HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα! Και ακόμη, τυπικά, στον νέο εργασιακό μου ρόλο δεν έχω ξεκινήσει, αλλά η συνάδελφος άρχισε να μου προωθεί διάφορα meetings.
• Διπλό και τριπλό κρατημένο είναι το εργασιακό μου ημερολόγιο.
• Αναμενόμενο.
• Είχα και το πιάσιμο από το hike (ειδικά στους γλουτούς), είχα και πολλή δουλειά, οπότε γυμναστική δεν πήγα.
• Γέλασα πολύ με τον συνάδελφο Ben, αυτόν που "αφήνω", ο οποίος μου έφτιξε διάγραμμα για το πόσο θα αυξάνεται το ποσοστό της κακίας του όσο περνούν οι μέρες μέχρι να φύγω.
• Στην κλασική μας, εβδομαδιαία συνάντηση με την "dream team" των 5-6 ατόμων από 3 ομάδες που έχουμε φτιάξει, ανακοίνωσα και την μετακίνησή μου και ήταν, όπως αναμενόταν, γλυκόπικρη η αίσθηση.
• Ο Sebastian, με το γνωστό του καυστικό χιούμορ (που αγαπώ) και τα AI skills του, έφτιαξε και ένα πόστερ όπου οι άλλοι είναι σε ένα παλιό πλοίο που βυθίζεται, και εγώ, με ένα ποτήρι σαμπάνιας στο χέρι, σε ένα ολοκαίνουργο κότερο.
• Πολύ θα μου λείψει αυτή η ομάδα. Επαφή θα κρατήσουμε, εννοείται, αλλά δεν θα έχουμε αυτήν την ενέργεια.
• Ο Στεφανάκος πήγε στο ποδόσφαιρο με την μαμά του Liam, εμείς πήγαμε ένα γρήγορο σούπερ μάρκετ, με άφησε σπίτι ο συνοδοιπόρος να ξεκινήσω το μαγείρεμα, και πήγε να παραλάβει τα αγόρια.
• Μίλησα και με τους γονείς μου και τους είπα τις αλλαγές και χάρηκαν και εκείνοι.
• Τρίτη, και ξανά γραφείο και για τους δυο μας (καθώς ο συνοδοιπόρος είχε κανονίσει γεύμα με κάτι συναδέλφους του).
• Πήγαμε όμως με 2 ώστε να παραλάβει εκείνος τον μικρό το απόγευμα μετά το μάθημα ντραμς.
• Ακόμη μία γεμάτη εργασιακή ημέρα, πήγα όμως στο Body Pump μου, έκανα εις βάθος συζήτηση με την Diana (την οποία θα αντικαταστήσω), άρχισα να το ανακοινώνω και στις αγορές μου και όλως τυχαίως, πρώτη - πρώτη ήταν η Ελλάδα.
• Πόσο συγκινήθηκα....
• Άργησα να επιστρέψω από τη δουλειά, τα αγόρια είχαν γυρίσει και είχαν φάει, ανεβήκαμε εμείς για τα μπάνια μας με τον μικρό και ο συνοδοιπόρος έφυγε για το μπάσκετ του.
• Αποφάσισα, εμπνευσμένη από μια συνάδελφο που έκανε τα μαλλιά της σπαστά, να κάνω την παιδική μας τεχνική που κάναμε κοτσιδάκια για να κατσαρώσουν τα μαλλιά μας.
• Μόλις 4 πλεξούδες έκανα σε νωπά μαλλιά, κοιμήθηκα και το πρωί ήταν... τέλεια!
• Εμένα μου άρεσαν πολύ (ίσως είναι και η αλλαγή που με ενθουσίασε), του συνοδοιπόρου λιγότερο.
• Τετάρτη λοιπόν, και έμεινα να δουλέψω από το σπίτι.
• Πολλές, ενδιαφέρουσες συναντήσεις, συμπεριλαμβανομένης με την νέα μου ομάδα (2 από τους 3 που θα έχω), με τον διευθυντή μου, με την Victoria (για να της μεταφέρω τα νέα της μετακίνησής μου και να της πω ότι την έχω πρότυπο για το πώς ηγείται κάποιος μιας ομάδας), με την ομάδα της Μεγ. Βρετανίας...
• Χαμούλης.
• Παραλαβή το μεσημέρι του Στεφανάκου, πεινασμένος πολύ γιατί είχε φάει μόνο σαλάτα στο σχολείο, φτιάξαμε 3 τορτίγιας με αγγούρι - παρμεζάνα - αβγό (ο αγαπημένος του συνδυασμός), και τον παρέδωσα στο τέννις για προπόνηση.
• Επιστροφή σπίτι, συνέχεια με τη δουλειά, μαγείρεμα, επέστρεψαν και τα αγόρια και ξεκουραστήκαμε παρέα.
• Πέμπτη, και είχαμε ολοήμερη συνάντηση όοοολη η ομάδα (από Λωζάνη, Λονδίνο και Κρακοβία).
• Κάποια από τα κορίτσια της Πολωνίας τα συνάντησα πρώτη φορά αυτοπροσώπως.
• Και το 1ο μέρος ήταν αφιερωμένο σε παρουσιάσεις, και είχε τόσο ενδιαφέρον που τελικά ούτε οι μισοί δεν πρόλαβαν να παρουσιάσουν.
• Το μεσημέρι είχε κανονίσει ο διευθυντής μας BBQ στην ταράτσα!
• Ο καιρός ήταν πολύ ζεστός αλλά τα καταφέραμε.
• Μετά μεταφερθήκαμε στο δροσερό γραφείο όπου καθίσαμε για ένα ποτήρι σαμπάνιας και συζητήσεις.
• Με αυτά και με εκείνα, πήγε 19.00 μέχρι να γυρίσω σπίτι.
• Ο Στεφανάκος δεν είχε επιστρέψει ακόμα από το ποδόσφαιρο οπότε τα είπαμε λίγο με τον συνοδοιπόρο μέχρι να έρθει (ιδρωμένος & πεινασμένος).
• Είχαν ένα φιλικό αγώνα με την μεγαλύτερη ομάδα ηλικιακά του club και προς μεγάλη μας έκπληξη, και ενώ τα παιδιά γνωρίζονται, η άλλη ομάδα ήταν ιδαίτερα επιθετική και προκλητική.
• Τραγικό! Γενικά, πόσο μάλλον όταν πρόκειται και για τον ίδιο σύλλογο.
• Παρασκευή, και ξανά γραφείο και για τους 2 μας, ξανά με διαφορετικά αυτοκίνητα ώστε να καλύψουμε τις ανάγκες της οικογενείας.
• Οι συνάδελφοι που είχαν έρθει από το Λονδίνο ήταν εκεί, οπότε τα είπαμε, ήταν ακόμη 2-3 από την ομάδα, είχα κάποια calls με τις αγορές, προχώρησα διάφορα διαδικαστικά και έστειλα το "αποχαιρετιστήριο" email στους συναδέλφους με τους οποίους συνεργαζόμουν ως τώρα (τα τελευταία 2 χρόνια δηλαδή).
• Ο συνολικός αριθμός ήταν 110! Και έβαλα ανθρώπους που πραγματικά συνεργαζόμαστε, όχι τους διευθυντές τους και τις ευρύτερες ομάδες.
• Εντυπωσιακό δεν είναι; Χανόμαστε στη δίνη της καθημερινότητας και δεν κάνουμε ένα βήμα πίσω για να δούμε την μεγαλύτερη εικόνα. Πάνω από εκατό δηλαδή άνθρωποι έχουν συνεργαστεί μαζί μου, έχουμε γελάσει, έχουμε αγχωθεί, έχουμε αναλύσει, έχουμε επαναπροσδιορίσει, έχουμε φέρει αποτελέσματα και εν τέλει, έχουμε δημιουργήσει σχέσεις.
• Το δεύτερο λοιπόν μέρος της ημέρας, ήταν γεμάτο συγκινητικά μηνύματα από αυτούς τους συναδέλφους. Ευγνώμων για αυτήν την αλληλοεκτίμηση και στήριξη.
• Απογευματάκι αναχώρησα, υπό καταρρακτώδη βροχή, για να παραλάβω τον μικρό, να κάνουμε ένα διάλειμμα σπίτι (πόση πείνα είχε! πάλι είχε φάει λίγο στο σχολείο), να τον αφήσω στο τέννις (όπου έκαναν θεωρία καθώς είχε πολλή βροχή), να επιστρέψω σπίτι, να συνεχίσω με τη δουλειά και τις μαγειρικές, και να περιμένω τα αγόρια.
• Σάββατο, και η ημέρα των γενεθλίων μου!
• Και κατέβηκα νωρίς - νωρίς και βρήκα τον Στεφανάκο στον καναπέ να μου φωνάζει "εορτάζουσα, εορτάζουσα".
• Δυστυχώς ακόμα το κλασικό πρόγραμμα γυμναστικής δεν έχει ξεκινήσει (γκρρρ...) οπότε έκανα την κλασική διαδρομή με το λεωφορείο για το κέντρο, έκανα λίγη σάουνα και λίγο τζακούζι στο γυμναστήριο, και μετά ξεχύθηκα στα μαγαζιά για να πάρω 4 παιδικά δώρα (ξεκίνησε ήδη η σεζόν των πάρτυ).
• Ο καιρός ωραίος, ήλιος με αεράκι, χωρίς πολλή ζέστη, ο κόσμος στο κέντρο ΠΟΛΥΣ, η Λωζάνη όμορφη & ζωντανή!
• Πήρα έναν καφέ στο χέρι, μου αγόρασα δώρο ένα μηχάνημα που κάνει τα μαλλιά "γοργονέ", πήρα ένα ταξί (γιατί λόγω του Τριάθλου ήταν οι δρόμοι και τα ΜΜΜ μπλοκαρισμένα) και πήγα στο Lutry όπου είχε ξεκινήσει ο αγώνας του Στεφανάκου.
• Την περισσότερη ώρα την έβγαλα απαντώντας σε κλήσεις και μηνύματα αλλά δεν πειράζει.
• Απόγευμα πια τελείωσε (νίκησαν θριαμβευτικά) και πήγαμε όλοι μαζί αυτήν τη φορά στο κέντρο γιατί ήθελε ο συνοδοιπόρος να πάρει το δώρο μου.
• Καθίσαμε με τον Στεφανάκο να φάει sushi, πήραμε ακόμη ένα παιδικό δώρο, συναντήσαμε τον συνοδοιπόρο και επιστρέψαμε σπίτι.
• Το δώρο μου ήταν ένα πολύ όμορφο, μπλε παντελόνι από το cos.
• Ξεκούραση, μπάνια, ευχές, μηνύματα και ετοιμασίες για το εορταστικό δείπνο.
• Δεδομένου του εξαιρετικού καιρού και της πανσελήνου, είχα κλείσει να φάμε στο αγαπημένο Le Major Davel στο όμορφο Cully, με τα τραπέζια δίπλα στη λίμνη και θέα τις Άλπεις και τους Αμπελώνες.
• Είμασταν εμείς και η οικογένεια της Ηρούς.
• Δίπλα είχε και το πάρκο με την παιδική χαρά οπότε τα μικρά πηγαινοερχόντουσαν (βρήκαν και μια παρέα και έπαιξαν όλοι μαζί ποδόσφαιρο), και εμείς, με ένα δροσερό ροζέ τα είπαμε και απολαύσαμε το μαγευτικό τοπίο.
• Μα πόσο τυχεροί είμαστε....
• Το φαγητό πολύ νόστιμο, το προσωπικό ευγενέστατο, η θέα εντυπωσιακή, η θερμοκρασία ιδανική, βγήκε και η πανσέληνος πίσω από το βουνό... δεν θέλαμε να φύγουμε.
• Πήγε σχεδόν 23.00 (από τις 18.30 που είμασταν εκεί) μέχρι να επιστρέψουμε σπίτι.
• Δυσκολεύτηκα όμως να κοιμηθώ... έχω παρατηρήσει ότι μάλλον με ενοχλεί το κρασί αν το πιω βράδυ.
• Κυριακή, και υπό τον ωραίο ήλιο, λαχταρούσα να πάω στο deck πάνω στη λίμνη για να κάνω yoga.
• Έλα όμως που ήταν ο αγώνας του τριάθλου και ήταν όλοι οι δρόμοι κλειστοί!
• Έτσι, ενώς στις 08.00 ήμουν ήδη στο αυτοκίνητο, τελικά έκανα κύκλους για 40' μέχρι να το πάρω απόφαση και να επιστρέψω σπίτι με άδεια χέρια.
• Τι να κάνεις, force majeure.
• Φάγαμε ήσυχα τα πρωινά μας, κάναμε τα μαθήματα του Στέφανου (που ήδη είναι πιο πολλά από την προηγούμενη χρονιά), έβαλα πλυντήριο, έγραψα, τακτοποίησα....
• Ε, και με τέτοιο ωραίο καιρό, δεν γινόταν να κάτσουμε μέσα.
• Μαγεμένοι από το Cully, ξαναπήγαμε να το απολαύσουμε και με ήλιο.
• Στάση για πίτσες στο τοπικό La Pizza, κουβερτούλα πικ-νικ στο γκαζόν δίπλα στη λίμνη, φύση και χαλάρωση.
• Φάγαμε, ξαπλώσαμε, τον Στεφανάκο τον πήρε ο ύπνος κάτω από τη σκιά με το αεράκι, διάβασα εγώ το βιβλίο μου, θαυμάσαμε μια παρέα αγοριών που είχε κάνει κύκλο και έκανε τρελά, ποδοσφαιρικά κόλπα, απολαύσαμε ομορφιά, και απόγευμα πια επιστρέψαμε σπίτι.
• Βιντεοκλήσεις, με την μαμά μου που γιόρταζε, με την συνυφάδα μου (δεν τους μπορώ αυτούς τους τίτλους καθόλου!) που γιόρταζε επίσης, με τον Αντώνη από το Miami που δεν είχαμε καταφέρει να μιλήσουμε για τα δικά μου γενέθλια.... 
• Παρακολουθήσαμε λίγο ποδόσφαιρο, λίγο US Open, λίγο ταξιδιωτικές εκπομπές, και κοιμηθήκαμε.
• Πω πω, έφτασε ο Σεπτέμβριος!

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα