Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

How was your week?


  • Ήλιος με δόντια! Ή πιο σωστά, με αέρα! Ο οποίος σε γενικές γραμμές συνεχίστηκε όλη την εβδομάδα.
  • Και το μεσημέρι της Παρασκευής είχαμε το μάθημα κολύμβησης του μικρού που δεν κάναμε τη Δευτέρα. Και η εσωτερική πισίνα ήταν ελεύθερη αυτή τη φορά αλλά η δασκάλα εξακολουθούσε να είναι λίγο επιθετική να το πω; Λίγο πιεστική; Το αποτέλεσμα είναι ότι μάθημα δεν έγινε, κατάλαβε και εκείνη ότι δεν κυλάει το πράγμα, και έτσι έληξαν άδοξα τα μαθήματα. Δεν πειράζει.... Από το να φοβηθεί το νερό που τόσο αγαπά, καλύτερα να αφήσουμε τα μακροβούτια για αργότερα.
  • Παραμείναμε όμως στο ευρύτερο χώρο, περάσαμε στις εξωτερικές πισίνες και στις άμμους όπου περάσαμε όμορφα παρέα και με την Ρόζα.
  • Πέρασε για μια γρήγορη βόλτα και ο συνοδοιπόρος και φύγαμε άρον - άρον για το σπίτι ώστε να ετοιμαστούμε και να πάμε στην καλοκαιρινή γιορτή του παιδικού σταθμού. Το φετινό θέμα (τι άλλο;) το ποδόσφαιρο!
  • Και όπως και πέρσι, έτσι και φέτος, είχα την ίδια αίσθηση... ότι θα μπορούσαν να διοργανώσουν τόσα μα τόσα πιο πολλά και πιο ενδιαφέροντα!
  • Anyway... ωραία περάσαμε ένα 2ωρο, τσιμπήσαμε, τρέξαμε με τις μπάλες, τα είπαμε και γυρίσαμε σπίτι.
  • Το βράδυ ο συνοδοιπόρος αναχώρησε για να παρακολουθήσει Μουντιάλ με κάτι φίλους και έτσι άπλωσα και εγώ το κορμί μου στον καναπέ για να βρω ταινία. Και ήταν η ώρα του Κυνόδοντα. Εγώ τα είδα ανάποδα, πρώτα τον Αστακό. Και να σας πω, θεωρώ ότι ο Αστακός ήταν ένα τσακ πιο συγκλονιστικός. Όπως και να΄χει, είναι και οι δύο, δύο μοναδικές ταινίες, που σε ταρακουνούν και σε βάζουν σε σκέψεις.
  • Σάββατο με λίγες δουλειές, λίγα ψώνια, λίγες βόλτες, μεσημεριανή σιέστα, και συνέχεια στις βόλτες στο κέντρο όπου εντοπίσαμε και καινούργιο, ιταλικό παγωτό!
  • Και το βράδυ, τα αγόρια παρακολούθησαν Μουντιάλ στις γιγαντοοθόνες έξω από το γήπεδο Maladiere και τα κορίτσια (η Ρόζα και εγώ δηλαδή) παρακολουθήσαμε το εξαιρετικό Loving Vincent. Μια μοναδική ταινία, φτιαγμένη εξ' ολοκλήρου μέσα από την ζωγραφική, για την ζωή του Vincent Van Gogh βεβαίως, και άγνωστες πτυχές της ζωής του λίγο πριν την αυτοκτονία (;) του. Να το δείτε!
  • Κυριακή με ακόμη ένα πρωϊνό μάθημα γιόγκα, σε νέα τοποθεσία, με μεγαλύτερη συμμετοχή και για πρώτη φορά γλώσσα την αγγλική! Μία ταχυπαλμία την είχα στην αρχή, αλλά νομίζω ότι πήγε πολύ καλά. Σε αυτό το μάθημα εκπροσωπήθηκαν η Ελλάδα, η Γερμανία και η Πολωνία.
  • Και εκεί λίγο πριν το τέλος, κατέφτασαν και τα αγόρια (τα 2 δικά μου + ο φίλος Piotr).
  • Μεσημέρι με BBQ στο σπίτι της Νινίνας, με κυνηγητό, ποδόσφαιρο, αψιμαχίες και έναν Στέφανο μάλλον πεισματάρη.
  • Το βράδυ της Κυριακής ήταν η ώρα των κοριτσιών για βραδινή έξοδο. Έτσι, η Βάια και εγώ εγκαινιάσαμε το Waves που μετρούσε μόλις λίγες ημέρες ύπαρξης. Bar στον 7ο όροφο του ξενοδοχείου Beau Lac με μοναδική θέα στη λίμνη και στην πόλη, ωραία κοκτέιλς, ωραίο κόσμο και ωραία ατμόσφαιρα.
  • Και είχαμε να πούμε! Πόσο γελάσαμε! Και έφτασαν μεσάνυχτα μέχρι να επιστρέψουμε σπίτια μας.
  • Η Δευτέρα ξεκίνησε με την συνάντησή μας με τον Amaury και την Margarita στο κοντινό μας πάρκο. Όσο δεν έχουν μαζί τους δικά τους παιχνίδια, και όσο περισσότερες επιλογές προσφέρει ο χώρος, τόσο πιο ωραία παίζουν!
  • Έτσι, περάσαμε και οι 4 πολύ όμορφα!
  • Και μετά τον μεσημεριανό του ύπνο, βγήκαμε για ψώνια και δουλειές, και επιστρέψαμε πάνω στην ώρα για τις μαγειρικές πριν έρθει ο συνοδοιπόρος.
  • "Μαμά, de l'eau"... του βάζω και εγώ λίγο νερό στο ποτήρι. Ε, μετά από 10 λεπτά συνειδητοποιώ ότι έχει γεμίσει το πάτωμα νερό. Είχε πάρει λοιπόν το ποτήρι, το είχε αδειάσει στον νεροχύτη της κουζινούλας του και είχε βάλει τα βαμβακερά λαχανικά που έχει να τα πλύνει! Και μετά, απλά τα έστυβε στο πάτωμα για να τα βάλει στην κατσαρόλα του.
  • Την Τρίτη είχαμε την αναπάντεχη και πάντα τόσο καλοδεχούμενη, mini επίσκεψη της φίλης Κατερίνας!
  • Έτσι, αφού τις προηγούμενες είχα συμμαζέψει κάπως τον ξενώνα και είχα προμηθευτεί τα απαραίτητα, την παρέλαβα το μεσημέρι από το τρένο, κατευθυνθήκαμε κατευθείαν στο Waves, ήπιαμε ωραίο παγωμένο τσάι, τα είπαμε και επιστρέψαμε σπίτι για να συναντήσουμε τα αγόρια και να φύγουμε όλοι μαζί για πικ-νικ.
  • Ωραίος καιρός, φύση, falafels, παγωμένες μπύρες, φίλοι, και ο Στέφανος ο οποίος εν τέλει γδύθηκε για να μπει στη λίμνη. Δεν μπορεί να αντισταθεί στο νερό!
  • Επιστροφή σπίτι για τον ύπνο του μικρού και συνέχεια στις δικές μας κουβέντες.
  • Το πρωί φάγαμε όλοι μαζί πρωϊνό, παίξαμε, διαβάσαμε βιβλία και αποχωριστήκαμε την Κατερινούλα.
  • Έτσι, οι 2 μας πάλι, κατευθυνθήκαμε προς τον παιδότοπο στο κέντρο της πόλης για άμμο και κουβαδάκια αλλά πάλι το νερό τον κέρδισε! Έχει βλέπετε και κάτι μεταξύ λίμνης και συντριβανιού, με 5 εκατοστά νερό όλο και όλο... Ε, στην αρχή έβγαλε τα παπούτσια για να βάλει τα πόδια του, μετά πήρε το ποτιστήρι, βράχηκε το σορτσάκι οπότε το βγάλαμε, μετά και το μπλουζάκι, μετά και η πάνα και έμεινε τσίτσιδος να κακαρίζει από ευχαρίστηση! Τέτοια χαρά!
  • Επιστροφή σπίτι πτώμα (μετά από μήνες τον πήρε ο ύπνος στο αυτοκίνητο και συνέχισε ακάθεκτος στο κρεβάτι του), δουλειές, μαγείρεμα, φαγητό και παιδικός σταθμός.
  • Πήρα και το κομπλιμέντο μου από τον διαχειριστή ο οποίος με πέτυχε να παρκάρω: "Άξια το πήρατε το δίπλωμά σας! Συγχαρητήρια!"
  • Πέμπτη με τρομερό αέρα (λίγο ακόμα θα μας παρέσυρε και εμάς!), πλυντήρια, παιχνίδια, ιντερνετικές δουλειές.... 
  • Άρχισα και το photo book για τον 2ο χρόνο ζωής του Στεφανάκου -και κατ' επέκταση και εμάς μαζί του. Και συνειδητοποίσα ότι έχει αλλάξει τόσο πολύ! Και σωματικά αλλά και στη συμπεριφορά! Είναι αυτά τα χρόνια τόσο γεμάτα αλλαγές!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

How was your week?

  • Όμορφη Παρασκευή! Ξεκινήσαμε νωρίς με τον Στεφανάκο για να πάρουμε δώρο στον εορτάζοντα Christian και να παίξουμε στην κοντινή μας παιδική χαρά στο Hauterive. 
  • Και είναι τα παιδιά τόσο ευρηματικά! Εκεί λοιπόν, έχει μία πολύ μεγάλη, ξύλινη κατασκευή που μοιάζει με πλοίο. Ένας τρόπος να κατέβεις είναι μέσω μιας κλειστής τσουλήθρας - τούνελ που έχει και στροφές! Ο Στεφανάκος δεν είχε μπει ποτέ και έτσι μπήκαμε μαζί πρώτη φορά. Και εννοείται του άρεσε. Αλλά ενώ εγώ παρέμενα κάτω και εκείνος έφτανε στην κορυφή της τσουλήθρας, δεν έμπαινε για να κατέβει και να με συναντήσει. Τέντωνε το χέρι του για να τον πιάσω -πράγμα πρακτικά αδύνατο. Και ενώ εγώ τον παρακινούσα, και του εξηγούσα μία - μία τις κινήσεις ώστε να μπει και να κατέβει, εκείνος μετά από αρκετή περισυλλογή, γυρίζει μπρούμυτα, μπαίνει και κατεβαίνει έτσι.
  • Περιττό να σας πω ότι το έκανε και 20 φορές σερί! Ασταμάτητος!
  • Και παρόλη την κούραση, και παρόλο το περασμένο της ώρας (είχε πάει 11.30 όταν επιστρέψαμε), πάλι κοιμήθηκε δύσκολα. Λέτε να έφτασε η ώρα που θα αποχαιρετίσουμε τον μεσημεριανό του ύπνο; 
  • Το απόγευμα είχαμε BBQ - pique nique στο όμορφο Auvernier ως εορτασμό για τον πρόσφατο γάμο 2 συναδέλφων του συνοδοιπόρου, μιας Πολωνέζας και ενός Ούγγρου.
  • Και μαζεύτηκε κόσμος πολύς, 100 εθνικότητες! Και τα πιτσιρίκια έφτιαξαν το δικό τους παρεάκι και έτρεχαν σαν να μην υπάρχει αύριο. Μα ήταν το σκηνικό ειδυλλιακό: ατελείωτο, αφράτο, καταπράσινο γκαζόν (τα καλά των βροχών), ιδανική θερμοκρασία, ελευθερία και μία μπάλα! Μέσα στην παρέα και μία πρώην συμμαθήτρια του Στέφανου με την οποία γίνανε αχώριστοι!
  • Και ο Στεφανάκος το ξενύχτησε και πήγε καλές 21.00 μέχρι να επιστρέψουμε σπίτι.
  • Είναι τέτοιος πλούτος να συναναστρέφεσαι τόσες διαφορετικές εθνικότητες! Ακόμα και οι λοιποί Ευρωπαίοι (πόσο μάλλον οι εθνότητες άλλων ηπείρων) έχουν τόσο διαφορετικές κουλτούρες, και έθιμα, και παιδεία..... Τις απολαμβάνω πολύ αυτές τις συζητήσεις.
  • Το ξέρατε για παράδειγμα ότι τα Ουγγρικά είναι συγγενική γλώσσα με τα Φιλανδικά;
  • Σάββατο με μαγειρικές (έτσι γίνεται εδώ στα ξένα... όλοι συνεισφέρουν στα καλέσματα και τους εορτασμούς) και δεύτερο - σερί BBQ στο Hauterive αυτή τη φορά για τα γενέθλια της φίλης Δήμητρας.
  • Ακόμη ένα ειδυλλιακό τοπίο δίπλα στη λίμνη και κάτω από τα δέντρα, ακόμη μία όμορφη παρέα (κατά κύριο λόγο Ελληνική αυτή τη φορά), ακόμη μία παιδο-παρέα που  δε σταμάτησε να παίζει, ακόμη περισσότερες συζητήσεις και φαγητά και αναλύσεις.
  • Κυριακή με την καθιερωμένη μας πια πρωϊνή γιόγκα που τόσο απολαμβάνω!
  • Και στο σπίτι με περίμεναν τα αγόρια με μία ανθοδέσμη ο καθένας! Πόσο με συγκινούν.
  • Και αφού κοιμήθηκε ο μικρός, συνέχισα εγώ με την lemon pie και το μεσημεράκι αναχωρίσαμε για τον τρίτο εορτασμό του πσκ, αυτό των γενεθλίων του Christian, κατ' οίκον αυτή τη φορά.
  • Ψησίματα, γέλια, αναλύσεις, κυνηγητό με μπαλόνια για τα μικρά, σπιτικά γλυκά (να μην ξέρεις ποιο να πρωτοφάς!), μουντιάλ στο background, ελληνο-γερμανο-γαλλικές συζητήσεις και νέες προσθήκες στην ομάδα της yoga, αυτή τη φορά μη- ελληνόφωνων (πάμε για διεθνή καριέρα!).
  • Με πόσο κόσμο συζήτησα αυτό το σαββατοκύριακο;! Σε πόσες γλώσσες, για πόσες χώρες και πόσα διαφορετικά θέματα! Ελλάδα, Πολωνία, Γερμανία, Ουκρανία, Βέλγιο,  Ιαπωνία, Γαλλία, Κύπρος, Ουγγαρία, Ρωσία. Πόσος τυχερός ο συνοδοιπόρος που ζει αυτή την πολυ-πολιτισμικότητα καθημερινά.
  • Η Δευτέρα μάς επιφύλασσε το πρώτο μάθημα κολύμβησης του μικρού. Οι ετοιμασίες ήταν εφάμιλες μονοήμερης -τουλάχιστον- εκδρομής! Τα πήγαμε όμως περίφημα, φτάσαμε εγκαίρως, τακτοποιηθήκαμε στο κοντινό μας κολυμβητήριο, παίξαμε κανά 20λεπτο οι 2 μας στην παιδική πισίνα και τσουπ να τη και η καθηγήτρια. 
  • Η πισίνα όμως που προορίζεται για τέτοια μαθήματα ήταν fully booked με τα aqua aerobics οπότε κατευθυνθήκαμε στην εξωτερική, η οποία ήταν μάλλον κρύα για τα δεδομένα του Στέφανου.... και μάλλον κλειστή για το κοινό. Να μην πολυλογώ, 10 λεπτά κάναμε όλα και όλα και αποφασίσαμε να μεταφέρουμε το μάθημα για το μεσημέρι της Παρασκευής.
  • Και ο κακομοίρης έτρεμε τόσο πολύ! Ακόμα και μετά από την ζεστή πισίνα, και το ζεστό ντους, και τα ζεστά ρούχα... τα χείλη του ήταν μωβ!
  • Κοιμήθηκε όμως ήσυχα και εύκολα και ήρθε στα ίσια του.
  • Και το απόγευμα είχαμε δεύτερο γύρο: εμπορικό κέντρο για παραλαβή της σκούπας που είχε χαλάσει, πατίνι στο κέντρο, παιδότοπο και επιστροφή αργά το απόγευμα.
  • Κατέφτασε και ο αδελφός με την μικρή Αριάννα στο πατρικό της Βούλας για τις καλοκαιρινές τους διακοπές.
  • Ο Στέφανος έβγαλε μία μικρή ελίτσα στην αριστερή του γάμπα.
  • Τρίτη, με παραμονή στο σπίτι (ε, δεν γινόταν άλλο "βό(λ)τα"), παιχνίδια, ύπνο, δουλειές, παιδικό σταθμό, μεσημεριανό by the lake με την Ρόζα, και 2ωρο μαγείρεμα! Είχαμε βλέπετε την επέτειό μας και είπα να το γιορτάσουμε με σουτζουκάκια και σουφλέ σοκολάτας.  Τα πρώτα βγήκαν θεσπέσια, το δεύτερο μόνο στην εμφάνιση γιατί στη γεύση ήταν άγλυκο και βαρετό (τι κρίμα).
  • 8 χρόνια έγγαμου βίου και 16 συντροφικού!
  • Τετάρτη με πολλές βόλτες (πατίνι, παιδότοπος, ψώνια) και επιστροφή σπίτι για την μεσημεριανή σιέστα που πήγε εξαιρετικά!
  • Επισήμως, έχουμε ζέστη! Γεμάτες οι παραλίες του καντονιού!
  • Μα να μην έχω καθόλου όρεξη για μελέτη. 
  • Πολλές φορές σκέφτομαι τι θα γινόταν αν όντως εκφράζαμε αφιλτράριστα αυτά που σκεφτόμαστε. Μάλλον θα επικρατούσε το χάος. Πολύ θα το ήθελα όμως κάποιες φορές. Είμαι σίγουρη ότι το έχετε νοιώσει και εσείς.... 
  • Σαν καλή γιόγκι όμως, κάνω ένα βήμα πίσω, επανασυγκροτούμαι και αφήνω τον καθένα να τον κρίνει η ιστορία και το σύμπαν. Ommmm....
  • Στο ελληνικό μέτωπο η κακομοίρα η Αριάννα μάλλον έφερε από την Αμερική έναν ιό, που επιδεινώθηκε στο αεροπλάνο και εμφανίστηκε με όλη του τη δύναμη στη μορφή της λαρυγγίτιδας! Άφωνη η μικρούλα, με πόνο και κομμένη την ανάσα.
  • Στο πόδι όλη η οικογένεια για να την ανακουφίσει και να τη βοηθήσει να μπει στο δρόμο της ανάρρωσης.
  • Πέμπτη σπίτι, με πλυντήρια, δουλειές, παιχνίδια στο μπαλκόνι και ύπνο.
  • Και αφού τον άφησα στον παιδικό σταθμό, ξεχύθηκα για αγορές που εκκρεμούσαν τόσο καιρό και ενόψει εκπτώσεων ήταν ευκαιρία να τις προχωρήσω. Έτσι, ανανέωσε τη θαλλασινή του γκαρνταρόμπα ο Στέφανος (uv μπλουζάκια, πετσέτες poncho, "μακαρόνια" για κολύμπι, κουβαδάκια), αποκτήσαμε νέα σετ σεντονιών (γιατί κάποια από αυτά που έχουμε ενώ είναι πανέμορφα είναι πολύ θορυβώδη!) και κάποιες προσθήκες στην καλοκαιρινή γκαρνταρόμπα των ενηλίκων.
  • Επιστροφή σπίτι για μαγείρεμα, συμμάζεμα λίγο του ξενώνα (μάλλον θα έχουμε επισκέψεις από βδομάδα), άδεισμα λίγο του πορτ-μπαγκάζ (έφυγε το καρότσι που απλά πηγαινο-φέρναμε τόσους μήνες τώρα) και ετοιμασίες για το μικρό μας, τοπικό πικ-νικ.
  • Με την άφιξη λοιπόν των αγοριών, φύγαμε για την τοπική μας παραλία με τα ταπεράκια μας, τις μπάλες και τις κουβέρτες του πικ-νικ και απολαύσαμε ήλιο, παιχνίδι, φύση, βάλαμε και τα πόδια μας για πρώτη φορά στη λίμνη. 
  • Και αν δεν είχαμε τον Στέφανο θα μπορούσαμε να μείνουμε μέχρι τη νύχτα... τόσο όμορφα και ήσυχα. 
  • Το Παρασκευοσαββατοκύριακο αναμένεται χωρίς εκδηλώσεις αυτή τη φορά, ελπίζω με τις πρώτες μας βουτιές.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

How was your week?

  • Παρασκευή, όπως μας έχει συνηθίσει τον τελευταίο καιρό, με ένα mix βροχής - ήλιου - υγρασίας - συννεφιάς.
  • Έτσι, αφού είδαμε σχετικό ήλιο, βγήκαμε πρωί πρωί για δουλειές, πατίνι και βοτσαλάκια στην παραλία με τους κύκνους.
  • Και το μεσημεράκι, αφού ξύπνησε ο μικρός, ήρθε και η Ρόζα να μας δει, να μας πει τα του Μαρόκου, να παίξουμε και να περάσουμε ωραία.
  • Στο μεταξύ, έφτιαξα και το πρώτο μου ever ρυζόγαλο! Αφού το αγαπώ τόσο γιατί δεν το είχα φτιάξει τόσα χρόνια;; Και βγήκε ωραίο, ίσως λίγο πιο γλυκό απ' ότι θα ήθελα.
  • Και το βράδυ είχε ταινία: I, Tonya. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία της Tonya Harding, Αμερικανίδας πρωταθλήτριας του καλλιτεχνικού πατινάζ, η οποία πέρασε από πολλά και έμεινε στην ιστορία για όλους τους λάθους λόγους.
  • Σάββατο με βόλτες, αγορές, έρευνες αγοράς, καφέ στο κέντρο, ύπνο του μικρού, ξανά βόλτες παραλήμνια για μπάλα και γκαζόν και παραλία, και επιστροφή σπίτι για ανασυγκρότηση.
  • Και το βράδυ είχαμε παγκόσμια πρώτη έξοδο οι 2 μας καθώς η φίλη Ρόζα προθυμοποιήθηκε να έρθει σπίτι μας να δει ταινία ενώ ο μικρός κοιμόταν. Ανεκτίμητο δώρο! Και έτσι και έγινε!
  • Κατά τις 21.00 λοιπόν, ο συνοδοιπόρος και εγώ, αναχωρήσαμε για το κέντρο της πόλης ενώ ο Στεφανάκος κοιμόταν.
  • Και σκεφτήκαμε, για να γλυτώσουμε χρόνο, να παρκάρουμε κατευθείαν στο υπόγειο πάρκινγκ που έδειχνε ότι έχει και διαθεσιμότητα. Μπαίνουμε ωραίοι και μοιραίοι και με το που πατάμε το κουμπί για να πάρουμε το εισιτήριο, "parking comple"! Ο μπροστινός είχε πάρει την τελευταία θέση και η μπάρα δεν άνοιγε. Πω πω.... Μιλήσαμε στον υπεύθυνο, μάταια. Ουρά τα αυτοκίνητα πίσω μας. Τελικά σίγουρα μείναμε εκεί κανά 20λεπτο (παρόλο που αυτοκίνητα εξερχόντουσαν από το πάρκινγκ) ώστε να ανοίξει επιτέλους η αναθεματισμένη μπάρα και να μπούμε να παρκάρουμε!
  • Είναι τόσο όμορφο το Neuchatel το καλοκαίρι... Γιατί μετατρέπεται σε θέρετρο!
  • Έτσι, κάναμε βόλτα, φάγαμε παγωτό, απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα (πλέον νυχτώνει κατά τις 22.00), χαζέψαμε τη νυχτερινή κίνηση, πήραμε την μικρή μας σαμπάνια και καθίσαμε δίπλα στα βαρκάκια στο La Marina να την απολαύσουμε υπό τους ήχους του DJ. Ένας άλλος κόσμος!
  • Πόσο απλά ακούγονται όλα τα παραπάνω και πόσο μας λείπουν.
  • 23.00 ήμασταν πίσω. Δύο ώρες όλες και όλες οι οποίες ήταν όμως θησαυρός!
  • Κυριακή με την καθιερωμένη μας πλέον πρωινή γιόγκα δίπλα στη λίμνη. Με διαφορετική παρέα κάθε φορά, με την ίδια όμως θετική διάθεση και στο ίδιο όμορφο σκηνικό.
  • Και εκεί που διανύαμε το τελευταίο δεκάλεπτο του μαθήματος και τα κορίτσια ήταν ήδη ξαπλωμένα για την savasana, να' σου ο συνοδοιπόρος και ο Στέφανος με το πατίνι. Πόσο χάρηκα που ήρθαν! Πλησίασαν ήσυχα - ήσυχα και χωρίς να ανταλλάξουμε κουβέντα ήρθε ο Στεφανάκος και κάθισε οκλαδόν (όπως και εγώ) δίπλα μου στο στρωματάκι. Εκεί έμεινε σιωπηλός, ακούγοντας την μαμά του να καθοδηγεί την χαλάρωση, κοιτώντας μία εμένα - μία τα κορίτσια! Φαντάζεστε την έκπληξη των κοριτσιών όταν άνοιξαν τα μάτια τους.... Ήταν πραγματικά μια μαγική στιγμή.
  • Και η μία μαγική στιγμή ακολούθησε την άλλη... Μόλις είχαμε μαζέψει τα στρωματάκια μας και αναχωρούσαμε όταν μας πλησίασε μία γλυκύτατη κυρία. 
    • "Είστε δασκάλα yoga;". Ωχ... 
    • "Ναι" απαντώ. 
    • "Τέλεια! Σε ποιο στούντιο διδάσκετε;"... Ωχ δεύτερο. Ευτυχώς άρχισαν τα κορίτσια να μου φωνάζουν από δίπλα "πες της για ιδιαίτερο!". 
    • "Δεν διδάσκω κάπου, κάνω ιδιαίτερα μαθήματα". 
    • "Πολύ ωραία! Θα μου κάνετε και εμένα;". Ωχ τρίτο... 
    • "Ναι, μπορούμε να το συζητήσουμε".
    • "Θα μου δώσετε την κάρτα σας;". Ωχ τέταρτο...
    • "Δεν έχω κάρτα. Θέλετε να σημειώσετε το κινητό μου;"
    • "Ναι ναι! Ελληνίδα είστε;"
    • "Ναι! Έχετε επισκεφθεί την Ελλάδα;"
    • "Εννοείται! Σχεδόν όλα τα νησιά"
    • "Πολύ χαίρομαι! Ελβετίδα είστε;"
    • "Ιταλίδα και ο σύζυγός μου (που όλη αυτή την ώρα στεκόταν διακριτικά δίπλα) Ισπανός".
    • "Α! Είμαστε όλοι Μεσογειακοί λοιπόν! Μιλάτε Αγγλικά;"
    • "Α όχι... Ιταλικά, Ισπανικά και Γαλλικά". Ωχ πέμπτο....
  • Καταλαβαίνετε! Εγώ να διδάξω yoga στα γαλλικά. Όχι βουνό, το Έβερεστ το ίδιο.
  • Anyway... ήταν τόσο γλυκιά και τόση η χαρά που μου έδωσε, και τόση η χαρά που είχε, που αποφάσισα αν μου τηλεφωνήσει να κανονίσω μία συνάντηση, να της εξηγήσω και αν θέλει να κάνουμε ένα δοκιμαστικό μάθημα.
  • Στο μεταξύ, αγόρασα έναν εκπληκτικό, γαλλικό οδηγό yoga και με έπιασε ένας κόμπος στο στομάχι. Γιατί είναι τόσο εξιδεικευμένες οι λέξεις, οι ορολογίες, οι φράσεις.... Ουφ έκτο!
  • Μετά λοιπόν από αυτό το εξαιρετικό ξεκίνημα Κυριακής, επέστρεψα σπίτι όπου τα αγόρια ξεκουράζονταν, μαγειρέψαμε, φάγαμε, κάναμε μία γρήγορη βόλτα στο βροχερό κέντρο και επιστρέψαμε.
  • Δευτέρα με το καθιερωμένο ραντεβού με τους από κάτω, αυτή τη φορά στην πίσω αυλή και τον δικό μας παιδότοπο. Δύο λεπτά παίζουν, δύο λεπτά κάνουμε τους διαιτητές και προσπαθούμε να επαναφέρουμε την τάξη. Αυτά τα play dates είναι τελικά μεγάλη κούραση για τους γονείς, ειδικά σε αυτές τις ηλικίες. Αλήθεια, ποιες ηλικίες είναι αυτές; Πότε σταματούν να διεκδικούν την ίδια μπάλα και να θέλουν να ανέβουν στην τσουλήθρα ταυτόχρονα;
  • Και το απόγευμα γέμισε το σπίτι με χαρά, κυνηγητά, παιχνίδια, ιστορίες, γέλια και πίτσα καθώς μας επισκέφθηκαν οι φίλοι γιατροί με τον Πάπι. Ήταν ωραία που τα είπαμε λιγάκι εκτός νοσοκομείων, πιο χαλαρά και πιο άμεσα.
  • Και έριξε μία καταιγίδα το βράδυ! Άνοιξαν οι ουρανοί!
  • Και μετά από τόσες ημέρες με full time Στέφανο, η Τρίτη είχε ΠΟΛΛΕΣ δουλειές!
  • 13.30 τον άφησα στον παιδικό και μέχρι τις 18.00 που ήρθαν τα αγόρια δεν σταμάτησα... Μία ώρα στο εμπορικό για δουλειές και 3 ώρες δουλειά στον υπολογιστή με μικρά διαλείμματα για μαγείρεμα (τσιπούρες και κουνουπίδι).
  • Α! Και ένα τηλεφώνημα με την αγαπημένη μου Κατερίνα (τώρα συνειδητοποίησα ότι και οι 2 αγαπημένες μου Κατερίνες έχουν αρχικά ΚΚ!) και τα εξαιρετικά της νέα.
  • Τετάρτη με γεμάτο πρωϊνό στο σπίτι, δοκιμές κατ' εξακολούθηση ώστε να παίζει και λίγο μόνος του ο μικρός, εφιαλτική απόπειρα μεσημεριανού ύπνου (να μην σας τα λέω καλύτερα!) η οποία ευδοκίμησε μετά από 1 ολόκληρη ώρα και πολλά σκαμπανεβάσματα, παιδικό σταθμό, σπίτι για online δουλειές, yoga στα γαλλικά (κάνω την προσπάθειά μου, δεν μπορείτε να πείτε), μαγείρεμα, τηλεφωνήματα και επιστροφή των αγοριών εκεί κατά τις 18.00.
  • Πέμπτη με αντίστοιχο πρόγραμμα, ήλιο με αέρα, πλυντήρια, κέντρο για δουλειές, σπίτι για δουλειές και γαλλική γιόγκα (ήταν να μη ξεκινήσω)!
Καλό σαββατοκύριακο!
Εμάς είναι γεμάτο εορτασμούς και BBQs!

ανδριάνα

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

Me, myself & I


Αν κοιτάξετε στη δεξιά στήλη της αρχικής σελίδας του lifelikes, υπάρχει αυτή η υποκατηγορία, My, Myself & I, η οποία σε κατευθύνει σε ένα κείμενο που είχα γράψει πίσω στο 2010 (!). Όταν δηλαδή πρωτο-δημιουργήθηκε το lifelikes. Και σε αυτό το κείμενο, υπό τον τίτλο Ας συστηθούμε, προσπαθούσα να σας μιλήσω λίγο για εμένα, λίγο για τη ζωή μου, λίγο για τη δουλειά μου, λίγο για την έμπνευσή μου πίσω από το lifelikes. Μέσα σε αυτά τα 8 χρόνια όπως καταλαβαίνετε άλλαξαν πολλά. Ίσως πιο πολλά από αυτά που περιμέναμε ή σχεδιάζαμε. Αλλά τα έχουμε πει, όταν κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει. Και έτσι, καιρό τώρα, σκεφτόμουν ότι πρέπει αυτό το κείμενο να το ανανεώσω καθώς δεν ανταποκρινόταν πια στην πραγματικότητα. Δεν μιλά για την ανδριάνα του 2018, ίσως ούτε του 2015. Δεν είμαι, για παράδειγμα, πλέον full time πι-αρ-τζού αλλά full time μαμά -άντε και λίγο part time επαγγελματίας. Δεν κατοικώ πια στην γεννέτηρά μου Ελλάδα αλλά στην Ελβετία. 

Έτσι, ένα ήσυχο μεσημέρι που ο μικρός κοιμόταν και εγώ μόλις είχα φτιάξει τον ζεστό μου καφέ (αχ αυτή η πολύτιμη μεσημεριανή του σιέστα), πήρα φόρα και άρχισα την προσαρμογή. Δεν το άλλαξα ολοκληρωτικά καθώς θεωρώ ότι κάπου βαθειά μέσα μου ακόμα υπάρχει εκείνη η ανδριάνα, εκείνη η πι-αρ-τζού, εκείνο το ανήσυχο πνεύμα που έτρεχε σε εκπαιδεύσεις yoga και συναυλίες. Το προσάρμοσα όμως ώστε να χωρέσει και η νέα ανδριάνα, η τωρινή, η μαμά, η "Ελβετίδα". Ένα mélange που θα έλεγαν και οι Γάλλοι του τότε με του τώρα.

Α! Και αυτή τη φορά έβαλα και φωτογραφία. Μετά από 8 χρόνια! Και δεν ήταν εύκολη υπόθεση γιατί φωτογραφίες αξιόλογες, που να μην είναι στημένες, να μην περιλαμβάνουν τον Στέφανο, τον συνοδοιπόρο και φίλους και να μου αρέσουν κιόλας έχω ελάχιστες. Μα κανείς να μην με φωτογραφίζει εκεί που αγναντεύω ανέμελα το δειλινό; Όπως και να' χει, διάλεξα αυτή η οποία μου θυμίζει πολύ όμορφες αναμνήσεις (τη γέννηση της μικρής μου ανιψιάς στο Miami), είναι φωτεινή, πολύχρωμη και ανέμελη.

Ας ξανα-συστηθούμε λοιπόν.
ανδριάνα

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

How was your week?

  • Παρασκευούλα με ήλιο! Έτσι, αργά το μεσημέρι συναντήσαμε τον συνοδοιπόρο και κατευθυνθήκαμε προς το κέντρο για βόλτα, πατίνι, shopping και χάζεμα.
  • Α, τσιμπήσαμε κιόλας! Στην όμορφη βεράντα του ξενοδοχείου Beau Lac, ακριβώς πάνω στη λίμνη, με πανέμορφη θέα, ωραία κοκτέιλς αλλά χάλια (δυστυχώς) club sandwich. Αυτό που λέμε τσάμπα θερμίδα. Και το λιγουρευόμασταν τόσο! Κρίμα. Now we know.
  • Όπως και να'χει, τα περάσαμε όμορφα και επιστρέψαμε σπίτι για γρήγορες δουλειές πριν τον ύπνο (δείτε mini oreo cheesecakes) και ταινία, Red Sparrow, με την Θεά (από πολλές απόψεις) Jennifer Lawrence και πολλές ανατροπές.
  • Γεμάτο το Σάββατο και ξεκινήσαμε με μια βόλτα στο εμπορικό (πήρα μαγιώ! από το πουθενά! το εντόπισε ο συνοδοιπόρος, το δοκίμασα και το πήρα! ολόσωμο μετά από χρόοονια..), καφέ στο κέντρο με τον Κώστα και επιστροφή σπίτι για την σιέστα του μικρού.
  • Και ξύπνησε πάνω στην ώρα για την αναχώρισή μας για το surprise baby shower. Της Εύας αυτή τη φορά, στον κήπο.
  • Και όλα πήγαν βάσει προγράμματος, οι καλεσμένοι κατέφτασαν στην ώρα τους, στολίσαμε, στήσαμε και η μέλλουσα μαμά κατέφτασε χωρίς να έχει πάρει είδηση το παραμικρό.
  • Και έτσι, περάσαμε ένα όμορφο απόγευμα, με όλων των ειδών τις συζητήσεις και αναλύσεις, φαγητό, μπύρες, τρέξιμο πίσω από τα πιτσιρίκια που όλο και από κάποια σκάλα έπεφταν (!), φωτογραφίσεις, δώρα και ευχές.
  • Και γυρίσαμε σπίτι πτώμα και οι 3.
  • Το βράδυ όμως είχε αναπάντεχες εξελίξεις... Από τη μία ο μικρός δεν είχε καλόν ύπνο  και μας είχε ξύπνιους από τις 02.00, και από την άλλη χτύπησε το κινητό στις 03.00: "έσπασαν τα νερά!". Μα τι timing!!
  • Ντύθηκα λοιπόν στα γρήγορα με ότι βρήκα και πήγα στο σπίτι των φίλων για να μείνω με την μικρή Χριστίνα που κοιμόταν. Και παρόλο που ξύπνησε κατά τις 04.00 και με είδε φάντη - μπαστούνι μπροστά της, παρέμεινε ψύχραιμη, ήπιε το γάλα της και ξανακοιμήθηκε.
  • Και έτσι έγινε και το πρωί. Καμία ανησυχία ή έκπληξη, ετοιμαστήκαμε ήρεμα και ωραία, ντυθήκαμε, πήγαμε στο αυτοκίνητο και επιστρέψαμε σπίτι και στα αγόρια.
  • Ο Στέφανος όμως είχε άγριες διαθέσεις και επί 2 ώρες σχεδόν δεν την άφησε σε χλωρό κλαρί! Πω πω... Ευτυχώς κοιμήθηκε (για 30 λεπτά αλλά ήταν αρκετά) και ξύπνησε άλλος άνθρωπος.
  • Έτσι, το δεύτερο δίωρο πέρασε με γέλια, κυνηγητά, παιχνίδια με τις μπάλες στο μπαλκόνι, αγκαλιές, κρυφτό στο χαρτονένιο σπιτάκι, μαγειρικές στην παιδική κουζίνα, φαγητό και αναχώριση για το μαιευτήριο.
  • Στο ενδιάμεσο, η μαμά της Χριστίνας γέννησε γρήγορα - γρήγορα τον μικρό της αδελφό Γιάννη και όλα πήγαν εξαιρετικά! 
  • Το υπόλοιπο της Κυριακής, με ότι κουράγια μας είχαν απομείνει από την αυπνία και τις εντάσεις, κάναμε μία γρήγορη βόλτα στο κέντρο και 21.00 ήμουν ήδη στο κρεβάτι.
  • Να σας πω, στεναχωρήθηκα και με την συμπεριφορά του Στέφανου το πρωί. Ξέρω ξέρω... είναι φυσιολογικό σε αυτή την ηλικία αλλά εμένα με στεναχώρησε και με κούρασε. 
  • Και αρχίζεις και αναρωτιέσαι... είναι ο χαρακτήρας που έχει κάθε παιδί εκ γεννητής; Είναι η διαφορά αγόρι - κορίτσι; Είναι το αναπτυξιακό στάδιο στο οποίο βρίσκεται; Είναι ο τρόπος που εμείς τα μεγαλώνουμε; Είναι μάλλον λίγο απ' όλα.
  • Και η Δευτέρα ξημέρωσε με τον Στεφανάκο συναχωμένο! Ποτάμι έτρεχε η μύτη του, φτερνιζόταν, έκλαιγε το μάτι του... ταλαιπωρημένος ο κακομοίρης αλλά το κέφι αμείωτο. Έτσι, δεν συναντήσαμε τους από κάτω για την καθιερωμένη μας βόλτα και μείναμε σπίτι.
  • Και εύκολα δεν πέρασε η ημέρα (είναι πολλές οι ώρες και ασταμάτητος ο μικρός) αλλά τα καταφέραμε!
  • Και την Τρίτη αφού παρέδωσα τον μικρό στον παιδικό, γέμισε το πρόγραμμα! Μία γρήγορη βόλτα στο κέντρο με την Αλεξάνδρα, μία γρήγορη επίσκεψη στο μαιευτήριο στην Εύα, επιστροφή σπίτι για μαγείρεμα (μπιφτέκια ρεβυθιών!), 2-3 διαδυκτιακές δουλειές και τσουπ, να 'σου τα αγόρια.
  • Μια απογοήτευση με έχει πιάσει, δεν σας το κρύβω, γύρω από τα επαγγελματικά μου. Ουφ. Δεν βλέπω φως στο τούνελ και νομίζω ότι μάλλον πρέπει να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου και να δημιουργήσω την επαγγελματική μου θέση αντί να την βρω. Εύκολο το έχεις; Καθόλου! Δεν μπορώ να σκεφτώ όμως κάτι άλλο. Γιατί νοικοκυρά επ' άπειρον δεν θέλω (ούτε αντέχω) να είμαι.
  • Τετάρτη με σπιτικές δουλειές, ένα ωραίο τηλεφώνημα εφ' όλης της ύλης με την αγαπημένη μου Κατερίνα, και πολύ δύσκολο (ουφ) μεσημεριανό ύπνο του μικρού. Ένα εικοσάλεπτο κοιμήθηκε όλο και όλο (ενώ φαινόταν ότι νύσταζε) και αυτό με πολύ κόπο και ξύπνημα με τρελό κλάμα. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.... 
  • Συνήλθε μετά από ώρα, έφαγε ελαφριά και φύγαμε για τον παιδικό όπου -ευτυχώς- πήγε με χαρά και ηρεμία.
  • Και έτσι, επέστρεψα εγώ σπίτι για το μάθημα γαλλικών, μαγειρικές, συμμαζέματα, αναρτήσεις μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι εκεί κατά τις 18.00 και να δω τα 2 μου αγόρια με ανθοδέσμες στα χέρια! Μα τι όμορφη εικόνα! Μία κρατούσε ο συνοδοιπόρος και μία ο Στεφανάκος!
  • Φάγαμε λοιπόν όλοι μαζί ωραία, παίξαμε και πήγε νωρίς για ύπνο ο μικρός αφού είχε ξεθεωθεί και δεν είχε κοιμηθεί όλη μέρα.
  • Είχαμε όμως πάλι το ίδιο κρούσμα... Μετά από κανά τεταρτάκι ξύπνησε με γοερό κλάμα και μας πήρε τουλάχιστον μισή ώρα να τον ηρεμήσουμε και να χαλαρώσει ώστε να ξανακοιμηθεί. Κουλουριάστηκε ο κακομοίρης στο τέλος στην αγκαλιά μου και αναστέναζε.
  • Ευτυχώς, κοιμήθηκε όλη τη νύχτα και ξύπνησε χαμογελαστός και κεφάτος.
  • Και η Πέμπτη μας ήταν εξαιρετική! Με πλυντήρια, παιχνίδια, παζλ, ποδόσφαιρο και μεσημεριανό ύπνο χωρίς απρόοπτα! Φιου!
  • Και με την παράδοσή του στον παιδικό, ξεκινήσαμε για γυναικεία μάζωξη στην Bienne. Και ήταν όπως έπρεπε: με ήλιο, σε όμορφη αυλή υπό τη σκιά των μουριών στο Ecluse, με σπιτικό, παγωμένο τσάι, άφθονες συζητήσεις και γέλια. Πολύ μου είχε λείψει η γυναικοπαρέα γιατί η αλήθεια είναι, αλλιώς τα συζητάμε όταν είμαστε μόνο γυναίκες, και πόσο μάλλον χωρίς παιδιά.
  • Με την επιστροφή παρέλαβα και το φυστίκι από τον παιδικό όπου για ακόμη ένα απόγευμα τα είχε δώσει όλα και γυρίσαμε σπίτι να βρούμε τον συνοδοιπόρο που είχε επιστρέψει από το τρέξιμό του. Όλοι χαρούμενοι λοιπόν!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018

Mini Oreo Cheesecakes


Ή αλλιώς, κόλαση! Αγαπώ τα γλυκά που βγαίνουν σε μικρές "συσκευασίες". Για αυτό αγαπώ και τα cupcakes. Και για αυτό. Όταν λοιπόν έψαχνα συνταγές για το γλυκό που θα έφτιαχνα ενόψει ενός ακόμη baby shower, ήθελα κάτι σε συσκευασία τσέπης, που να το πιάνεις με το χέρι και να το τρως με 2 μπουκιές δηλαδή (ήταν BBQ το concept οπότε θα είμασταν σε κήπο), που να είναι παράλληλα δροσερό και πρωτότυπο. Και κατέληξα σε αυτά τα μικρά, δροσερά, πεντανόστιμα oreo cheesecakes. Εγώ τα έφτιαξα στις θήκες των muffins αλλά αν έχετε τις ειδικές για mini cheesecakes (υπάρχουν άραγε στην Ευρώπη ή μονο στην Αμερική;) ακόμη καλύτερα. Είναι εύκολα, γρήγορα, τα φτιάχνετε από την προηγούμενη για να παγώσουν καλά και τα προσφέρετε γεμάτοι αυτοπεποίθηση. Τα υλικά είναι για 12 αλλά προσαρμόζετε αντίστοιχα τις δόσεις (εγώ έκανα 1,5 δόση).

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

How was your week?

  • Παρασκευή ηλιόλουστη και ζεστή! 27 βαθμούς έγραφε το θερμόμετρο και τους ένοιωθες για 30+!
  • Έτσι, το μεσημέρι, αφού κάναμε τις δουλειές μας εντός, κοιμήθηκε ο μικρός και έφαγε, ξεκινήσαμε για το κέντρο και τη λίμνη. Στο πέρασμα όμως έπιασε το μάτι του Στέφανου κάτι κούνιες οπότε κατευθυνθήκαμε προς τα εκεί. Κούνια δεν έκανε, αλλά έσκαψε στην άμμο, και έτρεξε, και παρατήρησε τα άλλα παιδιά (κλασικά). Ήρθε και η Νινίνα και συνεχίσανε παρέα.
  • Και το απογευματάκι είχα κλείσει οικογενειακό δείπνο στο λιμανάκι του Auvernier που θυμίζει νησί. Σε ένα εστιατόριο που δεν είχαμε ξαναφάει και δεν μας απογοήτευσε καθόλου. Στο Le Croquignolet λοιπόν φάγαμε εξαιρετικά burgers, υπό τη συνοδεία κρύας μπύρας και θέα λίμνη.
  • Το Σάββατο ξημέρωσε με ένα κάρο δουλειές... Κούρεμα του συνοδοιπόρου, δώρο του Κώστα, υλικά για τις τάρτες φράουλας που θα έφτιαχνα. Και τα προλάβαμε όλα πάνω στην ώρα για να κοιμηθεί ο μικρός σπίτι, να μαγειρέψουμε σουβλάκια σολωμού με πατατοσαλάτα, να φάμε οικογενειακώς και να αναχωρήσω εγώ για τους φίλου που βρίσκονταν ακόμα στο νοσοκομείο της Βέρνης.
  • Εκεί τα είπα στην αρχή με την γιαγιά (καθώς μαμά και γιος κοιμόντουσαν), μετά με τον μπαμπά, μετά με άλλους φίλους που προστέθηκαν, και τέλος με την μαμά και τον μικρό Παναγιώτη ο οποίος ευτυχώς συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Φτου φτου.
  • Τα αγόρια στο μεταξύ είχαν βγει για ποδόσφαιρο στο Hauterive δίπλα στη λίμνη και έπαιξαν non-stop μία ώρα!
  • Το βραδάκι αναχώρησε ο συνοδοιπόρος για να παρακολουθήσει τον τελικό του UCL, έφτιαξα εγώ το 1ο στάδιο των ταρτών και χάζεψα ωραιότατα τηλεόραση.
  • Παγκόσμια πρώτη την Κυριακή με μάθημα yoga που έκανα σε 4 φίλες Ελληνίδες και τον μικρό Αριστείδη δίπλα στη λίμνη. Και ήταν τόσο όμορφα. Γλυτώσαμε τη βροχή στο τσακ, απολαύσαμε τους μαγευτικούς ήχους της φύσης (τα πουλιά, τον αέρα, το κύμμα, τα φύλλα των δέντρων) και ως δια μαγείας, λίγα λεπτά αφού ξεκινήσαμε τη χαλάρωση, άρχισαν να σημαίνουν και οι καμπάνες της κοντινής εκκλησίας!
  • Και εννοείται ο καλύτερος μαθητής ήταν ο μικρός Αριστείδης ο οποίος ακολούθησε κανονικότατα όλο το μάθημα διάρκειας μίας ώρας, προσπάθησε πολύ και μας είπε ότι θα ξανάρθει. Υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από αυτή;
  • Γρήγορα σπίτι για λίγη ανασυγκρότηση, τάρτες στάδιο #2, ετοιμασίες και αναχώριση για το εορταστικό BBQ του φίλου Κώστα.
  • Και τι δεν είχε φτιάξει! Καιρό είχα να φάω τόσο και τόσο ωραία. Χειροποίητα σουβλάκια, ελληνικές πίτες, ψητά λαχανικά, σπιτική τυροκαυτερή, δροσερές σαλάτες, πατάτες φούρνου και βεβαίως γλυκά.
  • Και η βίζιτα ήταν αρμένικη! 18.00 μπήκαμε σπίτι μας!
  • Και τα πιτσιρίκια περάσανε υπέροχα! Αυτά είναι τα καλά του κήπου! Ποδόσφαιρο, τρέξιμο, μάδημα των θάμνων, παράνομες επισκέψεις στους δίπλα, τραμπολίνο στους καναπέδες, βάλε - βγάλε τα παπούτσια, αγκαλιές. Τέσσερα πιτσιρίκια όλων των ηλικιών σε πλήρη ευτυχία.
  • Έτσι, τα είπαμε και εμείς περισσότερο, και δώστου ιστορίες, και δώστου φαγητό, και δώστου μπύρες.
  • Και εκεί που λέγαμε ότι θα γυρίσουμε σπίτι και ο μικρός δεν θα μπορεί να πάρει τα πόδια του, με το που μπήκαμε συνέχισε το ποδόσφαιρο και το ποδήλατο.... Μα τι πίνει;
  • Δευτέρα με το καθιερωμένο μας ραντεβού με τους από κάτω, περπάτημα ως τη λίμνη, μπάλες, κορίνες, μπαλόνια, τρέξιμο και επιστροφή κατά τις 12.00 για ύπνο.
  • Εννοείται ότι μετά από τόσο παιχνίδι και τόσα σκαλιά ανέβα - κατέβα, ο μικρός κοιμάται σε 3 λεπτά. Όχι όμως πάνω από ώρα.
  • Έριξε μία μπόρα το βράδυ της Δευτέρας! Πω πω!
  • Και εμείς την βλέπουμε να έρχεται καθώς συνήθως ξεκινούν οι αστραπές από την απέναντι όχθη της λίμνης. Και είναι μαγευτικό το τοπίο.
  • Και συνεχίστηκε έτσι και για το πρώτο μισό της Τρίτης.
  • Και μέσα σε όλα, προσπαθούσα να βρω και έναν κοντινό προορισμό από την Αθήνα για να εκδράμουμε τα 3 αδέλφια, που θα συνυπάρξουμε από 3 διαφορετικές χώρες, για λίγες ημέρες, εκεί στα τέλη Ιουλίου. Που και να αρέσει και στις 3-4 οικογένειες, και να μας χωρά, και να μην είναι μακριά, και να καλύπτει τις ανάγκες ενός 2χρονου αλλά και ενός 65χρονου.... Εν τέλει, η τυχερή που θα υποδεχτεί 8 ενήλικες και 3 παιδιά είναι η Κύθνος. Any tips anyone?
  • Πόσα χρόνια έχουμε να κάνουμε διακοπές όλοι μαζί ως οικογένεια; Μάλλον από τον γάμο του αδελφού μου στο Miami πριν 5-6 χρόνια.
  • Μη δει ταμπελάκι σε ρούχο! Με φωνάζει και μου κάνει τα δάχτυλά του σαν ψαλίδι και λέει "χρατς χρατς" για να το κόψω. Τι σου είναι το dna! Γιατί όσοι με ξέρουν γνωρίζουν ότι η πρώτη δουλειά όταν αγοράζω καινούργιο ρούχο είναι να αφαιρέσω τα ενοχλητικά ταμπελάκια.
  • Αφού παρέδωσα το φυστίκι στον παιδικό σταθμό το μεσημέρι, πρόλαβα και ήπια και έναν καφέ στα γρήγορα με τα κορίτσια που ήταν ήδη στο κέντρο.
  • Και το βράδυ της Τρίτης είχαμε καλεσμένους τους γειτόνους για δείπνο! Και φάγαμε ελληνικές, χειροποίητες ταλατιέλες, ζυμωμένες με ούζο και φέτα, υπό τη συνοδεία σάλτσας με ντομάτα, κρέμα γάλακτος και gorgonzola. Τι να σας λέω. Κόλαση!
  • Ηλιόλουστη Τετάρτη με εκτάκτως τα πλυντήρια της εβδομάδας, βόλτα στον κήπο της πολυκατοικίας με τις κούνιες, εξερεύνηση του φυτικού και ζωϊκού βασιλείου (μυρμήγκια, σαλιγκάρια, λουλούδια, αράχνες) και επιστροφή σπίτι για να τα δούμε όλα αυτά και μέσω των βιβλίων.
  • Μα με το που μπήκαμε σπίτι έτρεξε να βρει ένα συγκεκριμένο βιβλίο για να μου δείξει ένα σαλιγκαράκι που είχε στη ράχη του. "Πίτι" = το κέλυφος που είναι το σπίτι του σαλιγκαριού.
  • Και με την παράδοση στον παιδικό, ξεκίνησε ένας μικρός μαραθώνιος για να τα προλάβω όλα: σούπερ-μάρκετ, μαρινάρισμα κρέατος, βράσιμο λαχανικών, παραλαβή πουκαμίσων, αναρτήσεις, συμμάζεμα, γυναικολόγο....
  • Και αφού τα πρόλαβα όλα, ήρθε και ο συνοδοιπόρος για μια γρήγορη βόλτα στο κέντρο (υπό βροχή) πριν παραλάβουμε τον μικρό από τον παιδικό.
  • Καιρός πραγματικά τροπικός! Έριξε στα καλά καθούμενα μία καταιγίδα το βράδυ! Άνοιξαν οι ουρανοί! Και έτσι αλλοπρόσαλα συνεχίστηκε και την Πέμπτη, με ήλιο - καταιγίδα - αέρα - ήλιο.
  • "Βακούλα"... και εκατό φορές την ημέρα. Γιατί του αρέσει το τραγουδάκι με την βαρκούλα που του τραγουδάμε, του αρέσουν και οι βαρκούλες που βλέπει στη λίμνη οπότε με αυτές ασχολούμαστε όλη μέρα.
  • Δεύτερη φορά την ίδια εβδομάδα έπεσε λέει ο Στεφανάκος στην πισινούλα που είχαν φτιάξει στον παιδικό. Μάλλον στο πλαίσιο του παιχνιδιού; Ποιος ξέρει! Σκοπός πάντως δεν ήταν να μπει μέσα γιατί ήταν με τα ρούχα. Πώς να αντισταθεί όμως;
  • Και η Πέμπτη είχε και εσωτερικό καθάρισμα του αυτοκινήτου (καιρός ήταν!) και σπιτική yoga.
  • Καλό μήνα! Πω πω... Ιούνιος! Κιόλας. Και ακόμα δεν έχουμε βάλει ούτε ένα πέδιλο, ούτε ένα μαγιώ. Πφφ.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes