HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα! Και μπορεί να επιστρέψαμε στα εργασιακά από την προηγούμενη εβδομάδα, αυτή όμως ήταν η "πραγματική" επιστροφή και στο γραφείο.
• Ο Στεφανάκος είχε όλη την εβδομάδα το camp του τέννις, το οποίο "στα χαρτιά" ήταν ολοήμερο, αλλά στην πραγματικότητα ήταν από τις 10.30 μέχρι τις 16.30.
• Εντάξει, ολοήμερο δεν το λες!
• Ευτυχώς όμως ο καιρός ήταν καλός, ο Στεφανάκος είχε όρεξη, το tennis club ήταν αυτό που κάνει και τις προπονήσεις, οπότε τον άφησα νωρίτερα (βρήκε και άλλους και έπαιξαν πριν αρχίσει το πρόγραμμα) και πήγα γραφείο.
• Γραφείο με καλούδια που είχα υποσχεθεί (κυρίως στον διευθυντή μου που είναι φαν): τσουρέκι κάστανο Τερκενλής.
• Και χάρηκα πολύ που τον είδα, είναι η αλήθεια, καθίσαμε οι 2 μας να τα πούμε αυτοπροσώπως, φάγαμε παρέα και το μεσημέρι τα poke bowls μας.
• Κατά τ' άλλα, το γραφείο ήταν αρκετά ήρεμο και άδειο.
• Μέσα στον Ιούλιο, που έλειπα, αλλάξαμε και γραφείο.
• Από τον 7ο μεταφερθήκαμε στον 6ο όροφο, στο αντίστοιχο σημείο του κτιρίου, αλλά αυτή τη φορά σε μεγαλύτερο, ενιαίο χώρο.
• Εγώ είχα καταφέρει να καβατζώσω ένα γραφείο δίπλα στο παράθυρο, μέσα από την πόρτα βλέπω και τα μεγάλα δέντρα που έχει εσωτερικά το κτίριο, οπότε όλα καλά.
• Ο συνοδοιπόρος παρέλαβε τον μικρό το απόγευμα από το τέννις και τον πήγε κατευθείαν για την 1η προπόνηση ποδοσφαίρου της νέας σχολικής χρονιάς!
• Πόσο ενθουσιασμό είχε να δει τους συμπαίκτες του!
• Έτσι, εγώ κάθισα μέχρι αργά στο γραφείο, προχώρησα διάφορα πιο γραφειοκρατικά (όπως το 360 feedback που ζητάμε και δίνουμε σε συναδέλφους αυτήν την περίοδο του χρόνου), πήγα ένα σούπερ μάρκετ, και 7 παρά ήμουν παρέα με τους άλλους γονείς στο γήπεδο για να παραλάβουμε τους ποδοσφαιριστές.
• Είναι πολύ όμορφη η οικειότητα που έχουμε και ας μην είμαστε φίλοι. Αλληλοσυμπαθιόμαστε και περνάμε καλά με τους άλλους γονείς.
• Η ζέστη συνεχίστηκε ακάθεκτη αλλά τουλάχιστον το βραδάκι είχε αεράκι και κοιμηθήκαμε καλά.
• Τρίτη, και ακολούθησα παρόμοιο πρόγραμμα, με τον Στέφανο στο τέννις και μετά γραφείο.
• Έλα όμως που άρχισαν να επιστρέφουν, έχουν και εργασίες στο πάρκινγκ, οπότε θέση δεν βρήκα. Χρόοοονια είχε να μου συμβεί.
• Ευτυχώς βρήκα στο απέναντι, δημόσιο πάρκινγκ στο οποίο, βέβαια, πληρώνεις.
• Το μεσημέρι επέστρεψα και στο 1ο Body Pump της νέας σεζόν και από την αρχή κατάλαβα ότι θα πιαστώ!
• Κάθε είδος γυμναστικής έχει τη δική του ιστορία! Και τους δικούς του "πόνους".
• Το απόγευμα πήγα κατευθείαν για την παραλαβή του μικρού από το τέννις και επιστρέψαμε σπίτι στον συνοδοιπόρο.
• Και όπως καθόμασταν το βραδάκι στο σαλόνι, να σου θόρυβος από τους θάμνους.
• Καμιά γάτα, σκεφτήκαμε. Γυρνάμε και βλέπουμε φάτσα - κάρτα μια αλεπού.
• Τετάρτη, και έμεινα να δουλέψω από το σπίτι εγώ.
• Ήσυχο πρωινό λοιπόν, δουλειά, αγκαλιές με τον Στεφανάκο και tennis camp.
• Ξεκίνησα και το καινούργιο μου βιβλίο, το All the Light We Cannot See.
• Διαδραματίζεται στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο κατεχόμενο από τους Γερμανούς Παρίσι, και ακολουθούμε τις παράλληλες ιστορίες ενός τυφλού, Γάλλου κοριτσιού, και ενός Γερμανού αγοριού.
• Και είναι γραμμένο σε σύντομα κεφάλαια όπου οι ιστορίες εναλλάσονται, μία της Marie-Laure και μία του Werner.
• Το απόγευμα, ξεκίνησα και την μεταφύτευση του γιγαντιαίου πουλί του παραδείσου (ή αλλιώς στρελίτσια). Το ξέρετε αυτό το φυτό με τα πανέμορφα, τεράστια φύλλα;
• Εγώ το πήρα μικρό και το έβαλα σε μια αυτοποτιζόμενη γλάστρα. Και μεγάλωσε πολύ αλλά άρχισα να παρατηρώ ότι τα φύλλα του κιτρίνιζαν. Το έψαξα και εν τέλει δεν του αρέσει καθόλου η υγρασία στις ρίζες οπότε η γλάστρα ήταν ακατάλληλη.
• Είχα παραγγείλει λοιπόν μια καινούργια, με πόδια, αλλά παραδόθηκε τελικά ενώ είμασταν ήδη Ελλάδα.
• Με τα πολλά, το πήρα απόφαση λοιπόν, άπλωσα μια παλιά κουρτίνα μπάνιου στην βεράντα, πήρα το χώμα, τα φτυαράκια μου και ξεκίνησα.
• ΣΟΚ! Οι ρίζες ήταν τόσες πολλές, τόσο παχιές, που είχαν καλύψει όλο τον πάτο, είχαν βγει από τις τρύπες και είχαν κάνει γύρους!
• Φώναξα ενισχύσεις (τον συνοδοιπόρο) γιατί ήταν αδύνατο να απεγκλωβίσω το φυτό. Σιγά - σιγά, με υπομονή όμως τα καταφέραμε.
• Το μεταφύτευσα λοιπόν στην καινούργια του γλάστρα και προσευχήθηκα να αντέξει το σοκ και να ευδοκιμήσει!
• Ο συνοδοιπόρος έκανε και αυτός τις κηπουρικές του, και βραδάκι μαζευτήκαμε πια μέσα.
• Πέμπτη, και γραφείο ξανά.
• Το μεσημέρι πήγα στο pilates (όπου μας πέθανε), τα είπα και με τη συνάδελφο Juliet από το Λονδίνο, είχα και μια συνάντηση με την ομάδα της Σουηδίας.
• Στο γυρισμό, ο συνοδοιπόρος είχε παραλάβει τον μικρό από το τέννις και έτσι συναντηθήκαμε στο γήπεδο ποδοσφαίρου.
• Είπαμε να εκμεταλλευτούμε τον καιρό (είχε μια ζέστη!) οπότε καθίσαμε παραλίμνια και ήπιαμε ένα κοκτέιλ με θέα την μαρίνα και τα ιστιοπλοϊκά.
• Παρασκευή! Και ήταν πολύ χαλαρό το εργασιακό μου πρόγραμμα οπότε έκλεισα πολλές "τρύπες".
• Το μεσημέρι έβαλα μέχρι και μαγιώ και δούλεψα από την βεράντα κάνοντας παράλληλα ηλιοθεραπεία. Τι πλάκα!
• Ο συνοδοιπόρος πήγε γραφείο και το απόγευμα συναντηθήκαμε στο τέννις να παρακολουθήσουμε λίγο και τον Στεφανάκο.
• Για το κλείσιμο του tennis camp και των διακοπών, τα αγόρια πήγαν και πήραν burgers για βραδινό. Το δικό μου ήταν η χορτοφαγική εκδοχή που είναι πάντα ΤΟΣΟ χάλια! Μα τι τα θέλουν αυτά τα ψεύτικα - χημικά - υποκατάστατα κρέατος; Δεν είναι πιο πιθανό κάποιος που είναι χορτοφάγος να μη θέλει την γεύση του μπιφτεκιού; Χάθηκαν τόσες εξαιρετικές - αληθινές - νόστιμες εναλλακτικές με τόφου, λαχανικά, χαλούμι;
• Όλη την εβδομάδα παρακολουθήσαμε και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου. Πόσος θαυμασμός για αυτούς τους αθλητές! Είναι αυτά τα ατομικά αθλήματα, πολύ δύσκολα από πολλές απόψεις. 
• Ξέρετε ότι είχα υπάρξει και εγώ κάποια στιγμή, εκεί στην εφηβεία μου, αθλήτρια των 400μ;
• Σάββατο! Το πρώτο ελβετικό της νέας σεζόν!
• Ξυπνήσαμε λοιπόν με την ησυχία μας και φτιάξαμε με τον Στέφανο, όπως του είχα υποσχεθεί, βάφλες.
• Είχαμε ξεμείνει από γάλα οπότε 08.00 ήμουν ήδη στο κοντινό μας σούπερ μάρκετ για πολεμοφόδια.
• Κάναμε δουλειές στο σπίτι, χαλαρώσαμε, τα είπαμε με βιντεοκλήση με τους κουμπάρους & την οικογένεια του αδελφού του συνοδοιπόρου που έκαναν παρέα διακοπές στην Τζιά (και ζηλέψαμε πολύ!) και μεσημεράκι ξεκινήσαμε για το κέντρο της Λωζάνης.
• Αγοράσαμε ένα δώρο, πήραμε κάτι καλώδια που ψάχναμε, τσιμπήσαμε και ξεκινήσαμε για την Bienne.
• Ο μικρός μας φίλος Παναγιώτης γιόρταζε βλέπετε οπότε είχε κανονιστεί BBQ.
• Εμείς πήγαμε νωρίτερα ώστε να δούμε λίγο παραπάνω τους φίλους, βοηθήσαμε στα στησίματα και στις μαγειρικές, ανταλλάξαμε καλοκαιρινά νέα, χαλαρώσαμε στις ξαπλώστρες και στις αιώρες, τα μικρά αγόρια έπαιξαν και σιγά σιγά άρχισαν να μαζεύονται και οι υπόλοιπες 3 οικογένειες Ελλήνων.
• Ψησίματα, κοκτέιλς και ένα σωρό συζητήσεις! Από τις διακοπές και τα νησιά, μέχρι τα πλεονεκτήματα της Ελβετικής υπηκοότητας και τις διαφορές των σχολείων α να καντόνι.
• Η Έλενα πήρε τα μικρά και για μια γρήγορη βουτιά στο κοντινό ποτάμι παρέα με 2 μπαμπάδες και γύρισαν για ντους στον κήπο.
• Τι πολυτέλεια να πηγαίνεις με το μαγιώ 2 στενά με τα πόδια και να πέφτεις στο ποτάμι!
• Με αυτά και με εκείνα, πήγε μεσάνυχτα μέχρι να φύγουμε και είχαμε και 1,5 περίπου ώρες διαδρομή.
• Ο μικρός κοιμήθηκε -εννοείται- στο αυτοκίνητο και εμείς πέσαμε ξεροί.
• Κυριακή, και είχα πρωινό ξύπνημα καθώς είχα κανονίσει με την αγαπημένη μου Victoria να πάμε για yoga, δίπλα στη λίμνη.
• Το μάθημα ξεκινούσε στις 09.00 αλλά εγώ στις 08.30 ήμουν ήδη εκεί.
• Πόση ομορφιά! Ησυχία! 
• Ένα ξύλινο deck πάνω στη λίμνη, με θέα τις Άλπεις, τους πρωινούς κολυμβητές, τα πουλιά και τα σκαφάκια.
• Ήρθε και η Victoria, είπαμε τα νέα μας, στρώσαμε τα στρωματάκια μας και παρέα με καμιά εικοσαριά ακόμα, ξεκινήσαμε το μάθημα.
• Όλως τυχαίως, η δασκάλα ήταν η Ilaria, αυτή που μας έκανε barre σε ένα στούντιο που πήγαινα.
• Αγκαλιές, φιλιά και εξαιρετικό μάθημα.
• Έτσι θα έπρεπε να ξεκινά κάθε μας μέρα! Τουλάχιστον η δική μου.
• Γρήγορη στάση στο σούπερ μάρκετ και σπίτι για μαγειρικές!
• Ο συνοδοιπόρος είχε ήδη ξεκινήσει τον κιμά, οπότε εγώ ανέλαβα τις μελιτζάνες για τα παπουτσάκια.
• Έκανα και ένα ζευγάρι με κρεμμύδια και πιπεριές για εμένα.
• Μεσημεράκι κατέφτασαν και οι φίλοι, Ηρώ, Γιάννης και κορίτσια, για το επίσημο ελβετικό reunion.
• Τι reunion όμως χωρίς την Τίνα και την οικογένειά της..... 
• Καλύψαμε το κενό όπως μπορούσαμε, με ωριαία βιντεοκλήση δηλαδή!
• Και εκείνοι βρίσκονται στο χωριό τους στην Κέρκυρα που όλως τυχαίως επέλεξε η Madonna (!) για να γιορτάσει τα 68α γενέθλιά της! Τρελό ε; Ένα χωριό 100 κατοίκων που έχει όλο και όλο ένα ταβερνάκι.
• Το βράδυ δεν μπορούσαν να γυρίσουν σπίτι τους από τους μπράβους και τα μπλόκα.
• Και κάπως έτσι, τελείωσε η εβδομάδα αλλά και οι σχολικές διακοπές.
• Και νομίζω ότι αυτό το καλοκαίρι, ο Στεφανάκος το έζησε ακόμα πιο πολύ! Με περισσότερη ελευθερία, ξεγνοιασιά, μπάνια, βόλτες, διανυκτερεύσεις.
• Έτοιμοι για τη νέα σχολική χρονιά λοιπόν, στην τάξη 7Ρ (πέμπτη δημοτικού δηλαδή), με νέο δάσκαλο (πρώτη φορά άντρα) και νέο μιξ στους συμμαθητές.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα