Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

How was your week?

  • Φάγαμε κλασικό Αμερικάνικο πρωϊνό. Αυτό που βλέπεις στις ταινίες που σου κάνουν refill τον Αμερικάνικο (Γαλλικό για εμάς) καφέ, και τρως pancakes, και οι σερβιτόρες είναι λίγο παχουλούλες και χαμογελαστές και σου λένε "yes maaaam"; Αυτό.
  • Έκτακτο ανακοινωθέν! Η Αριάννα δυσανασχέτησε μάλλον με το νέο της γάλα και είχαμε κλάματα και στεναχώριες.
  • Έτσι πήγαμε άρον άρον σε εφημερεύον ιατρείο, περιμέναμε καμιά ώρα, μας είδε ο γιατρός 5-6 ολόκληρα λεπτά, μας χρέωσε 415 δολάρια και μας συμβούλεψε να την πάμε την Δευτέρα στην παιδίατρο που την παρακολουθεί. Απλό.
  • Όταν λες Μαϊάμι αυτό εννοείς! Φοίνικες, ζέστη, μαγιό, παραλίες.... Lincoln road δηλαδή.
  • Μετά την κυρία στο Ελβετικό σούπερ-μάρκετ, να σου και ο νεαρός στο Αμερικάνικο εστιατόριο. Μου ζήτησε ταυτότητα για την μπίρα που παρήγγειλα και κοίταγε μία εμένα, μία την ταυτότητα. Του πήρε λίγη ώρα αλλά πείστηκε.
  • Και εκεί τριγύρω, έκανα και το ‘έγκλημα’ και αγόρασα το πολυπόθητο –χρόνια τώρα- μπουφανάκι της αγαπημένης Stella.
  • Αχ αυτά τα maduros! Και αυτό το flan. Και αυτή η γιαγιά ετών 86 η οποία στέκεται καλύτερα και από 50άρα. Ισπανικά αυτή, αγγλικά εμείς. Το φαγητό όμως είναι παγκόσμια γλώσσα. Όπως και η αγάπη. Να είναι καλά!
  • Και η θεία μας έκανε το πολυτιμότερο δώρο: φωτογραφίες για όλους της μικρής Αριάννας.
  • Και όταν λες mall ένα είναι που ξεχωρίζει -πράγμα δύσκολο γιατί είναι τόσα πολλά, τόσο μεγάλα και τόσο διαφορετικά που μπορείς να περάσεις μήνες ολόκληρους για να τα επισκεφθείς. Το Bal Harbour όμως διαφέρει. Αρκεί να το δεις σαν επίσκεψη σε μουσείο γιατί οι πιθανότητες να ψωνίσεις είναι μηδαμινές. 
  • Εκεί τσιμπήσαμε και με τους Έλληνες και συνειδητοποίησαμε τι σημαίνει πραγματικά πολίτης του κόσμου! Τρεις μήνες στο Μαϊάμι, 2 μήνες στο Εκουαδόρ, 6-7 μήνες εν πλω, 1 μήνα στο Λονδίνο, 1 μήνα στο Μαϊάμι και 2 μήνες στην Ελλάδα. Κάπως έτσι πέρασε το περασμένο έτος ο Αλέκος με την οικογένειά του.
  • Και έφτασε η ώρα του αποχαιρετισμού……. Και όλο σκεφτόμουν την Αριάννα που θα κάνει τις γκριμάτσες της, τις φωνούλες της, θα φοράει τα ρουχαλάκια της, θα κοιμάται και θα ξυπνάει χωρίς εμένα. Εκείνη, από την άλλη, δεν θα με σκέφτεται καθόλου. Δεν πειράζει.
  • Την κράτησα όμως όσο περισσότερο μπορούσα και της έδωσα όλη μου την αγάπη.
  • Και ο γυρισμός είναι πάντα πιο γρήγορος. Και να σου πάλι στα αεροπλάνα, στα τρένα, στους ελέγχους, και στις αναμονές με προορισμό αυτή τη φορά τον συνοδοιπόρο! Από αγάπη σε αγάπη.
  • Και ήταν αλλού τα μπολ, αλλού οι κατσαρόλες, αλλού τα τάπερ.... τον αγαπώ.
  • Και πότισε και την ορχιδέα χωρίς καν να του το πω.
  • Ζέστη ζέστη ζέστη! Αυτή τη φορά μες στο σπίτι! 
  • Κλείσαμε τα εισιτήρια για τις καλοκαιρινές μας διακοπές!! Ένας μήνας έμεινε! Μα πώς περνάει έτσι ο καιρός;
  • Επιστρέψαμε και στο τένις -εγώ δηλαδή γιατί ο συνοδοιπόρος δεν απουσίασε καθόλου.
  • Την Τετάρτη είχαν βγει τα συνεργεία να καθαρίσουν και να βάψουν τα παγκάκια των στάσεων.
  • Από το σαλόνι μας βλέπουμε κάθε απόγευμα και μια regatta -όπως λέει και ο συνοδοιπόρος.
  • Τι απόλαυση να βάζεις το πλυντήριο και το στεγνωτήριό σου χωρίς άγχος, εκνευρισμούς και βιασύνες. Οι μικρές, καθημερινές απολαύσεις της ζωής.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

1 σχόλιο:

  1. -Φοράνε ροζ φορεματακικαι λευκη ποδίτσα?
    -415 ντόλαρς και δεν έκανε τιποτα?!!!!
    -Πρεπει κάποια στιγμή να μοιραστείς μαζί μας τα μυστικά νεότητας χι χι ;)
    -Ζέστη, ζέστη... παντού στην Αθήνα!

    Καλό ''μέρος δεύτερον'' του Σαββατοκύριακου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes