Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

How was your week?


  • Είχα πει να βγω έξω και να κάνω τις δουλειές μου στον ήλιο αλλά τελικά, μία το ένα, μία το άλλο, την Παρασκευή την πέρασα σπίτι.
  • Το βραδάκι συναντηθήκαμε με τους φίλους στο Biel - Bienne, φάγαμε σε μια εξαιρετική αυλή με μεσογειακή κουζίνα, ήπιαμε τα ποτά μας, είπαμε τα νέα μας, γελάσαμε και κάναμε σχέδια για το Ελβετικό υπόλοιπο του καλοκαιριού.
  • Αν δεν είχε κλείσει και η κουζίνα από τις 22.00 στερώντας μας το γλυκό όλα θα είχαν κυλήσει ιδανικά.
  • Το ζευγάρι Ελβετών του διπλανού τραπεζιού προφανώς είχε βάλει στοίχημα για την εθνικότητά μας και στο τέλος δεν άντεξε και μας ρώτησε. Για την ιστορία, το στοίχημα το κέρδισε η κυρία.
  • Και στο γυρισμό, να 'σου και η καλοκαιρινή μπόρα.
  • Αυτή την πτώση της θερμοκρασίας την λες και λυτρωτική... Μετά από τα 36άρια εντός και εκτός Ελβετίας, ο ήλιος με αεράκι και 22 βαθμούς είναι ότι πρέπει. Αλλά μέχρι εκεί ε;
  • Τα καταφέραμε και επισκεφθήκαμε τον Rose Garden της Βέρνης. Ο κήπος αυτός καθαυτός δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, η τοποθεσία του όμως είναι μαγική (δείτε την φωτογραφία πιο πάνω).
  • Και είδαμε πώς είναι η Βέρνη για 1η φορά με ήλιο.
  • Τέταρτη (και τελευταία;;) επίσκεψη στο ΙΚΕΑ για επέκταση της ντουλάπας και μικροπράγματα. Επεισόδιο "φορτώνω τον σκαραβαίο με μια ντουλάπα 2 μέτρων και χωράει να κάτσει και ο συνοδηγός" μέρος #2. Ένα θα σας πω: η ντουλάπα πέρναγε πάνω από το κεφάλι μου και εγώ καθόμουν με την κοιλιά στα γόνατα.
  • Και αφού έχεις περάσει όλα αυτά για να φτάσεις σπίτι, μετέφερέ τα και 3 ορόφους χωρίς ασανσέρ και βοήθεια! Και μετά συναρμολόγησέ τα κιόλας.
  • Κάπως έτσι πέρασε το Σάββατό μας αλλά το αποτέλεσμα μιας άνετης, οργανωμένης και ευρύχωρης ντουλάπας μας αντάμειψε.
  • Για Κυριακάτικο μπάνιο και πικ-νικ ξεκινήσαμε με τους γιατρούς, με ζακετάκι και ξάπλες καταλήξαμε. Την είχε την ψύχρα του αλλά ήταν όμορφα.
  • Και δυστυχώς, η θερμοκρασία συνέχισε την κατηφόρα, άλλοτε με αέρα και άλλοτε με βροχές. Well well ... ελπίζω να συνέλθει σύντομα γιατί έχουμε 1 -τουλάχιστον- ακόμη μήνα καλοκαιρίας.
  • "Να ζήσει η Ελλάδα μας!!". Σε post-it κολλημένο στο παράθυρο του αυτοκινήτου μας. Και αν κρίνω από την οξεία (ή μήπως δασεία;) που είχε το "η" μάλλον κάποιος κύριος/κυρία μεγαλύτερης ηλικίας θα είναι. Πολύ θα ήθελα να τον/την γνωρίσω!
  • Δύο ώρες μου πήρε αλλά τα κατάφερα και το νέο επιπλάκι του μπάνιου μας κρύβει τους ακαλαίσθητους σωλήνες. 
  • Κέρδισα και το στοίχημα με τον συνοδοιπόρο ο οποίος θεωρούσε ότι δεν θα χωράει και έτσι θα φτιάξω εγώ το πρόγραμμα για την ερχόμενη Κυριακή.
  • Είναι εντυπωσιακό μερικές φορές πώς δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε τον εαυτό μας και τις ικανότητές του.
  • Αυτό σκεφτόμουν κατά τη διάρκεια του 1ου εταιρικού μαθήματος τένις όπου κατά την εγγραφή σε καλούσαν να "αυτο-καταχτείς" βάσει συγκεκριμένων δεξιοτήτων σου στο άθλημα. Κάποιοι είτε δεν τις διάβασαν είτε εθελοτυφλούν.
  • Κάτι για την κουζίνα, κάτι για το μπάνιο, κάτι για την ντουλάπα.... Γεμίζει και ομορφαίνει το σπίτι μας.
  • Και αφού παίξαμε το τένις μας, γυρίσαμε άρον - άρον να ετοιμαστούμε για να συναντήσουμε φίλο που ήρθε από την Ελλάδα για Ελβετικό interview.
  • Και στο τσακ προλάβαμε έστω ένα εστιατόριο που και να είναι ανοιχτό (Τρίτη γαρ) και να λειτουργεί η κουζίνα του στις 21.30.
  • Και φάγαμε, και ήπιαμε, και αναλύσαμε και γυρίσαμε κουρασμένοι κατά τη 1 σπίτι.
  • Μπορεί αυτή η συννεφιά και η βροχή να μην εμπνέουν για καλοκαιρινά μπάνια, εμπνέουν όμως για δουλειά που χρειάζεται προσοχή και λεπτομέρεια.
  • Να σας πω κάτι; Είμαι περήφανη για αυτό το backhand που έχω αποκτήσει μέσα σε μόλις 6-7 μήνες. Γιατί ξεκίνησα από το μηδέν και πρέπει αυτές τις μικρές νίκες να τις σημειώνουμε.
  • Είδαμε αυτοκίνητο με πινακίδα ΝΕ 16. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι ο προ, προπάππους του σημερινού ιδιοκτήτη (γιατί αμφιβάλλω αν ήταν η προ, προγιαγιά) ήταν ο 16ος που απέκτησε αυτοκίνητο στο καντόνι. Σήμερα πλέον οι πινακίδες είναι εξαψήφιες.
  • Ήλιος -επιτέλους! Βουρ για περπάτημα και δουλειές έξω.
Καλό σαββατοκύριακο και καλό μήνα! 
Όπως και να 'χει, ο Αύγουστος θα είναι πάντα ένας από τους αγαπημένους μου. 
Είναι και ο γενέθλιός μου άλλωστε!

ανδριάνα

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Τριεθνές


Πόσο καιρό είχε να μας συμβεί; Ίσως να μην μας είχε συμβεί ποτέ στην ενήλική μας ζωή. Να αφιερώσουμε δηλαδή χρόνο τα 3 αδέλφια σε εμάς, χωρίς αντιπερισπασμούς, βιασίνες, πρέπει, υποχρεώσεις και προγράμματα. Έπρεπε να έρθει η όμορφη Αριάννα στον κόσμο για να το πάρουμε απόφαση, να αφήσουμε δουλειές και οικογένειες, και να συσπειρωθούμε. Έστω για 1 εβδομάδα –και κάτι. Ξυπνάγαμε και κοιμόμασταν όλοι μαζί. Ταϊζαμε και αλλάζαμε την Αριάννα όλοι μαζί. Κάναμε ψώνια, τρώγαμε, οδηγούσαμε, θυμόμασταν ιστορίες, συγκρίναμε καταστάσεις (3 αδέλφια = 3 χώρες = 3 ζωές), κάναμε σχέδια, γελάγαμε, ξεφυσούσαμε και χαμογελούσαμε. 

Και από την 1η ημέρα ήξερα ότι αυτή η εβδομάδα θα περάσει ΤΟΣΟ γρήγορα. Και δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από την Αριάννα και τους γονείς της. Ήθελα να τους χορτάσω όσο γίνεται για να αντέξω μέχρι την επόμενη φορά που θα τους συναντήσω. Πότε θα είναι αυτή; Άγνωστο. Και είναι σκληρό. Να αγαπάς κάποιον και να μην μπορείς να τον ανταμώσεις. Ειδικά όταν πρόκειται για ένα μωρό που μέρα με την μέρα (πόσο μάλλον μήνα με τον μήνα) είναι και διαφορετικός άνθρωπος. Για αυτό ήταν τόσο πολύτιμες αυτές οι ημέρες και τόσο διαφορετικές. Μέχρι την επόμενη φορά, εγώ κρατάω την μυρωδιά της μικρής και το προσωπάκι της όπως κοιμόταν αγκαλιά. Long distance love σε όλο της το μεγαλείο.


ανδριάνα  

ΥΓ. Αυτό το κειμενάκι το είχα γράψει επιστρέφοντας από το Miami τον Ιούνιο και κάπου είχε χαθεί μέσα στους φακέλους. Ήθελα όμως να δημοσιευθεί έστω και λίγο καθυστερημένα.

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Η ευγένεια είναι μεταδοτική!


Τι σας έλεγα τις προάλλες στο αρθράκι Γίνε και εσύ αγενής, μπορείς; Ε, τώρα ήρθαν και οι επιστήμονες να εξηγήσουν το φαινόμενο της διάχυτης αγένειας. Γιατί ναι, είναι μεταδοτική! Μία νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Journal of Applied Pshychology ισχυρίζεται ότι δεν κολλάμε μόνο το κρύωμα και τη γρίπη από τους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε, αλλά και τις συνήθειές τους. Όταν λοιπόν κάλεσαν καθημερινούς ανθρώπους σαν και εμάς να διαπραγματευτούν με αγνώστους σε μία σειρά γύρων, όσοι χαρακτήρισαν τους συνομιλητές τους αγενείς σε ένα γύρο, έγιναν και οι ίδιοι αγενείς στους επόμενους γύρους και στους νέους συνομιλητές τους. "Όταν βιώνουμε αγένεια, συχνά αρχίζουμε να την εντοπίζουμε όλο και περισσότερο στο περιβάλλον μας με αποτέλεσμα να γίνεται ακόμη πιο πιθανό να ανταποκριθούμε και εμείς με αγένεια".  Τόσο απλό.

Αυτό που ψάχνεις, αυτό βρίσκεις. Αν έχεις μάθει λοιπόν να αναζητάς και να εντοπίζεις διαρκώς την αγένεια, την ασχήμια, την αδικία, την απατεωνιά, αυτό και θα βρίσκεις κάθε μέρα, σε κάθε περίσταση, σε κάθε άνθρωπο που συναντάς. Αν από την άλλη έχεις εκπαιδεύσει τον εαυτό σου να τα παραμερίζει όλα αυτά (που ναι, υπάρχουν αντικειμενικά γύρω μας) και να επικεντρώνεσαι στην ευγένεια, στην ομορφιά, στην αξιοκρατία (που ναι, και αυτά υπάρχουν αντικειμενικά γύρω μας) τότε θα γίνεις και εσύ αρωγός όλων αυτών. Γιατί εκτός από την αγένεια, και η καλοσύνη είναι εξίσου μεταδοτική ακριβώς με τον ίδιο μηχανισμό. Όλα υπάρχουν εκεί έξω. Εμείς απλά αποφασίζουμε ποιο κομμάτι μας ταιριάζει περισσότερο.

α.

Περισσότερα στο Mind Body Green.
Photo: Lauren Conrad.

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Ισορροπίες


Οι γυναίκες άραζαν στον καναπέ ενώ οι άντρες ετοίμαζαν το μεσημεριανό φαγητό. Συζητούσαν για τα ταξίδια που θα κάνουν, τις παραστάσεις που θα παρακολουθήσουν. Και αφού το τραπέζι είχε στρωθεί, καθίσανε όλοι μαζί να φάνε. Οι γυναίκες ήπιαν και τις μπιρίτσες τους ώστε να κοιμηθούν καλύτερα το απογευματάκι ενώ οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά. Το βραδάκι τις βρήκε στην βεράντα να καπνίζουν και να πίνουν το αγαπημένο τους ποτό, αναλύοντας το αυριανό τους πρόγραμμα. Είχαν αποφασίσει να ξεκινήσουν με βόλτα, καφέ, ψώνια και μετά να επιδοθούν στο αγαπημένο τους άθλημα, το τένις. Θα έλειπαν αρκετές ώρες αλλά όλα ήταν υπό έλεγχο. Οι μπαμπάδες θα είχαν τα μικρά, θα πήγαιναν στη θάλασσα, θα μαγείρευαν, και μέχρι να γυρίσουν οι γυναίκες θα είχε φτάσει η ώρα του φαγητού και θα τις περίμεναν με χαρά και ανυπομονησία.


Σας ακούγεται παράξενη η παραπάνω αφήγηση; Νιώθετε ότι κάτι δεν πάει καλά; Μήπως αν στη θέση των γυναικών ήταν οι άντρες τότε όλα θα έμπαιναν στη “σωστή” τους θέση; Ένα από τα πολλά που σκέφτηκα την εβδομάδα των διακοπών είναι και τα στερεότυπα. Αυτά που μετά από δεκαετίες έχουν μπει τόσο πολύ στο πετσί μας που μερικές φορές ούτε που τα παρατηρούμε. Γιατί εννοείται ότι οι άντρες θα κάτσουν στη βεράντα να πιουν το τσίπουρό τους ενώ οι γυναίκες θα κοιμίζουν τα μωρά. Και εννοείται ότι οι άντρες θα οργανώσουν αθλοπαιδιές ενώ οι γυναίκες θα μαγειρεύουν. Και δεν ισχυρίζομαι ότι είμαστε ίδιοι, κάθε άλλο. Και μάλλον δεν μου πολυταιριάζει και το ‘αφυλετικό’, Σκανδιναβικό μοντέλο που εξισώνει τα δύο φύλα. Γιατί δεν είμαστε ίδιοι. Οι γυναίκες γεννούν και οι άντρες θα είναι πάντα πιο δυνατοί σωματικά. Πόσο όμως έχει αλλάξει η καθημερινότητά μας, οι ευθύνες μας, τα πρέπει, από την εποχή των γονιών μας; Ναι, οι γυναίκες εργάζονται. Αλλά αυτό είναι συνήθως απλά επιπλέον όλων των άλλων οικογενειακών αρμοδιοτήτων. Ναι οι γυναίκες έχουν τη δυνατότητα να σπουδάσουν αλλά την όμορφη συνάδελφο μηχανολόγο πολλές φορές την αντιμετώπιζαν σαν την γραμματέα του τμήματος. Και θεωρώ λογικό η γυναίκα να αναλαμβάνει περισσότερες οικογενειακές ευθύνες όταν δεν εργάζεται. Αλλά τι γίνεται όταν εργάζονται και οι δύο; Γιατί ο ένας κανονίζει να δει μπάλα και η άλλη να σιδερώσει; Και γιατί την επόμενη ημέρα δεν μαγειρεύει εκείνος ώστε να πάει εκείνη στο σινεμά με τις φίλες της; Είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνετε τι εννοώ. Και θεωρώ ότι η πλειοψηφία πλέον των αντρών έχει κάνει σημαντικά βήματα. Πραγματικά σημαντικά. Η εικόνα μπαμπάδων να αλλάζουν πάνες και να ταϊζουν με το μπιμπερό τα μωρά τους ήταν απλά ανύπαρκτη πριν μερικά χρόνια. Θεωρώ όμως παράλληλα ότι υπάρχει στην Ελλάδα ακόμα περιθώριο εξέλιξης. Μέσω της δικής μου πάντα οπτικής γωνίας. Γιατί περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Όλα είναι σεβαστά όταν αποτελούν την ελεύθερη επιλογή κάποιου και δεν πληγώνουν κανέναν.

Και ναι ξέρω, έξω από το χορό καλά τα λέω, γιατί δεν έχω παιδιά. Όταν μπω στο χορό θα σας πω.
Και ναι, εφόσον δεν εργάζομαι αυτή την περίοδο full time, με τα χαράς μαγειρεύω κάθε μέρα και αναλαμβάνω όλα τα του σπιτιού, γνωρίζοντας όμως ότι ο συνοδοιπόρος θα είναι εκεί όταν και εφόσον αλλάξουν τα δεδομένα.

ανδριάνα


Ιmg credits: Michael Nichols

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

How was your week?

  • Ύπνος, τακτοποίηση, ύπνος, τσίμπημα, τακτοποίηση, Homeland, ύπνος. Η 1η μετά-διακοπών ημέρα μετά από αρκετές ημέρες με μόνο ολίγον ύπνο.
  • Αυτή την Ελβετική μας θέα δεν την χορταίνω.
  • Sweat it! Μετά από ένα 10ήμερο "ταχείας πάχυνσης", πίσω στην αγαπημένη ρουτίνα της καθημερινής yoga.
  • Είμαι πολύ υπερήφανη για τον συνοδοιπόρο μου. Για όλα όσα καταφέρνει σεμνά και ταπεινά. Για την υπομονή και επιμονή του.
  • Νέο ρεκόρ αναμονής στην τράπεζα: 1 ώρα. Γιατί 1 κυρία είχα όλη και όλη μπροστά μου η οποία όμως ήθελε να σετάρει όλο τον ηλεκτρονικό της εξοπλισμό. Πού; Στο ταμείο της τράπεζας! Και φέρε το iphone, και βγάλε το tablet, και βρες τους κωδικούς.... Και μόλις έφτασε η σειρά μου, να 'σου ο υπάλληλος από το διπλανό ταμείο (στον οποίο δεν πήγα γιατί ήταν ο ίδιος που δεν μίλαγε αγγλικά γρι αν θυμάστε) να ζητήσει τη βοήθεια της δικιάς μου υπαλλήλου.
  • Ένα θα σας πω. Για να συνεννοηθούμε, η χαμογελαστή κυρία έμπαινε στο google translate.
  • Η ζέστη καλά κρατεί και εδώ. Πρωί γύρω στους 36, βράδυ γύρω στους 31.
  • Να φτιάχνεις το yogi tea σου και το καρτελάκι να είναι στα Γερμανικά.
  • Έκλεισαν οι γονείς μας την 1η τους επίσκεψη στην Ελβετία!
  • Και ποιος να είναι άραγε αυτός ο Hugo, ο επόμενος αντίπαλος του συνοδοιπόρου, που είναι και R3 στην κατάταξη του τένις; Και τσουπ, να 'σου ένα πιτσιρικάκι 11 ετών σίφουνας.
  • Έριξε μία αναζωογονητική, καλοκαιρινή μπόρα.
  • Η μικρή Αριάννα χαμογελάει.
  • Πάει και το season 3 του Homeland.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Βρες τις διαφορές #8


  • Εδώ, στην Ελβετία, οι πινακίδες του αυτοκινήτου ακολουθούν τον ιδιοκτήτη, όχι το αυτοκίνητο. Έτσι μπορείς να έχεις τις ίδιες πινακίδες για μια ζωή!
  • Νομίζουμε ότι εμείς είμαστε χαλαροί και 'χύμα'; Εδώ δεν διστάζουν να ξαπλώσουν στο γκαζόν μετά τη δουλειά, να κάνουν βουτιά στη λίμνη στο lunch break τους, να αφιερώσουν ολόκληρο το Σαββατοκύριακό τους σε βουτιές - πικ νικ και BBQs έξω, και να περπατούν ξυπόλυτοι στο 'παραλιακό' μέτωπο της πόλης. 
  • Στην πλειοψηφία τους, οι μπίρες στα τενεκεδάκια είναι οι διπλές. Αν θες μικρότερη ποσότητα, μάλλον πρέπει να αγοράσεις μπουκάλι.
  • Μία από τις μεγαλύτερες αλυσίδες σούπερ-μάρκετ της Ελβετίας (τα Migros) δεν πουλά αλκοόλ.
  • Οι λίμνες είναι οι Ελβετικές θάλασσες... Σφύζουν από ζωή! Από παραλίες για μπάνιο μέχρι ιστιοπλοΐα, κωπηλασία και κρουαζιέρες.

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

How was your week?

  • Γέμισε η Παρασκευή από το πρωί στις 7 μέχρι το βράδυ στις 2. 
  • Τι εξετάσεις αίματος, τι βόλτες στην Κηφισιά, τι ωραίο ριζότο με κολοκύθα, τι καφέ από το αγαπημένο Άμμος, τι ξάπλες στους καναπέδες, τι BBQs, τι αγκαλιές με τα πιτσιρίκια, τι ποτά....
  • Μα πόσο μεγαλώνουν αυτά τα μικρά; Σαν τις γιαγιάδες που αναφωνίζουν "μα πόσο έχεις μεγαλώσει εσύ;". Έτσι και εμείς. Είναι η αλήθεια όμως.
  • Με βοηθητικές ρόδες τις αφήσαμε, χωρίς τις βρήκαμε, να αλωνίζουν με τα ποδήλατά τους.
  • Πόσο απολαμβάνω την ανδροπαρέα (με τα κορίτσια τους). Ειδικά όταν είναι σε κέφια (Δημήτρης, Θοδωρής, Χρήστος).
  • Τόσο κόντρα σκηνικά να διαδραματίζονται παράλληλα στο The Dalliance House (και το αναφέρω επίτηδες για να δώσω τα εύσημα στον εξαιρετικό σερβιτόρο).
  • Από τη μία η πολυπληθής διπλανή μας παρέα που από εκεί που κάθονταν ήδη στριμωγμένα 7 άτομα σε ένα τραπέζι τεσσάρων, ξαφνικά έγιναν 10! Και ο ένας 'νεαρός' απλά αποφάσισε να κάτσουμε αγκαζέ, cheek to cheek στον καναπέ, γυρνώντας μου την πλάτη, και ακουμπώντας στο τραπέζι μας σαν να μην συμβαίνει τίποτα, χωρίς να πει κουβέντα.
  • Από την άλλη, ο εξαιρετικός σερβιτόρος ο οποίος παρακολουθούσε την εξέλιξη για ώρα και αφού είδε ότι δεν υπάρχει σωτηρία (και ότι εγώ είχα γίνει ζαμπόν ανάμεσα σε 2 φέτες ψωμιού), πήρε την πρωτοβουλία και επενέβει με σοβαρότητα, επαγγελματισμό και αποφασιστικότητα. Ο "νεαρός" δεν ήταν πολύ πρόθυμος να μετακινηθεί αλλά δεν του άφησε πολλά περιθώρια. Με την επέμβαση και της manager, καταφέραμε να αποκτήσουμε αποστάσεις ασφαλείας από τους γείτονες, να ηρεμήσουμε και να περάσουμε ένα εξαιρετικό βράδυ. Μετά από ώρες μας κέρασαν κιόλας.
  • "Κύριε, σεβαστείτε την κυρία που κάθεται δίπλα σας".
  • Πλύσιμο στις βεράντες, ξεσκόνισμα στις καρέκλες, πάγο στο ψυγείο και όλα ήταν έτοιμα για τη συγκέντρωση των φίλων στον κήπο.
  • Και εννοείται ότι δεν ήταν όλοι εκεί, και εννοείται ότι δεν προλάβαμε να πούμε ούτε τα βασικά, αλλά ήταν όμορφα, ήσυχα και καλοκαιρινά.
  • Και με αυτά και με εκείνα, πήγε 3 η ώρα.
  • Και η Κυριακή ξημέρωσε ως η 1η επίσημη ημέρα των διακοπών μας.
  • Μαζέψαμε λοιπόν τα μπογαλάκια μας και οδηγήσαμε μέχρι την Καρδαμύλη (Νεοχώρι συγκεκριμένα) όπου μας περίμεναν οι φίλοι στο εξαιρετικό τους σπίτι.
  • Μα τι θέα! Και τι όμορφο σπίτι. 
  • Πόσες ομορφιές έχει η Ελλάδα!
  • Και τακτοποιηθήκαμε εν αναμονή των υπολοίπων για να γεμίσει το σπίτι.
  • Και την Δευτέρα γέμισε. Γίναμε 9 (+1 στην κοιλιά).
  • Και το πρόγραμμα ήταν οικογενειακό: (πολύ) πρωινό ξύπνημα και τσίμπημα στο σπίτι, παραλία εκεί κατά τις 10.00 κάτω από τα αρμιρίκια ή υπό την σκιά των βράχων, βουτιές – θαλάσσια ποδήλατα – καφέδες – συζητήσεις – βιβλία – ύπνος – φρούτα, επιστροφή των γυναικόπαιδων για τη μεσημεριανή σιέστα, μαγείρεμα, απογευματινή εξόρμηση ή άραγμα στην εκπληκτική βεράντα, και φτου και από την αρχή.
  • Και οι άντρες ολοκλήρωσαν άλλο έναν άθλο: ανέβηκαν στην κορυφή του Ταϋγέτου. Τι εμπειρία και αυτή! Μόνο τις φωτογραφίες αν βλέπατε θα καταλαβαίνατε. 
  • Και ζήσαμε πολλά αυτές τις 7 ημέρες. Και παρατηρούσα για να καταλάβω, για να μάθω.
  • Και τα μαθήματα ήταν πολλά.
  • Και ξημέρωσε και η επόμενη Κυριακή, με ένα ακόμη πρωινό ξύπνημα και τον δρόμο της επιστροφής.
  • Και μας περίμεναν γονείς, αδέλφια, ανίψια για να συνφάγομεν (τι ωραία που ήταν τα ντολμαδάκια!) και να αποχαιρετιστούμε για ακόμη μια φορά.
  • Και ευλόγως ρώταγε η Αρτεμούλα «μα γιατί κάθε φορά που τρώμε όλοι μαζί εσείς μετά φεύγετε;».
  • Και φύγαμε με μία πολύ πρωινή πτήση και κάναμε ένα sprint στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης με 2 βαλίτσες που θα το ζήλευε και ο Κεντέρης. Ανταμειφθήκαμε όμως με το γρήγορο τρένο για το σπίτι το οποίο για καλή μας τύχη είχε 2 ολόκληρα λεπτά καθυστέρηση. 
Καλή μας εβδομάδα!
ανδριάνα

ΥΓ. Καταλαβαίνετε ότι διακοπές με internet δεν νοούνται. Αυτός είναι λοιπόν και ο λόγος της καθυστέρησης ολίγων ημερών της συγκεκριμένης ανάρτησης.

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Διακοπές είναι....


Διακοπές είναι να ξυπνάς χωρίς ξυπνητήρι, ιδανικά από τις ακτίνες του ηλίου.
Διακοπές είναι να μην χρειάζεσαι καθρέφτη.
Διακοπές είναι να μην χρειάζεσαι αυτοκίνητο, ή τουλάχιστον όχι για μεγαλύτερη απόσταση από να-πάμε-εδώ-στο-διπλανό-χωριό-που-φτιάχνουν-φανταστικά-γεμιστά.
Διακοπές είναι να ταιριάζουν όλα σου τα ρούχα δια μαγείας... ή μήπως ταιριάζουν μόνο στα δικά σου μάτια;
Διακοπές είναι όλα σου τα καλλυντικά, πρωινά - μεσημεριανά - βραδινά, να συνοψίζονται στο εξής 1: αντιηλιακό.
Διακοπές είναι να αφήνεις τα μαλλιά σου να ζήσουν την φυσικότητά τους.
Διακοπές είναι να απολαμβάνεις κρύες μπίρες.
Διακοπές είναι οι μικρές φακίδες στη μύτη σου.
Διακοπές είναι οι ζουμερές ντομάτες, το ζεστό ψωμί και τα φρέσκα ψάρια.
Διακοπές είναι τα σπιτικά πρωινά.
Διακοπές είναι η καυτή άμμος που σου καίει το κορμί.
Διακοπές είναι τα βράδια στα μπαλκόνια, συζητώντας τα πάντα και τίποτα.
Διακοπές είναι να ξεχνάς κινητά, laptops, tablets, τηλεόραση, γονείς, δουλειές, υποχρεώσεις, λίστες και πρέπει.
Διακοπές είναι να μην θες να δώσεις σημάδι ζωής.
Διακοπές είναι να κοιτάς και να βλέπεις.
Διακοπές είναι να μυρίζεις τη ρίγανη και το νυχτολούλουδο.
Διακοπές είναι τα γέλια, οι ιστορίες, οι αγκαλιές, οι εκμυστηρεύσεις, οι σιωπές, οι αποκαλύψεις.
Διακοπές είναι το after sun που σε ανακουφίζει.
Διακοπές είναι ένα σορτς, ένα λευκό t-shirt και ένα ζευγάρι σανδάλια.
Διακοπές είναι να φωτογραφίζεις τους δικούς σου για να τους πάρεις μαζί σου.
Διακοπές είναι να περπατάς ξυπόλυτος.
Διακοπές είναι οι βουτιές.
Διακοπές είναι να διαγράψεις μια για πάντα από το μυαλό σου τις λέξεις χρεοκοπία - δημοψήφισμα - περικοπές - διαπραγματεύσεις - λιτότητα - μέτρα.

Αυτά μας και σας εύχομαι.
Καλές διακοπές!

ανδριάνα

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

How was your week?

  • Άλλο να σας το λέω, και άλλο να το ζείτε. Αυτή η ζέστη δεν υπάρχει! Και πού, στην Ελβετία! 37 βαθμοί που τους νιώθεις σαν 40!
  • Κάναμε την εξόρμησή μας και αγοράσαμε το δώρο των νεονύμφων.
  • Κάναμε και 2η εξόρμηση και αγοράσαμε ανεμιστήρα. Ήταν επιτακτική η ανάγκη.
  • Ξημέρωσε Σάββατο, βάλαμε τα μαγιό μας, πήραμε τις πετσέτες και τα σταφύλια μας και πήγαμε στην πισίνα. Παγκόσμια πρώτη. Και όταν λέμε πισίνα εννοούμε τον δημοτικό αυτό χώρο ο οποίος περιλαμβάνει 2-3 κλειστές πισίνες, 2-3 ανοιχτές, αποδυτήρια, βατήρες έως και 10 μέτρων, παραλία στη λίμνη, μεγάλες εκτάσεις γκαζόν, εστιατοριάκι και μπαρ.
  • Εμείς διαλέξαμε την τοποθεσία εκεί γύρω στο γκαζόν, στην ακριβώς αντίθετη δηλαδή κατεύθυνση από την παιδική πισίνα -για ευνόητους λόγους.
  • Και ήταν κάτι ανάμεσα σε εξόρμηση για μπάνιο και πικ-νικ.
  • Πετύχαμε και το Miami Beach pool party οπότε από το μεσημέρι ξεκίνησαν και οι DJs.
  • Το βράδυ βγήκαμε για περπάτημα και φωτογράφιση. Από εκεί και η πιο πάνω φωτογραφία του συνοδοιπόρου.
  • Ιστορικό αυτό το Σαββατοκύριακο. Από πολλές απόψεις.
  • Την Κυριακή περπατήσαμε μέχρι το αρχαιολογικό μουσείο -Latenium- να δούμε πώς ζούσαν οι ντόπιοι Νιουσατελιώτες από την εποχή των παγετώνων μέχρι σήμερα.
  • Το μεσημέρι μαγείρεψε ο συνοδοιπόρος εξαιρετικό κοτόπουλο με πατάτες!
  • Και το βράδυ κάναμε το ελληνικό μας reunion στο Biel - Bienne, με μπίρες και γαμήλιες ιστορίες! Τι ωραία να ξεχνιέσαι με πραγματικά όμορφες ιστορίες αγαπημένων σου φίλων. Η ζωή συνεχίζεται... και είναι όμορφη.
  • Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, σκέψεις, εντάσεις, ανησυχίες, ελπίδες για το -άγνωστο- αύριο.
  • Hot yoga με φυσική θερμοκρασία δωματίου στους 40 C.
  • Τελευταίες εκκρεμότητες, δουλειές εντός και εκτός, πακετάρισμα.... και βουρ για Ζυρίχη.
  • Και εκεί, συναντήσαμε τον 3ο συνεπιβάτη αυτού του ταξιδιού, τον Χρήστο! Τι ωραία συγκυρία!
  • Και χρειάστηκαν μόλις μερικά λεπτά σε ελληνικό έδαφος για να έρθουν τα πρώτα 'χαστούκια'. Ανασυγκρότηση και restart. Πάμε πάλι.
  • Και κοιμηθήκαμε σε εξαιρετική θερμοκρασία (όχι, μια χαρά είστε από ζέστη), και ξυπνήσαμε με γεμάτο πρόγραμμα, και ήρθε βεβαίως βεβαίως η Αρτεμούλα για να βοηθήσει στις κομμωτικές δουλειές, και μαζευτήκαμε όλοι στο πατρικό για τα καθιερωμένα γεμιστά, και κάναμε φιλότιμες προσπάθειες να συζητήσουμε κάτι άλλο από την ελληνική, κοινωνικο-οικονομικο-πολιτική πραγματικότητα αλλά δεν τα καταφέραμε και πολύ.
  • Όλοι αγωνιούμε αλλά μερικές φορές προς διαφορετικές κατευθύνσεις.
  • Καλορίζικο! Πήγαμε στους αγαπημένους φίλους και στο καινούργιο τους σπίτι. Τον μικρό Άλκη δεν το προλάβαμε ξύπνιο αλλά καταφέραμε και καθίσαμε μέχρι αργά στη βεράντα, στην ησυχία, με ένα ποτήρι κρασί και μία τελευταία ελπίδα.
  • Πήγαμε και στους άλλους αγαπημένους φίλους, στον κήπο, με αναλύσεις, ανησυχίες και ελπίδες. Ούτε αυτά τα μικρά προλάβαμε ξύπνια. Θα τα χορτάσουμε όμως την ερχόμενη εβδομάδα.
  • Παρακολουθήσαμε το full version της Αλίκης στο Ναυτικό, με πρωταγωνίστρια βεβαίως την Άρτεμις.
  • Μου είχε λείψει αυτή η άπλα του σπιτιού μας.
Καλό μας σαββατοκύριακο με καλά μαντάτα!
ανδριάνα

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Βρες τις ομοιότητες #1

  • Και οι Ελβετοί κορνάρουν πηγαίνοντας τη νύφη στην Εκκλησία. Και δένουν και αυτοί κορδέλες στα αυτοκίνητά τους.
  • Και εδώ η προσέλευση στις παραστάσεις κορυφώνεται 10 λεπτά πριν την επίσημη έναρξη. Μη σας πω 5'.
  • Όλοι θέλουν να τσιμπήσουν κάτι στο χέρι... το τι διαφέρει.
  • Και εδώ φιλιούνται οι φίλοι (κυρίως διαφορετικού φύλου) απλά το κάνουν 3 φορές.
  • Όλοι αγαπούν τον ήλιο απλά λίγο διαφορετικά. Εδώ δεν διστάζουν να φορέσουν το μαγιό τους και να ξαπλώσουν στο γρασίδι μόλις μερικά μέτρα μακριά από το κέντρο.


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes