Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

How was your week?


  • Δεύτερη, σερί Παρασκευή με παγκόσμια πρώτη! Μετά την πρώτη κατ' οίκον εργασία και των 2 μας την προηγούμενη Παρασκευή, αυτήν, ήρθε η στιγμή να καθίσουμε επίσημα σε διπλανά γραφεία!
  • Είχαμε απογευματινά ραντεβού στην Λωζάννη για τα σπίτια (πρωτότυπο) και έτσι ξεκινήσαμε όλοι μαζί το πρωί, αφήσαμε τον μικρό στον παιδικό σταθμό και συνεχίσαμε οι δυο μας για Λωζάννη όπου και εργαστήκαμε.
  • Έτσι είδε τον εργασιακό μου χώρο, γνώρισε κάποιους από τους συναδέλφους μου (οι περισσότεροι εργάζονται από το σπίτι τις Παρασκευές), είδε και αυτός κάποιους δικούς του, τσιμπήσαμε στα γρήγορα το μεσημέρι και βουρ για 2 επισκέψεις σπιτιών.
  • Και το πρώτο, που ήταν και νέα επίσκεψη, δεν ήταν αυτό που περιμέναμε, και το δεύτερο, που ήταν η δεύτερη - πιο λεπτομερής επίσκεψη, επιβεβαίωσε τις ομορφιές του αλλά και τους προβληματισμούς μας.
  • Θα τον κάψουμε τον εγκέφαλό μας στο τέλος!
  • Επιστρέφοντας, κανονίσαμε επιτόπου ραντεβού με έναν broker, συστημένο και ειδήμων στα δάνεια ακινήτων, και επί μιάμιση ώρες προσπαθούσαμε να ακολουθήσουμε τους συλλογισμούς τους και τις πράξεις και τα σενάρια. Πω πω. Πονοκέφαλος! Ολόκληρη επιστήμη και αυτή!
  • Παραλαβή του μικρού Στεφάν από τον παιδικό, εμπορικό κέντρο για γρήγορο σούπερ-μάρκετ και δουλειές, σπίτι για σπιτική πίτσα και... ξεκούραση.
  • Και οι Άλπεις άσπρισαν!
  • 06.20 Σαββάτου ακούστηκε το πρώτο "μαμά!".
  • Πρωινά, παιχνίδια, βιντεοκλήσεις με τις οικογένειες και μέχρι να πάει 11.00 νιώθαμε σαν να έχει απογευματιάσει.  
  • Βόλτα στο κέντρο (με τα χοντρά μας μπουφάν) και τον πρώτο μας καφέ στο νέο hot spot της πόλης (λέμε τώρα) το συμπαθέστατο καφέ - μαγαζί με είδη σπιτιού - κομμωτήριο Apotheca Pure Food. Συμπαθέστατο, με ωραίο καφέ, ωραία θέα στην περατζάδα της σαββατιάτικης λαϊκής αγοράς, σκανδιναβικού τύπου μικροέπιπλα και διακοσμητικά και κομμωτήριο "νέας γενιάς".
  • Και για το μεσημεριανό μας το ρίξαμε έξω εγκαινιάζοντας το Burger King που είχε ανοίξει μήνες τώρα αλλά δεν είχαμε τιμήσει. I know... αλλά κάποιες φορές χρειάζονται και αυτά.
  • Πτώμα, επιστρέψαμε σπίτι αργά το μεσημέρι, με τον μικρό να κοιμάται στο αυτοκίνητο και να μεταφέρεται επιτυχώς στο κρεβάτι του, προσφέροντάς μας τη μοναδική και σπάνια ευκαιρία να ξαπλώσουμε και εμείς λίγο.
  • Στο ξύπνημα όμως... μάλλον κάτι πήγε στραβά! 
  • Τελικά, μετά από ώρα κάπως συνήλθε, και από τα απανωτά όχι άρχισε να συνεργάζεται και από το "δεν θέλω να πάω στο γκολ" έφτασε να ρωτά κάθε 5 λεπτά αν άνοιξαν οι πόρτες του γηπέδου για τον αγώνα Xamax - Thun.
  • Και πήρε μαζί του και την μικρή ελληνική σημαία που έχουμε γιατί θυμόταν ότι κουνούσαν σημαίες στο γήπεδο.
  • Και επέστρεψε κατακόκκινος (από το κρύο) και γεμάτος ενθουσιασμό και εξιστορήσεις! Που οι μπλε έβαλαν πρώτοι γκολ, και υπήρχε ένα ηφαίστειο με φωτιά που έσβησαν οι πυροσβέστες, και έβαλαν και οι κόκκινοι γκολ αλλά τελικά δεν κέρδισαν... Ένας νέος κόσμος ανοίχτηκε μπροστά του!
  • "Θες μια φορά μαμά να πάμε και μαζί για γκολ;"
  • Και την Κυριακή το πρωί, δεν χωρούσε άλλη καθυστέρηση, και έτσι το πήραμε απόφαση και στολίσαμε το Χριστουγεννιάτικό μας δέντρο! Ω ναι! Πιο νωρίς από ποτέ αλλά ποιος ο λόγος καθυστέρησης όταν ο μικρός ανυπομονούσε τόσο;
  • Και μέχρι το μεσημέρι ξε-πακετάραμε, και στολίζαμε, και τακτοποιούσαμε, και μαγειρεύαμε... 
  • Μέσα σε όλα, φτιάξαμε και τυροπιτάκια για τον απογευματινό μας καφέ στους φίλους μας τους Πολωνούς.
  • Και ο Στεφανάκος ήταν σε τρελά κέφια και δεν σταμάτησε να παίζει με τον Piotr και να ξεκαρδίζεται στα γέλια!
  • Είναι εντυπωσιακό πώς καταλαβαίνουν την ενέργεια και την αγάπη τα παιδιά. Και ας μην μπορείς καν να επικοινωνήσεις στη γλώσσα τους! Νοιώθουν τα πάντα!
  • Και η εβδομάδα ήταν κρύα αλλά χωρίς πολλές βροχές.
  • Και ο συνοδοιπόρος είχε εξαιρετικά, εργασιακά νέα την Δευτέρα.
  • Και την Τρίτη, με 2 τροχαία, έκανα 1,5 ώρες να φτάσω το πρωί στη δουλειά.
  • Και το βραδινό μας μάθημα γιόγκα είχε core work.
  • Πότε φτάσαμε μέσα Νοεμβρίου ε; Θα έρθουν οι γιορτές και ούτε που θα το έχουμε καταλάβει.
  • Και το ταχυδρομείο της Τετάρτης έκρυβε έκπληξη: την εγγραφή του Στεφανάκου για τη σχολική χρονιά 2020-2021! Ω ναι! Από τώρα, Νοέμβρη μήνα! Και θα τον γράψουμε βεβαίως για παν ενδεχόμενο αλλά ενόψει της μετακόμισης είναι όλα τόσο μπερδεμένα και αγχωτικά! 
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2019

How was your week?

  • Πρώτη φορά στα χρονικά, την Παρασκευή, ο συνοδοιπόρος και εγώ, εργαστήκαμε και οι 2 από το σπίτι! Τι ευτυχία!
  • Έτσι, αφού πήγε τον μικρό στον παιδικό σταθμό το πρωί, μας πήρε φρέσκα κρουασανάκια, φτιάξαμε καφέ, ανοίξαμε τα laptops αντικρυστά στην τραπεζαρία και ξεκινήσαμε την εργασιακή μας ημέρα!
  • Και το μεσημέρι συνεχίστηκε εξίσου απρόσμενα και όμορφα με lunch break στο Aubier με την φίλη Έλενα.
  • Με αυτά και με εκείνα, επιστρέψαμε σπίτι και στις δουλειές μας και το απογευματάκι παραλάβαμε τον Στεφανάκο και κατευθυνθήκαμε στο εμπορικό κέντρο για τις κλασικές μας εξωτερικές δουλειές.
  • "Είναι πολύ ωραία που είστε οι 2 σας" ο Στεφανάκος από το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου κατά την παραλαβή του από τον παιδικό.
  • Μέσα στα κλασικά ψώνια της εβδομάδας, εντόπισε το αετίσιο μάτι του και το πολυαναμενόμενο πούλμαν των Paw Patrol και είπαμε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα λίγο νωρίτερα.
  • Καθ' όλη τη διάρκεια της επιστροφής σπίτι, εννοείται ότι το είχε στην αγκαλιά του.
  • Το βράδυ είχαμε σπιτική προβολή του ντοκυμαντέρ που έχει πολυ-συζητηθεί: The Game Changers. Για όσους έχουν ενημερωθεί γενικώς για την κατανάλωση ζωικών τροφών, τις διαδικασίες και τις επιπτώσεις, δεν προκαλεί καμία έκπληξη η ταινία. Παραμένει όμως πάντα, τουλάχιστον για εμένα, άβολο να υπενθυμίζω στον εαυτό μου αυτήν την πραγματικότητα ενώ συνεχίζω να καταναλώνω κρέας.
  • Και εδώ να σημειώσω πόσο θαυμάζω τους vegans.
  • Βροχερό Σάββατο και για ακόμη μία φορά μάς βρήκε στη Λωζάννη να επισκεπτόμαστε σπίτια. Δύο αυτή τη φορά, πολύ (μα πολύ) διαφορετικά. Και το ένα ήταν εξαιρετικό αλλά σε κάπως απόμακρη περιοχή στο βουνό. Ουφ... είναι τόσο δύσκολες αυτές οι επιλογές, πόσο μάλλον σε μια "ξένη" πόλη.
  • Το μεσημέρι συναντήσαμε τους φίλους lausannois για πίτσα στο Luigia και updates, και αργά το απόγευμα επιστρέψαμε σπίτι με ένα πάκο χαρτιά και μεσητικούς προβληματισμούς.
  • Βροχερή και η Κυριακή (αφήστε!) και το πρωί μας γέμισε με πύργους από τουβλάκια και οικογενειακές μαγειρικές (το apple crumble που βλέπετε παραπάνω) και styling και παιχνίδια.
  • Και το μεσημέρι φάγαμε στο σπίτι των φίλων που είχαμε να δούμε καιρό και έτσι είχαμε χρόνο να τα πούμε εις βάθος, τα μικρά να παίξουν (και να τσακωθούν και να ξανα-αγαπηθούν καμιά δεκαριά φορές) και εμείς να χαλαρώσουμε (στα διαλείμματα) και να μοιραστούμε τους προβληματισμούς μας για το μέλλον μας στη Λωζάννη.
  • Και η εργασιακή μας εβδομάδα ξημέρωσε βροχερή και μουντή!
  • Και πέραν από την γιόγκα της Τρίτης και τα μπροστινά φώτα του "παλιού" μας αυτοκινήτου που απλά αποφάσισαν να σβήσουν όλα μαζί (ανάδρομος Ερμής!), οι υπόλοιπες ημέρες κύλησαν ήρεμα.
  • Μόνο την Τετάρτη παρέλαβε ο συνοδοιπόρος τον μικρό από τον παιδικό σταθμό νωρίς γιατί είχε ανεβάσει λίγο πυρετό. Αναχώρησα και εγώ λίγο νωρίτερα από τη δουλειά αλλά την υπόλοιπη ημέρα και το επόμενο πρωί ήταν απύρετος οπότε η υπόλοιπη εβδομάδα συνεχίστηκε βάσει προγράμματος. Φιου.
  • Και θυμόταν ότι όταν έχουμε πυρετό δεν κάνει να τρώμε ζάχαρη, και ρωτούσε για όλα... "Μπαμπά, τα φυστίκια έχουν ζάχαρη;".
  • Μεγαλύτερο σπίτι αλλά λίγο πιο απομακρυσμένο ή κάπως μικρότερο αλλά πιο κεντρικό; Για πείτε!
  • "Μαμά, θα στολίσουμε σήμερα το δέντρο; Μήπως μετά τις δουλίτσες μας;"... όπως καταλαβαίνετε, αναμένεται νωρίτερα ο φετινός, χριστουγεννιάτικος στολισμός μας.
  • Εδώ, ούτως ή άλλως, τα μαγαζιά έχουν ήδη αρχίσει. Oh mon dieu!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2019

How was your week?

  • Παρασκευή και κατάφερα να δουλέψω από το σπίτι οπότε στρώθηκα από νωρίς στη δουλειά.
  • Το μεσημεράκι μαμά και γιος (ο συνοδοιπόρος δηλαδή με την μαμά του) έφαγαν παρέα και πήγαν στην ηλιόλουστη Bienne για περπάτημα και χάζεμα.
  • Έτσι, νωρίς το απογευματάκι, πέρασαν και με πήραν και απαρτία παραλάβαμε τον μικρό από τον παιδικό σταθμό.
  • Βουρ για βουνό και παιχνίδι στο δάσος, στον εκπληκτικό ξύλινο παιδότοπο, και βεβαίως fondue στο κλασικό μας -πια- Pinte de Pierre a bot. Αυτή τη φορά επιλέξαμε το κλασικό moitié-moitié και ακόμη ένα με μανιτάρια.
  • "Μαμά, τα μαλλιά του Τσιτσιπά είναι σαν της Χριστίνας"! Και όντως είναι! Ξανθά και σγουρά!
  • Το Σάββατο το πρόγραμμα ξεκίνησε με σπιτικά pancakes, ακολούθησαν εσωτερικές δουλειές και Paw Patrol, και συνεχίστηκε με βόλτα στο κέντρο και καφέ με τους γειτόνους.
  • Στάση δεύτερη: Βέρνη. Και από την ομίχλη του Neuchatel, απολαύσαμε ωραίο ήλιο στην πρωτεύουσα, τσιμπήσαμε burgers, παίξαμε, συναντήσαμε τους πρωτευουσιάνους φίλους, περπατήσαμε, φωτογραφήσαμε και επιστρέψαμε σπίτι αργά το απόγευμα.
  • Και αφού κοιμήθηκε ο μικρός το βράδυ, πεταχτήκαμε για μπύρες και -πολλές- αναλύσεις με τους Πολωνούς μας φίλους.
  • Αλλαγή της ώρας και το ρολόι έγραφε 05.25 όταν ακούστηκε η φωνή του Στεφανάκου. Πω πω!
  • Και το πρόγραμμα είχε πακετάρισμα, μαγειρικές, βόλτα στο Chaumont για παιχνίδι και φύση και ήλιο, και Γενεύη για να αποχαιρετίσουμε τη γιαγιά.
  • Μέσα σε όλα, παραλάβαμε στο ταχυδρομείο ένα φυλλάδιο με προτάσεις χριστουγεννιάτικων δώρων (ναι, κιόλας) και ενώ το χαζεύαμε με τον Στεφανάκο, του άρεσε πολύ ένα πούλμαν για τα paw patrol. Και του εξήγησε ο συνοδοιπόρος ότι μπορεί να είναι το δώρο των Χριστουγέννων του αν θέλει. Και ήθελε βεβαίως και αν γινόταν εκείνο το λεπτό! Του εξήγησε λοιπόν ο συνοδοιπόρος ότι πρέπει να στολίσουμε πρώτα το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, να περάσουν μερικές εβδομάδες και μετά θα έρθουν τα Χριστούγεννα.
  • Ε, από τότε, κάθε πρωί, αφού ρωτήσει αν έχουμε δουλίτσα ακολουθεί η ερώτηση "θα στολίσουμε σήμερα το δέντρο;". Μα κάθε μέρα ο γλυκός μου! Παίρνει την ίδια, αρνητική απάντηση και πορεύεται με καρτερικότητα με αυτήν μέχρι το επόμενο πρωί που ξαναρωτά!
  • Και η Δευτέρα ξημέρωσε μουντή και βροχερή.
  • Και κάπως έτσι συνεχίστηκε και η υπόλοιπη εβδομάδα.
  • Και σε αρκετά από τα τρέχοντα ζητήματα είχαμε μπρος - πίσω αλλά έχουμε πει.. η πρόοδος δεν είναι μια ευθεία γραμμή. Αναπροσαρμογή λοιπόν.
  • Και την Τρίτη φέραμε τα πάνω - κάτω στο μάθημα της γιόγκα.
  • "Μαμά, γιατί πάει και ο μπαμπάς από αυτόν τον δρόμο;" Γιατί η δουλειά του είναι κοντά στο σχολείο σου. "Ξέρεις.... Μπορούμε να αγοράσουμε ξύλα και να φέρω τα εργαλεία μου που έχω πολλά και να φτιάξουμε και τη δική σου δουλειά κοντά στο σχολείο μου. Πρέπει μόνο να βρούμε πολλά ξύλα. Θέλεις; Έτσι θα είσαι και εσύ κοντά."
  • Και από ένα απλό πέσιμο, ο μπαμπάς μάλλον θα χρειαστεί χειρουργείο στον ώμο του....
  • Και για το Halloween μασκαρεύτηκαν κάποια παιδάκια στον παιδικό σταθμό και στον Στεφανάκο καθόλου δεν του άρεσε γιατί φορούσαν μάσκες τρομακτικές. Μεταξύ μας, ούτε εμένα μου αρέσουν όλα αυτά τα μακάβρια.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2019

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #48


Health is the greatest gift,
contentment is the greatest wealth,
a trusted friend is the best relative,
liberated mind is the greatest bliss.

Η υγεία είναι το μεγαλύτερο δώρο,
η ικανοποίηση είναι ο μεγαλύτερος πλούτος,
ένας έμπιστος φίλος είναι ο καλύτερος συγγενής,
ο απελευθερωμένος νους είναι η μεγαλύτερη ευδαιμονία.

Buddha

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019

How was your week?

  • Ότι οι Ελβετοί είναι σε άλλο επίπεδο όσον αφορά στην ανακύκλωση φαντάζομαι το γνωρίζετε. Νέα λοιπόν προσθήκη η αποστολή της απόδειξης αγοράς μέσω email.
  • Παρασκευή και έριξε μία καταιγίδα το πρωί! Πω πω!
  • Και στη δουλειά είμασταν εμείς και εμείς οπότε αφού έκανα κάποιες συναντήσεις και προχώρησα κάποια projects αναχώρησα για το σπίτι, με στάση στο σούπερ - μάρκετ ώστε να μαγειρέψω κάτι ωραίο να φάμε όλοι μαζί.
  • Γιατί έχουμε μουσαφιραία! Η βόρεια γιαγιά Λένα κατέφτασε!
  • Έτσι το απόγευμα κατέφτασαν όλοι μαζί, γιαγιά, συνοδοιπόρος και φυστίκι.
  • Και φάγαμε, και τακτοποιηθήκαμε, και ανοίξαμε τα ταπεράκια με τα κουλούρια και τις πίτες αλλά και τα πακετάκια με τα δώρα.
  • Σάββατο και η βροχή συνεχίστηκε ακάθεκτη για το πρώτο μισό της ημέρας.
  • Μετά όμως από τα πρωινά μας και τα παιχνίδια μας αναχωρήσαμε για Λωζάνη και για ένα διαμέρισμα που καιρό συζητάμε και ήρθε επιτέλους η ώρα να επισκεφθούμε.
  • Εκεί συναντήσαμε τον συμπαθέστατο μεσίτη Chris και το διαμέρισμα ξεπέρασε τις προσδοκίες μας! Ήταν για τα δικά μας δεδομένα και βαλάντια εξαιρετικό!
  • Η βροχή κόπασε και εμείς συνεχίσαμε για περίπατο στην πόλη και γενέθλιο γεύμα (καθώς ήταν τα γενέθλια της γιαγιάς) στην αγαπημένη μας Brasserie de Montbenon.
  • Και φάγαμε εξαιρετικά, και ο Στεφανάκος ήταν σε τρελά κέφια, και περπατήσαμε στην όμορφη φθινοπωρινή Λωζάνη, και τρέξαμε και παίξαμε και επιστρέψαμε αργά το απόγευμα σπίτι, γεμάτοι και με ένα κάρο σκέψεις για το διαμέρισμα.
  • Η Κυριακή ξημέρωσε εξίσου συννεφιασμένη, ευτυχώς όχι βροχερή και το πρόγραμμα είχε Gruyeres (για πολλοστή φορά για εμάς αλλά καθόλου δεν παραπονιόμαστε). Δείτε την φωτογραφία εδώ παραπάνω και θα καταλάβετε. Τόση ομορφιά!
  • Ευτυχώς ο καιρός έφτιαξε από το μεσημεράκι και έτσι μπορέσαμε να περπατήσουμε, να θαυμάσουμε το όμορφο χωριό και το κάστρο και την επιβλητική φύση, να χαζέψουμε τα μαγαζάκια, να φάμε, να φωτογραφήσουμε, να απολαύσουμε την μικρή παράσταση με τους μουσικούς με τα alpenhorns και τις σημαίες και να επιστρέψουμε σπίτι.
  • Και σε όλη τη διαδρομή διάρκειας μίας ώρας περίπου, ο Στεφανάκος δε σταμάτησε να μιλάει και να τραγουδάει και να ρωτάει και να εξιστορεί. Ήταν τόσο χαρούμενος και ενεργητικός! Και ήθελε να συμμετέχει σε όλες τις συζητήσεις!
  • Και βεβαίως ήταν τόσο πτώμα που από μόνος του ζήτησε στις 19.00 να κοιμηθεί!
  • Και εννοείται Σάββατο και Κυριακή ξύπνησε στις 06.30 (!) μες στην ενέργεια και την Δευτέρα κανονικότατα στις 07.00 που ξυπνάμε και εμείς (αλλιώς θα κοιμόταν και άλλο).
  • Φοβερό πράγμα το βιολογικό ρολόι!
  • Και βεβαίως το σκ είμασταν στα τηλέφωνα και στις βιντεοκλήσεις για τις ευχές στους εορτάζοντες και να μάθουμε τα νέα από τα πάρτι.
  • Και την Δευτέρα ο Στεφανάκος έγινε στυλίστας και φόρεσε δύο διαφορετικά παπούτσια: και τα δύο αθλητικά -ίδιας μάρκας- αλλά το ένα μπλε σκούρο και το άλλο θαλασσί! Πόσο γέλασα. "Μαμά κοίτα πόσο ωραίος είμαι"! Και ενώ ο συνοδοιπόρος προσπαθούσε να τον μεταπείσει, προσπαθούσα εγώ από την άλλη να επιχειρηματολογήσω υπέρ του: "έλα μωρέ, παιδάκι είναι". "Ναι μπαμπά, δεν το βλέπεις; Απλά ένα παιδάκι είμαι". Και τα φόρεσε!
  • Και ο συνάδελφος Pierre μάς προσκάλεσε στο γραφείο του για γενέθλιο πρωϊνό και ενώ όλοι περιμέναμε κανα κρουασανάκι ή ένα πακέτο με cookies, εκείνος είχε κανονίσει κανονικό πρωινό μέσω του catering της εταιρείας με καφέδες, χυμούς, κρουασάν, φρούτα.
  • Και οι υπόλοιπες ημέρες πέρασαν με ηρεμία, με τα σπιτικά φαγητά της γιαγιάς, τα απογευματινά παιχνίδια, τις πολλές εκκρεμότητες σε όλα τα μέτωπα (αυτοκίνητα, σπίτια, προκαταβολές, μεταφορές, τράπεζες...) και ξεκούραση.
  • Και ο καιρός ήταν ανάμεικτος με συννεφιά, ψύχρα το πρωί, ελαφρά ηλιοφάνεια μέσα στην ημέρα και γλυκιά θερμοκρασία το απόγευμα.
  • Και την Πέμπτη είχε ατύχημα το πρωί και μου πήρε γεμάτες 1,5 ώρες να φτάσω (ευτυχώς γιατί η πρόβλεψη ήταν για 2+).
  • Αλλά το μεσημέρι είχαμε lunch break με την αγαπημένη συνάδελφο Lauren που βρίσκεται σε άδεια μητρότητας και έτσι ξεφύγαμε λιγάκι, τα είπαμε, αγκαλιαστήκαμε σφιχτά, πήραμε τη δόση γλυκύτητας από την 3 μηνών Zena, φάγαμε ωραία και επιστρέψαμε στο γραφείο ανανεωμένες.
  • Και το βράδυ της Πέμπτης, η αγαπημένη, υπερ-ταλαντούχα φίλη Μελίνα παρουσίασε το πρώτο της βιβλίο: Ήλιος με Μουστάκια. "Εφηβικό" - αυτοβιογραφικό βιβλίο που αναμένω να λάβω και στα δικά μου χέρια ώστε να το ρουφήξω! Ψάξτε το και εσείς αν θέλετε. Καλοτάξιδο Μελινάκι.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2019

How was your week?

  • Τρίτη Παρασκευή σερί που εργάστηκα από το σπίτι! Λέτε να γίνει συνήθεια; Μακάρι!
  • Έτσι, το πρωί τα αγόρια αναχώρησαν μαζί, παρέα με το νέο αυτοκίνητο που διάλεξε ο Στέφανος με τον μπαμπά! "Μαμά πολύ θα σου αρέσει!".
  • Και εγώ έμεινα σπίτι με τις μουσικές μου, το πρωινό μου, τη θέα μου, την ησυχία μου και τον υπολογιστή μου!
  • Και το απογευματάκι κατευθυνθήκαμε προς το αγαπημένο Auvernier με πατίνια και rollers, συναντήσουμε και τους φίλους στην παιδική χαρά, τσιμπήσαμε και κάτι φαλάφελ που είχαμε φτιάξει και τα περάσαμε εξαιρετικά.
  • Οδήγησα και πρώτη φορά το νέο μας αυτοκίνητο και είναι πραγματικά εντυπωσιακό! Προς το παρόν βέβαια δεν χρησιμοποιούμε ούτε τις μισές από τις δυνατότητές του αλλά θα μελετήσουμε!
  • Ηλιόλουστο ξημέρωσε το Σάββατο και το πρόγραμμα ήταν γεμάτο!
  • Δουλειές στο σπίτι για εμένα ενώ ο Στεφανάκος παρακολουθούσε τα Paw Patrol του και ο συνοδοιπόρος έκανε τις εξωτερικές δουλειές (ανακυκλώσεις, χαρτιά αυτοκινήτου κτλ).
  • Έφτιαξα και ένα vegan cinnamon cake το οποίο βγήκε εξαιρετικό!
  • "Μαμά, τα μαλλιά σου είναι σαν μακαρόνια".
  • Το μεσημεράκι κάναμε μια γρήγορη στάση για κάποια αξεσουάρ του αυτοκινήτου και φύγαμε για Bienne.
  • Σπίτι των φίλων και μετά πατίνια και λίμνη! Έκαναν και τα μεγάλα αγόρια ένα test drive στο νέο αυτοκίνητο και συναντηθήκαμε όλοι μαζί στη γνωστή, παραλίμνια αυτή τη φορά πιτσαρία για παιχνίδια και πίτσες και συζητήσεις.
  • Και αργά το απόγευμα επιστρέψαμε πια σπίτι και το περάσαμε με βιντεοκλήσεις, και παιχνίδια, και μαγειρικές και συζητήσεις.
  • "Είμαι chef εγώ μαμά!" (ενώ καθαρίζουμε παρέα ένα ρόδι) "Ευχαριστώ για τη βοήθεια".
  • Κυριακή με εκπληκτικό ήλιο (τι ευτυχία!), πρωινές δουλειές (κλασικά) και μεσημεριανή βόλτα στο γειτονικό, παραλίμνιο Saint Blaise παρέα με φίλους, για παιχνίδι στην παιδική χαρά και καφέ στο εστιατοριάκι δίπλα και αναλύσεις που κυμάνθηκαν από την γονεϊκότητα έως τα μεσιτικά.
  • Και το μεσημέρι φάγαμε τα εξαιρετικά φασόλια - γίγαντες που είχε μαγειρέψει ο συνοδοιπόρος, συμμαζέψαμε, κάναμε δουλειές, παίξαμε, απολαύσαμε ήλιο στη βεράντα μας, θαυμάσαμε τις πτήσεις των πουλιών και τα ιστιοπλοϊκά, και νωρίς έπεσε για ύπνο ο μικρός καθώς ήταν σερί από τις 07.00 και σταματημό δεν είχε.
  • Και την Δευτέρα ξεκίνησε η -κατά κύριο λόγο- μουντή και βροχερή εβδομάδα!
  • Και σε χρόνο ρεκόρ ήμουν στο γραφείο! Να είναι καλά οι σχολικές διακοπές!
  • Και την Τρίτη έκανα τον γύρο του Neuchatel και της Λωζάννης πρωί πρωί! Πρώτη στάση η δουλειά του συνοδοιπόρου, δεύτερη ο παιδικός σταθμός, τρίτη το συνεργείο στη Λωζάννη και τέταρτη η δική μου δουλειά.
  • Και δεν σταμάτησε να βρέχει όλη μέρα!
  • Και η επιστροφή ήταν αντίστοιχη, με παρόμοιες στάσεις και ομαδική μαγειρική σπίτι.
  • "Ζητείται φίλος, κάτοικος Ελβετίας, είτε άτεκνος είτε με διαθέσιμη νταντά, για νυχτερινή έξοδο". Γιατί μπορεί η δική μας "γιαγιά" να καταφτάνει στας Ελβετίας, αλλά πού να συντονιστείς με τους expats Έλληνες που στην πλειοψηφία τους έχουν παιδιά χωρίς όμως διαθέσιμη γιαγιά ή νταντά (μία από τα ίδια δηλαδή).
  • Την Τετάρτη η βροχή είπε να κάνει ένα διάλειμμα και έτσι απολαύσαμε λαμπερό ήλιο με δόντια.
  • Και ο συνοδοιπόρος άργησε πολύ στη δουλειά οπότε έφυγα άρον-άρον να παραλάβω το φυστίκι και να περάσουμε οι 2 μας το απόγευμα και να τα φέρουμε εις πέρας όλα παρέα (από την βενζίνη μέχρι το μαγείρεμα και το μπάνιο).
  • Να θες να πας ένα σινεμά και να είναι απλά αδύνατο! Γιατί οι μη-μεταγλωττισμένες ταινίες παίζονται μία φορά μες στην ημέρα και συνήθως είναι γύρω στις 20.00 (που είναι νταν πάνω στην προετοιμασία ύπνου του μικρού, ούτε πριν ώστε να τον αφήσεις σε κάποιον ούτε πιο μετά ώστε να κοιμάται ήδη).
  • Και αυτό το σκ οι εορτασμοί στην αγαπημένη μου Βούλα είναι δύο: τα τεσσαρακοστά γενέθλια της one & only ΚΚ και τα τέταρτα της βαφτιστήρας μας Μυρσίνης. Και θα λείπω και από τα δύο. Αυτό. Τα υπόλοιπα τα υποθέτετε, να μην γίνομαι μελό.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

How was your week?

  • Παρασκευή, και μετά τα συμβάντα της Πέμπτης, έμεινα βεβαίως σπίτι και εργάστηκα από το ωραιότατό μου σαλόνι.
  • Και το πρωί, μία από τις δασκάλες του Στεφανάκου στον παιδικό σταθμό, μου εξήγησε πως έχει μεγάλη αντίληψη και κατανόηση -πλέον και στα γαλλικά- και παρακολουθεί με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τις ιστορίες, τις συζητήσεις και τις αναγνώσεις και συμμετέχει ενεργά.
  • Ξέρεις ότι ζεις στην Ελβετία όταν αρχές Οκτωβρίου, ο παιδικός σταθμός ζητά τις ημέρες απουσίας του παιδιού σου ενόψει των Χριστουγεννιάτικων διακοπών ώστε να κανονίσουν και εκείνοι τις δικές τους.
  • Το Σάββατο ξημέρωσε βροχερό και με το ωραίο μας δανεικό αυτοκίνητο αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε το πρόγραμμά μας παρόλες τις αντιξοότητες.
  • Έτσι, αφού κάναμε τις τοπικές μας δουλειές, ξεκινήσαμε για Λωζάνη και Lutry ώστε να δούμε ένα συγκρότημα κατοικιών υπό κατασκευή. Και ήταν υπέροχο (πέραν από τις λάσπες που γεμίσαμε) αλλά η κατασκευή του θα ολοκληρωθεί το 2021 οπότε μας πέφτει κάπως μακριά. Κρίμα.
  • Η βροχή κόπασε και έτσι κατευθυνθήκαμε προς το κέντρο της Λωζάνης για βόλτα, κάποια δωράκια που ήθελα να πάρω και μεσημεριανό στο αγαπημένο Luigia.
  • Big Little Lies Season #2. Πόσο καλογραμμένο, πόσο καλογυρισμένο, πόσο καλοπαιγμένο! Τόσο πλήρεις και πολύπλοκοι ρόλοι! Και η Meryl Streep εντυπωσιακή όπως πάντα. 
  • Κυριακή και ενώ η βροχή συνέχισε να πέφτει πυκνή, βάλαμε τα μαγιώ μας και κατευθυνθήκαμε στο BernAqua για την πρώτη μας οικογενειακή επίσκεψη! Εντυπωσιακό water park με πισίνες πολλές και για όλα τα γούστα και τις ηλικίες!
  • Ο μικρός σε έκσταση πήγαινε από πισίνα σε πισίνα, γέμιζε μπουρμπουλήθρες, έπεφτε από τσουλήθρες, κρυβόταν κάτω από καταρράκτες, και όλα αυτά σε θερμοκρασία νερού γύρω στους 33-36 βαθμούς! Ιδανικά!
  • Το μεσημεράκι, επιστρέφοντας, κάναμε μια στάση στους φίλους στη Bienne για μεσημεριανό φαγητό, παιχνίδι και κους κους και επιστρέψαμε αργά το απόγευμα για ανασυγκρότηση.
  • Δευτέρα και το πρωϊνό μου δρομολόγιο είχε στάση στο γκαράζ της Λωζάνης ώστε να επιστρέψω το αυτοκίνητο που μας δάνεισαν και να με πετάξουν μέχρι το γραφείο.
  • Και το gps, μάλλον λόγω της αυξημένης κίνησης, με πήγε μέσα από χωράφια και χωριά! Είχα την αγωνία μου με τον "ξένο" πολυτελές αυτοκίνητο, είχα και τις αγελάδες!
  • Όλα πήγαν όμως καλά και το απόγευμα επέστρεψα με τρένο αφού με άφησε ένας συνάδελφος στον σταθμό φεύγοντας.
  • Και όλες σχεδόν οι ημέρες κύλησαν με βροχή και συννεφιά και φθινοπωρινή ψύχρα, με μπρος - πίσω τηλεφωνήματα και συναντήσεις και επεξηγήσεις για το παλιό αλλά και το νέο αυτοκίνητο, και ήσυχα, οικογενειακά απογεύματα.
  • Και την Τρίτη είχαμε βεβαίως την γιόγκα μας και την Τετάρτη έγινε ένα ατύχημα στην εθνική Λωζάνης - Γενεύης που ανάγκασε την αστυνομία να κλείσει οριστικά το δρόμο για 12 ώρες! Καταλαβαίνετε! Έκανα τον σταυρό μου που ήμουν στο αντίθετο ρεύμα.
  • Και την Πέμπτη ο συνοδοιπόρος παρέλαβε το πρωί το νέο μας αυτοκίνητο (γιούπι!) και το μεσημέρι αναχώρησε οδικώς με ένα φίλο για Λυών και τον αγώνα μπάσκετ ΠΑΟ - ASVEL.
  • Έτσι, αναχώρησα λίγο νωρίτερα εγώ από τη δουλειά, παρέλαβα το φυστίκι και περάσαμε ένα εξαιρετικό απόγευμα οι δυο μας! Φτιάξαμε πίτσα, συμμαζέψαμε, παίξαμε, λουστήκαμε, διαβάσαμε και 20.15 κοιμόταν σαν αγγελούδι!
  • Έτσι, κατάφερα και εγώ να παρακολουθήσω μια ταινία που είχα στη λίστα από τότε που βγήκε (2016): Manchester by the sea. Πολύ εσωτερική και δυνατή ταινία.
  • "Μπαμπά, ποτέ δεν σε είδα! Έφτασε η νύχτα και δεν είχες έρθει" το πρωινό καλωσόρισμα του Στεφανάκου στον μπαμπά του. Και τον γέμισε αγκαλιές!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2019

Άνθρωποι


Είναι οι άνθρωποι. Είναι πάντα οι άνθρωποι αυτοί που κάνουν τη διαφορά. Θυμάστε τότε, τον Μάρτιο που μας πέρασε, που προσπαθούσα μέσα σε λίγες μόνο ημέρες να βρω τη λύση ώστε ο Στεφανάκος να παρακολουθήσει τον παιδικό σταθμό full time ώστε να μπορέσω και εγώ να ξεκινήσω στην πολυπόθητη δουλειά μου; Τότε που η επόμενη διαθεσιμότητα ήταν για τον Αύγουστο ενώ εγώ έπρεπε αρχές Απριλίου να είμαι στη νέα μου θέση. Τότε που δύο άνθρωποι, η γραμματέας Rute και η διευθύντρια Christine, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους και με ενσυναίσθηση και αποφασιστικότητα έκαμψαν τους κανόνες ώστε να βρουν τον τρόπο και να ξεκινήσει ο Στεφανάκος μόλις μετά από λίγες ημέρες. Τότε που βούρκωσα στα νέα και έφτιαξα cupcakes για να τους δείξω την ευγνωμοσύνη μου. Τότε που αισθάνθηκα "δικαιωμένη" και περήφανη για αυτούς τους ανθρώπους αλλά και για εμένα που έχω κατορθώσει να έχω τέτοιες σχέσεις σε μια ξένη χώρα, επικοινωνώντας σε σπαστά γαλλικά αλλά με πλήρη ειλικρίνεια, σεβασμό και καλές προθέσεις.

Έτσι ένοιωσα και την περασμένη Πέμπτη όταν μέσα σε 2 δευτερόλεπτα και με μηδενική σχεδόν ταχύτητα είχα ένα τόσο δυνατό τροχαίο ατύχημα που εγώ βγήκα αλώβητη αλλά το αυτοκίνητό μου καταστράφηκε χωρίς επιστροφή. Τότε που έπρεπε μόνη να εντοπίσω ασφαλιστικές εταιρείες, γερανούς, συνεργεία σε μια πόλη που γνωρίζω μόνο ως "τουρίστρια", να κατανοήσω νομοθεσίες και συμβόλαια, να επικοινωνήσω στα γαλλικά με όρους που δεν κατέχω καλά - καλά ούτε στα αγγλικά, και να κινηθώ σε τόσες άγνωστες και αγχωτικές κατευθύνσεις για να βρω μια λύση. Τότε που 2 όμως άνθρωποι, ο νεότατος, Γάλλος συνάδελφος Pierre και ο σχεδόν συνταξιούχος, Ελληνο-Ελβετός ασφαλιστής Carmelo, υπερέβησαν εαυτούς, άλλαξαν τα προγράμματά τους και ήταν εκεί για να μου προσφέρουν ένα τόσο πολύτιμο και απαραίτητο χέρι βοηθείας. Ήταν εκεί για να μιλήσουν με τον οδηγό του γερανού ο οποίος μιλούσε μόνο γαλλικά, και με βαριά προφορά, για να σπρώξουν το αυτοκίνητο, για συνεννοηθούν με το συνεργείο, για να συμπληρώσουμε τα χαρτιά, για να με καθησυχάσουν όταν τα νέα χειροτέρευαν ώρα με την ώρα, για να με αγκαλιάσουν όταν βούρκωνα, για να γελάσουμε ώστε να ελαφρύνει η ατμόσφαιρα, για να ανταλλάξουμε απόψεις και να δούμε μπροστά τις εναλλακτικές. Δύο άνθρωποι που δεν είχαν καμία, μα καμία, υποχρέωση να τα κάνουν όλα αυτά και που και πάλι θα ήταν δύο εξαιρετικοί άνθρωποι αν δεν τα είχαν κάνει. Δύο άνθρωποι όμως που θεώρησαν καθήκον τους να είναι εκεί χωρίς καν να ρωτήσουν. Με τον Pierre να ακυρώνει επιτόπου την συνάντησή του ώστε να έρθει στο ραντεβού με τον γερανό (παρόλο που εγώ επέμενα ότι δεν χρειάζεται, χωρίς βεβαίως να ξέρω τι με περιμένει) και με τον κύριο Carmelo να μου ανακοινώνει ότι στις 16.00 θα είναι στο γραφείο ώστε να με παραλάβει και να πάμε παρέα στο συνεργείο (χωρίς καν να του το ζητήσω). Και μιλώ για αυτούς τους δύο ειδικά γιατί έκαναν πραγματικά τόσα για εμένα χωρίς να βρίσκονται καν στον στενό μου οικογενειακό και φιλικό κύκλο. Ορμώμενοι μόνο από τις δικές τους αξίες και τον αμοιβαίο σεβασμό που τρέφουμε.

Είναι οι άνθρωποι. Οι πραγματικοί, αυθεντικοί άνθρωποι που κάνουν πάντα τη διαφορά. Και βεβαίως δεν είναι όλοι έτσι αλλά έχω ευτυχήσει να με περιτριγυρίζουν αρκετοί "τέτοιοι". Ελπίζω να είμαι και εγώ μία από αυτούς και να προσφέρω πάντα, όπου και όποτε μπορώ. Έτσι ανιδιοτελώς. Ως άνθρωπος προς άνθρωπο. Είμαι ευγνώμων για κάθε τέτοιο άνθρωπο. Έτσι, μέσα από μία τόσο ατυχή συγκυρία επιβεβαίωσα ακόμη μία φορά πόσο τυχερή είμαι και πόσο σπουδαίοι μπορούμε όλοι να είμαστε.


Ευχαριστώ!
ανδριάνα

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2019

How was your week?


  • Παρασκευή και work from home καθώς η Λωζάνη βρισκόταν σε κλοιό λόγω της πορείας ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
  • Δουλειά λοιπόν και δουλειές και ησυχία και θέα τη λίμνη... εξαιρετικά!
  • Και το απόγευμα με παρέλαβαν τα αγόρια και ξεκινήσαμε για Bienne και το σπίτι των φίλων!
  • Παίξαμε, τα είπαμε και αφού προστέθηκε και ο φίλος Βασίλης κατευθυνθήκαμε προς την αγαπημένη μας πιτσαρία. Πατίνια, πίτσα, μακαρόνια, αναλύσεις, γέλια και επιστροφή σπίτι των φίλων όπου κανείς δεν είχε κλειδιά για να μπούμε! Χαχαχα... βραδινή περιπέτεια!
  • Έτσι, τα γυναικόπαιδα μείναμε πίσω να παίζουμε κρυφτό στο πεζοδρόμιο και τα αγόρια πήγαν στο σπίτι της Νταντάς για να πάρουν το τρίτο ζευγάρι κλειδιά.
  • Επιστροφή σπίτι για ύπνο και κρασιά για τον συνοδοιπόρο που γιόρτασε την Fête des Vendanges με τους συναδέλφους του.
  • Σάββατο και το πρόγραμμα γεμάτο!
  • Ξεκινήσαμε με pancakes που παρήγγειλε ο Στεφανάκος, συνεχίσαμε με paw patrol και δουλειές, βγήκαμε για σούπερ - μάρκετ και αγορές, και το μεσημεράκι συγκεντρωθήκαμε με φίλους στο κέντρο της πόλης για την παιδική παρέλαση και τα κονφετί!
  • Μισή ώρα διήρκησε όλη και όλη η παρέλαση αλλά γεμίσαμε κονφετί, απολαύσαμε τις μπάντες, τα μικρά ενθουσιάστηκαν, και μετά συνεχίσαμε στο κλασικό λούνα πάρκ όπου ανεβήκαμε στην μεγάααααλη ρόδα (πρώτη φορά για τον Στεφανάκο και πολύ του άρεσε), συνέχισαν τα μικρά με τα αυτοκινητάκια και τα παιχνίδια και τις παιδικές χαρές και αργά το απόγευμα πια, επιστρέψαμε σπίτι, εμείς και τα κονφετί μας που έπεφταν από παντού! 
  • Γεμάτη και ηλιόλουστη και η Κυριακή μας!
  • Ξεκινήσαμε με αγορά φυτών για την ανανέωση του μπαλκονιού μας, συνεχίσαμε με μαγειρικές και εκεί κατά τις 11.00 υποδεχτήκαμε τους Πολωνούς φίλους μας για brunch!
  • Το μενού είχε σπιτικές βάφλες, και σπιτικό κέικ λεμόνι, και σπιτικό κέικ με δαμάσκηνα (σπεσιαλιτέ της Μαγδαλένα), και ψωμιά, και τυριά, και bacon, και σιρόπια, και σπιτικές μαρμελάδες, και καφέδες (μέχρι και φραπέ!) και βεβαίως εξαιρετικές συζητήσεις, παιχνίδια με τον Στεφανάκο, μπαλκόνι και άραγμα.
  • Το μεσημεράκι κατηφορίσαμε παρέα προς το Saint Blaise όπου λόγω του αέρα είχε μαζευτεί όλη η κοινότητα των θαλάσσιων σπορ, ειδικά των wind + kit surfers! Πραγματικά εντυπωσιακό θέαμα! Έτσι, μείναμε εκεί καμιά ωρίτσα, στην παιδική χαρά και στην παραλία θαυμάζοντας τους κατακτητές του αέρα!
  • Επιστροφή σπίτι και τσουπ να 'σου οι φίλοι που επέστρεφαν από το βουνό μετά το μενού κυνηγιού που είχαν απολαύσει. Έτσι, ήρθαν από το σπίτι για καφέ και μπαλκόνι και παιχνίδια.
  • Και με αυτά και με εκείνα, πέρασε ένα όμορφο, ηλιόλουστο σαββατοκύριακο, γεμάτο παιχνίδι και φίλους!
  • Και η εργασιακή εβδομάδα ξεκίνησε καλά, με προσαρμογή στη νέα δομή, την πρώτη σύσκεψη της νέας μας μικρής υπο-ομάδας τριών ατόμων, αναλύσεις, προτάσεις, αντιπροτάσεις, ερωτηματικά... 
  • Και την Τρίτη απολαύσαμε την yoga μας υπό τους ήχους της βροχής. Και πρώτη φορά ο Στεφανάκος με ρώτησε αν έχω yoga και αφού του απάντησα θετικά μου είπε "ε τότε να πας να ετοιμαστείς μαμά, θα σε περιμένουν".
  • Και το στομάχι μου ακόμα δεν έχει συνέλθει πλήρως αλλά οκ.
  • Την Τετάρτη, λόγω τεχνικού προβλήματος, οι προσβάσεις μου σε όλα τα τεχνολογικά εργαλεία της δουλειάς είχαν αρθεί!
  • Ευτυχώς, όλως τυχαίως, είχα δηλώσει συμμετοχή στο δίωρο σεμινάριο που διοργάνωνε ο σύλλογος γονέων - υπαλλήλων της εταιρείας με θέμα "positive discipline".
  • Και την Πέμπτη το πρωί, αφού ετοιμαστήκαμε (και μου είπε ο Στεφανάκος ότι είμαι πολύ όμορφη!), τον άφησα στον παιδικό σταθμό και συνέχισα για τη δουλειά.
  • Και ενώ προχωρούσα σημειωτόν (κλασικά) έξω από τον δρόμο της δουλειάς με ένα τεράααστιο φορτηγό μπροστά μου (αυτά με τους γερανούς), κοιτάω έξω από το παράθυρο, κοιτάω μπροστά και συνειδητοποιώ ότι έχει φρενάρει το φορτηγό από το πουθενά, πατάω φρένο και μπαμ! Πέφτω πάνω του!
  • Το φορτηγό δεν κατάλαβε τίποτα, ούτε που σταμάτησε, εγώ από την άλλη ένοιωσα το μπαμ και περίμενα ότι χτύπησα τον προφυλακτήρα. Συγχίστηκα αλλά συνέχισα λίγα μέτρα για να παρκάρω.
  • Παρκάρω, βγαίνω και τι να δω!! Ο προφυλακτήρας σε άριστη κατάσταση αλλά από το σήμα του αυτοκινήτου μέχρι και το καπώ όλα σπασμένα. ΣΟΚ! Έμεινα πόση ώρα να το κοιτάω γιατί δεν πίστευα στα μάτια μου! 
  • Προφανώς το αυτοκίνητο συγκρούστηκε με το μεταλικό μέρος του γερανού που εξείχε για αυτό και η μεγάλη κρούση και η μεγάλη καταστροφή στο πάνω μέρος!
  • Πάω στη δουλειά, προσπαθώ να ηρεμήσω και να βγάλω μια άκρη με την ασφαλιστική, με πείθει (ευτυχώς) ο συνάδελφος Pierre να πάμε μαζί να κοιτάξει το αυτοκίνητο καθώς έχει μηχανολογικές σπουδές, πάμε και βεβαίως το αυτοκίνητο δεν έπαιρνε πια μπρος και είχε χάσει υγρά!
  • Πίσω πάλι στη δουλειά για ανασυγκρότηση και επαναπροσδιορισμό των επόμενων κινήσεων! Ουφ! Ούτε στην Ελλάδα δεν μου είχε τύχει τέτοια ταλαιπωρία! Φανταστείτε το άγχος και την πολυπλοκότητα να διαχειρίζεσαι τέτοιες κρίσεις μόνος, σε μια ξένη γλώσσα και "άγνωστη" πόλη. Ουφ ξανά.
  • Με την δεύτερη προσπάθεια εντοπίζω υπάλληλο της ασφαλιστικής που μιλά αγγλικά (yes!), κανονίζω τον γερανό και στο ενδιάμεσο επικοινωνώ και με τον Ελληνο-Ελβετό ασφαλιστή μας που παρόλο που η συγκεκριμένη ασφάλεια δεν είχε γίνει μέσω εκείνου, με κατευθύνει για όλα, κάνει τα απαραίτητα τηλέφωνα και έρχεται ακόμη και να με πάρει από το γραφείο για να με πάει στο συνεργείο!
  • Το δεύτερο σοκ ήρθε από τον οδηγό του γερανού ο οποίος με μια ματιά μας υπολόγισε το κόστος επισκευής στα 8.000 φράγκα. Πόσο;;; Με έπιασαν τα κλάματα.
  • Έτσι, όταν φτάσαμε πια στο συνεργείο, ήμουν προετοιμασμένη. Το κόστος ήταν όντως εκεί, ελαφρώς χαμηλότερο δηλαδή από την αξία του αυτοκινήτου. Ουφ. 
  • Μετά από πολύωρες συζητήσεις και αναλύσεις, το αυτοκίνητο έμεινε εκεί και με ένα ωραιότατο, δανεικό αυτοκίνητο επέστρεψα κατάκοπη σπίτι.
  • Και το βράδυ συνεχίστηκαν οι αναλύσεις και η έρευνα με τον συνοδοιπόρο για τα επόμενα βήματα.
  • Και ναι, το σημαντικό είναι ότι είμαστε όλοι καλά, και ναι, η δουλειά των αυτοκινήτων αυτή είναι, να απορροφούν αυτά την κρούση ώστε να μην φτάσει σε εμάς, και ναι, αυτό ακριβώς έκανε το αυτοκινητάκι μου και απλά δεν το άντεξε.
  • Και ναι, μια νέα περιπέτεια ξεκινά με μείον όλο αυτό το ποσό και συν την ταλαιπωρία 3 ατόμων που πρέπει να μετακινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις, με διαφορετικά ωράρια και ένα μόνο αυτοκίνητο. Θα τη βρούμε όμως τη λύση, όπως πάντα.
  • "Μαμά έχω και εγώ μια μεγάαααλη μηχανή! Είναι όλη μπλε και το κράνος μου είναι κόκκινο με paw patrols. Και πίσω μου έχει ειδική θέση για το μπεμπέ μου. Και του έχω και ειδικό κράνος. Και είναι τόοοοσο μεγάλη που χωράει και η μαμά μου και ο μπαμπάς μου. Και η γιαγιά και ο παππούς. Και πηγαίνει τόσο γρήγορα."

Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα


Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2019

Πατρίδα


Ναι. Είναι τα κάτασπρα και ξερά Κυκλαδονήσια. Οι ατελείωτες παραλίες και τα ιστιοπλοϊκά σκαφάκια. Είναι τα αρχαία μας μνημεία. Είναι ο μουσακάς και το σουβλάκι. Είναι το ούζο και το χταπόδι. Είναι οι ψάθινες καρέκλες και τα ταβερνάκια δίπλα στο κύμα. Είναι οι άνθρωποι που μιλούν δυνατά ενώ παράλληλα κουνούν τα χέρια τους. Είναι η ξέφρενη Μύκονος και η μοναδική Σαντορίνη. Είναι οι χοροί και τα τσουγκρίσματα. Μάλλον αυτή είναι η ελληνικότητα για έναν μη Έλληνα. Η θετική ελληνικότητα. Γιατί προφανώς υπάρχει και η αρνητική. Και είναι αληθής. Είμαστε όλα τα παραπάνω "στερεότυπα" και πόσα ακόμη.

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2019

How was your week?

  • Περίεργη αυτή η Παρασκευή! 
  • Το μεσημέρι είχα την προσωπική μου συνάντηση με τον νέο μας, Καταλανό διευθυντή. One-on-one που λένε και στο χωριό μου. Και συζητούσαμε πάνω από 1 ώρα! Και είναι συμπαθής και δραστήριος και νέος και δείχνει να ακούει.
  • Και άκουσα όμορφα πράγματα για το εργασιακό μου προφίλ, και χάρηκα και "ψήλωσα". Άκουσα όμως και διάφορα άλλα σχετικά με τις δομές και τις ισορροπίες που μάλλον με προβλημάτισαν. 
  • Έτσι, με πολλές σκέψεις και κάπως φορτισμένη ατμόσφαιρα ξεκίνησα το απόγευμα για το σπίτι. Και τσουπ, λίγο έξω από το Neuchatel κλειστό το τούνελ λόγω λέει ατυχήματος και για μία απόσταση 15 λεπτών έκανα πάνω από 1 ώρα μέσα από τα χωράφια! Ουφ.
  • Έδωσα όμως σήμα και έτσι τα αγόρια δεν με περίμεναν και βγήκαν για βόλτα και για την αγορά του νέου πατινιού -όχι για το μικρό αλλά για το μεγάλο αγόρι της οικογενείας! Βγαίνουμε βλέπετε τον τελευταίο καιρό με τα rollers και τα πατίνια και εκείνος δεν είχε κάποιον τροχό για να ακολουθήσει. Ε, τώρα έχει!
  • Πρωϊνή αναχώριση το Σάββατο με το λεωφορείο (μήνες είχα να μπω και πραγματικά το απήλαυσα) για το κομμωτήριο στο κέντρο της πόλης.
  • Στα τελειώματα ήρθε και ο συνοδοιπόρος για το δικό του κούρεμα και μετά αναχωρήσαμε οικογενειακώς για το Erlach για να συναντήσουμε φίλους.
  • Εκεί, σε πάντα καλοκαιρινούς ρυθμούς, παρόλο που το φορούσες το ζακετάκι, φάγαμε στην καντίνα τα πάντα εξαιρετικά burgers + nuggets, παίξαμε στον παιδότοπο και στη λίμνη, τα είπαμε με τους φίλους (διακοπές, δουλειές, μετακινήσεις... είχαμε πολλά!) και επιστρέψαμε για να προλάβουμε το εμπορικό κέντρο και το σούπερ μάρκετ.
  • Και το απογευματάκι επισκεφθήκαμε τους γειτόνους που είχαμε να δούμε καιρό.
  • Και η Κυριακή ξημέρωσε συννεφιασμένη και μουντή αλλά εξελίχθηκε ηλιόλουστη και υπέροχη!
  • Έτσι, 3 οικογένειες με συνολικά 5 πιτσιρίκια ξεκινήσαμε για το Creux du Van. Οδηγήσαμε μέσα από τα χωράφια και τις φάρμες, φτάσαμε στο εστιατόριο Le Soliat, κάναμε την κράτησή μας για το μεσημεριανό μας fondue και ξεκινήσαμε για το hiking μας!
  • Περπατήσαμε, φωτογραφήσαμε, γελάσαμε, ταΐσαμε τις κατσικούλες, χαζέψαμε τις αγελάδες και τα γαϊδουράκια, κάναμε ένα ελαφρύ πικ-νικ και μετά από 2 ωρίτσες ήμασταν πίσω για το fondue μας! Και φάγαμε και σκάσαμε -όπως αναμενόταν.
  • Και τα μικρά έπαιξαν και εξερεύνησαν με ενθουσιασμό, συνεργάστηκαν και απήλαυσαν την ημέρα χωρίς να σταματήσουν λεπτό!
  • Και στον γυρισμό, έπεσαν όλα ξερά στο αυτοκίνητο όπως φαντάζεστε!
  • Έτσι, επιστρέψαμε σπίτι για ανασυγκρότηση, μπάνια, παιχνίδια, βιντεοκλήσεις, μπάσκετ και ποδόσφαιρα (στην tv) και ύπνους!
  • "Μαμά, δεν πηγαίνουν τα ρούχα που φόρεσες", ο Στέφανος πρωί- πρωί στο ασανσέρ! "Γιατί αγάπη μου;" "Γιατί το γκρι πάει με το μαύρο και εσύ το φόρεσες με άσπρο. Να, κοίτα εμένα!".
  • Και μέχρι να φτάσουμε στον παιδικό, διαδρομή περίπου 15 λεπτών, δε σταμάτησε να μου εξιστορεί πώς ο batman πήγε στον πύργο ελέγχου των κουταβιών και πώς ο Chase του έριξε ένα δίχτυ και πώς ένας λύκος εμφανίστηκε. 
  • Και με την άφιξή μας, τον περίμενε η "συμμορία" (ο Nael και ο Matt δηλαδή) με ζητωκραυγές και πανηγυρισμούς!
  • Και από την Τρίτη άρχισα να νοιώθω κάπως το στομάχι μου... ήταν κ ο συνάδελφος με τα δικά του στομαχικά και μάλλον μου τα μετέδωσε! Ουφ.
  • Τα κατάφερα όμως στο βραδινό μάθημα της yoga αλλά... 
  • Την Τετάρτη, μετά από έναν δύσκολο έως ανύπαρκτο βραδινό ύπνο λόγω του στομαχιού, έφυγα νωρίτερα από τη δουλειά γιατί ένοιωθα τόσο αδύναμη! Και έπεσα ξερή στο κρεβάτι για 2 σχεδόν ώρες, μέχρι να επιστρέψουν τα αγόρια.
  • "Μαμά, μεγάλωσες"!
  • Πέμπτη και το καθιερωμένο, πρωινό πλυντήριο ρούχων που βάζω εκεί κατά τις 07.00 το βάλαμε μαζί, παρέα με τον Στεφανάκο. Το ένα εγώ - το άλλο εκείνος. Ούτε πάνα δεν είχε αλλάξει από τον βραδινό του ύπνο αλλά ήθελε να με βοηθήσει. Ο γλυκός μου!
  • Και τα στομαχικά επανήλθαν κάπως στη θέση τους και η νέα δομή της επαγγελματικής μας ομάδας μας παρουσιάστηκε επίσημα και τώρα προσπαθούμε να καταλάβουμε πώς θα πορευτούμε. Θα την βρούμε την άκρη.
  • Παράλληλα, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, ένας αγαπημένος φίλος έγινε μπαμπάς! Όλα τα καλά!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα


Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2019

Το κομμωτήριο


Πάντα, σε όλες τις σχετικές συζητήσεις, έλεγα ότι στην προηγούμενη ζωή πρέπει να ήμουν άντρας. Γιατί βαριόμουν τόσο τα κομμωτήρια! Απολάμβανα το αποτέλεσμα αλλά βαριόμουν τόσο τη διαδικασία. Χάσιμο χρόνου! Έτσι την περιέγραφα. Τόσες ώρες για να περιποιηθώ μαλλιά και νύχια ενώ θα μπορούσα να κάνω τόσα άλλα δημιουργικά και ενδιαφέροντα! Να κάνω γιόγκα, να φτιάξω cupcakes, να μαγειρέψω με τον συνοδοιπόρο, να πιω καφέ με τα κορίτσια, να κάνω βόλτες κάτω από τον ήλιο, να διαβάσω, να γράψω, να να να.... Και αντί αυτών, να κάθομαι σε μια καρέκλα επί ώρες, απλά περιμένοντας να περάσουν τα προδιαγεγραμμένα λεπτά ώστε να απελευθερωθώ, ναι με καθαρό - φρέσκο - περιποιημένο μαλλί είναι η αλήθεια. Δεν θα ήταν πολύ καλύτερα αν το μαλλί ήταν απλά έτσι από φυσικού του; Ώστε να ελευθερώσεις αυτές τις ώρες για όλα όσα πραγματικά λαχταράς.

Πόσο σχετικά είναι τελικά όλα! Γιατί όλα αυτά σας τα γράφω καθήμενη, 09.00 πρωί Σαββάτου, στο κεντρικό κομμωτήριο του Neuchatel για την καθιερωμένη μου, δίμηνη επίσκεψη. Και πόσο την απολαμβάνω! Πόσο την περίμενα! Δύο ωρίτσες μόνη μου, να περιποιούμαι τον εαυτό μου, να χαζεύω περιοδικά, να χαζοσυζητάω με την κομμώτρια σε σπαστά γαλλικά, να πίνω καφέ και να απολαμβάνω αυτό το πολύτιμο διάλειμμα από την ρουτίνα. Να απολαμβάνω αυτήν την ησυχία. Την απραγία. Την απλότητα. Την πολυτέλεια. Την πολυτέλεια του να σε περιποιούνται. Την πολυτέλεια του να ασχολείσαι με τα ασήματα και τα "περιττά". 

Η ανδριάνα πριν και μετά την μητρότητα. Η ανδριάνα στην Ελλάδα και η ανδριάνα στην Ελβετία. Μαζεμένες, κοσμοϊστορικές οι αλλαγές. Πόσο διαφορετικά είναι όλα. Οι πραγματικότητες, οι προτεραιότητες, οι ανέσεις, οι πολυτέλειες, οι δυνατότητες. Το απολαμβάνω αυτό το ραντεβού αλλά και πάλι παραμένει μία δίμηνη ιεροτελεστία.

ανδριάνα

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2019

How was your week?

  • Παρασκευή και ... work from home! Η τρίτη μου φορά ήταν και κάθε φορά αναρωτιέμαι γιατί δεν το κάνω συχνότερα.
  • Έτσι, το πρωί σηκωθήκαμε και ετοιμαστήκαμε και οι 3 κανονικά, πήγα τον μικρό στον παιδικό, επέστρεψα, έφτιαξα καφέ, έβαλα σαγιονάρες και σορτς και κάθισα στον υπολογιστή.
  • Και ο καιρός σα να ξανάγινε ελαφρά καλοκαιρινός!
  • Και αφού εργάστηκα εξαιρετικά, το απόγευμα πήγαμε με τον συνοδοιπόρο στον λογιστή, παραλάβαμε το φυστίκι και κατευθυνθήκαμε προς το αγαπημένο Auvernier για πατίνι, rollers, παιδική χαρά, σκαρφαλώματα, λίμνη, βοτσαλάκια και παγωτό.
  • Και το Σάββατο ξημέρωσε το τριήμερό μας και όλοι μαζί φτιάξαμε βαλίτσα και ξεκινήσαμε για Davos.
  • Τρεις ωρίτσες περίπου οδήγημα, τη μία κοιμήθηκε ο Στεφανάκος, τις άλλες δύο συζητούσαμε και τραγουδούσαμε και θαυμάζαμε τα τοπία.
  • Και το ξενοδοχείο μας ήταν κεντρικά και το δωμάτιό μας εξαιρετικό (σαν ένα ιδανικό, μάλλον τεράστιο, master bedroom). 
  • Στάση #1: το σπα και η κλειστή πισίνα με το νερό στους 30 βαθμούς! Παράδεισος! Ο Στέφανος σε έκσταση!
  • Στάση #2: τελεφερίκ ώστε να ανέβουμε στο Schatzalp και να κάνουμε το μικρό μας hiking ανάμεσα στις αγελάδες και την απεραντοσύνη των λιβαδιών. Πόση ομορφιά! Εκεί τσιμπήσαμε κιόλας και επιστρέψαμε αργά το απόγευμα (ή νωρίς το βραδάκι, όπως το δει κανείς) για ανασυγκρότηση και ύπνο.
  • Την Κυριακή την αφιερώσαμε στο γειτονικό St. Moritz. Όμορφη διαδρομή μέσα από τα βουνά και τα ποτάμια και τα δάση, κοιμήθηκε και ο μικρός ώστε να πάρει δυνάμεις και με το που φτάσαμε κατευθυνθήκαμε κατευθείαν προς την πανέμορφη λίμνη (αυτήν που βλέπετε παραπάνω) να απολαύσουμε ήλιο και ομορφιά.
  • Περπατήσαμε, φωτογραφήσαμε, φωτογραφηθήκαμε, θαυμάσαμε, μεταφερθήκαμε στο κέντρο της πόλης όπου περιπλανηθήκαμε, φάγαμε (και παγωτό εννοείται), κάναμε κάτι γρήγορες αγορές και το απογευματάκι ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο μας πίσω στο Davos.
  • Σχεδιάζαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο καθώς λόγω του Davos Challenge οι δρόμοι ακόμα και 40 λεπτά μακριά από το Davos ήταν κλειστοί!
  • Η λύση; Vereina Train! Ειδικό δηλαδή τρένο μεταφοράς οχημάτων μέσα από το τούνελ που διασχίζει το βουνό. Φορτώνεις το αμάξι, μένεις μέσα και σε 20 λεπτάκια έχεις φτάσει στο Klosters. Το ζήσαμε και αυτό.
  • Επιστροφή λοιπόν και βουρ στην αγαπημένη μας πισίνα και στο μικρό kids club γεμάτο όμορφα και ευφάνταστα παιχνίδια.
  • Πίτσα και μακαρόνια στο lobby και πίσω για ξεκούραση.
  • Δευτέρα και αργία για το γαλλόφωνο μέρος οπότε την περάσαμε στο Davos ξανά, με ποδήλατο γύρω από τη λίμνη και τελεφερίκ που μας πήγε ψηλάαααα στο Madrisa Park. Έναν ξύλινο, τεράστιο παιδότοπο, με δεντρόσπιτα, λιμνούλες, κάστρα ο οποίος υπολειτουργούσε (μάλλον λόγω εποχής) αλλά παρόλα αυτά ήταν εντυπωσιακός.
  • Και το μεσημεράκι ξεκινήσαμε για Neuchatel και μετά από 3+ ωρίτσες είμασταν σπίτι.
  • Και ο Στεφανάκος καθ' όλη τη διάρκεια του σαββατοκύριακου μας αγκάλιαζε και μας έλεγε πόσο όμορφα είναι εδώ που ήρθαμε και τι καλά που κάναμε.
  • Τρίτη και πίσω στις δουλίτσες μας! 
  • Και η βραδινή γιόγκα είχε κόσμο πολύ και επιστροφές παλιών μαθητριών.
  • Και όλη η εργασιακή εβδομάδα κύλησε με φήμες, κους-κους στους διαδρόμους, εικασίες για το τι μέλλει γενέσθαι για το τμήμα μας και τον digital sector γενικότερα και ποιος πάει πού και πώς.
  • Σιγά - σιγά μπαίνει το νερό στο ρυάκι και ξεκαθαρίζει η εικόνα. 
  • Είχαμε και την πρώτη μας συνάντηση με την τράπεζα για να δούμε πού στεκόμαστε και πώς μπορούμε να κινηθούμε για τα κτηματομεσιτικά και η πρώτη πόρτα που χτυπήσαμε, δεν άνοιξε. Πάμε για την επόμενη.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes