Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019

How was your week?

  • Τι όμορφο και γεμάτο και ηλιόλουστο πσκ!
  • Ξεκίνησε με street food festival την Παρασκευή το απόγευμα, δίπλα στη λίμνη, παρέα με τους φίλους, ελληνικό σουβλάκι (πώς να αντισταθείς!), παιχνίδια με τα μικρά, πατίνι, μουσικές και επιστροφή για ύπνο.
  • Στο ενδιάμεσο εντόπισε και ο συνοδοιπόρος το Season #2 του Big Little Lies οπότε είδαμε και ένα επεισόδιο.
  • Σάββατο με εσωτερικές και εξωτερικές δουλειές (ανακυκλώσεις, σούπερ-μάρκετ, δώρα, καθαριστήρια) και το μεσημέρι ήταν το καθιερωμένο, οικογενειακό, εταιρικό πικ-νικ.
  • Έμεινα εγώ στο αυτοκίνητο με τον κοιμισμένο Στεφανάκο και μετά ακολουθήσαμε τον συνοδοιπόρο μέχρι αργά το απόγευμα με φαγητά (πολλά γλυκά!), παιχνίδια, φίλους, συζητήσεις...
  • Κυριακή με το Α' μέρος σπίτι και το Β' στο γενέθλιο BBQ του φίλου Λάζαρου. Και είμασταν πολλοί, και ο ήλιος έλαμπε, και οι ψησταριές είχαν πάρει φωτιά, και τα μικρά ξεσάλωσαν (μέχρι και μαγιό έβαλαν για τις φουσκωτές πισίνες).
  • Μαμά, εμένα όοοολα μου τα ζωάκια ξέρουν να κάνουν σκι. Ακόμα και ο δεινόσαυρος! Ακόμα και το bebe μου. Και κοιμόμαστε όλοι μαζί στο κρεβάτι μου που είναι τόοοοοσο μεγάλο. Και το πρωί τους ξυπνάω γιατί είναι μέρα.
  • Έτσι ξύπνησε το πρωί της Δευτέρας ο γλυκός μου! Είναι εντυπωσιακό πώς είναι 100% alert το λεπτό που θα ξυπνήσει! Έτσι, με το που άνοιξε το μάτι του άρχισε τις εκπληκτικές του ιστορίες!
  • Και εκεί που έχεις την (ψευδ)αίσθηση ότι όλα είναι υπό έλεγχο, τσακα μπουμ σκάει η βόμβα μεγατόνων για ένα βήμα της διαδικασίας που το διπλανό τμήμα απλά αμέλησε! Και όπως καταλάβαμε εκ των υστέρων, συνειδητά κιόλας.
  • Το βράδυ όμως της Τρίτης είχαμε yoga και τεντωθήκαμε και δυναμώσαμε και χαλαρώσαμε και γελάσαμε.
  • Και ο Στεφανάκος φαίνεται ότι πέρασε σε μια καινούργια, πιο χαρούμενη και ξέγνοιαστη και συνεργάσιμη φάση! Τι ευτυχία! Δεν τον χορταίνω.
  • "Χρόνια πολλά μαμά! Έχουμε πάρτι σήμερα; Τούρτα;"
  • Και έτσι ξημέρωσαν τα 39α γενέθλιά μου! Με μια σφιχτή αγκαλιά των τριών μας και τον Στέφανο να προσπαθεί να καταλάβει πότε και πού είναι το πάρτι. 
  • Και από το βράδυ είχα φτιάξει muffins για να φέρω στη δουλειά, και οι συνάδελφοι με υποδέχτηκαν με χυμούς και φρούτα και αγκαλιές ώστε να φάμε όλοι μαζί γενέθλιο πρωινό.
  • Και το απόγευμα είχαμε ραντεβού στον παιδικό σταθμό για τον απολογισμό της σχολικής χρονιάς που πέρασε.
  • Και ήταν τόσο όμορφα όλα όσα μας είπε μία εκ των δασκάλων του... Για το πόσο έχει πλέον ενσωματωθεί ο Στεφανάκος στην ομάδα, πόσο έχουν εξελιχθεί τα γαλλικά του και τι κρίσιμο ρόλο έχει παίξει και αυτό στην αυτοπεποίθησή του, πόσο δραστήριος είναι, πώς δοκιμάζει και προσπαθεί και επιμένει.... 
  • Και είναι ωραίο να ακούς από αμερόληπτους τρίτους τόσο όμορφα λόγια για το παιδί σου. Γιατί όπως και να 'χει, αντικειμενικός ως γονιός δεν μπορείς να είσαι.
  • Και με αυτή τη διάθεσή, τον ήλιο και το κλείσιμο της γενέθλιας ημέρας, συνεχίσαμε στο κέντρο για ένα γρήγορο δείπνο στην μπυραρία και πίσω σπίτι.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2019

Μία ώρα


Μία ώρα. Μία πολύτιμη ώρα. Σπάνια, δυσεύρετη, πολυπόθητη. Ειδικά για όσους έχουν παιδιά, μία και μόνο ώρα μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά. Μία ώρα που θα καταφέρεις να ξεκλέψεις για τον εαυτό σου. Μία ώρα που θα κοιμηθείς παραπάνω -ή λιγότερο. Μία ώρα που διαρκεί η αγαπημένη σου σειρά. Μία ώρα για ένα ματς τένις. Μία ώρα για να καταφέρετε να ετοιμαστείτε και οι τρεις. Μία ώρα για να προλάβεις να μαγειρέψεις ένα "αξιοπρεπές" φαγητό. Μία πολύτιμη ώρα που σίγουρα δεν σπαταλάς.

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019

How was your week?

  • Παρασκευή Παρασκευή! Και το Neuchatel γιόρτασε για ακόμη μία χρονιά τους μουσικούς και καλλιτέχνες του δρόμου με το Buskers festival.
  • Έτσι, μετά τη δουλειά, κατεβήκαμε κατευθείαν στο κέντρο για street food - street music - street walking. Και ήταν ωραία και ηλιόλουστα και γεμάτο κόσμο που απολάμβανε τη μουσική και γελούσε και χόρευε. Μαζί και εμείς.
  • Σάββατο με οικογενειακό πρωινό, συμμαζέματα, δουλειές και μεσημεριανή αναχώρηση για Λωζάνη, πρώτον για να κάνουμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο στις γειτονιές (ενώ ο μικρός κοιμόταν) και δεύτερον για να φάμε στο σπίτι των φίλων.
  • Έτσι φτάσαμε έως το απόγευμα με αναλύσεις, συζητήσεις, χάρτες, πλάνα, γέλια και παιχνίδια.
  • Και την Κυριακή το καλοκαίρι επέστρεψε … with a vengeance! Ζέστη, ήλιος, φίλοι και ιστιοπλοΐα. Τι άλλο να ζητήσεις!
  • Ανεβήκαμε λοιπόν στο σκαφάκι του καπετάν Πιοτρ, βάλαμε τα αντιηλιακά μας, βγάλαμε τις λιχουδιές μας και απολαύσαμε ησυχία και ομορφιά και φύση και βεβαίως τους φίλους.
  • Και εννοείται κάναμε βουτιές ξανά και ξανά, και ο Στεφανάκος μάς κυνηγούσε με το νεροπίστολο, και περάσαμε υπέροχα. Τόσο που δεν θέλαμε να επιστρέψουμε. Ας όψεται όμως η επικείμενη βροχή.
  • Επιστρέψαμε λοιπόν σπίτι, φάγαμε το εξαιρετικό κοτόπουλο που μαγείρεψε ο συνοδοιπόρος, κοιμηθήκαμε, παίξαμε, κάναμε τις δουλειές μας και το απόγευμα υποδεχτήκαμε τους γειτόνους στο μπαλκόνι για vacations retrospective meeting! χιχι
  • Και το βραδάκι παρακολουθήσαμε λιγάκι και τον αγώνα μπάσκετ της Εθνικής μας ομάδας και εξηγούσα στον Στεφανάκο για τον Αντετοκούνμπο. 
  • -Ποιος είναι ο Γιάννης μαμά; -Αυτός με τα κόκκινα παπούτσια. -Α, αυτός είναι σαν τον μπαμπά του Ναέλ!
  • Ολοκληρώσαμε και τον 3ο κύκλο του Handmaid's Tale. Και όσο υποτονικά ξεκίνησε, τόσο δυναμικά τελείωσε!
  • Και μετά τους 30 βαθμούς και το καλοκαιρινό σαββατοκύριακο, μας περίμενε ένα βροχερό και συννεφιασμένο πρώτο μέρος της εβδομάδας!
  • Και ο Στεφανάκος ενώ ήταν στον παιδικό σταθμό πρότεινε στον φίλο του Ναέλ να ανέβουν στο mezzanine για να ακούσουν τη βροχή! Μας τα είπε μία από τις δασκάλες του.
  • Και την Τρίτη είχαμε επανεκκίνηση και στο μάθημα της γιόγκα. Και το χρειαζόμουν τόσο αυτό το τέντωμα και ξε-μπλοκάρισμα και τη συνάντηση με τα κορίτσια.
  • Τετάρτη και Πέμπτη η ημέρα κύλησε με πολύ τρέξιμο στη δουλειά, τόσο που πέρασε η ώρα και παραλίγο να ξεχάσω να φύγω! Έχει και τα θετικά του το πήξιμο! Αρκεί να υπάρχει καλό κλίμα και πρόοδος. Που στη δική μας περίπτωση υπάρχει, φτου φτου.
  • Δώσαμε και τα μικρά δωράκια που φέραμε από την Ελλάδα στις δασκάλες και δασκάλους του Στέφανου και είχε κοκκινίσει από ντροπή αλλά και από περηφάνεια.
  • Και την Πέμπτη αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε τον ήλιο και να κάνουμε βόλτα μετά τις δουλειές μας στην κοντινή και αγαπημένη μας παιδική χαρά του Hauterive. Εκεί που περνούσαμε τόοοσες ώρες με τον Στεφανάκο, εκεί που έκανε πρώτη φορά κούνια, εκεί που σκαρφάλωσε πρώτη φορά μόνος του στα σχοινιά. Τόσες ωραίες αναμνήσεις.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

How was your week x2


  • Παρασκευή και παραμείναμε και οι τρεις σπίτι, εν τέλει, προχωρήσαμε τις δουλειές μας, ξεκουραστήκαμε και το απόγευμα επισκεφθήκαμε τους φίλους στην Bienne για φαγητό, παιχνίδι και κους-κους πριν τον καλοκαιρινό μας "αποχωρισμό".
  • Και το Σάββατο, ξυπνήσαμε με την άνεσή μας και ξεκινήσαμε για την Γενεύη.
  • Και η περιπέτεια συνεχίστηκε με την κράτησή μας να είναι σε 3 ξεχωριστές θέσεις -ακόμα και ο Στέφανος ήταν μόνος του σε άλλη σειρά!
  • Και ο κύριος στο gate που υποτίθεται θα βοηθούσε, είχε δημιουργήσει μία ουρά 20 ατόμων χωρίς να εξυπηρετεί κανέναν.
  • Και η Ελληνίδα κυρία που καθόταν δίπλα μου εννοείται πως δεν ήθελε να μετακινηθεί αλλά ευτυχώς το ζεύγος Ελβετών ήθελε οπότε τα καταφέραμε και πετάξαμε και οι 3 στην ίδια σειρά!
  • Απογευματάκι λοιπόν φτάσαμε στην Αθήνα και, ως συνήθως, πήγαμε κατευθείαν στο πατρικό μου σπίτι όπου μας περίμενε σύσσωμη η οικογένεια, γιαγιάδες, παππούς, αδέλφια και ανίψια.
  • Και την Κυριακή σειρά είχε η "βόρεια" οικογένεια και έτσι το μεσημέρι φάγαμε παρέα με τους εν Ελλάδι φίλους αλλά και αυτούς από την Myanmar! 
  • Πόσα να πεις και πόσα να "ρουφήξεις" από αυτές τις ετήσιες συναντήσεις! Είναι όμως τόσο αναζωογονητικό να βλέπεσαι πρόσωπο με πρόσωπο, να αγκαλιάζεσαι και να κοιτιέσαι στα μάτια. Έστω και μια φορά το χρόνο. 
  • Το απογευματάκι επιστρέψαμε σπίτι και υποδεχτήκαμε τον νονό! 
  • Και φτιάξαμε puzzle και παίξαμε και έκανε το μπανάκι του ο Στεφανάκος και αφού κοιμήθηκε άφησα τα μεγάλα αγόρια να τα πουν και συνάντησα την παιδική μου φίλη Κατερίνα για κρασί στα δικά μας μέρη, στη Βούλα. Και ως μαμάδες πλέον και οι δύο, είχαμε πολλά να πούμε.
  • Και το πρωινό της Δευτέρας γέμισε με δουλειές.
  • Έτσι, κουρευτήκαμε παρέα με τον Στεφανάκο, ο συνοδοιπόρος τελείωσε με οδοντιάτρους και διαβατήρια, και το μεσημέρι παραλάβαμε τη φίλη Μελίνα και αναχωρήσαμε για Μάνη!
  • Νωρίς το απόγευμα είμασταν στους αγαπημένους μας φίλους και στο όμορφο καταφύγιο της Στούπας όπου την επομένη κατέφτασε και ο Georgys.
  • Εκεί παραμείναμε για κάτι λιγότερο από 2 ημέρες με συζητήσεις μέχρι το πρωί, μπάνιο στην Καλόγρια, παιχνίδια, πρωινά, αγνάντεμα, ησυχία, αναλύσεις, αγκαλιές.
  • Έτσι, αφού πήραμε τη δόση μας από τους φίλους και την Μανιάτικη ομορφιά, Τετάρτη μεσημεράκι είμασταν πίσω στη Βούλα, και 3 ημέρες τις περάσαμε τοπικά, με βόλτες, μικρές δουλειές και αγορές και ετοιμασίες για τη βάφτιση της Πέμπτης.
  • Ο αδελφός μου έγινε νονός λοιπόν του παιδιού του αγαπημένου μας φίλου από τη Νέα Υόρκη.
  • Έτσι, η οικογένεια σύσσωμη παραβρέθηκε στο όμορφο Κτήμα 48 για τη βάφτιση του μικρού Βασίλη.
  • Και ήταν όλα τόσο όμορφα, τόσο προσεγμένα. Και μαζεύτηκαν τόσοι φίλοι και γνωστοί από Ελλάδα και Αμερική. Και τα 3 ξαδελφάκια δε σταμάτησαν να παίζουν και να τρέχουν και να τσαλαπατούν στην άκρη της πισίνας και να γελούν.
  • Και έφτασαν μεσάνυχτα μέχρι να επιστρέψουμε στο σπίτι και ο μικρός ξύπνησε κατά τη μεταφορά και μες στη νύχτα δεν αναγνώριζε το σπίτι και το δωμάτιό του!
  • Παρασκευή και το μεσημεράκι ένα μεγάλο μέρος των φίλων από τη βάφτιση μαζευτήκαμε στη Βάρκιζα για μπάνιο και τσίμπημα και λίγο παραπάνω χρόνο για να τα πούμε και να ιδωθούμε.
  • Και ήταν πολύ όμορφα και καλοκαιρινά!
  • Και το βραδάκι το πρόγραμμα είχε sushi στη Nami Sushi Temakeria με τα αδέλφια μου! Και το sushi ήταν εξαιρετικό, και η παρέα επίσης.
  • Έφτασαν όμως και δυσάρεστα νέα καθώς ο νονός του Στεφανάκου (που το πρωί του Σαββάτου θα έπαιρνε το πλοίο μαζί μας για Τζια) είχε ένα ατύχημα και πέρασε το σαββατοκύριακό του στον Ευαγγελισμό! Ευτυχώς όχι κάτι πολύ σοβαρό ή μόνιμο. Ουφ.
  • Έτσι, το πρωί του Σαββάτου οδηγήσαμε ως το Λαύριο και πήραμε το πλοίο οι τρεις μας.
  • Και ανεβήκαμε ψηλαααά, μέσα από χωματόδρομους, για να βρούμε το ωραίο μας σπιτάκι στην περιοχή του Αγίου Νικολάου.
  • Γρήγορη τακτοποίηση και βουρ για την παραλία ώστε να συναντήσουμε τους "ντόπιους" φίλους, την οικογένεια Rose.
  • Την επομένη κατέφτασαν και τα άλλα ξαδέλφια (από την πλευρά του συνοδοιπόρου) και έτσι, με 6 ενήλικες και 6 πιτσιρίκια περάσαμε 6 γεμάτες ημέρες!
  • Με τη δική μας ημέρα να ξεκινά νωρίς (χάρις στον Στεφανάκο που ξυπνούσε ανελλιπώς στις 07.00 ανεξαρτήτως τι ώρα είχε κοιμηθεί το βράδυ), πρωινό στον κήπο, παιχνίδια, συζητήσεις και γέλια στην αιώρα, χορούς και τραγούδια, βόλτες και καφέ στην πόλη αλλά και στα όμορφα ξενοδοχεία της Κέας, οδήγημα τύπου "camel trophy" για να φτάσουμε στις απόμακρες παραλίες το μεσημέρι (με ύπνο του μικρού κατά τη διαδρομή), συγκέντρωση των 3 οικογενειών στην παραλία όπου και παραμέναμε με τις ομπρέλες μας, τις βουτιές, τα βιβλία, τα παιχνίδια, τις συζητήσεις, τα ταπεράκια και τα φρούτα μας έως αργά το απόγευμα.
  • Έτσι, επισκεφθήκαμε το Σπαθί, το Ψαθί, τις Ποίσσες, τα Ξύλα, την Συκαμιά, περπατήσαμε (και χαθήκαμε εννοείται) στα σοκάκια της Ιουλίδας, φάγαμε σουβλάκια στο λιμάνι και πίτσα στον ξυλόφουρνο, επισκεφθήκαμε το σπίτι της "θείας" με την εξαιρετική θέα στον Οτζιά όπου μας περιποιήθηκε ο Ζ με τις δικές του σπιτικές πίτσες στον δικό τους ξυλόφουρνο, και παρακολουθήσαμε το πρώτο  -για τον Στεφανάκο- θερινό σινεμά, Toy Story 4, και ο μικρός παρακολούθησε μέχρι τέλους προσηλωμένος!
  • Με αυτά και με εκείνα, με αλάτια στο μαυρισμένο μας δέρμα και τσάντες γεμάτες άμμο, πήραμε το πλοίο της επιστροφής την Παρασκευή και απογευματάκι, μετά από ένα γρήγορο ντους, βρεθήκαμε ξανά στο σπίτι των γονιών μου για οικογενειακό βραδινό.
  • Και σαν να μεγάλωσε τόσο ο Στεφανάκος αυτές τις διακοπές! Και από την γέννησή του, ήταν μακράν οι πιο ευχάριστες, δημιουργικές και ξεκούραστες!
  • Σάββατο, και αφού αφήσαμε τον μικρό στην γιαγιά του με τον παππού και τις ξαδέλφες του, κατευθυνθήκαμε στη Γλυφάδα για τελευταίες δουλειές και αγορές (έκανα και την 2η τρύπα στο αυτί μου που τόσα χρόνια ποθούσα), καφέ και τσίμπημα με τα αδέλφια στο Aperitivo και επιστροφή το απογευματάκι σπίτι όπου κατέφτασε και η άλλη γιαγιά.
  • Και το βράδυ, τσιμπήσαμε -εξαιρετικά- και ήπιαμε και τα είπαμε με τους φίλους στο feedελ της Γλυφάδας.
  • Διανυκτέρευσε η γιαγιά σπίτι μας οπότε το πρωί κάναμε ωραία παραθαλάσσια βόλτα και πήραμε το πρωινό μας στο πάντα όμορφο Balux.
  • Και το μεσημέρι είχαμε το τελευταίο, οικογενειακό γεύμα στο πατρικό μου με … εντάσεις! Μα πόσα παράπονα και υποδείξεις και κριτικές να αντέξει ένας άνθρωπος! Πόσο μάλλον όταν -υποτίθεται- διανύει τις χαλαρωτικές και τόσο απαραίτητες διακοπές του. Ουφ.
  • Πίσω σπίτι για συγύρισμα και πακετάρισμα και Δευτέρα πρωινή αναχώρηση για Γενεύη και Neuchatel.
  • Και η Ελβετία μάς υποδέχτηκε δροσερή και συννεφιασμένη.
  • Έτσι περάσαμε την Δευτέρα σπίτι με τακτοποίηση, ξεκούραση και ανασυγκρότηση και Τρίτη με επιστροφή στις δουλίτσες μας!
  • Με βαριά καρδιά και οι 3 αλλά επιβιώσαμε.
  • Και η κούρασή μου ήταν τέτοια που το βράδυ κοιμήθηκα στις 21.00!
  • Και κάπως έτσι πέρασαν και οι υπόλοιπες, εργασιακές ημέρες, με updates, meetings, προσπάθειες να πιάσεις το νήμα από εκεί που το άφησες, και μέρα με την μέρα να μπαίνεις ξανά σε ρυθμό!
  • Όλα καλά!
  • Κάπου ενδιάμεσα μάλλον μολύνθηκε και η νέα μου τρύπα στο αυτί οπότε έπρεπε να αντιμετωπιστεί και αυτή η μικρή "κρίση". Still in process...
  • Και αισίως, επιβιώσαμε την πρώτη αυτή εργασιακή εβδομάδα και μπήκαμε ξανά στους ελβετικούς μας ρυθμούς.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes