Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

How was your week?

  • Παρασκευούλα! Και ο μικρός ακολούθησε (με λίγες δυσκολίες βέβαια) το ωραίο του πρόγραμμα και κοιμήθηκε την 1 ωρίτσα του.
  • Το μεσημέρι αποπειραθήκαμε να πιούμε κοριτσίστικο καφέ στο παραλίμνιο ξενοδοχείο Palafitte, αλλά αποδείχθηκε δύσκολο project -αλλιώς θα βρίσκαμε τον μικρό είτε ανάσκελα στους βράχους είτε στο βυθό της λίμνης. Well well....
  • Το απόγευμα φάγαμε στο φημισμένο La Buvette du Port εξαιρετική πίτσα υπό τη συνοδεία τοπικής μπύρας. Η τοποθεσία του είναι εξαιρετική για τη δική μας περίπτωση: 5 λεπτά από το σπίτι, δίπλα στη λίμνη, με έναν εξαιρετικό παιδότοπο και ωραίο - "γρήγορο" φαγητό. 
  • Αν βρισκόταν στην Ελλάδα βέβαια θα είχε πιθανότατα ωραίους καναπέδες με αφράτα μαξιλάρια, αιώρες και lounge μουσική. Όντας στην Ελβετία, έχει πλαστικές καρέκλες, ησυχία και χαλίκι.
  • Πόσο ενθουσιάζεται ο μικρός με τα μεγαλύτερα παιδιά! Και στους παιδότοπους όλο στα παιχνίδια των "μεγάλων" θέλει να πηγαίνει.
  • Το βράδυ της Παρασκευής δεν πήγε πολύ καλά, και η επιρροή του συνεχίστηκε και στο πρωϊνό του Σαββάτου με τον μικρό να είναι κουρασμένος, γκρινιάρης και απαιτητικός.
  • Καταφέραμε όμως και κάναμε τις δουλειές μας ενόψει της μετακόμισης και το μεσημέρι που μας έκανε την χάρη και κοιμήθηκε, ήπιαμε και τον καφέ μας στο κέντρο.
  • Και όλως τυχαίως πετύχαμε στο κέντρο τους εορτασμούς για την ημέρα του μετανάστη με μουσικές και περίπτερα από πολλές χώρες (από το Θιβέτ και το Βιετνάμ μέχρι την Αιθιοπία και την Αργεντινή).
  • Σας είπα ότι ο συνοδοιπόρος έχασε τα γυαλιά του στην πρόσφατη επίσκεψή μας στις πισίνες; Ε, με αυτά και με εκείνα τον έπεισα να πάμε να δούμε τι έχουν εδώ και βρήκε τελικά εξαιρετικά γυαλιά, ένα κλικ πιο πάνω από αυτά που είχε.
  • Απόγευμα Σαββάτου με περάτημα - καρότσι - πατίνι στο Hauterive (όπου κοιμήθηκε και πάλι ο μικρός με το που βγήκαμε! λέτε να φταίει η ζέστη;), φάγαμε εμείς τα παγωτά μας, επισκεφθήκαμε στα γρήγορα τους φίλους που έκαναν BBQ παραδίπλα και επιστρέψαμε αργά -για τα δικά μας δεδομένα- με τον μικρό να κοιμάται εύκολα και ανώδυνα.
  • Να ξυπνάς από μόνος σου (!!) και το ρολόι να γράφει 07.30! Ευτυχία.
  • Έτσι, αφού φάγαμε όλοι μαζί πρωϊνό τη γευστικότατη ομελέτα που μας μαγείρεψε ο συνοδοιπόρος, παίξαμε, γελάσαμε, ξεκουραστήκαμε και βουρ για τις πισίνες.
  • Έβαλα λοιπόν το μαγιώ μου και πετάχτηκα με τα πόδια μέχρι το κοντινό σούπερ-μάρκετ για να πάρω πεπόνι και μπαγκέτες για το πικ-νικ μας.
  • Ε, μέχρι να γυρίσω ο μικρός είχε διάρροια. Άκυρη λοιπόν η πισίνα. Τουλάχιστον τα κέφια του ήταν ακμαία. Και κάπως εξηγείται και η γκρίνια και η κούραση των τελευταίων ημερών.
  • Βάζοντάς του κρέμα για τα δόντια, ολοκληρώθηκε το σκηνικό: φουσκωμένα ούλα πίσω δεξιά και αριστερά! Σαν να έχει 2 μπαλάκια στο πάνω μέρος. Ο κακομοίρης....
  • Το απόγευμα πεταχτήκαμε μέχρι τους φίλους για να πάρουμε κούτες και να παραδώσουμε την στράτα του μικρού στη μικρή Χριστίνα.
  • Στον πίσω μας δρόμο έχει μία μεγάαααλη πολυκατοικία με δεκάδες διαμερίσματα. Μπορεί να είναι και 50! Ε, από όλα μόνο 1 έχει λουλούδια. Και δεν έχει απλά λουλούδια αλλά είναι γεμάτο! Πόσα λέει αυτό για τον ένοικό του ε;
  • 7 χρόνια από εκείνο το συναρπαστικό, συγκινητικό, μοναδικό βράδυ στη Χρυσοπηγή Σίφνου. 7 χρόνια γάμου. Και εννοείται ότι μου το θύμισε η αδελφή μου... χιχι. Μα δεν το έχω με τις ημερομηνίες, σας το έχω πει.
  • Μη σας πω πόσα χρόνια σχέσης γιατί θα πέσετε από τις καρέκλες σας.... 15! Σωστά κύριε συνοδοιπόρε;
  • Έτσι, βάλαμε τα καλά μας (ο Στέφανος πάντως έβαλε πουκάμισο), πήραμε τον συνοδοιπόρο από την δουλειά και πήγαμε για φαγητό στο Beau Rivage. Και ήταν απλά αλλά και τόσο όμορφα.
  • Και πίσω μας καθόντουσαν 2 κινέζοι και 2 γαλλόφωνοι (ελβετοί;) tattoo artists γεμάτοι όπως υποψιάζεστε tattoo από την κορυφή έως τα νύχια, οι οποίοι μιλούσαν και πολύ δυνατά και ο Στέφανος δεν χόρταινε να τους παρατηρεί.
  • Οι γονείς μου παρευρέθηκαν στην τελευταία -μάλλον- συναυλία που διήυθηνε ο Μίκης Θεοδωράκης στο Καλλιμάρμαρο. Και βλέποντας τα βίντεο από εδώ τα ξένα, συγκινήθηκα.
  • ΚΑΥΣΩΝΑΣ! Ω ναι! 32-35 εκτός και 30 εντός σπιτιού!
  • Και αυτά σε μία χώρα χωρίς κλιματισμό ούτε καν στις δημόσιες υπηρεσίες και τις εταιρείες (όπως είναι άλλωστε και οι περισσότερες κεντρικές και βόρειες χώρες της Ευρώπης).
  • Και το βράδυ της Τρίτης δυσκολευτήκαμε και οι 3 να κοιμηθούμε.
  • Την Τετάρτη ήταν η καλοκαιρινή γιορτή του σχολείου του Στέφανου. Χωρίς χορούς, παραστάσεις και σκετς αλλά με μία επίσκεψη στην κοντινή φάρμα.
  • Έτσι περπατήσαμε με τα καρότσια ένα τσούρμο γονείς (short walk που για τον Έλληνα μάλλον θα σήμαινε 5 λεπτά αλλά για τον Ελβετό ήταν τελικά γύρω στα 25), φτάσαμε στη φάρμα όπου μας περίμεναν οι δάσκαλοι με αυτοσχέδια παιχνίδια, λίγα τυριά - λίγα ψωμιά - λίγα φρούτα, σπιτικό παγωμένο τσάι και βεβαίως πολλά ζώα!
  • Γουρούνια (και μωρά!), κατσίκες, πρόβατα, κότες, άλογα......
  • Και όλα του άρεσαν του Στεφανάκου, αλλά πιο πολύ η κουδούνα που βρήκε και δεν έλεγε να αφήσει.
  • Τον κουράζει τόσο πολύ αυτή η ζέστη! Φαντάζομαι όλα τα παιδιά... Το απόγευμα της Πέμπτης κοιμήθηκε 2,5 ώρες σερί!
  • Μα να θες να κλείσεις ραντεβού στον παιδίατρο και να στο παίζουν δύσκολοι; Δεν μπορώ να τους καταλάβω. Καθόλου.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes