Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

How was your week?

  • Επιτέλους! Ήλιος! Λαμπερός! Γέμισε το σπίτι μας και τις καρδιές μας.
  • Και το Α' μέρος της Παρασκευής το περάσαμε σπίτι με τον Στεφανάκο, με παιχνίδια, δουλειές, μαγειρέματα, μπάνια, ύπνους και φαγητό, και το Β' μέρος με την προσθήκη του συνοδοιπόρου, παιχνίδια ξανά, βόλτες, φαγητό και ήρεμο ύπνο του μικρού το βράδυ μετά από πολλά γέλια!
  • Το έζησα και αυτό! Ο συνοδοιπόρος ζήτησε μ ό ν ο ς του, αυτοβούλως, να φάει μπρόκολο και πραγματικά έφαγε. Για πρώτη φορά ever. Εντάξει, το έχει φάει σε τάρτα. Αλλά έτσι μόνο και έρημο ποτέ! Μεγαλεία!
  • Ο Στεφανάκος από την άλλη, δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον. Ακόμα.
  • Με αυτά και με εκείνα όμως, και την κάθετη μείωση στην κατανάλωση γάλακτος, ο μικρός έχει πέσει με τα μούτρα στη φέτα. Πω πω! Τρελαίνεται.
  • Το Σάββατο κατεβήκαμε στο κέντρο με πατίνι (ευκαιρία ήταν μιας και δεν έβρεχε) και ήπιαμε καφέ με τον φίλο Κώστα στο γνωστό μας σημείο.
  • Και το μεσημεράκι φύγαμε σερί για Bienne και τους άλλους φίλους για σπιτικά burgers σολομού και παιχνίδια των μικρών. Και ο Παναγιωτάκης από "πάπι" έγινε "άμπι".
  • Πόσες φορές μες στην ημέρα ζητάει την Άμι, και την γιαγιά, και τον παππού, και τον Άγκι..... Όποτε χτυπάει το κουδούνι τρέχει στην πόρτα και λέει "Άμι". Ο γλυκούλης... και σπαράζει η καρδιά μου αλλά προσπαθώ να το παίξω ψύχραιμη.
  • Πόσο όμορφα πέρασε η Κυριακή χωρίς να κάνουμε κάτι πολύ διαφορετικό, αλλά κάνοντας τα καθημερινά με εξαιρετική διάθεση και συνεργασία. Έτσι, βγάλαμε από τη μέση πολλές δουλειές: πλύσιμο του αυτοκινήτου, άδειασμα του "ξενώνα" ενόψει και του μουσαφιραίου μας, ξεκαθάρισμα στα ρούχα του Στεφανάκου, γενικότερο συμμάζεμα του σπιτιού, μαγείρεμα.
  • Φτιάξαμε και την μηλόπιτά μας ενόψει της pizza night στο σπίτι των φίλων Πολωνών.
  • Και η πίτσα ήταν σπιτική και πεντανόστιμη, ο Στέφανος σε τρελά κέφια, να κάνει ματάκια και να στέλνει φιλάκια στην Magdalena, να ξεκαρδίζεται με τον Piotr που του έπαιρνε την μπάλα και έτρεχε, να δοκιμάζει πρώτη φορά cheesecake και να κερδίζει τις εντυπώσεις.
  • Εμείς από την άλλη, ανταλλάξαμε χριστουγεννιάτικες ιστορίες και παραδόσεις, μιλήσαμε για τη Βιέννη και την Ν. Αφρική (το επόμενό τους ταξίδι) και περάσαμε για ακόμη μία φορά όμορφα.
  • Έτσι, η Δευτέρα παρόλο που ξημέρωσε με 2 ξυπνήματα μες στη νύχτα (σαν να του λείπουμε και φωνάζει μαμά - μπαμπά μες στον ύπνο του... τι να πω), πήγε περίφημα.
  • Πόσες δουλειές κάναμε παρέα! Τις κατσαρόλες μας πλύναμε, στο γιατρό πήγαμε (για έλεγχο των αυτιών λόγω της ωτίτιδας που πέρασε), τις φακές μας μαγειρέψαμε, το γιαούρτι μας με τα μύρτιλα φτιάξαμε στο blender, τα παιχνίδια μαζέψαμε, τον ύπνο μας κάναμε, τους χορούς μας τους ρίξαμε, τα ρούχα τακτοποιήσαμε και 17.25 νταν είμασταν έξω από τη δουλειά του συνοδοιπόρου.
  • Και η "μπα" έγινε "μπάλα", και είπε και πρώτη φορά "κουκούλα". Και το κλασικό παιχνίδι που κρύβεις τα μάτια σου μες στις παλάμες το λέει "κου κου κα". Χαχα..... 
  • Και έκανε τις προάλλες ο συνοδοιπόρος ότι μετράει για να παίξουμε κρυφτό, και έκτοτε όλο πηγαίνει και χώνεται στις γωνίες και μιλάει στον τοίχο (και καλά ότι μετράει) και μετά αρχίζει να τρέχει.
  • Η μίμηση και η παντομίμα στο αποκορύφωμά τους.
  • Τρίτη με ωραίο -σχεδόν- συνεχόμενο ύπνο, περίεργη συννεφιά - ομίχλη και κλασικό, πρωινό πρόγραμμα στο σπίτι.
  • Και το απόγευμα ξεστόλισα (it's a dirty job but someone has to do it), και συμμάζεψα, και αγόρασα το νέο μου jean (αμέ!).
  • Και με την παραλαβή του συνοδοιπόρου, είδαμε και ένα υποψήφιο αυτοκίνητο. Προχωράμε με αποφασιστικότητα στα new year resolutions μας ;) !
  • Και το βραδάκι ήρθαν και οι γειτόνοι για κρασί και πατατάκια (μικρές αμαρτίες!) και ανάλυση της ατζέντας του Ιανουαρίου.
  • Και η Τετάρτη ξημέρωσε με την πρώτη ομίχλη του έτους. Καλά τα έχουμε πάει φέτος... και από ομίχλη και από κρύο. Φτου φτου.
  • Στα κλασικά memories που βγάζει το facebook αναδύθηκε περσινή φωτογραφία με το θερμόμετρο του αυτοκινήτου να γράφει -13!
  • Ξεκίνησαν και οι -πυρετώδεις- ετοιμασίες για την 3η κοπή της πίτας των Ελλήνων του Neuchatel. 
  • Χτυπάει ο ταχυδρόμος το κουδούνι 6 απανωτές φορές (δηλαδή jesus!) και ο μικρός δεν ξυπνάει. Χτυπάς εσύ απαλά την πλαστική κουτάλα στην κατσαρόλα και σε 3'' κλαίει.
  • Σας έχω πει ότι οι από πάνω μας (που δεν ξέρω καν ποιοι είναι) κάνουν μερικές ημέρες (όχι λίγες!) τόσο θόρυβο σαν να ανακαινίζουν το σπίτι... Λέμε τη μία θα αγόρασαν κάποιο έπιπλο και συναρμολογούν, λέμε την άλλη κάτι φτιάχνουν στην κουζίνα. Ε, έχουν περάσει 6 μήνες και συνεχίζουν ακάθεκτοι. Ακόμα και τη νύχτα. 
  • Την Πέμπτη αφού ακολουθήσαμε το κλασικό, πρωϊνό μας πρόγραμμα, είπα να κάνω τις εξωτερικές δουλειές και αναζητήσεις.
  • Μεγάλη επιτυχία δεν είχα αλλά πήρα μία καρεκλίτσα στον Στέφανο (που βγαίνει πάντα κερδισμένος).
  • Έφτιαξα και το αγαπημένο φαγητό του συνοδοιπόρου έκπληξη οπότε όλοι ευχαριστημένοι!
  • Α! Έκανα και το 1ο μου μάθημα γαλλικών μέσω skype με την καινούργια μου δασκάλα. Για να δούμε....
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes