Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

How was your week?

  • Πόσο γεμάτη αυτή η Παρασκευή! Δουλειές στο σπίτι με τον συνοδοιπόρο (που εργαζόταν από το σπίτι), δουλειές έξω, πρόχειρα μαζέματα και η επίσκεψη της αγαπημένης, πολύτεκνης οικογένειας το μεσημέρι.
  • Και γέμισε χαμόγελα και αγκαλιές ο μικρός Στέφανος. Και ήταν τόσο όμορφα.
  • Από εκεί και το πιο πάνω ραβασάκι που άφησε κρυφά η Αλίκη πίσω από την πόρτα του δωματίου του Στέφανου και το βρήκαμε αφού είχε φύγει. Πόσο με συγκίνησε.
  • Και αυτό το σημείωμα αντιπροσωπεύει την αγάπη, τις αγκαλιές, τη φροντίδα που εισέπραξε όλες αυτές τις ημέρες ο Στέφανος από τους μικρούς του φίλους... την Άρτεμις, την Χριστίνα, τον Δημήτρη, τον Άλκη, τον Παναγιώτη, την Αλίκη, τον Διονύση.
  • Και το βράδυ μας έκαναν το τραπέζι ο Αντώνης με την Μαριλένα με εξαιρετικό -όπως πάντα- φαγητό, συζητήσεις, γέλια και αναπολήσεις.
  • Το ηλιόλουστο Σάββατο ξεκίνησε με τοπική επίσκεψη στην βολεϊμπολίστρια της οικογένειας Άρτεμις και "εκδορμή" στα βόρεια.
  • Προλάβαμε και κάναμε μια βόλτα στην όμορφη Κηφισιά και βρήκα και παπούτσια ειδικών προδιαγραφών που έψαχνα. Να είναι άνετα για περπάτημα αλλά όχι αθλητικά. Να είναι ανθεκτικά στις καιρικές συνθήκες αλλά να μην είναι μπότες. 
  • Μεσημεριανή μάζωξη στο Κηφισιώτικο σπίτι με τα ξαδελφάκια και τους φίλους. Και όπως καταλαβαίνετε, φάγαμε, ήπιαμε, φωτογραφηθήκαμε, συγκινηθήκαμε και αναχωρήσαμε για την Βούλα.
  • Σάββατο βράδυ και τα καταφέραμε να ιδωθούμε με την Μαριάννα και τον Χριστόφορο έστω για λίγες ώρες. Φάγαμε και την τοπική μας πίτσα και τα αγαπημένα προφιτερόλ από την Παιανία.
  • Σάββατο αναχώρισε και η μαμά για την Αμερική για το άλλο ανήψι ώστε να γιορτάσουν όλοι μαζί την Ημέρα των Ευχαριστιών.
  • Κυριακή = συμμάζεμα, πακετάρισμα και αναχώριση!
  • Και παραλίγο να ξεχάσω τα διαβατήρια (ποιος εγώ! φανταστείτε!) αλλά τέλος καλό όλα καλά.
  • Στην πτήση τα πήγαμε καλά... Κοιμήθηκε λιγάκι ο μικρός στον μπαμπά του, χαζέψαμε τις εμβληματικές Άλπεις, παίξαμε με τα περιοδικά και φτάσαμε.
  • Τρένο μαζί με τον νέο συνάδελφο του συνοδοιπόρου Christian και την ελληνίδα γυναίκα του Βάγια.
  • Και ο μικρός κοιμόταν στην κυριολεξία όρθιος... ο κακομοίρης! Ούτε μπάνιο δεν έκανε πριν κοιμηθεί.
  • Και είμασταν και εμείς πτώμα! 22.00 είμασταν στα κρεβάτια μας!
  • Είναι όμορφο και το ελβετικό μας σπίτι. 
  • Και είχε κάτι ανατολές αυτή την εβδομάδα! Κάτι κερδίζεις όταν είσαι ξύπνιος από τις 06.00.
  • Αληλλούια! Κοιμήθηκε ο μικρός κανά 10ωρο σερί (!!) και δεν το πιστεύαμε. Ξύπναγα κάθε λίγο και λιγάκι και κοιτούσα το ρολόι.
  • Την Τετάρτη κάναμε το πρώτο μας κοινό μάθημα yoga! Εγώ και ο Στέφανος! Και ήταν άλλες 10+ μαμάδες με τα μωράκια τους, από 1 μηνού (Παναγιά μου πόσο μικρά είναι!) μέχρι 6-7 μηνών. 
  • Και ο Στεφανάκος ήταν πολύ καλό παιδί... Παρατηρούσε τα πάντα, προσπαθούσε να χαϊδέψει τη συνομήλική του Maya που καθόταν δίπλα, γούρλωνε τα μάτια του όταν κάποιο μωρό έκλαιγε και η μόνη φορά που έκλαψε ήταν όταν κάναμε μια άσκηση με μπαλόνια και ξεφούσκωναν με θόρυβο.
  • Η μαμά του Στέφανου γυμνάστηκε λιγάκι (από τα ολότελα), μοίρασε χαμόγελα και αυτοσυγκεντρώθηκε για να καταλάβει τις γαλλικές οδηγίες.
  • Πτώμα ο μικρός μετά το μάθημα...... Κοιμήθηκε το πρώτο λεπτό που μπήκε στο αυτοκίνητο και δεν ξύπνησε ανεβάζοντάς τον 3 ορόφους αγκαλιά.
  • Σας έχω πει ότι όταν φτερνίζομαι ο μικρός κλαίει; Φοβάται ο κακομοίρης.
  • Μα τι ωραίος καιρός.... Θερμοκρασία εκεί στους 12-14, γλυκός ήλιος, καθαρός ουρανός.
  • Να είσαι -σχετικά- ξεκούραστος, να κοιμάται μόνος του ο μικρός το μεσημέρι για καμιά ώρα και εσύ να μην χρειάζεσαι ύπνο αλλά να μαγειρεύεις λιγάκι, να δουλεύεις λιγάκι, να χαζεύεις λιγάκι. Παράδεισος!
  • Και έτσι έφτιαξα κοτόπουλο με κάρυ και γιαούρτι υπό τη συνοδεία ρυζιού basmati.
  • Κάποιος πρέπει να με φροντίσει και εμένα. 
  • Την επόμενη βέβαια ημέρα ζήσαμε ακριβώς το αντίθετο αλλά τι να κάνεις...
  • Πέμπτη και καθιερωμένο μάθημα chez moi γαλλικών (μελέτη μηδέν αλλά τουλάχιστον μιλάμε λιγάκι και μας διορθώνει) και μετά ήρθαν από εδώ τα κορίτσια για γρήγορη μακαρονάδα.
  • Μπαίνει και η εγκυούλα στην τελική ευθεία!
  • Happy Thanksgiving! Και ζήλεψα λιγάκι που ήταν μαζεμένοι εκεί στο Αμέρικα και θα έτρωγαν παρέα, και θα πήγαιναν βόλτες....
Καλό, εορταστικό σαββατοκύριακο! 
Μη ξεχάσετε τους Στέλιους και τις Κατερίνες! Και εμείς έχουμε πολλούς!
ανδριάνα

3 σχόλια:

  1. Χμ τι παπουτσια βρηκες... ψαχνω κάτι τετοιο κι εγώ ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρήκα μποτάκια δερμάτινα σε χρώμα ταμπά, με κορδόνια και εσωτερική γούνα! Όμορφα, άνετα & ζεστά!

      Διαγραφή
    2. Υπάρχουν σε μαυρα? Είνιαι καταλληλα για πολυυυ περπάτημα?!

      Διαγραφή

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes