Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2020

How was your week?


  • Υπογραφές, υπογραφές, υπογραφές!
  • Και αφού τα προλάβαμε όλα και συνεργαστήκαμε εξαιρετικά με τόσες διαφορετικές ειδικότητες και τόσο διαφορετικούς επαγγελματίες, παραλάβαμε τον μικρό από το σχολείο και βγήκαμε για βόλτα.
  • Πατίνι λοιπόν δίπλα στη λίμνη, και αγώνες, και γέλια, και λιμνούλες, και εμπορικό κέντρο για σούπερ-μάρκετ (να δούμε αν θα έχει κάτι μικρούλι και για εμένα μαμά) και σπίτι για μαγειρέματα και παιχνίδια.
  • Πόσο όμορφο, ηλιόλουστο (σχεδόν ανοιξιάτικο!) και γεμάτο σαββατοκύριακο!
  • Όλο το πρωί του Σαββάτου το περάσαμε λοιπόν έξω με πατίνια και βόλτες και ήλιο και καφέ.
  • Και το μεσημέρι καταφέραμε να κοιμηθούμε και οι 3 (μπαμπάς και γιος δίπλα - δίπλα στον καναπέ, κάτω από το κάστρο που είχαν φτιάξει με τα μαξιλάρια), και ξυπνήσαμε σχετικά αργά οπότε παραμείναμε εντός με ταινία, παιχνίδια, ποδόσφαιρα....
  • Την Κυριακή φάγαμε όλοι μαζί πρωινό σπίτι μας με τους φίλους (waffles, croissants, μαρμελάδες...) και μετά ανηφορίσαμε προς το βουνό, με τα έλκηθρα και τα αδιάβροχά μας προς αναζήτηση χιονιού.
  • Και χιόνι βρήκαμε, όχι εξαιρετικής ποιότητας αλλά οκ, και τα 2 πιτσιρικάκια, ο Στέφανος και η Χριστίνα, ξεσάλωσαν με τα έλκηθρα ξανά και ξανά. Πρώτη φορά μόνοι τους να τα οδηγούν σαν go carts!
  • Είχε όμως έναν αέρα και ένα κρύο! Πω πω...
  • Επιστροφή λοιπόν σπίτι, αποτυχημένη απόπειρα ξεκούρασης και δική μου αναχώρηση για το baby shower της αγαπημένης Έλενας στο αγαπημένο Farel Bistro στην Μπιλ.
  • Εκεί μαζευτήκαμε καμιά δεκαριά κοπέλες + 2 μωρά, ήπιαμε, τα είπαμε, χαζέψαμε την έκθεση με τα χειροποίητα ρούχα και αξεσουάρ και αποχωριστήκαμε αναμένοντας την άφιξη της μικρής Βιολέττας εκεί κατά τις 11 Μάρτη.
  • "Μαμά, σε αγαπώ πολύ". Και εγώ Στεφανάκο μου. "Να μείνεις τότε εδώ". Για λίγο θα λείψω αγάπη μου. "Θα ξανάρθεις ε;" Βεβαίως! "Ωραία! Την μπεζ σκιά να βάλεις".
  • Δευτέρα και Τρίτη ξεκίνησα με χαρά και ηρεμία από το σπίτι και έφτασα αισίως στη δουλειά μετά από 1,5 ώρες (ατύχημα και τις 2 ημέρες!). Well well...
  • "Μαμά, πηγαίνεις φουλ όταν οδηγείς ε; Σαν τις φόρμουλες. Με τον μπαμπά δεν μπορούμε να σε βρούμε."
  • Αισίως στείλαμε και το γράμμα στην μεσιτική ανακοινώνοντας την αναχώρησή μας, σε 3+ μήνες από τώρα.
  • Είμαστε τυχεροί γιατί βάσει αυτού του συμβολαίου απλά πρέπει να ενημερώσουμε 3 μήνες νωρίτερα χωρίς όμως κάποια δεσμευτική ημερομηνία όπως στο προηγούμενο σπίτι όπου οι "αναχωρήσεις" προβλέπονταν 3 φορές μες στο έτος. Ελβετία.
  • Για να δούμε όμως πώς θα κυλήσει και αυτή η διαδικασία.
  • Την Τρίτη αντί για lunch break κάναμε pilates με την αγαπημένη Jessica στο γυμναστήριο της εταιρείας και από τα πρώτα λεπτά συνειδητοποίησα ότι η δασκάλα ήταν Ελληνίδα (από την προφορά εννοείται). Και βεβαίως ήταν! Η Ελληνίδα και πολύ γλυκιά Βιβή!
  • Μία ωρίτσα διάλειμμα ή μία ωρίτσα γυμναστική ή μία ωρίτσα εκτός γραφείου αρκεί για να σου αλλάξει όλη την εργασιακή σου καθημερινότητα.
  • Τετάρτη και η ημέρα ξεκίνησε με χιονόνερο, κρύο και αέρα! Από τους 16 βαθμούς πέσαμε στους 2!
  • Και ξαφνικά το μεσημέρι με παίρνει τηλέφωνο ο συνοδοιπόρος ότι πηγαίνει στον παιδικό να πάρει τον Στέφανο που χτύπησε!
  • Εν ολίγοις, έπεσε την ώρα που έτρωγε ο κακομοίρης (γιατί έπαιζε με την καρέκλα του) και χτύπησε την άκρη του ματιού του (1 χιλιοστό από το μάτι!) στην άκρη του τραπεζιού και έκανε πληγή και έτρεχαν αίματα... καταλαβαίνετε.
  • Ευτυχώς στο νοσοκομείο μας είπαν ότι δεν χρειάζεται ράμματα και έτσι επιστρέψαμε σπίτι, κοιμήθηκε ο μικρούλης και μετά μας εξιστορούσε ξανά και ξανά τι έγινε.
  • Το πρωί βέβαια, το μάτι είχε πρηστεί και είχε κλείσει λιγάκι! Σαν τους boxers! Ο γλυκός μου!
  • Και για πρώτη φορά τον φετινό χειμώνα, την Πέμπτη ξυπνήσαμε και είχε μία τόση δα στρώση χιονιού!
  • Τα νέα του κορονοϊού δεν χρειάζεται να σας τα μεταφέρω. Κρούσματα πλέον και σε Ελλάδα και σε Ελβετία. Τι ζούμε.
Καλό σαββατοκύριακο! Τριήμερο για τους τυχερούς εν Ελλάδι!
ανδριάνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

Αρχειοθήκη LifeLikes