Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

How was your week?

  • 'Ηλιος! Επιτέλους! Μετά από κανά 10ήμερο συνεχούς βροχής.
  • Έτσι, αφού ακολούθησε τον πολυ-αγαπημένο μας πρωϊνό του ύπνο ο μικρός, έφαγε και φύγαμε για περπάτημα.
  • Καμιά ώρα μέχρι να φτάσουμε στο κέντρο, καμιά ώρα εκεί τριγύρω με την Βάγια, την κάναμε την άσκησή μας για την ημέρα!
  • Αργά το μεσημέρι κατάφερε να βγει για lunch break ο συνοδοιπόρος και να συνεχίσει τη δουλειά από το σπίτι.
  • Το απόγευμα συνεχίσαμε το περπάτημα και τις βόλτες, αυτή τη φορά στο παραλίμνιο Colombier, παρέα με το πατίνι του μικρού.
  • Μα πόσο πλάκα έχει! Δεν χορταίνω να τον βλέπω! Και κουνάει τα ποδαράκια του κανονικότατα και πηγαίνει γρήγορα! Και εννοείται δεν ήθελε να κατέβει.
  • Αφού λοιπόν κάναμε και εκεί το περπάτημά μας, καθίσαμε στο ανακαινισμένο La maison du lac με το ωραίο του deck που θυμίζει λίγο Ελλάδα.
  • Ο μικρός συνέχισε σε μεγάλα κέφια να προσπαθεί να πιάσει τις μπίρες, να βάζει τα χέρια του στον cappucino της Βάγιας, να τρώει τα ξυλάκια από τις γλάστρες.... καταλαβαίνετε!
  • Το σαββατοκύριακο επιστρέψαμε στις καθιερωμένες -δυστυχώς- βροχές.
  • Δεν πτοηθήκαμε όμως και το μεσημεράκι πήγαμε στην κοντινή Bienne και στο Street Food Festival. Κουκουλώσαμε τον μικρό με το αδιάβροχο κάλυμμα, πήραμε και εμείς τις ομπρέλες και πορευτήκαμε.
  • Ευτυχώς είχε σκεπασμένο χώρο για να φας. Και η επιλογή ήταν δύσκολη... 50 stands από 35 χώρες. Pas mal!
  • Τα αγόρια προτίμησαν ελληνικό σουβλάκι και εγώ σολομό ψημένο στα κάρβουνα σε ζεστό ψωμί.
  • Ήρθαν και οι γιατροί και περπατήσαμε μέχρι έναν νέο πολυχώρο με εξαιρετικό καφέ (καφέ ως ρόφημα αλλά και ως χώρο).
  • Έτσι φτάσαμε ωραία ως το απόγευμα και επιστρέψαμε σπίτι. 
  • Πιο υποτονική Κυριακή, κατ' οίκον. Παιχνίδια, μαγειρέματα (γεμιστά!), συμμαζέματα, ξεκούραση, τηλεφωνήματα.
  • Ήρθε και μία γλυκύτατη κυρία να δει το διαμέρισμά μας και ενθουσιάστηκε! Δυστυχώς όμως, λίγες ημέρες μετά μας απάντησε ότι τελικά είναι λίγο ακριβό για το δικό της budget. 
  • Ουφ! Και υπολόγιζα σε αυτήν... Και όσο περνάει ο καιρός, τόσο αγχώνομαι και απογοητεύομαι. Γιατί φοβάμαι ότι θα το χάσουμε το άλλο διαμέρισμα αν δεν υπογράψουμε σύντομα. Ουφ ξανά.
  • Αλλά και τι να κάνεις.....;
  • Τελείωσε -επιτέλους- και η εκτεταμένη ανακαίνιση - επέκταση του σπιτιού του αδελφού στο Miami! Και πόσο ωραίο έγινε! 
  • Νομίζω ότι ένα μικρό σοκ θα το υποστούμε στα τέλη του μήνα που θα κατέβουμε Ελλάδα. Γιατί εδώ κοντομάνικο ακόμα δεν έχουμε βάλει, πόσο μάλλον πέδιλα και φορεματάκια. 
  • Αγαπώ το νέο 'save' button του instagram!
  • Μα πόσο χαρούμενο παιδί είναι μωρέ αυτός ο Στέφανος! Ειδικά όταν είναι ξεκούραστος! Τι ανεβοκατεβαίνει, τι σέρνεται στα πατώματα και κάνει σβούρες, τι χτυπάει παλαμάκια, τι ξεκαρδίζεται στα γέλια, τι κοπανάει τα χέρια του στο πάτωμα...
  • Ηλιόλουστο απόγευμα Τρίτης και οι φίλοι γιατροί μας έκαναν επίσκεψη στο Neuchatel (μετά από πολύ καιρό) και έτσι βολτάραμε στο κέντρο οικογενειακώς και φάγαμε από μία πίτσα ο καθένας (διαιτητικά!).
  • Και ο Στέφανος έφαγε την 1η του πίτσα για βραδινό. Περιττό να σας πω πώς έκανε! Σκέτη ζύμη έφαγε βασικά αλλά αυτό δεν τον πτόησε διόλου.
  • Και το "ξενύχτησε" κιόλας επιστρέφοντας σπίτι 20.00+.
  • Έφτασε και άλλο πακέτο! Αυτή τη φορά ήταν η κάρτα + το δώρο του αγαπημένου μας Δημήτρη. Και τα 2 για να ανοιχτούν σε 17 χρόνια!
  • Μας έδωσαν και οι γιατροί τη δική τους κάρτα (μιας και στα γενέθλια του Στέφανου δεν είχαν έρθει) και το παιχνίδι που όλως τυχαίως τόσο καιρό θαύμαζε ο μικρός στο ιατρείο του παιδιάτρου μας.
  • Έφτασε με το ταχυδρομείο και το εξαιρετικό δωράκι της φίλης μας Πελαγίας. Πόσο μας σκέφτεται και πόσο την σκεφτόμαστε. Βιβλιαράκι στα γαλλικά λοιπόν για τον μικρό Στέφανο.
  • Και άλλα γεννητούρια. Αυτή τη φορά προστέθηκε η μικρή μας Ίρις στην παρέα. Να είναι όμορφη (μέσα και έξω) όπως η μαμά της. Ανυπομονούμε να την γνωρίσουμε από κοντά!
  • Μα ο ταχυδρόμος να χτυπά πάντα το κουδούνι όταν κάνω yoga! Με αποτέλεσμα και να κόβω το μάθημα στη μέση (γιατί πρέπει να κατέβω στην είσοδο όταν πρόκειται για πακέτο) και να τον υποδέχομαι με σορτσάκι (και ας χιονίζει έξω).
  • Αυτή τη φορά κατέφτασε το όμορφο καδράκι των Τριανταφυλλέων! Ευχαριστούμε!
  • Πόσα πακέτα, πόσες κάρτες.... πόση χαρά. Ευχαριστούμε! Αναμένουμε και τα υπόλοιπα γράμματα με ανυπομονησία!
  • Πατίνι περίπατος #3! Πάνω - κάτω τη λίμνη, με αυξομειώσεις ταχύτητας, χαμόγελα στους περαστικούς (εννοείται), κραυγές ενθουσιασμού και μία μικρή πτώση.
  • Πτώμα όπως καταλαβαίνετε στην επιστροφή. Ούτε μπάνιο δεν άντεχε να κάνει.
  • Κοριτσίστικος καφές το μεσημέρι της Πέμπτης και ευτυχώς ο μικρός κοιμήθηκε και έτσι είχα μία ολόκληρη ώρα ησυχίας. Απόλαυση.
  • Έτοιμα και τα προσκλητήρια! Άμα έχεις τον άνθρωπό σου. Λες λίγα και καταλαβαίνει πολλά. Ούτε διορθώσεις δεν κάναμε.
  • Προχωρούν και οι μπομπονιέρες και είμαστε σε καλό δρόμο προς το τελικό προϊόν.
  • Μα αν είσαι 70 ετών πηγαίνεις να δεις διαμέρισμα που είναι στον 3ο όροφο χωρίς ασανσέρ;
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes