Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2020

How was your week?

  • Όμορφο, γεμάτο σαββατοκύριακο με φίλους. Και ας μη βοήθησε ο καιρός, δεν πειράζει.
  • Έτσι, την Παρασκευή, αφού τελειώσαμε με τις δουλειές μας και αφού κοιμήθηκε ο μικρός το μεσημέρι μετά από δεν ξέρω πόσο καιρό, υποδεχτήκαμε για πρώτη φορά σπίτι τους πρώην γειτόνους.
  • Και η βροχή έκανε ένα διάλειμμα και έτσι μπορέσαμε να κάτσουμε έξω, και να φάμε πίτσα, και να πιούμε τα κρασιά μας, και να παίξουν τα μικρά.
  • Και το πρωινό του Σαββάτου προβλεπόταν ηλιόλουστο -δεν είναι να χάνεις τέτοιες ευκαιρίες!
  • Οπότε μετά από κάτι αγορές που έκανε ο συνοδοιπόρος για τον κήπο (σαν να επιπλώνεις ένα δεύτερο σπίτι είναι όλα τα σύνεργα του κήπου!) και τα Paw Patrol που παρακολούθησε ο μικρός, βγήκαμε στο Pully αυτή τη φορά, για βόλτα στη λίμνη με τα πατίνια και μεσημεριανό κάτω από τα δέντρα -στην κυριολεξία.
  • Πολύ μας άρεσε το Pully. Πιο μικρό, πιο ήσυχο, πιο μαζεμένο. Από εκεί και η πιο πάνω φωτογραφία.
  • Και εννοείται ότι φύγαμε just για την βροχή που ήρθε with a vengeance!
  • "Μαμά τι θα γίνει, κάθε μέρα παράσταση θα έχουμε;" -ενώ τραγουδούσα στο αυτοκίνητο Roxette Listen to your heart.
  • Περιμέναμε καλοκαιρίες για να ευχαριστηθούμε τον κήπο αλλά μάλλον θα αργήσουν οπότε καλέσαμε τους Λωζανιώτες φίλους το απόγευμα για καφέ και κέικ.
  • Έτσι, 6 ενήλικες + 5 παιδιά περάσαμε ωραία εντός, με τα μικρά να ανεβοκατεβαίνουν, να κυνηγιούνται, να παίζουν κρυφτό, να τσακώνονται (κλασικά αγόρια vs. κορίτσια) και τους μεγάλους να γελάμε πολύ, να ανταλλάσσουμε συμβουλές, να ονειρευόμαστε ελληνικά νησιά και εξόδους και να αναλύουμε τις κοινωνικοπολιτικές καταστάσεις.
  • Φουλ μέρα!
  • Για αυτό την Κυριακή είπαμε να την περάσουμε σπίτι, να προχωρήσουμε και κάποιες από τις -ατελείωτες- δουλειές. 
  • Έτσι μαγειρέψαμε γίγαντες (με αυτόν τον καιρό νοιώθεις σαν να είναι Οκτώβρης), κάναμε την πρώτη δοκιμή πλυσίματος χαλιού με την καινούργια σκούπα, τακτοποιήσαμε 3-4 κούτες ακόμα, αράξαμε, παίξαμε, χαλαρώσαμε....
  • "Οι νυχτερίδες δεν κοιμούνται τη νύχτα; Άρα ούτε ο batman;"
  • Δευτέρα με φουλ εργασιακό πρόγραμμα, σπιτικές κρέπες για μεσημεριανό και απογευματινή κηπουρική (πέρασαν 3 ώρες χωρίς να το καταλάβουμε!).
  • Και με τα φτωχικά μας σύνεργα, ήδη έχουμε κάνει σημαντική πρόοδο στον κήπο.
  • Τρίτη με μεσημεριανό διάλειμμα στο... ΙΚΕΑ! Χρειαζόμασταν κάτι μικροπράγματα κυρίως για την οργάνωση της κουζίνας και έτσι ο Στεφανάκος και εγώ κάναμε τα ψώνια μας ανάμεσα στα meetings.
  • Και το απόγευμα, κηπουρική και πάλι.
  • Και το βράδυ άνοιξαν οι ουρανοί στην κυριολεξία! Καταιγίδα μέχρι και το απόγευμα της Τετάρτης.
  • Αχ θέλω να έρθουν οι διακοπές! Και να είναι πραγματικές διακοπές! Χωρίς μάσκες και φοβίες και αποστάσεις και ημίμετρα και περιορισμούς. Γίνεται;
  • Τετάρτη και το πρόγραμμα συνεχίστηκε γεμάτο με τις δουλειές του σπιτιού να μην έχουν τελειωμό. Αυτή τη φορά στόχος ήταν η σύνδεση του σταθερού τηλεφώνου χωρίς όμως επιτυχία...
  • Και εκεί που παλεύαμε με καλώδια, να 'σου ο γείτονας για να μας ρωτήσει πότε θα έχουμε χρόνο να συζητήσουμε κάποια θέματα του κτιρίου (γιατί το κτίριο είναι ένα, τα σπίτια δύο). Ευτυχώς, πρώτον, μιλάει άπταιστα αγγλικά και δεύτερον είναι πολύ ευχάριστος τύπος. Να δούμε βέβαια τι θέματα είναι αυτά....
  • Και ο Στεφανάκος, μάλλον με αφορμή το κουκλάκι που του είχαν δώσει οι γείτονες πριν μέρες, έτρεξε και έφερε την Μάγια, το σκυλάκι - κουκλάκι του για να του το δώσει! Μωρέ! Που είναι και η αγαπημένη του η Μάγια!
  • Του εξηγώ ότι τα παιδάκια του κυρίου είναι μεγάλα και ίσως είναι καλύτερα να τους αγοράσουμε κάποιο άλλο δώρο, και για τον κύριο το ίδιο. Και ότι μόλις τελειώσουμε την συζήτηση, θα του εξηγήσω ότι θέλει ο Στέφανος να τους προσφέρει ένα δώρο αλλά θα πάμε να αγοράσουμε κάτι. Ε, φεύγει ο κύριος και εγώ δεν αναφέρω κάτι. Έρχεται λοιπόν ο Στέφανος και μου λέει "δεν τους είπες για το δώρο που θα τους δώσουμε;". Τρέχω λοιπόν, προλαβαίνω τον κύριο και του εξηγώ την κατάσταση στα γαλλικά (για να ακολουθεί και ο μικρός) με την Μάγια στα χέρια. Καταλαβαίνει (προφανώς) ο Στέφανος ότι η Μάγια δεν ταιριάζει στον κύριο, την αφήνει, τρέχει ξανά πάνω στο δωμάτιό του, μας φωνάζει να περιμένουμε γιατί κατεβαίνει με δώρο και έρχεται τελικά με το καινούργιο του αυτοκινητάκι - cabrio και του το δίνει!
  • Ο γείτονας εντυπωσιασμένος τον ευχαρίστησε και του εξήγησε ότι θα το πάρει με χαρά αλλά όποτε θελήσει ο Στέφανος το αυτοκινητάκι μπορεί να πάει να το πάρει.
  • Μα πόσο γλυκό παιδί είναι αυτός ο Στεφανάκος βρε παιδιά;! Πόσες φορές με εντυπωσιάζει η καλοσύνη, η ενσυναίσθηση και η γενναιοδωρία του. Είναι αυτή η ηλικία μαγική γιατί αρχίζει να φαίνεται ο χαρακτήρας και όλες οι προσπάθειες που έχουμε κάνει τόσα χρόνια.
  • Δεν είναι πάντα έτσι -εννοείται- αλλά είναι συχνά. Είναι ένα τρυφερό παιδί.
  • Και νικητής του Master Chef #4 ο Σταύρος Βαρθαλίτης! 
  • Φορολογικές δηλώσεις επί 3! Δεν έχω χειρότερο!
  • Και η Πέμπτη προβλεπόταν ηλιόλουστη και ήταν, αλλά κατά το ήμισυ! Γιατί το απόγευμα ξεκίνησε πυκνή βροχή ξανά. 
  • Προλάβαμε όμως και καθίσαμε στη βεράντα, κάναμε τις κλασικές κηπουρικές μας, έπαιξαν τα αγόρια ποδόσφαιρο και bowling και περάσαμε μία γεμάτη ημέρα στο σπίτι.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

Αρχειοθήκη LifeLikes