Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

How was your week?


  • Αχ! City break να το πω; Weekend away from home να το πω; Λονδίνο πόσο άλλαξες να το πω; Ανδριάνα πόσο άλλαξες να το πω; Girls weekend να το πω; Όπως και να το πω, ήταν 2 ημέρες που ταξίδεψα μ ό ν η , στο όμορφο Λονδίνο που είχα να επισκεφθώ χρόοοονια, στην αγαπημένη μου φίλη Αθηνά που είχα να δω χρόνια (άτιμη ξενιτιά), για να πάρω λίγο αέρα μητρόπολης, να ξεκουραστώ (ψυχικά γιατί σωματικά δεν προβλεπόταν) και να επιστρέψω στα αγόρια μου ανανεωμένη.
  • Και συνέβησαν όλα τα παραπάνω! Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς μεγάλες εξόδους, χωρίς τον καλύτερο καιρό (Λονδίνο είναι αυτό) αλλά με πολύ γέλιο, πολλές (!) συζητήσεις, πολύ περπάτημα, πολλές αγκαλιές....
  • Ήταν τόσο όμορφα!
  • Έτσι, Παρασκευή μεσημέρι με άφησαν τα αγόρια στο τρένο για να ξεκινήσω το οδοιπορικό. Εννοείται με βουρκωμένα μάτια έκλεισα πίσω μου την πόρτα.
  • Και με τρένα - αεροπλάνα - τρένα, έφτασα στο Hammersmith αργά το απόγευμα.
  • Περπάτημα, σπίτι, τακτοποίηση, οικογενειακή μάζωξη, συζητήσεις και βραδινή, κοριτσίστικη έξοδο σε ελληνικό εστιατόριο.
  • Και το Σάββατο ξεκινήσαμε νωρίς ώστε να αφήσουμε τα μικρά στο ελληνικό σχολείο και απλά δεν σταματήσαμε να περπατάμε.
  • Ένα θα σας πω: το κινητό μέτρησε 15 χιλιόμετρα! Σε μία μέρα, με βροχή από το μεσημέρι και μετά, με 2 μικρά παιδιά, και μεγάλες μετακινήσεις και με το μετρό.
  • Notting Hill, χάζεμα, φωτογραφίες, brunch στο Lisa's, συζητήσεις (μα να μην τελειώνουν τα θέματα ποτέ;), παραλαβή των παιδιών, περπάτημα, Regent's Park, βροχή, πίτσα στο The Regent's Bar and Kitchen, παιχνίδια, ανασυγκρότηση, επίσκεψη στο Museum of Brands, Packaging & Advertising (να θυμηθούμε λίγο και την "τέχνη" μας), περπάτημα, μετρό για Canary Wharf και Winter Lights, περιπέτεια (όπως είπε και η μικρή Κατερίνα) ώστε να προσανατολιστούμε και να βρούμε τα εκθέματα μέσα στο σκοτάδι, το κρύο και το ψιλόβροχο, μετρό πάλι (ώωωρες μέσα σε αυτό το μετρό), σπίτι.
  • Ουφ... δύο ανάσες, παράδοση των παιδιών στον μπαμπά Γιάννη που τόσο μας βοήθησε ώστε να περάσουμε καλά, και ξανά μετρό + περπάτημα (σύνολο πάνω από ώρα!) για να πάμε στην άλλη άκρη της πόλης, Shoreditch, ώστε να συναντήσουμε την αγαπημένη μου Ντιάνα! Πόσα χρόνια!! Άτιμη ξενιτιά -ξανά.
  • Και μου κρατούσε το χέρι και δεν μου το άφηνε. Μα χάνεται η αγάπη; Ποτέ!
  • Είναι ευλογία να έχεις φίλες που αρκεί να στείλεις ένα μήνυμα στην άλλη άκρη της ευρώπης και να ξέρεις ότι οι πόρτες τους θα είναι πάντα ανοιχτές.
  • Και μέσα σε 2 ώρες τι να πρωτοπείς, και πόσο να αγκαλιαστείς, και πόσο να μεταφέρεις αυτό που ζεις....
  • Η πείνα όμως πείνα και ας ήταν μετά τα μεσάνυχτα. Dirty burger λοιπόν με την ελληνίδα στο ταμείο και εξαιρετικό burger κοτόπουλου!
  • Με αυτά και με εκείνα, επιστρέψαμε σπίτι κατάκοπες αλλά τόσο χαρούμενες!
  • Πόσα να χωρέσεις σε μία ημέρα; Ε, τόσα! Και αν βοηθούσε περισσότερο ο καιρός, ίσως και παραπάνω. Διάθεση να υπάρχει, αντοχές και καλή παρέα.
  • Βλέπετε... δεν σας αφήνω παραπονεμένους! Γέμισαν links οι λέξεις ώστε να έχετε ακριβή εικόνα και αν θέλετε να επισκεφθείτε και εσείς κάποια από αυτά τα μέρη.
  • Και την Κυριακή ήρθε κιόλας η ώρα του γυρισμού. Μαζέματα λοιπόν, λίγη βόλτα στο ποτάμι και στο πάρκο, και μετρό - τρένο - αεροπλάνο - τρένο - αυτοκίνητο για Neuchatel. 
  • Από το μεσημέρι που πήρα το πρώτο μετρό για Victoria, σπίτι μου έφτασα στις 22.00.
  • Και το μικρό αγόρι κοιμόταν και το μεγάλο με περίμενε με μια αγκαλιά.
  • Και το πέρασαν το τεστ με άριστα! Και γέμισαν το σαββατοκύριακό τους με δραστηριότητες, φίλους, παιδότοπους, γενέθλια, παιχνίδια και πέρασαν περίφημα.
  • Και την Δευτέρα ανυπομονούσα να ξυπνήσει ο Στεφανάκος για να τον αγκαλιάσω.
  • Και όλη την ημέρα την περάσαμε σπίτι. Τα δυο μας. Είχαμε τόσα να κάνουμε και να πούμε άλλωστε.
  • Και την Τρίτη επιστρέψαμε στους ρυθμούς μας με τον μικρό να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό, εγώ στα κορίτσια για catch-up και στις δουλειές, και να μαζευόμαστε όλοι σπίτι το απόγευμα (μαζί με τον φίλο Κώστα) για φακές. 
  • Super blue blood moon eclipse. Όλα αυτά σε ένα.
  • Δεν ξέρετε τι ανακούφιση και τι ευτυχία είναι να πηγαίνεις τον μικρό σου στον παιδικό σταθμό και να έχει ένα χαμόγελο απ' άκρη σ' άκρη και να τεντώνει τα χέρια του για να πάει στην αγκαλιά των δασκάλων του. Ή μάλλον όσοι έχετε παιδιά, ξέρετε.
  • Σε λίγο ο Στεφανάκος θα απλώνει και τα ρούχα μόνος του! Προς το παρόν, τα βάζει στον κάδο, τα βγάζει από τον κάδο, μου δίνει μανταλάκια και ανακοινώνει και σε ποιον ανήκει κάθε ρούχο.
  • Έφτασαν και τα ελληνικά πακέτα με βιβλία και σταφίδες από τη μία, και λουκάνικα και παιχνίδια από την άλλη.
  • Interview day η Πέμπτη. Για να δούμε. 
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes