Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

How was your week?

  • Έπεσε βόμβα από το πουθενά! Τι Παρασκευή ήταν αυτή και τι Σαββατοκύριακο μας ξημέρωσε; Δημοψήφισμα - έκτακτη επικαιρότητα - αποχώρηση από τις διαπραγματεύσεις - κατηγορώ - μούδιασμα - δηλώσεις - διχασμός - ανασφάλεια - φόβος.
  • Μαζέψαμε όλη μας τη διάθεση και τη δύναμη και αποφασίσαμε να περάσουμε όσες περισσότερες ώρες μπορούσαμε (και αντέχαμε) εκτός σπιτιού για τον έναν απλούστατο λόγο: εντός του σπιτιού ήμασταν 'σκλάβωμένοι' μπροστά στις οθόνες μήπως και καταλάβουμε κάτι, μήπως και μας διαφύγει κάτι, μήπως και γίνει κάτι.
  • Πήραμε λοιπόν το αυτοκίνητο και κάναμε τουρ σε κοντινές μας πόλεις που δεν είχαμε όμως ξανά επισκεφθεί.
  • Ξεκινήσαμε από το Fribourg με την όμορφή του Σαββατιάτικη αγορά (απ' όπου αγοράσαμε κουρκουμά και hamon) και συνεχίσαμε μέσα από μια εκπληκτική διαδρομή για να φτάσουμε στο 1ο Ελβετικό εργοστάσιο σοκολάτας, αυτό της Cailler. 
  • Στη Cailler λοιπόν, κάναμε το τουρ μας, φάγαμε απανωτά 10 - 12 σοκολατάκια (γευσιγνωσία είναι αυτή), βγάλαμε τις φωτογραφίες μας εντός και εκτός και υποσχεθήκαμε ότι θα φέρουμε και τους γονείς μας.
  • Η εκδρομή μας ολοκληρώθηκε στο Gruyères, την πόλη του ομώνυμου - διάσημου τυριού, η οποία είναι παραμυθένια. Πολύ μικρή, με το κάστρο στην κορυφή, τους πεζόδρομους, το λιβάδι και τα όμορφα μαγαζάκια δεξιά και αριστερά. Ο κόσμος πολύς, η ζέστη έντονη οπότε αρκεστήκαμε στην γρήγορη βόλτα και επιστρέψαμε σπίτι.
  • Οι εντός - του - σπιτιού ώρες αφιερώθηκαν στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο. Πού και πού, κάναμε και την 'επανάστασή' μας και βλέπαμε και κανά επεισόδιο Homeland έτσι για να αλλάξουμε παραστάσεις. 
  • Και ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι ο διχασμός.
  • Με το που άκουσα όμως τη φωνή της, τα ξέχασα όλα! Σήκωσε το τηλέφωνο το Αρτεμάκι και πλημμύρισε τη μέρα μου με γέλια, συγκλονιστικά νέα (ναι, έχασε το 1ο της δόντι, και ναι η νεράιδα της έστειλε γράμμα), και αγάπη. Πώς να αντισταθείς στα παιδιά; Είναι η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης και αισιοδοξίας.
  • Την Κυριακή είχαμε μία επανάληψη με τις απαραίτητες προσαρμογές: Εκτός του σπιτιού πρωϊνές ώρες για να αδειάσει το κεφάλι μας και να απολαύσουμε φύση και ορίζοντα, και εντός του σπιτιού 'ενημέρωση' (εντός και εκτός εισαγωγικών).
  • Το μεσημέρι λοιπόν κάναμε το 1ο μας πικ-νικ εδώ κάτω από το σπίτι, δίπλα στη λίμνη. Ο κόσμος ΠΟΛΥΣ, η θερμοκρασία υψηλή, τα BBQs σε μεγάλες δόξες και εμείς -πιο ταπεινοί- με τα hot dogs μας, τις πίτες και τα cupcakes, τις αναπόφευκτες συζητήσεις για την Ελλάδα (4 Έλληνες ήμασταν άλλωστε), τις προσπάθειες να ξεχαστούμε με τα ασήμαντα καθημερινά και την 1η μου παγκόσμια βουτιά στη λίμνη. 
  • Δεν ξέρω από πότε έχω να ιδρώσω τόσο! Δύο ώρες non-stop τένις, με 32 βαθμούς και καυτό ήλιο! 
  • Ήταν ο 1ος μου ever αγώνας τένις. Με την Ιαπωνεζούλα Nahoko. Και έχασα. Αλλά το πάλεψα. 7-5, 6-3.
  • Και στα καπάκια ήρθε και ο 2ος αγώνας, με την Ελβετίδα Sibylle. Έχασα -πάλι- αλλά ήμουν πιο κοντά στη νίκη. 7-5, 6-6 (5-7), 6-2. 
  • Κάθε Τρίτη μαζεύονται οι φίλοι της salsa σε μια προβλήτα της λίμνης, βάζουν τα τραγούδια τους και χορεύουν. Τόσο απλό. Πήγαμε και εμείς. Κυρίως θαυμάσαμε, χορέψαμε όμως και λίγο.
  • Και τι κάνεις όταν θες να ξεχαστείς; Βλέπεις παιδικές ταινίες! Εξαιρετική αισθητική, ποιότητα και συναίσθημα. Εγώ λοιπόν είδα το UP και πολύ το χάρηκα. 
  • Θυμήθηκα βεβαίως και την ομιλία του εξαιρετικού Ricky Niviera -art director της pixar- ο οποίος μας είχε εξηγήσει βήμα-βήμα στο TEDx πώς ένα στατικό τετράγωνο και ένας δυναμικός κύκλος μπορούν να γίνουν η βάση δύο ολοκληρωμένων χαρακτήρων. 
  • Έκτακτο ανακοινωθέν καύσωνα. Αγγίξαμε τους 36 βαθμούς C!
  • Κάποιες ελληνικές εταιρείες αντί να πανικοβληθούν ή να εκμεταλλευτούν την κατάσταση, προχώρησαν σε μισθοδοσίες με μετρητά, μέχρι και την καταβολή κάποιων επόμενων μισθών ώστε να προσφέρουν μία ανάσα στους εργαζομένους τους. Άλλοι πάλι, κατέθεσαν μερίδιο του μισθού.
  • Φτάνουν οι τόσο πολυπόθητες διακοπές και ενώ δεν θα μοιάζουν με αυτό που ονειρευόμασταν λίγες εβδομάδες πριν, εξακολουθώ να τις περιμένω πώς και πώς. Και ας με πιάνει ένας κόμπος στο στομάχι.
  • Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Ή αλλιώς, το μη χείρον βέλτιστον. 
Καλό Σαββατοκύριακο και καλά μας κουράγια.
ανδριάνα

3 σχόλια:

  1. Πόσο θα θελα να ήμουν σε τοσκο-εργοστασιο σαν αυτο που πηγες ή να χορευω salsa με φόντο μια λίμνη, αυτη την βδομαδα (ειδικά) δεν λέγεται!
    Πραγματι καποιες εταιριες έβαλαν απο τώρα το ''καλοκαιρινό δώρο'' στους υπαλλήλους για να ξεφορτωθουν χρηματα, φοβούμενοι το κουρεμα των τραπεζικων λογαριασμών.
    Πως γινεται να αποκτήσω Ελβετικη υπηκοότητα και τραπεζικό λογαριασμό?! lol:)

    Καλό υπόλοιπο Κυριακής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και εμείς εδώ ζούμε 2 παράλληλες πραγματικότητες αλλά νιώθω πραγματικά τυχερή που έχω και την ελβετική εναλλακτική και μπορώ να περπατήσω στην πόλη και να συναντήσω ανθρώπους ξέγνοιαστους που γεμίζουν τα βράδια τους με μουσικές και γέλια κάτω από τα πλατάνια.

      Διαγραφή
  2. Αυτό με τις προπληρωμές είναι τόσο σουρεάλ! Πρώτη φορά άδειαζαν οι εταιρικοί μας λογαριασμοί και αισθανόμασταν τέτοια ανακούφιση!!!!!! Κι εμείς το ίδιο κάναμε. Προπληρωμές υπαλλήλων, εφοριών μέχρι και λογαριασμών ΔΕΚΟ! Ποιος θα μας το' λεγε ότι θα πληρώναμε την εφορία με τέτοια χαρά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes