Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Soup up!


Σας αρέσουν οι σούπες; Εμένα πολύ! Και το χειμώνα ειδικά προσπαθώ να φτιάχνω αρκετά συχνά. Στα 'επίσημα' δείπνα επιβάλλεται! Εκτός από πεντανόστιμες, είναι θρεπτικές, υγιεινές, συνήθως εύκολες και προετοιμάζουν το στομάχι για αυτό που θα ακολουθήσει.

Φέτος λοιπόν τα Χριστούγεννα φτιάξαμε σούπα με γλυκοπατάτα! Ένα θα σας πω, ο συνοδοιπόρος έφαγε 3 πιάτα με αποτέλεσμα η καθιερωμένη γαλοπούλα να μείνει παραπονεμένη... Τόσο ωραία ήταν! Σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα.... Η συνταγή είναι βασισμένη σε αυτή του γαστρονόμου. Γλυκοπατάτα, πράσο, πολλά μυρωδικά, μισή ωρίτσα βράσιμο, πολτοποίηση και είστε έτοιμοι. 



Υλικά:
1 κιλό γλυκοπατάτες (1-2 μεγάλες δηλαδή περίπου)
3-4 πράσα
2 κλωνάρια σέλερι
1 ματσάκι μαϊντανό (δεμένο για να μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα)
1 φύλλο δάφνης
θυμάρι (αν έχετε, ξηρό ή φρέσκο)
2 κουταλιές ελαιόλαδο
1,5 λίτρο ζωμό κότας
αλατοπίπερο
μοσχοκάρυδο

Κόβετε το σέλερι και τα πράσα και τα ρίχνετε σε μεγάλη κατσαρόλα να μαραθούν με το λάδι. Προσθέτετε τον μαϊντανό και τη δάφνη και τα αφήνετε για 5 λεπτά. Κόβετε την γλυκοπατάτα σε κύβους και την βάζετε στην ίδια κατσαρόλα μαζί με τον ζωμό και το αλατοπίπερο και χαμηλώνετε μόλις πάρει βράση. Αφήνετε τόσο όσο να μαλακώσουν τα λαχανικά, περίπου 30 λεπτά. Αφαιρείτε τον μαϊντανό και την δάφνη και πολτοποιείτε. Ελέγχετε την πυκνότητα και προσθέτετε νερό αν χρειάζεται αραίωμα ή την αφήνετε να βράσει λίγο ακόμα για να πήξει περισσότερο. Προσθέτετε το μοσχοκάρυδο και είστε έτοιμοι! Στο τέλος μπορείτε αν θέλετε να βάλετε μια κουταλιά κρέμα γάλακτος στο κέντρο κάθε πιάτου. Εμείς συνήθως το αποφεύγουμε γιατί πραγματικά δεν προσφέρει κάτι στην σούπα.

Bon appetit!

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

made in greece #5

Μπορεί να μην θυμίζει Χριστούγεννα, μπορεί ο ήλιος να επιμένει ακόμα και ας είναι τέλη Δεκεμβρίου, μπορεί οι εορτασμοί να είναι περιορισμένοι (έως ανύπαρκτοι), η Αθήνα όμως είναι όμορφη... αλήθεια! Μέσα σε όλα τα άσχημα που εύκολα εντοπίζουμε, υπάρχουν και αυτές οι γειτονιές, τα μικρά καφέ, οι μυρωδιές, οι φίλοι που κάθονται στον λόφο όπου έχουν καθήσει επί χιλιάδες χρόνια οι Αθηναίοι, ονειρευόμενοι μάλλον τα ίδια: μια καλύτερη ζωή.


It may not look like Christmas, the sun insists on shining despite the fact that it is late December, the celebrations are a few (if at all), but Athens is beautiful.... truly! Amidst all the ugly things that we easily spot, there are these neighborhoods, these cafes, the smells, the friends that sit on the hill that Athenians have been visiting for thousands of years, dreaming probably of the same thing: a better life.

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #11


Οι φυσικές δυνάμεις εντός μας, είναι οι πραγματικοί θεραπευτές της νόσου.

Natural forces within us are the true healers of disease.

Ιπποκράτης / Hippocrates

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Αφίξεις


Τα αεροδρόμια μου αρέσουν πολύ... Και για να σας πω όλη την αλήθεια, με συγκινούν. Μάλλον έχουν περάσει για τα καλά στο DNA μου. Για να καταλάβετε λοιπόν, από μικρή, όταν ο μπαμπάς ταξίδευε πολύ, μία από τις πιο έντονες και επαναλαμβανόμενες μνήμες μου είναι να κόβουμε τριαντάφυλλα από τον κήπο, να τα τυλίγει η μαμά σε αλουμινόχαρτο (όλα αυτά για να μην αγοράσουμε από το ανθοπωλείο), να οδηγούμε στο αεροδρόμιο, να στηνόμαστε με τον αδελφό μου στο τζάμι που έβλεπε στις σκάλες μετά τον έλεγχο διαβατηρίων (στο αεροδρόμιο του Ελληνικού εννοείται), να περιμένουμε τον μπαμπά να ανέβει και να μας χαιρετίσει, να τρέξουμε μέχρι τις αφίξεις και μόλις τον δούμε μέσα από τις ανοιγοκλειόμενες πόρτες να βάλουμε τα δυνατά μας και να τρέξουμε μέχρι το χώρο των αποσκευών. Ναι, ναι... και τότε υποθέτω ότι δεν επιτρεπόταν αλλά μάλλον το προσωπικό ασφαλείας έκανε λίγο τα στραβά μάτια σε δύο παιδάκια του δημοτικού που τρέχανε με το αλουμινόχαρτο στο χέρι για να πέσουν στην αγκαλιά του μπαμπά.

Με αυτά και με αυτά, ο μπαμπάς συνέχισε να κάνει ταξίδια και σιγά - σιγά τον ακολούθησε και ο αδελφός. Έχω υπάρξει λοιπόν πολλές - πολλές φορές στην πτέρυγα των Αφίξεων, μακράν περισσότερες από αυτές στην αντίστοιχη των Αναχωρήσεων. Και κάθε φορά που περπατώ μέσα στο αεροδρόμιο και περιμένω καρτερικά και τον δικό μου άνθρωπο, συγκινούμαι....... Για όλες αυτές τις ιστορίες, τους αποχωρισμούς, τα ανταμώματα, τις οικογένειες, τα ζευγάρια, τα παιδάκια, τις γιαγιάδες. Μου αρέσει το αεροδρόμιο και τώρα που είναι γιορτές με συγκινεί ένα τόσο δα παραπάνω.

Σας εύχομαι λοιπόν να ανταμώσετε και φέτος με όσους αγαπάτε (με αεροπλάνο ή χωρίς) και να τους απολαύσετε.

ανδριάνα

ΥΓ. Αξίζει να δείτε την ταινία Love Actually η οποία παρουσιάζει με τον καλύτερό τρόπο αυτό που σας περιγράφω....
ΥΓ2. Το σχέδιο είναι από το Drawing on Napkins blog

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

ΑΑΑ

Όχι, δεν μιλάω για φρούτα ούτε για μπαταρίες. Το τριπλό 'Α' είναι το κλειδί της επιτυχίας! Ούτε... Είναι όμως τρεις θέσεις που μας φέρνουν πιο κοντά στην επιτυχία, στην ευτυχία, στην ηρεμία, στην αυτογνωσία... όπως θέλετε πείτε το.

Awareness
Acknowledgement
Acceptance

ή στα ελληνικά
Συνειδητοποίηση
Παραδοχή
Αποδοχή

Αυτά παθαίνεις όταν αποφασίζεις να επισκεφθείς έναν χειροπρακτικό για να σε λυτρώσει από τον πόνο (σε πρώτη ανάγνωση), και συνειδητοποιείς (ξανά και ξανά) ότι είναι πολύ βαθύτερος από τον υπερακάνθιο μυ. Και βαδίζεις στο πρώτο Α της τριλογίας προσπαθώντας να περιγράψεις αυτό που σου συμβαίνει, να το εντοπίσεις, να το εκφράσεις με λόγια - με ήχους - με πόνο. Να παραδεχτείς, στο δεύτερο Α, ότι υποφέρεις. Ναι, είναι βαριά λέξη. Και εγώ την αρνήθηκα (μέσα μου και έξω μου) όταν την άκουσα αλλά όταν πονάς κάθε φορά που πρέπει να βάλεις ή να βγάλεις μια ζακέτα, τότε μάλλον υποφέρεις (λιγάκι). Ώστε να οδηγηθείς σταδιακά στο τρίτο 'Α' της αποδοχής. Ποια είναι η κατάσταση - τι μου συμβαίνει - τι νιώθω - τι σημαίνει για εμένα αυτό που νιώθω - τι θα αλλάξω για να σταματήσει ο πόνος - πώς θα κινηθώ για να σβήσω τη φωτιά και όχι τον συναγερμό.

Και έτσι, κάνεις αυτή την κυκλική πορεία ξανά και ξανά, συμπληρώνοντας τα κενά, διοχετεύοντας την ανάσα, την ενέργεια, την σκέψη στο ευαίσθητο σημείο ώστε να μαλακώσει, να αναπνεύσει, να βρει την ισορροπία του και να μπορέσεις να προχωρήσεις. Μακριά από τον πόνο και τις αγκυλώσεις.


ΥΓ. Το εξαιρετικό σχέδιο του Ειρηνικού Πολεμιστή είναι από το Walking Satellite.

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Shazam: sound & place #12

Irene Skylakaki - In the light 


Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που βλέποντας live έναν καλλιτέχνη, ένιωσα τόσα συναισθήματα, είδα μέσα απο τον ήχο του τόσες εικόνες, αισθάνθηκα τόσο έντονα την έκφραση του κ ένιωσα πόσο ωραίο πράγμα είναι να είσαι ντροπαλος...




Lately I've been sitting all alone
And my mind has frozen time
But the clock is ticking

Tell me would you want to kiss me 
Hold me in your arms and squeeze me
If you knew I was a beast

But in the light
Everything looks beautiful and bright 
I can see no clouds up in the sky


Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012, 13.16 @ Ελληνικός Κόσμος.
SV

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

The Ones Who Do


TEDx Athens 2012: The Ones Who Do... όπως λέμε How do you do....
Κάπως έτσι ξεκίνησε η φετινή διοργάνωση, στο ίδιο μέρος, με τον ίδιο παρουσιαστή, τον ίδιο (πολύ) κόσμο, διαφορετικούς ομιλητές, βελτιώσεις στα σημεία και κάποια άγχη.

Αυτή τη φορά προλάβαμε να παρκάρουμε στο χώρο του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και έτσι ξεκίνησε η ημέρα μας με μια ευχάριστη έκπληξη! Ο χώρος γεμάτος από κόσμο, τόσο που μάλλον δεν χώραγε για να κάτσει. Αυτό τουλάχιστον συμπεραίνω και από τις συχνές ανακοινώσεις πριν και μετά τα διαλείμματα μέσω των οποίων προέτρεπαν τον κόσμο που δεν είχε βρει θέση να μεταφερθεί σε αίθουσα ώστε να παρακολουθήσει τις ομιλίες μέσω Live Streaming... Not Nice! Αυτό ήταν για εμένα και το βασικό μείον καθώς στα διαλείμματα είχες το 'άγχος' αν θα βρεις θέση να κάτσεις, πόση ώρα νωρίτερα θα πρέπει να πας να στηθείς στην ουρά για να μπεις, πού θα κάτσουν οι φίλοι σου κτλ.... Το είπα και το έβγαλα από μέσα μου!

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Φωτογραφικές κάρτες


Όπου και αν γυρίσεις στο διαδίκτυο, βρίσκεις πολλές (πάρα πολλές) προτάσεις για τη δημιουργία καρτών, περίτεχνων δώρων και ιδιαίτερων τρόπων περιτυλίγματος. Είναι τόσο εύκολο πλέον να βρεις μέσω των ταλαντούχων γραφιστών και bloggers από όλον τον κόσμο το εικαστικό που σου αρέσει και να το κατεβάσεις -τις περισσότερες φορές δωρεάν. Θυμάστε κάτι ωραία πουά καρτελάκια που είχαμε δει πέρσι;

Αυτή τη φορά σας έχω μια άλλη πρόταση και ενόψει των γιορτών μπορεί να σας φανεί πολύ χρήσιμη! Φωτογραφίες βγάζετε; Αν ναι, είμαστε οκ. Αν όχι, μήπως να ξεσκονίσετε τη φωτογραφική σας μηχανή; Τα όμορφα, Χριστουγεννιάτικα καρτελάκια παραπάνω τα βλέπετε; Είναι απλά η εκτύπωση μιας φωτογραφίας! Πόσες εορταστικές φωτογραφίες έχετε 'σκονισμένες' στους υπολογιστές σας; Διαλέξτε την αγαπημένη σας και εκτυπώστε την διαλέγοντας ένα πιο χοντρό χαρτί. Μπορεί να είναι ένας εορταστικός στολισμός, το Χριστουγεννιάτικό σας δέντρο αλλά ακόμη και τα κουλουράκια που φτιάξατε ή η μικρή / ο μικρός που θα κλέψει τις καρδιές όλων.
Οι φωτογραφίες και η ιδέα είναι από το Dreamy Whites blog.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

In TEDx mood

Το Σάββατο είναι το TEDx και πραγματικά ανυπομονώ..... Να ακούσω, να σημειώσω, να φωτογραφίσω, να γευτώ, να τραγουδήσω, να συναντήσω αλλά κυρίως να σκεφτώ! Ή μήπως 'να κάνω', όπως είναι και το φετινό slogan; Όπως και να'χει, θα σας κρατήσω ενήμερους...

Μέχρι τότε, σας παραδίδω στον Rory Sutherland (Executive Creative Director -OgilvyOne London) από την περσινή Αθηναϊκή οργάνωση, στην μαγεία του Βρετανικού χιούμορ και της ουσίας της Επικοινωνίας.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

μήνα - μήνα

Πω πω, πώς μεγάλωσε;; Ναι, ναι.. μεγαλώνει ΤΟΣΟ γρήγορα και μετά δεν έχει γυρισμό. Απαθανατίστε λοιπόν τα μικρά σας όσο είναι μικρά γιατί αυτές οι φωτογραφίες θα τα (και σας) συντροφεύουν μια ζωή!

Μία πολύ όμορφη ιδέα είναι η καταγραφή κάθε μήνα του πρώτου χρόνου της ζωής του μέσω μίας φωτογραφίας. Το σκηνικό παραμένει ίδιο ώστε να αναδεικνύεται ο πρωταγωνιστής! Δύο τέτοιες (παρεμφερείς είναι η αλήθεια) ιδέες μπορείτε να δείτε εδώ. Φορτίστε τις κάμερες, φτιάξτε το σκηνικό και 3-2-1 go!

Αν πραγματικά όμως έχετε έμπνευση και ταλέντο, αξίζει να δείτε τις εξαιρετικά χιουμοριστικές και καλοστημένες (στην πλειονότητά τους) φωτογραφίες αυτού του τρελο-μπαμπά με την μπέμπα του εδώ. Θα το τολμούσατε;

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Αντίστροφη μέτρηση!


Μπορεί μόλις να κρύωσε λιγάκι ο καιρός, μπορεί οι έγνοιες να μην μας έχουν αφήσει να απολαύσουμε την μετάβαση από το καλοκαίρι στον χειμώνα (ίσως να μην την συνειδητοποιήσαμε καν), μπορεί οι σκοτούρες να είναι πολλές (προσωπικές, οικογενειακές, εθνικές, παγκόσμιες), μπορεί οι δρόμοι και η διάθεσή μας να μην έχουν στολιστεί ακόμα εορταστικά, ένα πράγμα όμως δεν αλλάζει: η ζωή συνεχίζεται! Αν θέλουμε προχωράμε μαζί της... 

Φτάσαμε λοιπόν στην αντίστροφη μέτρηση των Χριστουγέννων! It's official! Θα έρθουν και φέτος! Ας απολαύσουμε τα πραγματικά αγαθά της ζωής που είναι σχεδόν πάντα άυλα. 

Αλήθεια, στολίσατε; Εμείς σύντομα!


ΥΓ. Αντίστροφη μέτρηση από το Xmas Clock.

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

Ο δικός μου μαραθώνιος... #2

Αυτός ο μαραθώνιος ήταν διαφορετικός. Όχι γιατί συμμετείχα (no no) αλλά επειδή τον έζησα δίπλα σε έναν μαραθωνοδρόμο (πόσο μεγαλόπρεπη λέξη είναι ε;)!

Ο αγαπημένος σύντροφος αποφάσισε να το τολμήσει και από την Άνοιξη, οι συζητήσεις της παρέας πολύ συχνά αφορούσαν αυτό το εγχείρημα καθώς 2 ακόμη αγαπημένοι φίλοι θα το τολμούσαν ξανά (την συγκινητική εξιστόρηση του περσινού μαραθώνιου δρόμου του Γιώργου μπορείτε να την θυμηθείτε εδώ). Τι παπούτσια θα φορέσουν, τι καιρό θα κάνει, η ανηφόρα πριν τον Σταυρό, τα ζελεδάκια, οι διατάσεις, η διατροφή πριν, πώς θα γιορτάσουμε μετά τον τερματισμό… Αλλά κυρίως η προετοιμασία! Και αυτό για εμένα είναι το πιο συγκινητικό και σπουδαίο μέρος. Να «βγαίνεις» με ζέστη ή με βροχή, να βρίσκεις τις πιο ωραίες διαδρομές, να διαλέγεις τα τραγούδια, να μετράς τις αντοχές σου, να ζυγίζεις τα συν και τα πλην, να σκέφτεσαι την πρώτη φορά που θα τρέξεις τα 30χλμ και να σε πιάνει ένα μικρό ρίγος… Αλλά να συνεχίζεις! Και να ξαναβγαίνεις, και να ξαναπροσπαθείς…. Με μόνο στόχο να καταφέρεις να τρέξεις 42 χλμ.

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Χειμώνιασε...


Καιρός ήταν δεν νομίζετε; Και εγώ αγαπώ το καλοκαίρι, αλλά όπως όλα στη ζωή, αν το είχα 365 ημέρες το χρόνο μάλλον θα το αγαπούσα λίγο λιγότερο.... Μιας λοιπόν και αποφάσισε ο χειμώνας να επισκεφτεί και τη δική μας χώρα, καιρός είναι να μπούμε σε χειμωνιάτικο mood και στο σπίτι... Η λίστα έχει ως εξής:
  • Χαλιά: αυτά που αγαπάς να μισείς... όσο παίδεμα είναι, άλλο τόσο είναι ομορφιά και ζεστασιά. Βγάλτε τα από τις αποθήκες και τα πατάρια ή καλέστε τον ταπητοκαθαριστή να σας τα επιστρέψει.
  • Ρούχα: αναγκαίο κακό! Όσοι δεν έχουμε την πολυτέλεια μιας μεγάαααλης ντουλάπας που να χωρά όλα μας τα ρούχα, 2 φορές το χρόνο πρέπει να κάνουμε τη γνωστή, κουραστική τράμπα... Ανέβασε τα μαγιώ, κατέβασε τις μπότες.
  • Ανεμιστήρες: κρύψτες τους, εκτός αν είναι οροφής! Τότε, αντιστρέψτε τη φορά τους ώστε να διοχετεύουν τη ζέστη προς τα κάτω, εκεί δηλαδή που ζείτε!
  • Σαλόνι: ανανεώστε το ώστε να ταιριάζει με το κλίμα και τη διάθεση. Δηλαδή, περισσότερα κεριά, λεπτές κουβερτούλες, μαξιλάρια... Ίσως αξίζει να αλλάξετε λίγο και τη διαρρύθμιση για μια μικρή ανανέωση.
  • Μπαλκόνι: καθαρίστε - μαζέψτε - καλύψτε - σκεπάστε όλα αυτά που έκαναν τις καλοκαιρινές σας ημέρες τόσο όμορφες! Ανανεώστε τα φυτά σας, αλλάξτε την τακτικότητα του ποτίσματος (ειδικά αν έχετε αυτόματο) και καθαρίστε τα φρεάτια.
  • Κουζίνα: ετοιμαστείτε για σούπες, τσάι, ζεστό ψωμί και κέικ.
  • Διάθεση: τίποτα δεν ομορφαίνει περισσότερο ένα χώρο από τους ανθρώπους.... καλέστε φίλους, μαγειρέψτε παρέα, δείτε ταινίες, ανάψτε το τζάκι, παίξτε επιτραπέζια... και τόσα ακόμα που θα μας λείψουν μέχρι τον επόμενο χειμώνα.
Καλό χειμώνα σε όλους!

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

brunch

Είναι όνειρο! Να είναι Κυριακή Νοεμβρίου, νωρίς το μεσημέρι, με ήλιο και αρκετή ζέστη ώστε να κάθεσαι στο μπαλκόνι, ο φούρνος να μυρίζει κέικ και τα μπολ να είναι γεμάτα με τον πολύτιμο ζωμό που σε λίγο θα μετατραπεί σε λαχταριστά pancakes. Να χτυπάει το κουδούνι και να καταφτάνουν οι αγαπημένοι σου φίλοι, με τάρτες, ψωμιά, παιδιά, γέλια και αγκαλιές και να κάθεστε στο τραπέζι για brunch. Να περνάνε τόοοοσες ώρες που πλέον να χρειάζεσαι μπουφανάκι για το μπαλκόνι, το τραπέζι να έχει στρωθεί και ξεστρωθεί κανά δυο φορές, τα κέικ να δίνουν τη θέση τους σε πέστροφες και αυτές με τη σειρά τους σε καφέδες και σοκολατένιους πύργους και παρόλα αυτά οι ώρες να μην είναι ποτέ αρκετές... Μέχρι την επόμενη συνάντηση.


Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #10


In our lives we cannot do great things, but small things with great love!

Στη ζωή μας δεν μπορούμε να κάνουμε μεγάλα πράγματα, αλλά μικρά με μεγάλη αγάπη!

Mother Theresa / Μητέρα Τερέζα

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

free space


Τα παραδείγματα, οι ιστορίες, τα αποφθέγματα πολλά…  Όπως και το παραπάνω! Όλα με το ίδιο κεντρικό μήνυμα: πώς μπορείς να αλλάξεις, να εξελιχθείς, να προσθέσεις εμπειρίες και γνώση αν μένεις δεμένος στο παρελθόν και στις πεποιθήσεις; Πώς μπορείς να προσθέσεις κάτι σε ένα μυαλό – μια καρδιά – μια ψυχή που είναι ήδη γεμάτη με τα παλιά; Πού να χωρέσουν τα θετικά, τα αισιόδοξα, τα δημιουργικά, τα σημαντικά αν όλο το χώρο καταλαμβάνουν οι στεναχώριες, τα αρνητικά, τα απαισιόδοξα και τα ουσιαστικά ασήμαντα; Free some space! 

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Διακοπή #11



Βοϊδοκοιλιά Μεσσηνίας, άδεια παραλία, ζεστά νερά, Οκτώβρης 2012 είσαι και φαίνεσαι!

Τέλης - Κατερίνα (και η Ηλέκτρα σπίτι...)

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

what if....

Πολλές φορές φτιάχνω φανταστικά σενάρια, αυτό που οι Αμερικάνοι περιγράφουν ως "what if..."! Τι θα γινόταν εάν... δεν έμενα σε αυτή τη χώρα, είχα μια διαφορετική δουλειά, είχα κάνει άλλες σπουδές.... Όχι με νοσταλγία, καρτερικότητα ή κάποιο ίχνος απογοήτευσης, αλλά αντιθέτως με αισιοδοξία, ελπίδα και όρεξη για το μέλλον.

Σε αυτά λοιπόν τα σενάρια, που πολύ συχνά περιλαμβάνουν το αντικείμενο εργασίας μου, ονειρεύομαι ένα μαγαζί! Άλλες φορές αυτό το μαγαζί εμπορεύεται χαρτικά, stationery, πολύχρωμα μολύβια και προσωποποιημένες ατζέντες, και άλλες ένα εκατομμύριο διαφορετικά σύνεργα για μαγειρική και ζαχαροπλαστική! Όχι αυτά τα κυριλέ, με τις πορσελάνες και τα σκαλιστά, αλλά αυτά που θυμίζουν Αγγλική εξοχή, ξύλινες κουτάλες, κόκκινα πυρίμαχα για τις πίτες και κλασσικά γουδοχέρια. Ε, ένα τέτοιο είναι και το Les Touileurs στο μακρινό -δυστυχώς- Μοντρεάλ.

Είναι το μαγαζί, είναι τα κουζινικά, είναι και οι φανταστικές φωτογραφίες της Jilian Leiboff από την Αυστραλία.... είναι να κλείνεις ένα εισιτήριο για Καναδά!



ΥΓ. Η τρίτη επιλογή μαγαζιού θα ήταν ένα μικρό βιβλιοπωλείο, με 3-4 τραπεζάκια για καφέ, σπιτικό κέικ και ωραίους ανθρώπους. Πριν από όλα όμως, θα ήταν ένα μικρό, κάτασπρο, μοσχομυριστό και ήσυχο στούντιο yoga.

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Άλλαξε στάση!

Ένα κομμάτι της χαλάρωσης στη yoga περιλαμβάνει και μια σειρά οραματισμών. Ένας εκ των οποίων είναι και ο οραματισμός του εαυτού μας. Τι εννοώ..... Πολλές φορές παρασυρόμαστε από την καθημερινότητα, την κατήφια και την αρνητικότητα και ξεχνάμε όλα αυτά που μας κάνουν όμορφους και ξεχωριστούς. Μας καλεί λοιπόν η yoga να οραματιστούμε πώς θα είμασταν, πώς θα συμπεριφερόμασταν, τι θα αισθανόμασταν αν... Αν είμασταν υγιείς, αν είχαμε τη δουλειά των ονείρων μας, αν νοιώθαμε καθαρή την καρδιά και τη ψυχή μας, αν δίναμε όλη την αγάπη που έχουμε... Ένας απλός οραματισμός που σιγά-σιγά όμως γίνεται βίωμα. Σαν μια μικρή προθέρμανση, μια πρόβα που κάνεις μόνος σου στον καθρέφτη πριν βγεις στον 'αληθινό' κόσμο.

Και ωφελεί; Πιάνει; Πιάνει! Είναι τόσο ισχυρή η δύναμη του μυαλού. Αυτό 'πιστοποιεί' κατά κάποιον τρόπο και η Amy Cuddy, κοινωνική ψυχολόγος στο Harvard Business School. Στην TED ομιλία της εξηγεί πώς το μυαλό επηρεάζει το σώμα, και πώς μπορεί να συμβεί και το αντίστροφο.... Πώς μπορούμε στην αρχή να προσποιούμαστε την αυτοπεποίθηση, τη σιγουριά, τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας, και έτσι σιγά-σιγά να την αποκτήσουμε, ή πιο σωστά να την βγάλουμε στην επιφάνεια. Fake it till you become it!

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Cupcake love! #5 Apple crumble


It's the apple season! Έφτασε το φθινόπωρο (και ημερολογιακά, και καιρικά και συναισθηματικά)... Μπήκαν όλοι οι 'κατεργάρηδες' στους πάγκους τους, βγήκαν τα ζακετάκια, έπεσαν τα πρώτα κίτρινα φύλλα και βεβαίως βγήκαν και τα πρώτα μήλα της σεζόν! Τα μήλα, η αλήθεια είναι, τα αγαπώ 10 φορές περισσότερο ψημένα παρά ωμά... Και σε αυτό το κέικ είναι απλά θεσπέσια! Να μην περιαυτολογώ, αλλά πιστέψτε με είναι τόσο ζουμερό, τόσο αρωματικό..... Apple crumble cake και cupcakes (γιατί η ζύμη ήταν πολύ και έτσι με ένα σμπάρο δυο τριγώνια...). Αρχίζουμε λοιπόν:

Υλικά:

  • 3 μεγάλα μήλα καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους
  • 2 κουταλάκια χυμό λεμόνι για να μην μαυρίσουν τα μήλα
  • 3 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 100 γρ βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
  • 2 κουτ. baking powder
  • 1 κουτ. baking soda
  • 1 βανίλια
  • 1 φλιτζάνι ζάχαρη
  • 2 αυγά
  • 1 φλιτζάνι γάλα
  • κανέλα - μοσχοκάρυδο (αν θέλετε)
  • σταφίδες (αν θέλετε)
  • άχνη ζάχαρη για πασπάλισμα (αν θέλετε)
  • μισό πακέτο μπισκότα digestives - 2 κουταλιές καστανή ζάχαρη - 3 κουταλιές βούτυρο - καρύδια (αν θέλετε) - κανέλα

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170 βαθμούς C.
Ανακατεύουμε τα μήλα με την κανέλα, το μοσχοκάρυδο, τις ψιλοκομμένες σταφίδες και το χυμό λεμονιού. Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη στο μίξερ μέχρι να αφρατέψουν. Ρίχνουμε ένα-ένα τα αυγά και τη βανίλια, το baking powder και τη baking soda. Ρίχνουμε εναλλάξ το γάλα και το αλεύρι, αρχίζοντας και τελειώνοντας με αλεύρι. Ανακατεύουμε με μια κουτάλα τα μήλα στο μείγμα. Βουτυρώνουμε - αλευρώνουμε αν χρειαστεί μια στρογγυλή φόρμα για κέικ και αδειάζουμε το μείγμα. (Προσοχή: Επιλέξτε μια στρογγυλή ή παραλληλόγραμμη επίπεδη φόρμα καθώς το συγκεκριμένο κέικ δεν το αναποδογυρίζουμε). Αλλιώς ή επιπρόσθετα, γεμίζουμε τις θήκες για cupcakes κατά 2/3. Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε τα θρυματισμένα μπισκότα με την κανέλα, τα σπασμένα καρύδια, την καστανή ζάχαρη και το κρύο βούτυρο με τα χέρια. Το απλώνουμε πάνω από το κέικ ή τα cupcakes. 

Ψήνουμε για 1 ώρα περίπου (μέχρι η οδοντογλυφίδα από τα cupcakes και το μαχαίρι από το κέικ να βγαίνουν καθαρά). Εγώ αφαίρεσα τα cupcakes στη μισή περίπου ώρα και το κέικ στις 1.15 ώρες περίπου.... Θέλει δοκιμή γιατί κάθε φούρνος διαφέρει.


ΥΓ. Η συνταγή είναι προσαρμοσμένη από μια παλαιότερη δημοσιευμένη στο Gourmet της Ελευθεροτυπίας.
ΥΓ2. Για πιο εύκολο ξε-φορμάρισμα, χωρίς βούτυρα και αλεύρια, βάζω λαδόκολλα στη φόρμα.

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Ευτυχία είναι...



Ευτυχία είναι όταν 'ενώνονται' δύο άνθρωποι να ενώνονται και οι δύο κόσμοι.

Ευτυχία είναι να βλέπεις τους δικούς σου ανθρώπους από τα πριν και τα μετά να γνωρίζονται, να 'μαθαίνονται', και τελικά να βρίσκουν κοινούς παρονομαστές και αγάπες.

Ευτυχία είναι να κάνεις ένα βήμα πίσω και να απολαμβάνεις τις νέες φιλίες και αγάπες που ανθίζουν.

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

δώρα ♥ gifts

Θυμάστε που σας έλεγα ότι προσπαθώ να επιλέγω για δώρο (είτε σε εμένα είτε σε φίλους) εμπειρίες αντί αγαθών; Σας τα έγραφα σε αυτή την ανάρτηση. Νομίζω ότι αυτά τα πανέμορφα καλάθια που βρήκα στο Casa de colorir ανήκουν σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία, παρόλο που είναι αγαθά. Δεν είναι απλά ένα μπλουζάκι ή ένα λουλουδάκι, είναι ένα ολόκληρο concept από πίσω, μία ατμόσφαιρα, μία προτροπή, μία πρόταση... Πάμε για πικ-νικ, ας κάνουμε ένα BBQ, ας φυτέψουμε, ας μαγειρέψουμε....

Τώρα βέβαια το μαρτύρησα στους μελλοντικούς παραλήπτες αλλά δεν πειράζει.... Είμαι σίγουρη ότι θα το απολαύσουν όπως και να 'χει.


Do you remember when I was telling you about the selection of gifts (for myself or friends) and that I prefer experiences vs goods? I was telling you all about this in this post. I think that these baskets that I found in Casa de colorir belong in this category despite the fact that they are goods. They are not a T-shirt or a flower, but rather a whole concept, an atmosphere, a proposal... Let's have a pic-nic, a BBQ, some gardening, or cooking....

Now, I've revelead it to the future recipients but it's ok... I'm sure they will enjoy it anyhow.

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

happy?


Το έχουμε πει με χίλιες λέξεις... Αρκούν όμως πολύ λιγότερες. Αν δεν είσαι χαρούμενος και θες πραγματικά να είσαι (γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο) κάτι πρέπει να αλλάξεις.... Simple!

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Shazam: sound & place #11

Matt Monro - The music played


Αφήνουμε λοιπόν σιγά σιγά πίσω μας το καλοκαίρι του 2012. Πολλές σκέψεις, διάφορες εικόνες, αρκετή αγωνία & πολλή ζέστη ή ότι άλλο έφερε στον καθένα από εμάς.

Ένα τραγούδι που στο άκουσμά του μου έρχονται εικόνες από το γαλάζιο της θάλασσας, το πορτοκαλί του ουρανού και του «ποτηριού», την καλή παρέα κ τα πολλά χαμόγελα.

Ας είναι πάντα έτσι


"I couldn't say the things I should have said
Refused to let my heart control my head
But I was made to see the price I paid
And as he held you close the music played
And as I lost your love the music played"

Next to Πύλος, 23/09/2012 17:26 δίπλα στο κύμα… να ζήσουν τα παιδιά…

sv

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

yoga = ένωση


Το ξέρω... το θέμα μπορεί να μην ενδιαφέρει κάποιους από εσάς, αλλά θέλω εδώ και καιρό να το πω και να το βγάλω από μέσα μου. Η yoga δεν είναι οι ακροβατικές ασκήσεις που βλέπετε στα περιοδικά και τα sites, ούτε πρέπει να δεθείτε κόμπος, ούτε να στηριχτείτε στο κεφάλι κρατώντας την κοπέλα σας στο ένα πόδι. Μπορεί να είναι και αυτά, αλλά για αυτούς τους λίγους που έχουν επιλέξει αυτό το δρόμο. Και στεναχωριέμαι όταν βλέπω και ακούω ιστορίες για ανθρώπους που πήραν την απόφαση να τη δοκιμάσουν και απογοητεύτηκαν, αποθαρρύνθηκαν γιατί βρέθηκαν σε μια αίθουσα με καθρέφτες, όπου κάποιοι αντί να κοιτούν μέσα τους κοιτούσαν απέναντι πόσο ψηλά σηκώνουν το πόδι (και πόσο το σηκώνει και ο διπλανός) και στόχο είχαν την 'ακροβατική' επίδειξη και όχι την προσωπική εξέλιξη!

Yoga είναι η ησυχία του νου και η σταθερότητα του σώματος. Η ένωση όλου αυτού που είμαστε στο τώρα. Το ένα εκατοστό που θα καταφέρεις να σηκώσεις το πόδι σου πιο πολύ από τον προηγούμενο μήνα. Τα 2 λεπτά που θα καταφέρεις να αδειάσεις το μυαλό σου από τις σκέψεις. Η διαδρομή που θα διανύσεις μέχρι να φτάσεις να πιάσεις τα δάχτυλα του ποδιού σου, και όχι ο αυτοσκοπός. Τι και αν για εσένα χρειάστηκε εβδομάδες, για τον άλλο μήνες και για τον τρίτο ώρες. Την ίδια διαδρομή διανύσατε; Τις ίδιες εμπειρίες είχατε; Την ίδια ζωή ζείτε; Τα ίδια μπλοκαρίσματα και αρετές έχετε; Μπορεί να φτάσετε και στο σημείο να στέκεστε στο κεφάλι σας και να σας είναι απολύτως ευχάριστο, αλλά αν δεν τα καταφέρετε και ποτέ δεν κάνει μεγάλη διαφορά. Αρκεί να προσπαθήσετε και να βρείτε μέσα σας αυτή τη γαλήνη, την ισορροπία, το 'άδειασμα', την αρμονία που φέρνουν οι ασκήσεις, οι αναπνοές και ο διαλογισμός.

Αυτή είναι η yoga για εμένα.... Είναι η προσπάθεια, η εξέλιξη αλλά με έναν βαθύτερο, πιο εσωτερικό και προσωπικό τρόπο. Να προσπαθείς να γίνεις ο καλύτερος εσύ... Αυτό είναι για εμένα η yoga. Αν την ζήσετε λίγο έτσι, το σώμα, ο νους και η ψυχή σας θα σας ευγνωμονούν για πάντα.

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

χαρούμενος




Ουάου! Αυτή ήταν η πρώτη μου, εσωτερική, αντίδραση όταν διάβασα το άρθρο του Mind Body Green. Υπάρχει τελικά επιστημονικός όρος  για τους ανθρώπους που είναι υγιείς και χαρούμενοι, που διαθέτουν δηλαδή το σύνδρομο του Πνευματικά Υγιούς Χαρούμενου Ανθρώπου (Mentally Healthy Happy Person Syndrome -HaPS). Αντί λοιπόν να επικεντρωνόμαστε σε όλα τα αρνητικά, ας δούμε ποια 10 θετικά στοιχεία διαθέτουμε (ή μπορούμε να εξασκήσουμε) ώστε να απολαμβάνουμε τον εαυτό μας και τη ζωή. Επιγραμματικά λοιπόν, δείτε με ειλικρίνεια αν βάζετε τικ σε τουλάχιστον 7 από τα 10:

1. Δεν συσχετίζει την προσωπική του αξία με υλικά αγαθά ή τη γνώμη τρίτων 
2. Ταπεινότητα & ευγνωμοσύνη
3. Είναι ο ‘ίδιος’ άνθρωπος παντού (στη δουλειά, στο σπίτι, με τους φίλους, με την οικογένεια)
4. Απολαμβάνει χρόνο μόνος, χωρίς να είναι αντικοινωνικός
5. Δέχεται την κριτική
6. Διαχειρίζεται τα συναισθήματά του
7. Αντέχει την αβεβαιότητα χωρίς να προσπαθεί να ελέγξει ολοκληρωτικά τις καταστάσεις
8. Επιλύει τα προβλημάτα
9. Δεν μπορεί να πει ψέματα
10. Έχει αίσθηση του χιούμορ για τον εαυτό του και τους άλλους

Αξίζει να διαβάσετε το λεπτομερές άρθρο εδώ.

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Project γάμος V ♥ Project Wedding V

Θέμα V: Χειμωνιάτικος γάμος

Τελείωσε η wedding season... ή μήπως όχι; Η αλήθεια είναι ότι σε χειμωνιάτικο - χειμωνιάτικο γάμο δεν πρέπει να έχω παρευρεθεί... Όλοι (και είναι πολλοί) οι γάμοι κυμαίνονταν χρονικά σε αυτό το πολυπόθητο 6μηνο μεταξύ Απριλίου - Οκτωβρίου. Θάλασσα, ήλιος, χαλαρή καλοκαιρινή ατμόσφαιρα... Αλλά και από την άλλη άγχος για τον καιρό, θα βρέξει - δε θα βρέξει, πολλή ζέστη, να φέρουμε ομπρέλες ή μήπως να μεταφερθούμε μέσα με τον κλιματισμό... Έχει και τα άγχη του το καλοκαίρι.

Με τα πολλά, δεν θέλω να πείσω κανέναν και εγώ, το μόνο σίγουρο είναι ότι την επιλογή μου την έκανα. Να όμως που κάποιοι (μάλλον) ετοιμάζονται για χειμωνιάτικο γάμο, και να που βρήκα αυτές τις τόσο όμορφες εικόνες και προτάσεις, που είπα να τις μοιραστώ μαζί σας. Γιατί έχει τις αντίστοιχες ομορφιές του και ο χειμωνιάτικος γάμος. Το λευκό του χιονιού, τα κουκουνάρια, τα κεριά, τις ζεστές σοκολάτες, τις σούπες...


The wedding season is over... or not? The truth is that I have never been (I think) in a totally winter wedding... All of them (and they are many) have taken place in the 6-month period between April and October. The sea, the sun, the relaxed summer atmosphere... But, on the other hand, the stress for the weather, will it rain, is it too hot, should we get some umbrellas or go inside for the air-condition? The summer stress. 

I do not want to convince you, and I have certainly made my choice... But there is a couple that is (probably) getting ready for a winter wedding, and I found these beautiful images and suggestions that I couldn't resist but share them with you. Because winter has its own beauties as well... The white of snow, the cones, the candles, warm chocolate, soups... 

All photos are from the always inspiring Once Wed.

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

τι θα έκανες...

Πόσο με παιδεύει αυτή η σκέψη....
Αλήθεια, τι φοβόμαστε; Τι μας κρατάει πίσω; Η αποτυχία; Το άγνωστο; Τα στερεότυπα;
Πού και ποιοι θα είμασταν αν δεν φοβόμασταν;
Και αν το τολμούσαμε;
..............................................................


Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

τώρα


Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε εσάς, αν το παρατηρείτε στον εαυτό σας και στους γύρω σας, αλλά έχω την αίσθηση ότι κάθε εμπειρία έχει πλέον μεταφερθεί σε ένα παράλληλο σύμπαν που λέγεται "κοινωνικά δίκτυα". Δεν προλαβαίνουμε να φτάσουμε στο μπαράκι, και τσουπ κάποιος σπεύδει να κάνει check in. Δεν προλαβαίνει να έρθει το φαγητό, και τσουπ κάποιος το φωτογραφίζει για να ανέβει στο instagram. Δεν προλαβαίνει να ξεκινήσει η συναυλία, και τσουπ κάποιος τρέχει να προλάβει να 'τουιτάρει' τι γίνεται και τι ακούμε. 

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Διακοπή #7


η πιο αστεία παράσταση...
η απόδειξη πως το γέλιο είναι μεταδοτικό...

η χαρά του να γελάς όχι επειδή άκουσες το πιο έξυπνο αστείο, αλλά από πλήρη ευφορία... επειδή απλά όλα είναι πολύ καλά!

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Shazam: sound & place #10


Buena Social Club - De Camino A La Vereda


Όταν η ωραία παρέα, το φως του Αιγαίου, οι μυρωδιές του κάμπου κ το ωραίο ρούμι δένουν αρμονικά, τότε η μουσική του De Camino A La Vereda δίνει μία άλλη διάσταση στο χώρο… στη στιγμή... Ωραίες χαρές… Πολλά γέλια…

Με υγεία λοιπόν…

Στον Κάμπο της Χίου στις 08.09.2012 και ώρα 19:47. Ήταν Τέλεια…

SV

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes