Δευτέρα, 27 Απριλίου 2020

Etang de la Gruère



Ένα σαφές όφελος που έχουμε αποκομίσει όλες αυτές τις εβδομάδες της κορωνο-απομόνωσης, είναι οι εξορμήσεις μας στη φύση. Μη έχοντας πολλές άλλες επιλογές, στερημένοι από τους φίλους, τα μουσεία, τα εστιατόρια, τις κοινωνικές "υποχρεώσεις", οι επισκέψεις μας στη φύση έχουν αυξηθεί και εμπλουτιστεί. Γιατί πάντα ήταν στο πρόγραμμά μας αλλά ποτέ δεν επισκεπτόμασταν και από έναν -τουλάχιστον- διαφορετικό προορισμό για πεζοπορία κάθε εβδομάδα! Βοήθησε βεβαίως και ο ανοιξιάτικος καιρός, ο Στέφανος που έχει μεγαλώσει και απολαμβάνει τις πεζοπορίες εξίσου, αλλά και η διάθεσή μας για φύση, ησυχία, ομορφιά, διέξοδο. Μετά λοιπόν από το Le Sentier des Statues, σας έχω δεύτερο προορισμό: Etang de la Gruère.


Παρασκευή, 24 Απριλίου 2020

How was your week?

  • Όμορφη Παρασκευή με 2 πρωινές βιντεοκλήσεις στα καπάκια: μία με την ευρύτερη εργασιακή ομάδα και μία με 4-5 αγαπημένους συναδέλφους για να δούμε τις φάτσες μας, να αναθαρρύσουμε, να γελάσουμε, να ανταλλάξουμε προορισμούς για hiking και να στείλουμε διαδικτυακά φιλιά.
  • Και το απόγευμα ο Στεφανάκος και εγώ ξεκινήσαμε το project των πασχαλινών κουλουριών! Τα πρώτα μας αλλά με την εκπληκτική συνταγή της γιαγιάς Λένας. Και τα φτιάξαμε μαζί από την αρχή μέχρι τέλους (πόσο ωραία περάσαμε! και πόσο γελάσαμε!), ψήσαμε 4 ταψιά και το 1 το φάγαμε σε 10 λεπτά! Βγήκαν εξαιρετικά! Και με τη μοντέρνα προσθήκη του Στέφανου: τα πολύχρωμα κονφετί!
  • Το απόγευμα υποδεχτήκαμε τον πρώτο επισκέπτη μας μετά από πάνω από μήνα, τον κύριο από την μεταφορική που ήρθε να εκτιμήσει τον όγκο των επίπλων μας.
  • Και το βράδυ της Παρασκευής έλαβα μια βιντεοκλήση έκπληξη από την αγαπημένη φίλη που μετακόμισε πρόσφατα από την Μυανμάρ στις Μαλδίβες! Πόσο χάρηκα! Μιλούσαμε για καμιά ώρα σχεδόν για τη νέα τους χώρα, για τις δυσκολίες, για τα αναπάντεχα που τους βρήκαν τώρα με τον κορωνοϊό, για τις αλλαγές, για τις προτεραιότητες, για τη ζωή στα ξένα. Πολύ χάρηκα Ματίνα μου!
  • Σάββατο με συμμαζέματα και εκκαθαρίσεις στο σπίτι (η μετακόμιση είναι εξαιρετική ευκαιρία για ξεδιάλυμα), μικρές εξωτερικές δουλειές, βόλτα στο Auvernier υπό τον ζεστό ήλιο και τον Στέφανο ενθουσιασμένο με το νέο του απόκτημα: μίνι πυροσβεστήρας που γεμίζει με νερό!
  • Σπίτι για μαγειρικές (λεμονάτο ψάρι με ρύζι) και οικογενειακούς ύπνους.
  • Και έριξε μια ωραία βροχή το απόγευμα! Ανοιξιάτικη!
  • Και το βράδυ κάναμε Ανάσταση με φόρμες στον καναπέ, ανταλλαγή μηνυμάτων και Αντώνη Ρέμο.
  • "Μαμά, σε λίγο θα περάσει ο κορωνονιός και θα δούμε τους φίλους μας ξανά και θα μπορούμε να τους αγκαλιάσουμε."
  • Το Πασχαλινό μας πρωινό είχε νόστιμα, αφράτα και θρεπτικά pancakes γλυκοπατάτας (αυτή την συνταγή έκανα με μικρές παραλλαγές και είχα ψήσει από το προηγούμενο βράδυ τις γλυκοπατάτες στο φούρνο) και το μεσημέρι πήραμε τα κοντινά μας βουνά και φτάσαμε στο Tête de Ran.
  • Μα τι μαγεία! Ότι και αν σου έχουν πει, ότι και αν έχεις δει σε φωτογραφίες, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο εντυπωσιακή! Αχανείς εκτάσεις γεμάτες μικροσκοπικούς κρόκους και κατακίτρινους ασφόδελους. Daffodils! Εκπληκτικό θέαμα! Και να φανταστείτε ότι ακόμα δεν ήταν στο αποκορύφωμά τους οπότε θα πρέπει να επαναλάβουμε την επίσκεψη σε κανά μήνα!
  • Ο καιρός δεν βοήθησε γιατί είχε συννεφιά και λιγάκι κρύο αλλά περπατήσαμε αρκετά, θαυμάσαμε, απολαύσαμε, φωτογραφήσαμε, φτιάξαμε ένα μπουκετάκι και επιστρέψαμε σπίτι με τον μικρό να κοιμάται στο αυτοκίνητο, να μεταφέρεται με επιτυχία και να συνεχίζει τον ύπνο του παρέα με τον μπαμπά του.
  • Και το απόγευμα γέμισε με βιντεοκλήσεις (γονείς, αδέλφια, κουμπάροι, φίλοι).
  • Και μέσα σε όλες είχαμε ακόμη μία πιο σπάνια, αυτής της Αθηνάς και του Γιάννη από το Λονδίνο. Πόσο γελάσαμε! Και πόσο μας έχουν λείψει.
  • "Μαμά, όταν ήμουν bebe ήμουν μικρούλης και γλυκούλης σαν μια φράουλα."
  • Και αυτή η εβδομάδα σαν να ξεκίνησε λίγο πιο βαριά. Σαν να συσσωρεύονται η κούραση και η στέρηση και να στερεύει λιγάκι η ευρηματικότητα και η υπομονή. Κάνουμε reset όμως και προχωράμε!
  • Και την Δευτέρα ήταν τα γενέθλια της μικρής μας Αριάννα (έγινε 5) και μαζεύτηκαν έκπληξη οι πιο κοντινοί φίλοι και συγγενείς στον κήπο για να τις τραγουδήσουν και να σβήσουν τα κεράκια παρέα. Και ας τους χώριζαν τουλάχιστον 2 μέτρα από τον καθένα. Είχαν προηγηθεί zoom calls με τους συμμαθητές της από το νηπιαγωγείο και επίσκεψη της δασκάλας της με το αυτοκίνητο έξω από το σπίτι. Birthdays in the corona era, Miami version.
  • Κατέφτασε και ο καινούργιος μας καναπές που είναι πολύυυυ μεγάλος (για τα δεδομένα αυτού του σπιτιού) αλλά μάλλον θα ταιριάξει γάντι στο καινούργιο! Και εννοείται πιο πολύ ενθουσιάστηκε ο μικρός.
  • Την Τρίτη ζήσαμε αυτήν την μοναδική εμπειρία του να ξυπνάς μετά τις 07.00! Και από μόνος σου! Ουάου! Οι φορές που μας έχει συμβεί τα τελευταία 4 χρόνια μετριούνται στα δάχτυλα των χεριών. Ο Στεφανάκος λοιπόν, χωρίς κάποιον προφανή λόγο, ξύπνησε στις 08.00! Ενώ είχε κοιμηθεί νωρίς, ενώ δεν είχε κουραστεί την προηγούμενη μέρα ιδιαιτέρως.... Μακάρι να βρίσκαμε το κλειδί αυτής της επιτυχίας.
  • Και το μεσημεράκι καταφέραμε μετά από καιρό να κάνουμε και ένα εξωτερικό lunch break οι δυο μας με τον μικρό έως την κοντινή μας παραλία για παιχνίδια με την άμμο.
  • Τετάρτη και Πέμπτη γεμίσαμε ήλιο, εντός βέβαια αλλά με χίλιες δύο ασχολίες!
  • Και η καινούργια αγάπη του μικρού είναι να βάζει δυνατά ραδιόφωνο και να χορεύει στον καναπέ!
  • Την Πέμπτη γιόρταζε βεβαίως και η μισή μας οικογένεια, και μάλλον και η μισή Ελλάδα! Χρόνια πολλά σε τόσους και τόσο αγαπημένους!
  • Κανονίστηκε και διαδικτυακό πάρτυ για τα γενέθλια του Στεφανάκου μας που είναι σήμερα, 24 Απριλίου! Το απόγευμα λοιπόν αναμένουμε να σβήσουμε "παρέα" τα κεράκια με τους φίλους και τις οικογένειες και από βραδύς στολίστηκε το σπίτι και ετοιμάστηκε η σπιτική τούρτα!
  • "Μαμά είσαι ο κολλητός μου! Και αύριο που θα ξυπνήσω θα είμαι πιο μεγάλος."
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2020

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2020

How was your week?

  • Το ωραίο μας, ηλιόλουστο τετραήμερο ξεκίνησε την Παρασκευή ενόψει του Καθολικού Πάσχα.
  • Και σκέφτεστε, εντάξει, η απομόνωση παραμένει οπότε τι διαφορά θα κάνει; Και όμως! Το Πάσχα δεν έκανε διαφορά για εμάς, αλλά οι 2 αργίες έκαναν σίγουρα! Γιατί πάλι σπίτι είμασταν και πάλι στη φύση βγήκαμε αλλά το να έχεις το μυαλό σου 100% ελεύθερο και όλες τις ώρες σου διαθέσιμες για ότι ποθείς, κάνει μεγάλη διαφορά.
  • Έτσι, την Παρασκευή ξυπνήσαμε κλασικά νωρίς και στο Α' μέρος της ημέρας ακολουθήσαμε το κλασικό μας πια πρόγραμμα με οικογενειακό πρωϊνό, παιχνίδια, paw patrols, τακτοποιήσεις, βιντεοκλήσεις και μαγείρεμα ώστε να φτάσουμε εκεί περίπου στις 12.00. Και το μενού είχε filet mignot σιγομαγειρεμένο στη γάστρα με μέλι και μουστάρδα και ρίγανη. Εξαιρετική δημιουργία του συνοδοιπόρου και από τις λίγες (πολύ λίγες πλέον) φορές που μαγειρέψαμε κρέας.
  • Και το μεσημεράκι κοιμηθήκαμε τα δυο μας με τον Στεφανάκο και νωρίς το απόγευμα αποφασίσαμε να συναντήσουμε τους φίλους γιατρούς που είχαμε να δούμε πάνω από μήνα και που νοιώθουμε ασφάλεια να συναντήσουμε καθώς και αυτοί δεν έχουν επαφές και επιπλέον ο Γιάννης που έχει επιστρέψει στα επαγγελματικά του καθήκοντα εξετάζεται για τον κορωνοϊό 2 φορές την εβδομάδα.
  • Και έτσι, συναντήσαμε για πρώτη φορά την ενός πλέον μηνού Βιολέτα και τους αγαπημένους μας φίλους, χωρίς όμως τις αγκαλιές που τόσο θέλαμε να κάνουμε. Δεν πειράζει.
  • Και παρέα, περάσαμε ώωωωρες πολλές στη μαγευτική φύση της Bienne, σε ένα μυστικό δρομάκι που σε περνάει μέσα από τα αμπέλια και τα ανθισμένα δέντρα, και νοιώθεις ότι έχεις μεταφερθεί στην Τοσκάνη. Και με 20 βαθμούς και ζεστό ήλιο ήταν πραγματικά σαν Ιούνιος στη Νότια Ιταλία. Μαγευτικά!
  • Η πρώτη μας επίσημη έξοδος για το 2020 με σορτς!
  • Και τι δεν κάναμε εκεί, στη μέση του πουθενά: πατίνια (μικροί και μεγάλοι), πικ-νικ, παιχνίδι με μπάλες και frisbee, γέλια, συζητήσεις, φωτογραφήσεις.... Τα δύο αγοράκια κατενθουσιασμένα που ανταμώσανε ξανά, και εμείς οι μεγάλοι παρομοίως!
  • Επιστρέψαμε λοιπόν γεμάτοι, ιδρωμένοι, με ελαφρά κοκκινισμένο πρόσωπο από τον ήλιο αργά το απόγευμα σπίτι για γρήγορα μπανάκια και ταινία: Happy Feet #2 (το οποίο δεν πολυάρεσε μάλλον σε κανέναν μας).
  • Σάββατο και είπαμε να επαναλάβουμε την τόσο πετυχημένη συνταγή της Παρασκευής και έτσι το πρόγραμμα επαναλήφθηκε πάνω - κάτω αυτούσιο, στο ίδιο σημείο, νωρίτερα αυτή τη φορά, με πιο ανεβασμένη θερμοκρασία και την προσθήκη και του drone με εκπληκτικές λήψεις.
  • Και έτσι, μετά από 2 πολύ γεμάτες και δραστήριες ημέρες έξω, την Κυριακή την περάσαμε όλη σπίτι. Δεν το είχαμε κανονίσει έτσι αλλά απλά αφεθήκαμε και κύλησε εύκολα και όμορφα η ημέρα με μαγειρικές, μπαλκόνι, μεσημεριανό ύπνο και των τριών μας, Άκη (Πετρετζίκη) που απολαμβάνουμε εξίσου και οι 3, βιβλία, lego, βιντεοκλήσεις, χορούς, έρευνες αγοράς για το νέο σπίτι, υπολογισμούς.
  • "Μαμά ακούς τις σειρένες;" (ακόμη ένα από τα ελληνογαλλικά μιξ του Στεφανάκου).
  • Πόσο μου έχει λείψει να φάω κάτι που δεν έχουμε μαγειρέψει ο συνοδοιπόρος και εγώ! Να καθίσουμε κάπου  ωραία και ενώ απολαμβάνουμε ένα ποτήρι κρασί, να αρχίσουν να μας σερβίρουν.
  • Δευτέρα και αργία και ήλιος οπότε το μεσημεράκι γεμίσαμε την τσάντα μας με καλούδια και ξεκινήσαμε για Βέρνη και την πρόταση των φίλων μας των Πολωνών, το υδροϋλεκτρικό εργοστάσιο και φράγμα Wasserkraftwerk Mühleberg.
  • Εκεί περπατήσαμε στο μικρό δασάκι, θαυμάσαμε τα πανύψηλα δέντρα, απολαύσαμε την μοναδική θέα από ψηλά, μαζέψαμε ξυλάκια, κάναμε το ελαφρύ πικ-νικ μας με φαλάφελ και επιστρέψαμε.
  • Και την Τρίτη πίσω στις δουλειές! Και είχαν μαζευτεί αρκετές και για τους δυο μας οπότε οι πρώτες μέρες της εβδομάδας πέρασαν με αρκετό τρέξιμο και καμία έξοδο από την οικία μας.
  • Καταφέραμε όμως μέσα σε όλα και χωρέσαμε και τις μαγειρικές μας, και την yoga, και τα παιχνίδια με τον μικρό, και τις βινετοκλήσεις με τις οικογένειες.
  • Πάει και το Casa de Papel. Πάπαλα. Και εντάξει, δεν θα σας το χαλάσω αλλά πολύ Ράμπο κάποια σκηνικά. Οκ. Το συναίσθημα και η ανατροπή παρέμειναν μέχρι τέλους, προϊδεάζοντάς μας για μία επόμενη σεζόν.
  • Την Πέμπτη έκανα και μία ωραία μεσημεριανή βόλτα μόνη μου, παρέα με το βιβλίο μου (Flourish), δίπλα στη λίμνη. Μα πόση ομορφιά και ησυχία!
  • Και παραδίπλα ήταν 4 κορίτσια, έφηβες, που όταν έφτασα μόλις τελείωναν ένα αυτοσχέδιο μάθημα zumba και όταν έφευγα είχαν μείνει με τα μαγιώ, πάνω στις πετσέτες τους, και έψηναν σε μια μικρή ψησταριά το μεσημεριανό τους υπό τους ήχους μουσικής.
  • Πόσο τις χάρηκα! Και πόσο μου λείπουν οι φίλες μου.

Καλό σαββατοκύριακο και Καλό Πάσχα στους απανταχού Έλληνες!
ανδριάνα

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2020

Ανοιξιάτικες χειροτεχνίες


Τα crafts δεν είναι το φόρτε μου. Τα αγαπώ, μη με παρεξηγείτε. Πραγματικά. Και θαυμάζω τόσο πολύ όσους πιάνουν τα χέρια τους, και ζωγραφίζουν με άνεση. Δυστυχώς, η ζωγραφική και εγώ δεν συναντηθήκαμε ποτέ! Τα χέρια μου πιάνουν, δεν μπορώ να πω, αλλά μόνο όταν καθοδηγούνται. Αν τα αφήσεις να δημιουργήσουν από το μηδέν, δυσκολεύονται (με εξαίρεση ότι έχει σχέση με καλλιγραφία). Έτσι, ποτέ δεν είχα καν προσπαθήσει να ζωγραφίσω κάτι (πέραν των εκπληκτικών πινάκων που δημιουργώ για τον Στέφανο) ή να ξεκινήσω μια καλλιτεχνική χειροτεχνία από το μηδέν. Με εκτυπώσεις όμως για βάση, και ψαλίδια και κόλλες και κορδέλες, μεγαλουργούσα!

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2020

How was your week?

  • Ανοιξιάτικη ευτυχία! Ήλιος, ζέστη, ανθισμένες μανόλιες, βόλτες στη φύση, άραγμα στο μπαλκόνι, χάζεμα της λίμνης... κάπως έτσι πέρασε το παρασκευοσαββατοκύριακό μας.
  • Και το Σάββατο, πιστοί στο ραντεβού μας, ανακαλύψαμε έναν νέο προορισμό για hiking στη φύση: τη λίμνη και την ευρύτερη προστατευόμενη περιοχή του  Etang de la Gruere
  • Μία μικρή, τεχνητή λίμνη στη μέση ενός πυκνού δάσους, στην περιοχή του Jura, 45 λεπτά οδήγημα περίπου από το κέντρο του Neuchatel.
  • Εκεί περπατήσαμε την περίμετρο της λίμνης μέσα από το δάσος, τις γέφυρες, τις εξέδρες, απολαύσαμε ήλιο αλλά και χιόνι σε κάποια σημεία, σαβουρωθήκαμε ο Στέφανος (γλίστρησε στον πάγο) και εγώ (βρήκα σε μία σανίδα που προεξείχε και εκσφενδονίστηκα!), κάναμε το πικ-νικ μας, θαυμάσαμε τα πανύψηλα δέντρα και τα μικροσκοπικά αγριολούλουδα, φωτογραφήσαμε και περάσαμε εξαιρετικά!
  • Επιστροφή σπίτι για μαγειρικές, ύπνους, happy traveler, παιχνίδια, βιντεοκλήσεις.
  • "Μαμά το πανί το έκανα κίτρινο γιατί είναι το πιο φωτεινό χρώμα."
  • Είναι τόσο ωραίο να λαμβάνεις τηλεφωνήματα και βιντεοκλήσεις από τους φίλους τους μακρινούς και αυτούς που δεν μιλάς συχνά! Ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες, μη νομίζετε, εμείς είμαστε αυτοί που τις περισσότερες φορές καλούμε.
  • Κυριακή με τοπική περιπλάνηση με τα πατίνια, ελαφρύ πικ-νικ ανάμεσα στα χαμομήλια (που πλέον ο Στεφανάκος προσέχει ώστε να μην τα πατήσει), μπάλα, πάπιες, ήλιο, φωτογραφήσεις... the easy living.
  • Και το βραδάκι είχαμε ιστορική βιντεοκλήση με τα κορίτσια από την πρώτη ομάδα yoga! Με αυτές που πρωτο-συναντηθήκαμε τότε που είμασταν φοιτήτριες (μη σας πω κάποιες και μαθήτριες) και κάναμε τόσο σφιχτές και αληθινές αγκαλιές σαν και αυτή που βλέπετε στη φωτογραφία εδώ! Πόσο τις αγαπώ και τις σκέφτομαι! Και πόσο κοντά μου τις νοιώθω και ας έχω να συναντήσω κάποιες χρόοοονια! Όταν έχεις ζήσει τόσα, η σχέση είναι ακλόνητη! Έτσι, περάσαμε σχεδόν μία ώρα με συζητήσεις, γέλια, αναπολήσεις, όνειρα και πολλή πολλή αγάπη.
  • Casa de Papel season #4: εντάξει, ok. Είδαμε ήδη 3 επεισόδια και προχωράμε.
  • Και εκεί που λες, εντάξει, τελείωσα το κέικ λεμονιού, τα κατάφερα (γιατί τα αγόρια μού ζητάνε κέικ συνεχώς αλλά εν τέλει τρώνε κανα-δυο κομμάτια όταν βγαίνει ζεστό και μετά nada και αναλαμβάνω εγώ το "επίπονο" έργο του να το αποτελειώσω τις επόμενες ημέρες! true story) και υπόσχεσαι στον εαυτό σου ότι άλλο δεν θα φτιάξεις ώστε να περιορίσεις τη ζάχαρη και τις θερμίδες, τσουπ, να 'σου το πακέτο της γιαγιάς με τα χειροποίητα, πασχαλινά της κουλουράκια που τα τρως δυο-δυο!
  • Δεν υπάρχει σωτηρία στην κορωνο-απομόνωση που βιώνουμε! Θα βγούμε διπλοί.
  • "Girls, I can't say how much I miss you! I've just finished a short yoga practice and in the end it was dealing with some chakra colours. I felt like I could hear andriana's voice speaking about a bright green light - like an emerald". 
  • Μήνυμα από μία από τις αγαπημένες μου μαθήτριες στο group που έχουμε ως ομάδα yoga. Πόσο συγκινούμαι και πόση χαρά λαμβάνω, δεν μπορώ να σας περιγράψω. Και μόνο το γεγονός ότι έχουν αγαπήσει τόσο τη yoga (ενώ οι περισσότερες δεν είχαν πρότερη εμπειρία) και προσπαθούν υπό τόσο αντίξοες συνθήκες να συνεχίσουν και μόνες τους από το σπίτι, είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για μένα.
  • Η εβδομάδα ξεκίνησε με την καθιερωμένη -πλέον- πρωινή, yoga μέσω skype, συνεχίστηκε με το κλασικό μας πια πρόγραμμα (λίγο paw patrol, δουλειά, μαγείρεμα, παιχνίδι, ξανά δουλειά) και το απόγευμα βγήκε το balance bike του Στεφανάκου το οποίο είχε να οδηγήσει από το περασμένο καλοκαίρι. Και ακόμα δεν αισθάνεται σίγουρος αλλά προσπαθεί πολύ, και έχει υπομονή ο γλυκούλης. Και ακόμα και μόλις 15 λεπτά μετά ήδη πήγαινε πιο γρήγορα και ξέγνοιαστα! Έτσι από την γειτονιά που ξεκινήσαμε, κατεβήκαμε τελικά προς τον κεντρικό δρόμο, περάσαμε το υπόγειο τούνελ και βρεθήκαμε στη λίμνη και όλο ξανά πίσω.
  • Την Τρίτη φάγαμε πρώτη φορά για τη φετινή χρονιά στο μπαλκόνι, με κοντομάνικα και σορτσάκια! Oh yes!
  • Η νέα τηλεοπτική αγάπη του Στέφανου που βρήκε όλως τυχαίως ο συνοδοιπόρος είναι Η Μάσα και ο Αρκούδος. Μα πόσο γελάει και πόσο γλυκό και τρυφερό είναι!
  • Και η Τετάρτη ήταν μία δύσκολη ημέρα και εργασιακά αλλά και οικογενειακά αλλά επιβιώσαμε οπότε πάμε για άλλα.
  • Και το απόγευμα, βγήκε σιδερώστρα στο μπαλκόνι και σιδέρωσα με θέα τη λίμνη και τους δρομείς που ανεβοκατέβαιναν στο δρομάκι μας. Pas mal.
  • Κάναμε και κάποιες online παραγγελίες για πασχαλινά δωράκια.
  • Πέμπτη και ένα μικρό πήξιμο έπεσε στη δουλειά, κατάφερα όμως να πεταχτώ και στο μεγάλο σούπερ-μάρκετ (ακολουθεί 4ήμερο λόγω Καθολικού Πάσχα οπότε έπρεπε να οργανωθούμε) και να βγούμε το απογευματάκι οικογενειακώς για περπάτημα, μπάλα, τρέξιμο, λίμνη, χάζεμα, φύση και ησυχία.
  • Και το βράδυ είχε διπλό "χτύπημα": Homeland + Casa de Papel! Κοιμήθηκε βλέπετε σχετικά νωρίς ο μικρός οπότε είχαμε χρόνο μπροστά μας!
  • Και το βραδάκι έκλεισε το laptop, μπήκε στη θήκη του και κρύφτηκε για 4 ημέρες! Αλλιώς, αν το έχω εκεί μες στη μέση του σαλονιού, ε, όλο και κάτι εργασιακό θα κάνω.
Καλό σαββατοκύριακο! Καλό Πάσχα σε όσους το γιορτάζουν τώρα.
ανδριάνα


Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020

Κορωνο-απομόνωση Μέρος #1


Στην αρχή δεν ήξερες πώς να αντιδράσεις. Τα νέα όμως ήταν σοκαριστικά και τα κρούσματα άρχισαν να σε πλησιάζουν. Ακόμα όμως αισθανόσουν ασφαλής. Πήγαινες κανονικά στη δουλειά, παρακολουθούσες τις εξωπραγματικές εξελίξεις στην μακρινή Κίνα, διατηρούσες την ψυχραιμία και την αισιοδοξία σου, συναντούσες φίλους, μιλούσες συνέχεια με τους δικούς σου στα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου και ζύγιζες πληροφορίες - αντιδράσεις - προτάσεις - σενάρια.

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2020

How was your week?

  • Παρασκευή και ο αέρας έπεσε -επιτέλους- και έτσι διάλειμμα μεσημεριανό δεν κάναμε αλλά καταφέραμε και βγήκαμε νωρίς το απόγευμα με τα πατίνια μας στο αγαπημένο και τόσο γραφικό Auvernier (από εκεί και η πιο πάνω φωτογραφία)! 
  • Και πήγαμε μακριά, ακολουθώντας τον ποδηλατόδρομο και στην επιστροφή επιλέξαμε έναν κόλπο όλο δικό μας όπου καθήσαμε και παίξαμε, φωτογραφήσαμε, τσιμπήσαμε τα μήλα μας και επιστρέψαμε σπίτι για συνέχεια στο παιχνίδι εντός.
  • -Γιατί με φιλάς συνέχεια μαμά; -Επειδή σε αγαπάω! -Α εντάξει, συνέχισε τότε.
  • Σάββατο με ήλιο και ανεβασμένη θερμοκρασία (εκεί γύρω στους 10 βαθμούς).
  • Φάγαμε τα πρωϊνά μας, κάναμε τα μπάνια μας (με τα νεροπίστολα), τις βιντεοκλήσεις μας, τα paw patrols, και μεσημεράκι ανηφορήσαμε αυτή τη φορά προς την Lac des Taillères. Μία ορεινή λίμνη, στην περιοχή του Brevine όπου έχουν σημειωθεί οι χαμηλότερες καταγεγραμμένες θερμοκρασίες της Ελβετίας!
  • Την τελευταία φορά που είχαμε επισκεφθεί τη λίμνη ο Στέφανος δεν περπατούσε καν και ο κόσμος έκανε πατινάζ! Είπαμε λοιπόν να τη δούμε και στην ανοιξιάτική της μορφή.
  • Και ήταν όμορφα, ήσυχα, ερημικά και … δροσερά. Και περπατήσαμε, μαζέψαμε ξυλάκια μπαμπού, τρέξαμε, τσιμπήσαμε (αχλάδια αυτή τη φορά) και επιστρέψαμε.
  • Και στο σπίτι είχε χειροτεχνίες: μικρά τόξα με τα ξύλα μπαμπού (τι χαρά έκανε με το τόσο δα μικρούλη του τόξο! χοροπήδαγε!) και χαρτοκοπτική ανοιξιάτικη με λαγουδάκια.
  • Στο ενδιάμεσο πετάχτηκε και ο συνοδοιπόρος στον φίλο Λάζαρο που διένυε την τελευταία του ημέρα στην Ελβετία (τέλος εποχής!) και επέστρεψε με δώρα (για τον Στεφανάκο ενόψει των γενεθλίων του και για εμάς από αυτά που δεν έδωσαν - πούλησαν). Καλή αντάμωση!
  • Σάββατο βράδυ = οικογενειακή ταινία. Αλαντίν αυτή τη φορά (πόσα χρόνια είχα να την δω).
  • Κυριακή με παρόμοιες θερμοκρασίες (ήλιο με δόντια και αέρα) και οικογενειακή έξοδο το μεσημεράκι στη λίμνη προς το κέντρο της πόλης όπου κινηθήκαμε πάλι με τα πατίνια μας. Λέτε να κάνει τίποτα το πατίνι ως άθληση;
  • Και το μεσημεριανό μας μενού είχε σπιτικά burgers! Και τα πετύχαμε (με τα μπιφτέκια δεν είχαμε πολλές επιτυχίες τελευταία), και στριμωγμένο ύπνο ο Στεφανάκος και εγώ στον καναπέ και δουλειές.
  • Ξεκινήσαμε και μία νέα σειρά: The English Game. Ή αλλιώς η ιστορία του Βρετανικού ποδοσφαίρου εκεί στον 19ο αιώνα.
  • Δευτέρα και η εβδομάδα ξεκίνησε αναπάντεχα όμορφα και αισιόδοξα με skype μάθημα yoga με την αγαπημένη μου δασκάλα στην Ελλάδα! Τι ευτυχία! 
  • Και βεβαίως οι συνθήκες ιδανικές δεν ήταν αλλά τα κατάφερα, έστω και με τον Στέφανο να με περνάει για τούνελ.
  • Και μετά βουρ στη δουλειά που για πρώτη εβδομάδα φαίνεται να ρίχνει ρυθμούς.
  • Και ο συνοδοιπόρος μάς μαγείρεψε εξαιρετική φασολάδα που απήλαυσε μέχρι και ο μικρός (για να γίνει τόοοσο δυνατός).
  • Τρίτη με γρήγορη έξοδο στο κοντινό μας, μικρό σούπερ - μάρκετ για φρούτα και ψωμιά ( η περιπέτεια της εβδομάδας!). Και το βασικό συμπέρασμα των 2+ εβδομάδων κατ' οίκον απομόνωσης γύρω από την σίτισή μας είναι ότι καταναλώνουμε πολύ περισσότερα σνακ και φρούτα και μπισκότα και κράκερ από πραγματικό φαγητό. Συμβαίνει και σε εσάς;
  • Έτσι, τις φράουλες δεν τις προλαβαίνουμε από τον Στεφανάκο και τα αχλάδια φεύγουν δύο - δύο (μη σας πω για τα μπισκότα και τα σοκολατάκια).
  • "Έχω τους καλύτερους φίλους όλου του κόσμου!". Ο Στέφανος αγκαλιάζοντάς μας! 
  • Τετάρτη με ήλιο και κρύο αλλά ευτυχώς χωρίς αυτόν τον τρελό αέρα.
  • Και η Τετάρτη μου ξεκίνησε με yoga, οικογενειακό πρωϊνό, conference calls με αγαπημένες συναδέλφους, δουλειά, συνεχίστηκε με vegan μαγειρικές (παναρισμένο κουνουπίδι γλυκόξινο), δουλειά, και βόλτα στη λίμνη με τον μικρό για να "ψαρέψει" και να παίξει με την άμμο.
  • Και η Πέμπτη συνεχίστηκε σε παρόμοιο κλίμα, χωρίς έξοδο καθώς ο μικρός ήταν πολύ απασχολημένος να τελειοποιεί τις κωλοτούμπες του στο άδειο μας κρεβάτι, με σούπα γλυκοπατάτας για μεσημεριανό (μετά από παραγγελιά του Στέφανου ο οποίος καθόρισε και τα υλικά: γλυκοπατάτα, καρότο, πράσο), yoga κατά τη διάρκεια της μεσημεριανής σιέστας του μικρού και δουλειές σε όλα τα επίπεδα.
  • Και το απόγευμα βγήκαμε με τα πατίνια στη λίμνη μας (έφαγε και μια ωραιότατη τούμπα ο μικρός και γρατζούνισε τους αγκώνες του, το χανζαπλάστ βέβαια το έβαλε στον καρπό για να το βλέπει!) και αράξαμε σε ένα μοναδικό, ανοιξιάτικο τοπίο γεμάτο χαμομήλια! Πόσο όμορφη είναι η άνοιξη!
  • Couette είναι η κοτσίδα στα γαλλικά. Ο Στέφανος μου το έμαθε.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Αρχειοθήκη LifeLikes