HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτερούλα! Με δουλειά από την Βούλα και την Νατάσα για να μας καθαρίσει (ξέρετε ότι η Νατάσα είναι μέρος της "οικογένειας" εδώ και δεκαετίες; η μαμά μου είναι και η νονά της κόρης της).
• Το απόγευμα, άφησα τα αγόρια στη Γλυφάδα για να κουρευτούν, πετάχτηκα μέχρι το Αστυνομικό Τμήμα να παραλάβω το νέο μου διαβατήριο (τι ευτυχία που διαρκεί πλέον 10 χρόνια!), επέστρεψα στο κέντρο της Γλυφάδας όπου ήταν απλά αδύνατο να βρω μια θέση πάρκινγκ (οπότε το άφησα σε οργανωμένο), συναντήθηκα με τα φρεσκοκουρεμένα αγόρια, τσιμπήσαμε στο Friday's, πεταχτήκαμε μέχρι το Intersport να αλλάξει ο Στεφανάκος ένα δώρο και να πάρει τη νέα - μεγαλύτερη ρακέτα του, και επιστρέψαμε σπίτι.
• Το βραδάκι κατέφτασε και η βόρεια γιαγιά με τον ξάδελφο Δημήτρη.
• Τα μικρά ξεκίνησαν τα παιχνίδια, τα τρεχαλητά, τα nintendo, τα ping pong, και εμείς καθίσαμε στην βεράντα.
• Φέτος ο Ιούλιος τα έχει πάει πολύ καλά από θέμα θερμοκρασίας. Ζέστη, αλλά όχι αποπνικτική, εκεί γύρω στους 30 βαθμούς, με ελαφρύ αεράκι. 
• Κάποιες μέρες δεν ανάβουμε καθόλου το κλιματιστικό.
• Εξαιρετικά.
• Το βραδάκι περπάτησα μέχρι το κοντινό μας παρκάκι και την Tartaruga (τρελό hot spot έχει γίνει!) για να συναντήσω την αγαπημένη Κατερίνα. 
• Τα Χριστούγεννα δεν τα είχαμε πει, οπότε πέρασε ένας χρόνος από την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε δια ζώσης. Πω πω... πώς περνάει ο καιρός.
• Όπως λοιπόν φαντάζεστε, είχαμε ΠΟΛΛΑ να πούμε!
• Συναντηθήκαμε στις 20.00 και χωριστήκαμε μεσάνυχτα.
• Από τη μία τα δικά μου νέα, της αδελφής μου, της οικογένειας, της Ελβετίας, των κοινών μας φίλων, της Τίνας που επέστρεψε Ελλάδα, και από την άλλη τα δικά της, η Μύκονος που ανακαινίστηκε, η δουλειά, τα παιδιά, οι άλλοι κοινοί μας φίλοι, η Ελλάδα.
• Με ένα ανθρακούχο νερό και μία λεμονάδα βγάλαμε 4 ώρες non stop συζητήσεων.
• Χαλαρά, στο πάρκο, με το αεράκι, και με την ειλικρίνεια που προσφέρει μια φιλία δεκαετιών.
• Εκεί λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ήρθε έκπληξη και ο συνοδοιπόρος ώστε να την δει και αυτός λίγο και να τα πουν.
• Τρίτη, και πρωί πρωί, ξανά με ξυπνητήρι, ξεκίνησα για την Γλυφάδα, αυτή τη φορά για το σπίτι της Ζωής, της φυσιοθεραπεύτριας - φίλης της αδελφής μου.
• Οι ώμοι (ειδικά ο δεξής) και ο αυχένας μου είναι σε άθλια κατάσταση μήνες τώρα, χωρίς βελτίωση με τις απόπειρες που έκανα στην Ελβετία με μασάζ, οστεοπαθητικούς κτλ.
• Πήγα λοιπόν στα θαυματουργά της χέρια και αφού ανταλλάξαμε τα νέα μας, με ανέλαβε.
• Επί μιάμιση ώρες παιδευόταν να ξεκλειδώσει τον ώμο μου! Πω πω... μπετόν!
• Μου έβαλε και για πρώτη φορά βεντούζες στην πλάτη. Old school!
• Πίσω σπίτι και κατευθείαν σε calls.
• Και μέσα σε όλα τα εργασιακά, έλαβα και ένα ξεχωριστό εμαιλ: την επίσημη πρόσκληση από την ομάδα της Αυστρίας για το λανσάρισμα του νέου προϊόντος που περίμεναν καιρό, και για το οποίο δουλέψαμε και παρέα.
• "You were a big support.... would love it if you could make it".
• Η πραγματική ανταμοιβή της δουλειάς μου!
• Εκτός Αυστρίας και ντόπιων συνεργατών, όλα και όλα 20 περίπου άτομα κάλεσαν.
• Η εκδήλωση είναι στις 5 Αυγούστου και ο διευθυντής μου είναι ήδη σε άδεια ..... οπότε θα πρέπει να περιμένω ώστε να πάρω το πράσινο φως και να κάνω τις κρατήσεις.
• Το βραδάκι μαζευτήκαμε σπίτι μας, οι γονείς μου, η οικογένεια του αδελφού μου, η ανιψιά μου, η βόρεια γιαγιά & ο ξάδελφος, για να παρακολουθήσουμε τον αγώνα Γαλλία - Ισπανία (0-2).
• Τον αγώνα πολύ δεν τον είδαμε, τα μικρά έπαιξαν επιτραπέζια και κρυφτό, εμείς είχαμε διάφορες συζητήσεις, τσιμπήσαμε πίτσες και μεσάνυχτα πια χωριστήκαμε.
• Τετάρτη, και ξυπνητήρι ξανά για το τελευταίο μάθημα πιλάτες πριν τις διακοπές.
• Και είχα την τύχη (εντός και εκτός εισαγωγικών...) να είμαι μόνη οπότε η αγαπημένη Ματίνα είχε τα μάτια της μόνο σε εμένα! Με έλιωσε! Αλλά το ευχαριστήθηκα.
• Τα δύο ξαδελφάκια ξύπνησαν με την άνεσή τους, έφαγαν το πρωινό τους και ξεκίνησαν τα παιχνίδια ενώ η βόρεια γιαγιά αναχώρησε για το σπίτι της.
• Ο Στεφανάκος είχε παραγγείλει ψαρόσουπα στην γιαγιά του οπότε το μεσημέρι πήγαμε απαρτία.
• Επειδή ο ξάδελφος Δημήτρης ψαρόσουπα δεν τρώει όμως, πήρε τα υλικά και μας μαγείρεψε την σπεσιαλιτέ του: ζυμαρικά με πέστο.
• Φάγαμε όλοι μαζί, απήλαυσε ο καθένας το δικό του μιξ φαγητού, τα είπαμε και με τους γονείς μου και επιστρέψαμε σπίτι.
• Νωρίς το απόγευμα είχα συνάντηση με την αγαπημένη φίλη εξ Ελβετίας Βίβιαν, με την οποία είχαμε καιρό να τα πούμε στην Ελβετία αλλά τα καταφέραμε στη Γλυφάδα.
• Πήγαμε στο στέκι της, το Blends, καθίσαμε μέσα καθώς είχε πολλή ζέστη, πήραμε από έναν καφέ η καθεμιά και ξεκινήσαμε....
• Και τα νέα ήταν πολλά, και κάποια σημαντικά & βαθειά.
• Πόσο εκτιμώ αυτές τις φιλίες, τις αληθινές, τις αυθεντικές, που μιλάς από καρδιάς χωρίς φίλτρα / παρεξηγήσεις / ωραιοποιήσεις.
• Επιστροφή σπίτι όπου ο Στεφανάκος και εγώ πήραμε θέση να παρακολουθήσουμε τον ημιτελικό Αγγλία - Αργεντινή (1-2) ενώ ο συνοδοιπόρος πήγε σε μια pub μαζί με τον αδελφό μου και κάτι φίλους (χαμός λέει γινόταν!).
• Πολύ ωραία περάσαμε και εμείς, είδαμε τον αγώνα μέχρι τέλους, και κοιμηθήκαμε.
• Πέμπτη, και η επίσημη έναρξη των διακοπών, με το πρώτο μέρος να είναι αφιερωμένο στην ευρύτερη οικογένεια.
• Είναι οι διακοπές που κανονίσαμε ώστε να πάμε κάπου τα 3 αδέλφια και οι γονείς μας.
• Έτσι, εμείς οι 3, ο αδελφός μου άλλοι 3, οι γονείς μου άλλοι 2, η αδελφή μου και η Νίνα, μοιραστήκαμε σε 3 αυτοκίνητα και αργά το πρωί ξεκινήσαμε για το Βραχάτι Κορινθίας.
• Εμείς είχαμε και τα δύο μικρά (Στέφανο & Αριάννα) και χωρίς ταλαιπωρία φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας.
• Τακτοποιηθήκαμε στα 4 δωμάτια, βάλαμε μαγιώ και τρέξαμε στην πισίνα.
• Ο χώρος προσεγμένος, ο κόσμος πολύ ευγενικός, η πρόσβαση της αδελφής μου με το αμαξίδιο ήταν όπως μας το είχαν πει, ανεμπόδιστη, οπότε είμασταν όλοι χαρούμενοι.
• Ο Στέφανος έμεινε ώρες στην πισίνα, τόσο που τα δάχτυλά του έγιναν πουρές από το νερό!
• Τσιμπήσαμε κάτι ελαφρύ, διαβάσαμε τα βιβλία μας, συζητήσαμε, παίξαμε, κάναμε ένα μικρό διάλειμμα το απόγευμα στα δωμάτια και μαζευτήκαμε ξανά όλοι κατά τις 19.00 για το βραδινό.
• Μπουφές. Το καλύτερο του Στέφανου! Του αρέσει μάλλον να έχει επιλογές, να οπτικοποιεί τα φαγητά και να διαλέγει ... ποικιλία. 
• Εμένα με ανέλαβε και η προσωπική μου κομμώτρια, η ανιψιά μου Arianna, και μου έφτιαξε στο πι και φι μια πλεξούδα ψαροκόκκαλο.
• Στη δύση του ηλίου, βγήκαμε στον παραλιακό πεζόδρομο και περπατήσαμε λιγάκι να δούμε την περιοχή.
• Παρασκευή, και χωρίς να συνεννοηθούμε, πάνω κάτω την ίδια ώρα μαζευτήκαμε όλοι στο εστιατόριο για το πρωινό.
• Το πρόγραμμα χαλαρό, πισίνα, παιχνίδια, συζητήσεις, βιβλία....
• Η κομμώτριά μου προχώρησε σε πιο πολύπλοκα χτενίσματα με διπλή γαλλική πλεξούδα! Εξαιρετικά! Ειδικά για εμένα που το μαλλί μου μετά το λούσιμο είναι ... αφάνα!
• "I suppose one of the reasons we're all able to continue to exist for our allotted span in this green and blue vale of tears is that there is always, however remote it might seem, the possibility of change."
• Μικρές δόσεις σοφίας από το πολύ ιδιαίτερο Eleanor Oliphant is Completely Fine.
• Το απόγευμα, η αδελφή μου, ο αδελφός μου, η γυναίκα του και εγώ βγήκαμε βόλτα ξανά στην παραλία και περπατήσαμε αρκετά, θαυμάζοντας το ηλιοβασίλεμα, συζητώντας με αγνώστους για τα σκυλιά τους, και γελώντας με ιστορίες.
• Είχαμε εντοπίσει και το κοντινό, θερινό σινεμά που έπαιζε την Οδύσσεια οπότε αδράξαμε την ευκαιρία και βγάλαμε εισιτήρια για την επόμενη μέρα.
• Οι υπόλοιποι, ειδικά ο συνοδοιπόρος, ο Στέφανος και ο παππούς, είχαν βρει ένα μπιλιάρδο και είχαν ξεκινήσει το παιχνίδι.
• Ο μπαμπάς μου είχε να παίξει από φοιτητής αλλά μια χαρά το θυμόταν.
• Εγώ δεν είχα παίξει ποτέ! Ή για να είμαι 100% ειλικρινής, είχα παίξει μία φορά, για 10', όταν ο φίλος Christopher προσπαθούσε να μου μάθει τα βασικά όταν είμασταν έφηβοι.
• Αφού έπαιξαν οι άντρες, πήραμε τις στέκες η Daphne και εγώ.
• Εντάξει...... σαν τα χιουμοριστικά βιντεάκια ήμουν που δεν πετυχαίνουν καν την μπάλα.
• Είχα όμως καλούς δασκάλους, μου έδειξαν τις τεχνικές ξανά και ξανά, εγώ κατάλαβα σχετικά γρήγορα, και μέσα σε λίγη ώρα μπορούσα έστω να πετύχω την μπάλα που ήθελα, και ενίοτε να την βάλω και μέσα.
• Ήταν πάντως πολύ πιο δύσκολο απ' ότι το φανταζόμουν. Το απήλαυσα όμως πολύ.
• Σάββατο! Και το πρωινό πρόγραμμα ήταν πάνω - κάτω ίδιο.
• Πρωινό, συζητήσεις, πισίνα...
• Το μεσημέρι κανονίσαμε στο spa του ξενοδοχείου μασάζ, με αποκορύφωμα, βεβαίως, αυτό για την αδελφή μου.
• Εύκολη υπόθεση δεν ήταν, αλλά τα καταφέραμε με την Νίνα και εκείνη το απήλαυσε.
• Το απόγευμα είχαμε κλείσει και ένα διπλό, δίπλα δίπλα, η Daphne και εγώ.
• Εμένα ήταν, κλασικά, επίπονο αλλά και ανακουφιστικό, με επίκεντρο ξανά τους ώμους και τον αυχένα, τις βεντούζες και την προσπάθεια αποσυμπίεσης.
• Μπάνιο, ετοιμασίες και.... Οδύσσεια!
• Τα παιδιά δεν ήρθαν -εννοείται, έμειναν πίσω και ο συνοδοιπόρος με την μαμά μου και την Νίνα, και οι υπόλοιποι πήραμε τις θέσεις μας στο θερινό σινεμά.
• Εντάξει... Πόσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί για αυτήν την ταινία!
• Από διθυράμβους μέχρι μομφές. 
• Τι για το casting, τι για τη χρήση της γλώσσας, τι για τις τοποθεσίες, τι για τα κουστούμια....
• Ποια είναι η δική μου, ταπεινή ετυμηγορία;
• Ότι 3 ώρες πέρασαν χωρίς να το καταλάβω, ότι ήθελα και άλλο, ότι όλοι έπαιζαν εξαιρετικά, ότι η φωτογραφία και τα κουστούμια ήταν συγκλονιστικά (τι τοπία! τι εκπληκτικά φορέματα για την Πηνελόπη! τι επιβλητική η πανοπλία του Αγαμέμνωνα), ότι προφανώς δεν χωρά ΟΛΗ η Οδύσσεια σε μια ταινία οπότε ναι, κάποια σημεία δεν καλύφθηκαν και άλλα είχαν πολύ λίγο χρόνο (αναμενόμενο), και ότι ναι, είναι η ερμηνεία ενός επικού έργου από έναν καταξιωμένο σκηνοθέτη.
• Πιστή, λέξη προς λέξη, μεταφορά της Οδύσσειας δεν είναι. Ακόμα και το τέλος, δεν ακολουθεί το κείμενο. Αλλά εμένα με συγκλόνισε όπως και να 'χει.
• Την θεωρώ μία επική ταινία, που θα μείνει στην ιστορία για όλους τους σωστούς λόγους και που ήδη έχει αναζωπυρώσει τεράστιο παγκόσμιο ενδιαφέρον για την ελληνική γλώσσα, την λογοτεχνία και τον πολιτισμό μας.
