Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Διακοπές


Πόσο διαφορετικές θα είναι αυτές οι διακοπές! Οι πρώτες στην Μ. Σ. (Μετά Στεφάνου) εποχή. Σκεφτόμουν τα φετινά μου θέλω, τα φετινά μου όνειρα. Ποιες εκδρομές, ποιες απρόσιτες παραλίες, ποια μπαράκια, ποια κοκτέιλ, ποια εστιατόρια, ποια καραβάκια και ποια ξενύχτια.... Και δεν θα μου λείψουν όλα αλλά κάποια θα μου λείψουν. Ψέματα δεν θα σας πω. Ούτε θα σας ζωγραφίσω την ιδανική, οικογενειακή κατάσταση -που δεν υπάρχει. Γιατί τα beach bar μάλλον τα χόρτασα, δεν χόρτασα όμως τις ερημικές παραλίες, τα ιστιοπλοϊκά και τα βράδια με φίλους στις αυλές. Θα ξανάρθουν, πού θα πάνε.... 

Τι ονειρεύομαι για φέτος; Ονειρεύομαι ησυχία. Τα αγόρια μου χαμογελαστά και ήρεμα. Ύπνο. Και λίγο ακόμα ύπνο. Και λίγη ακόμη ησυχία. Χωρίς γκρίνια και εντάσεις. Και χρόνο. Όχι πολύ. Τόσο όσο να προλάβω να διαβάσω -επιτέλους- ένα βιβλίο. Και τόσο όσο να προλάβω να κάνω μια βουτιά και μία συζήτηση. Και αγκαλιές. Οι τρεις μας. Και βόλτες στη δύση. Και τα πλατιά, αθώα και τόσο αυθεντικά χαμόγελα του Στέφανου που κάνουν την καρδιά μου να χάνει ένα χτύπο -που λένε και οι άγγλοι. Και τις σφιχτές αγκαλιές με τον συνοδοιπόρο και τα συνωμοτικά βλέμματα γεμάτα αγάπη. Και γέλια με τους φίλους που τυχαία θα συναντήσουμε. Ίσως και καμιά πρωϊνή yoga. Και παγωτά. Λέτε; Μου φαίνονται τόσο εξωπραγματικά όλα τα παραπάνω που αν μου λέγατε ότι φέτος θα πηγαίναμε στην Ιαπωνία για διακοπές μάλλον θα μου ακουγόταν πιο εφικτό. Για να δούμε...

Οι ήδη γονείς της παρέας μάλλον τα διαβάζουν και κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι τους. Και εγώ τα υποπτευόμουν όλα αυτά παρακολουθώντας τους -πολλούς- γονείς της παρέας και των οικογενειών μας. Όλα όμως είναι ένα τσικ πιο δύσκολα απ' ότι τα περίμενα. Είναι και οι δικές μας συνθήκες διαφορετικές από τον ελληνικό μέσο όρο. Καμία γιαγιά και κανένας παππούς στο προσκήνιο. Ούτε για μία ώρα. Καμία νταντά ή φίλη. Μόνο εγώ με τον Στέφανο για 10 ώρες και με την πολύτιμη συνεισφορά του συνοδοιπόρου για τις υπόλοιπες πριν τον ύπνο. Και μερικές φορές αυτές οι ώρες απλά δεν περνούν. Και είναι κρίμα να χάνεις το τώρα απλά αναμένοντας τον επόμενο θηλασμό, τον επόμενο ύπνο, την επόμενη ησυχία, την επόμενη άφιξη του συνοδοιπόρου. Αλλά μερικές φορές είναι απλά έτσι. It is what it is. Είμαι βέβαιη όμως ότι θα έρθουν καλύτερες ημέρες... Τις βλέπω ήδη!

Διακοπές = αλλαγή. Θετική αλλαγή. Σε αυτήν λοιπόν ευελπιστώ και εγώ αυτό το καλοκαίρι. Για αυτές τις λίγες ημέρες να ξεκουραστώ, να ησυχάσω, να απολαύσω και να βρω λιγάκι τον εαυτό μου.

Σας στέλνω τις πιο ξέγνοιαστες, ηλιόλουστες και αλατισμένες μου ευχές για να είναι και οι δικές σας διακοπές ονειρεμένες. Αμήν!
ανδριάνα

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

How was your week?

  • Εμβόλια #2. Τουλάχιστον αυτή τη φορά ο γιατρός ήταν λιγάκι πιο επεξηγηματικός και πιο "προσωπικός". Το σοκ του μικρού το ίδιο αλλά αυτή τη φορά έδειξε να συνέρχεται γρηγορότερα.
  • Και από εκεί που ήμουν πάντα η θαραλέα στα ιατρικά θέματα, από μικρή, έλα τώρα που δεν μπορώ να βλέπω την βελόνα και το φυστίκι σε κοντινότερη απόσταση των 5 εκατοστών! Τι να κάνεις. Αναγκαίο κακό.
  • Με μία φράση αυτό το σκ ζήσαμε το Ελβετικό καλοκαίρι.
  • Απογευματινή βόλτα την Παρασκευή με παγωτό Mövenpick στο χέρι (maple pecan! αν το βρείτε δοκιμάστε το! και φρεσκότατο - μπισκοτένιο χωνάκι!) και εννοείται κλείσιμο της βραδιάς με νέο επεισόδιο Suits.
  • Colombier το Σάββατο σε εξαιρετική, αμμουδερή (τεχνιτή εννοείται) παραλία στη λίμνη, με φυσική σκιά, πεντακάθαρα νερά και ησυχία. Αυτή ήταν και η πρώτη βουτιά για το 2016. Και ήταν απολαυστική.
  • Και ο μικρός έριξε κάτι ύπνους! Ειδυλλιακούς. Με φυσικό αεράκι, στην σκιά, να ακούει το κύμα και εμάς που συζητούσαμε. Έτσι καταφέραμε και καθήσαμε ώρες και μας πήρε μεσημέρι.
  • Πήραμε και το χρωματάκι μας. Μην κατέβουμε στην Ελλάδα σαν Σουηδοί τουρίστες.
  • Και ενώ το βράδυ της Παρασκευής σαν να επανήλθε ο ύπνος του μικρού στους παλιούς, καλούς καιρούς που κοιμόταν τουλάχιστον ένα σερί 5ωρο (μη σας πω και 7ωρο), το βράδυ του Σαββάτου επανήλθαμε δυστυχώς πάλι στα 3ωρα και στο πρωϊνό ξύπνημα.
  • Στο πόδι λοιπόν η οικογένεια από τις 6.30! Που σημαίνει ότι 8.30 είμασταν ήδη έξω για περπάτημα, κρουασάν σοκολάτας (αχ αυτό το κρουασάν της Cailler!) και καφέ by the lake. 
  • Ο συνοδοιπόρος ήπιε και τον 1ο café froid, στα ελληνικά freddo espresso δηλαδή, σε Ελβετικό έδαφος. Και δήλωσε ότι ήταν μια χαρά.
  • Και εκεί που περίμενα το μεσημέρι στην ουρά του τοπικού σούπερ - μάρκετ, με το μαλλί σε τρελό κότσο, και τα αβγά στο ένα χέρι και το ψωμί στο άλλο, να 'σου μπροστά μου γαλανομάτης, νεαρός (στάνταρ 5-6 χρόνια μικρότερός μου) ο οποίος με κοιτά στα μάτια και μου λέει "bonjour". Να πω ότι δεν ξαφνιάστηκα θα είναι ψέμα. Απάντησα βεβαίως με ένα "bonjour" και ένα χαμόγελο και πήρε ο καθένας τον δρόμο του.
  • Ένα boost ήταν όμως, δεν μπορώ να πω.
  • Ωραιότατα φιλέτα ψαριού είχαμε και είπα αυτή τη φορά να τα φάμε αλλιώς: fish cakes α λα Jamie. Μπουκιές ψαριού δηλαδή, 2 πατάτες τριμμένες, λίγο αλεύρι, αλατοπίπερο, κουρκουμά, 15 λεπτά στο ψυγείο και ελαφρύ τηγάνισμα. Έκανα και ένα dip με μαγιονέζα - μαϊντανό - άνιθο - λεμόνι μούρλια.
  • Επιχείρηση ύπνος μέσα στην ημέρα Νούμερο #358. Αυτή τη φορά με το "γυμναστήριο" πάνω στο κρεβάτι (συμβουλή της αδελφής). Και έπιασε. Μαζί βέβαια πιάστηκα και εγώ αλλά χαλάλι.
  • Σας έχει τύχει το μυαλό να έχει ξυπνήσει, να δίνει εντολή στα μάτια να ανοίξουν και αυτά να μην μπορούν;
  • Ξανά στους δρόμους για απογευματινό paddle των αγοριών στη λίμνη. Και είχε τόσο κόσμο! Επέστρεψαν βλέπετε οι Ελβετοί γιατί ξεκινούν τα σχολεία. Ω ναι, Δεκαπενταύγουστο. Τα αγόρια πάντως πολύ το ευχαριστήθηκαν. Τον Σεπτέμβρη θέλω και εγώ! Αν δεν έχουν πιάσει τα χιόνια....
  • Τα απογεύματα έχουν ξεκινήσει ο συνοδοιπόρος και ο γείτονας Βασίλης και πηγαίνουν στο κοντινό μας μπασκετάκι. 
  • Η κούραση κούραση, αλλά η μαγειρική μαγειρική. 
  • Είχαμε όρεξη με τον συνοδοιπόρο και με το που κοιμήθηκε το φυστίκι βγήκαν τα σύνεργα για παστίτσιο. Και έγινε... μούρλια! Φάγαμε κάτι τούβλα 10 χ 10, δώσαμε και στους γειτόνους, και το υπόλοιπο τεμαχίστηκε και μπήκε στην κατάψυξη για τις δύσκολες ώρες.
  • Γιατί είναι ωραίο να μοιράζεσαι κοινές δραστηριότητες... είτε είναι το τέννις, είτε η μαγειρική, είτε η πεζοπορία, είτε το διάβασμα... αρκεί να αφορά τους 2 σας.
  • Πετυχαίνω αραιά και που παρέες αγγλόφωνων! Κυρίως Αμερικάνων. Και έτσι μου έρχεται να πάω να τους ρωτήσω 1. πού εργάζονται και 2. πού βγαίνουν στο Neuchatel.
  • Σαν να πάνε να καθιερωθούν οι μεσημεριανές μας σιέστες.... Εκεί γύρω στις 9 και μετά στις 15.00. Από διάρκεια δεν τα πάμε καλά αλλά έχουμε κάνει μία σημαντικότατη αρχή! Φτου φτου.
  • Από την Ελλάδα είχαμε να τα πούμε με τον Τσέσκο και έτσι κάναμε catch-up με τις Ελληνο-γαλλικές μας συζητήσεις στο καθιερωμένο μας μεσημεριανό στο coop.
  • Στην επόμενη ζωή θέλω να γίνω οστεοπαθητικός ή χειροπράκτης. Είναι τέτοιος ο θαυμασμός μου!
  • Αγόρασα φορεματάκι για την βάφτιση του Σεπτεμβρίου. Δεν είχα υψηλές προσδοκίες αλλά είπα να ρίξω μια ματιά κάνοντας βόλτα στο εμπορικό. Και μπαίνοντας στο κατάστημα σκεφτόμουν ότι ωραίο θα ήταν να φορούσα κάτι λευκό. Είναι και καλοκαιρινό και συμβολικό. Και τσουπ, να 'σου μπροστά μου λευκό, λιτό φορεματάκι ότι πρέπει για μεσημεριανό event. Και μιας και υπάρχει πλέον και η εναλλακτική του μπιμπερό, δεν είχα τους γνωστούς περιορισμούς με τα κουμπιά και τα ανοίγματα.
  • Σας είπα ότι αγοράσαμε -επιτέλους- τοστιέρα; Ψάχναμε καιρό αλλά δεν θέλαμε να είναι αυτή η τριγωνική ούτε τεράστια οπότε δεν ήταν εύκολο project.
  • Πατέντα φαγητού - ύπνου #432. Το γεύμα του μπιμπερό που γίνεται πλέον εκεί γύρω στα μεσάνυχτα το προσέφερε ο μπαμπάς της οικογένειας ώστε να μπορέσει η μαμά να κοιμηθεί κάποιες ώρες σερί.
  • Τόσους μήνες ψάχνω να βρω ένα όμορφο, πρακτικό, οικολογικό μπουκαλάκι νερού γιατί πλέον κάθε φορά που βγαίνω από το σπίτι παίρνω και το νεράκι μου μαζί. Και είτε δεν έβρισκα ένα που να πληροί τις παραπάνω προδιαγραφές ή ήταν αδικαιολόγητα απλησίαστα. Έλα όμως που ανακάλυψα μέσω του αγαπημένου the dieline τα πανέμορφα γυάλινα μπουκάλια soma. Τα ερωτεύτηκα! Και ενώ είναι διαθέσιμα μόνο στην Αμερική έκανα τις συνεννοήσεις μου με τον αγαπητό αδελφό και θα τα παραλάβει αυτός! Δύο παρήγγειλα για να καταλάβετε τον ενθουσιασμό μου :)
  • Και ο μικρός έκανε πάλι το θαύμα του μετά από πολύ καιρό! 00.00 - 06.00! Wow!
  • Αφού είχε ξυπνήσει κεφάτη - κεφάτη όλη η οικογένεια, πήγαμε τον μπαμπά μας το πρωί στο γραφείο και καθήσαμε μετά στο κέντρο, με καφέ - κρουασάν και τον Macη και απολαύσαμε.
  • Και η ημέρα κύλησε με face time calls σε όλη την υφήλιο (Κρήτη - Βούλα - Miami), πολλές δουλειές στο σπίτι και συμμαζέματα, 1 ώρα μεσημεριανή σιέστα (too good to be true!) και online check-in. Βαλίτσες μηδέν αλλά όλα θα γίνουν.
  • Ερχόμαστεεεεε!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Βρες τις διαφορές #10


  • Στην Ελβετία, για να νοικιάσεις σπίτι καταθέτεις ένα dossier με ένα κάρο έγγραφα.
  • Σε αυτά τα έγγραφα, εκτός από τα προφανή, καταθέτεις απαραιτήτως βεβαίωση από το καντόνι ότι δεν έχει χρέη και την μισθοδοσία σου.
  • Για να δεις το σπίτι και να αποφασίσεις αν σου κάνει, πολλές φορές περνάς απλά από το μεσιτικό, δίνεις μία ταυτότητα, παίρνεις το κλειδί και ότι καταλάβεις. Μόνο εφόσον εγκριθεί το dossier σου έρχεται άνθρωπος να στο δείξει.
  • Για να φύγεις από το σπίτι που ήδη μένεις, πρέπει είτε να ειδοποιήσεις 3 μήνες νωρίτερα και η ημερομηνία αναχώρισης να συμπίπτει με 3 ημερομηνίες που σου έχει δώσει το μεσιτική γραφείο (ευκολότερα μάλλον πιάνεις το Τζόκερ) ή να φύγεις όποτε θες αρκεί να τους βρείς τον επόμενο ενοικιαστή εσύ.
  • Που σημαίνει, ότι οι μεσίτες κάνουν ζωάρα και εσύ τρέχεις με φωτογραφίσεις - αγγελίες - επισκέπτες ώστε να κάνεις στην ουσία τη δουλειά τους.

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

How was your week?

  • Πώς περνάνε 10 ώρες με ένα νεογέννητο όταν δεν κοιμάται ούτε λεπτό, δεν μπορεί να απασχοληθεί με τίποτα και δεν έχεις και κανένα χέρι βοηθείας;
  • Δύσκολα.
  • Ισχύς εν τη ενώσει. Και τις Παρασκευές που είμαστε πλέον και οι 2 σπίτι όλο και κάτι προχωράει, όλο και καμιά δουλειά κάνουμε.
  • Αφού καταφέραμε για ακόμη ένα απόγευμα και τον κοιμήσαμε (με την γνωστή πλεόν διαδικασία του κλαίω κανά μισάωρο ενώ ο μπαμπάς ή η μαμά με αγκαλιάζουν - μου τραγουδούν - με ηρεμούν - με κουνούν), αποζημιώσαμε τους εαυτούς μας με σπιτικό πανέ κοτόπουλο και νέο επεισόδιο Suits.
  • Ξυπνάμε που ξυπνάμε από τα χαράματα γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε κιόλας;
  • Έτσι το Σάββατο ξεκινήσαμε νωρίς - νωρίς οι 3 μας για το νησάκι του Αγίου Πέτρου (Ile Saint-Pierre) στην κοντινή μας λίμνη της Bienne. Οδήγημα μέσα στα λαγκάδια για κανά τεταρτάκι, παρκάρισμα και περπάτημα στην λεπτή λωρίδα γης που πλέον ενώνει το νησί με την στεριά.
  • Το περπάτημα ήταν περίπου 1 ώρα, σε ένα εξαιρετικό τοπίο χωρίς όμως θέα προς τη λίμνη (τόσο πυκνή ήταν η βλάστηση). Και το νησάκι είναι ένα ησυχαστήριο! Ένα ξενοδοχείο, ελάχιστα σπίτια, καθόλου δρόμοι, αγελάδες, φάρμες, όμορφες αυλές και μαρίνες, χώροι για ψησίματα και πικ-νικ.
  • Στον γυρισμό είπαμε να επιλέξουμε την 2η εναλλακτική: δια θαλάσσης. Και πολύ καλά κάναμε. Γιατί ήταν μία σύντομη (μισής ώρας) διαδρομή αλλά πολύ όμορφη!
  • Και η άφιξή μας στο Erlach ήταν εντυπωσιακή. Γιατί εκεί είχαμε παρκάρει εξ' αρχής αλλά δεν είχαμε πάρει χαμπάρι ότι λίγα μέτρα πιο κάτω εκτεινόταν μία μεγάλη παραλία με ότι μπορείτε να φανταστείτε. Beach volley, ping-pong, θαλάσσια σπορ, food trucks, μικρά μαγαζάκια, τραπεζάκια για πικ-νικ (εννοείται!)... Για λίγο ξεχνιόσουν και νόμιζες ότι είσαι σε ελληνικό νησί. Και μαγιώ δεν είχαμε, φάγαμε όμως.
  • Και επιστρέψαμε γεμάτοι, λίγο ηλιοκαμμένοι και πολύ κουρασμένοι. Αγοράσαμε και μικροσκοπικές, πεντανόστιμες φράουλες από το stand γλυκύτητας κυρίας.
  • Ο μικρός όμως δεν μας έκανε το χατήρι... το μάτι γαρίδα!
  • Έτσι, μετά από κανά 2ωρο προσπάθειας, το πήραμε απόφαση και βουρ ξανά έξω. Στο κέντρο αυτή τη φορά για να ακούσουμε τους lounge - soul - jazz ήχους δίπλα στη λίμνη.
  • Και εννοείται ότι ο μικρός κοιμήθηκε το 1ο λεπτό που μπήκε στο αυτοκίνητο! Αχ!
  • Πόσες φορές έχω σκεφτεί να τον πάρω βόλτα με το αυτοκίνητο γύρω από το τετράγωνο, να παρκάρω και να κοιμηθώ και εγώ μέσα. Θα το κάνω κάποια στιγμή πάνω στην απελπισία μου.
  • Είναι συγκλονιστικό πώς συνεννοούνται σε αυτή τη χώρα. Η κυρία στο μικρό καφέ του νησιού που πουλούσε και εισιτήρια για το πλοίο μιλούσε γερμανικά και μόνο. Ούτε γαλλικά και -εννοείται- ούτε αγγλικά. Ενώ οι μεγαλύτερες κοντινές πόλεις (μη σας πω και η δική της) είναι είτε γαλλόφωνες είτε δίγλωσσες. Και όταν λέμε ότι δεν μιλούσε, δεν καταλάβαινε ούτε λέξη! Είχε τη διάθεση όμως και με σύμμαχο ένα μπλοκάκι συνεννοηθήκαμε.
  • Την Κυριακή είχαμε κανονίσει πικ-νικ στη λίμνη με φίλους. Λίγο τσίμπημα, μπάνιο για τους τολμηρούς (γιατί είχε αέρα και λίγη ψύχρα), συζητήσεις, παιχνίδια με τον μικρό... και έφτασε απόγευμα χωρίς να το καταλάβουμε.
  • Η Δευτέρα ήταν δύσκολη. Ουφ. Είναι που είναι οι Δευτέρες..... Ήρθε και η μαία για το καθιερωμένο ζύγισμα, της είπα και τα εσώψυχά μου και προσπαθήσαμε να βρούμε λύσεις.
  • Είναι υπερκινητικό αυτό το παιδί. Θέλει να μεγαλώσει πριν την ώρα του. Να μπουσουλήσει, να περπατήσει, να μιλήσει, να συμμετέχει στις συζητήσεις και στις δράσεις. Φήμες λένε ότι έτσι ήμουν και εγώ στην αντίστοιχη ηλικία με λιγότερο όμως κλάμα.
  • Τι σου είναι τα γονίδια.....
  • Και θέλει ευελιξία, και προσαρμογή, και φαντασία, και υπομονή... Αφού δεν πιάνει το "Χ" πάμε για το "Ψ". 
  • Και την απελπισία της Δευτέρας ακολούθησε η σχετική ηρεμία και συνεργασία της Τρίτης. Μέχρι και μπάνιο έκανα (με λούσιμο μαλλιών παρακαλώ) με τον μικρό να με παρακολουθεί και να γελά με τα νερά (όπως τον παλιό καλό καιρό).
  • Μη σας πω ότι έφτιαξα μέχρι και καφέ! Γιατί κοιμήθηκε 40 ολόκληρα λεπτά.
  • Ανέβηκε και το καρότσι σαν back up plan.
  • Το πιστεύετε ότι έπιασε με την άκρη του ματιού του την τηλεόραση και σταμάτησε τα πάντα; Μέχρι και το μάσημα της πιπίλας! Πω πω!
  • Ξέρετε πώς λέγεται στα Γαλλικά η πεταλούδα; Αυτή που κάνει ο Phelps και αυτή που βλέπετε στον κήπο. Papillon!
  • Επιχείριση μαγιώ #2 γιατί αυτό που αγόρασα εσπευσμένα τον Ιούνιο μου είναι ήδη μεγάλο. Καλό νέο από τη μία, δύσκολο να βρεις άλλο από την άλλη μιας και είναι τέλος της σεζόν. Τελικά αγόρασα μπικίνι αλλά ψηλόμεσο.
  • Έφαγα εξαιρετική σαλάτα to go από το μικρό delicatessen που βλέπουμε συχνά στο κέντρο αλλά ποτέ δεν είχαμε δοκιμάσει.
  • Καταθέσαμε και το πρώτο ever dossier για την ενοικίαση σπιτιού. Για να δούμε.
  • Αν σας πω ότι το βράδυ βάλαμε ένα λεπτό κουβερτάκι τι θα πείτε;
  • Ξεκίνησα την αναζήτηση για το βιβλίο των διακοπών. Όπως καταλαβαίνετε αισθάνομαι αισιόδοξη. Θα τα καταφέρω άραγε; Να βρω και χρόνο και να μην κουτουλάω από την αυπνία; Γιατί από διάθεση καλά πάμε.
  • Έθεσα πάντως το ερώτημα στο fb και ήρθαν ένα σωρό ενδιαφέρουσες προτάσεις. Αναμένω και τις δικές σας αν έχετε όρεξη.
  • Όταν συνειδητοποιείς ξαφνικά στα μέσα της Πέμπτης ότι ξημερώνει Παρασκευή. Μαγεία.
  • Όταν βγάζεις δειλά - δειλά τα μαγιώ και τα σορτσάκια που θα πάρεις για τις διακοπές. Μαγεία ξανά.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Μία ημέρα στη φάρμα


Πόσο πιο Ελβετική; Δεν γίνεται! Την 1η Αυγούστου είναι η ημέρα εορτασμού της συμμαχίας των πρώτων τριών καντονιών ενάντια στους Αψβούργους. Μίας συμμαχίας η οποία αποτέλεσε τον πυρήνα για τη δημιουργία της Ελβετίας όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Ε, αυτή την ημέρα γιορτάζει όλη η χώρα. Κάτι σαν 4th of July για τους Αμερικάνους. Τα βράδια γεμίζουν οι λίμνες και οι πλατείες με πυροτεχνήματα, συναυλίες, φαγητά, χορούς, πάρτυ, και την ημέρα με BBQs, εκδρομές στη φύση, πεζοπορίες, ηλιοθεραπείες. Πέρσι είχαμε ζήσει την βραδινή εκδοχή των εορτασμών με 2 συνεχόμενες νύχτες γεμάτες εντυπωσιακά πυροτεχνήματα, μουσικές και κρασιά. Φέτος, για ευνόητους λόγους δεν μπορέσαμε να ακολουθήσουμε το βραδινό πρόγραμμα, και για να μην μείνουμε παραπονεμένοι, εντοπίσαμε ένα ακόμη ελβετικό έθιμο της ημέρας. Αυτό που θέλει να ανοίγουν κάποιες φάρμες τη συγκεκριμένη ημέρα τις πόρτες τους προσφέροντας brunch με τα τοπικά τους προϊόντα και δραστηριότητες ώστε να γνωρίσουν οι επισκέπτες τα ζώα, τις εργασίες, τη φύση και τη ζωή στην ύπαιθρο. Το έψαξα λοιπόν από εδώ, το έψαξα από εκεί και Παρασκευή έκανα μία κράτηση για 2 ενήλικες και 1 μωρό (γιατί χωρίς κράτηση δεν πας πουθενά στην Ελβετία) στη La Ferme des Tourbieres

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

How was your week?

  • Σας έχω πει ότι η βαλίτσα μου απο τα μέσα Ιουλίου που επιστρέψαμε από την Ελλάδα είναι ανοιγμένη, στην άκρη του δωματίου, με όλα τα ρούχα ακόμη μέσα; Όσοι με ξέρουν θα καταλάβουν πόσο "εκτός εαυτού" είναι αυτή η κατάσταση. Ενδεικτική όμως της τωρινής μου πραγματικότητας. Αδειάζει όμως σιγά-σιγά ενώ φοριούνται τα ρούχα (τα δικά μου και του Στέφανου) έτσι ώστε μέχρι την επόμενη κάθοδο να την γεμίσουμε ξανά.
  • Τι ωραίο 4ήμερο που περάσαμε! Από Παρασκευή έως και Δευτέρα η οικογένεια ήταν σε απαρτία!
  • Παρασκευή είδαμε ένα διαμέρισμα το οποίο όμως δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μας και το απόγευμα κάναμε βόλτα στο κέντρο, τσιμπήσαμε τοπικό fish & chips (με ψάρι της λίμνης), αντισταθήκαμε στα παγωτά (ουφ), στρώσαμε το στρωματάκι μας και αγνατεύσαμε για καμιά ωρίτσα (τόσο όσο μας επέτρεψε το "αφεντικό").
  • Σάββατο κάναμε ωραίες, πρωινές βόλτες, αλλαγή κάποιων δώρων, μαγείρεμα και το απογευματάκι φύγαμε για Βέρνη.
  • Ο καιρός δεν βοήθησε αλλά προχωρήσαμε κανονικά με τα σχέδιά μας τα οποία περιελάμβαναν μπάνιο στον Aare (τον κεντρικό ποταμό της πόλης). 
  • Μία κεντρο-ευρωπαϊκή πόλη, χωρίς θάλασσα, χωρίς ζέστη, γεμάτη όμως με τουρίστες και ντόπιους με μαγιό - φουσκωτές βάρκες - ειδικές αδιάβροχες τσάντες για τα ρούχα. 
  • Οι περισσότεροι μπαίνουν στον ποταμό από τα σκαλάκια που υπάρχουν διάσπαρτα. Οι πιο τολμηροί πηδούν από τις γέφυρες! Και μερικές είναι πολύ ψηλές! Πω πω! Τι θέαμα!
  • Μέχρι και surf είδαμε κάποιον να κάνει με ειδικό σκοινί δεμένο στη γέφυρα.
  • Και τα αγόρια έπεσαν! Και ήταν παγωμένα λέει και απολαυστικά. Γιατί έχει ορμή ο ποταμός και σε πηγαίνει σαν να είσαι σε νεροτσουλήθρα.
  • Κυριακή με χειρότερο καιρό (τρελή καταιγίδα) αλλά εμείς απτόητοι! Βουρ για Λωζάνη ώστε να συναντήσουμε μία συνάδελφο του συνοδοιπόρου με τον σύζυγό της. Και μας πήγαν σε μία εξαιρετική brasserie, και ήπιαμε τα proseco μας και επιστρέψαμε.
  • Δευτέρα εθνική εορτή! Πρώτη Αυγούστου! Χαμός! Γεμάτη η πόλη με κόσμο, με ετοιμασίες, μουσικές, φαγητά και το βράδυ τα πολυαναμμενόμενα πυροτεχνήματα. Εμείς κινηθήκαμε εναλλακτικά και περάσαμε τη μισή μας ημέρα στη φάρμα για brunch. Θα σας τα γράψω με κάθε λεπτομέρεια.
  • Τα 4 απογεύματα όμως τα πράγματα δεν ήταν τόσο ήρεμα και γαλήνια. Επιστρέψαμε στις δυσκολίες του μικρού φυστικιού που είχε ένταση και πολύ κλάμα με αποτέλεσμα να μην τρώει. Αχ βαχ. Και σπαράζει η καρδιά μας και κοιμάται εν τέλει νηστικός. Πόσο κρίμα είναι.....
  • Με αυτά και με εκείνα, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ακόμη μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα και αγοράσαμε γάλα - σκόνη για αυτό το τελευταίο γεύμα πριν τον ύπνο του. Και επειδή μαμά = θηλασμός, ανέλαβε ο μπαμπάς το δύσκολο αυτό έργο με το μπιμπερό.
  • Και η 1η απόπειρα δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχής. Στην 2η όμως έκανε κίνηση ματ και έβγαλε τον μικρό από το σκοτεινό - έτοιμο - για - ύπνο δωμάτιο, στο ηλιόλουστο σαλόνι. Ενάντια στα προγνωστικά ο μικρός όχι μόνο ηρέμησε αλλά έφαγε και 170 ολόκληρα ml! Personal best. 
  • Περισσότερο δεν κοιμήθηκε αλλά δεν ήταν αυτός ο στόχος ούτως ή άλλως.
  • Για την συγκίνησή μου σας τα έγραψα......
  • Και ήρθε ξανά η μαία και ευτυχώς αυτή τη φορά τα είχε πάρει τα γραμμάριά του. Λίγα αλλά σημαντικά.
  • House hunting και είδαμε ένα σπίτι στον από πάνω δρόμο. Και μας άρεσε! Για να δούμε...
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Η μαμά στην πόρτα


Η πόρτα μισάνοιχτη, το δωμάτιο σκοτεινό και εγώ κρυμμένη, μισή μέσα μισή έξω για να μην με βλέπει, να βουρκώνω. Ήταν η πρώτη φορά που ένοιωσα ότι ήδη, από τους 3 και κάτι μήνες του, ο μικρός μου Στέφανος, το παιδάκι μου, έχει αρχίσει να μην με χρειάζεται όπως πρώτα. Ήταν η πρώτη φορά που δεν κράταγε το δικό μου χέρι ενώ έτρωγε. Αντί να τον κοιτάω στα μάτια και εκείνος να κάνει ένα διάλειμμα για να μου χαμογελάσει, τώρα απλά τον κοίταγα από μακριά και προσπαθούσε ο συνοδοιπόρος μέσω νοημάτων να μου εξηγήσει τι συνέβαινε. -Έκλεισαν τα μάτια του -Ναι έτσι κάνει, μην ανησυχείς θα συνεχίσει να τρώει. -Μου κρατάει το χέρι -Ναι, και σε εμένα έτσι κάνει. -Το ήπιε όλο το γάλα -Εντάξει, βάλτον να ρευτεί.

Δεν ήξερα για τι πρωτο-έκλαιγα. Για την ικανοποίηση που και ο συνοδοιπόρος έζησε αυτή τη μαγεία του να ταΐζεις το μωράκι σου και να σου κρατάει το χέρι; Για την χαρά που επιτέλους θα κοιμηθεί χορτάτος και πιο ήρεμος; Για την συνειδητοποίηση ότι ήδη έχει μεγαλώσει και έχει αλλάξει τόσο; Για την παραδοχή ότι δεν θα με έχει πάντα τόσο ανάγκη και θα έρθει η στιγμή που δεν θα παίζω εγώ τον πρώτο ρόλο στη ζωή του; 

Είναι ο θηλασμός κάτι μαγικό. Δύσκολο, απαιτητικό, πολύπλοκο (και ας φαίνεται απλό) αλλά και μαγικό. Όχι τόσο για τη διατροφική του αξία, για τον σκοπό που επιτελεί αλλά για την συναισθηματική. Για αυτό το δέσιμο. Αυτή την αγκαλιά που μοιράζεται η μαμά με το μωρό. Αυτή την ένωση που δεν μοιάζει με καμία άλλη. Αυτά τα λεπτά που σε κοιτάει μες στα μάτια και μετά συγκεντρώνεται ώστε να επιστρέψει στο φαγητό του. Και πολλές φορές, όταν τρώει ήρεμα, προσπαθώ να χαζέψω λιγάκι τριγύρω, να προλάβω να διαβάσω κανά email, αλλά πάντα επιστρέφω σε αυτόν. Για να δω τι γκριμάτσα θα κάνει, πώς θα βάλει τα χεράκια του και πότε θα τον πάρει ο ύπνος. Για να τον χαζέψω και να τον βγάλω και καμιά φωτογραφία κρυφά. Γιατί έχει το πιο γαλήνιο πρόσωπο.

Και όπως σε όλα, έτσι και σε αυτό, όταν νοιώθεις ότι θα το χάσεις το αγαπάς περισσότερο. Και εγώ αυτή την εβδομάδα, που για πρώτη φορά έφαγε από το μπιμπερό, συνειδητοποίησα πόσο πολύ απολαμβάνω αυτές μας τις στιγμές. Αυτές που είναι μόνο δικές μας και δεν μοιάζουν με τίποτα άλλο. Σ' αγαπώ μικρέ μου Στέφανε. Και κάνω ένα βήμα πίσω για να κάνεις εσύ ένα βήμα μπροστά.

ανδριάνα

ΥΓ. Όλως τυχαίως αυτή είναι λέει η παγκόσμια εβδομάδα θηλασμού. Το διάβασα αφού είχα γράψει την ανάρτηση.

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Μήνας #3



Ουφ. Δύσκολος ο τρίτος μήνας. Αναπάντεχα δύσκολος. Εκεί που λες περάσανε τα πρώτα δύσκολα, κάπως μπήκαμε σε πρόγραμμα, κάπως συνεννοούμαστε... τσουπ να 'σου οι αναποδιές και τα πισωγυρίσματα. Μάλλον αναμενόμενο είτε τώρα είτε μετά, αλλά καθόλου επιθυμητό! 

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

How was your week?




  • Πόσο αγαπώ τα καλορίζικα μπισκότα; Τόσο!
  • Άλλη μία work from home Παρασκευή (γιούπι), ήρθε και η μαία Σάντρα για να βάλουμε κάτω τα νέα δεδομένα και να χαράξουμε την στρατηγική μας, κάναμε και τις βόλτες μας, αγοράσαμε και τα τηγάνια μας, είδαμε και το 2ο επεισόδιο Suits... τι άλλο θέλουμε!
  • Να έτρωγε και με μεγαλύτερη ηρεμία το μικρό φυστίκι και τι στον κόσμο.
  • Βρώμη, λιναρόσπορος, ξηροί καρποί, μάραθος, βότανα και ομοιπαθητικές - μικροσκοπικές "σφαίρες", όλα μπήκαν ξανά στην καθημερινή διατροφή.
  • Κατέφτασε και το πακέτο με τα δωράκια του μικρού που δεν χώρεσαν στη βαλίτσα από Ελλάδα. Και μέσα σε αυτά ήταν και το "γυμναστήριο - χταπόδι" της φίλης του Μυρσίνης το οποίο πολύ ευχαριστήθηκε από την πρώτη στιγμή!
  • Talented Mr. Ripley... Τι ταινία! Ούτε ξέρω πόσες φορές την έχω δει.
  • Στην προηγούμενη ζωή πρέπει να ήμουν Ιταλίδα.
  • Λίστες είχαμε με δουλειές για το Σάββατο και τις κάναμε όλες... Ανακύκλωση, πουκάμισα, μπαταρίες, τσιμπήσαμε και μία σαλάτα με τους φίλους που επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από 1 χρόνο εδώ, "τσιμπήσαμε" και κάτι ρουχαλάκια μιας και έχουμε εκπτώσεις, όλα καλά.
  • Και εκεί.... με όλα τα άγχη και τις ανασφάλειες, με όλες τις σκέψεις περί ανεπάρκειας, με όλα τα "πρέπει" τα δικά μου και των άλλων που με βαραίνουν, εκεί έγινε ξαφνικά το κλικ. Και αποφάσισα ότι θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ και αν αυτό δεν είναι αρκετό τότε θα βρω ένα plan b. Είτε αυτό είναι για τον θηλασμό, είτε για την κούραση, είτε για την yoga, είτε για το μαγείρεμα. Δεν χάθηκε και ο κόσμος! Σε εμένα τα λέω για να τα ακούω όπως καταλαβαίνετε.
  • Και έτσι το Σάββατο κατάφερα και έκανα 1 ώρα yoga και κατάφερε και ο συνοδοιπόρος και βγήκε για βραδινό τρέξιμο μόλις σταμάτησε η βροχή.
  • Όταν δεν πεινάει και όταν δεν νυστάζει (οι 2 βασικές αιτίες κλάματος) είναι το πιο γλυκό παιδί του κόσμου! Τόσο χαμογελαστός, τόσο γοητευτικός!
  • Κυριακή με ήλιο (ενάντια στις προγνώσεις) και συνάντηση με τους φίλους από Λωζάνη. Και τα νέα τους ήταν πολύ ευχάριστα! Όλοι τακτοποιούνται σιγά-σιγά.
  • Ζύγισμα. Ούτε οι πρωταθλητές του μποξ δεν ζυγίζονται τόσο συχνά. Και το μικρό φυστίκι επιβεβαίωσε αυτό που ένιωθα και ήλπιζα, πήρε αρκετό βάρος.
  • Και πρώτη φορά μου ανοίχτηκε η Ελβετίδα μαία. Είναι που είναι δύσκολο να μιλάς για προσωπικά σου θέματα, πόσο μάλλον όταν είσαι Ελβετός.
  • Ανάσκελα τον βάζεις - μπρούμυτα τον βρίσκεις. Εκεί κόντρα στον κάγκελο του κρεβατιού του.
  • Και δεν φτάνει το κυνηγητό πιπίλας, η πείνα, η δείψα, οι ενοχλήσεις... έχουμε τώρα και τον καημό πώς γυρνάς ανάσκελα. Χαχα.... Τι προβλήματα έχουν και αυτά τα μωράκια.
  • Ήταν τέτοια η κούρασή μου και η νύστα την Δευτέρα που δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου (στην κυριολεξία). Με τα πολλά καταφέραμε και κοιμηθήκαμε μαμά και γιος για ένα μεσημεριανό 2ωρο (!) αγκαλιά! Κοιμάσαι και γυμνάζεις παράλληλα και δικεφάλους! Αμ πως!
  • Σαν να με άκουσε που έλεγα ότι περιμένω πώς και πώς να επιμηκύνει τους βραδινούς του ύπνους και την Δευτέρα το βράδυ έκανε δύο 4ωρα!
  • Και το επανέλαβε και τις επόμενες ημέρες με αποκορύφωμα το βράδυ της Τετάρτης που έκανε για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία σερί 8ωρο ύπνο! Σοκ και δέος! Από τις 19.00 ξύπνησε 03.00!
  • Να κοιμάσαι σερί 3 ώρες! Τι είπες τώρα!
  • 5 ρεσίψατα, 2 πνιγμοί, 8-9 διαλείμματα στον ώμο, 2 εκκενώσεις, 2 αλλαγές πάνας και 3-4 ολιγόλεπτα κλάμματα. Αυτό δεν είναι θηλασμός. Τρία χιλιόμετρα στιπλ είναι.
  • Μιας και λίγες αλλαγές είχαμε, είπαμε να ανοίξουμε και το μέτωπο "μετακομίζω". Γιατί καταπληκτική η θέα στη λίμνη, αλλά οι 3 όροφοι χωρίς ασανσέρ σιγά-σιγά δεν παλεύονται.
  • Και μια μετακόμιση στην Ελβετία δεν είναι ποτέ μια εύκολη υπόθεση. Τι είναι άλλωστε; Γραφειοκρατία, κανόνες και πρέπει σε όλα.
Καλό σαββατοκύριακο!
Τριήμερο για εμάς :)

ανδριάνα

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

(Cup)cake love! #15 Blueberry Oats


Αν σας πω πώς κατέληξα σε αυτή τη συνταγή θα γελάσετε και ίσως να με λυπηθείτε και λιγάκι. Το μικρό φυστίκι εκεί στα τέλη του 2ου μήνα αύξησε τις διατροφικές του ανάγκες με αποτέλεσμα η μαμά του (εγώ δηλαδή... χιχι) να πρέπει να ακολουθήσει με την αντίστοιχη παροχή γάλακτος. Παράλληλα όμως, υπό τον φόβο μια παλινδρόμισης, έπρεπε να αποφεύγει όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα (ναι, σε αυτά συμπεριλαμβάνεται και το βούτυρο), την σοκολάτα (!), τον χυμό πορτοκάλι..... Το λες και αναγκαστική (και σίγουρα αναγκαία) δίαιτα. Στην προσπάθεια λοιπόν να εμπλουτίσω τη διατροφή μου με υγιεινά - μη γαλακτοκομικά - ελαφριά - εύγεστα σνακ που ενισχύουν και την παραγωγή γάλακτος, κατέληξα σε αυτά τα καταπληκτικά (είτε είσαι μητέρα είτε όχι) muffins. Βρήκα την συνταγή στο αγαπημένο pinch of yum και την προσάρμοσα στα δικά μου δεδομένα. Είναι πανεύκολη, πολύ υγιεινή και θρεπτική, χωρίς μίξερ και πολλά τεχνάσματα. Στο εξωτερικό είναι γνωστά ως lactation cookies - muffins - cakes... Κανονικά δηλαδή cookies - muffins - cakes με επιλεγμένα όμως υλικά, υγιεινά, που ενισχύουν τον θηλασμό. Μην τρομάζετε! Αυτά είναι υλικά που ούτως ή άλλως βρίσκουμε συχνά στα γλυκά και είναι εξίσου εύγεστα.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes