ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΟΥΝ 10';

Αυτό σκεφτόμουν ενώ είχα τα πόδια μου ψηλά στον τοίχο, ξαπλωμένη στο κρεβάτι, με την led μάσκα στο πρόσωπο. Κλασική εικόνα των τελευταίων μηνών η οποία σίγουρα με χαλαρώνει και ενδεχομένως να μου αναζωογονεί και το κολλαγόνο (θα δείξει). Η συγκεκριμένη λοιπόν μάσκα έχει έναν αυτοματισμό και μετά από 10’ σβήνει. Τόσο χρόνο χρειάζεται. Οπότε εγώ απλά κλείνω τα μάτια μου και χαλαρώνω. Ή τουλάχιστον προσπαθώ. Αρκετές φορές όμως ο χρόνος των μόλις 10 λεπτών μου φαίνεται αιώνας! Εντάξει, αιώνας όχι, αλλά πολλές φορές αναρωτιέμαι αν έπαθε κάτι το χρονόμετρο γιατί έχω την αίσθηση ότι είμαι εκεί, ξαπλωμένη, με τα πόδια ψηλά, τουλάχιστον κανά μισάωρο. 

Πάντα όμως είναι μόλις 10’. Τι είναι 10’; Τίποτα, θα απαντούσα αυθόρμητα. Είναι όμως; Δέκα λεπτά αν είναι να χάσεις το τρένο είναι … αέρας ! Αν είναι να τελειώσεις μια παρουσίαση πριν το meeting, είναι πολύ λίγα! Αν είναι να διαβάσεις το βιβλίο σου, δεν είναι αρκετά. Αν είναι να παίξεις μια παρτίδα τάβλι, είναι ότι πρέπει. Αν είναι να βράσεις μακαρόνια, είναι ιδανικά! Αν είσαι σε αγώνα μπάσκετ, τότε είναι μια αιωνιότητα. Αν είναι να κάτσεις ήσυχα, οκλαδόν, σε διαλογισμό… ίσως φαντάζουν ώρες . 

Έτσι λοιπόν και με το δικό μου μικρό, βραδινό ritual, αυτό που προσπαθώ να προστατέψω ώστε να έχω λίγο χρόνο για εμένα, με εμένα, αυτά τα μόλις 10’, κάποιες φορές μου φαίνονται … αιώνας! Γιατί δεν τρέχω να προλάβω, να παραλάβω, να οδηγήσω, να απαντήσω, να συμμαζέψω, να μιλήσω, να μαγειρέψω, να εξηγήσω. Δεν συναναστρέφομαι κανέναν. Είμαι απλά εγώ, με εμένα, την μάσκα και τις σκέψεις μου. Και έχουμε τόσο απομακρυνθεί από την απλότητα της ύπαρξης μας, την ησυχία, την επικοινωνία με την ψυχή μας, που ακόμα και 10 λεπτά μας ξεβολεύουν. Γιατί νιώθουμε ότι δεν κάνουμε κάτι, δεν παράγουμε, δεν κλείνουμε τρύπες, δεν προχωράμε δουλειές, δεν είμαστε εν τελει χρήσιμοι. Πόσο λάθος προσέγγιση είναι όμως αυτή! Γιατί αυτές οι δικές μας, προσωπικές, ήσυχες στιγμές είναι οι πιο παραγωγικές! Γιατί τροφοδοτούν τη ψυχή μας, μας ξεκουράζουν, μας επαναφέρουν στον πυρήνα μας. Μας θυμίζουν ότι είμαστε σώμα, νους και ψυχή. Μας θυμίζουν ότι οι ρυθμοί μπορούν, και πρέπει, να πέσουν. Ότι όλα μπορούν να περιμένουν. Ότι αξίζουμε αυτό το διάλειμμα! Ότι δεν είναι χάσιμο χρόνου αλλά δώρο προς εμάς! Είναι ένα reset, μια μικρή επανεκκίνηση, ώστε να επανέλθουμε στην τρέλα της ημέρας αναζωογονημένοι.

Θα σας συμβούλευα λοιπόν, να διαλέξετε μια στιγμή της ημέρας, και να βάλετε και εσείς ένα χρονόμετρο για 10' και απλά να μην κάνετε τίποτα! Παρατηρείστε τον εαυτό σας, τα συναισθήματά σας, την ησυχία, την ακινησία. Αφεθείτε και απολαύστε. Και ίσως, σιγά σιγά, τα 10' να γίνουν 15' και 20'. Και αυτή να είναι η νέα ρουτίνα αυτο-φροντίδας σας. Με μάσκα ή χωρίς.

ανδριάνα