Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

How was your week?

  • Μίλησα με τον φίλο Β. από το μακρινό Μακάο! Και μάλιστα από την δουλειά (θαύμα!). Και μου έφτιαξε τη διάθεση! Δεν χορταίνω τις ιστορίες σου....
  • Ε ε έφτασε... το καλοκαίρι!
  • Είχαμε sushi night στους αγαπημένους φίλους και κάναμε κοινά όνειρα. Και γελάσαμε πολύ (ταλαίπα, τι να κάνεις....).
  • Είχαμε τον γνωστό μας μουσαφιρέο (τον μουσαφιρέο της καρδιά μας).
  • Κάναμε ΔΣ μετά από καιρό (ένας μας έλειπε) κάτω από τον παραθαλάσσιο ήλιο της Βούλας.
  • Περπάτησα μέχρι το νέο σπίτι των αγαπημένων φίλων (η λέξη κλειδί είναι 'περπάτησα').
  • Οργανώσαμε το πρώτο μας -άξαφνο- BBQ στον κήπο και -εννοείται- φάγαμε μέχρι σκασμού, γελάσαμε, κάναμε τα updates μας σε όλα τα επίπεδα και παρακολουθήσαμε τον τελικό UCL.
  • Έφαγα σπιτικό σουβλάκι με πικάντικη κόκκινη σάλτσα! Μούρλια!
  • Έφτιαξα την πρώτη μου τάρτα με φράουλες (και χειροποίητη ζύμη) και βγήκε μια χαρά!
  • Έφτασαν ευχάριστα νέα από τα Ιωάννινα. Όλα με το καλό και στην ώρα τους.... ;)
  • Ψήφισα.
  • Φάγαμε σε μια από τις πιο όμορφες αυλές της Αθήνας, αυτή του Aleria.
  • Ο φαρμακοποιός επέμενε να με 'κεράσει' ένα κοκκαλάκι για τα μαλλιά και ο ζαχαροπλάστης ένα επιπλέον γλυκό. Τι όμορφο να σε κερνάνε.
  • Έφτασαν ΤΑ ευχάριστα νέα για τον μπαμπά... και μου έφυγε ένας αναστεναγμός ανακούφισης.
  • Κάναμε τρελά όνειρα... Λέτε να έφταιγε ο πυρετός του συνοδοιπόρου που ξεπέρασε το 39;
  • Καθήσαμε μαζί, ήσυχοι και αμίλητοι. Θα έρθουν καλύτερες ημέρες.... είμαι σίγουρη.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα 

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Summer hair


Είναι ένα από τα πιο όμορφα συστατικά του καλοκαιριού: τα ανέμελα μαλλιά, που στεγνώνουν με τον αέρα και αποκτούν αυτό το χρυσό χρώμα του ήλιου (άντρες, όπως καταλαβαίνετε, αυτή η ανάρτηση δεν σας αφορά άμεσα). Πού χρόνος και διάθεση για στέγνωμα, περίτεχνα χτενίσματα και αυστηρά looks. Ας αφήσουμε τα μαλλιά μας να ακουλουθήσουν τη διάθεσή μας! Σας συγκέντρωσα λοιπόν μερικές ιδέες για κοντά ή μακριά μαλλιά που 'μυρίζουν' καλοκαίρι..... Γιατί ε ε έφτασε! Ετοιμαστείτε για μπάνια και εξορμήσεις!




ανδριάνα

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Ode to my family


Ξέρετε… ποτέ δεν ήμουν από αυτούς που εξυμνούσαν την οικογένειά τους. Μη σας πω ότι το βρίσκω ενίοτε και λιγάκι ενοχλητικό να ακούω διθυράμβους από τα παιδιά για τους γονείς και το αντίστροφο. Όχι, δεν είναι δεδομένο ότι οι γονείς εκτιμούν τα παιδιά τους και το αντίστροφο. Νομίζω όμως ότι δεν αφορά κανέναν άλλον πέρα από την οικογένεια την ίδια αν αγαπάς τη μαμά σου, αν εκτιμάς τον μπαμπά σου ή αν θες να ξεμαλλιάσεις την αδελφή σου (no offence dear Z.). Ίσως όμως, πολλές φορές να έφτασα και στο ‘άλλο άκρο’ και να μην εξέφρασα αυτή την αγάπη, την εκτίμηση, τον θαυμασμό θεωρώντας τα όλα αυτά δεδομένα ή αυτονόητα. Μεγάλο λάθος. Το ξέρω. Και το ξέρω ότι είναι ίσως μία από τις αδυναμίες μου αυτή. Σας συμβαίνει και εσάς; Να σας είναι πιο εύκολο να μιλήσετε για τα όμορφα χαρακτηριστικά και ταλέντα των φίλων σας παρά της οικογένειάς σας; Λέτε να είναι κάποιο εφηβικό κατάλοιπο; Δεν μου είναι εύκολη αυτή η συνειδητοποίηση, ούτε η αλλαγή. Προσπαθώ όμως. Μερικές φορές σκέφτομαι, συνήθως παρατηρώντας κοντινούς μου ανθρώπους και οικογένειες, ότι αν συμπεριφερόμασταν στους φίλους και συντρόφους όπως στις μαμάδες και στους μπαμπάδες μας, μάλλον θα ήμασταν μόνοι στον κόσμο. Το λέω στην υπερβολή του αλλά καταλαβαίνετε.
Εγώ λοιπόν, η ανδριάνα, έχω την τύχη να έχω 2 γονείς και 2 αδέλφια (ένα από κάθε φύλο). Δύο γονείς που πορεύτηκαν από πολύ νέοι μαζί, που δημιούργησαν από το μηδέν, που παιδεύτηκαν αλλά που ποτέ δεν μας παίδεψαν. Μια μαμά που έκανε τον «ταξιτζή» στα παιδιά της και τους φίλους τους ακόμη και αν ήταν 3 το πρωί και έπρεπε να βάλει ξυπνητήρι και να έρθει με την ρόμπα (oh yes!) να μας πάρει από το Privilege και να κάνει τη διανομή! Ένα μπαμπά, που από το μικρό χωριό που δεν είχε καν γυμνάσιο, αποφοίτησε από το Berkeley στην Αμερική. Μία αδελφή που έχει καταφέρει να αλλάξει πολύ και πιστεύω ότι θα αλλάξει ακόμα κι άλλο γιατί το αξίζει, και έναν αδελφό που όσο μακριά και αν βρίσκεται η φωνή του είναι πάντα ζεστή.
Θα μπορούσα να γράφω εκθέσεις ολόκληρες, να σας περιγράφω απίθανες ιστορίες, να συγκινούμαι και να περιαυτολογώ, αλλά μάλλον δεν θα προσέφερα κάτι παραπάνω. Είμαι υπερήφανη για την οικογένειά μου και πολύ θα ήθελα να τους το δείχνω πιο συχνά. Θα προσπαθήσω.
ανδριάνα

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Ευτυχία vs Επιτυχία


Για την Garance σας έχω ξαναμιλήσει. Αυτό το πρόσφατό της άρθρο με έβαλε –ξανά- σε σκέψεις. Γράφει τόσο όμορφα και αληθινά! Σαν να μιλά κατευθείαν στην καρδιά μου.... Το θέμα του άρθρου; Η καριέρα, οι στόχοι και τα πρότυπα που θέτει η κοινωνία, η δική μας ευθύνη για τη δική μας ζωή, η ευτυχία και η επιτυχία. Πόσο υπερεκτιμημένη είναι η λέξη «καριέρα», δεν συμφωνείτε; Μα τι σημαίνει καριέρα; Ότι επιλέγω (στην καλύτερη των περιπτώσεων γιατί πολλές φορές δεν επιλέγουμε καν) ένα επάγγελμα που είναι ελκυστικό στην κοινωνία που ζω τη δεδομένη εποχή, ξοδεύω μερόνυχτα πίσω από ένα γραφείο προσπαθώντας να «πετύχω», ανεχόμενη αρκετές φορές προσβολές και αγένειες, και ξαφνικά φτάνω εκεί γύρω στα 35, με 10+ χρόνια εργασίας, με ελκυστικούς επαγγελματικούς τίτλους, με βραβεύσεις και μεγάλες εταιρείες στο βιογραφικό, και συνειδητοποιώ ότι η «επιτυχία» και η ευτυχία είναι αλλού. Ότι ο τοπικός φούρναρης (όπως γράφει χαρακτηριστικά και η Garance) είναι μία εξίσου «πετυχημένη» καριέρα. Αυτό το ήξερες εξ' αρχής απλά πίστευες ότι η αγάπη για το αντικείμενο δουλειάς σου θα έκανε τη διαφορά. Δεν χρειάζεται να γίνουμε όλοι στελέχη marketing και διευθυντές. Είναι εντάξει (που λέει και ο ολιστικός μου ιατρός). Όλα είναι εντάξει. Αν είσαι εσύ εντάξει. Αν είσαι ευτυχισμένος διδάσκοντας yoga σε παιδάκια, είσαι μια χαρά. Αν, από την άλλη, σε γεμίζει να ταξιδεύεις την υφήλιο κυνηγώντας deals, είσαι πάλι μια χαρά. Αρκεί να ξέρεις τι θα σε κάνει στο τέλος της ημέρας να κοιμηθείς ήρεμα και να ξυπνήσεις με χαρά για μία ακόμη δημιουργική ημέρα. Είναι τόσο προσωπικά και υποκειμενικά τα κριτήρια της επιτυχίας και ευτυχίας μας. Γιατί η επιτυχία είναι μόνο προσωπική, όχι κοινωνική. Και τα παραδείγματα γύρω μας πολλά. Ας στοχεύσουμε λοιπόν στην ευτυχία και όχι στην επιτυχία, και μετά οι δύο αυτές λέξεις θα γίνουν συνώνυμες.

ανδριάνα

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

How was your week?

  • Ένιωσα ανακούφιση βλέποντας τον μπαμπά μου δυνατό.
  • Ένθουσιάστηκα και με την σκέψη μόνο ότι θα συν-δημιουργήσουμε με τους φίλους! Θα διαπρέψουμε. Μαζί.
  • Αναπόλησα και γέμισα αγάπη συζητώντας, γελώντας, πίνοντας, κάνοντας σχέδια και χορεύοντας με τις παλιές μου συναδέλφους. Μπορεί όλες μαζί να συνυπάρξαμε λιγότερο από 6 μήνες, αυτό όμως που μας ενώνει είναι πολύ δυνατό.
  • Συγκινήθηκα βλέποντας την νύφη δακρυσμένη με το που μας αντίκρυσε.
  • Πέρασα ένα εξαιρετικό μεσημέρι, με τόσους και τόσο αγαπημένους φίλους, σε έναν όμορφο κήπο, με θεσπέσιο φαγητό, ήλιο και πολλά πιτσιρίκια. Εύγε φίλη Emi in wonderland! Να τον χαίρεστε!
  • Πεθύμησα το σπίτι μας.....
  • Η μικρή Χ. μας έφτιαξε επιτόπου ζωγραφιά ειδικά για εμάς.
  • Κάναμε βόλτα με τον συνοδοιπόρο στην Κηφισιά -όπως παλιά- με τον μακράν καλύτερο καφέ των βορείων προαστίων (εννοείται από το Άμμος), ήλιο και ησυχία.
  • Φάγαμε οικογενειακά, με όλα τα μέλη ήρεμα και υγιή.
  • -Τι σημαίνει ψηφίζουμε; -Σημαίνει ότι διαλέγουμε τον καλύτερο για να μας φτιάξει την πόλη μας -Ε τότε να ψηφίσουμε τον Σ! Η μικρή Α. δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στον θείο της!
  • Είχα αγωνία περιμένοντας τα αποτελέσματα και των υπoλοίπων εξετάσεων.
  • Έκανα όνειρα και ένιωσα ότι ίσως αυτή τη φορά να είμαι πιο αποφασισμένη. Μακάρι!
  • Έφαγα το θεσπέσιο λεμονάτο κρέας της μαμάς μετά από χρόνια.
  • Μύρισε καλοκαίρι.....
Καλό, εκλογικό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Φίλες

Σκεφτόμουν πόσο υποκειμενικός είναι ο χρόνος και η αγάπη. Μπορεί έναν άνθρωπο να τον συναναστρέφεσαι κάθε μέρα για 3 χρόνια και να μην σε δένει τίποτα, και κάποιον άλλο να τον συναναστραφείς μόλις 6 μήνες και να μείνετε φίλοι για μια ζωή. Τα έχω ζήσει και τα δύο (ευτυχώς και δυστυχώς). Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει η παρέα των συναδέλφων με τις οποίες συνυπήρξαμε maximum 6 μήνες (γιατί σταδιακά κάποιες παραιτηθήκαμε). Σε ένα πολύ δύσκολο, αφιλόξενο εργασιακό περιβάλλον, κατορθώσαμε 6 κοπέλες να γίνουμε φίλες. Πραγματικές φίλες. Έξι κοπέλες από τα μήκη και τα πλάτη της Ελλάδας (από τη Θεσσαλονίκη και τα Ιωάννινα, μέχρι το Μεσολόγγι και την Αθήνα), με διαφορετικό αντικείμενο, διαφορετικά βιώματα, ακόμη και διαφορετικές ηλικίες. Δεν είναι μαγικό; Ό,τι δεν μπορώ να εξηγήσω με την λογική, το κατατάσσω στην κατηγορία ‘μαγικό’! Και τις προάλλες συναντηθήκαμε ξανά στον γάμο της μίας εκ των έξι και ήταν σαν να μην πέρασε μία μέρα. Είχαμε όλες τη λάμψη της αγάπης και παιδικό ενθουσιασμό. Δεν προλαβαίναμε τις συζητήσεις και τις αγκαλιές. Ήταν πολύ όμορφα.

Νιώθω τόσο τυχερή για τις συναδέλφους που μου έτυχαν. Μακάρι να μπορούσα να ξαναδουλέψω με κάθε μία από αυτές. Ποιος ξέρει... Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Με πιάνει ένα παράπονο καθώς –όπως μπορεί να έχετε ήδη υποψιαστεί- αυτή τη στιγμή ζω την 1η κατηγορία. Παίρνω δύναμη όμως από το παρελθόν.


ανδριάνα

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Μικροί καλλιτέχνες


Είναι πραγματικά μικρά έργα τέχνης. Αυτά που δημιουργούν οι μικροί καλλιτέχνες εκεί γύρω στα 3, στα 4.... Και μερικά έχουν τόση πλάκα. Ακόμα θυμάμαι την ζωγραφιά της μικρής Α. που κοιτάζοντάς την εμείς, οι "μεγάλοι", δεν βλέπατε τίποτα πέρα από 2-3 κύκλους και κάτι γραμμές, ενώ εκείνη έβλεπε ολόκληρη την οικογένειά της. Δεν είναι μικροί θησαυροί; Νομίζω ότι έτσι πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις παιδικές ζωγραφιές. Για αυτό σας συγκέντρωσα μερικές ιδέες για να 'εκθέσετε' τα έργα τέχνης όπως τους αρμόζει! Γιατί όπως έλεγε και ο Πικάσο, κάθε παιδί είναι και ένας καλλιτέχνης. Και εμείς έχουμε πολλούς στην οικογένεια και τους φίλους. Μόλις προχτές αποκτήσαμε ένα αυθεντικό έργο τέχνης εξαιρετικά αφιερωμένο από την μικρή Χ.









Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

How was your week?

  • Φάγαμε όλοι μαζί Παρασκευή βράδυ σπίτι και ήταν ήσυχα και όμορφα.
  • Κάναμε flash-back στα παιδικά χρόνια της οικογένειας στο όμορφο, αρχοντικό σπίτι της Καστέλας.
  • Περπατήσαμε ανάμεσα στα ιστιοπλοϊκά και ονειρευτήκαμε θαλασσινές αποδράσεις.
  • Απολαύσαμε την παρέα των φίλων με την 'μεγάλη' Ηλέκτρα και τον μικρό Νικόλα ημερών 14!
  • Ευχήθηκα να μπορούμε όλοι να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές στον εαυτό μας ώστε να είμαστε 'βιώσιμοι'.
  • Πήρα δύναμη από 40 φοιτητές που γέμισαν την αίθουσα με ερωτήσεις, ελπίδα και αγωνίες.
  • Γέλασα και ξεχάστηκα με τις ιστορίες των απίθανων γιαγιάδων.
  • Πεθύμησα το σπιτικό μας φαγητό τρώγοντας όλη την εβδομάδα έξω, και μάλιστα σε νοσοκομείο.
  • Εντυπωσιάστηκα από την ταπεινότητα και ευγένεια του 'θαυματουργού' γιατρού που απαντούσε μετά από 8 ώρες χειρουργείο στις 'χαζές' μας ερωτήσεις.
  • Αισθάνθηκα αισιόδοξη ότι όλα 'διορθώθηκαν'.
Καλό, ήρεμο και ξεκούραστο σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Υγεία


Έχω έναν βήχα εδώ και 1-2 εβδομάδες…. Ξερό αλλά δυνατό, που πολλές φορές μου δημιουργεί την αίσθηση του πνιγμού και έχει ως αποτέλεσμα δυνατούς πονοκεφάλους, δυσκολία στην ομιλία και μια πικρή γεύση. Ίωση θα σκεφτείτε ίσως. Αλλεργίες, Άνοιξη, αλλαγή θερμοκρασίας, ρεύματα, κούραση. Εγώ από την άλλη σκέφτομαι ενέργεια, ανισορροπία και τσάκρας. Δεν είναι εύκολο να μιλάς για τρίτους για αυτό θα πάρω τον εαυτό μου ως παράδειγμα για να σας εξηγήσω τι σημαίνει για εμένα ‘υγεία’, ευελπιστώντας ότι διαβάζοντας τις σκέψεις μου θα πάρετε και εσείς λίγο περισσότερο υπό την ευθύνη σας το πραγματικό σας ευ ζην.

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Γάμος αλα ισπανικά


Μπορεί αυτός ο γάμος να πραγματοποιήθηκε στη Σεβίλλη, θα δείτε όμως ότι θα μπορούσε πολύ εύκολα το σκηνικό να ήταν ένα ελληνικό νησί ή ένα όμορφο, ορεινό χωριό. Το Μεσογειακό ταμπεραμέντο, η φύση, η απλότητα, το φως, τα χρώματα είναι κοινά χαρακτηριστικά που δημιουργούν αυτή την χαλαρή ατμόσφαιρα. Ναι, μου αρέσουν οι γάμοι (και οι εκδηλώσεις γενικότερα) που αποπνέουν μία οικειότητα και απλότητα. Τα τέλεια στημένα σκηνικά δεν μου ταιριάζουν πολύ.... Θαυμάστε λοιπόν ομορφιά και χαλαρότητα (και κλέψτε ιδέες αν ετοιμάζεστε για γάμο | βάφτιση | πάρτυ)!








Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στο Style me pretty.

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

How was your week?

  • Φάγαμε τα δυο μας, απλά και ωραία (στο Pere Ubu).
  • Περπατήσαμε ώρες στο κέντρο της Αθήνας, με τον ήλιο και τους τουρίστες.
  • Έπαιξα Μάντεψε Ποιος με την μικρή Α. 
  • Ξύπνησα νωρίς, αγόρασα ανεμώνες, έφτιαξα την βεράντα και περίμενα τους φίλους.
  • Έφτασαν ευχάριστα νέα x2. Με το καλό!!
  • Ξεκίνησε και η φετινή σεζόν γάμων - βαφτίσεων και τα πρώτα προσκλητήρια βρήκαν ήδη την καθιερωμένη τους θέση στο τζάκι.
  • Επέστρεψαν οι γονείς, γεμάτοι δώρα και ανανεωμένη διάθεση.
  • Έφτασαν και άλλα ευχάριστα νέα! Καλώς τους γείτονες που 'μεταναστεύουμε' παρέα από Κηφισιά - Βούλα.
  • Απολαύσαμε τον απογευματινό αέρα της Βουλιαγμένης παρέα με το πάντα εξαιρετικό παγωτό του Waffle House.
Καλό, ανανεωτικό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Get up!!

Εντάξει… Δεν είναι πυρηνική φυσική αλλά η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως οπότε για να θυμηθούμε αυτά που ξέρουμε! Η κίνηση, ακόμα και η απλή ορθοστασία, μας κάνει καλό! Σε αντίθεση με τα (καταπληκτικά) 8ωρα - 9ωρα - 10ωρα καθισμένοι μπροστά σε έναν υπολογιστή. Καθόμαστε ΟΛΗ μέρα. Οι περισσότεροι από εμάς, τουλάχιστον όσοι εργαζόμαστε σε γραφείο. Ξέρετε όμως πόσες ώρες είμαστε πραγματικά όρθιοι και σωματικά δραστήριοι; Μόλις 3! Θα ήθελα τα νούμερα του μέσου Αμερικάνου που βλέπετε να απέχουν από τα δικά μας αλλά μάλλον οι πραγματικότητές μας είναι παρόμοιες. Ας δούμε μια δική μου τυπική ημέρα για παράδειγμα:
2 ώρες οδήγημα προς και από την δουλειά + 9 ώρες στο γραφείο + 1 ώρα φαγητό (μεσημέρι + βράδυ) = 12 ώρες + 8 ώρες ύπνου = 20 ώρες. Πόσες απομένουν; Με τα βίας 4 εκ των οποίων κάποιες είναι και στον καναπέ ή στο Laptop του σπιτιού… Άρα πού καταλήγουμε; Στις 3 ώρες ημερησίως που είναι δραστήριος ο μέσος Αμερικάνος. Σοκαριστικό δεν είναι;; Κάντε τους υπολογισμούς και εσείς αν θέλετε εδώ.

Ας γυρίσουμε τώρα στα γραφεία μας…… not!
ανδριάνα

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #19


Complexity is your enemy.

Any fool can make something complicated.
It is hard to make something simple.


Η πολυπλοκότητα είναι ο εχθρός σου.

Οποιοσδήποτε ανόητος μπορεί να κάνει κάτι περίπλοκο.
Το δύσκολο είναι να κάνεις κάτι απλό.




Richard Branson

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

How was your week?

  • Άκουσα τους γονείς μου να περνάνε ξέγνοιαστα, να κάνουν ψώνια και να βλέπουν με ψυχραιμία τα διάφορα ιατρικά θέματα και αναθάρρησα και εγώ.
  • Αισθάνθηκα υπερήφανη για τους αγαπημένους φίλους που δημιουργούν, εξελίσσονται και φτιάχνουν τόσο όμορφα πράγματα (εννοείται για το KK jewlery lab μιλάω). Το μέλλον προβλέπεται λαμπ(ε)ρό!
  • Έκανα μικρές δουλειές στο σπίτι και στον κήπο, με την ησυχία μου και υπό το φως του ήλιου (ναι στην Βούλα το Σάββατο είχε φοβερή ημέρα).
  • Γέλασα με τα ευφάνταστα συνθήματα του τελικού κυπέλλου.
  • Έφαγα το διάσημο πεϊνιρλί του Ελευθεριάδη στη Δροσιά (1 φορά κάθε 10 χρόνια μου συμβαίνει!).
  • Ξεφύλισσα το λεύκωμα αποφοίτησής μου στο σπίτι φίλων και θυμηθήκαμε τα παλιά (πόσο παλιά μου φαίνονται πια....).
  • Είχα αγωνία... πολύ!
  • Απέκτησα άλλον ένα μικρό φίλο, τον Νικόλα! Και γεννήθηκε τόσο γρήγορα που χρειάστηκε λίγο χρόνο να προσαρμοστεί...
  • Είχα απορίες... πολλές! Και σκοτούρες.
  • Κάναμε ολοήμερη βόλτα στα νότια που σήμανε την 1η 'επίσημη' έξοδο της οικογένειας με το νέο μέλος ημερών 39!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

Μάιος


Ας φέρει ο Μάιος την πραγματική άνοιξη με χαρμόσυνα νέα, αγκαλιές και αγάπη.

Καλό μας μήνα!
ανδριάνα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes