήδη φύγει για Ραφήνα ώστε να πάρει το πλοίο, και εγώ έπεσα ξανά στη δουλειά.
• Το απόγευμα είχαμε την χαρά να υποδεχτούμε τις Ελβετίδες φίλες μας από την Καρδίτσα.
• Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, συνεχίσαμε την παράδοση του σαββατοκύριακου στη Βούλα.
• Πήραν λοιπόν το τρένο και το μετρό και απόγευμα, Ηρώ και τα 2 κορίτσια, ήταν σπίτι μας.
• Τι χαρά!
• Είπαμε να μη χάσουμε χρόνο και έτσι, κατευθυνθήκαμε προς την παραλία στο Καβούρι για απογευματινό μπάνιο, παιχνίδι τα μικρά, συζητήσεις εμείς και νωρίς το βράδυ φαγητό στην ταβερνούλα με θέα το ηλιοβασίλεμα.
• Πραγματικά σαν αν είσαι σε νησί.
• Μπάνια στο σπίτι, και το βραδάκι κατέφτασε και η οικογένειά μου (γονείς + ανιψιά) και παρακολουθήσαμε όλοι μαζί τον αγώνα Ισπανία - Βέλγιο, γελάσαμε, θυμηθήκαμε ιστορίες, γνωρίστηκαν και με τα κορίτσια πρώτη φορά και αργά, μεσάνυχτα πια, χωριστήκαμε και πέσαμε για ύπνο.
• Σάββατο! 
• Ήσυχο πρωινό στον κήπο, πλυντήρια, ιστορίες και κατά τις 11.00 ξεκινήσαμε για να συναντήσουμε την 3η της παρέας Τίνας, με την οικογένεια, στο εξοχικό στο Λαγονήσι.
• Πρώτη φορά που συναντιόμαστε σε ελληνικό έδαφος και οι 3 οικογένειες.
• Φτάσαμε γρήγορα και εύκολα, και καθίσαμε στη σκιερή αυλή, με τους ανεμιστήρες, τα ηχεία που κρέμονταν από τις Ροδιές, τα δροσερά νερά και τις ιστορίες, ώρες πολλές!
• Ψήσαμε, μαγειρέψαμε, καλύψαμε τα "κενά" στα συμβάντα των τελευταίων εβδομάδων, τα μικρά έπαιξαν με τα σκυλιά, γνώρισαν την ξαδέλφη Ραφαέλλα, πήγαν δίπλα στη θεία και έκαναν μονόζυγο, έπαιξαν petanque με τον παππού Στέλιο και κατά τις 18.00, οδηγήσαμε 5' για την παραλία.
• Είμασταν πολύ τυχεροί και βρήκαμε 2 θέσεις πάρκινγκ και ελεύθερο τραπέζι στην μικρή παραλία που θέλαμε (και που είχαμε πολύ μικρές πιθανότητες επιτυχίας).
• Τα μεγάλα κορίτσια έκατσαν στο καφέ, ο συνοδοιπόρος με τον μικρό έπαιξαν ρακέτες, εγώ, ο Μύρωνας, η μεγάλη Αριάδνη και η Έλενα κολυμπήσαμε μέχρι το κοντινό νησάκι.
• Η απόσταση δεν ήταν μικρή αλλά ήταν απολαυστική!
• Φτάσαμε ενθουσιασμένοι, προσέξαμε τους αχινούς, βγήκαμε στη μικρή παραλία, θαυμάσαμε τη θέα, και ξεκινήσαμε ξανά το χαλαρό κολύμπι για πίσω.
• Αρμένικη βίζιτα είχαμε υποσχεθεί και κρατήσαμε την υπόσχεσή μας!
• Επιστρέψαμε λοιπόν ξανά στο σπίτι των φίλων, στον ίδιο κήπο, τα μικρά έκαναν ντους και άλλαξαν, εμείς βγάλαμε φρούτα και γιαούρτια, και συνεχίσαμε τις συζητήσεις.
• Πήγε 23.00 για να φύγουμε! Σφιχταγκαλιαστήκαμε με άγνωστη την επόμενη τετ α τετ συνάντησή μας.... 
• Δυστυχώς, μέσα σε όλα, ο μπαμπάς της φίλης Ηρούς είχε ένα ατύχημα με το ποδήλατο και είχε διακομιστεί στο ξενοδοχείο, ευτυχώς χωρίς κάτι σοβαρό.
• Αυτό όμως σήμαινε ότι άλλαξαν τα πλάνα τους και αναχώρησαν νωρίς την Κυριακή για Καρδίτσα.
• Έτσι, την Κυριακή ξυπνήσαμε νωρίς, με ξυπνητήρι, και στις 09.00 πήγε ο συνοδοιπόρος τα κορίτσια μέχρι το μετρό.
• Εμείς χαλαρώσαμε λιγάκι, είδαμε τις φάσεις από τους αγώνες που χάσαμε (προκρίθηκε Αργεντική και Αγγλία), κάναμε δουλειές και συμμαζέματα στο σπίτι, και το μεσημέρι κανονίσαμε οικογενειακή ψαροφαγία.
• Δέκα άτομα μαζευτήκαμε (οι γονείς μου, η οικογένεια του αδελφού μου, η δική μου και η Ζέττα) και φάγαμε στο Μπαρμπουνάκι.
• Επιστροφή σπίτι για ακόμη λίγη ξεκούραση, τελικό Wimbledon (Sinner vs Zverev), διάβασμα, γράψιμο.... 
• Το βραδάκι υποδεχτήκαμε τους βόρειους κουμπάρους (Δημήτρη & Άσπα, Θοδωρή) και καθίσαμε ήσυχα και ωραία στον κήπο, παραγγείλαμε να φάμε, γελάσαμε, θυμηθήκαμε ιστορίες, ανταλλάξαμε νέα, ήπιαμε κρασιά...
• Μεσάνυχτα χωριστήκαμε και πέσαμε για ύπνο, έτοιμοι για τη μισή - εργάσιμη εβδομάδα πριν τις διακοπές.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα