Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2019

Πατρίδα


Ναι. Είναι τα κάτασπρα και ξερά Κυκλαδονήσια. Οι ατελείωτες παραλίες και τα ιστιοπλοϊκά σκαφάκια. Είναι τα αρχαία μας μνημεία. Είναι ο μουσακάς και το σουβλάκι. Είναι το ούζο και το χταπόδι. Είναι οι ψάθινες καρέκλες και τα ταβερνάκια δίπλα στο κύμα. Είναι οι άνθρωποι που μιλούν δυνατά ενώ παράλληλα κουνούν τα χέρια τους. Είναι η ξέφρενη Μύκονος και η μοναδική Σαντορίνη. Είναι οι χοροί και τα τσουγκρίσματα. Μάλλον αυτή είναι η ελληνικότητα για έναν μη Έλληνα. Η θετική ελληνικότητα. Γιατί προφανώς υπάρχει και η αρνητική. Και είναι αληθής. Είμαστε όλα τα παραπάνω "στερεότυπα" και πόσα ακόμη.

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2019

How was your week?

  • Περίεργη αυτή η Παρασκευή! 
  • Το μεσημέρι είχα την προσωπική μου συνάντηση με τον νέο μας, Καταλανό διευθυντή. One-on-one που λένε και στο χωριό μου. Και συζητούσαμε πάνω από 1 ώρα! Και είναι συμπαθής και δραστήριος και νέος και δείχνει να ακούει.
  • Και άκουσα όμορφα πράγματα για το εργασιακό μου προφίλ, και χάρηκα και "ψήλωσα". Άκουσα όμως και διάφορα άλλα σχετικά με τις δομές και τις ισορροπίες που μάλλον με προβλημάτισαν. 
  • Έτσι, με πολλές σκέψεις και κάπως φορτισμένη ατμόσφαιρα ξεκίνησα το απόγευμα για το σπίτι. Και τσουπ, λίγο έξω από το Neuchatel κλειστό το τούνελ λόγω λέει ατυχήματος και για μία απόσταση 15 λεπτών έκανα πάνω από 1 ώρα μέσα από τα χωράφια! Ουφ.
  • Έδωσα όμως σήμα και έτσι τα αγόρια δεν με περίμεναν και βγήκαν για βόλτα και για την αγορά του νέου πατινιού -όχι για το μικρό αλλά για το μεγάλο αγόρι της οικογενείας! Βγαίνουμε βλέπετε τον τελευταίο καιρό με τα rollers και τα πατίνια και εκείνος δεν είχε κάποιον τροχό για να ακολουθήσει. Ε, τώρα έχει!
  • Πρωϊνή αναχώριση το Σάββατο με το λεωφορείο (μήνες είχα να μπω και πραγματικά το απήλαυσα) για το κομμωτήριο στο κέντρο της πόλης.
  • Στα τελειώματα ήρθε και ο συνοδοιπόρος για το δικό του κούρεμα και μετά αναχωρήσαμε οικογενειακώς για το Erlach για να συναντήσουμε φίλους.
  • Εκεί, σε πάντα καλοκαιρινούς ρυθμούς, παρόλο που το φορούσες το ζακετάκι, φάγαμε στην καντίνα τα πάντα εξαιρετικά burgers + nuggets, παίξαμε στον παιδότοπο και στη λίμνη, τα είπαμε με τους φίλους (διακοπές, δουλειές, μετακινήσεις... είχαμε πολλά!) και επιστρέψαμε για να προλάβουμε το εμπορικό κέντρο και το σούπερ μάρκετ.
  • Και το απογευματάκι επισκεφθήκαμε τους γειτόνους που είχαμε να δούμε καιρό.
  • Και η Κυριακή ξημέρωσε συννεφιασμένη και μουντή αλλά εξελίχθηκε ηλιόλουστη και υπέροχη!
  • Έτσι, 3 οικογένειες με συνολικά 5 πιτσιρίκια ξεκινήσαμε για το Creux du Van. Οδηγήσαμε μέσα από τα χωράφια και τις φάρμες, φτάσαμε στο εστιατόριο Le Soliat, κάναμε την κράτησή μας για το μεσημεριανό μας fondue και ξεκινήσαμε για το hiking μας!
  • Περπατήσαμε, φωτογραφήσαμε, γελάσαμε, ταΐσαμε τις κατσικούλες, χαζέψαμε τις αγελάδες και τα γαϊδουράκια, κάναμε ένα ελαφρύ πικ-νικ και μετά από 2 ωρίτσες ήμασταν πίσω για το fondue μας! Και φάγαμε και σκάσαμε -όπως αναμενόταν.
  • Και τα μικρά έπαιξαν και εξερεύνησαν με ενθουσιασμό, συνεργάστηκαν και απήλαυσαν την ημέρα χωρίς να σταματήσουν λεπτό!
  • Και στον γυρισμό, έπεσαν όλα ξερά στο αυτοκίνητο όπως φαντάζεστε!
  • Έτσι, επιστρέψαμε σπίτι για ανασυγκρότηση, μπάνια, παιχνίδια, βιντεοκλήσεις, μπάσκετ και ποδόσφαιρα (στην tv) και ύπνους!
  • "Μαμά, δεν πηγαίνουν τα ρούχα που φόρεσες", ο Στέφανος πρωί- πρωί στο ασανσέρ! "Γιατί αγάπη μου;" "Γιατί το γκρι πάει με το μαύρο και εσύ το φόρεσες με άσπρο. Να, κοίτα εμένα!".
  • Και μέχρι να φτάσουμε στον παιδικό, διαδρομή περίπου 15 λεπτών, δε σταμάτησε να μου εξιστορεί πώς ο batman πήγε στον πύργο ελέγχου των κουταβιών και πώς ο Chase του έριξε ένα δίχτυ και πώς ένας λύκος εμφανίστηκε. 
  • Και με την άφιξή μας, τον περίμενε η "συμμορία" (ο Nael και ο Matt δηλαδή) με ζητωκραυγές και πανηγυρισμούς!
  • Και από την Τρίτη άρχισα να νοιώθω κάπως το στομάχι μου... ήταν κ ο συνάδελφος με τα δικά του στομαχικά και μάλλον μου τα μετέδωσε! Ουφ.
  • Τα κατάφερα όμως στο βραδινό μάθημα της yoga αλλά... 
  • Την Τετάρτη, μετά από έναν δύσκολο έως ανύπαρκτο βραδινό ύπνο λόγω του στομαχιού, έφυγα νωρίτερα από τη δουλειά γιατί ένοιωθα τόσο αδύναμη! Και έπεσα ξερή στο κρεβάτι για 2 σχεδόν ώρες, μέχρι να επιστρέψουν τα αγόρια.
  • "Μαμά, μεγάλωσες"!
  • Πέμπτη και το καθιερωμένο, πρωινό πλυντήριο ρούχων που βάζω εκεί κατά τις 07.00 το βάλαμε μαζί, παρέα με τον Στεφανάκο. Το ένα εγώ - το άλλο εκείνος. Ούτε πάνα δεν είχε αλλάξει από τον βραδινό του ύπνο αλλά ήθελε να με βοηθήσει. Ο γλυκός μου!
  • Και τα στομαχικά επανήλθαν κάπως στη θέση τους και η νέα δομή της επαγγελματικής μας ομάδας μας παρουσιάστηκε επίσημα και τώρα προσπαθούμε να καταλάβουμε πώς θα πορευτούμε. Θα την βρούμε την άκρη.
  • Παράλληλα, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, ένας αγαπημένος φίλος έγινε μπαμπάς! Όλα τα καλά!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα


Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2019

Το κομμωτήριο


Πάντα, σε όλες τις σχετικές συζητήσεις, έλεγα ότι στην προηγούμενη ζωή πρέπει να ήμουν άντρας. Γιατί βαριόμουν τόσο τα κομμωτήρια! Απολάμβανα το αποτέλεσμα αλλά βαριόμουν τόσο τη διαδικασία. Χάσιμο χρόνου! Έτσι την περιέγραφα. Τόσες ώρες για να περιποιηθώ μαλλιά και νύχια ενώ θα μπορούσα να κάνω τόσα άλλα δημιουργικά και ενδιαφέροντα! Να κάνω γιόγκα, να φτιάξω cupcakes, να μαγειρέψω με τον συνοδοιπόρο, να πιω καφέ με τα κορίτσια, να κάνω βόλτες κάτω από τον ήλιο, να διαβάσω, να γράψω, να να να.... Και αντί αυτών, να κάθομαι σε μια καρέκλα επί ώρες, απλά περιμένοντας να περάσουν τα προδιαγεγραμμένα λεπτά ώστε να απελευθερωθώ, ναι με καθαρό - φρέσκο - περιποιημένο μαλλί είναι η αλήθεια. Δεν θα ήταν πολύ καλύτερα αν το μαλλί ήταν απλά έτσι από φυσικού του; Ώστε να ελευθερώσεις αυτές τις ώρες για όλα όσα πραγματικά λαχταράς.

Πόσο σχετικά είναι τελικά όλα! Γιατί όλα αυτά σας τα γράφω καθήμενη, 09.00 πρωί Σαββάτου, στο κεντρικό κομμωτήριο του Neuchatel για την καθιερωμένη μου, δίμηνη επίσκεψη. Και πόσο την απολαμβάνω! Πόσο την περίμενα! Δύο ωρίτσες μόνη μου, να περιποιούμαι τον εαυτό μου, να χαζεύω περιοδικά, να χαζοσυζητάω με την κομμώτρια σε σπαστά γαλλικά, να πίνω καφέ και να απολαμβάνω αυτό το πολύτιμο διάλειμμα από την ρουτίνα. Να απολαμβάνω αυτήν την ησυχία. Την απραγία. Την απλότητα. Την πολυτέλεια. Την πολυτέλεια του να σε περιποιούνται. Την πολυτέλεια του να ασχολείσαι με τα ασήματα και τα "περιττά". 

Η ανδριάνα πριν και μετά την μητρότητα. Η ανδριάνα στην Ελλάδα και η ανδριάνα στην Ελβετία. Μαζεμένες, κοσμοϊστορικές οι αλλαγές. Πόσο διαφορετικά είναι όλα. Οι πραγματικότητες, οι προτεραιότητες, οι ανέσεις, οι πολυτέλειες, οι δυνατότητες. Το απολαμβάνω αυτό το ραντεβού αλλά και πάλι παραμένει μία δίμηνη ιεροτελεστία.

ανδριάνα

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2019

How was your week?

  • Παρασκευή και ... work from home! Η τρίτη μου φορά ήταν και κάθε φορά αναρωτιέμαι γιατί δεν το κάνω συχνότερα.
  • Έτσι, το πρωί σηκωθήκαμε και ετοιμαστήκαμε και οι 3 κανονικά, πήγα τον μικρό στον παιδικό, επέστρεψα, έφτιαξα καφέ, έβαλα σαγιονάρες και σορτς και κάθισα στον υπολογιστή.
  • Και ο καιρός σα να ξανάγινε ελαφρά καλοκαιρινός!
  • Και αφού εργάστηκα εξαιρετικά, το απόγευμα πήγαμε με τον συνοδοιπόρο στον λογιστή, παραλάβαμε το φυστίκι και κατευθυνθήκαμε προς το αγαπημένο Auvernier για πατίνι, rollers, παιδική χαρά, σκαρφαλώματα, λίμνη, βοτσαλάκια και παγωτό.
  • Και το Σάββατο ξημέρωσε το τριήμερό μας και όλοι μαζί φτιάξαμε βαλίτσα και ξεκινήσαμε για Davos.
  • Τρεις ωρίτσες περίπου οδήγημα, τη μία κοιμήθηκε ο Στεφανάκος, τις άλλες δύο συζητούσαμε και τραγουδούσαμε και θαυμάζαμε τα τοπία.
  • Και το ξενοδοχείο μας ήταν κεντρικά και το δωμάτιό μας εξαιρετικό (σαν ένα ιδανικό, μάλλον τεράστιο, master bedroom). 
  • Στάση #1: το σπα και η κλειστή πισίνα με το νερό στους 30 βαθμούς! Παράδεισος! Ο Στέφανος σε έκσταση!
  • Στάση #2: τελεφερίκ ώστε να ανέβουμε στο Schatzalp και να κάνουμε το μικρό μας hiking ανάμεσα στις αγελάδες και την απεραντοσύνη των λιβαδιών. Πόση ομορφιά! Εκεί τσιμπήσαμε κιόλας και επιστρέψαμε αργά το απόγευμα (ή νωρίς το βραδάκι, όπως το δει κανείς) για ανασυγκρότηση και ύπνο.
  • Την Κυριακή την αφιερώσαμε στο γειτονικό St. Moritz. Όμορφη διαδρομή μέσα από τα βουνά και τα ποτάμια και τα δάση, κοιμήθηκε και ο μικρός ώστε να πάρει δυνάμεις και με το που φτάσαμε κατευθυνθήκαμε κατευθείαν προς την πανέμορφη λίμνη (αυτήν που βλέπετε παραπάνω) να απολαύσουμε ήλιο και ομορφιά.
  • Περπατήσαμε, φωτογραφήσαμε, φωτογραφηθήκαμε, θαυμάσαμε, μεταφερθήκαμε στο κέντρο της πόλης όπου περιπλανηθήκαμε, φάγαμε (και παγωτό εννοείται), κάναμε κάτι γρήγορες αγορές και το απογευματάκι ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο μας πίσω στο Davos.
  • Σχεδιάζαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο καθώς λόγω του Davos Challenge οι δρόμοι ακόμα και 40 λεπτά μακριά από το Davos ήταν κλειστοί!
  • Η λύση; Vereina Train! Ειδικό δηλαδή τρένο μεταφοράς οχημάτων μέσα από το τούνελ που διασχίζει το βουνό. Φορτώνεις το αμάξι, μένεις μέσα και σε 20 λεπτάκια έχεις φτάσει στο Klosters. Το ζήσαμε και αυτό.
  • Επιστροφή λοιπόν και βουρ στην αγαπημένη μας πισίνα και στο μικρό kids club γεμάτο όμορφα και ευφάνταστα παιχνίδια.
  • Πίτσα και μακαρόνια στο lobby και πίσω για ξεκούραση.
  • Δευτέρα και αργία για το γαλλόφωνο μέρος οπότε την περάσαμε στο Davos ξανά, με ποδήλατο γύρω από τη λίμνη και τελεφερίκ που μας πήγε ψηλάαααα στο Madrisa Park. Έναν ξύλινο, τεράστιο παιδότοπο, με δεντρόσπιτα, λιμνούλες, κάστρα ο οποίος υπολειτουργούσε (μάλλον λόγω εποχής) αλλά παρόλα αυτά ήταν εντυπωσιακός.
  • Και το μεσημεράκι ξεκινήσαμε για Neuchatel και μετά από 3+ ωρίτσες είμασταν σπίτι.
  • Και ο Στεφανάκος καθ' όλη τη διάρκεια του σαββατοκύριακου μας αγκάλιαζε και μας έλεγε πόσο όμορφα είναι εδώ που ήρθαμε και τι καλά που κάναμε.
  • Τρίτη και πίσω στις δουλίτσες μας! 
  • Και η βραδινή γιόγκα είχε κόσμο πολύ και επιστροφές παλιών μαθητριών.
  • Και όλη η εργασιακή εβδομάδα κύλησε με φήμες, κους-κους στους διαδρόμους, εικασίες για το τι μέλλει γενέσθαι για το τμήμα μας και τον digital sector γενικότερα και ποιος πάει πού και πώς.
  • Σιγά - σιγά μπαίνει το νερό στο ρυάκι και ξεκαθαρίζει η εικόνα. 
  • Είχαμε και την πρώτη μας συνάντηση με την τράπεζα για να δούμε πού στεκόμαστε και πώς μπορούμε να κινηθούμε για τα κτηματομεσιτικά και η πρώτη πόρτα που χτυπήσαμε, δεν άνοιξε. Πάμε για την επόμενη.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2019

6 ημέρες στην Τζια


Τζια ή αλλιώς Κέα. Μικρό νησάκι, εύκολος και γρήγορος προορισμός για τους κατοίκους περί των Αθηνών, ευκαιρία για μια διήμερη -συνήθως- εξόρμηση. Δύο ωρίτσες (1 ώρα οδήγημα + άλλη 1 περίπου στο πλοίο) και έφτασες! Την είχαμε επισκεφθεί και στο παρελθόν αλλά πάντα για αυτά τα γρήγορα σαββατοκύριακα που σου δίνουν μια γεύση αλλά ποτέ ολόκληρη την εικόνα. Φέτος λοιπόν αποφασίσαμε να της αφιερώσουμε τον απαραίτητο χρόνο ώστε να την γνωρίσουμε πραγματικά και ουσιαστικά. Να της δώσουμε την ευκαιρία να μας εντυπωσιάσει. Να την απολαύσουμε και να την εξερευνήσουμε. Και ποιος ιδανικότερος τρόπος εξερεύνησης από αυτόν μέσω των "ντόπιων"! Ντόπιοι δεν είναι -ακριβώς- αλλά μετά από δεκαετίες παραθερισμού στο νησί, οι αγαπημένες οικογένειες των κουμπάρων μας από τη μία και των θείων από την άλλη, ήταν οι δικοί μας ντόπιοι και ξεναγοί για αυτές τις 6 ημέρες. Έξι λοιπόν ενήλικες, έξι παιδιά και έξι ημέρες στην Τζια!

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Στέφανος ετών 3


Πέρασαν ήδη μήνες από τα τρίτα γενέθλια του Στέφανου! Και ήταν τόσο πηγμένη περίοδος με τους επισκέπτες και το Πάσχα και τα ταξίδια και τις δουλειές και τις διακοπές που τα γιορτάσαμε -βεβαίως βεβαίως- αλλά δεν τα εμπέδωσα να σας πω την αλήθεια. Για αυτό και δεν σας έγραψα για αυτά.

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

How was your week?

  • Η Παρασκευή ξεκίνησε με μεγαλόπνοα σχέδια αλλά κατέληξε στο ίδιο σκηνικό.
  • Γιατί σκοπεύαμε να παρακολουθήσουμε ένα μάθημα χορού παρέα με φίλους το απόγευμα με την προϋπόθεση ότι ο Στεφανάκος θα έμενε με τον φίλο του Παναγιώτη και την νταντά. Με την παραλαβή του όμως από τον παιδικό ψιλιαστήκαμε ότι μάλλον αυτό θα ήταν ανέφικτο: είχαν βγει μεγάλη βόλτα με τα πόδια και δεν είχε κοιμηθεί καθόλου όλη την ημέρα!
  • Έτσι, οδηγήσαμε μεν μέχρι την γειτονική Bienne, πετάχτηκε ο συνοδοιπόρος να παραλάβει τη νέα μας μηχανή καφέ, ανεβήκαμε στους φίλους και την ώρα της αναχώρισης των ενηλίκων, είχαμε δράματα.
  • Τα μαζέψαμε λοιπόν και επιστρέψαμε σπίτι. Εννοείται ο μικρός κοιμήθηκε το πρώτο πεντάλεπτο της διαδρομής και δεν ξύπνησε παρά μόνο το επόμενο πρωί.
  • Και η νέα μας μηχανή καφέ ήταν τελικά... λάθος!
  • Σάββατο και μετά τα ωραία μας πρωινά ξεκινήσαμε ξανά για την Bienne ώστε να αλλάξουμε την καφετιέρα και να δούμε -επιτέλους- τους φίλους. 
  • Έτσι, τα μικρά αγόρια έπαιξαν εξαιρετικά, οι μεγάλοι τα είπαμε εξίσου εξαιρετικά, πήραμε τα πατίνια και βγήκαμε βόλτα, φάγαμε ωραίες σούπες και ριζότο σε μια καταπράσινη αυλή και το απογευματάκι ξεκινήσαμε για πίσω.
  • Και η Κυριακή ξημέρωσε συννεφιασμένη και βροχερή! Μπρρ....
  • Και την περάσαμε όλη σπίτι! Με το Α' μέρος να κάνουμε δουλειές ομαδικώς με υψηλό ηθικό και διάθεση (από σιδέρωμα και συμμάζεμα μέχρι μαγείρεμα), και το Β' μέρος να υποδεχόμαστε τους φίλους για ένα ανεπίσημο - αργοπορημένο - γενέθλιο gathering!
  • Έτσι, φάγαμε μουσακά (ο πρώτος που φτιάξαμε ever!) και "τούρτα" από σοκολατένιες βάφλες με σαντιγύ από μασκαρπόνε (πω πω!), παίξαμε, τα είπαμε, αγκαλιαστήκαμε και πέσαμε για ύπνο χαρούμενοι και κουρασμένοι.
  • "Μαμά, όταν ήμουν μικρούλης με βοηθούσες. Και όταν ήσουν εσύ μικρούλα σε βοηθούσε ο μπαμπάς".
  • Νέα εβδομάδα με δροσιά αλλά και ήλιο.
  • Και η περίοδος που συναντάς καλσόν με μπότες δίπλα σε πέδιλα με ραντάκια είναι επίσημα εδώ!
  • Και ανήκω και εγώ σε εκείνους που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν λίγο ακόμα το καλοκαίρι, ή έστω το ήπιο φθινόπωρο.
  • Και την Τρίτη γέμισε η αίθουσα της γιόγκα! Δέκα + μία κοπέλες! Και επίσημα κλείσαμε 1 χρόνο αυτού του μοναδικού γκρουπ! Τι ευτυχία!
  • Και ο ήλιος μας έκανε την τιμή Τετάρτη και Πέμπτη και είχε ωραίες, φθινοπωρινές ημέρες.
  • Και στη δουλειά οι αλλαγές σιγοβράζουν. Τικ τακ τικ τακ. Για να δούμε.
  • Και την Πέμπτη μάθαμε το Α' μέρος των αλλαγών και αναμένουμε τη συνέχεια. All good.
  • Και επίσημα, το αγαπημένο μου lifelikes, ξεπέρασε τις 1.000 (!) αναρτήσεις!
Καλό σαββατοκύριακο! Για εμάς τριήμερο :)!
ανδριάνα

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2019

How was your week?

  • Παρασκευή με ήλιο, και γέλια στη δουλειά, και έγκαιρη αναχώρηση ώστε να προλάβω να πάω και ένα σούπερ - μάρκετ πριν επιστρέψουν τα αγόρια.
  • Και ενώ προγραμματίζαμε βόλτες, τελικά μείναμε σπίτι γιατί πέρασε η ώρα τόσο γρήγορα και τόσο ωραία.
  • Σάββατο με πρωινό ξύπνημα (06.40!), δουλειές - παιχνίδια - ετοιμασίες - paw patrol και επίσκεψη στο τοπικό μας πυροσβεστικό σώμα που είχε portes ouvertes ενόψει του εορτασμού των 150 χρόνων του Πυροσβεστικού Σώματος Ελβετίας.
  • Τόσο καθαρά και γυαλιστερά και εντυπωσιακά οχήματα δεν είχαμε ξαναδεί!
  • Και σερί συνεχίσαμε για Montricher όπου έλαβε χώρα το εταιρικό πικ-νικ αυτή τη φορά του γραφείου της Λωζάννης (του δικού μου δηλαδή).
  • Το σκηνικό παρόμοιο με αυτό του Neuchatel, φαγητά, παιχνίδια, φύση, συνάδελφοι.... Έτσι περάσαμε ένα όμορφο μεσημέρι και επιστρέψαμε αργά το απόγευμα σπίτι για ανασυγκρότηση.
  • Γκολάκι;; Ποιοι;;; Πάλι οι μαύροι; Μα τι κάνουν οι πράσινοι μπαμπά;
  • Ο Στέφανος παρακολουθώντας με τον μπαμπά του τον αγώνα ΠΑΟ - ΟΦΗ με σκορ 1-3.
  • Και μέσα σε όλα κλείσαμε και ξενοδοχείο για το 3ήμερο του Σεπτεμβρίου ώστε να ανακαλύψουμε τις ομορφιές της Γερμανόφωνης Ελβετίας και συγκεκριμένα της περιοχής Davos - St. Moritz. Τι καλά!
  • Κυριακή και λες, γίνεται πιο νωρίς; Γίνεται! Ξύπνημα στις 06.00 λοιπόν! Δηλαδή jesus!
  • Με τα πολλά, καταφέραμε και φέραμε τον μικρό στο κρεβάτι μας και μετά από διαπραγματεύσεις και στριφογυρίσματα, κατά τις 08.00 (!) ξανακοιμηθήκαμε και οι 3 για καμιά ώρα και ήρθαμε στα ίσια μας.
  • Ακολούθησαν πρωινά, παιχνίδια, μαγειρικές, συμμαζέματα....
  • Και το μεσημεράκι πήραμε το καινούργιο δίκυκλο ποδήλατο του Στεφανάκου (που πριν τις διακοπές ήταν οριακά ψηλό για να το δοκιμάσει και τώρα ήταν ιδανικό) και τα δικά μου rollers (που αγόρασα πριν μήηηνες αλλά δεν χρησιμοποίησα ποτέ) και πήγαμε στο αγαπημένο Auvernier! Μαμά και γιος σε νέες περιπέτειες και μπαμπάς στην στήριξη (εντός και εκτός εισαγωγικών)!
  • "Δεν πέσαμε μαμά, είδες;"!
  • Και ήταν τόσο όμορφα... η φύση, η λίμνη, η ξεγνοιασιά, η αίσθηση του να δοκιμάζεις κάτι καινούργιο, η οικογένεια, τα γέλια, οι αγκαλιές....
  • Και καθίσαμε δίπλα στη λίμνη να ξαποστάσουμε και να πετάξουμε βοτσαλάκια και πήγε ο Στεφανάκος και πήρε ένα ψωμάκι από την τσάντα, το έκοψε στα δύο, κάθισε δίπλα μου και μου έδωσε το μισό. 
  • Και το απόγευμα φτιάξαμε κέικ (που μας κόλλησε) και ήρθαν οι φίλοι για καφέ και συζητήσεις και παιχνίδια. Και έριξε και μια βροχή! Ότι πρέπει για να υποδεχτούμε τον Σεπτέμβρη.
  • Δευτέρα και πίσω στις δουλίτσες μας με φθινοπωρινό, συννεφιασμένο καιρό.
  • Και όλη η εβδομάδα κύλησε με πολλή δουλειά αλλά και πολλά γέλια (όταν δεν μπορείς να αποφύγεις κάτι, απλά απόλαυσέ το), ένα ηλιόλοστο (αν και τσουχτερό) μεσημεριανό διάλειμμα στη λίμνη με τα κορίτσια και την μικροσκοπική Zena, ένα τρακάρισμα (όχι δικό μου, μην ανησυχείτε) που μου στοίχισε 1,5 ώρες εντός του αυτοκινήτου, την επιστροφή της συναδέλφισσας από τον επίγειο παράδεισο που ακούει στο όνομα French Polynesia και τη γενική ανασυγκρότηση της ομάδας ενόψει νέων ανακοινώσεων και αλλαγών. Για να δούμε.
  • Μέσα σε όλα, βεβαίως, και η γιόγκα της Τρίτης με full house!
  • Και ο καιρός, σαφώς φθινοπώριασε, τα ζακετάκια φορέθηκαν ήδη και τα σχέδια για τη νέα σχολική χρονιά άρχισαν ήδη να μπαίνουν στη σειρά.
  • Και αναμένεται καυτή (και) αυτή η σχολική χρονιά. Καλά να είμαστε να προσαρμοζόμαστε.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes