Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Εσείς πώς τον πίνετε;


Μήπως βλέπετε το Suits; Την Αμερικανική, τηλεοπτική σειρά με τους δικηγόρους; Αν ναι, τότε θα καταλάβετε αμέσως τι θέλω να σας πω. Αν όχι, μην ανησυχείτε. Θα σας εξηγήσω. Στο Suits λοιπόν, που τα παιχνίδια εξουσίας δίνουν και παίρνουν επί καθημερινής βάσεως, σε πλεονεκτική θέση βρίσκεται πάντα αυτός που γνωρίζει τις λεπτομέρειες. Και δεν εννοώ τις λεπτομέρειες των δικηγορικών υποθέσεων. Εννοώ τις προσωπικές λεπτομέρειες που εν τέλει καθορίζουν τις σχέσεις, τις συνεργασίες, και τα στρατόπεδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι όποιος θέλει να ζητήσει μια χάρη ή μία συγγνώμη, πηγαίνει με έναν καφέ στα χέρια φτιαγμένο ακριβώς όπως τον επιθυμεί ο παραλήπτης. Πόσοι γνωρίζουν άραγε ακριβώς πώς πίνετε τον καφέ σας και τι απόλαυση είναι να σας τον φέρνουν ακριβώς όπως τον θέλετε! Αυτό ακριβώς είναι και όλη η ουσία. Ότι είναι λίγοι. Όπως λίγοι είναι και αυτοί που ξέρουν ότι έχετε αδυναμία στο μπαλέτο ή στον Bruce Springsteen, ότι έχετε αλλεργία στις φράουλες, ότι λατρεύετε το αβοκάντο ή τις καυτερές πιπεριές, ότι η αγαπημένη σας ταινία είναι Ο Άγγλος Ασθενής, ότι ζωγραφίζετε στον ελεύθερό σας χρόνο ή ότι μαθαίνετε φλαμένγκο. 

Είναι πολύτιμες αυτές οι λεπτομέρειες γιατί διαχωρίζουν τους φίλους από τους γνωστούς. Αυτούς που έχετε μοιραστεί χίλια - μύρια όσα, από αυτούς που απλά συναναστρέφεστε κοινωνικά. Και η ουσία δεν είναι να μάθουν όλοι για τον decaf cappucino latte σας, αλλά να το ξέρουν οι λίγοι αυτοί που πρέπει. 

Με αφορμή λοιπόν όλα αυτά, σκεφτόμουν πώς οι μικρές αυτές λεπτομέρειες είναι αυτές που τελικά μας χαρακτηρίζουν αλλά χαρακτηρίζουν τελικά και τις σχέσεις μας. Και θυμόμουν, για παράδειγμα, πώς στις γιόγκικες εκδρομές μας, που είμασταν 10-12 άτομα, εντελώς αυθόρμητα το μενού προσαρμοζόταν ώστε να καλύπτει τις ανάγκες όλων (όχι τόσο εύκολο όσο ακούγεται δεδομένων των προτιμήσεων, των αλλεργιών και των επιλογών). Ή πώς γελάγαμε με τις παλιές συναδέλφους όταν κάναμε την πολυπόθητη στάση στο Ammos για καφέ και εγώ παρήγγελνα ζεστό, σχεδόν όλο τον χρόνο, και η Ντόρα κρύο, σχεδόν όλο το χρόνο. Και πέραν από αυτόν τον στενό κύκλο φίλων, υπάρχουν ακόμα πιο ιδιαίτερες ιδιαιτερότητες και προτιμήσεις που ίσως να γνωρίζει μόνο ο τυχερός ένας! Πώς δηλαδή ανοίγετε όλα τα παράθυρα μόλις ξυπνήσετε, ή πώς σας αρέσει να στρώνετε το κρεβάτι σας ή πώς κοιμάστε με τα χέρια κάτω από το μαξιλάρι ή πώς πλέκετε τα δάχτυλά σας όταν αγχώνεστε.

Όπως και να 'χει, οι λεπτομέρειες αυτές είναι που δημιουργούν την οικειότητα που με τη σειρά της προσφέρει αυτή την μοναδική αίσθηση ασφάλειας. Για αυτό αγαπώ τους φίλους που βγάζουν τα παπούτσια τους στο σπίτι μας (γιατί έτσι νιώθουν), ανοίγουν τα ντουλάπια και βρίσκουν τους ξηρούς καρπούς και σου ετοιμάζουν το αγαπημένο σου φαγητό.

ανδριάνα

2 σχόλια:

  1. Δεν εχω δει το σιριαλ... καλό?
    Παντως το εχω παραπονο που οι κοντινοι μου ανθρωποι δεν λένε να εμπεδώσουν το αγαπημενο μου ροφημα που ειναι τσάι earl grey σερβισριμένο με πολύ λίγο φρέσκο κρυο γαλά. Καθε φορά με ρωτάνε... τι τσάι θελεις? ή να σου φτιάξω τσάι μηλο-κανέλα????
    Γκρρρρρ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ωραία σειρά, δικηγορική, με σασπένς και ίντριγκες!
      Σε καταλαβαίνω! Εγώ έχω φίλους πολλών ετών που ακόμα γράφουν το όνομά μου λάθος.
      Για αυτό λέμε ότι οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά ;)

      Διαγραφή

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes