HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, στη Μάνη, στο σπίτι των φίλων.
• Και αφού είχε πάει 02.00 με το χτεσινοβραδινό μπίρι - μπίρι στην βεράντα, ε, πήγε 09.00 μέχρι να σηκωθούμε.
• Ο Χριστόφορος μάς περίμενε με φρεσκοψημένους, ελληνικούς καφέδες και τις βάφλες δικής του έμπνευσης.
• Τι άλλο να ζητήσεις;
• Βάλαμε μαγιώ, κόψαμε φρούτα, γεμίσαμε παγούρια, φορτώσαμε τα αυτοκίνητα και ξεκινήσαμε για την παραλία του Μπούτου (η αλήθεια είναι ότι το πραγματικό της όνομα δεν το ξέρω).
• Στήσαμε τις ομπρέλες μας και απολαύσαμε καθαρά νερά.
• Αργά το μεσημέρι κάναμε στάση στην αγαπημένη βεράντα με την όμορφη θέα και το σπιτικό φαγητό, στο εστιατόριο Διόσκουροι, και φάγαμε, όπως πάντα, εξαιρετικά.
• Δοκιμάσαμε και τη νέα, ντόπια μπύρα, Νέμα.
• Επιστροφή σπίτι, άντρες και παιδιά έκαναν το ντους τους, κλασικά, έξω, άλλοι ξάπλωσαν, άλλοι έπιασαν το μπίρι - μπίρι και άλλοι τα tablets για ήσυχα παιχνίδια.
• Μαντέψτε ποιος έκανε τι .... 
• Το απόγευμα παίξαμε μικροί μεγάλοι Rummy, μαγειρέψαμε, χαλαρώσαμε και βραδάκι κατεβήκαμε στο κέντρο της Καρδαμύλης.
• Οι άντρες με τα μικρά κατευθύνθηκαν προς την -διάσημη- lola για παγωτό, ενώ η Μαριάννα και εγώ συναντήσαμε την ιδιοκτήτρια στο νέο της μαγαζί και κάναμε μια πολύ εποικοδομητική συζήτηση που έβγαλε κοινούς γνωστούς και ενδιαφέροντα.
• Πήραμε τελικά όλοι από μια μπάλα παγωτό, κάναμε μια στάση στο σχολείο όπου οι γυναίκες της τοπικής κοινότητας είχαν έκθεση με τα καλούδια τους (εγώ αγόρασα αλάτι της περιοχής και τα κορίτσια κάποια βραχιολάκια), επισκεφθήκαμε την περιοχή του κάστρου ώστε να δούμε το εστιατόριο που μας είχε προτείνει ένας φίλος (και κάναμε κράτηση) και επιστρέψαμε σπίτι.
• Τρίτη, και τα δύο μικρά αγόρια ντύθηκαν με ίδιες μπλούζες! Τι πλάκα!
• Φάγαμε τα πρωινά μας και κατά τις 11.00 είμασταν στην Καλογριά.
• Πρέπει να κάτσαμε τουλάχιστον 2 ώρες σερί μες στο νερό με την Μαριάννα συζητώντας!
• Έτσι εξηγείται και το κάψιμο στους ώμους μου από τον ήλιο!
• Ο Στεφανάκος, αντίστοιχα, κάηκε κάτω από τα μάτια ο κακομοίρης οπότε κάναμε και μια στάση στο φαρμακείο ώστε να πάρουμε μια πιο "φαρμακευτική" κρέμα να τον ανακουφίσει.
• Στη παραλία, κάποιος / κάποια είχε φτιάξει και πολύ εντυπωσιακά "αγάλματα" όπου πέτρες ισορροπούσαν η μία πάνω στην άλλη!
• Τόσο εντυπωσιακά που αψηφούσαν την βαρύτητα και μας έκαναν να αναρωτιόμαστε αν υπάρχει κάποιο μυστικό κόλπο, σαν τους μάγους, με κάποια εσωτερική ράβδο που ισορροπούσε τις πέτρες.
• Κολυμπήσαμε πολύ, παίξαμε μπάλα, μπήκαμε και ξαναμπήκαμε μέχρι που πεινάσαμε.
• Αυτή τη φορά καθίσαμε σε ένα ακόμη αγαπημένο στέκι (όπου οι ιδιοκτήτες είναι και φίλοι των φίλων μας), το Αλμυρίκι. 
• Πόσο ωραίο, απλό, αγνό το φαγητό!
• Επιστροφή σπίτι για ανασυγκρότηση αλλά όχι για πολύ.
• Άντρες, μικροί - μεγάλοι, αποφάσισαν να βγουν για πεζοπορία και να φτάσουν στο πιο πάνω χωριό για να παίξουν μπάσκετ στο προαύλιο του χωριού.
• Εμείς, τα κορίτσια, τους βρήκαμε λίγο αργότερα (με το αυτοκίνητο), περιπλανηθήκαμε στα όμορφα σοκάκια του χωριού, παρακολουθήσαμε λίγο μπάσκετ και μετά κάποιοι κατέβηκαν με τα πόδια και άλλοι με το αυτοκίνητο.
• Τετάρτη, και ίδιο, χαλαρό πρωινό στο σπίτι.
• Μεσημεράκι κατεβήκαμε στην Καλογριά αλλά αυτή τη φορά καθίσαμε να τσιμπήσουμε κάτι ελαφρύ στο beach bar Paralos, με τις ωραίες μουσικές, την σκιερή αυλή και τα νόστιμα πιάτα.
• Επιστροφή σπίτι όπου βάλαμε τα καλά μας για το πολυαναμενόμενο δείπνο μας στο εστιατόριο Παλαιά Καρδαμύλη. 
• Ψηλά, μέσα στην καστροπολιτεία, με θέα τη θάλασσα, μεγάλη αυλή σε επίπεδα και πολύ ενδιαφέρον μενού.
• Φάγαμε αμπελοφάσουλα στα κάρβουνα με κουκουνάρι, χόρτα βλήτα με πεπόνι, γεμιστά... αλλά και ζυμαρικά ραγού, μοσχάρι κοκκινιστό, μπιφτέκια.
• Όλα πολύ νόστιμα και περιποιημένα!
• Εξαιρετική βραδιά!
• Πέμπτη, και μετά το κλασικό πρωινό στο σπίτι (καταλάβατε μέχρι στιγμής πώς κυλούσε η εβδομάδα μας), κατευθυνθήκαμε προς την παραλία της Καλογριάς.
• Βρήκαμε ένα ωραίο σημείο σχετικά κοντά στο ένα ντους οπότε τα μικρά επιδόθηκαν ώστε να εκμεταλλευτούν το νερό που έτρεχε και δημιούργησαν ποταμάκια, γέφυρες, λίμνες, στόλισαν με λουλούδια και περίμεναν τον επόμενο "πελάτη" ώστε να γεμίσει με νερό την πολιτεία τους.
• Το μεσημέρι επιστρέψαμε σπίτι όπου μαγειρέψαμε αβγά σε ότι μορφή και υφή μπορείτε να φανταστείτε.
• Μας είχε δώσει βλέπετε ο γείτονας φρέσκα - φρέσκα.
• Ο Άλκης μας έκανε την σπεσιαλιτέ του (scrabbled), κάναμε κακαγιά, ομελέτα, κάναμε και σαλάτες (με ντομάτες, με φακές) και φάγαμε εξαιρετικά.
• Το απόγευμα τα μικρά έφτιαξαν μόνα τους το κλασικό γιαουρτογλυκό ψυγείου με ζελέ και ήταν απολαυστικό το θέαμα.
• Ο συνοδοιπόρος και εγώ ξεκλέψαμε 2 ωρίτσες και πεταχτήκαμε μέχρι το ξενοδοχείο Ελιές ώστε να πιούμε έναν καφέ με τους φίλους Βίβιαν, Κώστα και φαμίλια που παραθέριζαν εκεί για λίγες μέρες.
• Οι συζητήσεις πολλές και ποικίλες (από την Ελβετία και τα επαγγελματικά, μέχρι την ελληνική πολιτική σκηνή και τις σπουδές των παιδιών) κάτω από τα σκιερά δέντρα, αλλά έπρεπε να επιστρέψουμε στους φίλους.
• Γρήγορη στάση για takeaway pizzas από την Μανίνα και πίσω για βραδινό και τηλεθέαση ποδοσφαιρικού αγώνα.
• Παρασκευή, και η πρόγνωση έπεσε μέσα και από το πρωί ο καιρός ήταν πολύ μουντός, με καταιγίδα το μεσημέρι.
• Μεταφέραμε έτσι εμείς την αναχώρησή μας, απολαύσαμε καλοκαιρινή βροχή και μετά εκμεταλλευτήκαμε το σκηνικό, βγάλαμε το πιεστικό νερού και αρχίσαμε με βάρδιες τον καθαρισμό της εισόδου και των αυλών.
• Είναι απολαυστικό να βλέπεις να αναδεικνύεται το πραγματικό χρώμα της πέτρας.
• Η βροχή κόπασε, εμείς πακετάραμε, αγκαλιάσαμε και ευχαριστήσαμε από καρδιάς τους φίλους μας, και ξεκινήσαμε για το Γ' μέρος των διακοπών μας, τις λίγες μέρες που κανονίσαμε να περάσουμε οι 3 μας σαν οικογένεια.
• Αποφασίσαμε λοιπόν να μας κάνουμε ένα δώρο και να περάσουμε αυτές τις μέρες στο Costa Navarino.
• Απόγευμα είμασταν εκεί και ήταν ακριβώς όπως το θυμόμουν. Τουλάχιστον το μέρος του Navarino Dunes που είναι το παλιό.
• Τακτοποιηθήκαμε στο δωμάτιό μας και βγήκαμε βόλτα να περιηγηθούμε.
• Και εκεί που κάνουμε στάση να πάρουμε ένα παγωτό, ο συνοδοιπόρος αναγνωρίζει τον διάσημο ποδοσφαιριστή Toni Kroos με την οικογένειά του.
• Εγώ, εννοείται δεν τον είχα αναγνωρίσει, είχα περάσει από δίπλα του και του είχα χαμογελάσει κιόλας, αλλά τα αγόρια μου ήταν εκστασιασμένα που ήταν δίπλα σε έναν τόσο μεγάλο ποδοσφαιριστή.
• Ο Στεφανάκος πολύ θα ήθελε μια φωτογραφία μαζί του αλλά ήταν με τα παιδιά του οπότε δεν ζητήσαμε καν.
• Ρωτώντας καθώς προχωρούσε η βραδιά, συνειδητοποιήσαμε ότι η συναυλία του Μαραβέγια (για την οποία είχαμε ενημερωθεί) δεν ήταν στο δικό μας συγκρότημα αλλά στο νέο οπότε κατά τις 20.30, επιβιβαστήκαμε σε ένα πούλμαν, και μετά από 15' οδήγημα, φτάσαμε στο W και στην Αγορά.
• Άφωνοι μείναμε! Ένα μικρό, πανέμορφο χωριό είχε δημιουργηθεί, με μαρίνα και κανάλια, με προβλήτες, εστιατόρια, μαγαζιά.... και βεβαίως τα 2 νέα ξενοδοχεία του Ομίλου, το W και το Mandarin Oriental.
• Κάναμε μια βόλτα μέχρι να αρχίσει η συναυλία και μετά την απολαύσαμε μαζί με τους επισκέπτες εντός και εκτός των ξενοδοχείων.
• Μεσάνυχτα σχεδόν επιστρέψαμε με το ίδιο πούλμαν στο ξενοδοχείο μας και κοιμηθήκαμε.
• Σάββατο, και δεν κρατιόμασταν να πάμε στο πρωινό!
• Και ήταν όπως το θυμόμασταν... πλούσιο & εντυπωσιακό.
• Βρήκαμε ένα τραπεζάκι (το 101) δίπλα στο νερό και απολαύσαμε αλμυρά και γλυκά.
• Η δεύτερη στάση ήταν ασυζητητί οι κοντινές μας πισίνες με τις νεροτσουλήθρες!
• Ο Στέφανος ενώ πριν φτάσουμε ήταν επιφυλακτικός, όπως καταλαβαίνετε, δεν σταμάτησε να ανεβοκατεβαίνει!
• Κάναμε και εμείς, εννοείται, και γελάσαμε πολύ!
• Πισίνες λοιπόν (με πολλούς περιορισμούς, είναι η αλήθεια, οπότε δεν επιτρέπονταν ούτε βουτιές, ούτε μπάλες, ούτε πολλά πολλά παιχνίδια...), και άλλες πισίνες (με δίχτυ βόλλευ και καταρράκτες), και νεροτσουλήθρες, και βιβλία, και ξεκούραση, και μουσική...
• Ξεκίνησα και το νέο μου βιβλίο που μου δάνεισε η φίλη Μαριάννα: Ας Πούμε Πως Είμαι Εγώ.
• Το απόγευμα επιστρέψαμε στο δωμάτιο ίσα - ίσα για να αλλάξουμε και να φύγουμε για αθλοπαιδιές.
• Εγώ για το κοντινό γυμναστήριο και ένα υπαίθριο μάθημα mat pilates, και τα αγόρια για τέννις.
• Το πρόγραμμα ήταν να παίξουμε τέννις και οι 3 μας αλλά έλα που τα αθλητικά μου παπούτσια διαλύθηκαν.... Έφυγε εντελώς η σόλα!
• Εγώ ξεκίνησα λίγο νωρίτερα οπότε πρόλαβα να κάνω και μια σάουνα, επέστρεψα και στο δωμάτιο πρώτη και πρόλαβα να λουστώ και να κάνω τα beauté μου μέχρι να έρθουν τα αγόρια.
• Για το βραδινό μας είχαμε κλείσει σε ένα κοντινό μας εστιατόριο, εντός του συγκροτήματος, με ελληνική κουζίνα αλλά όταν φτάσαμε μας ενημέρωσαν ότι για τη συγκεκριμένη μέρα είχαν σετ μενού το οποίο ήταν... κρεατοφαγικό!
• Τι απογοήτευση! Πολλές επιλογές δεν είχαμε, καθώς τα περισσότερα εστιατόρια ήταν φουλ, οπότε πήγαμε στο εστιατόριο με ψαρικά του Παπαϊωάννου.
• Να πω πως η διάθεσή μας δεν επηρεάστηκε, θα είναι ψέμα.
• Εγώ έφαγα ριζότο με αστακό (καθώς χορτοφαγικό πιάτο δεν υπήρχε, ήταν όμως πολύ νόστιμο πρέπει να ομολογήσω), ο Στεφανάκος ένα ωραίο φιλέτο ψαριού με σάλτσα λεμονιού και ρύζι, και ο συνοδοιπόρος το ψάρι ημέρας με χόρτα.
• Επιστροφή στο ξενοδοχείο μας και ύπνος.  
• Κυριακή, με το ίδιο τελετουργικό, το ίδιο τραπέζι στο πρωινό και την ίδια, πρώτη στάση στις νεροτσουλήθρες.
• Τα αγόρια έπαιξαν και λίγο υπαίθριο σκάκι, παρακολουθήσαμε και τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Water Polo όπου η Εθνική Ελλάδος σήκωσε το κύπελλο πρώτη φορά στην ιστορία, κερδίζοντας την Ουγγαρία 15-14, τσίμπησαν τα αγόρια, και επιστρέψαμε απόγευμα πια στο δωμάτιο.
•  Εγώ ακολούθησα το ίδιο πρόγραμμα mat pilates ενώ τα αγόρια έπαιξαν squash.
• Μόλις τελείωσα πήγα και τους βρήκα, δοκίμασα και εγώ πρώτη φορά, και επιστρέψαμε στο δωμάτιο για μπάνια και ξεκούραση.
• Το βράδυ αποφασίσαμε να φάμε χαλαρά στην κεντρική πλατεία του συγκροτήματος σουβλάκια, κάναμε τις βόλτες μας, περάσαμε από το υπαίθριο, παιδικό σινεμά, και επιστρέψαμε για ύπνο.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα