HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, τελευταία του Αυγούστου.
• Και εδώ, που τα σχολεία διανύουν ήδη την 3η τους εβδομάδα, πραγματικά νιώθεις το τέλος του καλοκαιριού.
• Ευτυχώς όμως, ο καιρός παρέμεινε ζεστός και ηλιόλουστος.
• Γραφείο και για τους δυο μας, με ακόμα αρκετές συναντήσεις από την "προηγούμενή" μου θέση.
• Είχα και μια εκ βάθους συζήτηση με μια συνάδελφο και φίλη η οποία με στεναχώρησε κάπως. 
• Για αυτό όμως που πραγματικά νιώθω περήφανη για εμένα, είναι για το πώς έχω ωριμάσει (προσωπικά και επαγγελματικά) ώστε να μην παίρνω τίποτα προσωπικά, να διατηρώ την ψυχραιμία μου, να μένω θετική και με σεβασμό, και να θέτω τα όριά μου.
• Το μεσημέρι κατάφερα και πήγα στο Interval Training (το προσπάθησα πολύ γιατί ήξερα ήδη ότι θα έχανα την γυμναστική της Τρίτης) και πολύ το χάρηκα. 
• Πόσος ιδρώτας!
• Το απόγευμα είχαμε ακόμη μία συνάντηση με την Diana για να συζητήσουμε λίγο περισσότερο για τις αγορές της που αναλαμβάνω.
• Είχαμε και το call με την ομάδα της Κροατίας που είναι μία από τις "τυχερές" καθώς έχουν ήδη αντικαταστάτη την συνάδελφο Judit οπότε τους σύστησα, συζητήσαμε τα μεγάλα projects και από εδώ και πέρα θα είναι στα χέρια της Judit.
• Ποδόσφαιρο δεν είχε ο Στεφανάκος (καθώς προέκυψε αγώνας μες στην εβδομάδα) οπότε αναχωρήσαμε με τον συνοδοιπόρο, τον παραλάβαμε και επιστρέψαμε απαρτία σπίτι.
• Στο ενδιάμεσο με είχε αναζητήσει ο διευθυντής μου, τον πήρα με βιντεοκλήση (σημαντική λεπτομέρεια), απάντησα στις επαγγελματικές ερωτήσεις που είχε και πριν κλείσουμε με ρωτά "τι έχει συμβεί;".
• Εγώ το έπαιξα ωραία και ψύχραιμη, τίποτα, και θα τα πούμε αύριο στο γραφείο από κοντά κτλ κτλ αλλά με ξέρει τόσο καλά, και προφανώς αποτυπώνονται τόσο πολύ τα συναισθήματα στο πρόσωπό μου, που επέμεινε! 
• Του είπα λοιπόν σε πολύ high level για την πρωινή συζήτηση με τη συνάδελφο (καθώς το θέμα συμπεριλαμβάνει εκείνον και την απόφαση να πάρω εγώ τη νέα θέση) και βεβαίως προβληματίστηκε και στεναχωρήθηκε.
• Κατέφτασε και η ράμπα που είχα παραγγείλει για να κρεμιόμαστε με τον Στέφανο.
• Πω πω... πόσο δύσκολο είναι! Και πόσο άβολο για τις παλάμες.
• Προσπαθώ όμως όποτε περνάω να κρεμιέμαι, έστω για κάποια δευτερόλεπτα, ευελπιστώντας ότι θα βελτιωθώ σταδιακά.
• Τρίτη, 1η Σεπτεμβρίου, και επίσημα ξεκίνησα στη νέα μου θέση!
• Τυπικά κάνω και την προηγούμενη μου δουλειά ακόμα οπότε θα πάρει μερικές εβδομάδες.
• Ξανά γραφείο για εμένα με back to back calls όλη μέρα.
• Το πρωί κατάφερα όμως και ήπια τον καφέ μου παρέα με τη φίλη Lauren στην βεράντα! Και είχαμε τόσα να πούμε! Γενέθλια, διακοπές, εργασιακά....
• Και όλως τυχαίως (πραγματικά!), η πρώτη μου συνάντηση στο νέο μου ρόλο ήταν με την ομάδα της Ελλάδας!
• Εντάξει!
• Το call το είχε διοργανώσει η ομάδα του EU Region, μπήκα και εγώ και άρχισαν τα επιφωνήματα, ο ενθουσιασμός! Τους ήξερα όλους και έχω συνεργαστεί με όλους μέσα από πολλές και διαφορετικές θέσεις (και δικές μου - και δικές τους).
• Πόση ενέργεια και αυτοπεποίθηση μου έδωσε!
• Ακολούθησε το μεσημέρι ένα αντίστοιχο call με την ομάδα της Γαλλίας και όλως τυχαίως ήξερα και εκεί έναν οπότε είχαμε πάλι τις χαρές και τον ενθουσιασμό.
• Ο Στεφανάκος είχε εκτάκτως αγώνα εκτός έδρας αλλά ευτυχώς πήγε με την μαμά του συμπαίκτη Liam.
• Έτσι, έφυγα εγώ κανονικά από το γραφείο, επέστρεψα σπίτι, τα είπαμε με τον συνοδοιπόρο, αναχώρησε εκείνος για το μπάσκετ του και 20.00 πια επέστρεψε και ο Στεφανάκος.
• Κάτι είχε κάνει και με το ρολόι του και ούτε βλέπαμε πού είναι, ούτε μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε.
• Φάγαμε τα δυο μας, κάναμε τα μπάνια μας, είδαμε λίγο US Open, κοιμήθηκε εκείνος και διάβασα λίγο εγώ.
• Τετάρτη, και δουλειά από το σπίτι για εμένα.
• Και είχαμε τηλεφωνικό ραντεβού με την φίλη Κατερίνα ενώ εκείνη οδηγούσε στην Αθήνα να πάει γραφείο. Και τα νέα είναι πάντα πολλά, και ο χρόνος ποτέ αρκετός (ακόμη και αν μιλούσαμε πάνω από μισή ώρα) αλλά καλύψαμε τα βασικά.
• Το μεσημέρι παρέλαβα τον Στεφανάκο από το σχολείο και πήγαμε νωρίτερα στο τέννις καθώς είχα συνάντηση με τους προπονητές για το νέο πρόγραμμα, τη νέα σεζόν κτλ.
• Ευτυχώς που ακυρώθηκε ένα call που είχα γιατί μάλλον είχαν πάει σερί οι καθυστερήσεις από τους προηγούμενους γονείς και εγώ περίμενα 20', συν κανά μισάωρο η συζήτηση... καλά κρασιά.
• Επιστροφή σπίτι για δουλειά, τον παρέλαβε ο συνοδοιπόρος τον μικρό, μαγείρεψα εγώ, επέστρεψαν, φάγαμε παρέα και κάναμε τις ετοιμασίες μας.
• Μετά από μπίρδρι - μπίρδι κανά δυο χρόνων, πείστηκε και ο συνοδοιπόρος να αλλάξουμε το 2ο μας αυτοκίνητο! Είναι ένα αυτοκίνητο που έχουμε ήδη μια δεκαετία, και όταν το είχαμε αγοράσει είχε άλλα πόσα χρόνια ήδη.
• Μια χαρά μας είχε βολέψει, ειδικά όσο το χρησιμοποιούσαμε λίγο, αλλά πλέον δεν καλύπτει τις ανάγκες μας. Είναι παλιό, δεν λειτουργεί ούτε το ραδιόφωνο, δεν έχει GPS, και από πάνω, οι ανάγκες μας έχουν αυξηθεί λόγω των προγραμμάτων οπότε χρησιμοποιείται σε καθημερινή σχεδόν βάση.
• Πείστηκε λοιπόν και ξεκίνησε τις διαδικασίες να νοικιάσουμε ένα μικρότερο αλλά πιο σύγχρονο. Τι καλά!
• Πέμπτη, και γραφείο ξανά. 
• Ξεκίνησα με ακόμη μία συνάντηση με την Diana ώστε να δούμε τις υπόλοιπες αγορές και τα projects τους, συνέχισα με την ομάδα της Γερμανίας (είχαν ενημερωθεί για την αλλαγή μου οπότε τους ρώτησε αν ήθελαν παρόλα αυτά να κάνουμε το call, και μου απάντησαν, βεβαίως, πώς αλλιώς θα σε αποχαιρετίσουμε), και το μεσημέρι κατέβηκα για το μάθημα pilates με την γλυκιά Βραζιλιάνα.
• Και μπορεί να μας κάνει μάθημα μόλις κάποιους μήνες, αλλά είναι τόσο mother figure, τόσο ιδιαίτερη, τρυφερή, με χιούμορ, που έχουμε όλοι δημιουργήσει πολύ στενή σχέση.
• Μας λέει λοιπόν στην αρχή του μαθήματος ότι από τον Οκτώβριο δεν θα μπορεί πια να καλύψει αυτό το μάθημα. Αρχίζουμε λοιπόν όλοι μα γιατί, και όχι... σκεπτόμενοι ότι μάλλον έχει πολλά μαθήματα και δεν βγαίνει το πρόγραμμά της.
• Μας εξομολογήθηκε όμως ότι η έγκυος κόρης, ετών 30, διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού σε προχωρημένο στάδιο.... Πω πω. Βουρκωμένοι κάναμε όλοι το μάθημα και στο τέλος ένας - ένας (ή πιο σωστά, μία - μία καθώς είμαστε σχεδόν όλες γυναίκες) την σφίγγαμε στην αγκαλιά μας.
• Ουφ ..... 
• Το απόγευμα ανέλαβα να παραλάβω τους 3 ποδοσφαιριστές οπότε κάθισα αργά στο γραφείο, περπάτησα λίγο στη λίμνη και 7 παρά επιβιβάστηκαν τα αγόρια.
• Ο Στέφανος μου εξομολογήθηκε και μια αταξία που έκανε στο σχολείο, αλλά το συζητήσαμε ήρεμα, είχε ήδη καταλάβει ότι έκανε λάθος και είχε ήδη προτείνει πώς να διορθωθεί, οπότε τον ευχαρίστησα που μου το είπε, του εξήγησα ξανά πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε τι συμβαίνει, αλλά και εκείνος να μπορεί να φιλτράρει καλύτερα αν πρέπει να μιμηθεί κάτι ή όχι.
• Δυστυχώς, οι περιστάσεις που θα πρέπει να δείξει ωριμότητα, αυτοσυγκράτηση, να θέσει όρια, να φιλτράρει ποιοι είναι φίλοι του και ποιοι όχι, αυξάνονται καθώς μεγαλώνει. 
• Και ο Στεφανάκος όποτε στεναχωριέται, πάντα τον χτυπάει στο στομάχι. Δεν ήθελε λοιπόν να φάει, κάναμε τα μπάνια μας και καθίσαμε αγκαλιά στον καναπέ.
• Παρασκευή, και ξανά γραφείο (2η εβδομάδα με 4 μέρες παρουσίας στο γραφείο) μαζί με τον συνοδοιπόρο.
• Είχα ετοιμάσει παρουσίαση για όλες τις τωρινές μου αγορές και κάναμε κατ' ιδίαν συνάντηση με την ομάδα B2B ώστε να τους εξηγήσω τι και πώς καθώς θα πάψω τις ερχόμενες εβδομάδες να είμαι εκεί για αυτές.
• Απόγευμα φύγαμε με τον συνοδοιπόρο, παραλάβαμε τον Στέφανο, καθίσαμε λίγο σπίτι, και μετά οι 2 μας πήγαμε για το μάθημα τέννις.
• Εγώ πετάχτηκα και μέχρι το κοντινό φυτώριο ώστε να πάρω κάτι φυτά, και μετά κάθισα σε μια σκιά, με το βιβλίο μου, βλέποντας τον Στέφανο να παίζει.
• Επιστροφή σπίτι, ο συνοδοιπόρος είχε ποτά με μια παρέα 4 Ελλήνων φίλων, οπότε εμείς καθίσαμε σπίτι, παρακολουθήσαμε Diamond League (Καραλής πρώτη φορά χρυσός με τον Mondo απών), και ξεκουραστήκαμε.
• Παράλληλα, η αγαπημένη μας οικογένεια των γιατρών από την Biel είχε καταφτάσει στο σπίτι μας στη Βούλα όπου θα περνούσαν το σαββατοκύριακο για να παρευρεθούν και στον γάμο ενός φίλου τους.
• Σάββατο, και τα αγόρια αναχώρησαν στις 07.00 για ματς!
• Εγώ ξεκίνησα με τα πόδια στις 08.00, να πάρω το λεωφορείο και να είμαι στο γυμναστήριο στις 09.00.
• Είχαμε πει με την Ηρώ να κάνουμε back to back τα δύο μαθήματα που δίνει η ίδια δασκάλα. Ξεκινάς με Body Pump και βάρη, και συνεχίζεις με Body Balance και ισιώνεις.
• Και αυτό έκανα! Και μια χαρά βγήκε!
• Η Ηρώ όμως δεν εμφανίστηκε καθώς το ραντεβού με τον οδοντίατρό της άργησε.
• Έκανα εγώ τα μπάνια μου, τσίμπησα ένα wrap, άλλαξα το παντελόνι που μου είχε πάρει ο συνοδοιπόρος γιατί μου ήταν στενό, πήρα καφέ, κάθισα στα Starbucks, μίλησα με τον βαφτιστήρι μας που ήδη εδώ και μια εβδομάδα είναι στην Taipei (όπου και θα κάνει ένα πανεπιστημιακό τρίμηνο) και περίμενα την Ηρώ και τον συνοδοιπόρο μετά την παράδοση των μικρών στο ελληνικό σχολείο.
• Εντάξει, πόσο θαυμάζω και ζηλεύω το βαφτιστήρι μας ετών 20! Που τολμά, που ανοίγεται στον κόσμο, που κάνει φίλους, που δεν φοβάται, που αρπάζει τις ευκαιρίες, ζει τη ζωή του.... 
• Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα. Να ήμουν και εγώ ξανά 20 και να γυρνούσα έτσι τον κόσμο και να σπούδαζα.
• Κάτω από τον ωραίο Λωζανιώτικο ήλιο καθίσαμε λοιπόν οι 3 μας, με τους καφέδες μας και τις ιστορίες μας, αλλά τους φίλους που μοιραζόμασταν αυτά τα Σάββατα απόντες.
• Παραλάβαμε τα μικρά από το σχολείο, κάναμε μια στάση στο σούπερ - μάρκετ και επιστρέψαμε σπίτι.
• Εγώ ανέλαβα να κάνω βαφή του μαλλιού και ο συνοδοιπόρος σαρδέλες και λαχανικά στο BBQ.
• Φάγαμε εξαιρετικά, βάλαμε πλυντήρια, διαβάσαμε με τον Στεφανάκο για το σχολείο (μας πήρε ώρα αλλά ευτυχώς σε καλή διάθεση, με γέλια), παρακολουθήσαμε λίγο US Open και κοιμηθήκαμε.
• Κυριακή, και ο Στέφανος είχε "το πάρτυ της χρονιάς" όπως το χαρακτηρίζει, αυτό του συμμαθητή του Pierre, που κάθε χρόνο κανονίζει all day fun σε Aquaparc με νεροτσουλήθρες.
• Συναντηθήκαμε λοιπόν στις 10.00, 10 σετ γονιών - παιδιών στο κοντινό μας σούπερ μάρκετ, αφήσαμε τον Στεφανάκο και εμείς συνεχίσαμε για την παραλία του Lutry.
• Ο καιρός ιδανικός, ο κόσμος οκ, βρήκαμε μια ωραία σκιά κάτω από το δέντρο, απλώσαμε τις κουβέρτες, βγάλαμε τα βιβλία μας, πήραμε από έναν καφέ και από ένα κομμάτι κέικ λεμόνι, και απολαύσαμε ομορφιά και ησυχία.
• Από τις 13.00 και μετά άρχισαν να μαζεύονται και οι φίλοι.... My Big Fat Greek Gang!
• Συνολικά είμασταν 4 οικογένειες Ελλήνων (με 2-3 παιδιά η κάθε μία), συναντήσαμε τυχαία και μερικούς ακόμα, οπότε καταλαβαίνετε!
• Συζητήσεις πολλές, τσιμπολογήματα, μπύρες, γέλια, ήλιος..... Τα άπαντα περί κηπουρικής, ανακαινίσεων σπιτιών, μετακομίσεων, εργασιακών επεκτάσεων, διακοπών, σχολείαων συνταγών μαγειρικής, ταξιδίων, αθλητικών ομάδων, μετοχών.
• Πήγε 17.00 μέχρι να φύγουμε.
• Οι ήρωες - γονείς του Pierre μας ενημέρωσαν ότι εκτός της κίνησης για να επιστρέψουν από το Aquaparc, πέτυχαν και ατύχημα, οπότε πήγε 19.30 μέχρι να επιστρέψουν.   
• Και κάπως έτσι πέρασε ένας γεμάτο και άκρως καλοκαιρινό πσκ.
• Θα είναι άραγε το τελευταίο με τέτοιες υψηλές θερμοκρασίες;

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα