Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Το σπίτι μου #11



Όπως και οι περισσότεροι φίλοι, έτσι και εγώ, δυσκολεύτηκα πολύ να διαλέξω μία γωνιά. Γιατί το αγαπώ το σπίτι μου, πολύ! Και ας μένω μόλις 2 χρόνια, και ας μην είναι το σπίτι που θα με φιλοξενήσει για το υπόλοιπο της ζωής μου. Είναι ονειρικό και κάθε τι έχει προστεθεί με αγάπη (και έχει χρησιμοποιηθεί έτσι). Θα μπορούσα να διαλέξω το αγαπημένο μου φωτιστικό που περιμέναμε μήνες για να έρθει από την Ιταλία και είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης! Αυτό, θα με συντροφεύσει στο υπόλοιπο της ζωής μου σίγουρα! Θα μπορούσα να διαλέξω το μπαλκόνι μας που το περιτριγυρίζουν ψηλά δέντρα, τόσο ψηλά που μας κρύβουν τον ήλιο κάποιες φορές, και στο οποίο έχουμε περάσει ατελείωτες ξέγνοιαστες μέρες και νύχτες.

Θα επιλέξω όμως το μέρος που συνδυάζει πολλές αγάπες μαζί: την αγάπη μου για τη φωτογραφία, για τη διακόσμηση, την αγάπη μας, τους αγαπημένους μας… Αυτό τον τοίχο τον ονειρευόμουν από παιδί όταν είχα πρωτοδεί στο σπίτι φίλων στη Νέα Υόρκη τον τοίχο της εσωτερικής σκάλας γεμάτο από φωτογραφίες! Από το πρώτο μας σπίτι το κάναμε πραγματικότητα! Πριν ακόμα αποκτήσουμε τραπεζαρία ή έπιπλα για το σαλόνι, τα πρώτα κάδρα είχαν ήδη ανέβει… Και εννοείται ότι μας ακολούθησε και στο δεύτερό μας σπίτι. Και οι ‘πρωταγωνιστές’ αλλάζουν, ανανεώνονται, κρατώντας πάντα κάποιες σημαδιακές φωτογραφίες (όπως της πολυαγαπημένης μου γιαγιάς ή του φάρου μας στη Μύκονο)… Και μακάρι να είχα έναν τοίχο 1χλμ μακρύ για να μην δυσκολεύομαι τόοοοοσο κάθε φορά που πρέπει να προσθέσω και αντίστοιχα να αφαιρέσω μία φωτογραφία. Για να χώραγαν όλοι μας οι φίλοι, τα ταξίδια, τα γλέντια, τα μωρά, οι συγκινήσεις, οι αποκαλύψεις, η αγάπη… Μμμ, ή μήπως δεν θα χώραγαν ούτε τότε;


ανδριάνα {lifelikes}


ΥΓ. Ευχαριστώ Τέλη, Γιώργο, Ted, β., Σωτήρη & Αγάθη, Γ. Τ., Λένα, athens in athens, M. Ψ., ΕΜΙ... που μας ανοίξατε το σπίτι και την καρδιά σας :-) 

7 σχόλια:

  1. Ωράιο... Ούτε μία κουβέντα όμως για το τζάκι μας!!!!!!!!

    Κάθε μέρα το μπουμπουνάω...

    Σβ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχετε ζεστές καρδίες ……δεν χρειάζεται το τζάκι !

    εμείς ευχαριστούμε που μας φιλοξενήσατε στο blog σας.!!!!

    β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είμαι ευτυχισμένος που απεικονίζομαι κι εγώ, μαζί με πολλούς άλλους καλούς φίλους, στις φωτογραφίες που κοσμούν τον τοίχο σας.

    Ελπίζω και επιθυμώ να έχω μια θέση πάντοτε σε αυτόν τον τοίχο! Είτε βρίσκεται στα βόρεια, είτε βρίσκεται στα νότια, ή όπου αλλού!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. H "τεμπέλα" μαμά δεν πρόλαβε να στείλει την δική της γωνιά...είναι βλέπεις και η μονάκριβη μικρή που δεν μας αφήνει μυαλά...Αν δινόταν μιά "παράτα'....αν...στην Ελλάδα ζούμε βρε παιδί μου...ίσως να την έστελνα αύριο...την δική μου γωνιά...την γεμάτη πράγματα, μπιμπελό, αναμνήσεις, παιχνίδια, ...που ευτύχησε να είναι γεμάτη παιδιά, χαρές, γέλια, κλάμματα, νεύρα...ίσως λέω.
    Και μακάρι η ζωή σας να είναι γεμάτη από τέτοια καδράκια μέχρι τα γεράματα...γιατί και τότε είναι χαρά οι φίλοι, οι γείτονες, οι γονείς(αν υπάρχουν), τα παιδιά, τα ανήψία, τα εγγόνια....μακάρι η δική μας είχε από όλα...δεν μας έλειψε τίποτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα κάνουμε μια εξαίρεση, τι να κάνουμε... :-) Αναμένουμε λοιπόν μια ακόμη γωνιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ...όχι δεν συμφωνώ. Το μέλος alaxandra καθυστέρησε και έχασε την δυνατότητα να στείλει το post της. Ζέτα εδώ μέσα παίζονται πολλά βρώμικα και υποχθόνια παιχνίδια.



    :) β(ανώνυμος) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Άκου να σου πώ κύριε καθόλου ανώνυμε...σήμερα είναι τα γενέθλιά μου και δικαιούμαι, ως δώρο, αν μη τί άλλο, μιά ειδική μεταχείριση...να μην πώ ως μαμά....έτσι λοιπόν την Κυριακή που το σπίτι μας θα ξαναγίνει σπίτι (γιατί αύριο λόγω αποκριάτικου πάρτυ, κάθε άλλο παρά σπίτι θα είναι) θα σας στείλω την δική μου γωνιά...εντάξει...έχει κανείς αντίρρηση....άντε μην θυμώσω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes