Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

How was your week?

  • Το πάθαμε και αυτό! Έμεινε το αυτοκίνητο από μπαταρία. Το κρύο λέει την ταλαιπωρεί! Ταλαιπωρήθηκε και ο κακόμοιρος ο συνοδοιπόρος να το βάλει μπρος αλλά τα κατάφερε! 
  • Ευτυχώς, είχαμε κλείσει εδώ και 2 εβδομάδες σέρβις στο Pontarlier (στας Γαλλίας) οπότε φύγαμε σερί το μεσημέρι.
  • Η συνεννόηση τώρα στο συνεργείο ήταν για ένα ακόμη όσκαρ! Τι να σας λέω... Άντε να βρεις πώς λένε τα φρένα, τα τακάκια; Κουτσά - στραβά συνεννοηθήκαμε, αφήσαμε το αυτοκίνητο, κάναμε μία 2ωρη βόλτα στην περιοχή που είναι γεμάτη από μεγάλα εμπορικά και καταστήματα, πήραμε τον ΖΥΧ με την ολοκαίνουργια μπαταρία του και επιστρέψαμε. Πάει και αυτό. Τικ.
  • Και σου λέει, αφού τους ταλαιπώρησα, ας τους κάνω το χατήρι να έρθουν τα χαρτιά και οι πινακίδες του καινούργιου αυτοκινήτου πιο νωρίς! Και έτσι, το Σάββατο ξεκινήσαμε περιχαρείς για τη Βέρνη. Και μας περίμενε όμορφο - όμορφο, γυαλιστερό - γυαλιστερό μέσα στην έκθεση, με τις πινακίδες του, την vignette του, τα χαρτιά του και ένα δώρο από τον συμπαθέστατο πωλητή. 
  • Μας έκανε και ένα μικρό τουρ για τα βασικά, ανταλλάξαμε ευχές (αναμένει και εκείνος να γίνει μπαμπάς σε λίγους μήνες), υπογράψαμε και φύγαμε! Με 'γεια μας!
  • Η κοπή της πίτας των Ελλήνων του Neuchatel σε τελική ευθεία και εορτασμός χωρίς πίτα δεν γίνεται! Κατέβηκα λοιπόν στη Ρόζα, πήραμε τη συνταγή της μαμάς της, βάλαμε τον καλύτερό μας εαυτό και αισίως φτιάξαμε 2 εξαιρετικές, μοσχομυριστές βασιλόπιτες. 
  • Σερί το βραδάκι στους γιατρούς που είχαν μουσαφιραίους εκ Γερμανίας και οργάνωσαν το 1ο ψήσιμο στο τζάκι των κρεάτων που είχαν φέρει από την Ελλάδα.
  • Κυριακή πρωί με Πρωτοχρονιάτικο Κινέζικο Skype, ετοιμασίες και αναχώριση για το Cortaillod.
  • Και αισίως μαζευτήκαμε 70 Έλληνες όλων των ηλικιών (από 3 μηνών έως.... συνταξιούχους), από όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας, της Κύπρου αλλά και του καντονιού, από αυτούς που μετρούν μόλις λίγες ημέρες παραμονής στο Neuchatel έως αυτούς που έχουν κλείσει πάνω από 40 χρόνια συνεχούς παρουσίας. Και είχαν όλοι τόσο θετική διάθεση! Και γρήγορα δημιουργήθηκαν παρέες βάσει τις ηλικίες και τα ενδιαφέροντα και ελπίζω αυτές οι παρέες να συνεχιστούν. Και ήταν μεγάλη η συγκίνηση ιδιαιτέρως στους μεγαλύτερους που τόσα χρόνια δεν είχαν συναναστραφεί άλλους Έλληνες στην περιοχή και δεν πιστεύανε στα μάτια τους όταν έβλεπαν να έρχονται και άλλοι, και άλλοι. Κέρδισε το φλουρί και η αγαπημένη Λέιλα (για την οποία σας έχω ξαναμιλήσει), και έφτασε 15.00 (από τις 11.00) και ούτε που το πήραμε χαμπάρι.
  • Όταν πήγα να αγκαλιάσω λοιπόν την Ιταλο-Ελβετίδα Λέιλα και να της ευχηθώ να είναι πάντα τόσο καλότυχη, μου απάντησε με το αφοπλιστικό της χαμόγελο, σε άπταιστα ελληνικά, ότι νιώθει τυχερή από την ημέρα που γεννήθηκε. Η Λέιλα, που από μικρό κορίτσι ζει με αναπηρία καθώς χρειάστηκε να της ακρωτηριάσουν το ένα της πόδι. Αυτό.
  • Επιστρέψαμε όπως καταλαβαίνετε πτώμα από την γιορτή... τόση ορθοστασία και πήγαινε - έλα, και τόσες συνομιλίες με τόσους ανθρώπους. Σε χρόνο dt μας είχε πάρει ο ύπνος στον καναπέ!
  • Στη φωτογραφία η 3η βασιλόπιτα της ημέρας, η "επίσημη", σε εκδοχή τσουρέκι, από την Χριστίνα.
  • Την Δευτέρα ξυπνήσαμε μαζί με τον συνοδοιπόρο, φάγαμε το πρωϊνό μας και καθίσαμε δίπλα - δίπλα με τα laptops μας να εργαστούμε! Το μεσημέρι πήρε το αεροπλάνο για Αμβέρσα οπότε 2 ημέρες θα είμαστε χώρια.
  • Και κάθε φορά που αναμένουμε μουσαφιραίους 3 είναι τα θέματα συζήτησης στο σπίτι: τι καιρό θα κάνει, πού να τους (πρωτο)πάμε και τι κέικ να φτιάξω. Και ο καιρός έχει αγριέψει και ευχόμαστε τουλάχιστον να το γυρίσει στο χιόνι από αυτή την βροχή!
  • Όλα τα είχε αυτό το απόγευμα Δευτέρας... και πολύωρο skype - conference call στο οποίο αναθεωρήσαμε αλλά και νιώσαμε ότι υπάρχει ελπίδα, και πλυντήρια, και yoga υπό τον ήχο της βροχής, και ανακατάξεις σε ντουλάπια - συρτάρια - ράφια για τις νέες παραλαβές (κουζινικές και μωρουδιακές).
  • Την Τρίτη συνεχίστηκαν τα πήγαινε - έλα στα μικροπράγματα αναζητώντας την βέλτιστη λύση, με αρκετές δουλειές online, διάβασμα γαλλικών (κοιτάω και ξανακοιτάω το βιβλίο conjugaison και νιώθω πάλι 12 ετών!), μαγειρέματα και ωραίες μουσικές από τον pepper.
  • Υποδεχτήκαμε λοιπόν την κινέζικη χρονιά του πιθήκου που σημαίνει ότι ο μικρός μας γιος, πρώτα ο Θεός, θα γεννηθεί την "ίδια" κινέζικη χρονιά με την μαμά του! Πίθηκοι και οι 2 μας!
  • Επέστρεψε και ο συνοδοιπόρος από το Βέλγιο με την χειρότερη πτήση της ζωής του :( ....... Μα μας έχει τσακίσει αυτός ο αέρας!
  • Αυτός ο αέρας που οι Ελβετοί αποκαλούν foehn και ο οποίος επισκέπτεται την χώρα από την Ιταλία, είναι ζεστός και ξηρός και προκαλεί πονοκεφάλους και ημικρανίες! Μέχρι και ειδική κλινική υπάρχει λέει για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.
  • Τώρα είναι ο foehn, είναι η πίεσή μου που ήταν που ήταν χαμηλή, έχει πέσει πλέον στο 8 (η υψηλή), είναι ο μικρός που έχει μεγαλώσει πολύ, είναι η κούραση, είναι η αγωνία.... πάντως μερικά μεσημέρια βλέπω αστεράκια!
  • Και έφτασε η ωραία Πέμπτη, και μας έκανε τη χάρη και βγήκε και ο ήλιος, και ήρθε και η οικογένεια, και κάναμε ωραία βόλτα στη Γενεύη!
  • Το κρύο του το είχε βέβαια αλλά ήταν μία όμορφη, Ελβετική ημέρα.
  • Και τα είπαμε, και φωτογραφηθήκαμε, και αγκαλιαστήκαμε, και γελάσαμε και επιστρέψαμε απογευματάκι, και φτιάξαμε το σπιτικό μας fondue, και κοιμηθήκαμε χορτασμένοι και γεμάτοι.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Σύγχρονοι δικαστές


Κρίνε, κρίνε, κρίνε! Κατηγόρησε! Βρίσε! Είναι τόσο εύκολο πλέον! Είναι τόσα τα μέσα τα οποία σου δίνουν δωρεάν το βήμα για να κάνεις -πραγματικά- ό,τι θες. Και εσύ τι επιλέγεις να κάνεις; Να κατηγορίσεις! Να βρεις όλα όσα δεν συμφωνείς και να κράξεις! Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα social media! Ένας φίλος πρόσφατα μοιράστηκε μία εξαιρετική -για εμένα- φωτογραφία των Tiger Lillies η οποία έδειχνε ένα γιγαντιαίο "f" (αυτό του facebook) και από μέσα του να περνάνε απλοί, καθημερινοί άνθρωποι και να μεταμορφώνονται σε δικαστές! Με τις λευκές τους περούκες και ένα σφυρί στο χέρι. Και είναι τόσο αληθινό αυτό το σκίτσο! Τα παραδείγματα πολλά! Όσοι πρόσφατα προσέθεσαν τη γαλλική σημεία στην εικόνα του προφίλ τους, όσοι μοιράζονται κατά καιρούς διάφορες πρωτοβουλίες, όσοι υποστηρίζουν το ένα ή το άλλο πολιτικό κόμμα, τη μία ή την άλλη αθλητική ομάδα. Και αναρωτιέμαι... γιατί ασχολείται ο κόσμος με ανθρώπους και απόψεις που δεν τους ταιριάζουν; Γιατί χαραμίζουν την ηρεμία τους, το χρόνο τους για να κατακρίνουν κάτι που ένας τρίτος, τις περισσότερες φορές σχεδόν άγνωστος, πιστεύει. Στην πραγματική ζωή αυτό θα έκαναν; Θα έψαχναν σε ένα πάρτυ τον πιο 'αντιπαθή', για τα δικά τους δεδομένα, τον πιο αλλόκοτο, τον πιο 'διαφορετικό' ώστε να του την πουν και να δημιουργήσουν καβγά; Πόσα κόμπλεξ, πόσες ανασφάλειες, πόση αρνητικότητα. Πόσες επιφανειακές και ψεύτικες επιβεβαιώσεις χρειάζεται ο καθένας για να νιώσει ασφαλής με τον εαυτό του και τα πιστεύω του; Η αλήθεια δεν διατυπανίζεται και ούτε είναι μία. Ας πρεσβεύει ο καθένας τη δική του αλήθεια και ας αφήσει τα ψέματα των αλλονών να τα χειριστούν μόνοι τους. 

