Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

How was your week?

  • Ολιγοήμερες διακοπές γιοκ, οπότε επιστροφή στην εξωτική Βούλα για συνέχεια των "διακοπών" σε πιο urban ύφος και τόνο όμως.
  • Πριν αναχωρήσουμε όμως από την Καλαμάτα προλάβαμε να συναντήσουμε 2 αγαπημένες φίλες της περιοχής (την Πελαγία και την Νατάσα) και να γνωρίσουν τον Στέφανο για 1η φορά. Αγάπη και συγκίνηση.
  • Στις 2,5 περίπου ώρες της επιστροφής ο μικρός κοιμόταν (φτου φτου) οπότε απολαύσαμε την ησυχία και τη διαδρομή. Κάναμε μία στάση στους θείους των Βορείων Προαστίων και βουρ ολοταχώς για το σπιτάκι μας.
  • Επιτέλους κρεβάτι με σωστό στρώμα για σωστά στριφογυρίσματα. Κάτι τέτοιο υποθέτω θα σκέφτηκε ο Στέφανος μετά το λεπτό, βαθουλωτό στρώμα του παρκοκρέβατου που δεν του άφηνε καμία επιλογή πέραν του ανάσκελα ύπνου.
  • Και το 1ο βράδυ πήγε σχετικά καλά και -εννοείται- κοιμήθηκε μπρούμυτα!
  • Με το φαγητό δεν τα πάμε πολύ καλά και αναρωτιόμαστε - αγχωνόμαστε κάθε ημέρα πόσο έφαγε, εάν έφαγε, εάν χόρτασε, ανεβάζοντας σταδιακά και τις ποσότητες του "ξένου" (άσχημη λέξη ε;) γάλακτος. It is what it is. Προσαρμογή στην προσαρμογή.
  • Και το σπιτάκι μας είναι όμορφο, λιτό, ηλιόλουστο και ολάνθιστο.
  • Κυριακή με πρωϊνό καφέ με την οικογένεια των κουμπάρων παραλιακά και συζητήσεις - όνειρα - σχέδια για το μέλλον, μεσημεριανό στους γονείς μου με την παρέα οικογενειακών φίλων και απόγευμα σπίτι στη γνωστή ιεροτελεστία ύπνου του μικρού.
  • Πριν, κάναμε όμως μία γρήγορη στάση για να βάλω ένα "τικ" στη λίστα μου: waffle house στη Βουλιαγμένη. Άξιζε κάθε του θερμίδα!
  • Η γενέθλια Δευτέρα γέμισε με δουλειές δεξιά - αριστερά, πρωϊνό καφέ με τη φίλη Μελίνα, το 1ο δώρο του μικρού Στέφανου με την συμβολή του μπαμπά του (εξαιρετικά, χειροποίητα, ελληνικά, ξύλινα γυαλιά), οικογενειακό μεσημεριανό φαγητό στο αγαπημένο moorings (με την ανεπανάληπτη θέα και τους πάντα ευγενέστατους και πλήρως ενημερωμένους σερβιτόρους) και τοπικό κρασί με φίλους (ακούγεται πολύ πιο απλό απ' ότι είναι).
  • Και ο μικρός μάς έκανε το χατήρι και κοιμήθηκε σερί από τις 07.00 μέχρι τις 04.00! Αφήνοντας έτσι την "γιαγιά" ήσυχη να διαβάσει το βιβλίο της και εμάς να πιούμε το κρασί μας.
  • Και σου ρίχνει ένα χαμόγελο μόλις σε εντοπίσει το πρωί!! Ξεχνάς όλα τα κλάμματα και τα ξενύχτια που έχουν προηγηθεί.
  • Η Τρίτη ήταν αφιερωμένη στη μικρή Μυρσίνη και στην αμφίεση της βάφτισής της. Και παρόλες τις δυσκολίες, τα καταφέραμε νομίζω περίφημα.
  • Ήπιαμε και τον καφέ μας, τσιμπήσαμε και τις σαλάτες μας με θέα θάλασσα, συναντήσαμε -επιτέλους- και τα Χιωτάκια που επέστρεψαν από τις διακοπές.
  • Και η Ηλεκτρούλα έφερε μέχρι και το αστεράκι της με τα νανουρίσματα για να βοηθήσει τον μικρό να κοιμηθεί.
  • Και είναι πραγματική ευλογία να βλέπεις τους μικρούς σου φίλους να μεγαλώνουν. Πότε τους κράταγες αγκαλιά και σου κρατούσαν το δάχτυλο, και πότε δεν μπορείς πια να τους σηκώσεις! Να είναι καλά και να μεγαλώνουν έτσι όμορφα.
  • Κάναμε και το πρώτο μπάνιο εντός Αττικής με τα δίδυμα κοριτσάκια φίλων και συνειδητοποιήσαμε ότι ο καθένας τραβάει τον δικό του, υποκειμενικό γολγοθά. Είναι ανακουφιστικό όμως να βλέπεις οικογένειες να μεγαλώνουν όμορφα και μονιασμένα παρά τις δυσκολίες.
  • Ο μικρός Στέφανος έκανε μια βόλτα στην ζούγκλα με τον μπαμπά του. Δεν χρειάστηκε να βγουν ούτε απο το δωμάτιο.
  • Βράδυ Τετάρτης με αντροπαρέα στον κήπο. Ο Δημήτρης, ο Θοδωρής, ο Γιώργος και βεβαίως ο συνοδοιπόρος σε μεγάλα κέφια, με ωραίες συζητήσεις, εξομολογήσεις, αγάπη και όνειρα για το μέλλον. Αγαπώ τις αντροπαρέες, σας το έχω πει;
  • Και ο Δημήτρης δεν άντεξε και μπήκε κρυφά στο δωμάτιο του μικρού για να τον δει για 1η φορά. Και εμείς παρακολουθούσαμε μέσω την ενδοεπικοινωνίας με κομμένη την ανάσα. 
  • Και ο γνωστός μουσαφιρέος μας διανυκτέρευσε οπότε ξυπνήσαμε περισσότεροι την Παρασκευή, πέρασε και πρωί - πρωί ο γεωπόνος της καρδιάς μας για έναν γρήγορο καφέ και φύγαμε μετά όλοι για δουλειές και βόλτες.
  • Η βόλτα μας έβγαλε και στο αγαπημένο KK Jewelry Lab για συζητήσεις σε μία σειρά θεμάτων, αναζητήσεις και σχέδια.
  • Νομίζω ότι αντικειμενικά, δεν πρέπει να έχει αφήσει άνθρωπο ο Στέφανος που να μην του έχει χαμογελάσει! Αρκεί να ασχοληθείς μαζί του για 2 λεπτά και σου χαρίζει το πιο πλατύ του χαμόγελο. Ο γλυκούλης.
Καλό σαββατοκύριακο & καλό μας μήνα!
ανδριάνα

4 σχόλια:

  1. Γιατι τι έχει η Βουλα... μια χαρα ειναι για δικοπές. Απ όλα εχει... παγωτακι στο γουάφλς (αξιζουν ολες οι θερμιδες), Μουρινγκς για ποτό, σουβλάκια στην πλατεια ;) Σκέφτομαι σοβαρα να πάω ''διακοπές'' ενα 5ημερο τωρα τον Σεπτεμβρη!

    ΥΓ
    Many Happy Returns for Your Birthday :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι αλήθεια ότι είμαστε τουριστικός προορισμός για τις κοντινές μετακινήσεις. Δεν παραπονιέμαι καθόλου!
      Ευχαριστώ :))

      Διαγραφή
  2. Ο μουσαφιρέος δηλώνει μεγάλη νοσταλγία για τις εποχές που μουσαφίριζε κατά συρροή και κατ' εξακολούθησιν. Ωστόσο, είναι χαρούμενος με όλες τις αλλαγές σας και που συνεχίζει να μουσαφιρίζει σε κάθε ευκαιρία. Και σμουτς και σματς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νοσταλγία... τι όμορφη λέξη! Και εγώ (σε όλα)!

      Διαγραφή

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes