HOW WAS YOUR WEEK?

• Τι ωραία που ήταν αυτή η Δευτέρα!
• Ο Στέφανος χωρίς σχολείο οπότε οι επιλογές ήταν 2: είτε ένας ενήλικας θα έμενε σπίτι ή θα τον παίρναμε μαζί στο γραφείο.
• Ήθελε και εκείνος πολύ να έρθει οπότε στις 08.00 επιβιβαστήκαμε και οι 3 στο αυτοκίνητο.
• Και τι καλά που κάναμε!
• Κάθισε στο γραφείο δίπλα στο δικό μου, με την τσαντούλα που είχε φτιάξει με τα απαραίτητα (το άλμπουμ + τα διπλά αυτοκόλλητα panini, έναν κύβο του ρούμπικ, ένα βιβλίο), είχα πάρει και εγώ μαζί τον MACη και παρέα περάσαμε όλη την ημέρα.
• Πήραμε πρωινό, γνώρισε συναδέλφους που άκουγε καιρό (όπως ο Ben και ο Mike), ξαναείδε παλιούς (όπως η Hasti), έκανε βόλτα με την Ηρώ, τον σύστησα σε όλους όσους συναντήσαμε στους διαδρόμους (και με όλους έπιασε συζητήσεις), ήταν κοινωνικός και ευδιάθετος, κάθισε μόνος του όταν εγώ είχα meeting σε έναν ανοιχτό χώρο παραδίπλα (και πέρασε να πει ένα γεια μετά), έπαιξε squash το μεσημέρι με τον μπαμπά του και τον Σάκη, φάγαμε οι 2 μας, μέχρι που ξεκίνησε μόνος του να πάει να βρει την Ηρώ από τον 7ο στον 12ο όροφο (εδώ εμείς χανόμαστε να βρούμε τα γραφεία μας έτσι που είναι δαιδαλώδες το κτίριο) αλλά κατάλαβε γρήγορα ότι ήταν δύσκολο εγχείρημα και επέστρεψε στην βάση μας.
• "Καλά, δεν θα δουλέψετε μαμά καθόλου;".
• Μας έβλεπε που μιλάγαμε, γελάγαμε και μάλλον είχε άλλη εικόνα για το τι σημαίνει δουλεύω.
• Για αυτό και χάρηκα πολύ που ήρθε, γιατί τα γραφεία τα είχε επισκεφθεί στο παρελθόν, αλλά πάντα με παρέα (τις γιαγιάδες ή το βαφτιστήρι μας) και ποτέ για τόση ώρα ενόσω δουλεύαμε.
• Έτσι, μπορεί να δημιουργήσει τη δική του, ελπίζω θετική εικόνα, για το τι σημαίνει εργάζομαι, τι σημαίνει γραφείο, συνάδελφοι, meetings... και ναι, μπορεί όλα αυτά να είναι θετικά.
• Απόγευμα επιστρέψαμε σπίτι, συνεχίσαμε οι ενήλικες τη δουλειά, χαλάρωσε λίγο εκείνος, και μετά κάναμε δουλειές και ανταλλάξαμε απόψεις για την ημέρα που περάσαμε.
• Τρίτη, και δουλειά από το σπίτι και για τους δυο μας στο Α' μέρος της ημέρας.
• Είχα βλέπετε ραντεβού και με την αγαπημένη Liliana που μας βοηθά με την καθαριότητα του σπιτιού, και τα τελευταία καλοκαίρια έχει την καλοσύνη να μου ποτίζει και τα φυτά.
• Βοήθεια ανεκτίμητη!
• Το μεσημέρι πήγα από το γραφείο, έκανα το body pump μου, συνάντησα συναδέλφους και έφυγα αργά καθώς είχα face to face meeting με την ομάδα της Ελβετίας.
• Έφτασα και έπεσα με τα μούτρα στις ετοιμασίες του σπιτιού (ποτίσματα, ξεκαθάρισμα ψυγείου, συμμαζέματα) και της βαλίτσας μου.
• Είναι τόσο πιο εύκολο το θερινό πακετάρισμα!
• Κάναμε τα check ins μας, έκλεισα ταξί και τρένα, και κοιμηθήκαμε.
• Τετάρτη, και η ημέρα είχε δουλειά και την πτήση για Αθήνα.
• Με μία ώρα καθυστέρηση -την οποία περάσαμε εντός του αεροπλάνου- αναχωρήσαμε, φτάσαμε και μας περίμενε ο αδελφός μου να μας παραλάβει, και είχε πεταχτεί και έκπληξη ο αδελφός του συνοδοιπόρου καθώς δουλεύει σχετικά κοντά στο αεροδρόμιο.
• Επιβιβαστήκαμε και πήγαμε κατευθείαν σπίτι μας.
• Εμείς συνεχίσαμε λίγο με τη δουλειά, κατέφτασε η βόρεια γιαγιά με τον ξάδελφο Δημήτρη, ήρθαν μετά και οι γονείς μου, πέρασε για λίγο ξανά ο αδελφός μου με την οικογένειά του, και κάπως έτσι φτάσαμε μέχρι το βράδυ.
• Βόρεια γιαγιά και Δημήτρης διανυκτέρευσαν σε εμάς.
• Πέμπτη, και ξεκινήσαμε από νωρίς με τα laptops & calls μας.
• Τα ξαδελφάκια έπαιξαν με ότι μπορείτε να φανταστείτε (από πινγκ πονγκ μέχρι νιντέντο, και από παζλ μέχρι πειράματα), τσιμπήσαμε ελαφρά το μεσημέρι και αργά το απόγευμα (ή νωρίς το βράδυ, όπως το πάρει κανείς... εκεί κατά τις 18.30) συναντηθήκαμε όλοι στην πλατεία της Γλυφάδας για σουβλάκια.
• Η δική μου οικογένεια, αυτή του αδελφού μου + ένα ζευγάρι Αμερικάνων που μόλις είχε φτάσει, οι γονείς μας, η αδελφή μου, η βόρεια γιαγιά + ο Δημήτρης...
• Τα 3 μικρά πηγαινοέρχονταν στην απέναντι παιδική χαρά, εμείς κάναμε γύρους να μιλήσουμε με όλους, η αδελφή μου ήταν σε κέφια, φάγαμε ωραία, γελάσαμε και βραδάκι χωριστήκαμε.
• Τελειώσαμε και το παζλ που είχε φέρει ο αδελφός μου με τα ανθρωπάκια Lego Ninjago.
• Παρασκευή και νωρίς - νωρίς εγκαινίασα το reformer pilates για αυτήν τη σεζόν.
• Πιάστηκα και πολύ το ευχαριστήθηκα!
• Πετάχτηκα και μέχρι το τοπικό μας Φωτογραφείο για να βγάλω ταυτότητα διαβατηρίου ώστε να είμαι έτοιμη για την ανανέωση.
• Επιστροφή σπίτι με φουλ πρόγραμμα με τις αγορές της Πολωνίας, Σουηδίας και Κύπρου.
• Η παρέα ήθελε θάλασσα οπότε αφού τελειώσαμε με τις δουλειές, φτιάξαμε γρήγορα τσάντα θαλάσσης και πεταχτήκαμε μέχρι το Καβούρι.
• Βουτήξαμε, τα μικρά έπαιξαν με τις μπάλες και πήγαν και μέχρι το νησάκι, εμείς ρουφήξαμε ήλιο και εκεί κοντά στη δύση, μεταφερθήκαμε στην ταβέρνα Τρύπια Βάρκα για ψαρομεζέδες.
• Στην επιστροφή, κάναμε και μια στάση από την αδελφή μου και τα είπαμε λιγάκι.
• Παράλληλα, στην Ελβετία είχαν παραλάβει οι συμμαθητές του Στέφανου την ανακοίνωση (μέσω ταχυδρομείου εννοείται) για τους δασκάλους της ερχόμενης χρονιάς.
• Έτσι κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να μου στέλνουν μηνύματα για να δουν αν θα είναι τα παιδιά στην ίδια τάξη.
• Γράμμα εμείς δεν είχαμε δει, οπότε η γλυκιά Liliana μου έκανε την χάρη και πήγε, άνοιξε το γράμμα και μου το φωτογράφισε.
• Προς το παρόν, ο Στέφανος είναι στην ίδια τάξη με 3 φίλους του, αλλά όχι με έναν από τους πιο κοντινούς του.
• Σάββατο, και παρόλο που κοιμόμαστε αργά, ξυπνάμε νωρίς.
• Πήραμε το πρωινό μας στον κήπο, έπαιξαν λίγο τα μικρά, και αναχώρησε γιαγιά & ξάδελφος για την Κηφισιά.
• Οι 3 μας λοιπόν κατεβήκαμε στην Γλυφάδα για 2 βασικές στάσεις: Public & Hondos.
• Στο Public ήθελα να πάρω βιβλία (καθώς με τις ελβετικές καθυστερήσεις στις αποστολές, ξέμεινα χωρίς και πολύ μου έλειψε η ανάγνωση) και η πικρή αλήθεια είναι, ότι αγγλόφωνα είχε τα περισσότερα κατόπιν παραγγελίας. Βρήκα όμως 2 που ήταν στη λίστα μου και τα πήρα.
• Πήρε και ο συνοδοιπόρος μία οθόνη για να συνδέσει με το λαπτοπ ώστε να δουλεύει πιο εύκολα με τα τεράστια αρχεία που επεξεργάζεται.
• Με αυτά και με εκείνα, πήγε μεσημέρι οπότε πήραμε το δρόμο για το σπίτι των κουμπάρων μας, Μαριάννα, Χριστόφορος και ΣΙΑ.
• Μας περίμεναν με αγκαλιές, νοστιμιές, ψάρια για ψήσιμο, σαρδέλες, σαλάτες και πολλές πολλές ιστορίες.
• Θαλπωρή.
• Οι άντρες έψησαν έξω, εμείς μαγειρέψαμε μέσα και τα παιδιά έπαιζαν.
• Και ήταν τόσο όμορφα και απλά. Να καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι, να τρώμε πεντανόστιμα και να λέμε ιστορίες.
• Θα μπορούσαμε να κάτσουμε μέεεεεερες.
• Επιστρέψαμε όμως σπίτι μας κατά τις 18.00 γιατί εγώ είχα αναχώρηση στις 19.00.
• Είχε κλείσει η μαμά μου εδώ και καιρό να παρακολουθήσουμε την θεατρική παράσταση Μια ζωή - Ο μονόλογος μιας μοδίστρας, με την Ν. Μεντή, στο ανοιχτό θέατρο Βεάκειο στον Πειραιά.
• Ξεκινήσαμε λοιπόν οι γυναίκες της οικογένειας, η μαμά μου, η αδελφή μου, η ανιψιά μου, εγώ και η Νίνα (η κοπέλα που βοηθά την αδελφή μου) και φτάσαμε πρώτοι - πρώτοι.
• Είχε κάνει η μαμά μου τις συννενοήσεις για το αναπηρικό αμαξίδιο, μας εξυπηρέτησαν πολύ και έτσι μπήκαμε από νωρίς και απολαύσαμε ησυχία, αεράκι, θέα και συζητήσεις.
• Πόσο γελάσαμε! Θυμηθήκαμε ιστορίες από τα μπουζούκια μέχρι θεατρικές παραστάσεις.
• Και ήταν τόσο ωραίο να μας βλέπω όλους έτσι απλά, ήρεμα, χωρίς εντάσεις, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς ατζέντες.... Και να βλέπω την αδελφή μου να γελάει και να εξιστορεί.
• Κατά τις 21.00 ξεκίνησε η παράσταση, μονόλογος, και η ώρα πέρασε με μια ανάσα.
• Από το κλάμα στο γέλιο, περάσαμε μέσα από τη ζωή της μοδίστρας όλη τη σύγχρονη ελληνική ιστορία: εμφύλιος, πολυτεχνείο, κορωνοϊό, Τέμπη.... 
• Η Μεντή μοναδική! Τόσο φυσική, αληθινή, αυθεντική.... απολαυστική. Πραγματικά!
• Όρθιο την χειροκρότησε όλο το θέατρο, και εμείς μαζί.
• Εύκολα και γρήγορα βγήκαμε από το θέατρο και πήραμε το δρόμο του γυρισμού, συνεχίζοντας μες στο αυτοκίνητο με μουσικές (από ΛΕΞ μέχρι Κιάμο) και γέλια.
• Τα αγόρια, παράλληλα, είχαν συναντήσει τα έτερα αγόρια (Χριστόφορο & Άλκη) στο κοντινό μας μπασκετάκι και είχαν μαζευτεί σπίτι αργά, μετά τις 23.00.
• Σχεδόν μεσάνυχτα μπήκα σπίτι και τους βρήκα ξύπνιους!
• Κοιμηθήκαμε ωραιότατα, τόσο που σηκωθήκαμε στις 09.00 (πρωτάκουστο για εμάς).
• Χρόνο πολύ δεν είχαμε καθώς είχαμε κανονίσει να έρθει η οικογένεια του αδελφού του συνοδοιπόρου για μια μέρα στη θάλασσα.
• Η κίνηση (κλασικά! κυριακή του Ιουλίου!) πολλή οπότε έντεκα και φτάσαμε στην Βάρκιζα και πήραμε θέση στις ξαπλώστρες μας.
• Πρώτη φορά φέτος οι κρατήσεις γίνονται μέσω ενός site. Και πάλι καλά που το σκεφτήκαμε γιατί ήταν όλες οι οργανωμένες παραλίες ΦΟΥΛ.
• Μέσα και έξω από τη θάλασσα, με συζητήσεις, αναλύσεις, μουσικές, φαγητά, παιχνίδια καθίσαμε ώρες πολλές (μετά τις 18.00).
• Επιστροφή σπίτι, μπάνια, τακτοποιήσεις, συζητήσεις, γράψιμο, wimbledon, world cup.....
• Ξεκίνησα και το καινούργιο μου βιβλίο: Eleanor Oliphant is Completely Fine.
• Με αυτά και με εκείνα, πέρασαν οι πρώτες μας ημέρες στην Βούλα, είδαμε τις οικογένειές μας, τρέξαμε να τα προλάβουμε όλα, παρακολούθησα εξαιρετική θεατρική παράσταση υπό τα αστέρια, γελάσαμε με τους φίλους, έπαιξε με την καρδιά του ο Στέφανος και ετοιμάζουμε ήδη τις συναντήσεις της εβδομάδας που ξεκινά.
• Εύκολες οι ισορροπίες; Όχι. Πάντα κάποιος έχει παράπονο αλλά και εμείς να κλωνοποιηθούμε δεν γίνεται. Και κάπως πρέπει να είναι και για εμάς διακοπές οπότε είναι δύσκολες οι επιλογές αλλά έτσι είναι πάντα.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα