Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

How was your week?

  • Μα σαν να το φύλαγε! Παρασκευή, με την επιστροφή του συνοδοιπόρου να 'σου οι γκρίνιες του μικρού, να 'σου ξύπνιος όλη την ημέρα με τα μάτια πρησμένα από τη νύστα.
  • Το Σάββατο όμως ξημέρωσε ηλιόλουστο και κεφάτο!
  • Ήλιος ήλιος ήλιος!
  • Και φάγαμε το πρώτο μας πρωϊνό οι 3 μας: ψημένο ψωμί με σπιτική μαρμελάδα πορτοκάλι.
  • Και το μεσημεράκι κοιμήθηκε για καμιά ωρίτσα ο μικρός, ξεκουράστηκε ο συνοδοιπόρος, προχώρησα και εγώ κάποιες δουλίτσες. Όλοι ευχαριστημένοι!
  • Και με το που ξύπνησε, βουρ για Γαλλικό σούπερ-μάρκετ.
  • Και το βραδάκι είχαμε μαγειρικές: κις με μπρόκολο, και την βασιλόπιτα με την Ρόζα για την αυριανή γιορτή.
  • Ήρθε για λίγο και ο Κώστας για κρασί και πειράγματα με τον συνοδοιπόρο.
  • Τι ωραίο να κοιμάσαι σερί 8ωρο! Από συνήθεια ξύπνησα 2-3 φορές μες στη νύχτα να δω το ρολόι αλλά ο μικρός ενώ ακουγόταν κάποιες φορές δεν έχασε λεπτό τον ύπνο του.
  • Γιορτή Βασιλόπιτας Ελλήνων του Neuchatel. Δεν είμαστε πολλοί αλλά προσπαθούμε να οργανωθούμε και να ενωθούμε. 
  • Δεύτερη λοιπόν διοργάνωση, στο ίδιο σημείο, με καμιά 50αριά ενήλικες και 15 παιδάκια, νέες φάτσες και παλιές, αλλά πάντα ωραία διάθεση και χαμόγελα.
  • Και ο Στεφανάκος ήταν ο πιο μικρός και προσέλκυσε όλα τα βλέμματα.
  • Προσπάθησα και εγώ να μιλήσω με όσους περισσότερους γινόταν και με όλους είχαμε πολύ εγκάρδιες συζητήσεις.
  • Αργά το μεσημέρι αναχωρήσαμε και τον Στέφανο τον πήρε ο ύπνος το 1ο λεπτό που μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Τον κακομοίρη. Τόσα ερεθίσματα, τόσος κόσμος, τόσος θόρυβος.
  • Έτσι, είπαμε και εμείς να το εκμεταλλευτούμε και να πάμε μέχρι την Bienne στη γνωστή αγαπημένη μας πιτσαρία μαζί με τους "πρωτευουσιάνους" (από την Βέρνη βλέπετε) φίλους.
  • Και έτσι, επιστρέψαμε οριστικά σπίτι αργά το απόγευμα, πλήρεις από όλες τις απόψεις.
  • Ερώτηση προς γονείς: είχαν και τα δικά σας μικρά αυτή την τάση να σηκωθούν ενώ προσπαθούσαν να κοιμηθούν στην κούνια τους; Εμάς σηκώνεται καθιστός ακόμα και κοιμισμένος, με κλειστά τα μάτια! Δεν σταματά να σπρώχνει!
  • Δεν σας είπα! Ο συνοδοιπόρος έφερε από την Αμβέρσα στον μικρό ένα αξιολάτρευτο, μικροσκοπικό αυτοκινητάκι που έχει και φτερά για να πετάει. Το οποίο μιλάει και τραγουδάει συνέχεια. Μόνο που είναι στα φλαμανδικά! Πόσο γελάω... Αν υπάρχει εθελοντής - μεταφραστής παρακαλώ να αφήσει σχόλιο.
  • Από τους -5 πήγαμε στους 5 και ζεστάθηκε λιγάκι το κοκκαλάκι μας! Μαζί βέβαια με την άνοδο ήρθαν και οι βροχές. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα.
  • Από Τετάρτη όμως είχε εξαιρετικές, χειμωνιάτικες ημέρες! Γέμισαν τα πάρκα, οι λίμνες και οι παιδικές χαρές. Μαζί και εμείς.
  • Και μέσα σε όλα, η αγαπημένη νεο-μαμά Έλενα είχε επιπλοκές και μπήκε στο νοσοκομείο. Τρέξαμε και εμείς με τον Στεφανάκο για ψυχολογική αλλά και πρακτική υποστήριξη.
  • Και μέσα σε όλα, ξεκίνησε δειλά - δειλά και ο Στεφανάκος μας τον παιδικό του σταθμό. Την Τετάρτη για 1 ολόκληρη ώρα, την Πέμπτη για 2.
  • Και τα πήγε μια χαρά... Ούτε αντέδρασε όταν έφυγα ούτε όταν επέστρεψα.
  • Και βεβαίως ήμουν σε απόσταση 10 βημάτων και από την αγωνία έτοιμη ήμουν να ξεκινήσω το κάπνισμα.
  • Από Δευτέρα ευελπιστούμε να συνεχίσουμε ώστε να μείνει και για το μεσημεριανό. Για να δούμε.
  • Και μέσα σε όλα, επανήλθε το μπούκωμα της μύτης του μικρού, μάλλον σε βαρύτερη μορφή και το βράδυ της Τετάρτης πρέπει να κοιμηθήκαμε 05.00 - 07.00. Ουφ.
  • Α! Κοιτάξαμε και εισιτήρια για το Πάσχα. Για Ελλάδα. Πω πω. Το ξέρετε ότι φέτος συμπίπτουν ορθόδοξο και καθολικό Πάσχα ε; Καταλαβαίνετε λοιπόν!
  • Είπαμε λοιπόν ως plan b μήπως πάμε οδικώς για κάποιες ημέρες προς Γαλλία ή Ιταλία.
  • Αλλιώς, αν είναι να δώσουμε 1200 ευρώ για εισητήρια, δεν πάμε μία Νέα Υόρκη;
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes