Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Εμπράκτως


Πόσα κάνατε σήμερα με τα χεράκια σας; Όχι, τα παντώς τύπου πληκτρολόγια δε μετράνε. Τι πιάσατε; Τι φτιάξατε; Τι μαγειρέψατε; Τι μαστορέψατε; Τι φυτεύσατε; Τι αγκαλιάσατε; Τι φροντίσατε; Τι ζωγραφίσατε; Μήπως τελικά η τεχνολογία μάς στερεί την πράξη; Την αφή; Τη δημιουργία; Την κίνηση; Δημιουργούμε, και πράττουμε, και συνομιλούμε αλλά όχι με το σώμα μας, με τις αισθήσεις μας. Δεν πιάνουμε το βιβλίο για να το διαβάσουμε ούτε το μολύβι για να γράψουμε ούτε την κιθάρα για να παίξουμε μουσική. Ίσως πια να μην μαγειρεύουμε κιόλας, να μην μαστορεύουμε, να μην αθλούμαστε, να μην έχουμε φυτά ή ζώα, αν δεν έχουμε και παιδιά ε, τότε η παγίδα είναι μεγάλη. Ήδη τα απανταχού "ρομπότ" έχουν αναλάβει πολλές από τις χειρονακτικές μας εργασίες (από το κούρεμα του γκαζόν μέχρι το μαγείρεμα), και πού είμαστε ακόμα.... Εμείς απλά κάνουμε τα περισσότερα εικονικά. Μπορούμε να τα "ζήσουμε" όλα απλά μέσα από τις οθόνες. Και να "δημιουργήσουμε" ευκολότερα από ποτέ. Πόσο διαφορετικά είναι όμως όλα όταν πραγματικά και ουσιαστικά χρησιμοποιούμε το σώμα μας;

Όταν το νοιώθουμε να ιδρώνει ενώ κυνηγάμε μια μπάλα ή κάνουμε ορθοπεταλιές. Όταν ακούμε τον ήχο του μολυβιού πάνω στο χαρτί. Όταν καμαρώνουμε το έπιπλο που συναρμολογήσαμε ή το νέο μας φυτό που γέμισε μπουμπούκια. Όταν αγκαλιαζόμαστε. Όταν απολαμβάνουμε τον ήχο που παράγουν πραγματικά όργανα και αφηνόμαστε στο ρυθμό. Όταν βλέπουμε να παίρνει σάρκα και οστά κάτι που ξεκίνησε ως απλά μια ιδέα και τελικά έγινε κάτι χειροπιαστό. Χειροποίητο. Τόσο όμορφη λέξη. Όλοι πληρώνουμε κάτι παραπάνω όταν πρόκειται για κάτι χειροποίητο. Γιατί όλοι αναγνωρίζουμε την υψηλότερή του αξία και ομορφιά. Ας "χειροποιήσουμε" και εμείς λοιπόν. Έστω μέσω ενός χόμπι το οποίο όμως δεν θα συμπεριλαμβάνει την τεχνολογία (ή έστω κατ' ελάχιστο). Κηπουρική; Πλέξιμο; Yoga; Ζωγραφική; Περπάτημα; Ζαχαροπλαστική; Μουσική; Είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε στο σώμα, τη ψυχή και το μυαλό μας. Ο πιο "εύκολος" διαλογισμός. Η συγκέντρωση όλου μας του είναι σε μία δημιουργία. Αυτή η πολύτιμη, εσωτερική ησυχία όταν αφιερωνόμαστε 100% σε κάτι που απαιτεί και τις 3 μας υποστάσεις. Η γκάμα είναι τεράστια, όλο και κάτι θα βρούμε. 

Το έχω και εγώ στο νου μου συνεχώς γιατί με την online δουλειά, τη ξενιτιά και τις μοναξιές, περνάω περισσότερες ώρες μπροστά στις οθόνες απ' ότι θα ήθελα. Δουλεύω μέσω του υπολογιστή, επικοινωνώ στην συντριπτική πλειοψηφία των φορών μέσω των τηλεφώνων, ακούω - διαβάζω - μελετάω - γράφω παρέα με τον MACη, διασκεδάζω μέσω (και) των τηλεοπτικών σειρών... Νοιώθω όμως τόσο την ανάγκη να εκφραστώ με το σώμα μου. Για αυτό και η yoga, για αυτό και η ζαχαροπλαστική (και ας πρέπει μετά να φάμε τις δημιουργίες, θυσίες!), για αυτό και τα φυτά μας, για αυτό και οι περίπατοι. Θέλω όμως πιο πολύ, πιο συχνά.

ανδριάνα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes