HOW WAS YOUR WEEK?

 

• Δευτέρα, με ήλιο (καλοκαιρινό) και πρωινή αναχώρηση και για τους τρεις μας.
• Στο γραφείο ένας μικρός χαμός από συναντήσεις οπότε... πάει η γυμναστική.
• Δυστυχώς έχει γίνει ο κανόνας τις τελευταίες εβδομάδες αλλά ελπίζω ότι θα στρώσει η κατάσταση.
• Είχε έρθει και ο διευθυντής του διευθυντή μου ο οποίος εδρεύει στο Ντουμπάι, οπότε τα είπαμε λιγάκι.
• Ο Στέφανος είχε πάει στην προπόνηση με την έτερη μαμά (ευτυχώς) αλλά τελικά προπόνηση δεν έκανε γιατί είχε μια ενόχληση στο πόδι.
• Επιστρέψαμε εμείς σπίτι, μαγείρεψα ρεβύθια τίκα μασάλα με μπασμάτι, λούστηκα, έπλυνα, συμμάζεψα, ο συνοδοιπόρος πήγε να παραλάβει τους ποδοσφαιριστές, φάγαμε και χαλαρώσαμε παρέα.
• Τρίτη, και ξανά γραφείο για εμένα, και το ετήσιο, ολοήμερο συνέδριο, το Spark, όπου ομιλητές από μεγάλες εταιρείες μαζεύονται στο αμφιθέατρο της εταιρείας μας και μας παρουσιάζουν την οπτική τους επί ενός κεντρικού θέματος.
• Μαντέψτε ποιο ήταν (και) φέτος το θέμα! ΑΙ εννοείται!
• Οι ομιλητές ήταν υψηλά στελέχη από την Amazon, την Google, την Microsoft, την Artefact, την Databricks, την Lavazza, και τις StartUps Profound και Parloa.
• Για εμένα ξεχώρισαν οι ομιλίες της Amazon και της Microsoft αλλά από όλες έμαθα κάτι.
• Σίγουρα ότι το ΑΙ είναι εδώ για να μείνει, και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα.
• Στα ευχάριστα της ημέρας και οι διάφοροι συνάδελφοι από άλλες αγορές και τμήματα με τους οποίους μας έφερε κοντά το Spark και είπαμε τα νέα μας.
• Επιστροφή σπίτι, ο συνοδοιπόρος αναχώρησε για το μπάσκετ του και ο Στεφανάκος και εγώ κάναμε μία επανάληψη στα γερμανικά (μα τι γλώσσα!) και παρακολουθήσαμε μπάσκετ.
• Τετάρτη, και εγώ σπίτι, ο συνοδοιπόρος γραφείο.
• Και το απόγευμα είχαμε κανονίσει να έρθουν οι κηπουροί να μαζέψουν όλα τα κλαδιά που είχε κόψει ο συνοδοιπόρος για να τα πάνε στην ειδική "χωματερή" για κομπόστ.
• Γιατί ωραία τα κλαδεύουμε, μετά όμως τι τα κάνεις; Και εμάς είναι ζούγκλα ο κήπος.
• Και όχι, το να τα πετάξεις στο διπλανό - άδειο οικόπεδο ή απλά να τα παρατήσεις στο πεζοδρόμιο ελπίζοντας ότι κάποιος θα τα μαζέψει, δεν παίζει με την καμμία!
• Ήρθαν λοιπόν 2 νεαρά παιδιά, και σε λιγότερο από ώρα τα είχαν φορτώσει όλα, είχαν καθαρίσει και είχαν φύγει. Εξαιρετικά.
• Παραλαβή του Στεφανάκου, σνακ, και τέννις.
• Επιστροφή σπίτι εγώ, συνέχεια με τη δουλειά, μαγείρεμα (αρακά), διάβασμα, επέστρεψαν και τα αγόρια, συζητήσεις, μπάνια, επανάληψη Ιστορία (Ρωμαϊκοί αριθμοί, αιώνες, ιστορικές περίοδοι...), και ξεκούραση.
• Παρακολουθήσαμε και τον αγώνα της Εθνικής Ποδοσφαίρου ενάντια στην Ολλανδία και ζήσαμε με αγωνία την μετάβαση από το 2-0 στο 2-2. Τι να κάνεις...
• Πέμπτη, και εκτάκτως έμεινα σπίτι καθώς θα πήγαινα Παρασκευή γραφείο.
• Φουλ πρόγραμμα, είχα και μια σημαντική συνάντηση με την ομάδα της Ελλάδας την οποία είχα διοργανώσει και προετοιμάσει εδώ και καιρό (με τον παλιό μου ρόλο), και πήγε εξαιρετικά οπότε χάρηκα πολύ.
• Το απόγευμα ήταν αρκετά βροχερό αλλά σταματάει το ποδόσφαιρο λόγω βροχής; Όχι.
• Ήταν σειρά μου λοιπόν να πάρω τα αγόρια από το σχολείο για την προπόνηση και θα τα γυρνούσε ο έτερος μπαμπάς.
• Στάση στο σούπερ μάρκετ, επιστροφή σπίτι, λούσιμο, μαγείρεμα, έφτιαξα και μια granola να μας βρίσκεται, επέστρεψε και ο συνοδοιπόρος από το γραφείο, τα είπαμε λίγο...
• Μούσκεμα (εννοείται) επέστρεψε ο μικρός, και πεινασμένος.
• Είχαμε φτιάξει μακαρόνια με πέστο και τόνο για εκείνον, και για εμάς κάτι φρέσκα ραβιόλι που είχαμε αγοράσει με γέμιση λεμόνι - ρικότα (εξαιρετικά), και σαλάτα.
• Παρασκευή, και ετοιμάστηκα νωρίς - νωρίς, έκανα το μάθημα γαλλικών μου, και έφυγα σφαίρα για το γραφείο.
• Είναι πολύ λιγότερος ο κόσμος τις Παρασκευές οπότε βρίσκεις εύκολα να παρκάρεις.
• Ήταν η συνάδελφος Uliana από το Λονδίνο εκεί για αυτό και είχα κανονίσει να πάω ώστε να τα πούμε κατ' ιδίαν καθώς πλέον, με τον καινούργιο μου ρόλο, συνεργαζόμαστε πολύ πιο στενά.
• Τα είπαμε λοιπόν, αναλύσαμε αρκετά θέματα, στα περισσότερα συμφωνήσαμε (πόσο ανακουφιστικό!) και βάλαμε κάποιες προτεραιότητες για το άμεσο μέλλον.
• Είδα και τον (παλιό) αγαπημένο Tiago, που δεν συνεργάζομαι πια, αλλά έχουμε ακόμα 1-2 εκκρεμότητες οπότε συζητήσαμε μία που αφορούσε στην ομάδα του Ην. Βασιλείου.
• Απογευματάκι αναχώρησα, είχε παραλάβει ο συνοδοιπόρος τον μικρό από το σχολείο, καθίσαμε λιγάκι και μετά πήγαμε οι 2 μας στο τέννις.
• Φτάσαμε λίγο νωρίτερα οπότε παίξαμε λίγο στο μικρό γηπεδάκι, και μετά κάθισα με το βιβλίο μου, κάτω από το δέντρο, με τον ήλιο και το δροσερό αεράκι, μία να διαβάζω - μία να τον κοιτάω.
• Και εκεί, ολοκλήρωσα και το My Friends του Σουηδού Fredrik Backman.
• Πω πω.... πολύ το αγάπησα! Δάκρυσα, υπογράμμισα, γέλασα, συγκινήθηκα, πόνεσα.
• Και είναι εντυπωσιακό ένας άντρας να μπορεί να γράψει με τόση αλήθεια για την βιαιότητα του αρσενικού είδους.
• Σας το συνιστώ! Είναι ένα βιβλίο για τις παιδικές φιλίες, την τέχνη, τη βία, τα όνειρα, τα παιδιά του περιθωρίου, τις μικρές λάμψεις ευτυχίας μέσα στην σκληρότητα της επιβίωσης, τους εκατοντάδες διαφορετικούς τρόπους που μπορούμε να πούμε "Σ' αγαπώ" ακόμα και αν ποτέ δεν ξεστομίσουμε αυτές τις λέξεις.
• "The world is full of miracles but none greater than how far a young person can be carried by someone else's belief in them".
• Μίλησα και με την Μαριάννα γιατί πολύ την σκέφτηκα διαβάζοντας αυτό το βιβλίο (σίγουρα λόγω της τέχνης, αλλά μάλλον και λόγω της οικειότητας που έχει με τα παιδιά λόγω -και- του επαγγέλματός της).
• Κάποια βράδια, συνεχίζουμε να παρακολουθούμε τον Γάλλο Philip και τα ταξίδια του με τρένα. Αυτή την εβδομάδα μας ταξίδεψε από τα Νορβηγικά φιορδ ως την αχανή Αυστραλία.
• Σάββατο, και ξυπνητήρι, ντύσιμο - πλύσιμο, αγκαλιές με τον Στεφανάκο, περπάτημα, 2 λεωφορεία, περπάτημα και γυμναστήριο για το μάθημα Body Pump στις 09.15 παρέα με την Ηρώ.
• Αυτή τη φορά, καθίσαμε στα καπάκια και στο Body Balance παρέα.
• Και τα δύο μαθήματα τα παραδίδει η γλυκύτατη (και σούπερ fit) Josephine.
• Εκτός από κάποια χαμόγελα και bonjour, δεν έχει τύχη να μιλήσουμε ποτέ.
• Αυτή τη φορά όμως, φεύγαμε από την αίθουσα ακριβώς την ίδια στιγμή και γύρισε και μου είπε "συγχαρητήρια! σε βλέπω και έχεις πάντα πολύ σωστή θέση στις ασκήσεις".
• Τι κομπλιμέντο ε;;
• Ντους, αλλαγή και starbucks.
• Έφτιαξα και την αγαπημένη μου σαλάτα και την πήρα μαζί.
• Καθίσαμε έξω, κατέφτασαν και οι άντρες, κάθισαν μαζί μας, τα είπαμε, έφυγαν εκείνοι για να τα πούμε και οι 2 τους λιγάκι, και συνεχίσαμε εμείς στα μαγαζιά.
• Είχε ο Στεφανάκος μία πολύ καλή ιδέα: στη νέα μας βιβλιοθήκη να βάλουμε ένα μικρό φωτιστικό.
• Το αγαπημένο Globus είχε -20% στα είδη σπιτιού οπότε είπαμε να ρίξουμε μια ματιά με την Ηρώ.
• Και πήρα εν τέλει ένα μικρό φωτιστικό, της Σουηδικής (ε, τι άλλο θα ήταν από Σκανδιναβική;) Crème Atelier, που μοιάζει σαν αέρινο cupcake, φορτίζει (οπότε γλιτώσαμε από καλώδια) και είναι όμορφο ακόμα και αν δεν το ανάψεις.
• Νομίζω ότι οι αγορές που μου δίνουν την μεγαλύτερη ικανοποίηση είναι τα φυτά και τα-του-σπιτιού.
• Παραλαβή του Στεφανάκου από το ελληνικό σχολείο, στάση για να πάρουμε νέο καλώδιο για το ντους, σούπερ μάρκετ και σπίτι.
• Σαν να με γυρόφερνε ένα συνάχι....
• Τα αγόρια έφτιαξαν σπιτικά burger, εγώ ξάπλωσα λιγάκι, κάναμε τα μπάνια μας και το βράδυ είδαμε (ξανά) την ταινία Super Mario Galaxy.
• Και επισήμως η μύτη μου βούλωσε.....
• Κάπως κατάφερα όμως και κοιμήθηκα.
• Το πρωί ξύπνησα όμως με πονοκέφαλο οπότε το πήραν το depon μου.
• Φτιάξαμε με τον Στεφανάκο scrabbled eggs, χαζέψαμε αυτήν την παρέα Αμερικάνων που βρίσκουν τρελά challenges να κάνουν μέσω αθλημάτων, σηκώθηκε ο συνοδοιπόρος, έβαλα & άπλωσα το πλυντήριο, κάναμε επανάληψη με τον Στέφανο στα Γερμανικά και Γαλλικά που έχει τεστ μες στην εβδομάδα (μαθαίνει την ώρα και είναι εντυπωσιακό για τη δική μας γενιά που οι νέες γενιές δεν ξέρουν να διαβάζουν ένα κλασικό ρολόι με δείκτες!), ο συνοδοιπόρος βγήκε στον κήπο, εγώ μαγείρεψα, πότισα, συμμάζεψα.
• Έφτιαξα και croutons από το παλιό ψωμί.
• Είναι η αλλαγή της εποχής! Το φθινόπωρο σε εμπνέει να μαγειρέψεις, να γεμίσεις βαζάκια με granola για τσίμπημα, και croutons για τις σούπες που θα έρθουν.
• Το απόγευμα είχε καλέσει ο Στέφανος τον φίλο του Adam να έρθει σπίτι.
• Με τα τουρνουά ποδοσφαίρου, το ελληνικό σχολείο και τις χίλιες δύο επισκέψεις που έχουμε τα σαββατοκύριακα, δυστυχώς απαντάμε πολλές φορές αρνητικά στις προσκλήσεις των φίλων του για παιχνίδι και βόλτες.
• Πού να τα χωρέσεις όλα;
• Έτσι, ήρθε ο Adam, κάθισε και λίγο ο μπαμπάς του, Steven, και τα είπαμε.
• Τα αγόρια έπαιξαν εξαιρετικά, και εγώ αποφάσισα να ξεκινήσω το νέο άλμπουμ της γενέθλιας χρονιάς του Στέφανου.
• Ουφ, από τον Μάιο που ξεκίνησε αυτή η χρονιά, όπως καταλαβαίνετε, πρέπει ήδη να καλύψω πόσους μήνες.
• Και όπως τα κοιτούσα τα ήδη 10 άλμπουμ στο νέο τους ράφι, αναρωτιόμουν πού θα βάλω τα επόμενα. Και εκεί μου ήρθε η σοκαριστική σκέψη ότι μέχρι να ενηλικιωθεί ο Στέφανος, μου μένουν μόλις 8 ακόμη άλμπουμ. Πω πω.... Θα μπορώ να του φτιάχνω και για την ενήλικη ζωή του; Χχχμμμ.... δύσκολο. Γιατί λογικά θα είμαι "απούσα" σε πολλά μέρη της καθημερινότητάς του. Πολύ συγκινήθηκα... 
• Αλλά ας μην προτρέχω. Καλά να είμαστε και θα δούμε εάν και σε τι μπορούν να μετουσιωθούν τα ενήλικα άλμπουμ του Στεφανάκου.
• Μπρος ολοταχώς λοιπόν, προς το παρόν, για το 11ο.
• Νωρίς το βραδάκι έφαγαν τα μικρά μακαρόνια με κιμά, έφυγε ο Adam, και πήραμε θέσεις εμείς για τον ποδοσφαιρικό αγώνα Ελλάδα - Γερμανία.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα