HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, και μια εβδομάδα ιδιαίτερη και γεμάτη ξεκίνησε.
• Έμεινα λοιπόν εκτάκτως να δουλέψω από το σπίτι, για να βάλω και σε μια τάξη το ταξίδι.
•  Το μεσημέρι είχα και το ραντεβού μου στην γυναικολόγο, 3 μήνες μετά από την έναρξη της  ορμονικής θεραπείας υποκατάστασης ώστε να εκτιμήσουμε την κατάσταση και να δούμε τις εναλλακτικές.
• Και τελικά, θα χρειαστούμε εναλλακτικές οπότε έκανε την πρότασή της η γιατρός στην ασφαλιστική και αναμένουμε.
• Ενώ περίμενα στην αίθουσα αναμονής, ήρθε ένα ζευγάρι με ένα μωράκι.... Ουφ, και ενώ από τη μία φώτισε το πρόσωπό μου βλέποντας τον μπαμπά να είναι τόσο τρυφερός, σκοτείνιασα βλέποντας μια πολύ (μα πολύ) ταλαιπωρημένη μαμά... Ουφ, θα σας τα γράψω.
• Πίσω σπίτι, συναντήσεις και βαλίτσες.
• Το απογευματάκι επέστρεψε και ο Στεφανάκος για πρώτη φορά με τα πόδια σπίτι. 
• Και είναι μια ανηφόρα!
• Πολύ χαρούμενος ήταν.
• Έκανε και δυο γύρες με το ποδήλατο πριν μπει μέσα.
• Του έφτιαξα να τσιμπήσει κάτι ελαφρύ αλλά μάλλον τσίμπησε και για βραδινό.
• "Μην ανησυχείς μαμά, θα μου ξανάρθει η όρεξη"! Χαχα... 
• Πάω να κάνω το απόγευμα το check in μου και ... τίποτα! Δεν υπάρχει αυτή η κράτηση, αυτό το όνομα.... Έχασα κανά - δυο χρόνια από τη ζωή μου μέχρι να μπω να ψάξω την πτήση της LOT και να δω ότι είναι κοινή πτήση με την Swiss οπότε έκανα κανονικά το check in μου από εκεί.
• Τρίτη, και η ημέρα του ταξιδιού, του πρώτου μου στην Πολωνία.
• Αποχαιρέτησα το πρωί τα αγόρια που έφυγαν για το γραφείο και το σχολείο, και με το που κλείνω την πόρτα συνειδητοποιώ ότι έχουν ξεχάσει την τσάντα του Στέφανου για τα drums. 
• Τους παίρνω λοιπόν και επιστρέφουν.
• "Επίτηδες ξέχασα την τσάντα μπαμπά για να χαιρετίσω ξανά την μαμά". Ο γλυκός μου!
• Έκανα μερικά calls και 11.30 ξεκίνησα με uber για τον σταθμό και από εκεί με τρένο στη Ζυρίχη (κάτι λιγότερο από 3 ώρες η διαδρομή).
• Τσίμπησα, ήπια τον καφέ μου, θαύμασα τη θέα, προχώρησα το νέο μου βιβλίο Prophet Song το οποίο, με όλα όσα γίνονται στον κόσμο τελευταία, μοιάζει δυστυχώς πιο πολύ ρεαλιστικό παρά δυστοπικό.
• Το να αλλάζεις καντόνια με το ελβετικό τρένο είναι εμπειρία από πολλές απόψεις. Μία από αυτές είναι πώς αλλάζουν οι γλώσσες των ανακοινώσεων ανάλογα με το πού βρίσκεσαι. Έτσι, ξεκίνησα με πρώτη γλώσσα τα γαλλικά, συνέχισα με γερμανικά και όσο πλησίαζα στη Ζυρίχη προστέθηκαν και τα αγγλικά.
• Έφτασα στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης, δεν ταλαιπωρήθηκα καθόλου καθώς ο κόσμος ήταν λίγος, οπότε είχα 2 ώρες περίπου να "σκοτώσω".
• Παράλληλα, ο συνάδελφος Benoit που είχε προτιμήσει να πετάξει το πρωί από το αεροδρόμιο της Γενεύης και να κάνει στάση στο Άμστερνταμ δεν πέταξε καθώς υπήρχε πρόβλημα με τον πύργο ελέγχου και εν τέλει πήρε εναλλακτική πτήση μέσω Φρανκφούρτη που έφτανε σχεδόν μεσάνυχτα στην Κρακοβία.
• Η δική μου πτήση δεν ήταν ούτε 2 ώρες, έφυγε στην ώρα της, κάθισα παράθυρο και πολύ το χάρηκα (είναι προνόμιο που έχει κατοχυρώσει βλέπετε ο συνοδοιπόρος!), προσγειωθήκαμε, πήρα ταξί και κατά τις 20.00 ήμουν στο ξενοδοχείο μου στην παλιά πόλη της Κρακοβίας.
• Πτήση 2 ωρών αλλά συνολική διάρκεια ταξιδίου, door to door, πάνω από 8 ώρες.
• Μίλησα με τα αγόρια μου, τακτοποιήθηκα και κατέβηκα στο εστιατόριο να τσιμπήσω κάτι.
• Ευτυχώς είχε σούπα πράσο με ποσέ αβγό οπότε έφαγα θρεπτικά, ζεστά και υγιεινά.
• Έκανα το μπάνιο μου και ξάπλωσα για μία ακόμη "μάχη" με τα μαξιλάρια των ξενοδοχείων (που πολύ σπάνια είναι του γούστου μου).
• Τετάρτη, ξυπνητήρι κατά τις 07.00 και πρωινό κατά τις 08.00 παρέα με τους δύο συναδέλφους, τον Γάλλο Ben (που καθόμαστε δίπλα δίπλα στο γραφείο της Λωζάνης) και τον Πορτογάλο Tiago (που ήρθε από Λισαββώνα, ανήκει σε άλλη ομάδα, αλλά είνα ο πιο στενός μας συνεργάτης).
• Αγκαλιές, ιστορίες, γέλια, avocado toasts, καφέδες και ταξί για να πάμε στα γραφείο της εταιρείας, 20-30 λεπτά περίπου απόσταση.
• Εκεί μας περίμενε η ομάδα που έχει βάση την Πολωνία (η πλειοψηφία είναι και Πολωνοί), με ένα δωμάτιο γεμάτο φαγητά, φέραμε και όλοι μας τις σοκολάτες και τα καλούδια μας οπότε καταλαβαίνετε πώς πήγε το θέμα διατροφή.
• Αν εξαιρέσουμε ένα μικρό διάλειμμα για φαγητό στο εστιατόριο της εταιρείας (εγώ έφτιαξα μια σαλάτα), και ένα μισάωρο διάλειμμα για καφέ ώστε να συναντήσουμε 2 ακόμη συναδέλφους, από τις 09.00 δουλέψαμε σερί μέχρι τις 18.00, στο ίδιο ζεστό δωμάτιο (δεν μπορούσαμε να κατεβάσουμε τη θέρμανση κάτω από τους 25 βαθμούς!), με πολλά θέματα, αρκετές διαπραγματεύσεις, καλή διάθεση, γέλια και ειλικρίνεια.
• Πολύ ευχαριστημένη έμεινα και με τις διαδικασίες, και με τις συμπεριφορές και με τα συμπεράσματα. Είναι πραγματικά άλλη η ενέργεια όταν συναντιέσαι κατ' ιδίαν! Ακόμα και ο πιο "σοβαρός" και αυστηρός συνάδελφος μπορεί αποδειχθεί διαμάντι. Και έτσι και έγινε.
• Η ώρα πέρασε και δεν προλάβαμε ούτε να πάμε να κάνουμε ένα ντους.
• Πήραμε όμως τη σοφή απόφαση, παρόλη την κούραση, τη νύχτα και το κρύο (κάτω από το μηδέν είχε), να πάρουμε ένα ταξί μέχρι το ξενοδοχείο, να αφήσουμε εκεί τσάντες και υπολογιστές, και να περπατήσουμε 45' μέχρι το εστιατόριο.
• Το εστιατόριο ήταν ελληνικής - μεσογειακής κουζίνας στα χαρτιά, αλλά καθόλου στην πραγματικότητα. Ο χώρος ήταν πολύ όμορφος, λευκός, καθαρός, αλλά τα φαγητά ήταν... περίεργα.
• Δεν μας πείραξε όμως καθόλου καθώς στόχος ήταν πρωτίστως να περάσουμε χρόνο παρέα εκτός δουλειάς.
• Από εκεί, οι ντόπιοι Πολωνοί μας οδήγησαν περπατώντας σε ένα κρυφό μπάρ - διαμάντι!
• Πρόκειται για το Hedwig's, ένα cocktail bar κρυμμένο στο πίσω μέρος του πεντάστερου ξενοδοχείου Stradom House, το οποίο έχει φτιαχτεί μέσα σε μια παλιά εκκλησία.
• Πραγματικά εντυπωσιακό σκηνικό, με το στρογγυλό μπαρ κάτω από το τεράστιο πολυέλαιο που κρεμόταν από το κέντρο του τρούλου, και πολύ ιδιαίτερα κοκτέιλς.
• Από εκεί και η φωτογραφία της εβδομάδας.
• Συνεχίσαμε τις ωραίες συζητήσεις μας, τα γέλια, τα πειράγματα και μεσάνυχτα πια επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας.
• Ευγνώμων για τη φιλοξενία των συναδέλφων μας, για την αμεσότητα, το χιούμορ, την γενναιοδωρία.
• Τετάρτη, με παρόμοιο πρόγραμμα, απλά με +30' (γιατί είχαμε προβλέψει το ξενύχτι).
• Πρωινό οι 3 μας και ταξί για το γραφείο, στο ίδιο δωμάτιο, με τους ίδιους συναδέλφους, και αντίστοιχο πλούσιο μπουφέ.
• Είχαμε προχωρήσει αρκετά τα θέματά μας οπότε είχαμε λιγότερο όγκο για την 2η ημέρα.
• Το μεσημέρι έπρεπε να αναχωρήσει και ο Ben και ο Piotr οπότε φροντίσαμε να ολοκληρώσουμε τα πιο κρίσιμα μέρη μέχρι τότε.
• Με αυτά και με εκείνα όμως, πήγε 18.00 πάλι μέχρι να φύγουμε από το γραφείο, και "πέταξαν" τα όνειρα που είχα για να δω λίγο το όμορφο κέντρο της πόλης και να περπατήσω.
• Δεν πειράζει...
• Με ταξί, 4 άτομα (μια Ελληνίδα, ένας Πορτογάλος και δύο Τουρκάλες) πήγαμε για ελαφρύ βραδινό στο Salute! το οποίο ήταν πολύ νεανικό, μοντέρνο, με ανοιχτή κουζίνα και τάπας.
• Εγώ πήρα ένα κοκτέιλ και ένα μίνι μπέργκερ με χαλούμι όλο και όλο αλλά ήταν πεντανόστιμο.
• Τα είπαμε, γελάσαμε, γνωριστήκαμε καλύτερα και αποχαιρετιστήκαμε.
• Παρασκευή, και είχαμε μείνει πια ο Tiago και εγώ και είχαμε κανονίσει field visit με ξεναγό τον υπεύθυνο πωλήσεων της περιοχής της Κρακοβίας.
• Το κρύο πολύ, επισκεφθήκαμε συνολικά 3-4 καταστήματα, εκείνοι συνέχισαν ενώ εγώ περπάτησα 15' περίπου μέχρι το ξενοδοχείο ώστε να ξεκινήσω τη διαδρομή επιστροφής.
• Ταξί, αεροδρόμιο, λίγος κόσμος, λίγες επιλογές...
• Κάθισα να φάω μια πίτσα, πήρα κάτι σουβενίρ στον Στεφανάκο, επιβιβαστήκαμε, προσγειωθήκαμε Ζυρίχη, πήρα το τρένο για Λωζάνη, ταξί και κατά τις 20.00 μπήκα σπίτι.
• Παράλληλα, τα αγόρια είχαν αναχωρήσει κατά τις 17.00, ο συνοδοιπόρος με 2 φίλους του και τον Στεφανάκο, για την Λυόν ώστε να παρακολουθήσουν τον αγώνα μπάσκετ Villeurbanne - ΠΑΟ.
• Πρώτη φορά για τον Στεφανάκο.
• Εγώ έκανα κάποιες ελαφριές τακτοποιήσεις και έπεσα για ύπνο.
• Η ώρα πήγε 02.00 μέχρι να επιστρέψουν τα αγόρια οπότε δεν τα είδα καθόλου.
• Σάββατο, και η ξεκούραση δεν είχε θέση στο πρόγραμμα αυτής της εβδομάδας.
• Ξυπνητήρι στις 07.00, αναχώρηση ομαδικώς στις 07.30 για το τουρνουά του Στέφανου το οποίο διοργάνωνε αυτή τη φορά η ομάδα του.
• Κουρασμένοι όλοι αλλά χαρούμενοι.
• Reunion με τους γονείς των συμπαικτών με τους οποίους έχουμε πλέον οικειότητα και περνάμε καλά, καφέδες, κρουασάν και πρώτος αγώνας "ντέρμπι" Lutry - Pully στις 08.30 (είναι βλέπετε οι γειτονικές περιοχές - ομάδες).
• Και δεν μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα! Ο Στεφανάκος σκόραρε το πρώτο γκολ!
• Κάπως έτσι, με αγώνες, αναμονές ενδιάμεσα, συζητήσεις με τους άλλους γονείς, καφέδες, πέρασε η ώρα, η ομάδα έφτασε σε ημιτελικά αήττητη αλλά έχασε τελικά από μια πιο αδύναμη ομάδα.
• C'est la vie.
• Με αυτά και με εκείνα, καθίσαμε βεβαίως μέχρι τον τελικό και τα μετάλλια, και πήγε σχεδόν 18.00 μέχρι να γυρίσουμε σπίτι, πτώμα και οι 3.
• Τόσο πτώμα που ο Στεφανάκος κοιμήθηκε στον καναπέ στις 19.00!
• Τσουπ βλέπω και ένα πακέτο με το όνομά μου πάνω. Ρωτάω τον συνοδοιπόρο, δεν είχε ιδέα. Το ανοίγω και τι βλέπω; Ένα ανατομικό μαξιλάρι ταξιδίου! Με το που το είδα, δεν χρειάστηκε να σκεφτώ ούτε λεπτό.
• Μου είχε κάνει δώρο έκπληξη η αγαπημένη μου Τίνα με την οποία το προηγούμενο Σάββατο είχαμε αυτή τη συζήτηση, της εξηγούσα πόσο κακά κοιμάμαι στα ξενοδοχεία λόγω των μαξιλαριών, και μου είχε δείξει το μαξιλάρι ταξιδιού που είχε αγοράσει εκείνη και την είχε σώσει.
• Έσπευσε λοιπόν να μου το παραγγείλει.
• Τι να πω για αυτές τις φίλες... Θησαυρός πραγματικός και σπάνιος.
• Το βράδυ έβαλα ένα πλυντήριο ρούχων, πότισα, συμμάζεψα και είδαμε και ένα επεισόδιο Night Manager με τον συνοδοιπόρο (αυτό είναι ταινία, όχι επεισόδιο! Διάρκεια μιας ώρας!).
• Κυριακή, και ξυπνήσαμε στις 09.00! Πολυτέλειες!
• Δοκίμασα και το νέο μου μαξιλαράκι και ήταν φανταστικό!
• Πρωινό, διάβασμα του Στεφανάκου, συμμαζέματα και αναχώρηση 12 παρά για το Neuchatel και το σπίτι των αγαπημένω μας Πολωνών φίλων.
• Είναι πάντα τόσο ζεστές οι συναντήσεις μας, γεμάτες ειλικρίνεια, ενσυναίσθηση, χιούμορ, αγάπη.
• Μας είχαν ετοιμάσει δύο ειδών λαζάνια (με κιμά και με σπανάκι), φάγαμε και εξαιρετικά γλυκά (πώς να αντισταθείς), έπαιξαν τα μικρά και βγήκαμε βόλτα στη λίμνη, τα μικρά με τα πατίνια, εμείς με τα πόδια.
• Και είναι τόσο ωραία να μπορείς να βγεις με τα πόδια, να περνάς από ένα πανέμορφο χωριουδάκι, και να καταλήγεις σε 5' στη λίμνη.
• Είχε αρκετό κρύο και ομίχλη αλλά περπατήσαμε αρκετά, σταθήκαμε σε ένα κολπίσκο όπου έπαιξαν τα μικρά με τα βότσαλα, συνεχίσαμε εμείς τις συζητήσεις, και επιστρέψαμε.
• Ήπιαμε το τσάι μας να ζεσταθούμε και αργά το απόγευμα αναχωρήσαμε.
• Σπίτι, δουλειές, συμμαζέματα, γραψίματα, βιντεοκλήσεις και ξεκούραση.

Καλή εβδομάδα & καλό μήνα!

Μακρύς ήταν ο Ιανουάριος.

ανδριάνα