Και θα κλείσω με ένα έξυπνο tweet που μου μετέφεραν το οποίο έλεγε κάτι τέτοιο: "Γιατί κλαίτε καθαρίζοντας κρεμμύδι, και όχι καθαρίζοντας μήλο;"! Τέτοια είναι η τρέλα που ζούμε! Που ξαφνικά, έχουμε τριγύρω μας εκατοντάδες δικαστές στους οποίους πρέπει να λογοδοτήσουμε για κάθε άποψη - ανάρτηση - σχόλιο που εκφράζουμε. Ακόμα και αν αφορά σε κάτι τόσο ανούσιο!

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

How was your week?

  • Μέχρι και την τέντα κατέβασα. Μιλάμε για τόσο ήλιο την Παρασκευή!
  • Digestives βουτηγμένα σε ζεστό cappuccino με κανέλα.
  • Ως εδώ! Τα άφησα όλα και αφιέρωσα 2 ώρες στον εαυτό μου: yoga & beaute.
  • Αυτή την εβδομάδα ένιωσα πρώτη φορά ότι μιλάω πιο άνετα πλέον γαλλικά. Όχι απαραιτήτως και πιο σωστά, αλλά πιο απενεχοποιημένα. Κάτι είναι και αυτό.
  • Overnight Oats #2 "Banoffee": μισή κούπα βρώμη, μισή κούπα αμυγδαλόγαλα, σταφίδες, αμύγδαλα, 1 digestive θρυμματισμένο, μισή μπανάνα λιωμένη με πιρούνι, 1 κουταλάκι καραμέλα toffee, κανέλα. Άλλο να σας το λέω, άλλο να το τρώτε.
  • Ένα απλό περπάτημα της μισής ώρας, μπορεί πλέον να θεωρηθεί και γυμναστική. Έτσι είναι αν κουβαλάς "βαράκια" +7 κιλών.
  • Παρασκευή = fondue night στο όμορφο σπίτι του Πολωνικού ζεύγους. Ευτυχώς είχαμε μαζί και τον Γαλλο-Ελβετό Julien για να μας καθοδηγεί και να μας εξηγεί πως είναι τέτοια η αγάπη των Ελβετών για το fondue που οικογενειακώς έκαναν προσπάθειες ώστε να μην τρώνε πάνω από 1 φορά την εβδομάδα.
  • Τι Σάββατο ήταν αυτό! Τοπικές δουλειές το πρωί και οδήγημα μέχρι την Βέρνη για το ΙΚΕΑ. Στο ενδιάμεσο όμως αποφασίσαμε να κάνουμε μία παράκαμψη και να δούμε ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο προς πώληση. Είχαμε κάνει την έρευνά μας και είχαμε δει αρκετά online αλλά κάθε φορά, μέχρι να κλείσουμε ραντεβού για να τα δούμε από κοντά, είχαν ήδη πουληθεί. Μέσα σε μέρες! Αυτό λοιπόν ήταν μάλλον το γραφτό μας! Και έτσι σε μερικά λεπτά πήραμε την απόφαση και το κλείσαμε! Γιούπι! Σε κανά 10-ήμερο θα είναι όλο δικό μας!
  • Ακολούθησε το ΙΚΕΑ από το οποίο εφοδιαστήκαμε συρταριέρες και χαλί για το δωμάτιο του μικρού, μια παπουτσοθήκη και μερικά κουτιά για την οργάνωση των μεγάλων.
  • Και όλη την ημέρα κοιταζόμασταν και δεν πιστεύαμε ότι αγοράσαμε αυτοκίνητο! Το πρώτο μας οικογενειακό αυτοκίνητο (και γιατί είναι το 1ο μας κοινό και γιατί είναι το 1ο μας τετράπορτο).
  • Κουβάλημα, κούτες, οδηγίες, συναρμολογήσεις.. μέρος #5; #6; Έχω χάσει το μέτρημα.
  • Μέσα σε όλα, έχει πάρει μπρος και η βάφτιση της μικρής Αριάννα! Λεβάντες, βότανα, νερομπογιές, κείμενα, ιδέες.... Τι καλά!
  • Βροχερό πρωινό Κυριακής με τελικό Australia Open. 
  • Ακολούθησαν μαγειρικές (φτιάξαμε τα πρώτα μας σουτζουκάκια), μεταφορές - μετακομίσεις (φέρε τις πετσέτες, βγάλε τα παπούτσια, ανέβασε τις κουβέρτες), κρεμάγματα (δες φωτιστικό σαλονιού), ονειροπολήσεις (δες φορμάκια μικρού), συζητήσεις και face time calls (δες Αμερικάνικα δωράκια για τον μπέμπη!).
  • Την Δευτέρα κράτησα το αυτοκίνητο για να κάνω στα γρήγορα 2-3 δουλειές και έτσι έστειλα ένα ελληνικό πακέτο, αγόρασα κάτι μπλουζάκια για εγκυμονούσες (ως εδώ μάλλον με έφεραν τα δικά μου μπλουζάκια), πήρα και κάτι μικροσκοπικά παντελονάκια για το αγόρι μας (δεν κατάφερα να αντισταθώ).
  • Η κουκουβάγια στα γαλλικά λέγεται hibou.
  • Φτιάξαμε τις λίστες μας, κάναμε τις επικοινωνίες μας, διαλέξαμε τις συνταγές για τις βασιλόπιτές μας, ψήσαμε τα χειροποίητα γούρια μας, χαρήκαμε με τα υψηλά ποσοστά συμμετοχής (ποιος περίμενε ότι είμαστε πάνω από 60;) και μπήκαμε στην τελική ευθεία για την 1η ever κοπή πίτας των Ελλήνων του Neuchatel.
  • Κοιτάμε και ξανακοιτάμε τα φορμάκια και τα παντελονάκια του μικρού και δεν πιστεύουμε το μέγεθός τους!
  • Περπάτημα με ωραιότατο ήλιο την Τρίτη (μέχρι και την ζακέτα μου έβγαλα) και με "ωραιότατη" συννεφιά - βροχούλα την Τετάρτη.
  • Υπέρηχος του 7ου μήνα και από τη μία η μαμά (εγώ δηλαδή) πήρε μόλις 1 κιλό (you go girl!) και ίσιωσε κάπως μετά τις γιορτές, από την άλλη ο μικρός διπλασίασε το βάρος του και ανέβηκε 1η φορά πάνω από την καμπύλη του μέσου όρου! 1.300γρ παρακαλώ στην 28η εβδομάδα.
  • Μέσα σε 20 λεπτά περπάτημα ήρθαμε αντιμέτωπες με ήλιο, ψιλή βροχή, χιονόνερο, κρύο, αέρα, χιόνι και μετά ξανά ήλιο! Θα μας τρελάνει αυτός ο καιρός!
  • Στο παραπάνω πανεπιστημιακό κτίριο κάνουμε τα ιδιαίτερα μαθήματα των γαλλικών μας.
  • Συναντήσαμε και τη νέα μας φίλη Γεωργία από την Λωζάννη για κοριτσίστικο, απογευματινό καφέ στο Neuchatel και παρεΐστικο (+ τους άντρες δηλαδή) φαλάφελ - κεμπάμπ.

Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Flying high!


Διεθνές Φεστιβάλ Αερόστατων στο Château-d'Oex. Διοργανώνεται κάθε χρόνο, εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια, σε αυτή την μικρή πόλη στη μέση του πουθενά. Είχαμε ξαναπεράσει από την περιοχή και πραγματικά δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε πού και πώς θα χωρούσαν τόσα αερόστατα, και κόσμος. Και όμως. 

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

How was your week?

  • Την πρώτη ταινία του Αγγελόπουλου να την βλέπεις στην Ελβετία, με γαλλικούς υπότιτλους, δώρο από την δασκάλα των γαλλικών.
  • Μία αιωνιότητα και μία μέρα. Πραγματικά εξαιρετική.
  • Είναι όμορφο το κρύο όταν έχει ήλιο.
  • Άνοιξα (επιτέλους) το δώρο της φίλης Ε. με την γιγαντιαία (σχεδόν 2 μέτρα) αφίσα με 4 πόλεις (Βαρκελώνη, Τόκιο, Παρίσι και Νέα Υόρκη), έβγαλα τα μαρκαδοράκια που είχα αγοράσει για αυτό το σκοπό και ξεκίνησα τον χρωματισμό. Colouring! Είναι παγκόσμια τάση και βολεύει πολύ εμάς τους μη-καλλιτεχνικούς τύπους γιατί δημιουργούμε χωρίς να ξεκινάμε κάτι από το μηδέν. Είναι πολύ δημιουργικό και χαλαρωτικό. Σας το συνιστώ. Αν έχετε και παιδάκια θα έχει πολύ πλάκα να το ξεκινήσετε μαζί.
  • Γαλλικό σούπερ - μάρκετ. Δεν είχαμε ξαναπάει Παρασκευή και την είχε την κίνησή του αλλά όλα καλά.
  • Πλέον των καθιερωμένων, αυτή τη φορά αγοράσαμε και τα πρώτα φορμάκια του μικρού! Πω πω! Πόσο μικροσκοπικά και πόσο όμορφα!
  • Και αφού επιστρέψαμε συνειδητοποιήσαμε ότι ξέχασαν να μας αφαιρέσουν τους μαγνήτες ασφαλείας....... Γκρρρ.
  • Πρωινό ξύπνημα, προμήθειες (δες κρουασάν σοκολάτας) και αναχώριση με το Πολωνό συνάδελφο του συνοδοιπόρου και τη σύζυγό του για το διεθνές φεστιβάλ αερόστατων στο Chateau d' Oex
  • Μέσα από μια όμορφη διαδρομή και με ποικιλία συζητήσεων, φτάσαμε μετά από 1,5 περίπου ώρες στο μικροσκοπικό χωριό. 
  • Όσο πέρναγε η ώρα αυξανόταν και ο αριθμός των επισκεπτών αλλά και συμμετεχόντων και εκεί γύρω στις 14.00 ξεκίνησαν ένα - ένα τα αερόστατα να παίρνουν θέση, να φουσκώνουν και να ξεκινούν το ταξίδι τους.
  • Και το τοπίο (ολόλευκα βουνά - ξύλινα σπίτια - πολύχρωμα αερόστατα) ήταν μαγευτικό!
  • Και όχι, δεν ανεβήκαμε σε αερόστατο. Πρώτον γιατί δεν το είχαμε οργανώσει και δεύτερον (και μάλλον κυριότερον) γιατί στοίχιζε περί τα 400 φράγκα το άτομο.
  • Επιστροφή το απόγευμα για λίγη ανάπαυση και αναχώριση εκ νέου για την γιορτή της Εστίας -των Ελλήνων της Λωζάνης δηλαδή.
  • Βάλαμε τα καλά μας λοιπόν, φτάσαμε στο ξενοδοχείο, πήραμε τις θέσεις μας, φάγαμε, ήπιαμε, γνωρίσαμε ενδιαφέροντες ανθρώπους και δώσαμε εκ νέου ραντεβού για να γνωριστούμε καλύτερα.
  • Φορμάκια και αξεσουάρ για τον μικρό και από την θεία Ζ!
  • Τώρα που το σκέφτομαι, τι πιθανότητες υπήρχαν τα αδέλφια μας (η αδελφή μου δηλαδή και ο αδελφός του συνοδοιπόρου) να έχουν και οι 2 ονόματα που ξεκινούν από Ζ! Και όμως! Ζ!
  • Ηλιόλουστη και ήσυχη η Κυριακή, με αθλοπαιδιές, δουλειές στο σπίτι και μαγειρέματα (πένες με φιλέτο σολομού και λευκή σάλτσα).
  • Με την πολύτιμη βοήθεια του φίλου Γιάννη, παραγγείλαμε και το καρότσι!! Oh yes! Πάει και αυτό! Το παραγγείλαμε από Γερμανία οπότε σε 2-3 εβδομάδες θα πάμε για την παραλαβή του και ολοήμερη εκδρομή στην περιοχή του Lörrach.
  • Το γιορτάσαμε με ιταλική πίτσα σε ένα εξαιρετικό (από θέμα γεύσης αλλά και αισθητικής) νέο εστιατόριο στην Bienne.
  • Η Δευτέρα είναι μάλλον η πιο εποικοδομητική ημέρα από θέμα δουλειών, ειδικά των 'εξωσχολικών'! Πλήρωσα λοιπόν του λογαριασμούς μας (ελληνικούς και ελβετικούς), έστειλα email στην μεταφορική, έβαλα τα πλυντήριά μου, πέρασα τις φωτογραφίες από την κάμερα, διάβασα τα γαλλικά μου, έκανα τα τηλέφωνά μου..... 
  • Τις επόμενες όμως ημέρες με έπιασε μια μικρή απελπισία. Σαν να τρέχω γύρω από τον εαυτό μου χωρίς να πηγαίνω πουθενά. Όλο κάνω - κάνω - κάνω, και όλο οι λίστες μεγαλώνουν. Σε όλους τους τομείς. Ουφ.
  • Μάλλον συμβάλλει και το γεγονός ότι για 1η φορά τις τελευταίες ημέρες νιώθω πιο μειωμένες τις δυνάμεις μου. Και αυτό το σερί από το πρωί μέχρι το βράδυ μάλλον δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμα.
  • Συμβάλλει επίσης ότι από το πουθενά προστέθηκαν στη λίστα και γραφειοκρατικά και φορολογικά θέματα που δεν είχαμε υπολογίσει (και μακράν μου είναι τα πιο αγχωτικά).
  • Αποτοξίνωση συνέχεια με 2 ημέρες κυρίως γεύμα σαλάτα. Εξαιρετικά!
  • Και μέσα σε αυτά και σε εκείνα, κατάφερα και το είπα στην φίλη και κουμπάρα, και μέσα στο 2016, εκτός από μαμά (πρώτα ο Θεός) θα γίνω και για 1η φορά νονά! Τι χαρά! Τόσες όμορφες πρωτιές το 2016!
  • Έκλεισαν και οι μαμάδες τα αεροπορικά τους για το μεγάλο γεγονός (τη γέννα βεβαίως - βεβαίως).
  • Φορμάκια από εδώ, κρεβατάκια από εκεί, αεροπορικά από την άλλη.... Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο καιρός κοντοζυγώνει!
  • Έφτιαξα τα πρώτα μου overnight oats! Πήρα δηλαδή το βαζάκι μου, έβαλα μέσα μισή κούπα βρώμη (την κλασική), μισή κούπα γάλα ρυζιού - αμυγδάλου, μισό μήλο, σταφίδες, καρύδια, κανέλα, λίγο μοσχοκάρυδο και ένα κουταλάκι maple syrup. Τα ανακάτεψα, τα σφράγισα, τα άφησα στο ψυγείο ολονυχτίς και το πρωί τα ζέστανα για 2 λεπτά στο τηγανάκι (προσθέτοντας λίγες κουταλιές ακόμα γάλα). Εξαιρετικό, θρεπτικό και υγιεινό!!
  • Περπάτησα στο ωραίο, ηλιόλουστο κρύο 2 ημέρες και ήταν υπέροχα.
  • Ήρθε και η ώρα του 2ου Ελβετικού Banoffee για το δείπνο - fondue της Παρασκευής.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Ευτυχία είναι....


Ευτυχία είναι να ξημερώνει Παρασκευή και να σου ανοίγει ο συνοδοιπόρος τα πατζούρια.

Ευτυχία είναι να βλέπεις τον καθαρό ουρανό, τις άσπρες στέγες και την γαλήνια λίμνη, ξαπλωμένη.

Ευτυχία είναι να ανυπομονείς για ακόμη ένα σαββατοκύριακο.

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #31


One kind word 
can warm 
three months of winter.

Μία καλή κουβέντα
μπορεί να ζεστάνει
τρεις μήνες Χειμώνα.


Ιαπωνικό γνωμικό

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

Παιδικό δωμάτιο ♥ Baby room #5


Πόσα παιδικά δωμάτια έχουμε δει εδώ στο lifelikes; Αρκετά! Και το ένα πιο όμορφο από το άλλο! Τώρα με την αναμονή της έλευσης του νέου μέλους της οικογένειάς μας, το θέμα έχει πάρει άλλες διαστάσεις -όπως καταλαβαίνετε. Έτσι, επανήλθα στις παλαιότερες αναρτήσεις, στα pinterest boards, στις αγαπημένες μου εταιρείες με παιδικά και μωρουδιακά και προσπαθώ να προσαρμόσω τα "θέλω" μας στα δεδομένα του σπιτιού. Γιατί πλέον, είμαστε σε ένα ενοικιαζόμενο σπίτι στην Ελβετία, που σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις εργασίες που θα κάνουμε. Δυστυχώς, δεν έχουμε μεγάλη ελευθερία. Δηλαδή, δεν μπορούμε να βάψουμε τοίχους ή να βάλουμε ταπετσαρίες (κλαψ). Ούτε μπορούμε να τρυπήσουμε αδιακρίτως τους τοίχους. Δεν πτοούμαστε όμως!

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

How was your week?

  • Η Παρασκευή ήταν πιο ήσυχη από το αναμενόμενο (δεν ήρθε ο Γιώργος βλέπετε) και εγώ που είχα τρέξει κατοστάρι τις προηγούμενες ημέρες ώστε να έχουμε 3,5 ημέρες ελεύθερες, βρέθηκα με ελεύθερο χρόνο την Παρασκευή και έτσι έριξα τους ρυθμούς λιγάκι.
  • Και είχε έναν ήλιο μέχρι το μεσημέρι! Απίθανο! Και κάναμε σχέδια με τον συνοδοιπόρο να συναντηθούμε στο κέντρο για περπάτημα.
  • Γέλασε ο Θεός, και είπε να ξεκινήσει τις βροχές και τα χιόνια! Οπότε δείξαμε ευελιξία, πήγαμε στο εμπορικό κέντρο του Marin για μικρές δουλειές και χάζεμα, και χουχουλιάσαμε σπίτι με ταινία και κανά τρουφάκι.
  • Το στρωσε! Το Σάββατο ξυπνήσαμε επισήμως σε ένα κατάλευκο Neuchatel. Τόσο όμορφα! Και έμεινε έτσι για ολόκληρη την εβδομάδα.
  • Ο παραπάνω "πίνακας" είναι από τον καλλιτεχνικό φακό του συνοδοιπόρου.
  • Το χιόνι δεν μας πτόησε και έτσι ξεκινήσαμε κανονικά για το πρόγραμμά μας το οποίο περιελάμβανε Λωζάνη και κατάστημα βρεφικών (σωστά μαντέψατε, για το καρότσι). Υπολογίζαμε βέβαια χωρίς τον ξενοδόχο γιατί από τότε που αποκτήσαμε πάρκινγκ για τον ΖΥΧ ήταν η 1η φορά που ήρθαμε αντιμέτωποι με τον χιονιά! Που σήμαινε ότι για να βγούμε από την ανηφόρα έπρεπε να φτυαρίσουμε! Oh yes! Χωρίς φτυάρι! Ευτυχώς είχαμε αυτό το μικρό που αφαιρεί το χιόνι από το παρμπρίζ και με λίγη φαντασία και κόπο τα καταφέραμε.
  • Και όλη την διαδρομή την κάναμε με ήλιο απολαμβάνοντας το χιονισμένο τοπίο.
  • Παρά τις ελπίδες μας, και σε αυτό το κατάστημα, δεν ομιλούσε κανείς την αγγλική. Πάμε λοιπόν πάλι στα γαλλικά. Η συμπαθέστατη πωλήτρια ήταν κατατοπιστική και στο σύνολο αφιερώσαμε 2 ώρες σε 2 καρότσια που μάλλον δεν θα αγοράσουμε, αλλά διευρύναμε σημαντικά τις γνώσεις μας και μάλλον έχουμε αποκτήσει μια κατεύθυνση. Ακολουθώντας την μέθοδο της ατόπου απαγωγής.
  • Ακολούθησε βόλτα στην πάντα όμορφη και πολύκοσμη Λωζάνη, με καφέ στα starbucks, γρήγορο τσίμπημα στο χέρι από το κατάστημα με τα χειροποίητα σάντουιτς με παστράμι (και καραμελωμένα κρεμμύδια και κακάο!) και επιστροφή σπίτι. 
  • Λίγο skype, λίγο ιντερνετική έρευνα για όσα μάθαμε για τα καρότσια (!), λίγη ξεκούραση, λίγο συζήτηση, λίγο διάβασμα... έφτασε το βράδυ.
  • Ο καιρός την Κυριακή συνέχισε την τρέλα του.... Μισή ώρα βαριά χιονόπτωση, 2 ώρες ήλιο, 1 ώρα συννεφιά, μισή ώρα χιόνι.
  • Κολύμπι για τον συνοδοιπόρο (πού να βγει να τρέξει στους -2), yoga για εμένα, λίγο συμμάζεμα, λίγο μαγείρεμα (έφτιαξε εξαιρετική, λεμονάτη τηγανιά την οποία φάγαμε σε κυπριακή πίτα με γιαούρτι!), λίγη ξεκούραση, λίγη μελέτη.
  • Κυριακή απόγευμα με την οικογένεια της Χριστίνας, καφέδες, σπιτικό στρούντελ που φτιάξαμε στο πι και φι με τον συνοδοιπόρο, αγκαλιές με τα μικρά και συζητήσεις επί παντός επιστητού.
  • Αγαπημένη μου Ερμίνα! Σε ευχαριστώ! Με το καλό! Σε αγαπώ.
  • Μπρρρρ.... κρύο! Μέση θερμοκρασία εκεί γύρω στους -5!
  • Φρέσκο ψωμί με βούτυρο. Αυτό.
  • Αρκεί να δείτε τα tabs που έχω ανοιχτά σε 2 browsers για να καταλάβετε το χάος που επικρατεί μέσα στο κεφάλι μου! Καρότσια, καρότσια στην Γερμανία, καρότσια στην Γαλλία, βέρες, συνταγή για ζαχαρωμένες πορτοκαλόφλουδες, facebook, pinterest, mailchimp, pic monkey, μεταχειρισμένα αυτοκίνητα στην Ελβετία, κλίση Γαλλικών ρημάτων, yoga για εγκύους, dropbox, αξεσουάρ για το παιδικό δωμάτιο και τσάντες - αλλαξιέρες. Για αυτό το μισάωρο. Γιατί μετά θα προχωρήσουμε στις επόμενες κατηγορίες......
  • Χάλασε το ένα φως του αυτοκινήτου. Και αφού καταφέραμε να αγοράσουμε την σωστή (όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος) λάμπα (κάτι διόλου εύκολο), έπρεπε κάπως να γίνει και η αντικατάσταση. Έβαλα λοιπόν το πιο φωτεινό μου χαμόγελο, πήγα στο τοπικό συνεργείο, συνεννοήθηκα με τους ευγενέστατους μηχανικούς και σε 10 λεπτάκια ήταν έτοιμη η λάμπα. Και δωρεάν!
  • Ετοιμάζουμε την 1η ever συνάντηση των Ελλήνων του Neuchatel. Καλά μην φανταστείτε.... αλλά είναι και αυτό μία πρώτη κίνηση. Πήγαμε λοιπόν οι 3 κυρίες στο χώρο που θα νοικιάσουμε, κάναμε τις συνεννοήσεις μας και προχωράμε επίσημα στις επικοινωνίες. Το κοπή τη πίτα α λα Neuchatel λοιπόν.
  • Όπως κάθε τρίτη Τετάρτη του Ιανουαρίου, έτσι και φέτος, βγήκε το Neuchâtel Non Filtré, το πιο διάσημο κρασί της περιοχής. Και λόγω των υψηλών θερμοκρασιών του καλοκαιριού που μας πέρασε, οι ειδικοί λένε ότι είναι μια εξαιρετική σοδειά!
  • Και η Πέμπτη ήταν μία υπέροχη, χειμωνιάτικη ημέρα. Κρύα, με ήλιο και χιόνι τριγύρω. Και έτσι βγήκα για περπάτημα (μετά από τόσο καιρό), και συνάντησα τον Τσέσκο, και έκανα τις δουλειές μου.
  • Το κουνουπίδι λέγεται chou-fleur!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Ο καιρός σήμερα


Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το χιόνι σημαίνει κακοκαιρία και ο ήλιος καλοκαιρία. Που στην πραγματικότητα, ούτε καν αυτός ο πολύ γενικός διαχωρισμός δεν ισχύει 100% γιατί με τους καύσωνες πάλι "έντονα καιρικά φαινόμενα έχουμε". Με αυτές τις ανακοινώσεις, είναι σαν να προδιαθέτουν έναν ολόκληρο λαό να αντιπαθήσει το χιόνι (στην προκειμένη), ακόμα και να το θεωρήσει παρείσακτο. "Κακοκαιρία τις ερχόμενες ημέρες στην Αθήνα" ακούω στο ραδιόφωνο ενώ σας τα γράφω αυτά. Μα χειμώνα δεν έχουμε; Δεν είναι αναμενόμενο να πέσει η θερμοκρασία; Δεν θα πρέπει να δροσιστεί η φύση -και μαζί της και εμείς; Προς τι οι χαρακτηρισμοί του καιρού ως καλού και κακού; Οκ, ίσως κάποιες συνθήκες να είναι πιο ευνοϊκές ή εύκολες, αλλά όλες έχουν τη θέση τους σε αυτό τον πλανήτη. Και πραγματικά έκτακτες, είναι οι έκτακτες! Δεν μπορείς να θεωρήσεις έκτακτη μια συνηθισμένη βροχόπτωση ή το χιόνι Γενάρη μήνα. Αν εμείς, ως το σοφότερο ον, έχουμε κατορθώσει να μην μπορούμε να απολαύσουμε ή έστω να υποστούμε την γκάμα των καιρικών φαινομένων ανά εποχή, είναι άλλη υπόθεση. Γιατί όπως είχε αναφέρει ένας φίλος πριν αρκετά χρόνια, ο πλανήτης μια χαρά επιβιώνει και θα επιβιώσει ότι και αν γίνει. Εμείς από την άλλη ... δύσκολα.

Θα "χαλάσει" ο καιρός από εβδομάδα... Δηλαδή; Γενάρη μήνα ποιος θα ήταν ο "καλός" καιρός; Οι 20 βαθμοί C με ήλιο; Με τίποτα δεν είμαστε ευχαριστημένοι! Γκρίνια το καλοκαίρι για τη ζέστη, γκρίνια τον χειμώνα για το κρύο, γκρίνια το φθινόπωρο για τον αέρα και γκρίνια την άνοιξη για τις αλλεργίες. Ας μπούμε σε μια γυάλα τότε.

Με αυτά και με εκείνα, θυμήθηκα τις ιστορίες από σχολεία του εξωτερικού (Αγγλία, Σουηδία, Ελβετία) που τα πιτσιρίκια βάζουν τις γαλότσες και τα αδιάβροχά τους για να απολαύσουν τη βροχή, αντί να τα κλειδαμπαρώνουν οι γονείς και οι δάσκαλοι εντός ώστε να μην "κρυώσουν". Θυμήθηκα επίσης εκείνο το άρθρο που είχα διαβάσει για τους γονείς των Σκανδιναβικών χωρών που ζουν πραγματικά χαμηλές θερμοκρασίες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, και αφήνουν τα μωρά με τα καρότσια εκτός των καφέ και των εστιατοριών πολύ απλά γιατί οι εξωτερικές - κρύες συνθήκες είναι πολύ πιο υγιεινές. Ζώντας λοιπόν τους τελευταίους 3-4 μήνες σε θερμοκρασίες κάτω των 10 βαθμών (και πλέον κάτω του μηδενός), έχω να σας πω ότι είναι όμορφος ο χειμώνας! Και ας θέλει περισσότερα ρούχα και προνόηση. Ζεις όμως την διαφορετικότητα και την φυσικότητα. Αρκεί να έχεις φροντίσει για τα βασικά (και εύχομαι πραγματικά τα βασικά αυτά όπως η ζεστασιά στο σπίτι να ήταν πραγματικά βασικά και αυτονόητα τον 21ο αιώνα). Είναι βαρετή η ζωή όταν είναι flat. Ακόμα και η φύση χρειάζεται την αλλαγή. Ας αλλάξουμε και εμείς μαζί της ακόμα και αν είναι μόνο στα ρούχα που φοράμε και στα αδιάβροχα.

ανδριάνα

ΥΓ. Δεν είναι μαγεία το πιτσιρίκι αυτό, με τα φλούο ρούχα και το ξύλινό του έλκηθρο μέσα στο κατάλευκο τοπίο; Εδώ πιο πάνω το εντοπίσαμε, στα βουνά του Neuchatel.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes