HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, και ήρθε κιόλας η ώρα να αποχαιρετίσουμε το όμορφο Costa Navarino.
• Πήραμε λοιπόν το πρωινό μας, πακετάραμε, αφήσαμε το δωμάτιο και πήγαμε στη πισίνα και τις νεροτσουλήθρες για μια τελευταία βουτιά.
• Επιστροφή λοιπόν στη Βούλα, τακτοποιήσεις, πλυντήρια, ξεκούραση.
• Ο συνοδοιπόρος είχε έξοδο με αντροπαρέα (μιξ φίλων από την Ελβετία και την Ελλάδα που έχουν δέσει μέσω ενός WhatsApp group όπου ξεκινούν με τα αθλητικά και εν τέλει συζητούν λίγο από όλα) οπότε αναχώρησε για Κηφισιά.
• Μας άφησε τον Στεφανάκο και εμένα στην αδελφή μου όπου παίξαμε Rummy, τα είπαμε, φτιάξαμε σνακ, γελάσαμε... 
• Είχε πολλή πλάκα καθώς ο Στεφανάκος φορούσε το καπέλο - σαφάρι του συνοδοιπόρου! Σαν τον Indiana Jones!
• Το βραδάκι πήραμε ένα ταξί και μας γύρισε σπίτι όπου κοιμηθήκαμε παρέα με τον μικρό στο δικό μας δωμάτιο.
• Τρίτη, και πρωί πρωί είχα κλείσει να κάνω μασάζ στην θαυματουργή Ζωή.
• Αυτή τη φορά, κανόνισα και μασάζ - έκπληξη και για τον Στεφανάκο. Το πρώτο του επαγγελματικό!
• Και του αρέσει τόσο πολύ! Και να κάνει και να του κάνουν.
• Αφού λοιπόν έκανα μία ώρα εγώ, και μπήκε κανά δυο φορές μέσα και ο Στέφανος ώστε να δει (ειδικά το μέρος με τις βεντούζες), ήρθε η σειρά του.
• Και ενώ περίμενα η Ζωή να του κάνει ίσα - ίσα, ένα τέταρτο - μισάωρο, εκείνη και του έκανε σχεδόν μία ώρα και του το έκανε δώρο!
• Ήταν τόσο μικροσκοπικός σε εκείνο το κρεβατάκι! Και το απήλαυσε τόσο πολύ!
• Το απόγευμα είχαμε επίσκεψη στα βόρεια.
• Συνδυάσαμε λοιπόν διάφορες δουλειές και επισκέψεις.
• Στάση #1: αφήσαμε τον Στεφανάκο στους φίλους Μαριάννα & Χριστόφορο όπου θα περνούσε το απόγευμα και θα διανυκτέρευ. Η καλύτερή του!
• Πήγαν για ποδόσφαιρο στο γήπεδο της Βουλιαγμένης, πήραν σουβλάκια, έπαιξαν σπίτι και κοιμήθηκε παρέα με τον Άλκη.
• Πόσο όμορφο είναι που ενώ ο Στέφανος δεν έχει ζήσει ποτέ στην Ελλάδα, ότι μέσα από τις διακοπές μας εκεί, έχει καταφέρει να δημιουργήσει τις δικές του φιλίες και σχέσεις! Με τα ξαδέλφια του αλλά και με τα παιδιά των φίλων μας. 
• Έτσι είναι και για αυτόν ένα οικείο περιβάλλον στο οποίο ανυπομονεί να βρεθεί. 
• Στάση #2 για εμάς: Golden Hall, προς ανεύρεση φορέματος και παπουτσιών για εμένα.
• Βλέπετε, η πρόσκληση για την εκδήλωση στη Βιέννη ήρθε ενώ είχα ήδη φύγει από την Ελβετία και στην ελληνική βαλίτσα δεν είχα τίποτα επίσημο!
• Ήμουν πολύ γρήγορη και αποτελεσματική πρέπει να πω, πήρα ένα απλό, βαθύ μπλε, μακρύ, αμάνικο φόρεμα από το cos και ένα ζευγάρι μπεζ, μυτερές, διάτρητες γόβες από τον Καλογήρου.
• Στάση #3: στο αγαπημένο Best Friends, παρέα με τον αδελφό του συνοδοιπόρου και την σύζυγό του (οι οποίοι γιόρταζαν την επέτειό τους και μας είχαν καλέσει για να το γιορτάσουμε παρέα) και τους κουμπάρους (Χρήστος και Μαριλένα).
• Καθίσαμε σε ένα όμορφο στρογγυλό τραπέζι έξω, τσιμπήσαμε, ήπιαμε τα κρασιά μας, ευχηθήκαμε, γελάσαμε, θυμηθήκαμε ιστορίες (στο ίδιο μέρος ήταν το 2ο ραντεβού μου με τον συνοδοιπόρο, το 1ο στα βόρεια προάστια) και αναχωρήσαμε.
• Τετάρτη, και το πρόγραμμα είχε πεντικιούρ πρωι - πρωί για εμένα στη Βουλιαγμένη.
• Άφησα τον συνοδοιπόρο να κοιμάται, και τον Στεφανάκο στους φίλους, και πήγα.
• Στο γυρισμό παρέλαβα τον μικρό, τον άφησα σπίτι και συνέχισα στην πλατεία της Βούλας για το 2ο μέρος του beauté: βαφή μαλλιών.
• Επειδή τα βάφω πολύ κοντά στο φυσικό μου χρώμα, δεν έχω μεγάλη ανησυχία πού θα τα βάψω. Έκλεισα λοιπόν σε ένα κομμωτήριο που άλλαξε ιδιοκτησία.
• Με υποδέχτηκε λοιπόν η νέα ιδιοκτήτρια - κομμώτρια μες στη χαρά.
• Διαλέγουμε χρώμα, ξεκινά τη διαδικασία και κάποια στιγμή πέφτει μια σταγόνα βαφής στο μάγουλό μου. Της εξηγώ λοιπόν ότι εμένα βάφει εύκολα το δέρμα μου οπότε αν γίνεται να το καθαρίσουμε για να μην μείνει μουτζούρα.
• Φέρνει λοιπόν ένα "θαυματουργό" μπουκαλάκι ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις, αφαιρεί τη βαφή αλλά είχε ήδη βάψει το δέρμα μου.
• "Έχω μια καλύτερη ιδέα" μου λέει και επιστρέφει με ένα σφουγγαράκι σαν αφρολέξ στο οποίο έχει ρίξει το ίδιο υγρό. Με το που το ακουμπάει στο δέρμα μου το νιώθω σαν να τσουρουφλίζει! Σαν να έχει πέσει βιτριόλι! Πω πω... της λέω ότι με τσούζει, το αφαιρεί αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει.
• Πληγή κανονική! Να με πονάει, να με τσούζει.... Χημικό έγκαυμα είχα πάθει με λίγα λόγια.
• Περιττό να σας πω ότι πλήρωσα κανονικά και δεν έκανα καμία φασαρία!
• Τέλος πάντων... τουλάχιστον πήγε μέχρι το φαρμακείο και μου έφερε μια κορτιζονούχα κρέμα χωρίς -βεβαίως- καμία οδηγία / προφύλαξη για το πώς να την χρησιμοποιήσω.
• Διάβασα εγώ τις οδηγίες, την έψαξα και online και ακολούθησα πιστά τις οδηγίες για 1 φορά την ημέρα για μάξιμουμ 5 μέρες.
• Ουφ..... με μισή καρδιά επέστρεψα σπίτι όπως καταλαβαίνετε!
• Δεν πτοηθήκαμε όμως!
• Το κοινό πεινούσε, η ανιψιά μου με την μαμά της ήταν στη Βουλιαγμένη για τα δικά τους beauté, ο αδελφός μου απασχολημένος στο τμήμα για έκδοση νέας ταυτότητας, οπότε πήραμε και την άλλη ανιψιά και πήγαμε όλοι μαζί να φάμε στις Ξύλινες Κουτάλες, με την ωραία αυλή και τα σπιτικά φαγητά.
• Το φαγητό εξαιρετικό όπως πάντα, η νύφη μου εξ Αμερικής δοκίμασε πρώτη φορά σουτζουκάκια και ενθουσιάστηκε, τα μικρά έπαιζαν και γελούσαν, και εμείς το ίδιο, και έφτασε απόγευμα χωρίς να το καταλάβουμε.
• Επιστροφή σπίτι, ανασυγκρότηση και έξω ξανά, για το κέντρο της Αθήνας αυτή τη φορά.
• Η πρώτη στάση ήταν για το δώρο του φίλου Χρήστου για το νέο σπίτι στη Τζιά: ένα τάβλι.
• Το κατάστημα που μας είχε υποδείξει ήταν κλειστό αλλά ήταν γραφτό να πέσουμε πάνω σε ένα άλλο, εξειδικευμένο μαγαζί, που είχε και μεγάλη ποικιλία και υψηλή ποιότητα.
• Εντυπωσιάστηκα με τις γνώσεις της κυρίας (μάλλον ιδιοκτήτριας) και πόσες παραμέτρους πρέπει να υπολογίσεις ώστε να καταλάβεις την αξία ενός ταβλιού (από το ξήλο μέχρι αν είναι εκτύπωση ή δέρμα), και εν τέλει διαλέξαμε ένα που μας άρεσε πολύ, ήταν λιτό - ξύλινο απέξω και "ναυτικό" μέσα με δερμάτινες λωρίδες μπλε - κίτρινες.
• Από εκεί, περπατήσαμε προς το ραντεβού μας με τους Έλληνες φίλους εξ Βρυξελλών (Σταύρο, Ελισάβετ και παιδιά), για δείπνο στο μοναδικό Sushimou.
• Όσοι ξέρουν - ξέρουν. Μιλάμε για άλλου επιπέδου sushi! Ή πιο σωστά ψαροφαγεία.
• Εγώ έκανα την cheat day μου οπότε τα δοκίμασα όλα και ήταν όλα ένα και ένα.
• Χωριστήκαμε σε δύο τραπέζια, μεγάλοι - μικροί, και περάσαμε όλοι πολύ όμορφα.
• Τίποτα δεν παραγγέλνεις, μενού υπάρχει μόνο για τα ποτά, οπότε ο σεφ Δρακουλαράκος, ανάλογα με την ψαριά της ημέρας, δημιουργεί live, μπροστά στα μάτια σου, το μενού και τα πιάτα έρχονται ώστε να τα μοιραστούν δύο άτομα.
• Και τα πιάτα δεν σταμάτησαν να έρχονται!
• Είχαμε και τόσα να πούμε!
• Μετά περπατήσαμε στην όμορφη Πλάκα και αργά πια, χωριστήκαμε.
• Πέμπτη, και από τη μία πακετάραμε για το 4ήμερο στην Τζια, από την άλλη μπήκα λίγο στα της δουλειάς καθώς ο συνάδελφος αναχωρούσε για τις δικές του διακοπές οπότε συζητήσαμε τις εξελίξεις ώστε να μην πέσει η μπάλα (όπως λέμε εδώ στη Λωζάνη).
• Η φίλη KK μου έφερε και ένα κουτί γεμάτο κοσμήματα να δοκιμάσω ώστε να διάλεξω για τη Βιέννη. Εντάξει... απλά τα ήθελα όλα!!
• Ειδικά αυτό!
• Κάναμε μια βόλτα στη Γλυφάδα, άλλαξε ο Στέφανος μια μπάλα που του έφεραν (καθώς είχαν ακριβώς την ίδια), ήπιαμε έναν καφέ με την οικογένεια του αδελφού μου, και το απόγευμα πήγαμε από τους γονείς μου.
• Έπαιξε ο Στέφανος με την Arianna, τα είπαμε εμείς, και βραδάκι αναχώρησαν τα αγόρια (συνοδοιπόρος, Στέφανος, Χριστόφορος, Άλκης) για να παρακολουθήσαν ποδοσφαιρικό αγώνα του ΠΑΟ.
• Εγώ κάθισα σπίτι, απήλαυσα ησυχία, και έγραψα ώστε να καλύψω το κενό του lifelikes εν μέσω διακοπών. Εξαιρετικά!
• Παρασκευή! Και κανονικά το πρόγραμμα είχε πρωινή αναχώρηση από το Λαύριο για την Τζια.
• Έλα όμως που είχε απαγορευτικό.....
• Έτσι, το πρωί κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο στην πλαζ της Βούλας (με αέρα, χωρίς ομπρέλες) και χωρίς πολλή διάθεση αλλά οκ.
• Παράλληλα, είμασταν σε συνεχή επικοινωνία με τους φίλους - κουμπάρους - ντόπιους με τους οποίους θα συνταξιδεύαμε, και έτσι το απόγευμα ανηφορίσαμε προς την Κηφισιά για να περάσουμε παρέα το υπόλοιπο της μέρας.
• Ένας θαρραλέος, ο κουμπάρος μας, πήρε το ρίσκο, πήγε στο λιμάνι και τελικά επέτρεψαν σε ένα πλοίο κατά τις 19.00 να φύγει και έτσι μπήκε.
• Οι υπόλοιποι, χωριστήκαμε μικροί μεγάλοι, τα μικρά αγόρια έμειναν σπίτι να παίξουν ενώ οι μεγάλοι, περπατήσαμε μέχρι την πλατεία της Κηφισιάς και καθίσαμε στο Chariot για πίτσα και κοκτέιλ.
• Ήρθαν και κάτι φίλοι των παιδιών, τα είπαμε, χαζέψαμε τον κόσμο, και βραδάκι επιστρέψαμε για να διανυκτερεύσουμε στο σπίτι των κουμπάρων μας.
• Ο Στεφανάκος πήρε θέση στον καναπέ και εμείς στο δωμάτιο του βαφτιστηριού μας.
• Στο μεταξύ, κατέφτασαν και τα αποτελέσματα των εξετάσεων Ελληνομάθειας Α2 που είχε δώσει ο Στεφανάκος, και πέρασε με Άριστα.
• Σάββατο, 1η Αυγούστου, και ναι, τα πλοία επέστρεψαν στα δρομολόγιά τους.
• Πουρνό πουρνό λοιπόν, ξεκινήσαμε και 09.00 είμασταν στο πλοίο.
• Μία ώρα είναι όλη και όλη η διαδρομή, αλλά τι ήταν αυτό;
• Πόσο κούνημα, πόσο χτύπημα, πόσος αέρας, πόσος κόσμος με εμετούς...
• Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά και από τη δική μας παρέα ήταν οι μισοί σε άσχημη κατάσταση! Και η αλήθεια είναι όλη την ημέρα μας έμεινε αυτό το ανακάτεμα και αναταραχή.
• Φτάσαμε όμως, σχεδόν σε μιάμιση ώρες, και μας περίμενε ο κουμπάρος Χρήστος στο λιμάνι, παρέα με την οικογένεια του Γρηγόρη από τις Βρυξέλες, για να φάμε πρωινό στο κλασικό μας στέκι, το Οίκος, και να ισιώσουμε κάπως.
• Μεσημεράκι είμασταν στο σπίτι τους για να τακτοποιηθούμε, να βάλουμε μαγιώ, και να κάνουμε την πρώτη μας βουτιά στη νέα τους πισίνα.
• Ο αέρας ήταν πολύ δυνατός όλη την ημέρα οπότε ούτε καν το κουνήσαμε από το σπίτι.
• Το τάβλι αποδείχθηκε μεγάλη επιτυχία καθώς και τα 6 παιδιά που ήταν στο σπίτι ενθουσιάστηκαν να μάθουν.
• Ξεκίνησα λοιπόν να τους δείχνω τις Πόρτες και απλά δεν σταμάτησαν ποτέ να παίζουν! Από το πρωί μέχρι το βράδυ, με όλους τους πιθανούς συνδυασμούς παιχτών. Τι πλάκα.
• Μαγειρέψαμε με την Μαριλένα, αράξαμε στους καναπέδες και στα πουφ, συναρμολογήσαμε κάτι μικροέπιπλα, αναλύσαμε διακοσμητικές λύσεις και προτάσεις, τον Στεφανάκο τον πήρε ο ύπνος το απόγευμα πάνω στο πουφ δίπλα στη πισίνα (αυτό δεν είναι άλλωστε το καλοκαίρι;), διάβασα το βιβλίο μου, λιάστηκα, αγαλίασα με την απεραντοσύνη της θάλασσας, έμαθα τα νέα του βαφτιστηριού και της κοπέλας του (από τις σπουδές και τα Erasmus, μέχρι τα ταξίδια και τις παρέες)...
• Μόνο το βραδάκι κατεβήκαμε στο Βουρκάρι για βόλτα και παγωτό, με την περιπέτεια των εφήβων να βρουν βενζινάδικο που να είναι και ανοιχτό και να έχει βενζίνη (λόγω των απαγορευτικών, είχε ξεμείνει το νησί).
• Κυριακή! Και ο αέρας καλά κρατούσε οπότε κανείς δεν ήθελε να χάσει την πολυτέλεια του σπιτιού και της πισίνας.
• Είχαμε άλλωστε κανονίσει και BBQ το απόγευμα.
• Οι άντρες έφυγαν για σούπερ - μάρκετ και τους πήρε 3 φορές μέχρι να αγοράσουν όλη τη λίστα που τους είχαμε γράψει. Δηλαδή.... τι είναι αυτό με τους άντρες και τις λίστες;; Πόσο δύσκολο είναι να ακολουθήσεις οδηγίες;
• Με την Μαριλένα μαγειρέψαμε (τζατζίκι, πατατοσαλάτα, κορμό), οι άντρες ετοίμασαν το BBQ, κάναμε τις βουτιές μας, παίξαμε το τάβλι μας (εννοείται!), και αργά το απόγευμα υποδεχτήκαμε 2 οικογένειες φίλων: Γρηγόρης - Μαρία και μία από τις 3 κόρες τους, Μαίρη + γιος της.
• Και ήταν τόσο όμορφα, και απλά, και οικεία...
• Οι άντρες έψησαν, εμείς ετοιμάσαμε, και όλοι μαζί καθίσαμε στο μεγάλο τραπέζι έξω για να φάμε και να τα πούμε.
• Είχαν φέρει τα παιδιά και 2 κούτες σπιτικά γλυκά οπότε φάγαμε - σκάσαμε.
• Δυο μέρες μόνο και αρκούν για να νιώσεις καλοκαίρι, ανεμελιά, τον αέρα στα μαλλιά, τους ύπνους κάτω από τον ήλιο, το κρύο νερό, τα ζουμερά νεκταρίνια, την αγάπη των φίλων και το απέραντο γαλάζιο.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα