Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

How was your week?

  • Παρασκευή και η οικογένεια είχε απαρτία στο σπίτι. Δουλειές δεξιά - αριστέρα, γρήγορο σούπερ-μάρκετ, μαγείρεμα και βραδινό με τους γιατρούς για να κάνουμε το catch up μας.
  • Και οι κοιλίτσες φουσκώνουν.... και τα νέα μιλούν μάλλον για ένα ακόμη αγοράκι στην ελβετική παρέα. Για να δούμε.
  • Και out of the blue, να 'σου και τα τρελά νέα από την Τουρκία. Πού ζούμε; Κάθε ημέρα και από ένα σοκαριστικό γεγονός. Και η οικογένεια του αδελφού πετούσε Σάββατο μέσω Κωνσταντινούπολης οπότε το ξενύχτησαν, το χρυσοπλήρωσαν αλλά ευτυχώς βρήκαν εναλλακτική και επέστρεψαν σώοι και αβλαβείς στην Αμερική.
  • Νέο παγκόσμιο ρεκόρ ύπνου! 7,5 ώρες σερί! Αν εξαιρέσεις 2-3 επισκέψεις για επανατοποθέτηση πιπίλας, ο μικρός κοιμήθηκε ατάραχος! 
  • Δυστυχώς την επομένη δεν το επανέλαβε και επιστρέψαμε στα 3ωρα.
  • Και το μικρό φυστίκι έχει αρχίσει και στριφογυρνάει στον ύπνο του τόσο που τον βρίσκεις κάθετα στην πάνω γωνία του κρεβατιού να κυνηγά την πιπίλα του.
  • Σαββατοκύριακο με ωραίο ήλιο, αεράκι και δροσούλα. 
  • Είχαμε ξεμείνει σχεδόν σε όλα οπότε το γαλλικό σούπερ-μάρκετ ήταν επιτακτικό το Σάββατο. Πρώτη φορά οι 3 μας. Και τα κάναμε όλα λίγο τροχάδην αλλά τα προλάβαμε.
  • Ο ΖΥΧ πάτησε ελληνικό έδαφος παρέα με τους 2 φίλους που ολοκλήρωσαν αυτό το μικρό road trip. Thank you guys!
  • Εκεί που έχουμε δει όλα τα επεισόδεια των αγαπημένων μας σειρών και αναμένουμε πώς και πώς τα νέα, να ΄σου από το πουθενά νέο season Suits! Yeah baby!
  • Και την Κυριακή ο συνοδοιπόρος μου προσέφερε το πολύτιμο δώρο του ύπνου παίρνοντας τον μικρό με τον μάρσιπο για (πολύ) πρωϊνή βόλτα στη λίμνη ώστε να κοιμηθώ εγώ μια ωρίτσα ακόμα. 
  • Αν μπορούσα, θα ξύπναγα κατευθείαν Τετάρτη.
  • Τους συνάντησα όμως και εγώ, περπατήσαμε λιγάκι, ήπιαμε καφέ (ποιο καφέ; χωρίς γάλα -αφού γαλακτοκομικά γιοκ προς το παρόν- καφέ δεν μπορώ να πιω!) και πήραμε την απόφαση να κάνουμε την 1η φετινή μας επίσκεψη στις κοντινές πισίνες.
  • Ετοιμαστήκαμε γρήγορα - γρήγορα, βρήκαμε εξαιρετική σκιά κάτω από τα πελώρια πλατάνια και αράξαμε! Ήταν τόσο ωραία, ήσυχα και καλοκαιρινά που καθήσαμε μέχρι το απόγευμα.
  • Έξι ώρες λέει σερί κλάμα, κάθε απόγευμα για τις 50 πρώτες ημέρες! ΣΟΚ. 
  • Κυρίες εκεί γύρω στα 60-70, με ντάλα ήλιο και ζέστη, πήραν τις πλιάν καρέκλες τους και τις έστησαν στο πεζοδρόμιο αναμένοντας τους ποδηλάτες του tour de france. Μόνο στην Ελβετία. Μαζί βεβαίως και μικρά παιδάκια και οικογένειες με ελβετικές σημαίες.
  • Ούτε τις απόκριες τέτοια άρματα! Δεκάδες αυτοκίνητα μεταμορφωμένα σε απορρυπαντικά, λάστιχα αυτοκινήτων, αναπτήρες και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε περνούσαν από τους δρόμους πριν την έλευση των αθλητών.
  • Συμφάγαμε τα κορίτσια στο γνωστό μας εμπορικό και είπα να γυρίσω περπατώντας... όπως τον παλιό καλό καιρό. Ο μικρός κοιμήθηκε, εγώ έγινα μούσκεμα αλλά άξιζε τον κόπο.
  • Ποιος μπορεί να σε κοιτάει μες στα μάτια χωρίς να τραβήξει το βλέμμα του για ώρες; 
  • Να έχεις τους πόνους σου, τις αυπνίες σου, τις πείνες σου, τα νεύρα σου, τις απελπισίες σου και να πρέπει να φας και τα μακαρόνια χωρίς τυρί.
  • Το καθιερώσαμε το μεσημεριανό μας ραντεβού με τα κορίτσια, καθιέρωσα και εγώ το περπάτημά μας. Όλοι κερδισμένοι.
  • Roller coaster... Έτσι είναι η διάθεση του μικρού, και μαζί και η δική μου.
  • Και είπαμε, πώς να περάσουμε την Τετάρτη μας; Ας πεταχτούμε μέχρι το νοσοκομείο.
  • Όχι δεν πάθαμε κάτι... αλλά το Ελβετικό ιατρικό σύστημα τον Ιούλιο υπολειτουργεί (κάτι σαν τον Ελληνικό Αύγουστο). Οπότε παιδίατρος γιοκ! Το κινητό του εννοείται πως δεν το έχεις για να τον καλέσεις, backup άλλος γιατρός δεν υπάρχει οπότε και για το παραμικρό πηγαίνεις στα επείγοντα του νοσοκομείου.
  • Έτσι πήγαμε και εμείς και μας λυπήθηκε ο Θεός και έτυχε να έχει "βάρδια" η φίλη Νεφέλη οπότε τα είπαμε στα ωραία μας ελληνικά, μας περιποιήθηκε δεόντως και μετά από 5 (!) περίπου ώρες αναχωρήσαμε. Χωρίς σαφή εικόνα για το στρες και τις εντάσεις του μικρού αλλά με μία νέα θεωρία που πρέπει να επιβεβαιώσουμε: πεινάει;
  • Παγκόσμια πρώτη βραδινή έξοδος με το φυστίκι την Πέμπτη το βράδυ για τα γενέθλια του φίλου Γιάννη. Και τα πήγαμε περίφημα. Κοιμήθηκε στο δωμάτιο για 3 ωρίτσες ενώ εμείς τρώγαμε τον ωραίο μας μουσακά και γελάγαμε με τις ιστορίες.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

2 σχόλια:

  1. Κaλο το Suits?
    Αυτες τις μερες εβλεπα ενα δανέζικο το BEDRAG
    Follow the money ηταν η μεταφραση, καλο.

    Καλό ΣΟυκου... με μπολικο υπνο ευχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ καλό το Suits! Δικηγορικό! Το συστήνω :)
      Αχ αυτός ο ύπνος..... ευχαριστώ!

      Διαγραφή

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes