Παρασκευή, 26 Απριλίου 2019

How was your week?


  • Παρασκευή και αργία!
  • Και το μεσημεράκι κάναμε μια βόλτα στην Bienne με starbucks στο χέρι και μετά φάγαμε σπιτική γαριδομακαρονάδα στο σπίτι των φίλων όπου και κάναμε αρμένικη βίζιτα! Περνάει πάντα τόσο γρήγορα η ώρα.
  • Και το Σάββατο ξεκινήσαμε νωρίς για δουλειές και ετοιμασίες ενόψει των αφίξεων, και το μεσημεράκι συμμετείχαμε σε εορταστικό BBQ - Pique Nique σε ένα μαγευτικό τοπίο στο Cressier! Ψησταριές που αιωρούνται, μεγάλα τραπέζια του πικ-νικ, γκαζόν, ξύλινη παιδική χαρά μέσα στο δάσος, ποταμάκι, άλογα, ήλιος λαμπερός.... ιδανικό τοπίο!
  • Και το απόγευμα επιστρέψαμε σπίτι ηλιοκαμμένοι.
  • Κυριακή με τοπική βόλτα, πατίνι, παιδική χαρά και οικογενειακό -εξαιρετικό- γεύμα στο αγαπημένο Beau Rivage που εγκαινίασε τη θερινή σεζόν με τραπεζάκια και καναπεδάκια έξω.
  • Και το απόγευμα ετοιμάσαμε τον ξενώνα, στρώσαμε, μαζέψαμε, ψήσαμε ένα κέικ και ετοιμαστήκαμε για την μεγάλη άφιξη.
  • Έτσι την Δευτέρα αναχωρήσαμε νωρίς για την Γενεύη όπου και παραλάβαμε την αδελφή με τον σύζυγο και την ανιψιά μου. Είχαν ολίγη καθυστέρηση στις βαλίτσες (καθώς τις τσάκισαν οι μεταφορείς) αλλά ξεκινήσαμε με υψηλό ηθικό για Γαλλία και το γραφικό Yvoire.
  • Και ο καιρός ήταν καλοκαιρινός, το Yvoire πάντα όμορφο και γεμάτο κόσμο, και εμείς κεφάτοι.
  • Έτσι, περιπλανηθήκαμε, φωτογραφηθήκαμε, φάγαμε την σπεσιαλιτέ της περιοχής με τα ψαράκια της λίμνης και τις πατάτες τηγανιτές, σπιτικό παγωτό και ξεκινήσαμε κατάκοποι για την επιστροφή που ήταν μακρά.
  • Τακτοποίηση και ξεκούραση για το υπόλοιπο της ημέρας!
  • Τρίτη και εγώ αναχώρισα για τη δουλειά ενώ ο συνοδοιπόρος είχε άδεια και ανέλαβε χρέη ξεναγού. Έτσι το πρόγραμμα είχε ποδηλατάδα, λίμνη, μαγειρέματα και βόλτες. Πόσο ζήλεψα!
  • Και ενώ το πρωί έφτασα νωρίς - νωρίς στη δουλειά, η επιστροφή ήταν ταλαίπωρη λόγω ατυχήματος.
  • Το βράδυ όμως είχε yoga, παρέα με 2 νέες μαθήτριες: την αδελφή μου και την ανιψιά μου! Πόσο χάρηκα που καταφέραμε και μοιραστήκαμε αυτή την εμπειρία!
  • Και τα πακέτα φτάνουν το ένα μετά το άλλο! Με επίκεντρο τον Στεφανάκο αλλά και το Πάσχα με τα διάσημα κουλουράκια της γιαγιάς, τσουρέκια και δώρα. Τι χαρά!
  • Τετάρτη με γραφείο για εμένα και εμπορικό κέντρο, γιγαντιαία τσουλήθρα και εορταστικές ετοιμασίες για τους υπόλοιπους. 
  • Και το απόγευμα έριξε μια καταιγίδα!
  • Ήταν και τα τρίτα γενέθλια του Στεφανάκου μας οπότε το γιορτάσαμε μεταξύ μας με πίτσα, τούρτα και το αποκορύφωμα της ημέρας: το τεράαααστιο όχημα του Marshall από τα Paw Patrol που του έφεραν δώρο! Δεν είχε μάτια ούτε για την τούρτα του.
  • Πέρασαν και οι γειτόνοι και κάναμε και λίγες αγκαλιές με τον μικρό μας Ορφέα που έχει μεγαλώσει ήδη παραμένοντας όμως τοσοδούλικος.
  • Θα ακολουθήσει και μεγάλο πάρτυ βεβαίως μετά το Πάσχα. 
  • Πέμπτη και αναχωρήσαμε ο συνοδοιπόρος και εγώ για τις δουλειές ενώ ο Στεφανάκος έμεινε με την οικογένεια για all day fun.
  • Και εννοείται ότι όλες αυτές τις ημέρες ξυπνάει από τις 06.00! Παρόλο που κοιμάται αργά για τα δικά του δεδομένα! Τέτοιος ενθουσιασμός.
  • Και εννοείται ότι κάθε 2 λεπτά φωνάζει την Αρτεμούλα για να της δείξεις και να του διαβάσει και να τον κυνηγήσει και να κάνουν αγκαλιές και αταξίες.
  • Και η οικογένεια πήγε στο papilorama όπου θαύμασαν τροπικά ζώα και φυτά -και πεταλούδες βεβαίως- και μαζευτήκαμε σπίτι όλοι μαζί το απόγευμα για fajitas που έφτιαξε ο συνοδοιπόρος, παιχνίδια και αναλύσεις.
  • Πώς κατάφερα και έφυγα από την δουλειά φυσιολογική ώρα είναι θαύμα.
  • Και στη δουλειά έρχονται τα "μπαλάκια" και τα projects σωρηδόν! Και από εκεί που κάπου - κάτι είχα ακούσει για ένα Commitments Project, για παράδειγμα, ξαφνικά είμαι η υπεύθυνη του project με επίσημες ανακοινώσεις. Ουφ... ένα άγχος το έχω όπως καταλαβαίνετε αλλά από την άλλη ξέρω ότι κάνω ότι καλύτερο μπορώ.
  • Και το πήρα απόφαση να κάνω το μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα και την Παρασκευή να κάνω το πρώτο work from home. Το πρώτο βήμα της ανακοίνωσης ήταν νομίζω το δυσκολότερο -για εμένα. Μένει να δούμε πώς θα πάει και η υλοποίηση. Προσπαθώ όμως τώρα που είναι ακόμα νωρίς να δώσω το στίγμα μου και να θέσω μια βάση.
Καλό σαββατοκύριακο & καλό Πάσχα!
ανδριάνα

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019

Working 9 to 5


Γίνεται να αλλάξει πλήρως (εντάξει, σχεδόν πλήρως) η ζωή 3 ατόμων μέσα σε μία ημέρα; Γίνεται. Την ημέρα που η μαμά ξεκινά δουλειά. Την ημέρα που ο μικρός ακολουθεί το πρόγραμμα του παιδικού σταθμού για 9 ώρες (!). Την ημέρα που ο μπαμπάς πηγαίνει πρώτη φορά τον μικρό το πρωί στο σχολείο και επιστρέφει σπίτι πριν από την μαμά για να ετοιμάσει φαγητό. Την ημέρα που η μαμά πρέπει να ξαναφορέσει το καπέλο της "επαγγελματία" και να αποχωριστεί τον μικρό της και την θαλπωρή του σπιτιού. Domino effect. Μία αλλαγή που γίνεται η αφετηρία για χίλιες άλλες.
Το να εργάζονται και οι δύο γονείς 100%, όντας σε μια ξένη χώρα, χωρίς κανέναν μηχανισμό υποστήριξης (γονείς, συγγενείς, φίλους) είναι πράγμα δύσκολο. Και με όσους φίλους το συζητήσαμε που ζουν αντίστοιχες πραγματικότητες εδώ στην Ελβετία, μας συμβούλεψαν για το αντίθετο. Τουλάχιστον ένας από τους δύο, δηλαδή, να έχει μειωμένο ωράριο. Εμείς όμως δεν είχαμε αυτή την επιλογή. Και έτσι πήραμε βαθειά ανάσα και βουτήξαμε και οι τρεις μας κατευθείαν στα βαθειά. Με επιπλέον "εμπόδιο" τα 75χλμ που πρέπει να διανυθούν δύο φορές την ημέρα, με αυξημένη συχνά κίνηση.

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019

How was your week?


  • Παρασκευή και η δουλειά κύλησε σχετικά καλά (αν εξαιρέσετε ότι η κοπέλα που συνεργάζομαι στενά και βασίζομαι για να μου δείξει τα εργαλεία κτλ, αρρώστησε) και το απογευματάκι τα αγόρια μου πήγαν κατευθείαν βόλτα στο όμορφο Auvernier να απολαύσουν ήλιο και φύση και επιστρέψαμε παρέα στο σπίτι.
  • Και το βραδάκι (μη φανταστείτε, στις 19.00) πήγαμε σε ένα Ιταλικό εστιατόριο, συστημένο από Ιταλούς, με τους φίλους μας τους Πολωνούς. Στον τελευταίο όροφο μιας απρόσωπης πολυκατοικίας, ούτε που το είχαμε προσέξει τόσα χρόνια.
  • Και ο χώρος ήταν προσεγμένος, το φαγητό καλό, το κρασί ωραίο και η παρέα εξαιρετική.
  • Πακέτο - πακέτο! Από την μαμά, με αρωματικό καφέ φίλτρου και τσουρέκι!
  • Σάββατο με πρωινή ζαχαροπλαστική (κέικ φράουλας) για να το πάμε και στους αγαπημένους μας γειτόνους που είναι και νεο-γονείς.
  • Έτσι, τους επισκεφθήκαμε για καμιά ωρίτσα, ο μικρούλης κοιμόταν, οπότε τα είπαμε οι μεγάλοι αναλύοντας δουλειές, μητρότητες, θηλασμούς, διακοπές, ύπνους....
  • Και ο Στεφανάκος φεύγοντας είχε μία άρνηση και μία γκρίνια. Νύστα! Τώρα που πηγαίνει κάθε μέρα στον παιδικό, το πρόγραμμά του λειτουργεί ρολόι και εκεί κατά τις 12.30 χτυπάνε τα καμπανάκια της σιέστας.
  • Έτσι, αλλάξαμε τα σχέδια, πεταχτήκαμε στα γρήγορα να παραλάβουμε τον καναπέ βεράντας μας και επιστρέψαμε σπίτι όπου και κοιμήθηκε ο μικρός 2 ώρες!
  • Και ο καναπές ταίριαξε τέλεια και αναμένει τις ξάπλες μας και τους καφέδες και το αγνάντεμα στη λίμνη. Ανυπομονώ!
  • Και το απογευματάκι επισκεφθήκαμε την Νινίνα για καφέ και κέικ και παιχνίδι.
  • Σας έχω πει πόσο φοβάται ο Στεφανάκος τις full face μάσκες; Τρέμει ολόκληρος. Ε, η Νινίνα φόρεσε μία που βρήκε τυχαία ενώ έπαιζαν και ο μικρός τρομοκρατήθηκε! Μας πήρε πόση ώρα να τον ηρεμήσουμε και να τον πείσουμε να κάτσουμε λίγο ακόμα. Ο γλυκός μου.
  • Και η Κυριακή ξεκίνησε ηλιόλουστη αλλά συνεχίστηκε συννεφιασμένη.
  • Και είχαμε κανονίσει brunch σπίτι μας με τους φίλους από την Bienne που σημαίνει ένα και μόνο πράγμα: 1.000 θερμίδες (και λίγες λέω) σε ένα γεύμα! Τι pancakes, τι κρουασάν, τι κέικ, τι μπαγκέτες, τι μαρμελάδες.... Το απολαύσαμε είναι η αλήθεια. Και τα μικρά έπαιξαν, ο Στέφανος είχε και τις δύσκολές του στιγμές εκεί το μεσημεράκι (λόγω και της νύστας αλλά και αυτής της κτητικότητας που τον πιάνει), πεταχτήκαμε έξω για αέρα και παιδική χαρά και κουβαδάκια (άλλο αν φορούσαν τα μικρά σκούφο) και λίμνη και πτήση του drone, και στον γυρισμό έπεσε ξερός ο μικρός!
  • Πω πω! Μία εβδομάδα πηγαίνει όλη και όλη full time στον παιδικό σταθμό ο Στεφανάκος και ξαφνικά μάς πετάει συνέχεια γαλλικές φράσεις! Πόσο πλάκα έχει!
  • "Mon copain Mat" και "Soupe de légumes" και "Une minute"....
  • Δευτέρα και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, ευτυχώς με μειωμένη κίνηση στους δρόμους (μάλλον λόγω Μεγάλης Εβδομάδας).
  • Και σε ένα από τα 200 meetings της ημέρας συμμετείχε και μία γλυκύτατη κοπέλα υπό τον τίτλο "knowledge manager". I rest my case.
  • Και ξεκίνησα δειλά - δειλά να αναλαμβάνω κάποιες δουλίτσες ανεξάρτητα και να χειρίζομαι κάποια από τα online tools. 
  • Και όλο πετάει το όνομά μου ο Carlo (i.e. διευθυντής) και χαμογελάω εγώ απαντώντας "βεβαίως", αναμένοντας παράλληλα να καταλάβω τι έχω αναλάβει πάλι.
  • Και η ομάδα είναι πραγματικά multi-culti με συμμετοχές από την Ελλάδα, το Ιράν, τη Γαλλική Νέα Γουϊνέα, τη Γαλλία, τη Νότια Αφρική και την Ελβετία. Και αν ας βάλω και τα μέλη της ευρύτερης ομάδας τότε φτάνουμε μέχρι το Καζακστάν.
  • Και το απόγευμα της Δευτέρας ήταν τόσο κουρασμένος ο μικρός (είχε κοιμηθεί μόλις ένα μισάωρο στον παιδικό σταθμό) που ζήτησε μόνος του στις 19.30 να βάλει πυτζάμες και να κοιμηθεί!
  • Και εμείς, με master chef στο background, προχωρήσαμε διάφορες online δουλίτσες (από την έρευνα για την γενέθλια τούρτα του μικρού μέχρι το σέρβις του αυτοκινήτου).
  • Τρίτη με συννεφιά και ψιλόβροχο, αυξημένο "πήξιμο" στη δουλειά, που το παίρνω ως θετικό σημάδι, παιχνίδια με τον μικρό και τον μεγάλο το απόγευμα και yoga το βραδάκι.
  • Και ο μικρός το πρωί πήρε το τραμ και μετά το λεωφορείο και μετά περπάτησε (με τους συμμαθητές και δασκάλους του) ως το εμπορικό κέντρο όπου συμμετείχε σε ένα εργαστήριο με πασχαλιάτικες χειροτεχνίες!
  • Και στις οδηγικές συνομηλίες αυτής της εβδομάδας προστέθηκε και ο Georgys και η Μαριλένα και η αδελφή μου.... μια χαρά.
  • Και το πρωί ξεκινώ με ελαφρύ καλοριφέρ (καθώς έχει γύρω στους 7 βαθμούς) και το απόγευμα επιστρέφω με ελαφρύ κλιματισμό (καθώς έχει φτάσει γύρω στους 22 βαθμούς)!
  • Και την Τετάρτη παρέλαβα εγώ τον μικρό από τον παιδικό σταθμό (τελευταίος είχε μείνει ο κακομοίρης) και κάναμε τις δουλειές μας (καθαριστήριο, σούπερ-μάρκετ, βενζίνη), επιστρέψαμε σπίτι για τακτοποίηση, παιχνίδι και τσίμπημα και κοιμήθηκε μετά από ένα δραματικό μπάνιο.
  • Ο συνοδοιπόρος είχε παράλληλο πρόγραμμα με τις δικές του δουλειές και after work drinks για τα γενέθλια μιας συναδέλφου.
  • Παραλάβαμε και πακέτο από την βόρεια γιαγιά με δωράκια για τον Στεφανάκο ενόψει των γενεθλίων του! Τι ρουχαλάκια, τι παζλ, τι βιβλία.... Και εννοείται ότι την προσοχή του την τράβηξε το βιβλίο το οποίο διαβάσαμε "μονορούφι" δύο φορές σερί. Ανέβα Επίπεδο  το νέο απόκτημα της παιδικής βιβλιοθήκης μας.
  • Και την Πέμπτη άφησα εγώ τον Στεφανάκο στο σχολείο και την υπόλοιπη μέρα πήξαμε στα ραντεβού και στην ασάφεια αλλά αποφάσισα ότι πρέπει να βάλω τα δυνατά μου ώστε να οργανωθεί λιγάκι αυτό το τμήμα (typical me). Για να δούμε.
  • Και το απόγευμα ξεκίνησε το εορταστικό τετραήμερο ενόψει καθολικού Πάσχα. Και άρχισαν και επίσημα οι ετοιμασίες για την υποδοχή της οικογένειας της αδελφής μου. Γιούπι!
Καλό σαββατοκύριακο!

ανδριάνα

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

How was your week?

  • Παρασκευούλα με σχετική ηλιοφάνεια, χαλαρό ξύπνημα της οικογένειας, αναχώριση για τις δουλειές και τον παιδικό σταθμό και άφιξη στη Λωζάνη ήρεμα και ωραία!
  • Και η Παρασκευή είναι η πιο χαλαρή ημέρα στο γραφείο καθώς αρκετοί εργάζονται από το σπίτι οπότε ούτε κίνηση, ούτε πολλά meetings, ούτε πολύ φασαρία έχει.
  • Κατάφερα να φύγω και νωρίτερα οπότε απογευματάκι ήμουν σπίτι με τα αγόρια μου!
  • Και μαγειρέψαμε, και παίξαμε, και ο συνοδοιπόρος αναχώρησε για Λωζάνη (έχουμε κάνει το neuchatel - lausanne παγκράτι - κολιάτσου ... χιχι) για ένα εταιρικό πάρτυ οπότε μείναμε τα δυο μας.
  • Και με το που κοιμήθηκε έπεσα με τα μούτρα στις άλλες, τις online δουλειές. Αναρτήσεις, newsletters και τα λοιπά.
  • Σάββατο με οικογενειακό πρωϊνό και βόλτα στο κέντρο του Neuchatel με αφορμή και την 2η ανάγνωση παραμυθιού, αυτή τη φορά του βιβλίου που έχει γράψει η ίδια η οικοδέσποινά μας, "Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί". 
  • Και αφού κάναμε μια γρήγορη βόλτα, έγιναν γρήγορα οι συνεννοήσεις και ξεκινήσαμε για Bienne και την αγαπημένη μας πιτσαρία.
  • Ψέματα δεν θα πω. Συγχύζομαι όταν με στήνουν. Ειδικά όταν δεν συντρέχει κάποιος λόγος. Anyway.
  • Μαζευτήκαμε εν τέλει καμιά δεκαριά ενήλικες και πέντε πιτσιρίκια, φάγαμε, μεταφερθήκαμε στην παιδική χαρά όπου έκανε την εμφάνισή του και ο ήλιος, κάναμε μια γρήγορη στάση στο γυρισμό στο σούπερ-μάρκετ και αργά το απόγευμα φτάσαμε σπίτι, κατάκοποι.
  • Και η Κυριακή είχε μαγειρικές και τραπεζώματα.
  • Έτσι, τα αγόρια βγήκαν για εξωτερικές δουλειές ώστε να μου αφήσουν και χώρο για τα μαγειρέματα και εγώ έφτιαξα παπουτσάκια και μπρουσκέτες και σαλάτα.
  • Και το μεσημεράκι ήρθαν οι φίλοι από την Λωζάνη και τα περάσαμε υπέροχα! Τα μικρά έπαιξαν ώωωωρες με ότι μπορείτε να φανταστείτε, με ηρεμία και ενθουσιασμό, και εμείς τα αναλύσαμε όλα!
  • Λίγη τακτοποίηση, λίγο συμμάζεμα, λίγο πλύσιμο... έφτασε το βραδάκι.
  • Η νέα αγάπη του Στεφανάκου είναι οι μεταμφιέσεις! Έτσι, το σκ μάς εμφανίστηκε με τον χοντρό σκούφο του σκι που δένει στον λαιμό ως κράνος και κάλτσες στα χέρια ως γάντια. Σαν μποξέρ!
  • Δευτέρα και όλα πήγαν ρολόι... φτου φτου! 07.30 αναχωρήσαμε και οι 3 από το σπίτι, σε μία ωρίτσα ήμουν ήδη παρκαρισμένη (yes!), μες στην ημέρα συμμετείχα σε 2-3 συναντήσεις, μελέτησα αρκετά αρχεία, μπήκα λίγο στο κλίμα και έφυγα πάνω στην ώρα για να γλιτώσω την πολύ κίνηση.
  • Και στις διαδρομές (συνήθως το πρωί) όλο και με κάποιον μιλάω από την Ελλάδα. Έτσι, την Δευτέρα τα είπαμε με την αδελφή μου καθώς οδηγούσαμε και οι 2 για τις δουλειές μας. Όποιος ενδιαφέρεται να στείλει παρακαλώ μήνυμα ώστε να τον καλέσω εκεί κατά τις 09.00 ώρα Ελλάδος.
  • Φροντίδα είναι να σε παίρνει τηλέφωνο τα πρωινά η μαμά σου για να δει αν βρήκες κίνηση και αν έφτασες καλά.
  • Και καθώς περνούν οι ημέρες, όλο και μπαίνω βαθύτερα στη δουλειά και όλο μπλέκονται περισσότερο όλοι αυτοί οι όροι και τα tools και τα πρόσωπα και οι διαδικασίες και τα τμήματα και οι νομοθεσίες στο κεφάλι μου. Θα μπουν σε μια τάξη, πού θα πάει.
  • Τρίτη με παρόμοιο πρόγραμμα, πέρασα όμως εγώ κατ' εξαίρεση και παρέλαβα τον μικρό από τον παιδικό και επιστρέψαμε μαζί σπίτι για να φάμε οικογενειακώς το φαγητό που είχε ετοιμάσει ο συνοδοιπόρος.
  • Και το βράδυ είχα το πρώτο μου μάθημα γιόγκα ως εργαζόμενη πια. Και πήγε μια χαρά! Αναζωογονητικό!
  • Τετάρτη και οι ελπίδες που είχα για εύκολη μετάβαση χωρίς κίνηση έπεσαν στο κενό. Δύο ατυχήματα = πάνω από μιάμιση ώρες στο δρόμο.
  • Και η ημέρα ήταν γεμάτη και κάπως αγχωτική!
  • Και επέστρεψα αργούτσικα και ο μικρός ήταν πτώμα (είχαν πάει πάλι περπατώντας στην παιδική βιβλιοθήκη) και εγώ είχα και λούσιμο... αφήστε!
  • Τις αγαπώ τις φίλες μου και τις θαυμάζω. Και το πρωί της Τετάρτης, καθώς οδηγούσα, κατάφερα να μιλήσω με την αγαπημένη μου Νατάσα (που είχαμε τόσο καιρό να τα πούμε) και να της μεταφέρω όλη μου τη θετική ενέργεια.
  • Και τα βράδια, αφού κοιμηθεί ο μικρός, όλο και κάποια δουλειά έχω οπότε πάει σερί η ημέρα μέχρι να πέσω για ύπνο.
  • Πέμπτη και μετά τις πολύ πρωινές δουλειές (δείτε πλυντήριο) έφτασα σχετικά γρήγορα στη δουλειά και υποδέχτηκα τον νέο μου συναδέλφο τον David οπότε αναρωτιόμασταν παρέα την υπόλοιπη ημέρα πώς λειτουργεί αυτή η εταιρεία, ποιος κάνει τι και πώς θα βγάλουμε άκρη.
  • Είναι μεγάλο, επαγγελματικό μάθημα η παρατήρηση των συναδέλφων. Πώς αντιδρούν, πώς και γιατί αγχώνονται, πώς από την άλλη διατηρούν τη ψυχραιμία τους ενώ ένα project καταρέει, πώς πετάνε τα μπαλάκια, πώς διαχειρίζονται τα αιτήματα ανάλογα από το πού προέρχονται....
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019

How was your week?

  • Όμορφη, ηλιόλουστη Παρασκευή με μειωμένο αέρα και δραστηριότητες εντός.
  • Και το μεσημεράκι είχαμε κανονίσει γεύμα με τον Τσέσκο (εδώ και μήηηνες) αλλά ο μικρός ήταν τόσο κουρασμένος που τελικά κοιμήθηκε (αφού είχαμε βάλει ακόμα και παπούτσια για να φύγουμε).
  • Είχε προηγηθεί -δυστυχώς- και ένας τσακωμός για το γνωστό και ευαίσθητο θέμα του πλυσίματος των δοντιών. Ουφ... Πόσο δεν μου αρέσει αυτή η κατάσταση. Να τσακώνομαι δηλαδή με τον Στέφανο από το πουθενά, για κάτι τόσο απλό και τόσο αδιαπραγμάτευτο. 
  • Anyway.... Ο μικρός κοιμήθηκε, ηρέμησε, ξύπνησε, ο Τσέσκο μας περίμενε, φάγαμε παρέα, κάναμε τις δουλειές μας και επιστρέψαμε σπίτι.
  • Και το απογευματάκι υποδεχτήκαμε τους φίλους από την Bienne, φτιάξαμε πίτσες και πήγαμε στην κοντινή μας παιδική χαρά δίπλα στη λίμνη για πατίνι, παιχνίδι, μπάλα, σκαρφαλώματα και βεβαίως πίτσα!
  • Ξεκίνησε "Η Λίστα". Όχι δεν είναι ταινία, είναι οι δραστηριότητες που συγκεντρώνω για την άφιξη της οικογένειας της αδελφής μου στα τέλη Απριλίου. Δυστυχώς, όπως ήρθαν τα πράγματα, εγώ θα δουλεύω οπότε το έχω ακόμα περισσότερο άγχος τι θα κάνουν ώστε να περάσουν ωραία ακόμα και αν δεν είμαι μαζί τους.
  • Πόσο ηλιόλουστο και ανοιξιάτικο αυτό το σαββατοκύριακο!
  • Και το πρωί του Σαββάτου ξεκινήσαμε την έρευνα αγοράς για ένα ωραίο καναπεδάκι βεράντας. Μεγαλή επιτυχία δεν είχαμε καθώς αυτά που βρήκαμε ήταν ή πολύ μεγάλα ή πολύ ακριβά ή πολύ κακούγουστα.... Την βρήκαμε όμως τη λύση μας online.
  • Και το μεσημεράκι κατευθυνθήκαμε προς το κέντρο για βόλτα και μακαρονάδες!
  • Και κάπως σερί, το απόγευμα μαζευτήκαμε 3 οικογένειες στο κοντινό μας Erlach που θυμίζει νησί! Με έναν εξαιρετικό, ξύλινο παιδότοπο πάνω στη λίμνη, ωραία παραλία, εστιατοριάκι και αθλοπαιδιές!
  • Ήπιαμε λοιπόν τους καφέδες μας, φάγαμε τα παγωτά μας, κυνηγήσαμε τα πιτσιρίκια, σκαρφαλώσαμε, βουτήξαμε τα πόδια στην παγωμένη λίμνη, συζητήσαμε και όταν άρχισε να νυχτώνει αναχωρήσαμε για τα σπίτια μας.
  • Ακόμη μία ηλιόλουστη Κυριακή και δεν είναι να την αφήνεις ανεκμετάλλευτη! Έτσι επισκεφθήκαμε το πάρκο, τη μικρή φάρμα και την τεχνητή λίμνη Sauvabelin έξω από την Λωζάννη. 
  • Εκεί συναντήσαμε ακόμη έναν εκπληκτικό, ξύλινο παιδότοπο, μια μικρή λίμνη, γουρουνάκια - κατσικάκια - αγελάδες - λαγουδάκια - κότες, ένα μικρό εστιατόριο και ένα όμορφο πάρκο.
  • Έτσι, περάσαμε τρεις γεμάτες ώρες, κοκκινίσαμε από τον ήλιο, σκαρφαλώσαμε πολυυυυύ ψηλά, συζητήσαμε με όλα τα ζωάκια, παίξαμε, φάγαμε και επιστρέψαμε απόγευμα πια σπίτι.
  • Και το βράδυ είδαμε το Green Book, μια πραγματικά όμορφη ταινία για έναν άνθρωπο που ένοιωθε ότι απλά δεν ανήκει πουθενά και μια φιλία που άνθισε κάτω από τις πιο περίεργες και αντίξοες συνθήκες.
  • Δευτέρα και είπαμε να κάνουμε μια τελευταία (!) Δευτεριάτικη επίσκεψη στη Νινίνα για παιχνίδι. Και τα μικρά τα πήγαν πολύ καλά οπότε πέρασε η ώρα γρήγορα και μέχρι να το καταλάβουμε είχε φτάσει μεσημέρι!
  • Μέσα σε όλα, μπήκε και στο μαιευτήριο η έγκυος φίλη μας από την Κυριακή το βράδυ για να ξεκινήσει η διαδικασία τοκετού με τεχνητούς πόνους.
  • Οπότε το μεσημεράκι περάσαμε να κάνουμε και λίγο παρέα στην μέλλουσα γιαγιά που καθόταν μόνη και έρημη τόση ώρα.
  • Πτώμα ο μικρός, κοιμήθηκε στο αυτοκίνητο και μεταφέρθηκε με επιτυχία!
  • Και το απογευματάκι ήρθε από το σπίτι μία κυρία, υποψήφια βοηθός καθαριότητας. Και φάνηκε έμπειρη οπότε είπαμε να την εμπιστευτούμε. Για να δούμε.
  • Τρίτη και είπαμε να απολαύσουμε ήλιο και ηρεμία δίπλα στη λίμνη παρέα με την Βάια. Λίγο πατίνι, λίγο παιδική χαρά, λίμνη, κύκνοι, πετραδάκια, συζητήσεις... Μοιραστήκαμε και ο Στεφανάκος και εγώ στην καντίνα της λίμνης ένα burger και ένα waffle, τον πήρε -αναμενόμενο- ο ύπνος στο αυτοκίνητο και πήγε κατευθείαν στο σχολείο του.
  • Και με πιάνουν και οι συγκινήσεις μου... που θα στερηθούμε αυτές τις καθημερινές μας βόλτες και συνήθειες και μικρές "πολυτέλειες". Αυτά βέβαια τα σκέφτομαι όταν είναι το πιο γλυκό παιδί και περνάμε υπέροχα. Τις άλλες στιγμές, απλά ξεφυσώ.
  • Και ήρθε η ώρα και για το τελευταίο μας online μάθημα γαλλικών -τουλάχιστον προς το παρόν.
  • Και το βράδυ είχαμε και το πρώτο μας μάθημα yoga στο νέο χώρο και ήταν εξαιρετικά! Η πρώτη λοιπόν νέα αρχή της εβδομάδας πήγε καλά! 
  • Και βεβαίως, με τόση αγωνία και πίεση τόσες ημέρες, δεν θα έλειπε και η επίσκεψη του επιχείλιου έρπη! Σημαδεύει σχεδόν κάθε αγχωτική αλλαγή με έναρξη τότε στο Λονδίνο που ξεκινούσα το μεταπτυχιακό μου. 
  • Και την Τετάρτη είχαμε το Μέρος #1 της μεγάλης οικογενειακής μας αλλαγής! Έτσι, ξυπνήσαμε νωρίς και οι 3, ετοιμαστήκαμε γρήγορα - γρήγορα και 07.30 είμασταν ήδη στο δρόμο, ο συνοδοιπόρος για τη δουλειά και εγώ για να παραδώσω τον Στεφανάκο στο σχολείο για την πρώτη του ever φουλ μέρα!
  • Και όλα πήγαν καλά, αναχωρήσαμε και φτάσαμε με ηρεμία και καλή διάθεση, και βρήκε τους φίλους του να τρώνε πρωινό και να του κάνουν γκριμάτσες, οπότε πήγε με χαρά.
  • Και εγώ επέστρεψα σπίτι για δουλειές, κέικ φράουλας, ετοιμασίες, και το μεσημεράκι φάγαμε υπό βροχή στο εξαιρετικό εστιατόριο Chez Max et Meuron, εντός του Théâtre du Passage, με τα κορίτσια, ως ένα "αποχαιρετιστήριο" γεύμα πριν ξεκινήσω τη δουλειά.
  • Και τα είπαμε, και τα αναλύσαμε, και προβληματιστήκαμε, και δώσαμε κουράγιο η μία στην άλλη και κοιτάξαμε με αισιοδοξία το μέλλον και όλες τις αλλαγές που έρχονται. Εις υγείαν!
  • Και στην επιστροφή, έκανα μια μακρά επίσκεψη στους φίλους στο μαιευτήριο και τον πιο μικροσκοπικό μου φίλο Ορφέα που τα πήγε περίφημα και ας γεννήθηκε μόλις 2.200γρ. 
  • Και χαίρουν όλοι άκρας υγείας, είναι χαρούμενοι και ανακουφισμένοι, και οδεύουν ολοταχώς προς τη νέα τους ζωή ως οικογένεια.
  • "Έλα τώρα!": η καινούργια, αγαπημένη φράση του Στέφανου την οποία λέει με πολύ στυλ, γέρνοντας και το κεφάλι στο πλάι.
  • Και ξημέρωσε η Πέμπτη! Μέρος #2 της οικογενειακής μας αλλαγής: πρώτη μου ημέρα στη δουλειά! Πόσες νέες "αρχές" χώρεσε αυτή η Πέμπτη... πρώτη δουλειά στην Ελβετία, πρώτη δουλειά ως μαμά, πρώτη ημέρα και οι 3 μας χώρια, πρώτη μου δουλειά αποκλειστικά στα αγγλικά....
  • Και ξυπνήσαμε σε ένα κάτασπρο Neuchatel (ω ναι! από τους 18 μέσα σε 2 ημέρες πέσαμε στους 0 βαθμούς!) και αφού ετοιμαστήκαμε όλοι γρήγορα το πρωί, έβαλα πλυντήριο, υποδεχτήκαμε τη νέα μας βοηθό - καθαρίστηρια (που ήρθε μισή ώρα νωρίτερα!) και αποχαιρέτισα με ηρεμία και χαμόγελο τα 2 μου αγόρια ("καλή δουλειά μαμά!") έπεσα στη μάχη της χιονοθύελλας και της κίνησης!
  • Τι ήταν αυτό που με βρήκε για πρώτη μέρα;! Φοβερή χιονόπτωση, φοβερή κίνηση, όλα σταματημένα και εγώ να έχω 09.00 νταν ραντεβού με τον νέο μου διευθυντή! Και παρόλο που είχα ξεκινήσει από τις 07.30 τελικά έφτασα με 10 λεπτά καθυστέρηση.
  • Και η πρώτη μου ημέρα κύλησε με πολλές νέες πληροφορίες, meetings, χαιρετούρες, συστάσεις, υπογραφές, περιηγήσεις στο τεράααστιο κτίριο 12 ορόφων που θυμίζει εμπορικό κέντρο με τις κυλιόμενες σκάλες και την περιφερειακή του διάταξη, σημειώσεις και πολλές νέες εγκεφαλικές συνάψεις για να αρχίσω να κατανοώ και να επεξεργάζομαι το νέο μου αντικείμενο.
  • Και παρόλο που έφυγα 17.30, κίνηση δε βρήκα στο γυρισμό (yes!) μέχρι και την είσοδο του Neuchatel όπου έμελλε εκείνο το απόγευμα να γίνει ατύχημα στο τούνελ και να έχουν παγώσει όλοι οι δρόμοι! Φτου. 40 λεπτά έκανα λοιπόν από την Λωζάννη και άλλα τόσα για 5 χιλιόμετρα!
  • Στα ευχάριστα νέα της ημέρας, ο Στεφανάκος τα πήγε περίφημα στον παιδικό σταθμό (με μια μικρή γκρίνια μόνο κατά την παράδοση), έπαιξε, κοιμήθηκε, έφαγε και μας υποδέχτηκε και τους δύο με ένα διάπλατο χαμόγελο.
  • Και εννοείται ότι κοιμήθηκα πτώμα στις 22.00.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019

The big YES


Το θυμάστε το The big "no"; Πέρασαν πάνω από 2 χρόνια από τότε! Πω πω! Πόσες αγγελίες, πόσα τηλεφωνήματα, πόσα emails, πόσες συνεντεύξεις, πόσες απογοητεύσεις, πόσες φρούδες ελπίδες, πόσες νέες διευθύνσεις στο gps, πόσες αγωνίες χώρεσαν σε αυτά τα 2 χρόνια! Πόση υπομονή και επιμονή. Ξέρετε, δεν είναι εύκολο να διατηρείς την αυτοπεποίθησή σου, το πείσμα και τη διάθεσή σου για τόσους μήνες, μετά από τόσες απογοητεύσεις, σε μια ξένη χώρα και με τόσα εμπόδια σε κάθε πιθανή νέα εργασιακή θέση. Καθόλου εύκολο. Τα κατάφερα όμως. Δεν το έβαλα κάτω παρόλο που σταδιακά το βιογραφικό μου το έστελνα σε όλο και λιγότερες αγγελίες και γινόμουν όλο και πιο επιλεκτική. Και ενώ προσπαθούσα να αποκωδικοποιήσω τα μηνύματα από το σύμπαν για αυτό το "μεγάλο" χρόνο αναμονής και στασιμότητας, δεν κατέληγα τελικά κάπου. Ήταν όμως όντως μεγάλο; Σίγουρα δεν ήταν στάσιμο! Και εκεί στην καμπύλη, εκεί που αρχίσαμε με τον συνοδοιπόρο να συζητάμε σοβαρά για το μέλλον μας, για το τι μας επιφυλάσσει αυτή η χώρα, για το πώς μπορούμε να κινηθούμε ώστε να βρω και εγώ μια δημιουργική διέξοδο, εκεί που ξεφυσούσα πιο συχνά και κουνούσα με απογοήτευση το κεφάλι στις αρνητικές απαντήσεις που συνέχιζα να λαμβάνω, κάτι μαγικό συνέβει!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes