Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

How was your week?

  • Η Παρασκευή ήταν κατά το ήμισυ αφιερωμένη στην θάλασσα! Και πόσο την απολαύσαμε! Πρώτο μπάνιο για φέτος -όπως όταν ήμασταν παιδιά και μετρούσαμε τα μπάνια και τα παγωτά!
  • Εμείς τα ξεκινήσαμε νωρίς για να καλύψουμε το κενό που έρχεται.
  • Δεν θα ήταν τέλεια αν μπορούσαμε να παίρνουμε 1 ημέρα off από την δουλειά για να πάμε στην παραλία με την ησυχία μας; Έστω 1 τον μήνα!
  • Η υπόλοιπη Παρασκευή ήταν αφιερωμένη στο F4 -εννοείται. Λίγο μπάσκετ, λίγο φαγητό, λίγοι φίλοι.
  • Τελευταία ημέρα και γέμισε και αυτή με αγαπημένους... Γρήγορη πρωινή επίσκεψη στην αδελφή (η Αρτεμούλα είχε στήσει όλες τις κούκλες της για να δουν μαζί της παιδικά), περπάτημα στην ηλιόλουστη Κηφισιά, φαγητό στο TGIF με την βόρεια οικογένεια (δοκίμασα καινούργιο και εξαιρετικό burger με ψητό κοτόπουλο και γουακαμόλε), σπιτικό - παγωμένο τσάι στο The Dalliance House με τα αγόρια, σπίτι για πακετάρισμα και τελευταίο a bientot οικογενειακά.
  • Μετά από μόλις 3 ώρες ύπνου, ντυθήκαμε φορτώσαμε τις βαλίτσες και βουρ για αεροδρόμιο.
  • Και φτάσαμε στη Ζυρίχη και κάναμε το παν για να βρεθούμε έστω για 5 λεπτά αλλά ήταν αδύνατο! Και πολύ στεναχωρήθηκα... Μα να βρίσκεσαι στο ίδιο αεροδρόμιο με την μαμά σου, με μόλις μερικά μέτρα απόσταση, και να μην μπορείς να συναντηθείς;!
  • Επιστρέψαμε στο Ελβετικό σπίτι πεινασμένοι και κουρασμένοι. Επικράτησε το 2ο οπότε πρώτα ξαπλώσαμε και μετά φάγαμε με τον γείτονα Βασίλη.
  • Ε, είχαν περάσει 2 ολόκληρες εβδομάδες! Ο Frank έπρεπε να επιστρέψει οπότε παρακολουθήσαμε σερί τα 3 τελευταία επεισόδια του 2ου κύκλου House of cards και προχωρήσαμε δριμύτεροι στον 3ο κύκλο.
  • Και η Δευτέρα ξημέρωσε ηλιόλουστη.... για να μας κάνει πιο ήπια την προσαρμογή.
  • Και όσο περισσότερο λείπεις, τόσο πιο δύσκολη είναι κάθε φορά αυτή η προσαρμογή. Ειδικά όταν φεύγεις από το σπίτι για να πας στο σπίτι. Μεγάλο μπέρδεμα.
  • Και στη Βούλα έψαχνα τον διακόπτη του μπάνιου μπαίνοντας αριστερά και στο Neuchatel απέξω.
  • Όπου και αν γυρίσεις βλέπεις βαλίτσες. Από τα ταξίδια που πέρασαν και για αυτά που έρχονται. Ε ε έρχονται!
  • "Γεια σου Ελλάδα".
  • Αναζητείται τενίστρια, αρχάρια, με ελεύθερα πρωινά -κατά προτίμηση, διάθεση για εξάσκηση, αγάπη για το άθλημα και έδρα το Neuchatel.
  • Η κυρία στο καθαριστήριο μου κάνει κάθε φορά την ίδια ερώτηση, την οποία δεν καταλαβαίνω, και απλά της απαντώ 'όχι ευχαριστώ'. Ελπίζω να μην με ρωτά αν θέλω να πλυθούν τα πουκάμισα πέραν του σιδερώματος!
  • Η ίδια κυρία με ρώτησε αν εργάζομαι στο φαρμακείο. Θα το εκλάβω ως κομπλιμέντο για τα γαλλικά μου.
  • Μα να κόψω και τα γιαούρτια; Εκεί φτάσαμε. Δεν έχουμε άλλον 'ύποπτο' για την υψηλή μου χοληστερίνη και πέσαμε στα γιαούρτια. Ούτε κοντοσούβλια να έτρωγα... 
  • Αυτή η Τετάρτη ήταν μία από τις καλύτερες, επαγγελματικές μου ημέρες του τελευταίου έτους! Τόσα ευχάριστα μαζεμένα :) Σαν να έγινε ένα γενικό boost σε όλα!
  • Ήπιαμε καφέ πουρνό - πουρνό με την εορτάζουσα Έλενα και κάναμε τα updates μας για θέματα ομορφιάς, γάμου, διακοπών! Έλαβα και το εξαιρετικό τους προσκλητήριο.
  • Να τους χαιρόμαστε όλους τους ΚωνσταντηνοΕλενηδες!
  • Επιτέλους τένις! Μετά από σχεδόν 3 εβδομάδες. Και με καινούργιο κολάν που έχει θήκη για μπαλάκι (αμέ).
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

A day at the beach



Την ονειρευόμουν εβδομάδες! Από τη στιγμή που κλείσαμε τα εισιτήρια για Ελλάδα -συγκεκριμένα- και που η πρόβλεψη του καιρού έδειχνε σχεδόν 30 βαθμούς C. ΘΑΥΜΑ. Με το non-stop πρόγραμμά μας όμως, έπρεπε να μπει κανονικά και επίσημα στην λίστα για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί. Και έτσι και έγινε. Η Παρασκευή ήταν αφιερωμένη στην παραλία. Κάναμε έτσι δυο γρήγορες δουλειές το πρωί, βάλαμε τα μαγιό μας και κατευθυνθήκαμε στην αγαπημένη Βουλιαγμένη. Και σε χρόνο dt είχαμε απλώσει τα κορμιά μας στις αναπαυτικές ξαπλώστρες για να μη χάσουμε ούτε λεπτό από την ζεστασιά του ήλιου. Και ήταν τόσο όμορφα, ήσυχα (παρόλο τον κόσμο), γαλήνια ... και ελληνικά! Και η θάλασσα ήταν κρύα αλλά δεν υπήρχε ούτε 1% πιθανότητα να μείνω μακριά της. Και η βουτιά με αντάμειψε... Πόσος καιρός θα περάσει μέχρι την 2η άραγε;










ΥΓ. Πιστεύετε, αν εξακολουθούσα να ζω στη Βούλα (μόλις δηλαδή 1-2 χλμ μακριά από την παραλία), με συνεχή ηλιοφάνεια και ζέστη, θα είχα κάνει το 1ο μου μπάνιο στα μέσα Μαΐου; Μάλλον όχι! Εκτιμούμε διαφορετικά τα πράγματα όταν δεν τα θεωρούμε δεδομένα.

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Capsule collection



Διάβαζα τις προάλλες αυτό το άρθρο στο Pure Wow και σαν να άναψε ένα λαμπάκι! Καιρό τώρα, σίγουρα από τότε που μετακομίσαμε στην Ελβετία, σκέφτομαι σοβαρά -πολύ σοβαρά- το θέμα της γκαρνταρόμπας μου. Αν την δείτε θα νομίζετε ότι 5 άνθρωποι ζουν σε 1 σώμα: η φοιτήτρια, η yogi, η κυρία - στέλεχος, η πιο ρομαντική και η πιο ροκ. Τρέλα! Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν εναλλάσσονται ανά σεζόν ή ανα έτος, αλλά ανά ημέρα! Φαντάζομαι τι θα σκέφτομαι οι φίλοι μου! Αλήθεια, τι σκέφτεστε;; Από την άλλη, σε αυτή την μαγική αλλά αναθεματισμένη δεκαετία των 20 αλλάζεις ΤΟΣΟ πολύ που δεν προλαβαίνεις ούτε εσύ, σίγουρα ούτε η γκαρνταρόμπα σου, να προσαρμοστείς. Καταλήγεις λοιπόν με t-shirts που έχεις σίγουρα 10+ χρόνια αλλά φοράς σπάνια, φόρμες - ραντάκια - κολάν για την yoga (που η κακομοίρα μόνο αυτό σου ζητάει! ούτε εξοπλισμούς ούτε τίποτα), σκισμένα τζιν - φαρδιές μπλούζες - δερμάτινα jackets που φοράς και αγαπάς, αλλά και φουστανάκια ρομαντικά με δαντέλες και πουά -που επίσης φοράς και αγαπάς. Α! Και κάπου σε όλα αυτά, θυμάσαι και την 'καριέρα' σε πολυεθνική με τα γοβάκια, τα ίσια παντελόνια και τα παλτό (όχι τα πουκάμισα νομίζω ότι δεν μου πάνε ιδιαίτερα). Με μία λέξη: ΧΑΟΣ.

Πώς προχωράμε λοιπόν από εδώ, το σημείο μηδέν; Η λύση είναι μία: ξεκαθάρισμα και capsule collection. Τι σημαίνει αυτό;; Αραδιάζεις ότι έχεις και δεν έχεις (όλα μονομιάς αλλιώς δεν γίνεται δουλειά) πάνω σε ένα κρεβάτι και με πάσα ειλικρίνεια αποφασίζεις κάθε ένα ρούχο σε ποια κατηγορία ανήκει: 
1. δεν μου αρέσει - δεν μου πηγαίνει - δεν με εκφράζει - δεν μου κάνει = χάρισμα 
2. καλό είναι αλλά έχω να το φορέσω 2-3 χρόνια = χάρισμα
3. έχει ξεθωριάσει, του λείπουν κανα - δυο κουμπιά, και έχει και μερικά σκισίματα σε λάθος σημεία = πέταμα
4. μου αρέσει, μου πηγαίνει, μου κάνει, το αγαπώ = we have a winner!

Μαζεύεις λοιπόν όλους τους νικητές, που είτε μετρούν λίγες ημέρες είτε λίγα χρόνια στην ντουλάπα σου και κατάφεραν να περάσουν το τεστ, και τους κοιτάς με προσοχή. Είναι όλοι εκεί, μπροστά σου. Τι σου λένε; Ότι αυτό είναι το στυλ σου! Αυτό! Μπορεί να μην είναι εντελώς ομοιογενές (σίγουρα δεν θα είναι στη δική μου περίπτωση γιατί πώς συνδυάζεις το σκισμένο τζιν με το πουά φορεματάκι;) αλλά δηλώνουν ξεκάθαρα τι σε εκφράζει, με ποια ρούχα αισθάνεσαι ο εαυτός σου και προς τα πού πρέπει να κινηθείς. Τώρα, με βάση αυτά, βλέπεις πώς συνδυάζονται και πού θα χρειαστείς ενισχύσεις. Η expert Caroline Rector του Unfancy ισχυρίζεται ότι ο μαγικός αριθμός είναι 37 για κάθε σεζόν που διανύουμε. Το 37 σημαίνει χοντρικά τα παρακάτω: 9 ζευγάρια παπούτσια, 9 παντελόνια - φούστες - σορτς, 15 μπλουζάκια, 2 φορέματα και 2 jackets. Αυτό το mix μπορεί να αλλάξει ανάλογα με την σεζόν γιατί μπορεί τον χειμώνα να χρειάζεσαι λιγότερα παπούτσια και το καλοκαίρι λιγότερα πανωφόρια, αλλά και το στυλ. Αλλά καταλαβαίνετε το γενικότερο concept. Αυτά λοιπόν τα 37 κομμάτια ανά σεζόν αποτελούν την capsule collection σου. Κάθε φορά που κάποιο δωρίζεις, μπορείς να το αντικαταστήσεις. Άλλη μία τρανταχτή περίπτωση του less is more! Λέτε να τα καταφέρουμε; Θα το βάλω στα projects του καλοκαιριού!

Καλή μας επιτυχία!
α.

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

How was your week?

  • Beauty day με τις πιο συνεπείς, αποτελεσματικές και ικανές κυρίες.
  • Με 20ευρω ξεκίνησα για να πληρώσω το delivery, μετά από εσωτερική διαμάχη κατέληξα στο 10ευρώ για να πληρώσω τελικά 3,5 ευρώ!
  • Μαρτυρικά, συζητήσεις, αναλύσεις, σπιτικές μπρουσκέτες και έφτασαν τα μεσάνυχτα χωρίς να το καταλάβω.
  • Και εκεί στο πλήθος, να το το χαμόγελο του συνοδοιπόρου που έφτασε Αθήνα.
  • Ξεκινήσαμε για το καθιερωμένο Σαββατιάτικο κούρεμα, συνεχίσαμε με βόλτα και λίγα ψώνια, και στην πορεία μπαινόβγαιναν στην παρέα αγαπημένοι φίλοι. 
  • Η Μαριάννα με τον Χριστόφορο και τον Άλκη, ο Γιώργος, η Κατερίνα με την Λίζα, ο Τόλης, ο Αντώνης... Τι ωραία!
  • Κανελόνια είχε παραγγείλει ο συνοδοιπόρος και κανελόνια φάγαμε από τα χεράκια της αδελφής.
  • Ήρθε και η σειρά των βορείων και κάναμε το καθιερωμένο τουρ σε 3 από τα πιο αγαπημένα, οικογενειακά σπίτια.
  • Και ήρθε η Κυριακή και ήταν γεμάτη από φίλους, αγκαλιές, μυρωδιές και -εννοείται- φαγητά. 
  • Καθιερωμένο το κούρεμα, καθιερωμένο και το τουρ στην οικοδομή των φίλων. Και προχωράει τόσο γρήγορα! Και παραλίγο να το 'παίξω' η νέα γειτόνισσα. 
  • Και πέρασε τόσο γρήγορα η ώρα που πήραμε τις αλλαξιές μας, συγκεντρωθήκαμε στο σπίτι των φίλων, παραγγείλαμε να φάμε κάτι στα γρήγορα, ετοιμαστήκαμε και φύγαμε για την βάφτιση του Άλκη.
  • Και ήταν όλα τόσο όμορφα, σαν να βρίσκεσαι στην εξοχή.
  • Πόσες συζητήσεις, πόσες αγκαλιές, πόσοι αγαπημένοι συγκεντρωμένοι στο ίδιο μέρος.
  • Και είναι αυτοί οι φίλοι σαν να είναι άλλη μία οικογένεια.
  • Και συγκινήθηκα.... γιατί μου πέρασε από το μυαλό ότι θα μπορούσα να τα είχα χάσει όλα αυτά λόγω της απόστασης. Και υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα βάζω πάντα τα δυνατά μου να δίνω το παρόν.
  • Και ξεκίνησε η εβδομάδα με τον συνοδοιπόρο να κάνει επισκέψεις σε πρώην συναδέλφους και εμένα να προσπαθώ να κλείσω τρύπες.
  • Φάγαμε γρήγορη μεσημεριανή μακαρονάδα οι 4 μας.
  • Κάναμε ήσυχη βόλτα οι 2 μας στην ήσυχη Βούλα και τσιμπήσαμε εξαιρετικό (και εξαιρετικά οικονομικό) sushi.
  • Μας έχω συνηθίσει τους 2 μας και μου λείπει όταν περνάνε οι μέρες χωρίς να αφιερώσουμε ούτε 1 ώρα σε εμάς.
  • Η Άρτεμις απέκτησε το δικό της λουλουδιαστό φυτό και ελπίζω κάθε φορά να το βλέπω πιο όμορφο και πιο μοσχομυριστό.
  • Τι αέρας ήταν αυτός!
  • Σε κάθε επίσκεψή μου στο σούπερ-μάρκετ θέλω να γεμίσω μία βαλίτσα.
  • Είσαι χαρούμενη; Είμαι πιο πολύ από χαρούμενη! Η μικρή Α.
  • Σπίτι μας σπιτάκι μας για 1 απόγευμα, με fajitas και μπάλα (εννοείται).
  • Άλλο ένα ραντεβού, άλλη μία φίλη, άλλο ένα συναρπαστικό project. 
  • Υφάσματα, φωτογραφίσεις, ανησυχίες, σχέδια. Νομίζω ότι θα πάμε καλά.
  • Τα άφησα όλα και όλους ώστε να κάτσω με την ησυχία μία ολόκληρη ημέρα να προχωρήσω τις δουλειές μου.
  • Βόρειο τουρ με έκπληξη στα κορίτσια της Χ. Τρικούπη, τον αγαπημένο μας γιατρό που μπαίνει στο χώρο και φέρνει μαζί του φως, την δεκάδα πιτσιρικιών στη γνωστή πολυκατοικία με ποδηλάτα - πατήνια - κούνιες και τραμπάλες, την αγαπημένη κα Λ., την αγαπημένη Φ. που είχα να δω μήνες, τον αγαπημένο κ. Γιάννη που με είδε και είδα στα μάτια του ότι με αναγνώρισε και την άρον άρον επιστροφή σπίτι just on time.
  • Επίσημα καταλήξαμε ότι έχει να μας συμβεί χρόνια. Πω πω! Η αγαπημένη 6άδα (καθώς ο 7ος έλειπε) κατόρθωσε να κάνει την 1η της ομαδική, επίσημη και βραδινή έξοδο στην μετά παιδιών εποχή! Μας κοίταγα και μας θαύμαζα. Που είμαστε τόσο διαφορετικοί και τόσο αγαπημένοι.
  • Περάσαμε λοιπόν ένα εξαιρετικό βράδυ στο baku, με καλοκαιρινό σκηνικό, πολλά γέλια, φωτογραφίσεις και προσεγμένο φαγητό. Και δεν ήθελα να τελειώσει.....
  • Και ξημέρωσε η Παρασκευή και θα είναι η 1η ημέρα πραγματικών διακοπών! Για να δούμε.... 
Καλό σαββατοκύριακο αγαπημένοι μου!
ανδριάνα

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #27


Δεν είμαι Αθηναίος ή Έλληνας, αλλά ένας πολίτης του κόσμου.
I am not Athenian or Greek, but a citizen of the world.

Σωκράτης | Socrates


Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

That green


Αν προσέξατε, στην τελευταία ανανέωση του LifeLikes τα χρώματα είναι λιγοστά ώστε να είναι πιο 'καθαρό' και ευκολοδιάβαστο το περιεχόμενο. Ένα όμως ξεχωρίζει. Ναι, αυτό το πράσινο. Δεν ξέρω καν πώς να το περιγράψω -όποιος μπορεί παρακαλώ ας μπει στη συζήτηση. Είναι αυτό που πλησιάζει στο χρώμα της μέντας. Ή είναι το χρώμα της μέντας; Ποιος ξέρει! Τον τελευταίο καιρό πάντως μου έχει κεντρίσει πολύ το ενδιαφέρον. Μου φαίνεται πολύ δροσιστικό, αναζωογονητικό, χαρούμενο, ιδιαίτερο και παράλληλα διακριτικό και chic. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξη και χαρά μου όταν αντίκρισα αυτό το σπίτι το οποίο απογειώνει αυτό το συγκεκριμένο χρώμα! Και βέβαια δεν βαραίνει με την παρουσία του όλο το σπίτι αλλά αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τους χώρους του σαλονιού. Μετά το απαλό - muted ροζ, αυτό είναι το επόμενο, αναπάντεχο αγαπημένο μου. Α! Και αυτό το κατάλευκο - πανάκριβο - χάρτινο φωτιστικό της κρεβατοκάμαρας είναι ίδιο με το δικό μας! Και αυτά τα παράθυρα επίσης.





Photos: my scandinavian home

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

How was your week?

  • Ήρθε ο μουσαφίρης Γιώργος και -δυστυχώς- ήρθαν μαζί και οι βροχές! 
  • Και εκεί που καθόμασταν απόγευμα Παρασκευής, να σου ο Frank ο Underwood. Και δεν έλεγε να φύγει!
  • Μετά από μια ανεπιτυχή προσπάθεια βόλτας στο Neuchatel, το πήραμε απόφαση και απολαύσαμε την σκεπασμένη αγορά της Βέρνης.
  • Το Σάββατο μας έκανε την χάρη και απολαύσαμε ήλιο, βόλτες και βεβαίως τρέξιμο στον Μαραθώνιο της Γενεύης.
  • Τα κορίτσια των 5χλμ τρέξαμε με ηλιοφάνεια, τα αγόρια των 10χλμ με βροχή.
  • Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, τρεις ήταν οι βασικές μου σκέψεις: 1. μπα, πώς και δεν κουράζεσαι 2. πότε θα τελειώσει 3. τι καλά που κάνω και τρέχω 1 φορά τον χρόνο.
  • Εύγε στη φίλη Κατερίνα που ήταν ο λαγός μου, μου έδωσε κίνητρο και ρυθμό και κατορθώσαμε και αγγίξαμε τα 30 λεπτά.
  • Ποιος θα μας το 'λεγε ότι θα οργανώναμε τέτοιο reunion στην Γενεύη, τόσο ετερόκλητων ανθρώπων.
  • Και ήταν όμορφη η Γενεύη. Και παρ' όλη την κούραση και την βροχή περάσαμε εξαιρετικά!
  • Όσο αγάπησα τα τούνελ το βράδυ του Σαββάτου, μάλλον δεν θα τα ξανά αγαπήσω ποτέ. Γιατί μας έδιναν μία ανάσα από την καταρακτώδη βροχή. Ήταν δύσκολη πίστα αυτό το οδήγημα. 
  • Με εξαίρεση το Σάββατο, όλες τις υπόλοιπες ημέρες μαγειρέψαμε και φάγαμε σπίτι. Και ήταν όμορφα και οικογενειακά!
  • Και η Κυριακή μας βρήκε πάλι με βροχές, τον Frank και την Claire, μαγειρέματα και βαλίτσες. Καταφέραμε και ξεκλέψαμε και 1 ωρίτσα περπατήματος παραλιακά μόλις βγήκε λιγάκι ήλιος.
  • Σπίτι - αυτοκίνητο - τρένο - αεροπλάνο - αυτοκίνητο - σπίτι. 
  • Σαν την υποδοχή της Άρτεμης άλλη δεν υπάρχει! Τι αγκαλιές, τι φιλιά, τι ζωγραφιές, τι χορό, τι συζητήσεις, τι 'παρακαλώ', τι αγάπες.
  • Έφαγα σουβλάκι. Και κοκορέτσι.
  • Περάσαμε το μεσημέρι οι 3 μας: παππούς - Άρτεμις - εγώ. Και περάσαμε εξαιρετικά! Φάγαμε τα 'μίμι μπέμπε' μας (mini burger), ζωγραφίσαμε, ιδρώσαμε, περπατήσαμε στην παραλία, τσαλαβουτήξαμε λίγο στη θάλασσα, είπαμε τα νέα μας και ανανεώσαμε το ραντεβού μας. 
  • Επισκέφθηκα τους γείτονες και ο μικρός Άλκης, μετά από κάποια διερευνητικά λεπτά, ήρθε στην αγκαλιά μου!
  • Πω πω! Το ραντεβού μας δεν ήταν Πέμπτη βράδυ αλλά Τρίτη!! Πώς μπερδεύτηκα έτσι;; Οι διπλές ζωές φταίνε! Και η πανσέληνος! Τα μάζεψα και έφυγα άρον άρον, όπως ήμουν, για το κέντρο. Ταχυπαλμία με έπιασε αλλά τα κατάφερα.
  • Και εκεί, στο A for Athens, απολαύσαμε τα κοκτέιλ μας, την εντυπωσιακή θέα και τις συζητήσεις μας.
  • Και έφτασε η ώρα της αναχώρησης και με τον λογαριασμό (που εννοείται ήταν προφορικός) ήρθε και η μεγάλη έκπληξη της βραδιάς: "επειδή κάνατε κράτηση θα πρέπει να σας χρεώσω την ελάχιστη κατανάλωση"! Σοκ και Δέος στην Αθήνα της κρίσης! Ούτε στα μπουζούκια! Όπως καταλαβαίνετε, εννοείται ότι πληρώσαμε ακριβώς όσα είχαμε καταναλώσει.
  • Και τι δεν είχε αυτή η Τετάρτη: τράπεζες, λογαριασμούς, βόλτα στην Γλυφάδα, επαγγελματικό ραντεβού #1, γρήγορο τσίμπημα σπίτι, επαγγελματικό ραντεβού #2, θέατρο (Μεγάλη Χίμαιρα).
  • Πόσο καιρό είχα να πάω θέατρο και πόσο μου είχε λείψει.
  • Τα Γαλλικά με ακολουθούν παντού, ακόμη και στο θέατρο! Είναι καρμικό.
  • Και ναι, έφτασε η ώρα της καθιερωμένης επίσκεψης στο Hondos και πήγα επίτηδες Πέμπτη για να γλιτώσω την λαϊκή και έπεσα καταπάνω της! Φτου!
  • Ίδρωσα - ίδρωσα - ίδρωσα.
  • Φάγαμε οικογενειακά το αγαπημένο φαγητό της Άρτεμις (μαυρομάτικα με τόνο). Οικογενειακά όταν λέω, εννοώ όσους εκ της οικογενείας βρίσκονται στην Ελλάδα και δεν εργάζονται. Μη φανταστείτε λοιπόν, 4 ήμασταν όλοι και όλοι.
  • Δώσαμε ραντεβού στις κούνιες και ενώθηκαν 3 οικογένειες με τα πιτσιρίκια τους. Σαν να έχω καμιά 10ρια ανίψια νιώθω.
  • "Μα δεν λειτουργούσε ο κέρσορας σου λέω. Τον άφησα λοιπόν κλειστό τόσες ημέρες μήπως και συνέλθει αλλά τίποτα. Πάλι καλά που έχω το iPad": συνομιλία στο μετρό 2 κυριών 60+.
  • Είδα τα πιο όμορφα, καστανόξανθα μακριά μαλλιά και ήταν αγοριού.
  • Συναντηθήκαμε τριάδα πάλι με αλλαγή στην τρίτη της παρέας αυτή τη φορά. Και δεν προλάβαμε να πούμε τίποτα σχεδόν. Πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Παιδικό δωμάτιο ♥ Baby room #4


Πολύ καιρό έχουμε να δούμε παιδικά δωμάτια. Γιατί άραγε; Είναι ένα διαχρονικά αγαπημένα μου θέμα, κυρίως γιατί σου προσφέρει τεράστια περιθώρια δημιουργικότητας και εφευρετικότητας! Μετά λοιπόν από τα δωμάτια εμπνευσμένα από την φύση, τα δωμάτια με μαυροπίνακες και τα φυσικά - λιτά, ήρθε η ώρα για τα παστέλ. Την αγάπη μου για τα παστέλ την ξέρετε. Υπάρχει λοιπόν καλύτερη (και ίσως σωστότερη) εφαρμογή από αυτή στα παιδικά δωμάτια; Μάλλον όχι. Και μη πηγαίνει ο νους σας σε κοριτσίστικα ροζ. No no no. Τα δωμάτια αυτά αφορούν αγόρια και κορίτσια και είναι κάθε άλλο παρά 'τσιχλόφουσκες'. Δείτε και θα καταλάβετε.














ΥΓ: Τρελαίνομαι για τον τοίχο της 1ης φωτογραφίας!

Photos: Charlotte Love, Deco Peques, AMZ home, Babble home, vtwoven, Mini Style Blog, Style me Pretty

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

How was your week?

  • Αυτή τη φορά ήμουν αποφασισμένη. Θα πέρναγα όλο το πρωινό μου έξω, στον ήλιο. Και το έκανα. Και πέρασα εξαιρετικά. Που να είχα και παρέα.....
  • Και τι κάνεις αν είσαι μόνη σου, έχεις αραδιάσει όλη σου την πραμάτεια (ie. γραφείο) στην καφετέρια και θες να πας τουαλέτα; Κάνεις scouting στα γύρω τραπέζια, εντοπίζεις τους πιο φερέγγυους (στην προκειμένη ένα καλόγουστο ζευγάρι 50άρηδων), ρίχνεις τα μούτρα σου και τους ζητάς αν μπορούν να έχουν τον νου τους στα πράγματά σου για μερικά λεπτά. Και όχι απλά δέχτηκαν, αλλά μου ζήτησαν να πάρουν τον MACη στο δικό τους τραπέζι για να είναι 100% σίγουροι. Μου είπαν και bonne soiree φεύγοντας.
  • Αν σας πω ότι Απρίλη μήνα, στην Ελβετία, με οριακά 20 βαθμούς C, στο κέντρο της πόλης κάηκα από τον ήλιο, τι θα πείτε; Που έχω και αντοχές ως μελαχρινή και καίγομαι σπανιότατα!
  • Συναντήσαμε τους γιατρούς στην διπλανή μας πόλη και φάγαμε 'παραλιακά'.
  • Τα νέα της μικρής Αριάννας είναι θετικά και αυτή τη στιγμή που μιλάμε βρίσκεται σπιτάκι της!
  • Η άλλη μικρή, η Άρτεμις, είχε την 1η της ever παράσταση μπαλέτου! Και την έχασα..... Κατά γενική ομολογία ήταν μία εξαιρετική παράσταση! Και ναι, ντρεπόταν αλλά από μέσα της.
  • Περάσαμε μάλλον το πιο ήσυχο και ξεκούραστο Σαββατοκύριακο. Με περπάτημα, μαγείρεμα, ύπνο, ταινίες, διάβασμα και συζητήσεις.
  • House of cards - Season #1 Episode #1. Για να δούμε....
  • Είδαμε σε απόσταση αναπνοής μια μαμά κύκνο (αυτή που βλέπετε πιο πάνω) να κλωσάει τα αυγά της. Αν βλέπατε με πόση λεπτομέρεια ΄διόρθωνε΄ την φωλιά της! Και πόσο όμορφη ήταν!
  • Χάζεψα τον συνοδοιπόρο που κοιμόταν.
  • Άρχισα να κάνω λίστες για Ελλάδα και Αμερική.
  • Είδα χίλια φορές την ίδια φωτογραφία. Αυτή της Αριάννας με τον γιγαντιαίο ροζ φιόγκο στο κεφάλι της!
  • Πω πω αυτή η Δευτέρα ήταν όλο αναποδιές, αλλαγές, μπερδέματα και ξεφυσήματα.
  • Όλος τυχαίος ήταν και η ημέρα της αποτοξίνωσης (μόνο φρούτα δηλαδή). Τώρα αν αυτό βοήθησε ή όχι την κατάσταση δεν ξέρω. Μάλλον το δεύτερο.
  • Ευτυχώς οι αναμενόμενες βροχές περιορίστηκαν στις βραδινές ώρες. 
  • Τα μπερδέματα και οι ανακατατάξεις συνεχίστηκαν αλλά δεν πτοούμαστε.
  • Και μπαμ! Να 'σου η ανδριάνα από τη μία άκρη του λεωφορείου στην άλλη! Τρακάρισμα! Γιατί προφανώς ο μεσήλικας κύριος (με τα της κυρίας του) ήταν τόσο ενθουσιασμένος με το καινούργιο του αυτοκίνητο που βγήκε από την αντιπροσωπεία χωρίς καν να κοιτάξει!
  • Και τι κάνεις τώρα... που όλος ο δρόμος είναι κλειστός; Ξεκινάς με τα πόδια! Ευτυχώς δεν κουβαλούσα πολλά και ήμουν και στα μέσα της διαδρομής. Μισή ωρίτσα δηλαδή. Και μαζί με εμένα, δεκάδες ακόμη Ελβετοί, ήσυχα και ωραία, συνέχισαν τη διαδρομή τους περπατώντας.
  • Είναι τόσο όμορφο να προετοιμάζεις το σπίτι σου, το πρόγραμμά σου, τα φαγητά σου για να υποδεχτείς φίλους!
  • Τι τάρτες, τι κέικ, τι πλυντήρια, τι μαζέματα, τι λίστες, τι αγορές, τι οδήγημα... όλα τα είχε αυτή η Πέμπτη.
  • Κατέφτασε ο 2ος μας μουσαφίρης! Τι χαρά και τι ανυπομονησία!
Καλό, Πρωτομαγιάτικο σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Οι φίλοι μου


Σας έχω ξαναγράψει για την ομορφιά, τη συγκίνηση, την έκπληξη, την αγάπη που αισθάνομαι όποτε λαμβάνω μηνύματα φίλων σχετικά με αυτό εδώ το blog. Μου είχε στείλει στο παρελθόν η φίλη Κ. και είχα γεμίσει δάκρυα. Γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ένα τόσο δα μικρό blog, τα αυθόρμητά μου κείμενα και οι φωτογραφίες της καθημερινότητάς μου μπορούν να δώσουν τόση δύναμη και αισιοδοξία. Ειδικά σε ανθρώπους που θαυμάζω για τη δική τους δύναμη. Που, να σας πω την αλήθεια, θα σκεφτόμουν ότι δεν χρειάζονται καν τη δική μου έμπνευση και τόνωση. Και ναι, συνειδητοποιώ ότι τελικά όλοι την χρειαζόμαστε. Γιατί όλοι ξυπνάμε κάθε πρωί για να ανταποκριθούμε στο άγνωστο όσο καλύτερα μπορούμε. Και κάπου μέσα στην ημέρα βοηθάει αυτό το τόσο δα κείμενο που σου προσφέρει την αίσθηση ότι δεν είσαι μόνος, ότι υπάρχει ομορφιά εκεί έξω, ότι όλα θα πάνε καλά, ότι υπάρχει φως όσο μακρύς και αν είναι ο δρόμος.

Μία παρόμοια στιγμή έζησα και πριν λίγες ημέρες. Μακάρι να μπορούσα να μεταφέρω στις λέξεις αυτό το αίσθημα που με πλημμυρίζει. Αυτή την πληρότητα. Αυτή την συγκίνηση. Αυτή την αίσθηση του 'σκοπού'. Τα λόγια της φίλης Ε. τα σκεφτόμουν όλο το βράδυ. Γιατί ήταν τόσο αληθινά. Τόσο δυνατά. Γιατί μέσα σε ένα email κατάφερε να μου περάσει το συναίσθημα μηνών. Ολόκληρη τη ζωή της. Όχι την επιφάνεια, όχι τα ευχάριστα -μόνο. Αλλά την ουσία. Και την θαυμάζω τόσο πολύ για την καθαρότητα με την οποία βλέπει τα γεγονότα. Την καθαρότητα που της επιτρέπει να είναι τόσο άμεση, τόσο εύστοχη και με τόσο χιούμορ ακόμα και μέσω του γραπτού της λόγου. Ακόμη και για καταστάσεις που μόνο για το χιούμορ τους δεν χαρακτηρίζονται.

Μακάρι να μπορούσα να σας δώσω το κείμενό της να το διαβάσετε. Θα καταλαβαίνατε αμέσως γιατί σας μιλάω. Γιατί είναι πλούτος να έχεις τέτοιους φίλους. Και η αξία δεν βρίσκεται στα κομπλιμέντα, αλλά στην αλήθεια. Για αυτό σ' ευχαριστώ Ε. μου. Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε σένα. Και είμαι σίγουρη ότι διαβάζοντάς την θα χαμογελάς ανάμεσα σε στοίβες χαρτιών.

"Ζω με τη δύναμη της ομορφιάς της ζωής".
Αγάπη.

ανδριάνα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes