Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2020

How was your week?


lutry lausanne beach λωζάννη παραλία λουτρί λωζάνη
  • Oh my, oh my! Τι τετραήμερο ήταν αυτό!
  • Τα "όργανα" άρχισαν Παρασκευή πρωί - πρωί καθώς το συνεργείο της μετακόμισης ήρθε αυτή τη φορά πλήρες (5-6 άτομα) και έπεσαν κατευθείαν με τα μούτρα στη δουλειά.
  • Ευτυχώς λόγω της προεργασίας της Πέμπτης που αρκετά μικροπράγματα και τρόφιμα είχαν ήδη μπει σε κούτες, η όλη διαδικασία δεν κράτησε πέρα από το μεσημέρι.
  • Έτσι κατά τις 14.00 είμασταν στο νέο σπίτι στο Belmont, εμείς, τα φορτηγά και οι μεταφορείς.
  • Και εκεί άρχισε το πραγματικό "πάρτυ" με τις δεκάδες κούτες να ανεβοκατεβαίνουν, όλους να ρωτούν πού να τοποθετήσουν τι, εμάς να τρέχουμε δεξιά - αριστερά να τακτοποιούμε ότι μπορούμε (πόσες ώρες ψάχναμε τα ποτήρια!) και εν τέλει, νωρίς το απόγευμα, να αποχωριζόμαστε τους ευγενέστατους μεταφορείς και να μένουμε οι 3 μας στο χάος!
  • Κούραση, πονοκέφαλος, ζαλάδα και μια μικρή απελπισία όταν στα πρώτα λεπτά άφιξης του μεγάλου φορτηγού ήρθε μία γειτόνισσα να με βρει στην είσοδο. Χάρηκα και εγώ υποθέτοντας ότι ήρθε να μας καλωσορίσει. Πολύ γρήγορα όμως διέκρινα την ξινή της φάτσα και σε λίγα λεπτά ο λόγος της επίσκεψής της ήταν ξεκάθαρος: το φορτηγό λέει, ανεβαίνοντας στο στενό - αδιέξοδο δρομάκι που καταλήγει σε 3 σπίτια και περνάει από το δικό της, της έκοψε μερικά κλαριά από την πρασιά της και θα ήθελε να ξέρει ποια ασφαλιστική θα καλύψει το κόστος!
  • Εντάξει.... το σοκ μου δεν μπορώ να σας το περιγράψω! Και είχε και το θράσος να με πάρει να μου δείξει ακριβώς το σημείο του "φονικού" το οποίο πρέπει να ήταν 20 εκατοστά στα 40 μέτρα κήπου. Και όλα αυτά στα γαλλικά!
  • Μου χάλασε όλη τη διάθεση και να σας πω την αλήθεια το πήρα λίγο και σαν κακό οιωνό.
  • Το ξεπέρασα όμως και το βράδυ κοιμηθήκαμε όλοι πτώμα, στα καινούργια μας δωμάτια (ο Στέφανος και στο καινούργιο του "δίπατο" κρεβάτι) χωρίς κανένα θέμα!
  • "Θα μας λείψει μαμά το Neuchatel. Νομίζω θα ήθελε και αυτό να έρθει μαζί μας στη Λωζάνη αλλά δεν έχει πόδια."
  • Σάββατο και από το πρωί το πήγαμε σερί επί ώρες ώστε να ελαττωθούν κάπως οι κούτες και τα πιο βασικά να τακτοποιηθούν.
  • Και μέχρι το βράδυ είχαμε κάνει εντυπωσιακή πρόοδο, με το σώμα μας βέβαια να πονάει σαν να έχουμε τρέξει μαραθώνιο.
  • Κάναμε όμως το μεσημέρι ένα γρήγορο διάλειμμα για βόλτα και μεσημεριανό παραλιακά στο Lutry και το βράδυ ολοκληρώσαμε και το Unorthodox.
  • Και για να εξισορροπήσει η ξινή υποδοχή που μας επιφύλασσε η μία γειτόνισσα, επιστρέφοντας από την μεσημεριανή μας βόλτα βρήκαμε ένα σακουλάκι με σπιτικά brownies από την άλλη γειτόνισσα ως καλωσόρισμα!
  • Την Κυριακή, αφού αφιερώσαμε όλο το πρωινό σε τι άλλο, σε κούτες, το μεσημέρι επισκεφθήκαμε τις δύο οικογένειες φίλων στο La Croix για μια μπύρα η οποία εξελίχθηκε σε bbq και σε παιχνίδια και μπουγελώματα με το ποτιστικό για τα μικρά και σε παγωτά και σε γέλια και σε αναλύσεις του οδοιπορικού Ελβετία - Ελλάδα οδικώς μέσω Αυστρίας και Γιουγκοσλαβίας.... Περάσαμε εξαιρετικά και ξεφύγαμε λιγάκι από τον κυκεώνα της τακτοποίησης. Και ο Στεφανάκος που ξεκίνησε δειλά και ντροπαλά (καθώς είχε να δει τα παιδιά μήνες) κατέληξε να πηδάει με το μαγιώ πάνω από το ποτιστικό και να προσπαθεί να μας βρέξει ξεκαρδισμένος από τα γέλια.
  • "Αυτή είναι η αγάπη." (Ο Στεφανάκος κουλουριασμένος στην αγκαλιά μου, στον καναπέ, μετά από μία τόσο γεμάτη ημέρα)
  • Δευτέρα και αργία (τι ευτυχία). Και η κατάσταση του σπιτιού είναι σαφώς βελτιωμένη, τόσο που το μεσημέρι φτιάξαμε κρέπες και τις φάγαμε στη βεράντα που έχει σχεδόν ολοκληρωθεί.
  • Γνωριστήκαμε και στα πεταχτά με τους πιο κοντινούς μας γειτόνους, μια οικογένεια Τσέχων, που φαίνονται συμπαθέστατοι, κοινωνικοί και ανοιχτόκαρδοι. Έδωσαν και στον Στεφανάκο ένα μικρό αρκουδάκι δώρο.
  • Τρίτη και πίσω στις δουλειές (πρώτη μέρα στο νέο σπίτι) και τα πήγαμε σχετικά καλά.
  • Και το απόγευμα κατεβήκαμε στο Lutry για πατίνι, βόλτα, εξερεύνηση (γεμάτη η μικρή παραλία!), παγωτό + hot dog!
  • Τετάρτη με το ίδιο mix δουλειάς - Στέφανου - σπιτικών δουλειών - τακτοποιήσεων.
  • Και το απόγευμα επισκεφθήκαμε το μεγαλύτερο super - market coop της ευρύτερης περιοχής, αυτό στο Crissier. Πανομοιότυπο με αυτό που είχαμε στο Neuchatel. Τι ευτυχία να μπαίνεις σε σούπερ-μάρκετ και να ξέρεις πού θα βρεις τι!
  • Και όπως προβλεπόταν, από το απόγευμα ξεκίνησαν οι βροχές και συνεχίστηκαν αδιάκοπα και την Πέμπτη και μάλλον για όλη την εβδομάδα....
  • Και κάθε μέρα έχουμε κούτες να καταφτάνουν! Χρειάζεται τόσα αυτό το σπίτι, ακόμα και για τα βασικά. Ευτυχώς που υπάρχει και το online shopping!
  • Έτσι, κατέφτασαν χαλάκια εισόδου, αξεσουάρ μπάνιου, εξωτερικά φώτα, σκούπα για μοκέτες, πλυντήριο ρούχων.... ΧΑΜΟΣ! 
  • "Μα τι έχουμε; Πάρτυ κούτας;"
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

Αρχειοθήκη LifeLikes