• Τι podcasts, τι ομιλίες από καταξιωμένους ερευνητές - ιστορικούς - αρχαιολόγους, τι σεμινάρια σε πανεπιστήμια, τι έκρηξη των πωλήσεων στις υπάρχουσες μεταφράσεις, τι debates και συνεντεύξεις των μεταφραστών - ακαδημαϊκών....
• Υπάρχει μεγαλύτερο όφελος από αυτό;;
• Όλοι την χαρήκαμε, χάρηκα πολύ που την παρακολουθήσαμε με την αδελφή μου (μεγάλη σινεφίλ όπως πάντα), και μεσάνυχτα πια επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο όπου οι υπόλοιποι είχαν περάσει εξίσου ωραία παίζοντας Rummy, χορεύοντας και κάνοντας πλάκα με την γιαγιά.
• Κυριακή, και έφτασε ήδη η ημέρα της αναχώρησής μας.
• Ήταν μόλις 3 ημέρες αλλά ήταν οι πρώτες μας μετά το εγκεφαλικό της αδελφής μου. Οι πρώτες μετά από 2 καλοκαίρια.
• Και παρόλες τις άγνωστες συνισταμένες, το πήραμε το ρίσκο μας, και με θετικότητα κάναμε το βήμα. Και μας αντάμειψε!
• Η Ζέττα έλεγα ότι ήθελε να κάτσουμε και άλλο, ότι δεν χόρτασε αυτές τις μίνι - διακοπές της, και ήδη συζητήσαμε πού θα πάμε το επόμενο καλοκαίρι όταν, πρώτα ο Θεός, θα είναι και η κινητικότητά της καλύτερα.
• Με χαρά και συγκίνηση ολοκληρώθηκε λοιπόν το Α' σκέλος των φετινών μας διακοπών.
• Από εκεί, παραμείναμε στην Πελλοπόνησο, και κατεβήκαμε κάτω - κάτω μέχρι την Καρδαμύλη και το πάντα φιλόξενο σπίτι των φίλων και κουμπάρων μας.
• Μεσημεράκι είμασταν εκεί και οι φίλοι μάς περίμεναν με σφιχτές αγκαλιές και μοσχομυριστό φαγητό.
• Ολοκληρώσαμε τις μαγειρικές παρέα, φάγαμε, τακτοποιηθήκαμε και αρχίσαμε εμείς τις συζητήσεις στο μπαλκόνι με θέα όλο τον ελαιώνα και την θάλασσα, και τα μικρά τα παιχνίδια.
• Πέρασε τόσο γρήγορα & όμορφα η ώρα που τελικά κατεβήκαμε στη θάλασσα αργά το απόγευμα, να αποφύγουμε και την πολλή ζέστη.
• Και ήταν η παραλία της Καλογριάς... μαγική!
• Με τον ήλιο να πέφτει, τα μικρά σπιτάκια λίγα βήματα από το κύμα, τα παγωμένα - υπόγεια ρεύματα, τις λιμνούλες, τις σπηλιές....
• Ώρες καθίσαμε στο νερό, παίζοντας, συζητώντας, αναπολώντας.
• Όταν είχαμε πρωτο-επισκεφθεί την Καλογριά, κανείς μας δεν είχε καν παιδιά και τώρα ο Άλκης θα πάει γυμνάσιο.
• Μέχρι τις 21.00 είμασταν ακόμα εκεί.
• Στο γυρισμό κάναμε μια στάση στη ψησταριά της περιοχής, πήραμε σουβλάκια και επιστρέψαμε σπίτι να τα φάμε στη βεράντα με θέα το φεγγάρι.
• Έτοιμοι για το Β' μέρος των διακοπών μας.
• Old school... με ψάθες και ομπρέλες, ώωωωρες στη θάλασσα, απογευματινή σιέστα, σπιτικές μαγειρικές, και συζητήσεις στη βεράντα μέχρι τα ξημερώματα.
• Ευγνώμων.

Εύχομαι και σε εσάς να είναι ξέγνοιαστη αυτή η περίοδος.

ανδριάνα