Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

How was your week?

  • Αν σας πω ότι δεν ξέρω τι να γράψω για την εβδομάδα που μας πέρασε, τι θα πείτε; 
  • Από τη μία είναι τόσα και από την άλλη τόσο λίγα. Τόσα τα συναισθήματα, τα άγχη, οι αγωνίες, οι συγκινήσεις και οι αγκαλιές, αλλά και τόσες λίγες οι εξελίξεις - τα γεγονότα.
  • Μία εβδομάδα, στην πλειοψηφία της κατ' οίκον, με εμένα, τον Στέφανο, τις μαμάδες τα μεσημέρια και τον συνοδοιπόρο τα απογεύματα.
  • Με 2ωρα ταΐσματα, μισάωρους ύπνους, πολλές γκριμάτσες, χρονόμετρα, σημειώσεις, κρέμες, μυρωδιές, αγωνίες, νυχτοπερπατήματα και ραντεβού στην αλαξιέρα.
  • Με συχνές επισκέψεις της μαίας Σάντρα για συμβουλές αλλά κυρίως για ζύγισμα!
  • Είναι λιτοδίαιτος βλέπετε ο κύριος και έχουμε ανησυχίες για το βάρος του.
  • Με βροχές και ψύχρα που μας κράτησαν στο σπίτι, αλλά και 2 ημέρες ήλιου που μας επέτρεψαν να κάνουμε τις πρώτες μας βόλτες με το καρότσι.
  • Και ο μικρός τις πέρασε όλες κοιμισμένος, νανουρισμένος από τα πουλιά, τους κύκνους, τον ανοιξιάτικο αέρα και την αύρα της λίμνης.
  • Και κάθε μέρα που περνάει, γνωριζόμαστε και καλύτερα και αγαπιόμαστε ακόμα πιο πολύ.
  • Και είναι τόσο εκφραστικός, μικροσκοπικός, γλυκός... 
  • Γιατί, όπως μου έγραψε και ο καθηγητής των γαλλικών, C'est le plus beau bébé de l'univers puisque c'est le vôtre (είναι το πιο όμορφο μωρό του κόσμου γιατί είναι το δικό σας)! 
  • Περάσαμε και το πρώτο μας οικογενειακό - τριμελές Πάσχα! 
  • Με μεσημεριανό γεύμα στις γιαγιάδες το Μ. Σάββατο, εξαιρετικό φαγητό και την Ελβετική "οικογένεια" φίλων, και ήσυχο γεύμα την Κυριακή.
  • Πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε τις γιαγιάδες εδώ και αυτούς τους φίλους.
  • Και όλο έρχονται emails με ευχές, και κάρτες, και σοκολατάκια, και ρουχαλάκια, και δωράκια...
  • Και είναι τόσο συγκινητικά τα μηνύματα των φίλων. Πόσο θα ήθελα να ήταν εδώ να έβλεπαν πώς κάνει με τα ζαρωμένα χεράκια του ο Στέφανος και πώς χαμογελάει στον ύπνο του.
  • Και γέμισαν οι ημέρες με face time calls! Αδέλφια ενωμένα ποτέ ηττημένα :)
  • Και σε αυτά τα μισάωρα ησυχίας, τρέχω να προλάβω να κάνω κάτι... Να απαντήσω σε εκείνο το email, να πληρώσω αυτό τον λογαριασμό, να κλείσω το ραντεβού με τον παιδίατρο, να στείλω μία φωτογραφία στον συνοδοιπόρο στη δουλειά για να χαμογελάσει, να δω τι γίνεται με τις online δουλειές...
  • Και όλο και κάτι καταφέρνω. Έτσι για να νιώθω ότι κάνω και κάτι άλλο εκτός από τάισμα. Να ξεφεύγει λίγο και το μυαλό.
  • Και χτες Πέμπτη ήταν της Αναλήψεως εδώ οπότε αργία, οπότε απαρτία, οπότε βόλτες και αγκαλιές.
  • Και είναι όλα τόσο ομορφότερα, ηρεμότερα, "σωστότερα" όταν είναι και ο μπαμπάς μας σπίτι.
  • Γιατί "μαζί" τα καταφέρνουμε όλα... και ας είμαστε τις περισσότερες ώρες της ημέρας χώρια.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

5 σχόλια:

  1. Να σας ζήσει!!! Καλότυχος και πάντα ευτυχισμένο ο μικρός Στέφανος!! Happy Mother's Day!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε πολύ :)
      Γιορτάσαμε και την 1η μας γιορτή της μητέρας! Απίστευτο και όμως αληθινό.

      Διαγραφή
  2. Μπράβο! Να σας ζήσει, να είναι πάντα τυχερός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και αυτα τα χερακια του να υποθεσω ;)

    http://beautyfollower.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes